ΚΟΥΡΕΜΑ-ΞΥΡΙΣΜΑ Μ' ΕΝΑ ΤΑΛΑΡΟ ΓΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ

ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΡΕ.... ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΩ ΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΤΩΝ 700 €

Αναρτήθηκε από ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ

Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης έγραψε

Αγαπητοί μου φίλοι της Ομογένειας,

Στην μακραίωνη πορεία των Ελλήνων εμφανίζεται συχνά το ιστορικό δίδυμο των "ΣΥΝΕΤΩΝ" και "ΤΡΕΛΛΩΝ" στους κόλπους της φυλής μας.

Στην ακραία της μορφή αυτή η αντίθεση καταγράφηκε ως "επαναστατημένοι" έναντι "προσκυνημένων" [' 21 ] , "πατριώτες" και "δωσίλογοι" ['40-'44], κοκ.

Σε κάθε ιστορική περίοδο δουλείας όσοι ήταν παροικούντες στα κέντρα της εκάστοτε αυτοκρατορίας -Σούσα, Ρώμη, Πόλη παλιότερα, Ουάσιγκτον σήμερα- με την οποία αναμετριόμασταν, συνιστούσαν συνήθως σύνεση και αυτοσυγκράτηση στους λίγους "τρελούς" που κράταγαν με το αίμα τους και την ψυχή τους ζωντανό αυτόν τον "βράχο".

Πολλές φορές ακούστηκε αυτή η απειλή "θα φάτε το κεφάλι σας ωρέ" από τους "συνετούς" απεσταλμένους του Μεγάλου Βασιλέα πριν από τους Μαραθώνες, τις Σαλαμίνες, τα Δερβενάκια, τους Γοργοπόταμους. Είτε αυτός ήταν ο Ξέρξης, είτε ο Καίσαρας, είτε ο Σουλτάνος, είτε ο Ομπάμα...Πολλές φορές οι διάφοροι "Φαναριώτες" μας είπανε "Βασίλη κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης". Εμείς δεν τους κρατήσαμε κακία γιατί ξέραμε τι μεγάλη αλλοτρίωση είναι η ξενιτιά και τι μεγάλος πειρασμός ο χρυσός των Αφεντάδων. Απλά τους αγνοήσαμε και κάναμε ένα βήμα ακόμα στην αποκοτιά κραυγάζοντας την εγερτήρια πρόσκληση ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΗ ..., ωραίοι σαν Έλληνες, για να μείνουμε Έλληνες μέχρι σήμερα.

Τώρα η πατρίδα αντιμετωπίζει την μεγαλύτερη απειλή της νεότερης ιστορίας μας. Το φάσμα της ολοκληρωτικής καταστροφής. Η χρεοκοπία δεν είναι μόνο οικονομική, είναι συνάμα πνευματική, δημογραφική, εθνική, γεωπολιτική. Με το πρόσχημα του χρέους επιχειρείται η δουλοποίηση του λαού μας και η εκποίηση όλης της εθνικής περιουσίας, η διάλυση της εδαφικής συνοχής σε καντόνια και ημι-αυτόνομες περιοχές -όπως η Θράκη-, η κατάλυση της ιθαγένειας με την αθρόα εισαγωγή αλλοδαπών, η τελική παράδοση της χώρας στον Νεοοθωμανισμό. Αναλύσεις επί αναλύσεων έχουν γραφεί τον τελευταίο καιρό για τα θέματα αυτά και καλό θα είναι να ενημερωθείτε, αν θέλετε πραγματικά "το καλό μας". Ακούστε τουλάχιστον τη φωνή των χιλιάδων φιλελλήνων που σπεύδουν από όλο τον κόσμο να μας συμπαρασταθούν σε αυτή την μάχη. Που μας λένε "Έλληνες ξεσηκωθείτε για να πάρετε την πατρίδα σας πίσω". Κι αν δεν καταλαβαίνετε ούτε αυτούς ούτε εμάς, τουλάχιστον μη μας εναντιώνεστε, μη μας πολεμάτε, μη μας απαξιώνετε. Έτσι παίζετε το παιχνίδι των πιο μαύρων δυνάμεων της Νέας Τάξης που έχουν ορμήξει να μας κατασπαράξουν.

Ο λαός μας είναι εξοργισμένος και η κοινωνία ολόκληρη βράζει. Είναι πρώτη φορά που σε μύρια στόματα ακούγονται οι λέξεις νέο ΕΑΜ, νέα ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Αυτό που έρχεται στον ορίζοντα μπορεί να μη φαίνεται καθαρά ακόμα στους μη γνωρίζοντες τα τεκταινόμενα γιατί φροντίζουν να αποπροσανατολίζουν τούς Έλληνες οι πουλημένοι συνδικαλιστές, προδότες πολιτικοί, εξωνημένα παπαγαλάκια των καναλιών.

Έρχεται όμως η Μητέρα Όλων των Μαχών για τον Ελληνισμό. Ή θα μας ξεκάνουνε ή θα τους ξεκάνουμε και θα τελειώσουμε μια για πάντα με την εξάρτηση, την υποτέλεια και τον εξανδραποδισμό. Αυτό δεν είναι ευχολόγιο, είναι η εγγύηση που δίνει η ίδια η ύπαρξη μας. Οι Έλληνες φέρονται προς την αντίσταση από την ίδια την φύση τους. Δεν την επιλέγουν με την λογική. Είναι κάτι που δεν μπορείτε να καταλάβετε εσείς από την Εσπερία στις "υπερατλαντικές χώρες" των συμβιβασμένων υπολογισμών. Εγκλωβισμένοι στην "Φωλιά του Κτήνους" της Νέας Τάξης, μακριά από την Αρχιπελαγική γεννήτρια του θάρρους και της αξιοπρέπειας.

Λυπούμαστε αλλά δεν θα ακούσουμε την προτροπή σας να δεχθούμε αδιαμαρτύρητα τη νέα κατοχή αλλά σύντομα θα βάλουμε ξανά το "τσαρούχι" και θα ορθώσουμε το νέο ΟΧΙ, μπροστάρηδες στο ξεσκλάβωμα όλων των λαών από τις "αγορές", τους τοκογλύφους και τούς μαφιόζους εξολοθρευτές των λαών και των εθνικών παραδόσεων που λυμαίνονται σήμερα τον κόσμο. Αν σκέπτεστε να κάνετε μπίζνες στην χώρα μας σας συμβουλεύω να επενδύσετε γρήγορα στην κατασκευή γκιλοτίνων...

Να είστε βέβαιοι ότι το "Στάλινγκραντ" της Νέας Παγκόσμιας Τάξης θα αρχίσει πάλι από την αντίσταση των Ελλήνων!!!

Με εκτίμηση

Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης

phileon@ath.forthnet.gr

Ψάχνω χρόνια να τον βρω…

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα. Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο.

Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθισε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε.

Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου». Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις».

«Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν’ αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα».

Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Αλλά ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, ν’ αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν’ απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσική. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουγε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παλικάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε:

Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ».

(Από την Ξένια Σώντερς)

Τα επεισόδια δεν είναι η είδηση

Τα επεισόδια ήταν κατά τη γνώμη μου αναμενόμενα, από τους γνωστούς αγνώστους, επειδή είχε κόσμο. (…αλήθεια που ήταν οι “αντιεξουσιαστές και επαναστάτες” του φραπέ τις προηγούμενες ημέρες; ξεκουράζονταν στην / με την εξουσία; και πριν φωνάζουν κάποιοι, Υπουργός το είχε πει…) Τα επεισόδια με τα “σπασίματα” έγιναν για να μην κατέβει περισσότερος κόσμος την επόμενη φορά.

Αλλά θα κατέβει. Θα κατέβει γιατί υπάρχει κόσμος όχι στα όρια αλλά βουτηγμένος στην εξαθλίωση στην ανέχεια και στη φτώχεια. Κόσμος δίχως αύριο που κάθε ημέρα γίνεται περισσότερος. Κόσμος που κοιμάται στο δρόμο, δεν έχει όχι να πληρώσει λογαριασμούς αλλά να φάει και είναι οργισμένος. Όχι απλά οργισμένος, εξαγριωμένος γιατί δεν υπάρχει, δεν διαφαίνεται διέξοδος.

Kάθε ημέρα που πάω δουλειά και περπατώ στο κέντρο νέος κόσμος, νέες φάτσες κοιμάται στο πεζοδρόμιο. Ας περπατήσει κάποιος πριν τις 07. 00 στο “ιστορικό κέντρο” ή ας πάει στα συσσίτια…

Σήμερα λοιπόν που είχε κόσμο έπρεπε να σπάσουν τζάμια και να καούν ΙΧ και μηχανές για να αμαυρωθεί η πορεία από τα στρατευμένα κουτορνίθια του φραπέ. Σήμερα όμως υπήρχε και κάτι άλλο. Θυμός μεγάλος θυμός που τον ένιωθες στις φωνές και τον διάβαζες στα μάτια. Ο κόσμος τα “έχει πάρει”.

Η επίθεση πχ στον Χατζηδάκη δεν έγινε από κουκουλουφόρους, όπως και παλαιότερα στον Κακλαμάνη. Μπορεί οι πολιτικοί να σχεδιάζουν και να κάνουν πολιτική αλλά δεν μπορούν πλέον να περπατήσουν ελεύθερα στο δρόμο. Μόνο στα κομματικά ακροατήρια. Γιατί ο κόσμος έχει συσσωρεύσει οργή και η λέξη πολιτικός λειτουργεί ως κόκκινο πανί. Δεν βλέπει διέξοδο, δεν βλέπει προοπτική και το σήμερα όχι το αύριο είναι ζοφερό. Και αυτό είναι το επικίνδυνο. Γατί οι εκρήξεις οργής είναι ανεξέλεγκτες.

Μπορούμε να γράφουμε ότι θέλουμε εδώ ή να υποστηρίζουμε οτιδήποτε. Καταδικάζω τη βία, γιατί δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσο υποτίθεται ότι λύνει, αλλά αμφιβάλλει κανείς ότι αν ο κόσμος έμπαινε στη Βουλή θα έκανε τα ίδια στους 300; Φαντάζεται πχ κάποιος η επόμενη πορεία να συναντήσει κανένα Πάγκαλο; Οι πολιτικοί μας λοιπόν έχουν φτάσει στο σημείο να διαγράφουν τα όνειρα του κόσμου, να παραδίδουν το αύριο στον εργασιακό Μεσαίωνα και να ρίχνουν το σήμερα στις αλυσίδες της οικονομικής δουλείας.

Και όταν ρώτησα κάποιον γιατί επιτέθηκε στον Χατζηδάκη, ξέρετε ποια ήταν η απάντησή του; Ότι ντρέπεται, ντρέπεται γιατί απολύθηκε τη Δευτέρα και δεν μπορούσε να πάρει δώρο στην κορούλα του για τις γιορτές. Ένας άνθρωπος 40+ που η οργή του έψαχνε εχθρό και το αδιέξοδό του βρίσκει δρόμο στη βία. Που μπορεί κιόλας να έλεγε και ψέματα, αλλά αυτό ήταν το πνεύμα της πορείας. Οργή. Και μιλούν οι πολιτικοί μας: για διαφάνεια, για μαχαίρια και κόκαλα, για αναθεώρηση του Συντάγματος κλπ ενώ κάθε Μαντέλης που ομολογεί ότι τα πήρε και κάθε Τσουκάτος που ομολογεί ότι τα πήγε είναι ελεύθεροι.

Και το κάθε παιδί μας θα πρέπει να δουλεύει έως στα 65+ για 720 €. Ο κάθε γονιός μας να ζητάει βοήθεια στα 75+ γιατί “είναι υπεύθυνος” και του κόπηκε το δώρο και η σύνταξη. Και εμείς να κοιτάμε και η οργή να συσσωρεύεται. Και η έκρηξη να είναι σποραδική αλλά να θεριεύει.

Αν οι βολεμένοι εκπρόσωποί μας δεν ανοίξουν τα μάτια τους, δεν ακούσουν και δεν δουν, τότε τα χειρότερα έρχονται. Δεν μπορεί να νομοθετούν τον “εξορθολογισμό” της σωτηρίας και να πετούν τη χώρα στον Καιάδα της οικονομικής εξάρτησης.

Ιθαγενής

http://archaeopteryxgr.blogspot.com/

Ήταν τριάντα χιλιάδες οι διαδηλωτές, αλλά έλειπαν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο ΠΟΛΙΤΕΣ !!!

Στη χθεσινή διαδήλωση απουσίαζαν οι πολίτες που θίγονται από την πρωτοφανή μονόπλευρη λιτότητα της Κυβέρνησης.

Η διεθνής των Τραπεζών και των τοκογλύφων σε συνεργασία με τη Γερμανία και την υποταγμένη ελληνική Κυβέρνηση, οδηγούν στη φτωχοποίηση εκατομμύρια ΕΛΛΗΝΕΣ. Χρησιμοποιείται η Ελλάδα ως υπόδειγμα υποταγής ενός Λαού και καταστροφής ενός Έθνους- Κράτους. Και οι Έλληνες πολίτες όχι μόνο δεν αντιδρούν δυναμικά και καθολικά, αλλά κάποιοι ψηφίζουν και ΠΑΣΟΚ!!

Είμαστε ΑΞΙΟΙ της τύχης μας.

Άλλωστε,

Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.

Αυτή (και ο μύθος κρύπτει
νουν αληθείας) επτέρωσε
τον Ίκαρον· και αν έπεσεν
ο πτερωθείς κ’ επνίγη
θαλασσωμένος·

Αφ’ υψηλά όμως έπεσε,
και απέθανεν ελεύθερος.-
Αν γένης σφάγιον άτιμον
ενός τυράννου, νόμιζε
φρικτόν τον τάφον.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

Αναρτήθηκε από Χρήστος Καπούτσης

Σε καιρό κρίσης 700 ευρώ για να κουρευτεί η οικογένεια Παπανδρέου

Αίσθηση προκαλεί η αποκάλυψη του politicsnews.gr, o κ. Παπανδρέου με την σύζυγό του και την κόρη του πήγαν για κούρεμα στον “Χατζή” και πλήρωσαν 700 ευρώ.” Καλά δεν συμπάσχετε με τον ελληνικό λαό που πεινάει” ρώτησε γυναίκα εφοπλιστή τον Έλληνα πρωθυπουργό για να λάβει την ειρωνική του απάντηση: “Γιατί εσείς που κουρεύεστε;”.
Η γυναίκα του εφοπλιστή-δεν είναι γνωστός- απάντησε πως “όσα λεφτά έχω βγάλει εγώ με τον άντρα μου είναι δουλεμένα και βάση επιχειρηματικών σχεδίων. Και εγώ δεν είμαι πολιτικός, ούτε τα έχω κάνει θάλασσα…”. Ο κ. Παπανδρέου χαμογέλασε και έφυγε από το ακριβό κουρείο του Νέου Ψυχικού αφήνοντας πίσω του 700 ευρώ. Λίγο παραπάνω από τον βασικό πρώτο μισθό που επιβάλλει η Τρόικα με την συγκατάθεση της κυβέρνησης του κ. Παπανδρέου.
Αναρτήθηκε 31-10-2010 και 1-11-2010 από olympiada

Υ.Γ. δικό μου.

Φυσικά μόνο μια εφοπλιστίνα θα μπορούσε

να μεμφθεί τα κυβερνώντα γυνανδρείκελα.

Ο λαός κοιμάται απ’ το ’81 και δώθε.

Γεύεται τους σοσιαλ-ληστές του…

Το δημόσιο ως ο εχθρός - τίνος είναι το κράτος βρε παιδιά;

Του Νίκου Κοτζιά

Στην Ελλάδα το κράτος που συγκροτήθηκε μετά την επανάσταση του 1821 ήταν σαφώς πιο μικρό από τον χώρο όπου έκανε ο ελληνικός καπιταλισμός την πρωταρχική του συσσώρευση. Αφού Έλληνες έμποροι, εφοπλιστές και βιοτέχνες κινούνταν με άνεση και πετυχημένα σε όλο το μήκος και το πλάτος της αγοράς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και όχι μόνο. Το νεοελληνικό κράτος έφερε πάνω του την σφραγίδα των κομματαρχών της «παλιάς Ελλάδας». Την σφραγίδα της μεταπρατικής ελληνικής αστικής τάξης. Του ελέγχου του ξένου παράγοντα.Ακόμα χειρότερα έγιναν τα πράγματα μετά την κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο. Το ελληνικό κράτος έγινε το κράτος των διώξεων, του αυταρχισμού και «της προστασίας του πολίτη από τον κομμουνιστικό κίνδυνο». Πάνω στο ελληνικό κράτος επικάθησαν και το διοικούσαν οι νικητές του εμφυλίου, Έλληνες και ξένοι. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονταν, επίσης, οι μαυραγορίτες και συνεργάτες των Γερμανών, οι λαθρέμποροι, εκείνοι που έκλεψαν την περιουσία των διωχθέντων, είτε στη διάρκεια του πολέμου (των Εβραίων και των αντιστασιακών), είτε στη διάρκεια του εμφυλίου και των μετέπειτα χρόνων (ιδιαίτερα των αριστερών, δημοκρατικών πολιτών). Το κράτος αυτό έθρεψε αυταρχικές και βαθιά συντηρητικές δοξασίες, μηχανισμούς, λειτουργίες. Γέννησε και παρήγαγε τους πραξικοπηματίες σε Ελλάδα και Κύπρο. Το κράτος εχθρός του λαϊκού στοιχείου. Αυτό που ονομάστηκε ποικιλόμορφα «πελατειακές σχέσεις».Σήμερα ζούμε στην Ελλάδα και πάλι έναν ιδιόμορφο αντικρατισμό. Ούτε φιλελεύθερο, ούτε αριστερό, αλλά ούτε καν συντηρητικό. Στην Ελλάδα καταγράφεται το μεγαλύτερο παράδοξο, να εμφανίζει ο κυρίαρχος λόγος ως κύριο υπαίτιο για τα χάλια του ελληνικού καπιταλισμού, που δεν είναι καν καπιταλισμός της προκοπής, τον δημόσιο υπάλληλο. Υπό κατηγορία βρίσκεται ο νοσοκόμος, ο θυρωρός του υπουργείου, ο δάσκαλος και ο πιλότος της πολεμικής αεροπορίας. Μάλιστα ο ιδιότυπος ελληνικός νεοφιλελευθερισμός φαντάζεται ότι η όλο και πιο πολύπλοκη σύγχρονη κοινωνία θα μπορούσε να κυβερνηθεί με ένα όλο και πιο απλό και μικρό κράτος. Πίσω από αυτή την επίθεση κρύβεται ο πραγματικός υπεύθυνος: οι δυνάμεις που χρησιμοποίησαν το ελληνικό κράτος ως λάφυρο, ως πηγή εύκολου κέρδους μαζί με τους πολιτικούς εκπροσώπους τους. Διότι το πρώτιστο πρόβλημα του ελληνικού δημοσίου είναι ότι έχουν επικαθήσει επί αυτού μεγάλα συμφέροντα που ως βδέλλες έζησαν από αυτό. Κρατοφαγοπότες επιχειρηματίες. Άνομα αεριτζίδικα συμφέροντα. Και αφού έκαναν πάρτη πάνω στο σώμα του κράτους, αφού το οδήγησαν με τις λεηλασίες που έκαναν (χάρη σε μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική προμηθειών, δημόσιων δαπανών, επιδοτήσεων, απάτης και φοροκλοπής που επέβαλε το πολιτικό σύστημα), τώρα ανακαλύπτουν ότι για όλα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι συλλήβδην. Προκειμένου δε, να πείσουν επικαλούνται τους δημόσιους υπάλληλους που οι ίδιοι λάδωσαν, όλους όσους έκαναν συνένοχους στο σύστημα που έστησαν. Σε τελευταία ανάλυση, το ελληνικό κράτος και οι παθολογίες του δεν είναι τίποτα άλλο παρά προϊόν της ποιότητας των δυνάμεων που ηγεμόνευσαν επ’ αυτού. Που το κατείχαν και το χρησιμοποίησαν ως λάφυρο. Αφού λήστεψαν, τώρα εμφανίζονται ως οι παρθένες που γεμάτο παράπονο ανακάλυψαν τις αμαρτίες του κόσμου. Έναν κόσμο που στην πραγματικότητα εκείνοι διέφθειραν. Εκείνοι έφτιαξαν κατά εικόνα και ομοίωση τους. Για πρώτη φορά στην ιστορία τα αφεντικά του συστήματος καταγγέλλουν τους διεκπεραιωτές των υποθέσεών

«Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ»

ΕΚΘΕΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΠΟΛΥΔΩΡΑ 2006

Α΄ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας σήμερα (2006 όταν τα έγραφα) είναι η λαθρομετανάστευση. Η ανεργία, τα ναρκωτικά, η δημόσια Υγεία και Παιδεία θα ήσαν ήσσονος σημασίας προβλήματα εάν δεν συνεδέοντο πολλαπλώς και αναποτρέπτως με τη λαθρομετανάστευση.

Αμφίβολο τυγχάνει εάν έχει συνειδητοποιηθεί επαρκώς -και δη από τους αρμοδίους- το πολλαπλώς επικίνδυνο αυτό πρόβλημα. Και τούτο διότι έχει απαγορευθεί κάθε συζήτηση γύρω από το θέμα. Για την ακρίβεια, επιτρέπονται μόνον εγκωμιαστικές συζητήσεις για τους λαθρομετανάστες και τα προβλήματά τους. Άλλου είδους προβληματισμοί θεωρούνται, άμα τη διατυπώσει, ως αιρετικοί και τιμωρητέοι διά δημοσίας διαπομπεύσεως. Άλλο το ζήτημα ότι την επομένη στιγμή θα ολοφύρονται οι ίδιοι οι διαπομπευτές, γιατί η «αλλοδαπή» εγκληματικότητα θα τους χτυπάει την πόρτα. Βέβαια, η Αριστερά «θα κάνει πάρτι» όταν θα καίγεται η Αθήνα, η αλωθείσα και υπό κατάληψη τελούσα. Δεν εξέφρασαν, άλλωστε, ποτέ τη θλίψη τους ή την καταδίκη τους για το φαινόμενο και τις δραματικές επιπτώσεις του. Η επανάσταση κατά του αστικού καθεστώτος και κατά του εθνικού τρόπου, με την αξιοποίηση «του στρατού των εισβολέων-καταληψιών», θα είναι το πιθανό ή και επιδιωκόμενο γεγονός.

Β΄ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

1. Το τοπίο

Όπως κατεβαίνουμε τη Σοφοκλέους και περνούμε την Αιόλου και την Αθηνάς βλέπουμε την αλήθεια. Τη δραματική και απειλητική αλήθεια. Μενάνδρου, Γερανίου, Κλεισθένους, Σωκράτους, αριστερά Λεωχάρους (όπου στο στενάκι βρίσκεται το Α.Τ. και Τ.Α. Ακροπόλεως ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΩΣ), Μοναστηράκι, Πετράλωνα, Θησείο, Ομόνοια, Κοτζιά, (Θεάτρου) και στη συνέχεια βδ Πατησίων, Γ’ Σεπτεμβρίου, Αχαρνών, Λένορμαν, Βάθης, Μεταξουργείο, Πατήσια, Άγιος Παντελεήμονας (όπου και βρίσκεται το Α.Τ. και Τ.Α. Παντελεήμονος, πάλι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΩΣ), Κυψέλη, εκτός από τα γνωστά και παραδοσιακά «άβατα και άδυτα» της Κουμουνδούρου, του Πολυτεχνείου και των Εξαρχείων (όπου και εκεί Α.Τ. και ΤΑ. βρίσκονται επίσης ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΩΣ) είναι οι υπό κατάληψη περιοχές. Η μισή Αθήνα υπό κατάληψη.

2. Τα χαρακτηριστικά του

Εκεί βλέπεις το δράμα ιδίοις όμμασι. Εκεί βλέπεις τα γκράφιτι (που δηλούν σήματα ύπαρξης «στεκιών» ή «διανομής δόσεων». Δεν υπάρχει ποτέ και πουθενά αθώο γκράφιτι που απεφάσισαν κάποια μεμονωμένα και αργόσχολα νεαρά άτομα να αποτυπώσουν χάριν καλαισθησίας στον τοίχο. Βλέπεις την εγκατάλειψη της γειτονιάς και των πολυκατοικιών από τους χθεσινούς ενοίκους, βλέπεις ομίλους 3-5 νεαρών ατόμων (συνήθως μελαψής απόχρωσης) να στέκονται ή να κινούνται νωχελικά στις γωνίες των δρόμων, να παρατηρούν ασκαρδαμυκτί και να επιλέγουν στόχους. Εκεί κυρίως διαμένουν, για την ακρίβεια στοιβάζονται, οι αλλοδαποί, σε καταλύματα ημιπαράνομων μισθώσεων (γιατί οι ιδιοκτήτες δεν δηλώνουν τη μίσθωση ή γιατί μισθώνουν το διαμέρισμα «με το κεφάλι») ή και καταλήψεων σε εγκαταλειμμένα υπόγεια ή και ανώγεια πεπαλαιωμένων κτιρίων. Ούτε λόγος για καταγραφή ή απογραφή του αριθμού (και των άλλων στοιχείων) των διαμενόντων σε κάθε πολυκατοικία ή γειτονιά. Το εμπόριο αγαθών, τροφίμων και βιομηχανικών προϊόντων είναι «εσωτερικού κυκλώματος». Ουδείς έμπορος γηγενής κάνει τζίρο από αυτούς. Όλες οι μορφές του εγκλήματος ευδοκιμούν εκεί.

3. Το εγκληματογόνο πεδίο

Η «κοινωνία» εκεί είναι άθροισμα πολλαπλών εθνοτικών, φυλετικών, θρησκευτικών, γεωγραφικών, κουλτουριστικών κοινωνιών. Κίνδυνοι υγείας, από ανύπαρκτες προϋποθέσεις και συνθήκες υγιεινής, άμεσοι. Τονίζω, όλες οι μορφές εγκλήματος. Από την επαιτεία, τις μικροκλοπές, τις διαρρήξεις, τις αρπαγές τσαντών και τις μικροληστείες στον δρόμο, τις ένοπλες ληστείες, τις κλοπές οχημάτων, τις βιαιοπραγίες και τις σωματικές βλάβες (έργω και λόγω εξυβρίσεις δεν λογίζονται πλέον ως αδικήματα, διότι απερροφήθη ο άδικος χαρακτήρας τους από την «κοινωνική προσφορότητα» της πράξεως), μέχρι βαρέα εγκλήματα οργανωμένου τύπου. Μία είναι η παραδεκτή νομιμότητα εκεί: Ο νόμος του πιο δυνατού ή του πιο αδίστακτου. Μικρές, με τάση να γίνουν μεγάλες, και ποικίλες συμμορίες φυτρώνουν σε όλο το πεδίο σαν μανιτάρια.

4. Λαθρομετανάστευση και εγκληματικότητα

Ο αριθμός των λαθρομεταναστών (νομιμοποιηθέντων και μη) των διαβιούντων στην Αθήνα (την ως άνω «καταληφθείσα») υπολογίζεται γύρω στις 800.000. Τα «ποιοτικά» τους χαρακτηριστικά: Απελπισμένοι, άρρωστοι, άνεργοι, άστεγοι, γονείς (με γάμο ή χωρίς) μικρών παιδιών, αδέλφια ανήλικα ή στην εφηβεία, ευεπίφοροι στη μίσθωση των εγκληματικών υπηρεσιών τους σε πρώτη ζήτηση (οι σχετικές και όχι αξεπέραστες δυσκολίες έγκεινται μόνον στο ύψος της αμοιβής του προσλαμβανομένου).

Αυτός ο αριθμός των επήλυδων δεν είναι απλό μέγεθος. Δεν είναι κάτι σαν μια «υπεργεννητικότητα» των κατοίκων της Αττικής από το 1990 μέχρι το 2006. Είναι κάτι άλλο. Που απαιτεί (για να μη μετατρέπουμε την εισήγηση σε κοινωνιολογική μελέτη) πρόσθετο αστυνομικό προσωπικό, προκειμένου να αντιμετωπισθεί το, σε απίθανα μεγέθη, αυξηθέν και προσφάτως προστεθέν αστυνομικό έργο. Καμία συζήτηση δεν γίνεται ούτε απλή αναφορά καν για την κατάσταση που επικρατεί στην Αθήνα, η οποία κατά πάσαν μέτρηση δεν δημιουργήθηκε το τελευταίο δεκάμηνο. Συζήτηση ή ψέλλισμα για τη λαθρομετανάστευση είναι απηγορευμένη «διά ροπάλου». Όχι να μας πουν και ξενόφοβους ή ρατσιστές!

5. Η μη απαξίωση. Η μη αναγνώριση του κακού

Οι πάντες (πολιτικοί, θρησκευτικοί, τοπικοί, ακαδημαϊκοί, πνευματικοί και δημοσιογραφικοί άρχοντες) ασκούνται σε υποκριτικές ρητορικές φιλανθρωπίας και συμπόνιας. Έννοιες ξεχασμένες όμως για τους δυστυχείς «ιθαγενείς».

Γι' αυτούς η προτεινόμενη λύση είναι η απαγόρευση κυκλοφορίας στην παλιά τους γειτονιά, η άνευ αντιστάσεως παράδοση των κινητών πραγμάτων, χρημάτων, ρούχων, κινητών τηλεφώνων, προκειμένου να σώσουν την πολύτιμη μεν αλλά χωρίς αξιοπρέπεια πλέον, χαρισθείσα από τους μεγάθυμους κακοποιούς, ζωή τους. «Ζωή στα γόνατα» προ του κουκουλοφόρου του κραδαίνοντος τις «μολότοφ» ή των πολιτικών προστατών του, ιδού η συνταγή και η καινούργια πρόταση πολιτισμού και επιβίωσης! Προτείνεται επίσης και ο «σιδηρόφρακτος εγκλεισμός» των παλαιών, των αυτοχθόνων και των δήθεν ελεύθερων πολιτών στα σπίτια τους. Των εναπομεινάντων, γιατί οι πολλοί έχουν μετοικήσει ήδη για άλλες περιοχές, πιο «καθαρές». Είναι εκεί, στην κάτω Αθήνα, η διοίκηση της φιλανθρωπίας και της Κοινωνικής Πρόνοιας, που οργανώνει συσσίτια και φιέστες και θεάματα υπέρ των εισβολέων-καταληψιών ως κακέκτυπο και φάρσα των παλαιών «βασιλικών» δραστηριοτήτων!

6. Συναρμοδιότητες

Τα συναρμόδια υπουργεία ή κοιμούνται ύπνον βαθύ ή λαϊκίζουν ανεπιτρέπτως και ασυστόλως.

α) Το ΥΠΕΣΔΔΑ νομιμοποιεί τους λαθρομετανάστες κατ' εξακολούθηση και αδιακρίτως. Οι υπηρεσίες του δεν διστάζουν να προκαλούν τους συναισθανόμενους τον κίνδυνο, παριστάνοντας τους ρητορικά καλοσυνάτους υποδοχείς, χωρίς όμως να μεριμνούν για χώρους υποδοχής. Ο φόρτος του έργου της έκδοσης των διαβατηρίων μετετέθη –και δικαίως, για λόγους ασφαλείας– από το ΥΠΕΣΔΔΑ στους ώμους της Αστυνομίας, χωρίς να ενισχυθεί με προσωπικό ή ανάλογους πόρους. Η ευθύνη για τους αλλοδαπούς ανήκει στο ΥΠΕΣΔΔΑ, αλλά όλα μένουν στην ασάφεια. Κανείς δεν ξέρει ούτε πόσοι μπαίνουν ούτε πόσοι βγαίνουν ούτε πόσοι είναι συνολικά ούτε πού διαμένουν ούτε πού δουλεύουν. Όλα στην ομίχλη.

β) Το ΥΠΕΘΑ δεν φυλάσσει τα σύνορα. Στην προκάλυψη δεν αναπτύσσονται φυλάκια πλέον. Τα σύνορα είναι αφύλακτα. Τη φύλαξη των συνόρων την έχει (η λαϊκίζουσα και στρουθοκαμηλίζουσα Πολιτεία) από ετών αναθέσει σε 2.οοο συνοριοφύλακες! Και το ερώτημα που τίθεται είναι: Ποιος θα διακρίνει τη διμοιρία εισβολέων-καταδρομέων από μια ομάδα λαθρομεταναστών που κινούνται «έρπειν»; Άλλωστε, εύκολα μπορεί να φαντασθεί κανείς πως το μέγεθος της προξενούμενης βλάβης ή δολιοφθοράς δεν διαφέρει. Από τα Γενικά Επιτελεία (κυρίως του Στρατού) υποβάλλονται, με μια κάποια αναίδεια, «αιτήματα» να φυλάσσονται (με περιπολίες) τα στρατόπεδα από αστυνομικούς. Τεράστιο έργο εθνικής άμυνας (εμφατικά αυτό της φύλαξης των συνόρων και της «απώθησης» των λαθρομεταναστών) μετακυλίστηκε «ανεπαισθήτως» στην Αστυνομία με τον υψηλόφρονα ενδιάμεσο στόχο να διορισθούν τότε 2.000 συνοριοφύλακες με τα «αδιαμφισβητήτως αξιοκρατικά» κριτήρια του Χρυσοχοΐδη. Τονίζεται, για τη μετρήσιμη αξία του επιχειρήματος, ότι το 2006 συνελήφθησαν 100.000 λαθρομετανάστες (εκτός από τους αγνώστου αριθμού που διαφεύγουν τη σύλληψη). Εξ αυτών 80.000 επαναπροωθήθησαν (με τρόπο αμφισβητούμενης νομιμότητας). Υπόλοιπο, «καθίζημα» 20.000. Αυτή είναι η εικόνα της ροής των λαθρομεταναστών. Οι συλλαμβανόμενοι «δουλέμποροι» μάλλον βρίσκουν μαλακή και συμφέρουσα τη σχέση «ρίσκου και αποτελέσματος (τιμωρίας)».

Αυτή είναι η επαναλαμβανόμενη κατ' έτος ροή-είσοδος λαθρομεταναστών στη χώρα.

γ) Το ΥΠΕΞ δεν πιέζει, ίσως ευλόγως («στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα»), την Τουρκία να συμμορφωθεί προς τις πρόνοιες της συμφωνίας επαναπροώθησης που έχει υπογράψει με την Ελλάδα. Όχι μόνον η γείτων και σύμμαχος δεν τιμά την υπογραφή της, αλλά περιφρονεί ιταμώς -τίποτα το πρωτότυπο- την Ελλάδα, προς την οποία «τροχονομεί» εκατοντάδες λαθρομετανάστες καθ' εβδομάδα. Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, οργανώνει διεθνή εκστρατεία συκοφαντικής προπαγάνδας μέσω των διεθνών τηλεοπτικών πρακτορείων, εμφανίζοντας τους «επαναπροωθουμένους» ως εισαγόμενους από την Ελλάδα!

δ) Το υπουργείο Υγείας θα έπρεπε να είχε οργανώσει καταυλισμούς των λαθρομεταναστών και των προσφύγων. Και να είχε φροντίσει προ πολλού και συστηματικά τις συνθήκες υγιεινής σε όλα τα ανοιχτά και εκτεταμένα «γκέτο» (που έχουμε σημειώσει στο σημείο «Α1» του παρόντος). Το Λαύριο δεν είναι απλώς «γκέτο». Είναι «άβατο» και ευθεία πρόκληση για την έννομη τάξη. Για την ακρίβεια, είναι η πιο δραματική ομολογία «παραίτησης» του κράτους. Οι Κούρδοι μπαινοβγαίνουν όπως θέλουν («φορτωμένοι» ή «άδειοι»), όποτε θέλουν. Οι συνθήκες υγιεινής άθλιες. Οι της φύλαξης ανύπαρκτες,

ε) Το υπουργείο Δικαιοσύνης «κήδεται» της διαιώνισης του ελληνικού «παραδείσου» του Ποινικού Δικαίου διεθνώς. Επιείκεια στις καταδίκες και ποινές μέχρις ατιμωρησίας. Άδειες επικίνδυνων φυλακισμένων (και μη επιστρεφόντων). Μη κράτηση επ' αυτοφώρω συλλαμβανομένων, όπως και μη κράτηση κρατουμένων ελλείψει δικαστικών κρατητηρίων. Και εδώ υποκριτική μεταμέλεια γιατί κατεδικάσθησαν συνάνθρωποι! Μα αφού δεν αντέχουν ψυχολογικά τις δίκες και τις καταδίκες γιατί τις επιχειρούν και υποφέρουν οι «πονόψυχοι»;

7. Κοινωνιολογικά δεδομένα

Αυτά όλα δεν είναι απλώς στα όριά τους. Είναι πέραν των ορίων τους. Εγώ συναγερμό σημαίνω. Δεν είναι η κοινωνία μας στο παρά πέντε. Είναι στην ώρα μηδέν.

Το κοινωνικό φαινόμενο συντίθεται από:

α) Την κρίση στην οικογένεια: Η σημερινή οικογένεια δεν ανταποκρίνεται ούτε στα ποσοτικά κριτήρια της συμβίωσης υπό την αυτή στέγη. Πρόκειται μάλλον για συνάντηση κάπου εκεί, στην είσοδο του σπιτιού, συναφικνουμένων ή συναναχωρούντων προσώπων. Ούτε «συνοίκηση». Ούτε «συνύπνωση» δεν υπάρχει γιατί γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα τα παιδιά «βγαίνουν» για διασκέδαση!

β) Την κρίση στην Παιδεία, με την αλόγιστη παραγωγή πτυχιούχων κατά κύριο λόγο και την «αιχμαλωσία» των δύστυχων παιδιών στις τάξεις των ολοήμερων σχολείων.

γ) Την έλλειψη κοινωνικών προτύπων και τον μαζικό πληθωρισμό αντικοινωνικών.

δ) Την άμβλυνση των αρχών και αξιών σε εθνική κλίμακα και διεθνή.

στ) Την προβολή κατ' εξακολούθηση τρόπων αντικοινωνικής συμπεριφοράς από τα media, εις θέση υποδείγματος προς μίμηση. Η σταθερή και συνεπής δραστηριότητά τους είναι η εκθεμελίωση του θεσμικού οικοδομήματος, μέσω της δήθεν κριτικής που στην ουσία της δεν είναι τίποτ’ άλλο παρά γενικόλογες αξιολογικές κρίσεις ριπτόμενες στον ίδιο στόχο: Να μη μείνει τίποτα όρθιο (εκτός από το δικό τους κοντόθωρο συμφέρον).

ζ) Την εξώθηση των νέων στην τεμπελιά και τη διεκδίκηση αχρεωστήτως και αναιτίως από τους παντοίους λαϊκιστές, δήθεν κοινωνιολόγους και πολιτικούς αναλυτές.

η) Την απότοκο συνέπεια όλων των ανωτέρω, που δεν είναι άλλη από τη δραματική εξάπλωση των ναρκωτικών (χωρίς να υποτιμάται το αλκοόλ) σε ευρύτατα κοινωνικά στρώματα και σε νεότατες ηλικίες.

ι) Τη λαθρομετανάστευση (με όλα τα συνοδευτικά στοιχεία της και χαρακτηριστικά της που σημειώσαμε στο κεφάλαιο «Β»).

Γ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Των πραγμάτων ούτως εχόντων, αστυνόμευση δεν μπορεί να γίνει εύκολα και κυρίως συμβιωτικά με το έγκλημα. Τα σκουπίδια είναι πολλά και το χαλί μικρό. Το κοινωνικό φαινόμενο είναι απείρως μεγαλύτερο από το υποπροϊόν της εγκληματικότητας. Η ανισότητα είναι δυσμενέστατη συνθήκη σε βάρος του θεσμού (της Αστυνομίας) που καλείται να αποκρούσει την εγκληματικότητα σαν χιονοστιβάδα στη βάση του βουνού. Λύση αδύνατη. Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπισθεί άμεσα. Ήδη είναι πολύ αργά.

Αυτούς μίσθωνε το ΠΑΣΟΚ

Να ποιοι ευθύνονται για τα σημερινά χάλια.

Αν αυτοί λειτουργούσαν

τους πολιτικούς όλους θα τους κρεμούσαμε.

Ποιον να πρωτοκρεμάσεις τώρα;

Μυομοιχίδιον 2ον : Κομματόσιτα, παράσιτα, γυνανδρείκελα

ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΥΡΑΡΙΣ

Διαμηνύουν ἀνάστατοι, συνάδελφοι ἐπιστήμονες ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, φίλοι καὶ μή: – Γιατί αὐτοκτονεῖτε; ἐσεῖς οἱ Ἕλληνες, μ’ αὐτὸ τὸ γενοκτονίας Μνημόνιο; Εἴχατε, πέρυσι, στὰ χέρια σας τὸ ἀπόλυτο πυρηνικὸ ὅπλο: τὴν χρεωκοπία! Γιατί δὲν τὸ χρησιμοποιήσατε; Γιατί ἐσεῖς δὲν ἐκβιάσατε τὴν διεθνῆ τοκογλυφία ἀντὶ νὰ σᾶς δέσει χειροπόδαρα αὐτή; Οἱ πανάσχετοι κυβερνῆτες σας δὲν ἤξεραν ὅτι οἱ τοκογλυφοτραπεζίτες ἔτρεμαν, αὐτοί, κι ὄχι ἐσεῖς, γιὰ ἕνα χρεωστάσιο πληρωμῶν τῆς Ἑλλάδας;

Ναί, ἔτσι εἶναι, δηλαδὴ χειρότερα… Τὰ κομματοπαράσιτα τοῦ δικομματισμοῦ, ποὺ μᾶς κυβερνοῦν, ἐδῶ καὶ ἄειντε ἀπὸ τὴν Μεταπολίτευση τοῦ ’74, δὲν εἶναι ἁπλῶς πανάσχετα. Εἶναι καὶ ἀνδρείκελα ἀνεπίξεστα. Στὴν δουλοπρέπειά τους καὶ τὴν συνοικιακή τους δειλία… Διότι, τόσο σωτῆρες! Ἔτσι! Ὅσα δισεκατομμύρια ἀπομύζησαν μέχρι τώρα ἀπὸ τὴν φτωχολογιά μας, τὰ δίνουν, ὡς ἀνδράποδα πειθήνια, στοὺς διεθνεῖς τοκογλύφους. Καὶ τὸ χρέος –γιὰ τὰ παιδιά μας– μεγαλώνει μέρα τὴν μέρα.

Γιατί αὐτὰ τὰ παράσιτα-κομματόσιτα τοῦ δικομματισμοῦ δὲν ἔπραξαν τὸ νομισματο-δημοσιονομικῶς αὐτονόητον; Δῆλα δή.

1ον. Ἀμέσως, δηλαδή, πρὶν ἀπὸ δέκα χρόνια, ὅταν εἶδαν πὼς τὸ κηφηνῶδες μιζαδόρικό τους διόγκωνε τὸν «δανεισμὸ» ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους, ἔπρεπε νὰ δημιουργήσουν ἕνα δικό μας, ἑλληνικὸ «κυριαρχικὸ ταμεῖο» (sovereighn fund).

Πῶς; Συνενώνοντας τὸ Ταμεῖο Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, τὸ Ταχυδρομικὸ Ταμιευτήριο (100% ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας) καὶ τὸ ποσοστὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ τὴν Ἀγροτικὴ Τράπεζα (50 καὶ ἄνω τοῖς ἑκατό). Ἔτσι, ἡ πρὸς τὰ ἐκεῖ φυσικὴ ροὴ τῶν ἀσφαλιστικῶν μας Ταμείων θὰ ἔδινε – ἀσχέτως τῆς ἐπιβαλλομένης «πατάξεως τῆς διαφθορᾶς» – τὰ δισεκατομμύρια, ποὺ μᾶς «δανείζουν» οἱ ξένοι ἐκδοροσφαγεῖς. Οἱ Ἕλληνες θὰ δάνειζαν στὸ Ἑλληνικὸ Δημόσιο, χωρὶς τοκογλυφικὸ ἐπιτόκιο. Ὅπως ἀκριβῶς κάνουν τόσα ἄλλα κυριαρχικὰ καὶ ὄχι ἀνδραποδώδη κράτη στὸν κόσμο. Ναί, Ἑλληνικὸ Ταμεῖο κυριαρχίας (Fond souverain).

2ον. Δήμευση! Δεκατέσσερα ἢ πόσα δισ. «ληξιπρόθεσμα» χρέη ἀπὸ τὸ ἐγχώριο κεφαλαιοκρατικὸ ἀληταριό; Δήμευση!

3ον. Κομμισσάριοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, στὶς «ἑλληνικὲς» τραπεζικὲς ληστοσυμμορίες. Στὴν Μέκκα τοῦ καπιταλισμοῦ, ὁ Ὀμπάμα γιατί τόλμησε αὐτὸ ποὺ δὲν τολμᾶ ὁ ἐδῶ «σοσιαλιστής» μας Georgakis; Γιὰ νὰ ὑπάρξει ρευστὸ στὴν ἀγορά;

4ον. Γιατί τὰ ξεφτέρια μας δὲν ἀπαιτοῦν ἀπὸ τὸ ἀνδρείκελο Τρισὲ τῆς ΕΚΤ νὰ ἀγοράζει καὶ νὰ ἐγγυᾶται τὰ ὁμόλογα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπ’ εὐθείας κι ὄχι μέσω τῶν ἑλληνοξενικῶν «Τραπεζῶν»;

Καὶ κάτι γιὰ τὴν κυβερνῶσα παρασιτικὴ ἀσχετίλα:

1ον. Ἐκεῖνος ὁ φὸν Σάχλας, ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Τεμενάδων, ποὺ ἔγραφε, τότε, πραγματείαν ὑπὲρ τοῦ Ναὶ στὸ σχέδιο Ἀνάν –συνωδὰ τῷ Ναιναίκῳ Georgakis (τότε)–, γιατί δὲν πάει νὰ μάθει γράμματα; Ἢ γιὰ βλίτα, ὡς γνήσιος φὸν βλιτομάμας;

2ον. Ὁ ἀνεπιξέστως ἄξεστος ἰχθυέμπορος παριστάνει τὸν ὑπουργὸ γιὰ τὸν «Ἑλληνικὸ Πολιτισμό»!!! Ἐρώτηση: Ἀπαγορεύεται; Ἀπάντηση: Βεβαίως ὄχι! Κάθε ἰχθυέμπορος μπορεῖ νὰ γίνεται ὑπουργὸς περὶ τὸν Ἑλληνικὸν Πολιτισμόν. Ὡς ἑξῆς: νὰ ἔχει γράψει τέσσερεις χιλιάδες σελίδες γιὰ τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ (ὅσες καὶ τὰ χρόνια του) καὶ νὰ διαβάζει στὸ πρωτότυπο, παρακαλῶ, τὴν Ἰλιάδα, τὸν «Ἀκάθιστο Ὕμνο» καὶ τὴν Ὀδύσσεια τοῦ Καζαντζάκη. Ἀλλοιῶς, θυρωρὸς στὴν Ἀμερικάνικη Πρεσβεία. Μπρούμυτα.


απο http://www.topontiki.gr/article/11756