Πέρασαν κιόλας २३ χρόνια χωρίς το Νικόλα.

Συλλυπητήρια Σαββόπουλε!!!

Παραθετω τα εξης κειμενα απο το site του Μανωλη Ρασουλη,απο το τμημα με τα σχολια που εκανε κατα καιρους.Αναφερεται στο νινιο και τις κολοτουμπες του σε σχεση με την δικη του φυγη απο την ισπανια καθως και για την εποχη που αρχισε να το παιζει,οπως λεει ο ιδιος ο ρασουλης,συντηρητικος.
Ο Σαβοπουλος εστειλε συλληπητηρια σε ολους μας αλλα πολυ φοβαμαι πως θα ηταν θελημα του ιδιου του Ρασουλη,να του επιστραφουν προσωπικα…
Όταν, φεύγοντας για την Ισπανία, δήλωσα δημόσια ότι η καταδίωξη μου είναι πολιτική, με κατηγόρησαν και με απομόνωσαν ακόμη και φίλοι, ότι ανάβω μια φωτιά και καίγομαι. Όμως όταν, αντιστρόφως ανάλογα ο Διονύσης Σαββόπουλος προσχωρεί στο ΠΑΣΟΚ το κράτος και παρακράτος ( βλέπε διαπλεκόμενο κράτους – ιδιωτίας ), τον προστατεύουν, τον κολακεύουν, άλλο που δεν θέλει κι αυτός έχοντας χάσει τον ομφάλιο λώρο. Γιατί όμως οι φίλοι -μήπως και αυτοί κουρνιάσανε στην κρατική φάτνη; – στην περίπτωση του Νιόνιου δεν διαπιστώνουν πολιτική σκοπιμότητα και σε μένα διακρίνουν μόνο δικαστική; (νομιμοποιώντας έτσι τον τυχόντα δόλο των μηνυτών μου και τον μην έχοντα δικαιοδοσία δικανικό λόγο να κρίνει και να καταδικάζει ιδεολογικούς όρους). Γιατί; Why Delila?
…………………………………………….
Ουσιαστικά το τραγούδι «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ» το έστειλα για να προβοκάρω το Σαββόπουλο που ήταν στην επιτροπή με διάφορους εφοπλιστές, και είχε αρχίσει να πασάρει την εικόνα του συντηρητικού. Νομίζω ότι το πέτυχα. Γιατί όταν τελείωσε η παράσταση και βρισκόμασταν σε κήπο ξενοδοχείου σε δεξίωση, με έβλεπε, μ’ έβλεπε από μακριά, στριφογύρναγε, με πλησίαζε με σπειροειδείς κινήσεις, και πλησιάζοντας με επί τέλους μου είπε: το ξέρεις ότι το ύφος σου είναι αντιπαθητικό;

Λέω να μην ξαναμιλήσουμε για τρία χρόνια.

Όπως θες του απάντησα.(ήταν πολύ καλός μου φίλος αν και η φιλία δεν είχε να κάνει με την λογική και τη σύνεση). Πραγματικά αρκετό καιρό δεν βρεθήκαμε. Όμως όταν πήγα στην ΛΥΡΑ με το - μπορεί για άλλους λόγους από την αισθητικήν τους -και αρνήθηκε να βγάλει το δίσκο τους. Ίσως επειδή ο Πάνος που συμμετείχε στους Αχαρνής στο Live δεν θέλησε να έρθει στη δισκογράφηση κι έφυγε τότε στη Γερμανία. Πάντως ήμασταν κολλητοί με τον Νιόνιο, δεν με αναφέρει ποτέ στις συνεντεύξεις του, σαν να μην έπαιξα ένα ρόλο στo ελληνικό τραγούδι τα τελευταία 25 χρόνια, κι όχι για μένα, αλλά γι αυτόν που παίζει με τις αξίες όπως και όποτε του καπνίσει και συμφέρει τον ίδιο.

Εντύπωση μου δημιούργησε το γεγονός ότι στο δικαστήριο όταν είχα, τον κάλεσα -ενώ στην πρώτη δίκη δεν τον κάλεσα αυτόν και την Άσπα από τακτ και δημιούργησα μια καταστροφή εις βάρος μου -βρήκε να πει ότι: ο Ρασούλης έχει τη μανία να κάνει κριτική κι ο Νταλάρας έχει τη μανία να μη δέχεται κριτική. Εγώ, γι αυτό με χτύπησαν ύπουλα, αυτόν υπερασπίστηκα, στη συναυλία του, δηλαδή στο σπίτι του με χτύπησαν, αντί σαν οικοδεσπότης και φίλος και δημογέροντας να βγει να απαιτήσει τάξη, μ’ ένα σοβαρό τρόπο δημιούργησε χάος γιατί αυτό τον συνέφερε για να με παροπλίσει αφού ιδεολογικά είχα - και έχω -πολύ ανθρακικό κι έφερνα και την περίπτωση OSHO στην Ελλάδα, κάτι που του απείλησε την εικόνα και το ρόλο απόλυτα, γι αυτό επεδόθη επιδεικτικά σ’ ένα ζουρλοπατριωτισμό (την εικόνα του προστάτευε καταστρέφοντας ουσιαστικά την προσφορά του σαν ιδεολογική περίπτωση).
Προτιμά τον Νταλάρα και αναφέρεται σ’ αυτόν και κάνει εκπομπές μαζί του, γιατί δεν τον απειλεί σαν περίπτωση. Εμένα -όπως όλοι κάνουν- με απομονώνει κι έτσι βαυκαλίζεται ότι γλίτωσε από μένα ή τη διαλεκτική των πραγμάτων. Την ίδια συμπεριφορά έχουν όλοι οι μηχανισμοί στην ενθάδε κοινωνία ακόμη κι ο Ριζοσπάστης που μου δήλωσε ότι δεν θα μου βάλει ούτε διαφήμιση και προτιμά να πάρει συνέντευξη από τον Μητσοτάκη π.χ. παρά από μένα που τον απομυθοποιώ.>>
Μου ‘κανε επίσης αλγεινή εντύπωση η στάση του παλιόφιλου Διονύση Σαββόπουλου για τον οποίο πήγαινα επί Χούντας με την Άσπα στην φυλακή να του πάμε φαΐ και τσιγάρα -λες και ήταν χθες - (και για τον οποίο ήρθε ο Νταλάρας τότε στο Ολυμπιακό το ΄83 προτού αρχίσει η συναυλία του Νιόνιου, και με χτύπησε κάτω στα υπόγεια του σταδίου ) μιλώντας στη γιορτινή εκπομπή Έλληνες στην ΝΕΤ, άρχισε να προσθαφαιρεί, να βαθμολογεί και με ελλειπτικές κινήσεις σκιαγράφησε την κορυφή της πυραμίδας , χρησιμοποιώντας μάλιστα ατυχείς φράσεις του τύπου : ο Χατζιδάκις είναι καλλίτερος απ΄ τον Θεοδωράκη, η ο Ξαρχάκος είναι καλλίτερος απ΄ τον Λοΐζο - που και έτσι να ‘ταν για λόγους τακτ δεν μπαίνει έτσι - διότι μπορεί εύκολα να υποθέσει κανείς ότι επειδή ο Ξαρχάκος ζει ενώ ο Λοΐζος δεν ζει κολάκεψε για χι λόγους τον ζώντα και ούτω καθεξής. Ο Σαββόπουλος είναι μια εξαιρετική περίπτωση για τον νεοελληνικό πολιτισμό αλλά τα τελευταία χρόνια η αισθητική του ιδεολογία και η ιδεολογικοηθική του ιδεολογία βρίσκεται σε μια εμφανή κάμψη. Αυτό που θέλω να πω εν κατακλείδι και παρ’ ότι υπήρξαμε φίλοι και τον αγάπησα και τον αγαπώ είναι ότι εξακολουθεί να με καταπλήσσει με το να κάνει ρεσιτάλ αμετροέπειας ενώ προσπαθεί να παραστήσει τον ακριβοδίκαιο αναπαράγει μια πρωτοφανή αδικία, χάνοντας εντελώς την αντικειμενικότητα για εγωιστικούς λόγους και λόγω γήρατος. Ακροβατώντας και υποκρινόμενος τον κριτή στην Δευτέρα Παρουσία του ελληνικού τραγουδιού, αναφερόμενος στον Νίκο Πορτοκάλογλου ως ο καλλίτερος της πρόσφατης περιόδου. Και θα το δεχόμουνα- αν ήταν κι έτσι. Όμως είναι γνωστό ότι τόσο ο Σαββόπουλος όσο και ο Πορτοκάλογλου έχουν τον ίδιο ατζέντη τον Γιώργο Κυβέλο, με τον οποίο σύρθηκα πολλάκις στα δικαστήρια και καταδικάσθην - κατά τη γνώμη μου αδίκως διότι η πολιτεία δεν εμερίμνησε ώστε να ερευνήσει σε επίπεδο Ασφάλειας για τα όσα κατά καιρούς δηλώνω δημόσια, πως π.χ γίνεται στις περιπτώσεις των φόνων. Ανάφερε επίσης ως μια απ’ τις καλλίτερές του εκπομπές - πράγματι ήταν εκτυφλωτικής ομορφιάς η σκηνή που αλληλοσπρώχνονται στις βάρκες - αυτήν μετά του τραγουδιστή Νταλάρα, και πάλι σημειώνει τις τον κοινό φίλο τους Γιώργο Κυβέλο εσαεί μάρτυρα κατηγορίας εναντίον μου στις μηνύσεις του εν λόγω τραγουδιστή εναντίον μου. Δίνοντας επομένως - ο Νιόνιος - εμμέσως χειροτονώντας τους ημέτερους του ως κάλλιστους , δηλαδή τους ακαταδίωκτες μου τους Ιαβέρηδες μου, και σιωπώντας για την πρωτοποριακή και λειτουργική δουλεία που κάνω από το 63 στην δύσκολη αρένα του νεοελληνικού πολιτισμού πετυχαίνει διπλό γκολ. Με πετάει έτσι κι αλλιώς στον Καιάδα της λήθης και της υποτίμησης. Σίγουρα θα υπάρχει σοβαρός λόγος εκ μέρους του για να το πράττει. Υποψιάζομαι ότι με θεωρεί κάπου, ως κίνδυνο για την υποκριτική του η μάλλον την υποκρισία του. Μπορεί και να είμαι. Όχι ως ανταγωνιστής στο καλλιτεχνικό πεδίο. Αλλά στην ιδεολογική προσφορά σίγουρα είμαι καλλίτερος. Ως ύφος-ήθος είμαι ανώτερος και έχω συνείδηση του λόγου μου. Κάποτε, μια μέρα του ‘66 τότε που ήμασταν νέοι και φουριόζοι- και απένταροι βεβαίως βεβαίως -μένοντας μαζί με τον Διονύση στο σπίτι του Λοΐζου κι έχοντας εγώ ένα κοσάρι πετάχτηκα και πήρα μια μερίδα πατάτες και καθώς τρώγαμε από κοινού τον ρώτησα : πες μου αλήθεια Διονύση ποιοι είναι οι καλλίτεροι αυτή τη στιγμή στο ελληνικό τραγούδι; Η απάντηση: Ο Θεοδωράκης , Ο Χατζιδάκις , κι εγώ . Έμεινα με το πιρούνι και την πατάτα άγαλμα. Κι όμως είχε δίκαιο. Είχε συνείδηση του τι έλεγε. Έτσι κι εγώ τώρα κι ας μένουν μερικοί άγαλμα διαβάζοντας αυτά. Έτσι έχουν τα πράγματα, αυτά τα έκανε η διαλεκτική και η φορά των πραγμάτων. Ο Σαββόπουλος είναι μια σταθερά για το νεοελληνικόν πάνθεον αλλά μία διαθλασμένη πλέον σταθερά. Κι αν με ρωτούσαν κάποιοι ποιόν θα ‘ταν καλλίτερο να στρέψει και να πιστέψει τον Σαββόπουλο η εμένα θα ‘λεγα απερίφραστα εμένα. Σίγουρα ο OSHO σαν περίπτωση είναι ανώτατη. Όταν την σύστησα στους πανέλληνες και στον Διονύση, ο τραγουδοποιός τσίτωσε , αισθάνθηκε ανασφαλής που σαν εμπνευσμένος δεν θα ‘πρεπε, σαν συνετός έπρεπε να αισθανθεί την γκάμα και την ιεράρχηση αξιών και εξουσιών από τη φύση και τη θέση των πραγμάτων κι όμως αντέδρασε - εκ πρώτης όψεως φυσιολογικά εκφράζοντας την ποικίλη ανασφάλεια του φτάνοντας σε βαθμό αυτογελοιοποίησης γενόμενος βασιλικότερος του βασιλέως στον εθνικισμό και στις τακτικές λασπολόγησης όσο αφορά τον OSHO. Έμενα προσωπικά δεν με ‘πεισε ότι στο βάθος είναι πατριώτης η ότι είναι θρησκευτικός. Χρησιμοποιεί την εικόνα του σαν πανοπλία, σαν καβούκι και μοιάζει σαν θύμα στην σαγήνη της ίδιας της αράχνης των αντιδράσεών του. Ως προς την εικόνα του έχει παλέψει σκληρά. Όμως δεν μπόρεσε να περάσει τον προθάλαμο του φουσκωμένου εγώ του και να διαβεί από την χώρα του ποιητή στην σφαίρα του Μύστη. Αυτό που μπορώ να βεβαιώσω είναι ότι θητεύοντας κοντά του για χρόνια βοηθήθηκα να καταλάβω τι είναι ο ποιητής και τι είναι ο Μύστης και βοηθήθηκα να πάω ασκημένος και προετοιμασμένος στον μεγαλύτερο πνευματικό δάσκαλο όλων των εποχών του OSHO που συμπεριελήφθη από το ΤΙΜΕ - και παρότι καταδιώχθηκε απ όλα τα κατεστημένα του κόσμου και δολοφονήθηκε από την ΣΙΑ- στις χίλιες προσωπικότητες που διαμόρφωσαν τον περασμένο αιώνα. Δεν είναι ένα θέμα που το κλείνω σχηματικά με μια μονοκονδυλιά και θα επανέρχομαι για να φωτίζω τις όποιες και πολλές πτυχές και διαστάσεις του. Συλλυπητήρια, Σαββόπουλε! Αντίο, Μανόλη.

ΟΙ ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ. Και η «Γερμανική συνταγή» του κ. Πρετεντέρη

Ελευθέριος Ανευλαβής

«Αχ πατρίδα τιμημένη/

κι από ξένους (σ.σ. κι από ντόπιους) γαμημένη»
Κ. Μαρδά «Αθήνα με Θολό Ποτάμι.»

Η εικόνα χάθηκε, ξαφνικά, από τον δέκτη της τηλεόρασης. Ένα μαύρο σεντόνι απλώθηκε στην οθόνη και σιωπή. Σε λίγο, άγρια ποδοβολητά και μουγκανητά άρχισαν ν’ ακούγονται στο βάθος του άδειου «κουτιού».

Όταν ξαναήρθε η εικόνα στο γυαλί, τρεις Ρινόκεροι κάθονταν, μπροστά σε αραδιασμένα μικρόφωνα, σε ένα μακρόστενο τραπέζι, στα πλατό των ειδήσεων όλων των τηλεοπτικών σταθμών της Ξενοχώρας.

Με ακατάληπτη γλώσσα, ο μεσαίος Ρινόκερος μουγκάνιζε, «διαβάζοντας» από ένα χαρτί που είχε μπροστά του.

Αρκετά συχνά, σήκωνε, επιτιμητικά ή απειλητικά, την οπλή του μαλλιαρού δεξιού του άνω άκρου, κοιτώντας, με δυσοίωνο βλέμμα, τους υποτελείς ή υποτιθέμενους - η μετάφραση στη γλώσσα των κωφαλάλων δεν ήταν σαφής - τηλεθεατές τους.

Ναι, ήταν δικοί τους! Αυτοί τους είχαν επιλέξει.

Στην αρχή, και οι τρεις Ρινόκεροι, μαζί, σε χορωδιακό μουγκανητό, είπαν, σε μετάφραση από τη γλώσσα των κωφαλάλων:

«Γι' αυτούς… ο καπνός της θυσίας/και για μας της φήμης ο καπνός, /αμήν».

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος.

«Πουλήστε. Πουλήστε τη Δημόσια περιουσία σας»

Και κρατώντας το ίσο, ο ντόπιος σφουγγοκωλάριος, που, ήδη το καρούμπαλο του ρινοκέρατου άρχιζε να φουσκώνει στο κούτελο του κενού του κρανίου, μουρμούρισε:
«Έτσι κι αλλιώς είναι αναξιοποίητη. Δεν ξέρουμε καν που βρίσκεται, ούτε και πόση είναι. Και την έχουμε αφήσει να καταπατηθεί, αδιαφορώντας».

Κι ΕΚΕΙΝΟΣ αναρωτήθηκε: «Γιατί;»

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος:

«Πουλήστε τις Δ.Ε.Κ.Ο. σας»

Και σε ήχο πλάγιο ο σφουγγοκωλάριος με το ρινοκέρατο:
«Ναι, οι περισσότερες είναι ζημιογόνες. Και η κακοδιαχείριση και η διαπλοκή και η διαφθορά ζουν και βασιλεύουν εκεί μέσα».

Και αναρωτήθηκε ΕΚΕΙΝΟΣ:
«Και δεν φταίει κανείς σας γι' αυτό; Κανείς δεν θα πληρώσει το φαγοπότι των πρασινογάλαζων κομματαρχών και των διορισμένων τους κοπριτών κατά Πάγκαλον, που ''τα έφαγαν μαζί;''». Κι απάντηση δεν πήρε από τις εξεταστικές των πραγμάτων επιτροπές.

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος, με συγκατάβαση:
«Εν τάξει, μην πουλήσετε την Ακρόπολη.
Κρατείστε και τ’ αγάλματα των θεών και θεαινών σας. Του Απόλλωνα και της Αθηνάς και… (είχε κλασική μόρφωση (!) ο βάρβαρος Ευρωπαίος Ρινόκερος).

Και αναρωτήθηκε ΕΚΕΙΝΟΣ:
Το άγαλμα του Απόλλωνα! Για να μας παίζει τη χαυνωτική του τη λύρα και να ξεχνάμε τα βάσανα, που οι ίδιοι φορτωθήκατε, όταν, αφού φάγαμε τα βόδια του, σαν βόδια, «ξαπλώσαμε στης γης την πλάτη ανίδεοι και χορτάτοι», όπως λέει ο Σεφέρης;

Το άγαλμα της Αθηνάς! Για να φωτίζει τη διαμαντοποίκιλτη απαιδευσιά μας, στημένο έξω από το (Π)ανεπιστήμιό μας:
«… φυτώριον αγραμμάτων. Κλίβανος προς εκκόλαψιν ορνιθίων. … Ουδεμίαν έχει η πολιτεία υποχρέωσιν ν’ απολύη ανά παν έτος κατά της κοινωνίας αγέλην ανορθρογράφων θεσιθήρων» που λέει κι ο Ροΐδης;

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος:
«Εν τάξει, μην πουλάτε το Άγιον Όρος σας. Κρατείστε και τον Όλυμπό σας και την Γκιώνα σας. Ακόμη και τις ραχούλες σας, όπως λέει κι ο κ. Παπακωνσταντίνου των Οικονομικών. Μην πουλάτε τις ραχούλες σας».

Και σκέφτηκε ΕΚΕΙΝΟΣ:
Ο μοναχός Εφραίμ, το έχει ξεπουλήσει μοναχός του, ταις πρεσβείαις των (συν)αδελφών του Δουκός της Βιστωνίδος, και των άλλων «αγίων», κατά το πόρισμα της εξεταστικής.

Και πια, δεν «βρόντα ο Όλυμπος», ούτε κι «αστράφτει η Γκιώνα», για τη «χιλιάκριβη τη Λευτεριά».

Και οι ραχούλες, — «Πάνω σε ψηλή ραχούλα/κάθεται μια βλαχοπούλα» —
γεμίσανε βιλάρες, και το κλαρίνο σώπασε, κι ακούγεται μονάχα η κλανιά της εξάτμισης των πόρσε, των φεράρι και των χάμμερ των μεγαλοκηφήνων.

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος, πονηρά:
«Και τα νησιά σας, δεν σας ζητάμε να πουλήσετε τα νησιά σας. Ίσως, μόνο, μερικές ακατοίκητες βραχονησίδες… που τις γδέρνει το κύμα και μερικά αγριοκάτσικα».

Και θύμωσε τότε ΕΚΕΙΝΟΣ:
Ακατοίκητοι κενόκρανοι. Η «Κυρά της Ρο», η Ελληνίδα μάνα, περήφανα σηκώνει, κάθε μέρα, τη σημαία της ελληνικής Πατρίδας, σε αυτές τις βραχονησίδες.

Μα τι νιώθετε εσείς, οι βραχοκέφαλοι ρινόκεροι, από περηφάνια και Πατρίδα.
Το παγκόσμιο χωριό που δημιουργήσατε, παγκοσμιοποιημένοι χωριάτες, δεν έχει στο λεξικό του τέτοιες λέξεις: Πατρίδα, Έθνος, Αξιοπρέπεια, Φιλότιμο, Ανθρωπιά.

Στον ρυθμό του Δολάριου, της Λίρας, του Ευρώ, του Γιεν, χτυπάει η χρηματισμένη σας καρδιά.

Με χρήμα, μόνο με χρήμα, είναι παραγεμισμένο το άδειο σας κεφάλι.
Χορτασμένοι, κορεσμένοι, κοκορόμυαλοι αυθαδιάζετε. Γιατί «Αυθάδεια γεννά η χόρταση, όταν πολλά πέσουν πλούτη, σε ανθρώπους που δεν έχουνε το νου τους μετρημένον: τίκτει γαρ κόρος ύβριν, όταν πολύς όλβος έπηται ανθρώποισιν όσοις μη νόος άρτιος η.» (Σόλων).

«Ας μη σας λείψει ο πλούτος, Εφέσιοι, για να βεβαιώνεται η κακότητά σας: Μη επιλίποι υμάς πλούτος, Εφέσιοι, ίν’ εξελέγχοισθε πονηρευόμενοι.»! Χλευάζει, ο δικός μας, Ηράκλειτος.

Και σε ήχο πλάγιο κανοναρχεί, ο δικός μας, Σοφοκλής: «Δεν φύτρωσε χειρότερο κανένα κακό στον κόσμο από το χρήμα. Αυτό γκρεμίζει πόλεις. Μαθαίνει τον άνθρωπο να γίνει κάλπης… και να κάνει κάθε βρομιά: Ουδέν γαρ ανθρώποισιν οίο άργυρος κακόν νόμισμ’ έβλαστε. Τούτο και πόλεις πορθεί, … πανουργίας δ’ έδειξεν ανθρώποις έχειν… και παντός έργου δυσέβειαν ειδέναι.»

Για τον Έλληνα άνθρωπο, και όχι των Νέο-Ελληναράδων — Ω Ελλάδα πρώτη χώρα τι γαϊδάρους τρέφεις τώρα (Ροΐδης) — τον εσμό των «άνομων και ανήμερων Κυκλώπων: Υπερφιάλων αθεμίστων Κυκλώπων.» (Ομήρου Ιλιάς) και των πολιτισμένων βαρβάρων της Εσπερίας•

Για τον Έλληνα άνθρωπο, «Η Αρετή είναι επίκτητη κατεργασμένη με σοφία και ισχυρούς νόμους. Αυτήν ασκώντας η Ελλάς και τη φτώχεια και τη σκλαβιά αντιμάχεται: Αρετή δε έπακτός εστί από τε σοφίης κατειργασμένη και Νόμου ισχυρού. Αρετή διαχρωμένη η Ελλάς, την τε πενίην απαμύνεται και την δεσποσύνην.» (Ηρόδοτος).

Αυτή η αρετή των Ελλήνων πλουτίζει την Ελλάδα με ανθρωπιά, κι ας είναι φτωχή σε χρήμα. Ανθρωπιά που τη χαλάσατε εσείς, οι άρχοντες οι παγκοσμιοχτυπημένοι, και κάνατε τους Έλληνες και την Ελλάδα ψωροκώσταινα, σαν τα μούτρα σας, έτοιμοι να τη δώσετε αντιπαροχή για ένα τριάρι στις Βρυξέλλες.

«Λαοφάγε Εξουσιαστή που κυβερνάς δειλούς (σ.σ. νεοελληναράδες): Δημοβόρος βασιλεύς, επεί ουτιδανοίσιν ανάσσεις» — κατά πως φροντοφωνάζει ο Αχιλλέας στην Ιλιάδα του Ομήρου — Νέο-Ελληναράδες.

Ξέχασες ή, ίσως, δεν σου έμαθαν ποτέ ή ποτέ δεν φρόντισες να μάθεις πως:
«Αισχρόν έστι σιγάν της Ελλάδος πάσης αδικούμενης. (Δημοσθένης)

Ξέχασες, αυτό που το βροντοφωνάζει ο Άγγλος ποιητής Πέρσυ Σέλεϋ (Percy Shelley), στην εισαγωγή του έργου, που το τιτλοφορεί «Ελλάς», (τελειωμένο και αφιερωμένο στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, τον Νοέμβριο του 1821:

«Όλοι μας είμαστε Έλληνες. Οι νόμοι μας, η λογοτεχνία μας, η θρησκεία μα, οι τέχνες μας, έχουν τη ρίζα τους στην Ελλάδα. Αν δεν ήταν η Ελλάδα, η Ρώμη, ο ινστρούχτορας, ο κατακτητής, ή η μητρόπολις των προγόνων μας, δεν θα είχε διασπείρει καμιά διαφώτιση με τα όπλα της και εμείς μπορεί ακόμη να ήμασταν άγριοι και ειδωλολάτρες».

Δεν απαριθμώ άλλα κυβερνητικά σου προσόντα, τα οποία λείπουν από την Κυβέρνησή σας, είπε ΕΚΕΙΝΟΣ, μαζί με τον Ροΐδη:

«ου μόνον εκ φόβου μακρηγορίας, αλλά και διότι είναι ως να εξήταζα πόσα άλλα, πλην των ποδών, ελλείπουσιν εις χωλόν, όπως διαπρέψει ως χορευτής»

Οι κάτοικοι της Ξενοχώρας είχαν μείνει άναυδοι.

Στα δελτία ειδήσεων οι σχολιαστές σχολίαζαν πως ήταν ανεπίτρεπτο, έως προσβλητικό, έως προκλητικό, τρία παχύδερμα να δίνουν συνέντευξη για την τύχη της χώρας, ενώ αυτό θα έπρεπε να γίνει από κυβερνητικά, λέει, παχύδερμα.

Διάφοροι αναλυτές, πιο πραγματιστές, διατύπωναν την άποψη (οι απόψεις είναι σαν τις κωλοτρυπίδες. Καθένας έχει κι από μία), πως, αφού χρωστάμε, θα πρέπει να αξιοποιηθούμε — απέφευγαν τη λέξη ξεπουληθούμε όπως ο ρινόκερος το λιβάνι —, θεωρώντας το «ξεπουληθούμε» και ως μη «πολιτκώς ορθό».

Στα σπίτια, στα καφενεία, στους δρόμους, στις πλατείες όλης της Ξενοχώρας, ακούγονταν ποδοβολητά και βρυχηθμοί. Οι ρινόκεροι πλήθαιναν και ξεχύνονταν στους δρόμους μανιασμένοι.

Κάποιοι «νουνεχείς», ψύχραιμοι και ρεαλιστές, έλεγαν: «Μη φοβάστε. Δεν θα σας ορμήσουν. Αν σκύψετε, δεν θα σας πειράξουν. Μια αβλαβή διέλευση από την υφαλοτρυπίδα σας θα επιχειρήσουν».

Αυτοί ήταν εθισμένοι στο ψυχραίμως «κωλοπροβάλλειν», σκέφτηκε ΕΚΕΙΝΟΣ.

Κάποιοι άλλοι, επίσης πραγματιστές και φυσιογνωμιστές συνάμα, καθησύχαζαν τον κόσμο:
«Δεν είναι κακοί. Θα ‘λεγα μάλιστα πως διαθέτουν μια φυσική ομορφιά βορείου ΦΥΡΟΜατος. Τι σημασία έχει ένα ''όνομα'', που σε δέκα χρόνια θα έχει ξεχαστεί! Αν καθόμαστε να συζητάμε για τέτοια πράγματα, πώς θα ζήσουμε…», μέσα στην κοπριά σας.

Αυτοί ήταν οι ανοϊκοί της ιστορίας. Οι «πολιτικώς ορθοί», ορθοτομούντες τον λόγον της εαυτών ανοησίας, εν ονόματι της πολυπολιτισμικότητας και του πλουραλισμού.

Άλλοι, σίγουροι για τον εαυτό τους, με δόση κυνικής μοιρολατρίας, έλεγαν: «Χωνέψτε το, πάρτε το απόφαση. Μην το παίρνετε κατάκαρδα. Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Εμείς τους καλέσαμε. Η σωτηρία της Πατρίδας είναι μονόδρομος».

Ήταν οι πατριδέμποροι, που έσκουζαν για να φοβηθούν οι πατριώτες. Σκέφτηκε ΕΚΕΙΝΟΣ

Κάποιοι από τους Ανθρώπους διαμαρτυρήθηκαν. Πέταξαν προκηρύξεις. Γιουχάισαν τον κοιλαρά εξουσιαστή.

Μα οι σώφρονες, με το καρούμπαλο στο κούτελο, είπαν:

«Είσθε υπερβολικοί. Και δεν έχετε το δικαίωμα να μπερδεύεστε στα πόδια της εξουσίας. Αφήστε την να κάνει τη δουλειά της. Είναι τελείως κουτό να μην θέλετε να σωθείτε.»

Έτσι κανοναρχούσαν οι σωτήρες, σφουγγοκωλάριοι κάθε εξουσίας.

ΕΚΕΙΝΟΣ άρχισε να ψάλει μαζί με τον Κάλβο:
«Και τώρα εις προστασίαν μας/ τα χέρια σας απλώνετε!
Τραβήξετέ τα οπίσω/ βλέπει ο Θεός και αστράπτει
δια τους πανούργους. …

Της θαλάσσης καλήτερα/Φουσκωμένα τα κύματα
να πνίξουν την πατρίδα μου/ωσάν απελπισμένην
έρημον βάρκαν
Παρά προστάτας να έχωμεν.»

Τέλος, κάποιοι «λογικοί», με λογικό καρούμπαλο στο κούτελο, έβγαλαν το συμπέρασμα: «δεν έχετε επιχειρήματα. Είστε παθιασμένοι. Τόσο έξαλλοι. Συμπλεγματικοί ακτιβιστές. Δεν κάνετε διάλογο. Διασαλεύετε την τάξη».

Αυτοί ήταν οι υποκριτές του προσχηματικού διαλόγου της «φιλολαϊκής» εξουσίας.

«Ο διάλογος, με αυτόν που διαφωνείς, είναι αδύνατος. Με αυτόν που συμφωνείς. δεν έχει νόημα», μουρμούρισε ΕΚΕΙΝΟΣ, μαζί με τον Παναγιώτη Κονδύλη.

Και συμπλήρωσε, μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη:
«Όταν ακούς ''τάξη'' ανθρώπινο κρέας μυρίζει».

Και ύστερα ο λόγος του Περικλή αντήχησε, μέσα από του αιώνες:
«Την γαρ χώραν …ελευθέραν δι’ αρετήν παρέδωσαν… Παρά δύναμιν τολμηταί, παρά γνώμην κινδυνευταί και τοις δεινοίς ευέλπιδες (τολμώντας πέρα από τη δύναμή τους, διακινδυνεύοντας παρά τη συνετή γνώμη και στα δεινά ευέλπιδες)

Τούτη τη Νεοελληνική Πατρίδα, οι πρόγονοι, οι αφανείς Κλέφτες και Αρματολοί του 1821 — κι ας αφήσουν τα «πολιτκώς ορθά» οι Ευρωπουλημένοι τουρκόφιλοι —, μας την παρέδωσαν ελεύθερη, μέχρι τώρα (αύριο;), με την παλικαριά τους.

Κι ας έκαναν το πάν οι κοτζαμπάσηδες να μείνει η χώρα όπως ήταν. Κατατρέχοντας τους ραγιάδες και πριν την επανάσταση και μετά.

«Πρόσθες ακόμη τα ανυπόφορα κακά όπου καθημερινώς δοκιμάζουσιν από τους αχρείους επιστάτας του τυράννου…όπου κραζονται προεστοί και άρχοντες, οίτινες από την βρωμερά συνήθειαν έχασαν σχεδόν την εντροπήν των ανθρώπων και τον φόβον του Θεού.» (Ελληνική Νομαρχία).
«Και σκότωναν οι τύραγνοι κι οι τουρκοκοτζαμπασήδες» (Μακρυγιάννης)

Κι ας έφερναν χίλια δυο προσκόμματα οι άρχοντες στους πολεμιστές, που πολεμούσαν «για του Χριστού την πίστη την Αγία, για της Πατρίδος την Ελευθερία.»

«Η αιτία του κακού είναι οι άρχοντες όχι φιλότιμοι, ουδέ τόσο φιλόδοξοι, όσον φιλόπλουτοι. Κατακρατούν τα άρματα όχι δια να πολεμήσουν αλλά δια να υπερασπίσουν τα πλούτη των και κοντά εις τούτο σφετερίζονται και όλα της Πατρίδος τα δικαιώματα» (Θ. Κολοκοτρώνης).

Κι ας αφήσουν τις πουστιές — πουστιά: ανθρώπινη ιδιότητα, ανεξάρτητη από φύλο ή σεξουαλική προτίμηση — οι πολυπολιτισμικοί φλώροι.

Σαφή δ’ ακούεις εξ ελευθεροστόμου γλώσσης (Αισχύλος)

Ορισμένες φορές, στη ζωή και στην πολιτική, κάτω από τη δήθεν σωφροσύνη και τον «ρεαλισμό», κρύβεται η ανανδρία — το σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα —. Μας το ‘μαθε ο Θουκυδίδης

Κρύβεται, το: αλλ’ ουκ αν μαχαίσετο. Χαίσετο γαρ ή μαχαίσετο: ούτε καν θα μαχότανε. Γιατί έτσι και μαχότανε σίγουρα θα χεζότανε, του Αριστοφάνη.

Και ΕΚΕΙΝΟΣ σκέφτηκε πως μέσα στο μισοσκόταδο της Εσπερίας, της αποδυνάμωσης των αρχών της ανθρωπιάς και της υψηλοφροσύνης, όπου θέλουν να μας βυθίσουν οι ρεαλιστές μας, κάπου εκεί, πέρα από την ασυλλόγιστη παγκοσμιοποιημένη δυτικό-δουλοφροσύνη των «πολιτικών» μας και πολλών «πολιτών», αχνοφέγγει το ελευθερόστομο Τόλμησον φρονείν.

Είμαστε ρεαλιστές, ζητούμε το αδύνατο, γιατί έτσι μόνο θα μπορέσουμε να πετύχουμε το βέλτιστο.


Οι ρινόκεροι, πια, είχαν καταλάβει την Ξενοχώρα.
Είχε μείνει μόνος. ΕΚΕΙΝΟΣ ο Άνθρωπος. Ο Μόνος Άνθρωπος.

«Και μέχρι να ‘ρθει το τέλος θα παραμείνω Άνθρωπος.

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΑΣ! (ο Ρινόκερος του Ιονέσκο)

Κι’ ακούστηκε το βροντερό μήνυμα από τα βάθη των αιώνων, με τη φωνή του Αισχύλου:

«Των ανθρώπων τη γλώσσα κανένα χαλινάρι δεν σφίγγει σαν άλλοτε• γιατί μια και της βίας εβγήκεν ο ζυγός, ο λαός είναι λεύτερος να μίλα δίχως φόβο… Η αιματόβαφη γη σου τη δύναμη για πάντα κρατάει των Περσών: Ουδ΄ έτι γλώσσα βροτοίσιν εν φυλακαίς• λέλυται γαρ λαός ελεύθερα βάζειν ως ελύθη ζυγόν αλκάς. … Αιμαχθείσα δ’ αρούραν περικλύστα νάσος έχει των περσών».

«Γοργά από τα μάτια μου, άντε χάσου». Κομίζου δ’ ως τάχιστ’ εξ ομμάτων»

«Άντε να χαθείτε, αγαμοιθύται, Τροϊκάνοι!» Φώναξε ΕΚΕΙΝΟΣ.

Και πήρε το τραγούδι το άξιο να σιγοτραγουδάει:
«Ήρθαν/ ντυμένοι « φίλοι»/ αμέτρητες φορές οι εχθροί μου/ το παμπάλαιο χώμα πατώντας./
και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.

Έφεραν /το Σοφό, τον Οικιστή, και το Γεωμέτρη,/ βίβλους γραμμάτων και αριθμών, την πάσα υποταγή και δύναμη, /το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας./
Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέπη τους. …

Έστησαν και θεμελίωσαν/ …τους νόμους τους θεσπίζοντας τα καλά και συμφέροντα, στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας/
Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους. /Ούτε καν ένα χνάρι θεού στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε.

Έφτασαν/ ντυμένοι «φίλοι»/ αμέτρητες φορές οι εχθροί μου/ τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας./
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε/ παρά μόνο σίδερο και φωτιά /μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.

Ήρθαν/ με τα χρυσά σειρήτια/τα πετεινά του Βορρά και της Ανατολής τα θηρία./ …

«Γι' αυτούς είπαν, ο καπνός της θυσίας/και για μας της φήμης ο καπνός /αμήν.»

Και ΕΚΕΙΝΟΣ, ο τελευταίος Άνθρωπος, απάντησε, στη γλώσσα των Ελλήνων:

«Την γαρ χώραν …ελευθέραν δι’ αρετήν παρέδωσαν…

Παρά δύναμιν τολμηταί, παρά γνώμην κινδυνευταί και τοις δεινοίς ευέλπιδες.»


Γερμανική συνταγή

Γράφει ο Ι.Κ. Πρετεντέρης. Τα Νέα 23 Φεβρουαρίου 2011.
Το κείμενό του σε αγκύλες (αγκυλωμένο στον γαλλογερμανικό άξονα)

Αντί-Γράφει ο Ελευθέριος Ανευλαβής (με πλάγιους χαρακτήρες)

[ΔΕΝ ΞΕΡΩ πόσοι έχουν αντιληφθεί]
— Οι πάντες έχουν αντιληφθεί ό,τι δεν αντιλαμβάνεται ο κ. Πρετεντέρης. Δηλαδή, ότι όλοι τον έχουνε πάρει χαμπάρι.—

[ότι αυτές τις µέρες παίζεται ένα τεράστιο ευρωπαϊκό παιχνίδι: το πέρασµα σε µια µορφή κοινής οικονοµικής διακυβέρνησης.]
— Κοινής οικονομικής διακυβέρνησης των ΔΥΟ σύγχρονων μελανοχιτώνων εναντίον των υπολοίπων, που τους θεωρούν παρίες.

[Ένα παιχνίδι σηµαντικό για την Ευρώπη]
— των μεγαλοαπατεώνων της Siemens και των σφουγγοκωλαρίων της —

[αλλά, κυρίως, απολύτως ζωτικό για την Ελλάδα]
— των τραπεζιτών και του άνομου χρήματος.

[ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΩ χοντρά: αν η διαπραγµάτευση δεν προχωρήσει και δεν ευοδωθεί, κλείσαµε!]
— Εδώ ο Καραϊσκάκης αναφωνεί το μη «ορθώς πολιτικό»: «κλάστε μου τον μπούντζον».

[ΑΠΟ ΕΚΕΙ και πέρα υπάρχουν καλά και κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι ο Πρωθυπουργός έχει κάνει µια κατ’ αρχήν ορθή επιλογή: να συνταχθεί απολύτως σε αυτήν τη διαπραγµάτευση µε τον γαλλογερµανικό άξονα. ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ορθή για δύο λόγους. ΑΦΕΝΟΣ επειδή αυτός ο άξονας παραµένει η καρδιά της Ευρώπης].
— καρδιά χωρίς αίμα μέσα στους κόλπους και τις κοιλίες της. Μόνο χρήμα, χρήμα και πάλι χρήμα στις τετυμπανιαίες σαπιοκοιλιές της.

[και χωρίς τους Γερµανούς και τους Γάλλους δεν προχωράει τίποτα]
— για τους παγκοσμιοποιημένους αρχικλέφτες.

[ Όταν, λοιπόν, αποφασίσουν αυτοί να προχωρήσουν, καλύτερα να είσαι µαζί τους παρά απέναντι.]
— Όμως, όποτε κινδυνεύει η Ελλάδα, οι Έλληνες πατριώτες (όχι οι πατριδέμποροι ευρωπεοελληναράδες. Διορθωτά! το «πε» με «ε») κι’ ας σκυλοτρωγόμαστε στ’ αναμεταξύ, γίνονται μαχητές του «μολών λαβέ», που κάνει τον Τρινταχαίμη (αυλικός του Ξέρξη) και κάθε Τρινταχαίμη, έκτοτε, να ολοφύρεται:
«Αλίμονο, με τέτοιους άντρες μας έφερες να πολεμήσουμε που δεν πολεμούν για χρήματα, αλλά για την αρετή: Παπέ, κ’ οίους επ’ άνδρας ήγαγες μαχησομένους ημέας οι ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιεύονται αλλά περί αρετής.».

[ΑΦΕΤΕΡΟΥ επειδή η Ελλάδα στη σηµερινή της κατάσταση δεν έχει την πολυτέλεια για πολλές τσιριµόνιες. Καλώς ή κακώς, η σωτηρία της (ελληνικής) ψυχής δεν είναι καθόλου δηµοφιλές σχέδιο στην Ευρώπη.]
— Όντως η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα, εσείς το περάσατε για «ταξιδάκι αναψυχής», κατά πως λέει και το τραγούδι.

[Με τους Γαλλογερµανούς, λοιπόν, και την προσευχή µας!]
— και με κατεβασμένα τα βρακιά, και κωλοπροβάλλοντες.
…

[ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ κακό; Επειδή θεωρείται περισσότερο από προφανές]
— Τι μπορεί να είναι «περισσότερο από προφανές;» Προφανώς το κενόκρανο (κενό κρανίο) όσων έχουν άι κιου (IQ) τηλεθέασης (AGB).

[ότι µια «ειδική ρύθµιση» θα ήταν σαφώς ηπιότερη από αυτά που θα προβλέπει τελικώς η συνολική διευθέτηση.]
…
[Προς το παρόν, όµως, το µόνο βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα θα υπαχθεί σε µια ευρωπαϊκή οικονοµική διακυβέρνηση, η οποία θα ασκείται µε όρους που θυµίζουν περισσότερο Μπούντεσµπανκ ]

— Θέλ’ η πουτάνα να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει. Μη «πολιτικώς ορθή» έκφραση.

[και λιγότερο ΣΥΡΙΖΑ.]

[ΑΚΟΥΩ ΒΟΓΚΗΤΑ.]
— «Τι σας έλεγα;»

[Εντάξει, αλλά πολύ φοβούµαι ότι είναι για λάθος λόγο.]

[ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δεν είναι η «γερµανική συνταγή»,]
— ασφαλώς και δεν είναι πρόβλημα για τους γερμανοντυμένους.

[η οποία έχει αποδείξει διαχρονικά και εντυπωσιακά την αποτελεσµατικότητά της.]
— Το τέταρτο Ράιχ στ’ αχνάρια του τρίτου.

[Το πρόβληµα είναι ότι θα εφαρµοστεί στην Ελλάδα και από Έλληνες. Οι οποίοι εδώ και εκατόν ενενήντα χρόνια έχουν ξεφτιλίσει όλες τις συνταγές.]
— Όμως, ΔΕΝ έχουν ξεφτιλιστεί οι ίδιοι• σαν κάποιους ευρωπεόφρονες (Διορθωτά! το «πε» και πάλι με «ε») δημοσιογράφους.

[ΚΑΙ ΜΙΑ κι ο λόγος για τις γερµανικές συνταγές, να θυµίσω ότι στη χώρα µας ακόµη και τα περίφηµα «µαύρα ταµεία» της Siemens ξεφτιλίστηκαν από µια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής.]
— Γιατί ξεφτιλίστηκε η ίδια και όσοι τα «φάγανε μαζί.»

Για VODAFONE και ΤΕLΕΒΟΧ

Μια συμβουλή στον Ανώνυμο φίλο,

που υποφέρει από VODAFONE και TELEBOX.

Εγώ καθάρισα μαζί τους, απειλώντας ότι θα τους κυνηγήσω δικαστικά.

Φυσικά δεν είχα πληρώσει λογαριασμούς για δυο μήνες.

Ζήτα από τη VODAFONE να σε συνδέσει με τη συμμορία της.

Κι αν δεν επιμένεις στην ανωνυμία έλα να κυνηγήσουμε μαζί τη μαφία.

Νιώθω πολύ μόνος τούτες τις δύσκολες μέρες, φίλε.

Κοιτάζω γύρω μου τη θάλασσα των πολυκατοικιών, τα γραφεία και τα άδεια καταστήματα. Χιλιάδες κτίρια σε ολόκληρη την πατρίδα μας που κρύβουν μέσα τους τα εκατομμύρια των συμπολιτών μας. Ένας-ένας στο μικρόκοσμό του αισθάνεται απελπισμένος και απροστάτευτος εμπρός στη μανία αυτών που ο ίδιος ψήφισε με τα χεράκια του, για ακόμα καλύτερες μέρες, σοκαρισμένος από την ξεδιάντροπη σοσιαλιστική κοροϊδία που ζει εδώ και δυο χρόνια και που όμοιά της δεν μπορεί να θυμηθεί, αηδιασμένος από τους μπουνταλάδες της κέντρο και πέρα-δώθε Δεξιάς, σφυροκοπημένος από τα σενάρια τρόμου που εξαπολύουν καθημερινά καταπάνω του τα εντεταλμένα ΜΜΕ. Κι όμως, αυτός ο ένας-ένας πίσω από....
τους τοίχους των πολυκατοικιών, των γραφείων και των καταστημάτων, είναι ένας ολόκληρος λαός. Είναι ο λαός μας. Λοιπόν, πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες όχι των ολίγων, αλλά των πολλών, προτού οι ολίγοι σκηνοθετήσουν την επανάστασή μας για λογαριασμό μας. Οι ανώνυμοι πολλοί γνωρίζουν πως οι ολίγοι καρεκλοκένταυροι πήραν την πατρίδα μας στο λαιμό τους με την προδοσία, την αναισθησία ή τη βλακεία τους.
Το νιώθουν, το ξέρουν, το μουρμουρίζουν και θυμώνουν, σαν να χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο, όμως δε βρίσκουν το κουράγιο να το πουν, μήπως τους μαλώσουν ως αντιδημοκράτες, το μέγιστο αμάρτημα της εποχής μας. Κι όταν μιλούν, γίνονται ο κουραμπιές στο πιάτο των τηλεοπτικών καραγκιόζηδων, και των λαϊκίστικων εκπομπών που σκόπιμα τοποθετούνται στα κανάλια ώστε να εκτονώνουν τη λαϊκή οργή.
Είναι δέκα εκατομμύρια άνθρωποι εμπρός σε μερικές εκατοντάδες σαρδανάπαλων που από το προσκήνιο και το παρασκήνιο της πολιτικής και οικονομικής ζωής παίρνουν αποφάσεις με τα ξένα αφεντικά τους κεκλεισμένων των θυρών.
Τώρα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να πάρουμε τη χώρα μας από τα χέρια των διεκπεραιωτών της εξουσίας, των υπαλλήλων των εγχώριων και ξένων συμφερόντων. Τώρα πρέπει να ξυπνήσουμε αυτόν τον τεμπέλη, γκρινιάρη γερολαό. Να του πούμε ότι δεν έχει δικαιώματα, ναι δεν έχει δικαιώματα, όχι γιατί του τα περιορίζουν οι τροϊκανοί και οι παπανδρέηδες, αλλά επειδή ο ίδιος εκχώρησε σ’ αυτούς το δικαίωμα να του δίνουν δήθεν δικαιώματα.
Εκχωρώντας το δήθεν δικαίωμα να αποφασίζει ο ίδιος για τη ζωή του, σύμφωνα με τους δικούς του, πατροπαράδοτους και αρχέγονους κανόνες, ο «μέσος Έλλην», ο εργαζόμενος, ο αγρότης, η νοικοκυρά, άνοιξαν το δρόμο στη συμμορία των πολιτικάντηδων, των κουλτουριάρηδων και των συνδικαλιστών, των κατ’ επάγγελμα δηλαδή τεμπέληδων, των παρακμίων που εκτρέφει σαν τους σκώληκες το πολιτικό σύστημα, να αποφασίζουν για λογαριασμό του σ’ ένα παιχνίδι «δημοκρατίας» με σημαδεμένα χαρτιά.
Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε δικαιώματα πάνω στα οποία μπορούμε να χτίσουμε τη ζωή μας, ελεύθεροι και χωρίς να φοβόμαστε, όταν κάποιοι άλλοι αποφασίζουν να μας τα δώσουν ή να μας τα πάρουν, ή να δώσουν τα δικαιώματά μας σε άλλους, όταν αποφασίζουν να μας εθνοκαθαρίσουν γιατί δεν ταιριάζουμε στο ιδεολογικό τους εξάμβλωμα που ονομάζουν με θράσος «Δημοκρατία».
Αυτός ο σκουριασμένος από το καθισιό, αυτός ο αποπροσανατολισμένος λαός που ζει μια εικονική ζωή μέσα από την απάτη των ηλεκτρονικών μέσων, πρέπει να βγει στο φως της μέρας, να λουστεί με παγωμένο νερό και να αντιληφθεί πως αν χάνει τώρα τα κεκτημένα του τα οικονομικά, και αύριο τα πολιτικά, και τελικά την ίδια του την ελευθερία, είναι γιατί αφέθηκε να πιστέψει τους εκμαυλιστές του που του μιλούσαν για τα ανθρώπινα, τα εργασιακά, τα φεμινιστικά, τα συνδικαλιστικά του δικαιώματα, και ξέχασε τις υποχρεώσεις του. Υποχρεώσεις όχι απέναντι στο βουλευτή «του», τον εργατοπατέρα «του», το κόμμα «του». Το γιγαντωμένο, τερατώδες κράτος που ζέχνει είναι δημιούργημα όλων αυτών που του πούλησαν –και αγόρασε το παραμύθι τους.
Ε λοιπόν, το παραμύθι των «δημοκρατικών δυνάμεων» έλαβε τέλος.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
ALIAKMON

«Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ελλάδα: ο Έλληνας»

του ποιητή Χάρη Βλαβιανού

1. Αυτονόητη διαπίστωση: οι ευθύνες για την κρίση βαραίνουν όλους μας, κι ας μην είναι εξίσου μοιρασμένες. Η Ελλάδα κατάφερε να οικοδομήσει ένα κράτος [διεφθαρμένο, φαύλο, σαθρό], αλλά όχι μια κοινωνία. Είμαστε άθροισμα ατόμων που το καθένα κοιτάζει να εξασφαλίσει με κάθε τρόπο [και παράνομο] το συμφέρον του σε βάρος των υπολοίπων. Δεν υπάρχει αίσθηση κοινού πεπρωμένου, άρα αποδοχή της ανάγκης για θυσίες.

2. Συζητάμε διαρκώς για τις ευθύνες των πολιτικών. Είναι ασφαλώς μεγάλες. Ξεχνάμε όμως τις δικές μας. Οι πολιτικοί είναι «σαρξ εκ της σαρκός μας». Είναι άνθρωποι «δικοί μας». Βρίσκονται εκεί που τους τοποθετήσαμε για έναν και μόνο λόγο: για να ικανοποιήσουν τις δικές μας επιθυμίες. Το τίμημα γνωστό: κι αυτοί θα επωφεληθούν από τη συναλλαγή. Έτσι ορίζουν οι κανόνες του παιχνιδιού. Απλώς, όταν σ' ένα σύνολο οι πάντες συμπεριφέρονται ως "free riders", θα έρθει η στιγμή που θα χρεοκοπήσουν ομαδικά. Η φράση «κορόιδο είμαι εγώ;», αν ειπωθεί ταυτόχρονα απ' όλους, οδηγεί ακριβώς στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα. «Είναι πιο εύκολο να περάσει μια καμήλα από τα μάτι μιας βελόνας, αν τη 'λαδώσουμε' πρώτα», λέει μια ναπολιτάνικη παροιμία. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι δική μας.

3. Όταν το 1989 [εν μέσω του σκανδάλου Κοσκωτά] ο Παπανδρέου είχε πει το περίφημο, «δεν υπάρχουν θεσμοί, υπάρχει λαός», υπογράμμιζε με σαφή και πυκνό τρόπο, το αυτονόητο. Εξού και παραμένει ένας από τους πλέον δημοφιλείς πολιτικούς μας. Οι θεσμοί είναι κάτι χειροπιαστό. Είναι οι «φράκτες» του Χέγκελ που «καθοδηγούν, την αγέλη των ανθρώπων σε μια κοινωνία». Ο «λαός» είναι κάτι ακαθόριστο που παύει να έχει νόημα όταν μιλάμε για ευθύνη.

4. «Η συνείδηση», έλεγε ο μέγας ιταλός κωμικός Αλμπέρτο Σόρντι, «είναι εκείνη η φωνή που την ώρα που διαπράττεις το έγκλημα σου ψιθυρίζει να μην αφήνεις πίσω σου δακτυλικά αποτυπώματα». Επομένως όταν όλοι μας επαναλαμβάνουμε σε κάθε ευκαιρία ότι έχουμε τη συνείδησή μας ήσυχη, εννοούμε ότι φροντίσαμε τα αποτυπώματα να είναι του διπλανού μας.

5. Νόμοι στην Ελλάδα υπάρχουν. Αλλά για να λειτουργήσουν πρέπει η πολιτεία [πολιτικοί και πολίτες] να δημιουργήσει ένα πλαίσιο, ένα περιβάλλον [ένα «πνεύμα» θα έλεγε ο Μοντεσκιέ] που να τους «προστατεύει». Τέτοιο πλαίσιο στην Ελλάδα δεν υφίσταται. Επομένως;
[Ως προς αυτό τα «Απομνημονεύματα» του Μακρυγιάννη είναι διαφωτιστικά. Όχι όμως όπως το εννοούσε ο Σεφέρης.]

6. Δεν είναι τυχαίο ότι σε καμία ευρωπαϊκή γλώσσα δεν υπάρχουν οι λέξεις «αυθαίρετο», «ημιυπαίθριο». [Δεν ήταν μόνο ο Ελύτης δεινός γλωσσοπλάστης].

7. Μνημονεύουμε διαρκώς τους αρχαίους [παρ' όλο που κανένα κρατικό Ίδρυμα, ούτε καν η Ακαδημία, δεν έχει φροντίσει εδώ και 180 χρόνια για μια έγκυρη έκδοση των κειμένων]. Επομένως γνωρίζουμε το νόημα της λέξης «ύβρις» και τι αυτή συνεπάγεται. Ζούμε τις συνέπειες της. Δεν μπορεί κανείς να ταξιδεύει μονίμως στην πρώτη θέση με εισιτήριο τρίτης.

8. Όπως σημειώνει ο ιρλανδός συγγραφέας Μπρένταν Μπίαμ, στον 19ο αιώνα, στο κελί των θανατοποινιτών, στις φυλακές του Ντάραμ, οι αρχές είχαν αναρτήσει ξύλινη πινακίδα που έγραφε: «Το σήμερα είναι το αύριο που εχθές φοβόσουν ότι θα 'ρθει». Ήταν το τελευταίο πράγμα που αντίκριζαν οι μελλοθάνατοι προτού οδηγηθούν στην κρεμάλα. Μήπως θα έπρεπε και εμείς να αναρτήσουμε την ίδια επιγραφή στις πλατείες των πόλεων και των χωριών μας;

9. Το θηρίο στην αρένα είναι ο όχλος, όχι το αιλουροειδές. Η Ελλάδα κατάντησε Κολοσσαίο - συνονθύλευμα εγωπαθών θεατών. Άρα γιατί εξανίσταται αν η Τρόικα [η triumvirates] ορίζει τη μοίρα της; Απλώς η Ρώμη μετακόμισε στις Βρυξέλλες και ο Καίσαρ φοράει πλέον κουστούμι Αρμάνι.

10. «Ευτυχώς αποφύγαμε το σκάνδαλο. Απαγορεύτηκε η δημοσιοποίηση των πρακτικών της έρευνας. Ο Ποντίφικας μεταξύ άλλων είχε κατηγορηθεί για πειρατεία, βιασμό, φόνο, σοδομισμό και μαστροπεία». Ο Άγγλος ιστορικός Γίββων σε επιστολή του προς δικαστικό. (Φράση που μας αφήνει παγερά αδιάφορους.)

10+1 Επαναλαμβάνουμε διαρκώς ότι μοναδική διέξοδος από την κρίση είναι να αναλάβει τα ινία της χώρας μια νέα γενιά ανθρώπων με άλλες αξίες, άλλες νοοτροπίες, άλλες προτεραιότητες, άλλα οράματα, μια γενιά που θα έχει διδαχθεί στα σχολεία και τα Πανεπιστήμιά μας ένα νέο ήθος. Αν ισχύει μια τέτοια αισιόδοξη αντίληψη, τότε γιατί από τη γενιά του Πολυτεχνείου, την πλέον αγωνιστική, μαρτυρική και εγγράμματη γενιά των τελευταίων δεκαετιών, παραδόθηκε η Ελλάδα σε βαθιά παρακμή, με έντονα τα σημάδια της σήψης και της διαφθοράς σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής; Μια χώρα βουτηγμένη στο life style, τα σκάνδαλα, την ανομία, τη βουλιμία για εύκολο και παράνομο χρήμα; Πώς φτάσαμε από τον «ηρωικό» Θεοδωράκη και την «επική» Φαραντούρη στον προγλωσσικό Ρουβά και την «ανορθωμένη» Βίσση; Από τα μπουντρούμια της ΕΑΤ/ΕΣΑ στις βίλες της Μυκόνου; Από την αυτοθυσία του Παναγούλη στο «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου; Από το «ΑΝΤΙ» και τον «Πολίτη» στο ΝΙΤRΟ και το FAQ; Στην Ιστορία υπάρχουν τομές, βίαιες ανατροπές αλλά πάντα διακρίνουμε και τη δύναμη της συνέχειας. Υπάρχει επομένως μία αιτία που η Ελλάδα του 2011 είναι αυτή που είναι. Και η αιτία είναι ένα ψέμα που είπαμε στον εαυτό μας εκείνα τα σκοτεινά χρόνια, που μετά το κάναμε πράξη και για το οποίο τώρα ελάχιστοι από μας μετανιώνουν. Αυτό το ψέμα είναι τώρα η ζωή μας. Και δύσκολα θα βγάλουμε μέσα από αυτό μια νέα αλήθεια. Εκτός κι αν τα παιδιά μας .

ΥΓ
Η Ελλάδα είναι ένα παράδοξο. Είναι ένας βούρκος που μέσα του ανθίζουν κρίνα. Ας μας παρηγορήσουν αυτά. Και τ' άστρα που ακόμη λάμπουν στον ουρανό κάποιων Ελλήνων.

Καβλικράτης εν δράσει…

Καταστρέφουν το χωριό - πρότυπο

Δεν θέλω κατσίκα... Απλά θέλω να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα!

Εδώ και 15 μέρες το Κοινοτικό Κατάστημα Ανάβρας μαζί με το αγροτικό ιατρείο και την κατοικία του γιατρού που εξυπηρετούνται από τον ίδιο καυστήρα δεν έχουν θέρμανση! Υπάλληλοι, γιατρός και ασθενείς ξεπαγιάζουν, ενώ από εβδομάδα θα μείνουν από πετρέλαιο και τα σχολεία… Την ίδια στιγμή από τις 28 Φεβρουαρίου η Ανάβρα έχει μείνει χωρίς υπάλληλο καθαριότητας!

Τα πρώτα προβλήματα του Καλλικράτη άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στην Ανάβρα, ένα χωριό πρότυπο – παράδειγμα για Ελλάδα και εξωτερικό.

Πιο συγκεκριμένα και σε ό,τι αφορά το πρόβλημα της θέρμανσης, όπως αναφέρει ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Γιώργος Κελάφας, παρά τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις

για ανεφοδιασμό ακόμα η Δημοτική Αρχή έχει μείνει στις υποσχέσεις.

«Από το Δεκέμβριο του 2010 μέχρι σήμερα έχουν διατεθεί από το Δήμο μόνο 840 λίτρα πετρελαίου», αναφέρει ο κ. Κελάφας και καταγγέλλει εμπάθεια δημοτικών συμβούλων στο πρόσωπό του.

Να μείνουν όμως από καύσιμα κινδυνεύουν και τα σχολικά κτήρια της περιοχής, το Δημοτικό και το Νηπιαγωγείο, καθώς το απόθεμα του πετρελαίου που διαθέτουν δεν ξεπερνά τα 8 εκατοστά, το οποίο θα εξαντληθεί κατά την πρώτη μέρα λειτουργίας του σχολείου την επόμενη εβδομάδα. «Σώθηκαν τα παιδάκια που δεν λειτουργούσαν τα σχολεία με τα χιόνια. Αλλιώς θα είχαν ξεπαγιάσει».

Χωρίς υπάλληλο καθαριότητας Την ίδια στιγμή το χωριό έχει μείνει χωρίς υπάλληλο για την καθαριότητα του οικισμού και το Πάρκο από τις 28 Φεβρουαρίου, καθώς έληξε η σύμβαση του υπαλλήλου που εργαζόταν.

«Σε συνεχείς ερωτήσεις μου προς τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο και το Δήμαρχο το μόνο που παίρνω είναι υποσχέσεις και τίποτα παραπάνω. Έχουν περάσει 11 μέρες που δεν έχει περάσει κανείς να καθαρίσει. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, θα τεθεί στο τέλος και ζήτημα δημόσιας υγείας», λέει αγανακτισμένος ο κ. Κελάφας.

Συνέχεια προβλημάτων: Όπως καταγγέλλει ο κ. Κελάφας ο Δήμος άφησε την Ανάβρα στο έλεος της μοίρας της και την Καθαρή Δευτέρα με την έντονη κακοκαιρία και τη σφοδρή χιονόπτωση.

«Αποφάσισαν από το Δήμο τη Δευτέρα βράδυ στις 11.00 με μισό μέτρο χιόνι και έντονη χιονοθύελλα να πάρουν τηλέφωνο τον υπάλληλο που είχε απολυθεί λίγες μέρες πριν να του ζητήσουν να πληρωθεί μεροκάματο για να κάνει αποχιονισμό», αναφέρει ο Τοπικός Πρόεδρος.

Παράλληλα ο κ। Κελάφας δέχθηκε αρνητική απάντηση στην πρότασή του να οριστεί Σύμβουλος χωρίς αμοιβή σε θέματα τεχνικά, πολιτισμού και περιβάλλοντος η Μάχη Καραλή, Δρ. Αρχιτέκτων, Καθηγήτρια ΕΜΠ και επί 16 χρόνια δεξί χέρι του π. Προέδρου της Κοινότητας Δημ. Χρ. Τσουκαλά και Τεχνική Σύμβουλος της Κοινότητας.

Υ.Γ. δικό μου.

Έτσι τελειώνουν τα ουτοπικά οράματα κάποιων ρομαντικών.

Ο ρεαλισμός του Καβλικράτη άρχισε τη δράση του.

Ουτοπικές σκέψεις και δράσεις είναι αποδιοπομπαίες.

Αν ήμουν Τσουκαλάς, θα είχα ξεκινήσει αντάρτικο!

ΑΝΕΚΔΟΤΟ, ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Ένας παντρεμένος επιχειρηματίας συναντά σε ένα ταξίδι του ένα πανέμορφο κολ-γκερλ και συμφωνεί να περάσει τη νύχτα μαζί της για 500 ευρώ.

Το πρωί, προτού φύγει, της λέει ότι επειδή δεν έχει μετρητά πάνω του θα ενημέρωνε τη γραμματέα του να γράψει μια επιταγή και να την ταχυδρομήσει με την αιτιολογία «ΜΙΣΘΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ».

Φτάνοντας στο γραφείο του, έχει αρχίσει ήδη να μετανιώνει και να σκέπτεται ότι τα 500 ευρώ είναι πολλά. Βάζει λοιπόν τη γραμματέα του να στείλει στην κυρία μια επιταγή 200 ευρώ εσωκλείοντας το ακόλουθο σημείωμα:

«Αξιότιμη κυρία,
Σας στέλνω μια επιταγή 200 ευρώ ως μίσθωμα για το διαμέρισμα σας. Δε στέλνω τα αρχικώς συμφωνηθέντα επειδή όταν νοίκιασα το διαμέρισμα είχα την εντύπωση ότι δεν είχε ξανανοικιαστεί, ότι θα έχει αρκετή θέρμανση κι ότι θα ήταν σχετικά μικρό ώστε να με κάνει να νιώσω άνετα και βολικά. Μετά λύπης μου ανακάλυψα ότι είχε νοικιαστεί ήδη πολλές φορές, ήταν ψυχρό και αρκετά μεγάλο».

Μετά από μερικές μέρες παίρνει πίσω τα 200 ευρώ με το ακόλουθο σημείωμα:

«Αγαπητέ κύριε,
Δεν μπορώ να καταλάβω πως περιμένετε ένα τόσο όμορφο διαμέρισμα να μείνει ξενοίκιαστο. Όσον αφορά τη θέρμανση, υπάρχει άφθονη αρκεί να ξέρετε να την θέσετε σε λειτουργία. Το διαμέρισμα δεν είναι καθόλου μεγάλο κι αν δεν έχετε έπιπλα να το γεμίσετε μην κατηγορείτε εμένα. Παρακαλώ να μας στείλετε το πλήρες μίσθωμα που συμφωνήσαμε, ειδάλλως θα αναγκαστούμε να επικοινωνήσουμε με τη σπιτονοικοκυρά σας και να της δείξουμε φωτογραφίες από την παραμονή σας στο διαμέρισμα μας»

ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΠΟ ΔΙΟΔΙΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΟΔΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΟΡΩΝ “ΦΑΣΙΣΤΑΣ” ΚΑΙ “ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ”

Στηρίζω που στηρίζω τις Επιτροπές Αγώνα Κατοίκων για εθνικές οδούς χωρίς διόδια, ενδιαφέρθηκα να γίνω και μέλος. Πήγα στη σχετική ιστοσελίδα και διάβασα το παρακάτω κείμενο:
Φόρμα δήλωσης μέλους
Προϋπόθεση για την συμμετοχή στις επιτροπές είναι η αποδοχή των βασικών αρχών:
• Παλεύουμε για κατάργηση όλων των διοδίων.
• Σαν κύρια μορφή δράσης μας είναι το «δεν πληρώνουμε διόδια» σαν μερικότερο χαρακτηριστικό του «δεν πληρώνουμε την κρίση τους».
• Λειτουργούμε με διαδικασίες συνελεύσεων, αμεσοδημοκρατικά, χωρίς προέδρους, γραμματείς και φαρισαίους.
• Στο κίνημα μας έχουν θέση όλοι όσοι θέλουν να αγωνιστούν εκτός από φασίστες και ρατσιστές.
• Παλεύουμε σε αλληλεγγύη με τους αγώνες όλων των εργαζόμενων και ανέργων, των συνταξιούχων και της νεολαίας ενάντια σε αυτούς που μας κλέβουν την ζωή.
Από προσωπικές εμπειρίες μου σε μαζικά κινήματα, πέρα από αυτά που μου αρέσουν στ’ αυτιά και στα μάτια μου, υπάρχουν και θέματα που με ενοχλούν ή που μου δημιουργούν υποψίες. Επειδή τίποτα δεν μου αρέσει να αφήνω αδιευκρίνιστο, έστειλα το παρακάτω e-mail:
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΟΡΩΝ “ΦΑΣΙΣΜΟΣ” και “ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ”
ΚΑΛΗΜΕΡΑ.
1.— Σαν άτομο με αναπηρία 86%, έχω νομίζω το δικαίωμα να σχηματίζω και να εκφράζω άποψη σε έννοιες που με αγγίζουν άμεσα και επηρεάζουν τη ζωή μου.
2.— Μέσω του ιστολογίου μου μεταξύ άλλων, στρέφομαι εναντίον του διεθνούς “Σιωνισμού” που είναι πλέον ταυτόσημη έννοια με τη σύγχρονη πλουτοκρατία και το διεθνές τραπεζικό και χρηματιστηριακό σύστημα καταλήστευσης όλων των λαών. Πολέμιοι αυτού του αισχρού “Σιωνισμού” είναι και πολλοί Εβραίοι διανοητές και αρθρογράφοι, τους οποίους το κατεστημένο αυτής της πλουτοκρατίας, το αντιμετωπίζει με πράκτορες που χρησιμοποιούν τα ίδια ονοματεπώνυμα με τους διανοητές.
3.— Όσον αφορά τη ταπεινότητά μου, ο διεθνής Σιωνισμός με ενέταξε σε κατάλογο με εμφανή προσπάθεια να μου φορτώσει ρετσινιές με τίτλους “αντισημιτισμού”, “ρατσισμού”, “εθνικισμού” και άλλων συναφών επιθέτων, ώστε να υπονοούνται και οποιαδήποτε άλλα συμπεριλαμβάνουν δυναστική συμπεριφορά έναντι συνανθρώπων.
4.— Επίσης μέσα από τα ιστολόγιά μου, αιτιολογημένα, έχω στραφεί εναντίον της λαθρομετανάστευσης και των λαθρομεταναστών, στρεφόμενος κατά των επίσημων κομματικών σχηματισμών, οι οποίοι για να ικανοποιήσουν τα θελήματα της ίδιας πλουτοκρατίας, έχουν επιτρέψει και συνεχίζουν να σιγοντάρουν την εξάπλωση του άθλιου φαινομένου, με φερετζέ το κόψιμό τους για …αισθήματα ανθρωπισμού. Στη πραγματικότητα, το κατασκεύασμα της λαθρομετανάστευσης είναι ένα δυναμικό εργαλείο, για τη διεύρυνση της ανεργίας ώστε να πετυχαίνει το διεφθαρμένο καθεστώς, τη συμπίεση προς τα κάτω μισθών και ημερομισθίων, ώστε οι μάζες να γίνουν το αναγκαίο εξάρτημα της “Θεωρίας Των Συσσιτίων” και της καθολικότητας των επιδομάτων ή των κατοχικών δελτίων.
5.— Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, εκπροσωπούμενο από 297 (από τους 300) βουλευτές, για να επιβάλει και για να “δικαιολογήσει” τις βίαιες και ρατσιστικές επιλογές του σε βάρος του Ελληνικού λαού, εν χoρώ και χέρι-χέρι με την σύγχρονη Σιωνιστική-Νεοναζιστική πλουτοκρατία και τα ελεγχόμενα από τους ίδιους εργολάβους-τραπεζίτες-μεγαλοπρομηθευτές πλουτοκράτες ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, χτυπούν αλύπητα σε καθημερινή βάση οποιονδήποτε αντιδρά και αυτοί οι αδίστακτοι πλουτοκράτες-ρατσιστές, με τη δύναμη του κλεμμένου πλούτου και του ισχυρού μονόλογου των ΜΜΕ που διαθέτουν, αποκαλούν τον κάθε ταλαίπωρο και φουκαρά, με θράσος και ευκολία, ως ….ρατσιστή, επειδή θα τολμήσει να πει αυτό που νιώθει να του σκίζει σαν βούρδουλας τη πλάτη. Ο λαός έχει αρχίσει πλέον να καταλαβαίνει το βρώμικο παιχνίδι με τη πουστιά της λαθρομετανάστευσης και αντιδρά. Καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, χωρίς αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών, μοιάζει με ομελέτα χωρίς αυγά. Όμως ο σύγχρονος βούρδουλας του φασισμού εναντίον του Ελληνικού λαού είναι η λαθρομετανάστευση. Είναι ο εκβιασμός, είναι η εκμετάλλευση, είναι η μιζέρια, είναι η υπανάπτυξη. Είναι ο θάνατος του λαού μας.
6.— Τις τελευταίες μέρες, αφού ήδη είχαμε δει την απάτη της λαθρομετακίνησης των 300, (από Βόρεια Αφρική >>>> Κρήτη >>>> Πειραιά >>>> Νομική >>>> Υπατεία-ΑΠΑΤΗα), είδαμε και το στημένο θέατρο με τον Πάγκαλο και τον Γαβρά στο Παρίσι για να προβλέψουμε με ευκολία τη συνέχεια, παίχθηκε και η τελευταία θεατρική παράσταση, με την απάτη των ψευδοαπεργών πείνας. Η εικόνα είναι αδιάψευστος μάρτυρας για τους προβοκάτορες των 40 ημερών. Με τις πρώτες μετακινήσεις “απεργών πείνας” σε νοσοκομεία, είχαμε και τις πρώτες ξεκάθαρες εικόνες, με δηλώσεις ιατρών και νοσηλευτών που ξεσκέπασαν την απάτη των ψευτοαπεργών-προβοκατόρων λαθρομεταναστών. Να τους χαρακτηρίσουμε όλους αντιδραστικούς και ρατσιστές???? Κάθε τόσο βλέπαμε τους κοτσανάτους “απεργούς πείνας” να κελαηδούν στα ΜΜΕ της πλουτοκρατίας και να λένε ότι ήθελαν αυτοί και το σάπιο σύστημα. Και χθες βράδυ, με την επισημοποίηση της απάτης λαθροεισαγωγέων και λαθρομεταναστών, μετά από 37 μέρες “απεργίας πείνας”, βλέπουμε τα “θύματα” του ρατσισμού μας, να χοροπηδούν, να ουρλιάζουν…… Να δείτε που θα μας ζητήσουν να τους ευγνωμονήσουμε…. Μάλλον τύχαμε σε νέα γενιά υπεράνθρωπων!!!! Αυτοί και 1.000 μέρες αντέχουν χωρίς φαΐ…. Ξέρουν από φθηνά εργατικά χέρια οι λαθροεισαγωγείς….
7.— Ιστορικά, ξέρουμε επίσης, ότι σε όλα τα μαζικά λαϊκά κινήματα, μπαίνουν και κάποιοι περίεργοι τύποι, με υπέρμετρη δραστηριότητα, που εντέχνως βάζουν όρους, οι οποίοι ανά πάσα στιγμή γίνονται σημαίες κάποιας φράξιας…. Ρατσιστές…. Τολμάς και μιλάς…. Ρατσιστή!!!!
Άντε εκκαθαρίσεις, να φύγουν τα ενοχλητικά στόματα…. Να προστατευθεί η ταμπέλα….
Βλέπω λοιπόν, ότι στους όρους για συμμετοχή στο κίνημα των Ελεύθερων από Διόδια Εθνικών Οδών, συμπεριλάβατε (και καλά κάνατε) αποκλεισμό των φασιστών (που είναι το “ΟΛΟΝ”). Σε αυτό το “ΟΛΟΝ”, συμπεριλαμβάνεται και το “ΜΕΡΙΚΟΝ” ….οι “ρατσιστές”, που είναι πολύ της μόδας για καταπολέμηση!!!! Τα πυρά της μόδας όμως, στρέφονται πραγματικά κατά των φασιστών-ρατσιστών, εισαγωγέων της λαθρομετανάστευσης, (τραπεζιτών, πολιτικών αλητών, εργολάβων, προμηθευτών του δημοσίου), ή εντέχνως κατευθύνονται από αυτό το ντόπιο και ξένο αληταριό, εναντίον των κακομοίρηδων που είναι και τα πραγματικά θύματα της ρατσιστικής λαθρομετανάστευσης????
Δηλαδή, ένας μέτοχος εταιρείας εκμετάλλευσης διοδίων, με “πιστοποιητικό” αντιρατσισμού από ένα κόμμα του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, ή από ένα κρατικοδίαιτο “ίδρυμα” σαν της Μητσοτάκενας ή σαν της Βαρδινιογιάννενας, ή σαν της Κυριακού, ή σαν της Στάη, μπορεί να γίνει μέλος του κινήματος των ελεύθερων διοδίων????
Μήπως ο όρος απαγόρευσης εισόδου στο κίνημά σας του “ρατσιστή”, γράφτηκε για να μη μπορεί ο κάθε Μπαρμπανίκος Αρβανίτης να γίνει μέλος του κινήματος ή κι αν έμπαινε, οποτεδήποτε τολμούσε να μιλήσει κατά της πουστιάς της λαθρομετανάστευσης και της βιομηχανίας εισαγωγής λαθρομεταναστών, θα σήκωνε σημαία η ήδη υπάρχουσα “φράξια”, για να εκπαραθυρώσει οποιονδήποτε ενοχλητικό Μπαρμπανίκο Αρβανίτη????
Είμαι μεταξύ αυτών που εκ προοιμίου στηρίζω όλα τα λαϊκά κινήματα, γιατί έχω κι εγώ τη προϊστορία μου, αλλά έχω και τα διδάγματά μου. Σκέφθηκα και να γραφτώ μέλος του κινήματος των διοδίων, γιατί η φιλοσοφία δημιουργίας του ταυτίζεται με τη δική μου.
Είναι όμως φανερό, ότι με έχει ενοχλήσει σφοδρότατα ο όρος του “ρατσιστή” γιατί αφού είναι “ΜΕΡΙΚΟΣ” του φασισμού δεν προσδιορίζεται με ονοματεπώνυμο.(Γιατί δεν συμπεριλήφθηκαν άλλες έννοιες και μπήκε μόνο ο “ΜΕΡΙΚΟΣ” ρατσιστής???)
Σε αυτές τις περιπτώσεις, αφού υπάρχει (σε βάρος μου) και το προηγούμενο, να με δακτυλοδείξουν οι πραγματικοί ρατσιστές, ως “ρατσιστή” επειδή πολεμώ τους πλουτοκράτες Σιωνιστές και τους εισαγωγείς λαθρομεταναστών με τη γραφίδα μου, ευνόητο είναι να θέλω διευκρίνηση, για το τι συγκεκριμένα εννοείτε εσείς, με τον όρο “ρατσιστής”.—
Για τον Μπαρμπανίκο Αρβανίτη, το να τον αποκαλέσουν οι πλουτοκράτες Σιωνιστές και οι εργολάβοι-εισαγωγείς λαθρομεταναστών ως “ρατσιστή”, είναι τίτλος τιμής!!!!!
Η επιστολή μου θα αναρτηθεί στο ιστολόγιό μου
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ

Υ.Γ. δικό μου.
Συμφωνώ με τον Μπαρμπανίκο
επειδή ποτέ δεν μου άρεσαν οι αφορισμοί.
Άλλωστε ένα απ’ τα τσιτάτα μου ήταν:
«έχω γνωρίσει άπειρους φασίστες μέσα στην αριστερά
και πολλούς αριστερούς μέσα στη δεξιά»

Ο Γ. Παπανδρέου χρηματοδότησε το Ίδρυμα της Μαργαρίτας με 1.249.694 ευρώ

Στα στοιχεία που δόθηκαν στη Βουλή, το ΚΕΔΕ φαίνεται να έχει επιχορηγηθεί με το ποσό των 400 παρά... κάτι χιλιάδων ευρώ. Όμως η δική μας έρευνα δείχνει ότι οι επιχορηγήσεις από το κράτος -και κυρίως από το ΥΠΕΞ- που πήρε η ΜΚΟ της Μαργαρίτας Παπανδρέου ήταν πολύ μεγαλύτερες. Συνολικά πήρε 1.249.694 ευρώ.

Πολύς ντόρος έγινε τελευταία με τις αστρονομικές επιχορηγήσεις (68 εκατομμύρια ευρώ) που πήραν από το υπουργείο Εξωτερικών 528 Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.

Για το πάρτι του χρήματος... και το παράνομο της υπόθεσης θα αναλάβει να γνωμοδοτήσει ο εισαγγελέας Ι. Σακελλάκος, ο οποίος και παρενέβη μετά τις αποκαλύψεις. Όμως δεν είναι όλες οι ΜΚΟ που επιχορηγήθηκαν παράνομες. Κάποιες πήραν χρήματα νόμιμα. Ωστόσο, ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό;

Ξεχωρίζουμε λοιπόν από αυτές τις 528 ΜΚΟ το «Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη» (ΚΕΔΕ), το όποιο έλαβε το 2002 επιχορήγηση ύψους 399.694 ευρώ με την υπογραφή του τότε αρμοδίου υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου. Ομολογουμένως η επιχορήγηση ήταν γενναία. Ας δούμε όμως ποια είναι η ΜΚΟ που πήρε αυτή τη χρηματοδότηση.

Πρόκειται για την οργάνωση που ίδρυσε το 1988 η κυρία Μαργαρίτα Παπανδρέου, η μητέρα του τότε υπουργού Εξωτερικών και σημερινού πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το ΚΕΔΕ άλλαξε νομική μορφή το 1999 και έγινε γυναικείο σωματείο. Ήταν η ίδια εποχή που ο γιος της αναλάμβανε το ΥΠΕΞ και ίδρυε με το άρθρο 18 του νόμου 2731/1999 την επίμαχη (σήμερα) υπηρεσία χρηματοδότησης του υπουργείου, την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας.

Λίγο αργότερα, το 2002, με άλλο Π.Δ., στην ΥΔΑΣ ενσωματώθηκε η αντίστοιχη Διεύθυνση του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, η Διεύθυνση Ειδικών Χρηματοδοτήσεων και Προγραμμάτων. Με αυτό τον τρόπο ο ΥΠΕΞ έλεγχε απόλυτα τις χρηματοδοτήσεις.

Ανεξάρτητα λοιπόν με τις δράσεις της ΜΚΟ της κυρίας Παπανδρέου, μήπως τίθεται θέμα με το γεγονός ότι επιχορηγήθηκε με το παραπάνω ποσό από τον γιο της, όταν άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις, όπως οι «Γιατροί της Ειρήνης», δεν παίρνουν δεκάρα τσακιστή;

Εδώ όμως τίθεται ένα ακόμα θέμα. Στα στοιχεία που δόθηκαν στη Βουλή το ΚΕΔΕ φαίνεται να έχει επιχορηγηθεί με το ποσό των 400 παρά... κάτι χιλιάδων ευρώ. Όμως η δική μας έρευνα δείχνει ότι οι επιχορηγήσεις από το κράτος, και κυρίως από το ΥΠΕΞ, που πήρε η ΜΚΟ της Μαργαρίτας Παπανδρέου ήταν πολύ μεγαλύτερες.

«Πράσινη» ΜΚΟ

Το άλλο... περίεργο με το ΚΕΔΕ, το οποίο μεταξύ άλλων «εργάζεται για την προώθηση μιας νέας πολιτισμικής συνειδητότητας με κέντρο και στόχο την ειρήνη στην περιοχή της Μεσογείου και όλο τον κόσμο», είναι το γεγονός ότι απαρτίζεται από γυναίκες που έχουν σχέση με το ΠΑΣΟΚ.

Εξαιρουμένης της κυρίας Παπανδρέου, μητέρας του σημερινού προέδρου του κόμματος, επισημαίνουμε ότι πρόεδρος της ΜΚΟ που επιχορηγήθηκε με περίπου 400.000 ευρώ από τον Γιώργο Παπανδρέου είναι η γενική γραμματέας Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης Θεοδώρα Κόκλα (συνεργάτης της Θάλειας Δραγώνα), μέλος του ΠΑΣΟΚ.

Μέλη μεταξύ άλλων είναι η κυρία Έφη Χαλάτση, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, η εκπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ και εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία Φωτεινή Σιάνου, η κυρία Αμαλία Σκέπερς, διοικήτρια του Νοσοκομείου της Κορίνθου και πρώην συνεργάτης του Αντώνη Τρίτση.

Και εντάξει, ίσως αυτό να είναι τυχαίο. Όπως τυχαίο ίσως να είναι και ότι όλες οι κυρίες του Δ.Σ. του ΚΕΔΕ είναι φίλες της κυρίας Παπανδρέου, της κυρίας Δραγώνα, αλλά και της κυρίας Άννας Καραμάνου. Και σίγουρα, δεν είναι παράνομο.

Και άλλο χρήμα

Πάντως, όπως διαπιστώνουμε, το ΚΕΔΕ έχει επιχορηγηθεί (και όχι μόνο από το ΥΠΕΞ) με αρκετά μεγαλύτερα ποσά. Αναφέρουμε συνοπτικά:

• Ποσό 280.000 ευρώ δόθηκε από το ΥΠΕΞ (ΥΔΑΣ) για την «Αντιμετώπιση φαινομένου παράνομης διακίνησης και εμπορίας γυναικών» το διάστημα 2004-2006.

• Ποσό 280.000 ευρώ -και πάλι από το ΥΠΕΞ (ΥΔΑΣ)- για τη «Λειτουργία και τον εξοπλισμό κέντρου εκπαίδευσης γυναικών στο Αφγανιστάν» το διάστημα 2004-2006.

• Ποσό 100.000 ευρώ από το ΥΠΕΞ (ΥΔΑΣ) για την «Ενδυνάμωση κοινωνικά αποκλεισμένων γυναικών στη Γεωργία», το διάστημα 2003-2004.

• Ποσό 65.000 ευρώ για «Πρόγραμμα εκπαίδευσης Ιρακινών εκπαιδευτριών νοσηλευτικού προσωπικού στην Ελλάδα», το 2009 (επιχορηγήθηκε από τον ΟΠΑΠ και το ίδρυμα «ΑΓ Λεβέντης» και εγκρίθηκε από το υπουργείο Υγείας).

• Ποσό 30.000 ευρώ για «Να αποκλείσουμε τον κοινωνικό αποκλεισμό: κατανοώντας, μαθαίνοντας, συμμετέχοντας» από το υπουργείο Απασχόλησης, το 2007- 2008.

• Ποσό 30.000 ευρώ «Για έναν πολιτισμό ειρήνης- η πόλη μου πολύχρωμη και πολιτισμική» από το υπουργείο Απασχόλησης, το 2007.

• Ποσό 30.000 ευρώ για «Γυναίκες, ειρήνη και ασφάλεια- ψήφισμα 1325 του Σ.Α. του ΟΗΕ» από το υπουργείο Απασχόλησης, το 2007.

• Ποσό 25.000 ευρώ για «Καμπάνια για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών - για την προώθηση της ισότητας των φύλων» από το υπουργείο Απασχόλησης, το 2008.

• Ποσό 5.000 ευρώ για «Έκθεση φωτογραφίας με θέμα τον κοινωνικό αποκλεισμό» από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, το 2008.

• Ποσό 5.000 ευρώ για «Εκπαίδευση για την ειρήνη και την επικοινωνία δίχως βία», το 2005 ως σήμερα. Το έργο είναι αυτοχρηματοδοτούμενο και επιχορηγούμενο από τη Γ.Γ. Νέας Γενιάς.

Μέχρι στιγμής, το ποσό που φαίνεται πως έχει λάβει το ΚΕΔΕ φτάνει τις 850.000 ευρώ. Πέρα από τις 399.694 ευρώ. Σύνολο: 1.249.694.

Το ΚΕΔΕ συμμετέχει ως εταίρος και σε προγράμματα που χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το ΥΠΕΞ, καθώς και σε άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα.

Απορία βέβαια μας δημιουργεί και μια άλλη «λεπτομέρεια»: Στην ιστοσελίδα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης φιγουράρουν οι διαφημίσεις του υπουργείου Εξωτερικών, του υπουργείου Υγείας, του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, της Γ.Γ. Νέας Γενιάς, της ΕΥΔΑΠ, του ΟΠΑΠ...

Και πολιτικοί στο «πάρτι»

Με μια πιο προσεκτική ματιά θα δούμε ότι πολλές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που επιχορηγήθηκαν ανήκουν σε γνωστά πρόσωπα της πολιτικής κυρίως σκηνής, όπως, για παράδειγμα, τον Γ. Παπανδρέου, τον κ. Χάρη Παμπούκη, την κυρία Δαμανάκη, τον κ. Γιάννη Μπουτάρη, τον κ. Σπύρο Φλογαΐτη κ.ά.

Ανάμεσα στα αρκετά ονόματα των ΜΚΟ που έχουν χρηματοδοτηθεί είναι το «Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου», το οποίο έλαβε ποσό ύψους 250.000 ευρώ. Ιδρυτικό μέλος αυτής της ΜΚΟ είναι ο σημερινός υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης.

«Πολίτες σε Δράση» είναι η οργάνωση στην οποία υπήρξε ιδρυτικό μέλος η βουλευτής Μαρία Δαμανάκη, η οποία έχει λάβει ως χρηματοδότηση 250.000 ευρώ. Αυτό μάλιστα έγινε την περίοδο 2003-2004, όταν και πήρε «μεταγραφή» από τον Συνασπισμό στο ΠΑΣΟΚ.

Κάποιες άλλες ΜΚΟ οι οποίες έχουν επιχορηγηθεί είναι οι εξής:

• «Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης» με ιδρυτικό μέλος τον κ. Μιχάλη Τρεμόπουλο των Οικολόγων Πρασίνων.

• Η ΜΚΟ του κ. Σπύρου Φλογαΐτη - «Νομοθετικές ρυθμίσεις στο Αζερμπαϊτζάν» (στην οποία δήλωνε ότι εργαζόταν ο πρώην υπουργός της Ν.Δ. Ευριπίδης Στυλιανίδης, ο οποίος και την είχε χρηματοδοτήσει) και το «Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου».

• «Ένωση Πολιτών Θεσσαλονίκης για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό» με ιδρυτικά μέλη τους κυρίους Γιάννη Μπουτάρη και Σπύρο Βούγια.

• «Αρκτούρος», πρόεδρος του οποίου υπήρξε ο κ. Γ. Μπουτάρης.
(Πηγή)

Επεμβάσεις κατά το δοκούν (και όχι μόνο).

Ο Κλεισθένης γράφει.
Όλοι τα ’χουμε βάλει με τον Καντάφι λες και είναι μόνος του και αποφασίζει ο ίδιος για το τι γίνεται στη Λιβύη. Φυσικά και δεν πρόκειται για αθώα «περιστερά».
Πίσω και πάνω απ’ τον Καντάφι βρίσκονται οι φύλαρχοι και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που στήριξαν τον Καντάφι και την συμμορία του. Όπως γίνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις ο υποτιθέμενος ηγέτης είναι ένας αχυράνθρωπος, που πίσω του κρύβεται το καθεστώς.
Η προσπάθεια των συμφερόντων είναι η δαιμονοποίηση του Καντάφι και η προετοιμασία της παγκόσμιας κοινής γνώμης έτσι ώστε να αποδεχτεί την επέμβαση των δυτικών που θα εξασφαλίσει την παραμονή των πετρελαϊκών εταιριών που λυμαίνονται τον πλούτο του Λιβυκού λαού.
Αφήνουν να εξελίσσεται μια απάνθρωπη σφαγή η οποία συγκλονίζει συναισθηματικά την διεθνή κοινή γνώμη προετοιμάζοντάς την να αποδεχτεί την επέμβαση των διεθνών «σωτήρων» με επικεφαλής τις ΗΠΑ σαν τη μόνη λύση.
Έντεχνα μπαίνει το δίλημμα, παραμονή στην εξουσία του σφαγέα Καντάφι ή επέμβαση των δυτικών και σταμάτημα της σφαγής;
Το ότι το καθεστώς Καντάφι είναι δικτατορικό δεν αποτελεί ανακάλυψη, όλοι ήξεραν και ταυτόχρονα στήριζαν, τώρα τι άλλαξε;
Η ιστορία επαναλαμβάνεται με μικροαλλαγές, ας θυμηθούμε το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν και την επέμβαση των Αμερικάνων.
Μήπως εκείνη η επέμβαση έγινε για το καλό των Ιρακινών;
Οι «λυτρωτές» των λαών Αμερικάνοι τι λένε για το καθεστώς στην Σαουδική Αραβία και τα υπόλοιπα κρατίδια του κόλπου;
Θα επέμβουν και εκεί; ή μήπως αυτά τα καθεστώτα είναι δημοκρατικά;
Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η πολιτική της δύσης κρίνει την ανάγκη επέμβασης κατά το δοκούν. Είναι φιλοδυτικό το καθεστώς και εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολυεθνικών; Δεν επεμβαίνουμε έστω και αν είναι στυγνή δικτατορία.
Δημιουργείται κίνημα εκδημοκρατισμού με κίνδυνο να πληγούν τα συμφέροντα; Δαιμονοποιούμε το καθεστώς και διαμορφώνουμε έτσι την κοινή γνώμη ώστε η επέμβασή μας να νομιμοποιείται με σκοπό την ποδηγέτηση του κινήματος και την εξασφάλιση της παραμονής των πολυεθνικών και τη διατήρηση της αρπαγής των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Απλά αλλάζουμε το καθεστώς με ένα άλλο που θα μας εξυπηρετεί και του κολλάμε τον τίτλο δημοκρατία, αρκεί αυτή η κατ’ επίφαση δημοκρατία να αποδέχεται την λεηλάτηση της χώρας απ’ τα δυτικά συμφέροντα και εγγυάται την μη τιμωρία των συνεργατών του καθεστώτος.
Η εξέλιξη στην Λιβύη θα εξαρτηθεί χρονικά απ’ το πότε θα βρουν το διάδοχο σχήμα που θα πρέπει φυσικά να είναι υποταγμένο στην Δύση.
Δεν ενδιαφέρονται για την μεγάλη καθυστέρηση που έχει σαν συνέπεια την σφαγή των Λίβυων, η επιλογή αυτών που θα αντικαταστήσουν το καθεστώς Καντάφι πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή γιατί τα συμφέροντα είναι μεγάλα. Τι αξία έχει η ζωή μερικών χιλιάδων ανθρώπων μπροστά στα μεγάλα δυτικά συμφέροντα; Καμία!!!!
Η καθυστέρηση της απόφασης του ΣΑ του ΟΗΕ εντάσσεται σ’ αυτή τη λογική, αν υπήρχε έτοιμο διάδοχο σχήμα η απόφαση θα έβγαινε γρήγορα.
Δυστυχώς ο ΟΗΕ έχει χάσει και την αξιοπιστία του και λειτουργεί σαν παραμάγαζο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Υπάρχουν καταγγελίες για στρατολόγηση μισθοφόρων που ενισχύουν τις δυνάμεις του Καντάφι καθώς και για παροχή πολεμικού υλικού απ’ το Ισραήλ, κανένας όμως απ’ τον ΟΗΕ δεν καταδικάζει αυτές τις ενέργειες.
Η πιθανότητα για εξεύρεση λύσης του Λιβυκού προβλήματος απ’ τους ίδιους τους Λίβυους θεωρείται επικίνδυνη και γι’ αυτό έχει αποκλειστεί.
Υπάρχουν φυσικά και κάποιοι που υποστηρίζουν ότι η λύση πρέπει να δοθεί απ’ το Λιβυκό λαό αλλά ποιος τους ακούει; «Φωνές βοούσες εν τη ερήμω».

Αναρτήθηκε από Κλεισθένης – ΙΔΕΟΠΗΓΗ

Οι «καλύτερες μέρες» του ΠΑΣΟΚ.