Τι έγραψε ο ανώνυμος…

Καταραμένε Παπαδόπουλε.! Τρισκατάρατε Συνταγματάρχη Γεώργιε Παπαδόπουλε!
40 χρόνια μετά, και ακόμα τυραννάς τα καημένα παιδιά της νέας τάξης, τόσο που κάθε μέρα μας βάζουν και ένα άρθρο για σένα μήπως και αναστηθείς, ή ακόμα χειρότερα μήπως κάποιος άλλος αρχίσει να σκέπτεται σαν και σένα και τους βάλει σε μπελάδες.
Κανείς πια δεν θυμάται ότι μας άφησες με άδεια κασόνια από όπλα να πολεμήσουμε τους Τούρκους, και πήγες και πήρες, χωρίς ντροπή, μόνο κάτι Phantom F4, κάτι υποβρύχια, κάτι Αεροσκάφη Corsair, κάτι Άρματα AMX-30 και κάποιες πυραυλάκατους!
Γιατί βρε άθλιε;
Κανείς δεν θυμάται ότι μου στέρησες την λάμπα πετρελαίου και τον χωματόδρομο μου, που τόσο αγαπούσα, και μου έφερες ηλεκτρικό, άσφαλτο και τηλέφωνο στην καλύβα μου, και που μου έδωσες 20ετες άτοκο δάνειο για να την κάνω σπίτι, με μόνο όρο να έχει την τουαλέτα μέσα.
Άθλιε εγώ την αγαπούσα την καλυβούλα μου, και όταν βλέπω στον Sky σκηνές από την Αφρική, όλο κλαίω, γιατί μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια.
Και ειλικρινά τσατίζομαι γιατί το κάθαρμα ο χουντικός κατάφερνε να φτιάχνει τα έργα σχεδόν δωρεάν, χρησιμοποιώντας την ΜΟΜΑ... Γιατί ρε χάλασες την πιάτσα? σε πείραζε να δώσεις την δουλειά σε κανένα εργολάβο για να βγάλει και εκείνος κανένα φράγκο παραπάνω και μην ανησυχείς δεν θα σε άφηνε και εσένα έτσι.... Ακούς εκεί τσάμπα!
Ποιος σου είπε ρε καθίκι ότι θέλαμε να γίνουμε Βιομηχανική χώρα και ξεκίνησες να φτιάχνεις σε όλη την Ελλάδα Βιομηχανικές περιοχές ξεκινώντας από τα Οινόφυτα? Αλλά ξέρω γιατί τα έκανες... Για να βρίσκουν χιλιάδες Έλληνες δουλειά εκεί τόσα χιλιόμετρα από την Αθήνα και να ταλαιπωρούνται... Ποιος σου είπε ρε ότι θέλαμε να παράγουμε προϊόντα? Εμείς να καταναλώνουμε θέλαμε! Ακούς εκεί η Ελλάδα Βιομηχανική χώρα... Κάθαρμα ε κάθαρμα!
Δεν φτάνει αυτό γελοίε δικτάτορα, αλλά νόμιζες ότι μπορούσες να μιμηθείς και τον Σόλωνα και εφάρμοσες και σεισάχθεια διαγράφοντας τα αγροτικά χρέη του μπαμπά μου. Βέβαια εσύ ποτέ δεν έμαθες ότι ο διευθυντής της Αγροτικής, κ. Δρακουμέλ, έπαθε καρδιακό μετά αυτό, αλλά εγώ το έμαθα μετά όταν είδα το όνομα του στους νεκρούς του ...πολυτεχνείου.
Αλήθεια ρε φίλε μου για πες μας πως γίνεται αυτό;
Σαν να μην έφταναν όλα, αυτά έστελνες και εκείνο τον ηλίθιο τον Μακαρέζο και έκανε συμφωνίες ακόμη και με τους Κινέζους με του Βορειοβιετναμέζους και τους πουλούσες και το σιτάρι που έβγαζε ο μπαμπάς και δεν το έδινες στον δημοκράτη τον Λούλη να ζήσει και αυτός.
Τί κατάφερες άτιμε;
Τώρα όμως είμαι ευτυχισμένος και το δίνω σε δυο μόνο (δημοκρατικές) εταιρίες και ξεσκίζομαι στο φράγκο, τόσο, που κάθε Χριστούγεννα δίνω δωράκια στην Εθνική.
Καταραμένε βλάκα με την κακία σου έμεινες.
Τόλμησες και πήρες και βραβείο οικονομικής ανάπτυξης το 73 χωρίς να πάρεις δάνεια και να αφήσεις χρέη, και το λέω για να δείξω στους νεώτερους πόσο αντιδημοκρατικός ήσουν και το θυμήθηκα το 2002, όταν ο μεγάλος Σημίτης έφτασε στον ίδιο πληθωρισμό με σένα που τόσο ύπουλα μας είχες φέρει, έστω και με λίγο πειραγμένα στοιχεία.... Τι όλα θα τα λέμε στις κουφάλες τους Ευρωπαίους!
Αχρείε Παπαδόπουλε, αφού έφαγες, έφαγες, μας φλόμωσες στο ψέμα, στο τέλος είχες και το θράσος να μην αφήσεις καμιά περιουσία και το μόνο σου περιουσιακό στοιχείο να ήταν η στολή σου! Και αντί να την δωρίσεις τρομάρα σου στο Κράτος είχες ζητήσει να σε θάψουν με αυτήν! Αφού σκέφτομαι να σε ξεθάψω να την πάρω και να την δώσω στον λαμπρό Πετσάλνικο να την βγάλει σε πλειστηριασμό και τα έσοδα να δοθούν υπέρ της πατρίδας.
Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι γιατί έβγαλες τα πετρέλαια στον Πρίνο και ξεκίνησες να μας βάζεις σε περιπέτειες με τους γείτονες μας Τούρκους?;
Αλλά ξέρω εγώ τι νόμιζες? Σίγουρα σκόπευες στην μόλυνση της ατμόσφαιρας μιας και ήσουν Αμερικανοκίνητος.
Φυσικά και τα εργοστάσια που πρόσθεσες στην Πτολεμαΐδα και εκείνο που συμφώνησες και πλήρωσες στους Φιλίππους με τους Ρώσους για τον ίδιο λόγο τα έκανες, άθλιο υποκείμενο.
Ρε ζώον ποιος σου είπε ότι ήθελα να μπορώ να κοιμάμαι με την πόρτα ανοιχτή και να μην φοβάμαι μην μπει κανένας μέσα το βράδυ για πλιάτσικο? Ακούς εκεί να μου κάνει κουμάντο στον αν θα αμπαρώσω την πόρτα... Ναι ρε εγώ ήθελα να την αμπαρώνω με 10 σύρτες και να βάζω και μια καρέκλα από πίσω! Ποιος σου είπε ότι ήθελα τους μπάτσους να κάνουν περιπολίες σε όλους τους δρόμους και να ελέγχουν όποιον τους φαινόταν ύποπτος.... Ποιος σου είπε ότι δεν ήθελα να υπάρχει ποικιλία στην κοινωνία μας από όλους τους τύπους πχ κλεφτρόνια, πρεζόνια, νταβατζήδες, κλπ... Για την ασφάλεια μου? Ποιος σου είπε ότι ήθελα να νιώθω ασφαλής παλιοφασίστα?
Τέλος σιχαμερέ φασίστα αντί να κάνεις μνημεία για τον Ζαχαριάδη και όλα τα καλά παιδιά που πάλεψαν να μην υπάρχει Έλληνας πάνω από τον Όλυμπο, εσύ τους έστειλες εξορία και ακύρωσες όλα τα σχέδια τους που θα μας έκαναν ένα ευτυχισμένο παράδεισο με κολεχτίβες και κολχόζ, όπως τα κατάφεραν οι πλούσιοι γείτονες μας οι Βούλγαροι οι Αλβανοί οι Ρουμάνοι και λοιποί τυχεροί, ενώ σήμερα έχουν και συντάξεις και μνημεία και μουσεία.
Νάνε καλά ο εθνάρχης μας και ο λαμπρός του ανιψιός.
Αλλά μετά την γκέλα του πολέμου του Γιομ Κιπουρ, πλήγωσες ανεπανόρθωτα τους φίλους μου τους ισραηλίτες και την βρήκες από τον θεό (τον ιδιωτικό τους θεό, ναι υπάρχει και τέτοιος!!). Και έβαλαν να σε ρίξει ο Ιωαννίδης - και καλά σου έκανε άθλιε! Ακούς εκεί να μην δώσεις διευκολύνσεις στους Αμερικάνους και τους Εβραίους για χάρη των Αράβων!!!!!
Όλα αυτά τα γράφω γιατί μετά από 47 χρόνια εξακολουθώ να ακούω τον παλαβό τον γείτονα μου, που μου πρήζει,να βγαίνει και να φωνάζει κάθε τέτοια μέρα ΖΗΤΩ Η 21 AΠΡΙΛΙΟΥ!!!
Ουστ Φασισταριά ... Εγώ είμαι Δημοκράτης και ας πεινάω, και ας μου έχει βγάλει στο σφυρί η Τράπεζα το σπίτι, και ας είμαι άνεργος και ας ταλαιπωρούμε από τον δυνάστη-υπάλληλο του ΟΑΕΔ όταν πάω για το επίδομα ανεργίας και ας κοιμάμαι κλειδαμπαρωμένος το βράδυ μπας και κάνει ντου κανένας Αλβανός...
Είμαι ....Δημοκράτης!

Άντε να χαθείς κάθαρμα... γελάς κιόλας... παξιμαδοκλέφτη που δεν αξιώθηκες να κάνεις μια περιουσία της προκοπής στην ζωή σου! Άχρηστε!
Μέχρι και ο άχρηστος ο Κουλούρης που δούλευε στην ΔΕΗ ως καταμετρητής των ρολογιών, σε πέρασε με την βιλάρα που έκανε και τις πουράκλες του! Ακαμάτη!

ΔΙΚΤΥΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Μια εναλλακτική κοινωνική οικονομία για τη Μαγνησία είναι έτοιμη να μπει
σε εφαρμογή. Το Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας παρακάμπτει το χρήμα και δίνει την ευκαιρία σε όλους να προσφέρουν, να δημιουργήσουν και να λάβουν υπηρεσίες και προϊόντα, να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις τους
να επιβιώσουν, να βοηθήσουν στη μείωση της οικον. κρίσης, με το να γίνουν
μέλη του Δικτύου. Το Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης είναι μελετημένο και έχει ήδη δoκιμαστεί με επιτυχία στο εξωτερικό. Δεν υπάρχει εκμετάλλευση απο άνθρωπο σε άνθρωπο, δεν υπάρχουν τόκοι ή ανατοκισμοί. Υπάρχει μόνο προσφορά και ζήτηση στα πλαίσια των ανταλλαγών ανάμεσα στα μέλη του Δικτύου. Η εκτίμηση της οποιασδήποτε προσφοράς σε προϊόντα η υπηρεσίες όπως και η αντίστοιχη ζήτηση γίνεται με την Τοπική Εναλλακτική Μονάδα (ΤΕΜ) . πχ, κάποιος προσφέρει ένα προϊόν ή baby-sitting και αμείβεται με χ ΤΕΜ απο το μέλος του Δικτύου που δέχτηκε την προσφορά. Με τα ΤΕΜ που μαζεύει στο λογαριασμό του στο Δίκτυο,
μπορεί να αγοράσει απο οποιοδήποτε άλλο μέλος του Δικτύου πχ. είδη διατροφής
ή υπηρεσίες ηλεκτρολογικές και να πληρώσει με τα ΤΕΜ που έχει ο λογαριασμός του.
Η τοπική εναλλακτική οικονομία λύνει προβλήματα, φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά, γιατί Ανταλλαγή σημαίνει και Αλληλεγγύη. Όσο μεγαλύτερο γίνει το Δίκτυο τόσο μεγαλύτερα και καλύτερα τα αποτελέσματα.
''Φαντάσου όλους τους ανθρώπους να μοιράζονται τον κόσμο, να μην υπάρχει ανάγκη για απληστία ή πείνα, μια ανθρώπινη αδελφότητα, Φαντάσου....." απο
το "Imagine'' του John Lennon.
Ας μη το φανταζόμαστε μόνο. Το Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας δημιουργήθηκε για να πλησιάσει αυτο το στόχο στον τόπο μας.
πληρ. στο site: tem-magnisia.gr και στα τηλ. 24280 99152 ή
6932568396

Τα πρόσθετα μέτρα που επιβάλλονται από τους Ευρωπαίους!

1. Ο γελών πληρώνει: Οι Έλληνες πρέπει να σταματήσουν να κυκλοφορούν μ΄ αυτό το ηλίθιο χαμόγελο στα χείλη: Προδίδει μια παράλογη αισιοδοξία για το μέλλον, η οποία είναι ασύμβατη με τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει. Στο εξής όλοι οι υπήκοοι της Επιτηρούμενης θα πρέπει να διάγουν ζωή περίκλειστη, να είναι, να δείχνουν, αλλά και να συμπεριφέρονται ως τρομερά στενοχωρημένοι. Κάθε απόκλιση από τη διαταγή αυτή θα θεωρείται
προσβολή προς τους Επιτηρητές και θα φορολογείται αναλόγως.
Προσοχή !!! Δεν εξαιρούνται του μέτρου όλες οι τσιτωμένες με μόνιμο
χαμόγελο (Τρέμη - Ντόρα - κλπ) . Και για να μην υπάρξουν στο μέλλον τέτοια φαινόμενα καταργείται το επάγγελμα του πλαστικού γιατρού στην Ελλάδα .
Εξαίρεση: οι επανορθωτικές αυτές επεμβάσεις δεν αφορούν την ανόρθωση γλουτών.

2. Μετά την κατάργηση του Δώρου Πάσχα, καταργείται και το Πάσχα: Ο Χριστός θα σταυρώνεται κανονικά, αλλά δεν θα.. ανασταίνεται. Έτσι οι επιτηρούμενοι θα μπορούνε να τη βγάζουν με λαχανίδα , ελιές , ταχινόσουπα και τσιτσίραυλα για όλο το χρόνο , ενώ περικόπτονται τα ενοχλητικά έξοδα για γλέντια, συναθροίσεις και σπληνάντερα μετά μουσικής που ανέκαθεν ενοχλούσαν με τη βαρβαρότητά τους τους Επιτηρητές.

3. Κάθε αργία που βγάζει τριήμερο μετατίθεται αυτομάτως σε άλλη, εργάσιμη μέρα, σε απόσταση ασφαλείας από την κοντινότερη σχόλη. Από μελέτες προκύπτει ότι τίποτα δεν σπάει τα ούμπαλα του Έλληνα περισσότερο από να του τσακίσεις τη λεγόμενη «γέφυρα», τύπου «συρταρώνω την -Πρωτομαγιά -με –το Πάσχα-και μην τον είδατε»

4. Οι Επιτηρούμενοι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν θυσίες. Για να εντυπωθεί το μήνυμα, κάθε μήνα θα θυσιάζεται τελετουργικά, στη εκπομπή του Πρετεντέρη και σε ζωντανή διακαναλική σύνδεση, εναλλάξ ένας Δημόσιος Υπάλληλος, μαζί με τα ένσημα και τα επιδόματά του και ένας άνεργος . Τον τυχερό θα επιλέγει τριμελής επιτροπή αποτελούμενη από δημοσιογράφους με πρόεδρο το Πάνο Σόμπολο . Κατά προτίμηση οι θυσιαζόμενοι πρέπει να ανήκουν σε αντιεξουσιαστικές ή αντισυστημικές οργανώσεις . Απαγορεύεται να θυσιαστούν συνδικαλιστές και μέλη της ΑΔΕΔΥ . Αυτή θα είναι και η μόνη μαζική ψυχαγωγία που επιτρέπεται και εγκρίνουν οι Επιτηρητές.

5. Επιγραφές και συνθήματα τα οποία παραφράζουν τις μητρικές γλώσσες των Επιτηρητών όπως π.χ. «Κλάϊν μάϊν πούτς», «τέϊκ μάϊ θρί»» και «βουλεβού κουσέ αβέκ μουά Κάρλα;» θα τιμωρούνται με ραγδαίες ανατιμήσεις στα βασικά είδη διατροφής.

6. Επιβάλλεται από πρώτης τρέχοντος ο Φόρος του Μαλάκα: Κάθε Έλληνας θα φορολογείται με 0,35 λεπτά του ευρώ κάθε φορά που θα λέει τη λέξη «μαλάκας». Σύμφωνα με μακροοικονομικές προβλέψεις, με το ρυθμό αυτό το έλλειμμα του ΑΕΠ θα συρρικνωθεί σημαντικά μέσα σε τρεις μόνο εβδομάδες .
Για να είναι πιο αποδοτικό το μέτρο αυτό και για να συγκεντρωθεί πιο
γρήγορα το απαιτούμενο ποσό υποχρεούνται να εμφανίζονται στην τηλεόραση οι κάτωθι :
Πάγκαλος 6 φορές την εβδομάδα
Χρυσοχοΐδης 5 φορές την εβδομάδα
Παναγόπουλος 5 φορές την εβδομάδα
Αν τα μέτρα δεν έχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα θα γίνει κοινή τηλεοπτική εμφάνιση του Γιωργάκη, του Κωστάκη και του Αντωνάκη.

7. Αναβάλλεται η έλευσις της Ανοίξεως, καταργείται η θερινή ώρα και
απαγορεύονται τα θαλάσσια μπάνια, οι Πανσέληνοι και οι διακοπές παντός είδους. Ως γνωστόν, οι Επιτηρούμενοι παρουσιάζουν τάσεις ευτυχίας κατά τους θερινούς μήνες, και αυτό οι Επιτηρητές δεν μπορούν πλέον να το ανεχθούν.
Επιπροσθέτως, οι Επιτηρούμενοι υποχρεούνται να συνεχίσουν να φορούν
χειμωνιάτικα ρούχα, σκουφιά και κασκόλ καθόλον το διάστημα του έτους, για να μην τους μπαίνουν ιδέες τύπου νησιά, κραιπάλες και άλλες αηδίες.

8. Τα όνειρα μεγαλείου θα λογοκρίνονται: Εξαιρούνται αυτά των φιλάθλων του Ολυμπιακού , που έχουν στιγμιαία διάρκεια.

9. Τα λαϊκά είδωλα θα πρέπει να ζητούν και να λαμβάνουν την άδεια των
Επιτηρητών πριν προβούν σε εντυπωσιακές κινήσεις (γάμοι, βαπτίσεις,
διαζύγια κλπ), διότι οι λεπτομέρειες του βίου τους δύνανται να
καλλιεργήσουν εις τους επιτηρούμενους ατμόσφαιρα φαιδρότητος και χάχανου
(βλέπε μέτρο 1).

10. Απαγορεύεται το σύνθημα:
Δε θα πάρεις πίσω τα Καγιέν, Όλι Ρεν Όλι Ρέεεεν !!!

11. Η τήρησις των ανωτέρω μέτρων σαφώς δεν επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Σκύψτε, ευλογημένοι!

Δε σε θέλει ο λαός, πάρ’ τη μάνα σου και μπρος.

Ήταν το σύνθημα που φώναζα ως φοιτητής.
Για τον Κοκό και τη Φρειδερίκη.
Νόμιζα πως τέλειωσε το σύνθημα το 1968,
όταν έφυγε ο Κοκός.

Σήμερα ξαναγίνεται επίκαιρο.

Γιωργάκης ο Μαργαριταρένιος…
Να πάρει τη μάνα του
και να γυρίσει στην πατρίδα του.

Να πάρει μαζί του κι άλλα κωλόπαιδα.
Μαζί με τις μανάδες τους.

Υ.Γ.
Τότε υπήρχε λαός ακόμη.
Ο λαός είναι ναρκωμένος σήμερα.
Δε βγάζει άχνα.
Τον νάρκωσε ο σοσιαλισμός…

Πώς βγαίνουν τα ανέκδοτα

Στο στέκι του Στεφανή, καταμεσήμερο.
Τριάντα βαθμούς χτυπούσε το θερμόμετρο,
σε υψόμετρο 600 μέτρων.
Παρέα ο παλιός τσοπάνος του χωριού,
ο χασάπης κι ο ταξιτζής.

Πέρασε ένα αγροτικό φορτωμένο ζωοτροφές.
Το οδηγούσε αγρότισσα.
Ο τσοπάνος, που καθόταν πλάι μου, έκραξε:
- Αγρότισσα, μόνη, ψάχνει.
Αμέσως ήρθε το συμπλήρωμα από μένα:
- Τσοπάνος μουνί ψάχνει.

Γέλιο άκρατο στην παρέα.

Αυτοσχεδιασμοί, τσίπουρο και κρασάκι.
Φτηνά πράγματα, που δεν μπορούν
να νιώσουν τα «αρχίδια» της Ευρώπης…

Ανοίγω αντιευρωπαϊκό μέτωπο.
Τι σχέση έχουμε με τους Ευρωβαρβάρους;
Η ΕΛΛΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ.

Οι δέκα εντολές του Μαργαριταρένιου

Η ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΝ ΣΤΗΝ ΛΕΤΟΝΙΑ

Για όσους δε γνωρίζουν, η για όσους γνωρίζουν και κάνουν το κορόιδο, οι Λετονοί πολίτες οδήγησαν την κυβέρνηση τους στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, που υπέγραψε συμφωνία με του ΔΝΤ και τους έκοψε μισθούς και συντάξεις, και ΚΕΡΔΙΣΑΝ... Η κυβέρνηση της χώρας αυτής είναι υποχρεωμένη να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις στα προ ΔΝΤ επίπεδα... .!!
Σύμφωνα με την απόφαση είναι αντισυνταγματική η μείωση των συντάξεων και των μισθών διότι ο μισθός αποτελεί αδιαμφισβήτητο μέρος του δικαιώματος ιδιοκτησίας ενός φυσικού προσώπου…και η μείωση αυτού του δικαιώματος αποτελεί κατάφωρη παράβαση εκ
μέρους του κράτους απέναντι στο μισθωτό η τον συνταξιούχο.
Το κράτος μπορεί να επικαλεσθεί αδυναμία πληρωμής...αλλά όχι αυθαίρετη μείωση μισθού η σύνταξης.
Καλά θα κάνουν όσοι ασχολούνται ή κάνουν ότι ασχολούνται με το δίκαιο των εργαζομένων, να ανοίξουν τα μάτια τους.
ΤΩΡΑ.!!!

Διόδια στην πράξη

Επαναστάτησα πάλι.
Πέρασα δυο φορές την εθνική οδό
χωρίς να πληρώσω το χαράτσι.

Απλό ήταν.
Ζήτησα απ’ την υπάλληλο να σηκώσει τη μπάρα.
Αυτή είπε πως θα καλέσει τον υπεύθυνο.
Εγώ βγήκα αρρενωπά ημιθανής
κι έσυρα τη μπάρα στο πλάι.
Ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Πέρασα τα διόδια γλιτώνοντας 5,5 Ευρώ.
Τα έκλεψα απ’ τον εργολάβο,
την ώρα που το κράτος με ληστεύει.
Την ώρα που ο εργολάβος με ληστεύει.

Την επόμενη φορά θα ορμήσω ενάντια στο κράτος,
στο κράτος που υπηρέτησα με συνέπεια.

Ας έρθει κάποιος απ’ τους πολιτικάντηδες
να κατακρίνει την κλοπή μου.
Αρματολός κι αμαρτωλός δε θα γίνω.

Το Λόγο υπηρετώ.

Έτσι νιώθω κι εγώ…

Η τελευταία μέρα
Ξύπνησε αργά το πρωί, ευδιάθετος, ήπιε τον καφέ του και κάπνισε με απόλαυση. Τα χάπια που έπαιρνε κάθε πρωί δεν τα πήρε. Θα ήταν άχρηστα άλλωστε Στα εβδομήντα πέντε του χρόνια (σήμερα τα έκλεινε) είχε ζήσει πολλές αλλαγές στο μέρος που έμενε.
Η καταπληκτική εξέλιξη της τεχνολογίας έκανε τα μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας που διάβαζε όταν ήταν μικρό παιδί να φαίνονται απλοϊκές προφητείες.
Βέβαια υπήρξε και κάποιο κόστος… Μόλις που μπορούσε να θυμηθεί την τελευταία φορά που πήγε εκδρομή στο δασάκι που ήταν κοντά στο σπίτι του πριν κτιστεί στη θέση του το τεράστιο εμπορικό κέντρο της Εταιρίας του λαού (πολυεθνική στην πραγματικότητα).
Επί έναν ολόκληρο χρόνο έπαιρνε σύνταξη. Ο νόμος όριζε ότι στα 74 όλοι ανεξαιρέτως οι εργαζόμενοι (εκτός των βουλευτών και των εκφωνητών των ΜΜΕ) θα έπαιρναν σύνταξη από τον έναν ασφαλιστικό φορέα, είτε δούλευαν στο Δημόσιο είτε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Βέβαια οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων εξαιρούντο.
Η σύνταξη αυτή παρείχετο για έναν ολόκληρο χρόνο. Στο χρόνο αυτό ο συνταξιούχος είχε τη δυνατότητα να ζήσει μια ανέμελη ζωή με δυο ταξίδια στο εξωτερικό και πέντε στη χώρα.
Με το κλείσιμο του χρόνου έρχονταν η μεγάλη μέρα του.
Σε εορταστική ατμόσφαιρα (ύστερα από αυστηρές οδηγίες από την πολιτεία), με την παρουσία των πλησιεστέρων συγγενών και δυο φίλων, που έπαιρναν ειδική άδεια (μετ’ αποδοχών), ο «εορτάζων» δέχονταν την τελευταία ιατρική φροντίδα από τον γιατρό του ΙΚΑ της περιοχής του. Η πολιτεία είχε φροντίσει το φάρμακο της ενδοφλέβιας ένεσης να είναι αποτελεσματικό και ανώδυνο. Έτσι ο αναχωρών μετέβαινε από τον ένα κόσμο στον άλλο χωρίς να υποφέρει.
Θυμήθηκε τις αντιδράσεις μερικών αναρχικών, που δε λέγαν να πειστούν ότι για να σωθεί η χώρα από τη χρεωκοπία θα πρέπει οι εργαζόμενοι να αποχωρούν από τη ζωή με το κλείσιμο του

εβδομηκοστού πέμπτου έτους της ηλικίας τους.
Με προσπάθειες από την πολιτεία και με τη βοήθεια των ΜΜΕ ο λαός είχε συνειδητοποιήσει πως με τον τρόπο αυτό:
Θα σώζονταν τα ασφαλιστικά ταμεία
Θα μειώνονταν δραστικά τα έξοδα υγειονομικής περίθαλψης
Θα βελτιώνονταν οι αποδοχές των εργαζομένων.
Ο νόμος όριζε πως οι πλησιέστεροι συγγενείς που δικαιούνται να κληρονομήσουν τον αποχωρούντα, θα πάρουν επίδομα αναχώρησης για την αντιμετώπιση των εξόδων ταφής ή καύσης.
Σε λίγη ώρα θα έρθει ο γιατρός, φίλος και συμμαθητής του στο Γυμνάσιο και οι δυο κολλητοί του,( συγγενείς δεν είχε), για την «τελετή» της αναχώρησής του. Ετοιμάστηκε στα γρήγορα και πήγε στο σαλόνι, έτοιμος για την υποδοχή τους. Έφτασαν σχεδόν μαζί ο γιατρός και οι φίλοι του. Πέρασαν στην τραπεζαρία, όπου τους περίμενε ένα πλούσιο γεύμα, προσφορά κι αυτό της πολιτείας, και αφού κάπνισε το τελευταίο τσιγάρο του, αστειευόμενος με το γιατρό, (το κάπνισμα σκοτώνει!!), πήγε στην κρεβατοκάμαρα ακολουθούμενος από το γιατρό και τους φίλους του. Αισθανόταν πιο άνετα που δεν είχε οικογένεια, καμιά φορά η γυναίκα ή τα παιδιά δημιουργούν πρόβλημα στην «αναχώρηση», ξάπλωσε στο κρεβάτι του και ο γιατρός ετοίμασε την ένεση. «Τυχερός είσαι», του είπε. «Εγώ που θα αναχωρήσω σε ένα μήνα, θα με περιποιηθεί εκείνος ο αχώνευτος ο Κώστας που κάνει ότι τα ξέρει όλα».
Η βελόνα μπήκε στη φλέβα του. Ύστερα όλα σκοτείνιασαν.
«Έφυγε ένας ακόμη συνειδητός πολίτης», σχολίασε ο γιατρός.

Ρε, τι έγραφα πριν είκοσι χρόνια… Γράφουν κι άλλοι όμως.

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ,

ΤΟ ΨΑΡΕΨΑ ΤΥΧΑΙΑ ΣΤΟ http://gataros.blogspot.com/2010/06/ ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΔΗΜ. ΝΑΤΣΙΟΥ.
ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ ΜΕ ΜΟΡΦΗ " ΑΞΙΩΜΑΤΟΣ "

ΜΕΤΑ ΑΠ' ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΜΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ.
ΕΝΑΣ ΣΥΝΕΠΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ :
ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΑ ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΣΥΝΕΧΗ - ΜΟΝΙΜΟ ΕΛΕΓΧΟ, ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΟΡΚΩΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ
ΜΕ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΜΕ !
ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΟΜΕ !
ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (WWW.PAMET.GR) ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΜΕ ΚΑΙ ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΔΡΩΝΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.

ΦΙΛΙΚΑ

ΑΝΤ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ

Η ΛΗΣΤΕΙΑ ΕΓΕΝΝΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ
Δημήτρης Νατσιός

Ήλθε στην Ελλάδα φορώντας το περίφημο «ζιβάγκο»,
ένδυμα που τότε παρέπεμπε σε αγώνες για τη Δημοκρατία,
υποδήλωνε και την φτωχή πλην όμως έντιμη βιοτή του... ζιβαγκοφόρου.
Τα ένδοξα χρόνια του αντιδικτατορικού αγώνα βρισκόταν
-όχι στις φυλακές πλάι στον Παναγούλη-
αλλά «έλιωνε» και «μάτωνε»
γλεντοκοπώντας για τούτη την πατρίδα,
στην Γερμανία ή στην Σουηδία.
Κατέφθασε δαφνoστεφανωμένος,
φορτωμένος παράσημα,
τώρα η ταλαίπωρη πατρίδα του όφειλε πολλά,
ανήκε στους απελευθερωτές της.
Θα τον πλήρωνε πολύ ακριβά.
Τριάντα χρόνια μετά και αφού ανταμείφθηκε
με 17 περίπου χρόνια υπουργικής θητείας,
αποκαλύπτεται, συνάντησε την Νέμεσιν.
Όπως όλοι οι τυχοδιώκτες επιβεβαίωσε
τον αειθαλή αρχαίο αφορισμό
«προς γαρ το τελευταίον εκβάν
έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται»
ό,τι πράξεις στο τέλος
- στα «τιμημένα» γηρατειά σου, για παράδειγμα –
προσδιορίζει και τα προηγούμενα.
Κλασική, συνήθης η ιστορία του.
Φθορά και κατόπιν διαφθορά,
όπως πολλοί συνοδοιπόροι του.
Αναρρίχηση στην εξουσία, μεγαλείο,
δόξα και χρήμα, χρήμα πολύ γύρω τους.
Στην αρχή το δίλλημα «να κλέψω ή να μην κλέψω» (φθορά).
Κατόπιν μπάζωμα της συνείδησης
και αλλοίωση επί τα χείρω του διλήμματος,
«θα με πιάσουν ή δεν θα με πιάσουν» (διαφθορά).
Δεν θα συνεχίσω την γραφή,
για ανθρώπους που «κοπροκρατούν το μέλλον» (Παλαμάς).
Παραπέμπω σ' άρθρο μου, του 2001 (εφ. ΧΡΟΝΟΣ)
με τίτλο «διαπλοκή: η νόσος των χορτάτων».

Αιματοφάγους που τρων σπίτια
και καταπίνουν χωράφια ονομάζει ο Παπαδιαμάντης
τους «χαλασοχώρηδες» πλουτοκράτες της εποχής του.
Αμείλικτος ο αγωνιστής αυτός της αλήθειας,
της ηθικής τάξης, της δικαιοσύνης,
θεωρεί την πλουτοκρατία και τον νεοπλουτισμό,
τα δυο αποφώλια τέρατα, νόσημα των χορτάτων.
Επίκαιρος και διαχρονικός ο μέγας Σκιαθίτης,
μας παραδίδει έναν μεγαλοφυή ορισμό,
μια μάλλον γενεαλογία της πάντα παρούσας διαπλοκής.
Γράφει με την «κυματισμένη από ζωντανά στοιχεία» γλώσσα του:
«Η αργία εγέννησε την πενίαν.
Η πενία έτεκεν την πείναν.
Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν.
Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν.
Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν.
Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν.
Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου.
(Αλ. Παπαδιαμάντη, Οι χαλασοχώρηδες, εκδ. Γιοβάνη).
Την εποχή του Παπαδιαμάντη οι πολιτικοί
αποτελούσαν κυριολεκτικά μάστιγα του τόπου,
διαφθαρμένοι σχεδόν όλοι και αδίστακτοι απατεώνες
με βουλευτική ή υπουργική «πατέντα».

«Το έθνος ημών»,
γράφει το 1877 ο έτερος αδυσώπητος στηλιτευτής της τότε «διαπλοκής»,
ο Ροΐδης,
«υφίσταται πολιτικήν τινά ζύμωσιν
καθ' ην τα ακαθαρτότερα στοιχεία ανέρχονται
και επιπλέουν επί της επιφανείας,
εν είδει εξαφρίσματος.
Ο τοιούτος αφρός,
κατέχων κατά τους νόμους της φυσικής τα ανώτερα στρώματα,
θέλει κυβερνά, φλυαρεί και κλέπτει ασυστόλως την Ελλάδα».
(Από τον «Ασμοδαίο»).
Πέρασαν 125 περίπου χρόνια από την ροϊδική αυτή επισήμανση - καταγγελία
και τα «ακαθαρτότερα στοιχεία»
θέλουν και πάλι να κυβερνούν,
να κλέπτουν και να αποστραγγίζουν τους εθνικούς πόρους.

Αλλά και παλαιότερα ακόμη,
την μεταεπαναστατική εποχή,
κυριαρχούν οι καταχραστές, οι λυμεώνες,
οι διάφοροι «ψαλιδόκωλοι»,
(η υπέροχη χλεύη με την οποία υποδέχτηκε
ο εξαθλιωμένος λαός τους άκαπνους
φραγκοαναθρεμμένους πολιτικάντηδες τύπου Κωλέττη),
που κατάπιαν τα περιβόητα Δάνεια της Ανεξαρτησίας,
για να επικρατήσει έκτοτε η λέπρα της ξενοκρατίας
και της υποτέλειας στις Προστάτιδες Δυνάμεις.
Θρηνολογεί στα «Απομνημονεύματα» του ο στρατηγός Μακρυγιάννης,
γιατί «τις πρόσοδες της πατρίδας τις κλέβομεν,
από υποστατικά δεν την αφήσαμεν τίποτας,
σε 'πηρεσίαν να μπούμεν
ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν.
Αγοράζομεν πρόσοδες,
(σ.σ. παίρνουμε δάνεια ή επιδοτούμαστε
από διάφορα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης),
τις τρώμεν όλες».

Σήμερα όλοι μιλούν για δέκα - δώδεκα ονόματα,
παμφάγα και αδηφάγα,
που μέσα σε ελάχιστο χρόνο έφτιαξαν τεράστιες περιουσίες.
Περιουσίες που αν τις υποβάλουμε σε χημική ανάλυση,
όπως θα έλεγε και ο Ροΐδης,
θα τις βρούμε να απαρτίζονται «εκ των ακολούθων στοιχείων»:
Δάκρυα μικροαποταμιευτή 20%,
πείνα συνταξιούχου 10%,
απόγνωση «εγκλωβισμένου» (Χρηματιστήριο) 20%,
νωθρότης εισαγγελέων 20%,
εύνοια πολιτικής εξουσίας 30%.
Και αφού από την πολιτική δεν αναμένουμε
την «κάθαρση» του δημόσιου βίου,
εφ' όσον αποτελεί μέρος του προβλήματος,
μέσω της ευνοιοκρατίας, του «ανεψιασμού»
(η λέξη παράγεται από το ανίψι),
ή της απευθείας ανάθεσης,
το έργο της απολύμανσης από την «σηπεδόνα» της διαπλοκής,
πέφτει στους ώμους της Δικαιοσύνης,
η οποία πρέπει να αντιληφθεί
πως η αξιοπιστία και το κύρος της
δέχονται ανεπανόρθωτα πλήγματα,
από την στιγμή που βοά ο τόπος για «αρχαγγέλους»
και «αρχιμάγειρες» της συναλλαγής και αυτή σιωπά.
Μήπως πρέπει να υποθέσουμε πως ισχύει τελικά
το υπό του αρχαίου νομοθέτη Σόλωνα λεχθέν,
ότι δηλαδή ο Νόμος είναι σαν τον ιστό της αράχνης,
που συγκρατεί τα μικρά και αδύναμα έντομα,
ενώ τα ισχυρά και «υψηλά ιστάμενα» τον διασπούν και ξεφεύγουν;
Δεν αυτοχειριάσθηκε η «πολλών χρυσίων τιμιώτερον»,
κατά τον Πλάτωνα, Δικαιοσύνη,
με την περιβόητη υπόθεση «Κοσκωτά»;
Ποιος εχέφρων πολίτης αυτής της χώρας
πιστεύει ότι τιμωρήθηκαν οι ηθικοί ή φυσικοί αυτουργοί
της τρισάθλιας αυτής υπόθεσης
που μόλυνε την πολιτική ζωή της χώρας
και στοίχισε δεκάδες δις στο δημόσιο;
Υπάρχουν και σήμερα δεκάδες «Κοσκωτάδες»
που δημιούργησαν, εκ του μη όντος,
αυτοκρατορίες χάρις σε σκανδαλώδεις επιδοτήσεις
και προμήθειες ή με τις διαβόητες απευθείας αναθέσεις δημοσίων έργων.
Ο Κοσκωτάς έκανε το σφάλμα
να κονταροχτυπηθεί με τους δεινόσαυρους της διαπλοκής,
οι οποίοι σήμερα δεν αρκούνται στην χειραγώγηση,
μέσω των ΜΜΕ, της πολιτικής εξουσίας,
αλλά, κατά την μπερλουσκόνειο τακτική,
βγαίνουν από το ημίφως
και απροκάλυπτα επιζητούν και την ίδια την Εξουσία,
που επιμένουμε να λέμε πως πηγάζει εκ του λαού και δια του λαού.
Αυτή βέβαια η «εκπήγασις» διαρκεί μόνο για ένα λεπτό.
Την ώρα που το χέρι του πολίτη ρίχνει στην κάλπη την ψήφο.
Η ευθύνη του τεκμηριώνεται μόνον εκείνη την στιγμή,
τότε είναι «κυρίαρχος λαός».
Στην συνέχεια επαναφέρεται στην τάξη
και αντιμετωπίζεται ως μάζα,
άμορφη και χυλώδης,
που οφείλει να γεμίζει, αδιάκοπα,
τον πίθο των Δαναΐδων,
την χύτρα του προϋπολογισμού
με τα αιωνόβια «προγράμματα λιτότητας»,
ούτως ώστε οι διάφοροι αιματοφάγοι κοχλιαροφόροι
να την ευρίσκουν πάντοτε γεμάτη.

Αν ψάχνουμε αιτίες για αυτή την διάδοση
του «νοσήματος των χορτάτων»,
δεν έχουμε παρά να στραφούμε σε παλαιότερες εποχές,
όπου ένας πρωθυπουργός δήλωνε ανενδοίαστα
ότι δανείστηκε από υπουργούς και επιχειρηματίες
για να προσφέρει ένα παλάτι
στην «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα» σύζυγο του,
εισάγοντας κι εδώ πρωτόγνωρα ήθη,
κοντά στην παλαιότερη κατανόησή του
για το μικρό «δωράκι» που ένας δημόσιος λειτουργός
μπορεί να κάνει στον εαυτό του
από το δημόσιο ταμείο
ή για κάποιες κεφαλές του έθνους
που εκχωρούσαν «απευθείας» δημόσιο οργανισμό
σε αρχιδιαπλόκο επιχειρηματία.
Και το άσχημο είναι πως ο Σόλωνας,
όπως και στην περίπτωση του Κροίσου, προβλέπει σωστά :
ο ιστός του Νόμου παραμένει διάτρητος.

Αναδημοσίευση από τη Γνώμη (Κιλκίς - Παιονίας)

Δραγούμη απάνθισμα.

"...Ο καθένας πρέπει να ξέρει ότι σ' αυτόν έλαχε να σώσει το Έθνος του, έτσι θα προσπαθήσουν πολλοί και θα το σώσει όποιος μπορέσει...
...Δε με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το Έθνος, και το ξέρω επειδή γι' αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό...
...Όταν ένας του Γένους δε θέλει να χαθεί το Γένος, πώς μπορεί το Γένος να χαθεί; Αφού εγώ δεν το θέλω, πώς μπορεί να χαθεί το Έθνος μου; "
ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ (Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα)

ΑΘΗΝΑ. ΓΟΥΔΙ:

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΔΡΑΚΑΤΟΥ ΚΑΙ ΖΑΡΕΙΦΟΠΟΥΛΟΥ,
ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΡΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ





Το Γουδί έφερε το Βενιζέλο.
Η χούντα έφερε τους Παπανδρέου.
Το επόμενο Γουδί τι θα μας φέρει;