-Είναι πλήγμα στη λειτουργία κράτους δικαίου ο θάνατος του νέου στα Εξάρχεια.
Ψαχνόμουν όλη τη νύχτα να εντοπίσω αυτό το κράτος δικαίου που ανακάλυψε ο κύριος πρόεδρος κι απλά του καταλόγισα έλλειψη σκέψης ένεκα του προχωρημένου της ηλικίας του.
Αλτσχάιμερ λέγεται η ασθένεια αυτή, μερικοί όμως την ονομάζουν και ανηθικότητα του πολιτικού λόγου.
Στο δεύτερο πιστεύω κι εγώ.
Όταν το ΠΑΣΟΚ επιλέγει πρόεδρο από τη Δεξιά και η Δεξιά από το ΠΑΣΟΚ περίμενε τα χειρότερα.
Ζήτω λοιπόν η Πανελλήνια Σοσιαλιστική Νέα Δημοκρατία.
Γίνεται αυτές τις μέρες στο Βόλο το 2ο Αρχαιολογικό συνέδριο Προϊστορίας.
Δήλωσα κι εγώ συμμετοχή για να παρουσιάσω μια πρόταση που θα βοηθούσε -νόμιζα-την αρχαιολογική και ιστορική σκέψη και περίμενα αφελώς πως η συμμετοχή μου ήταν βέβαιη.
Η οργανωτική επιτροπή λειτούργησε ιεροεξεταστικά πάνω μου και απέρριψε το αίτημά μου. Κατάλαβα πως είμαι επικίνδυνο άτομο και για την επιστήμη.
Σκέφτηκα αρχικά να τους κάνω μπάχαλο το συνέδριο, αλλά αυτό αντίκειται στο Νόμο που με καθοδηγεί όλα αυτά τα χρόνια.
Έγραψα μόνο μια επιστολή και τη μοίρασα στους συνέδρους, ξέροντας εκ των προτέρων πως θα εισπράξω τη χλεύη τους.
Η επιστολή έχει ως εξής:
Προς τα μέλη του 2ου Συνεδρίου Προϊστορικής Αρχαιολογίας
Έτσι το γράφω,
για να μου φύγει η πίκρα
Ζήτησα για πρώτη φορά στη ζωή μου να συμμετάσχω σ’ ένα αρχαιολογικό συνέδριο, αν και είχα εγκαταλείψει πριν πολλά χρόνια την αρχαιολογία.
Η αρχαιολογική έρευνα δεν έσβησε ποτέ από μέσα μου, όσο καιρό νόμιζα πως έδινα τα «φώτα» μου στους μαθητές μου στο σχολείο. Ήμουν μάλιστα βέβαιος πως η επιθυμία μου να αποκαταστήσω το εύρημα που είχε «φυλακιστεί» για τριάντα χρόνια στα υπόγεια του Αρχαιολογικού Μουσείου του Βόλου θα γινόταν αποδεκτή από την οργανωτική του συνεδρίου επιτροπή. Είχα προχωρήσει και σε επιστημονικές εικασίες γύρω από ταφικά έθιμα στα νεολιθικά χρόνια.
Η οργανωτική επιτροπή αρχικά έκανε αποδεκτό το αίτημά μου. Στη συνέχεια άλλαξε τη γνώμη της κι αποφάσισε να με κάνει πόστερ τοίχου.
Διαμαρτυρήθηκα στην προϊσταμένη της ΙΓ΄ ΕΠΚΑ και μου ζήτησε να της καταθέσω την εισήγησή μου στο συνέδριο. Πρωτοφανής απαίτηση για τα αρχαιολογικά δεδομένα , μα ό,τι γίνεται σήμερα είναι πρωτοφανές.
Κατέθεσα και την εισήγηση στην προϊσταμένη της ΕΠΚΑ και περίμενα πως άπαντα θα όδευαν στη λύση τους.
Έπεσα έξω.
Η εισήγηση κρίθηκε επουσιώδης από κάποια μέλη της επιστημονικής επιτροπής κι έτσι καταδικάστηκα να κάνω παρουσίαση τοίχου στις δυόμισι το μεσημέρι…
Αρνήθηκα να συμπράξω στην αναίδειά τους και ζήτησα μόνος μου να με αποσύρουν.
Στον τοίχο προσπάθησαν να με στήσουν πολλοί, όμως εγώ πάντα αντιστεκόμουν.
Τους έστηνα εγώ στον τοίχο.
Έτσι νόμιζα, μέχρι που κατάλαβα ότι εκτός απ’ τον τοίχο υπάρχει και ο οστρακισμός.
Αυτόν τον «αυτο-οστρακισμό» επέλεξα και ξέρω πως κανείς σχεδόν δε θ’ αντιληφθεί τον εσωτερικό μου πόνο.
Ούτε και κάποιοι που θεωρούσα φίλους μέχρι πρότινος.
Δυστυχώς η βαρβαρότητα της πολιτικής έχει εισχωρήσει και μέσα στην επιστήμη.
Επιστημονικός φασισμός μπορεί να ονομαστεί η καρατόμηση των «διαφορετικών» από τα επιστημονικά συνέδρια.
Δεν πρόλαβα να γράψω το σχόλιό μου πριν δυο μέρες κι αμέσως οι μεγαλόστομοι με το σίγουρο παραδάκι γνωμάτευσαν:
«Πρέπει να πολεμήσουμε την ανεργία. Οι απολύσεις εργαζομένων είναι ανεπίτρεπτες. Μπορούμε να απασχολήσουμε τους εργαζόμενους για μισό μήνα και κανείς δε θα βρεθεί χωρίς δουλειά».
Οι πολιτικοί μας έτριψαν τα χέρια τους στο άκουσμα αυτής της πρότασης. Το ίδιο ίσως να έκανε και το παπαδαριό, γιατί αυτό στηρίζει εδώ κι αιώνες την ελεημοσύνη.
Οι πολιτικοί μας μάλιστα οργάνωσαν και το επόμενο βήμα. Θα έλεγαν στο λαό:
«Τώρα, λαέ, έχεις τη δυνατότητα να κάνεις διακοπές δεκαπέντε μέρες το μήνα! Αν σου δίνει ο εργοδότης σου τριακόσια Ευρώ το μήνα, δέκα ολόκληρα Ευρώ τη μέρα σου πέφτουν»!
Αυτά ακούω κάθε μέρα και νοσταλγώ το καθεστώς της μεσαιωνικής φεουδαρχίας κι όχι μόνο αυτό…
«η βιομηχανική επανάσταση θα λύσει το βιοποριστικό πρόβλημα του ανθρώπου».
Ήταν οραματιστής ο Μαρξ, σ’ όλα του…
Δεν είχε καταλάβει πού θα οδηγούσε η δικτατορία του προλεταριάτου, θα καταλάβαινε άραγε πού θα οδηγούσε η βουλιμία των αχόρταγων για τον πλούτο;
Η βιομηχανική επανάσταση έφτιαξε το προλεταριάτο. Έτρωγε αυτό, όπως έτρωγαν και οι φτωχομίζεροι όλων των εποχών.
Λάδωσαν το στομάχι τους για κάποιες δεκαετίες και ύστερα ήρθε η εποχή της υψηλής τεχνολογίας. Αυτή που διανύουμε σήμερα και που δεν χρειάζεται πλέον εργατικά χέρια. Τη δουλειά εκατό εργατών μπορεί να την κάνει ένας. Οι υπόλοιποι ενενηνταεννιά είναι υποχρεωμένοι να μείνουν άνεργοι.
Όσοι σκέφτονται ακόμη ξέρουν πως η μόνη λύση είναι η μείωση του ωραρίου εργασίας, όμως αυτό προϋποθέτει την αναρρίχηση ενός δικτάτορα στην εξουσία.
Πώς είναι δυνατό να καθιερώνεται το 48ωρο πριν εβδομήντα χρόνια και να υπάρχει το 60ωρο σήμερα; Τότε, με το 48ωρο, δούλευε μόνο το αρσενικό στην οικογένεια και την έτρεφε. Τώρα δουλεύουν και οι δυο σύζυγοι και δεν έχουν τη δυνατότητα διαιώνισης του γονιδίου τους.
Ποιο θα έπρεπε να είναι το σύνθημα της αριστεράς σήμερα;
10ωρη εβδομαδιαία εργασία κι ελεύθερος χρόνος άπλετος.
Υπάρχει όμως αριστερά σήμερα;
Υπήρξε ποτέ;
Η εποχή της «Δημοκρατίας» διαφέρει από τα προηγούμενα πολιτικά συστήματα.
Έβλεπα όμως το φανατισμό των «γαύρων» τόσα χρόνια στις σύγχρονες αρένες της νέας αποχαύνωσης του πλήθους και καθόμουνα κι έκανα τις συγκρίσεις με την αρένα της πολιτικής που έστηνε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια.
Τον άκουγα και σήμερα αυτόν το φανατισμό. Νίκησε ο Ολυμπιακός τη Μπενφίκα και οι γαύροι ούρλιαζαν πανευτυχείς. Το ίδιο όπως νιώθουν τα πασόκια από σφυγμομετρήσεις του «κώλου».
Το ΠΑΣΟΚ παραμένει εδώ, ενωμένο δυνατό.
Θα κυβερνήσει ξανά τον τόπο, για ν’ αρπάξει και την τελευταία ικμάδα του. Ύστερα θα τα φορτώσει στη «δεξιά» και θα ξαναπεί ο Γιωργάκης ο Μαργαριταρένιος τη γνωστή ρήση του Σιδερένιου ότι «παρέλαβε καμένη γη».
Η γη ήταν καμένη χιλιάδες χρόνια, από όλα τα ρεμάλια που την κυβέρνησαν.
Μόνο κάποιοι χουντικοί την προφύλαξαν κάποτε, όμως εμείς αντισταθήκαμε στην ωμή βία τους. Δεν μπορούσαμε ακόμη να δούμε την άλλη βία που ερχόταν ακάθεκτη με τους όψιμους δημοκράτες.
Τώρα τρέμω, γιατί δίπλα στους πασόκους θα συμπορευτούν και τα συριζωμένα λαμόγια των Αλαβανών και του Τσίπρα.
Τους περιμένουν καλύτερες μέρες και σε σας χειρότερες.
Μόνο αυτοί που έχουν μάθει να μεταπηδούν μυστικά από κόμμα σε κόμμα θα βολέψουν πάλι το τομάρι τους.
Το διαβάζω το blog και έχεις δίκιο οτι μας έχουν "χαρίσει" αυτη τη ψευδαίσθηση ελευθερίας. Το είδος αυτό της επικοινωνίας περιορίζεται σε ένα μικρό κομμάτι του πληθυσμού και προς το παρόν δεν παίζει ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Μένει να αποδειχθεί αν θα εξελιχθεί σε ένα ουσιαστικό μέσο κοινωνικής-πολιτικής παρέμβασης. Μέχρι τώρα είναι μια επικοινωνία μεταξύ συγκεκριμένων κύκλων και αυτό έχει ένα νόημα, αν απο πίσω υπάρχει ουσιαστική παρέμβαση αυτών των κύκλων, στις πραγματικές κοινωνικές-πολιτικές σχέσεις.
Παναγιότατε, ορθώς πράξατε και δεν καταθέσατε στην εξεταστική επιτροπή.
Θα γελοιοποιούσατε την Εκκλησία του ένδοξου Βυζαντίου μας με την υποταγή σας σε ηλίθιους «αυτοκράτορες».
Εσείς μόνο αυτοκράτορες και σουλτάνους μπορείτε να προσκυνάτε. Αυτοί σας χάρισαν και χρυσόβουλα και φιρμάνια για να επιτελέσετε τους φιλάνθρωπους στόχους σας.
Διαφώνησα όμως σε κάτι μαζί σας.
Δεν έπρεπε να παρουσιαστείτε στη Βουλή.
Έπρεπε να πάρετε ως συνήγορο τον Ευάγγελο Βενιζέλο και να δηλώσει αυτός εκ μέρους σας «Ωσεί παρών»…
Έτσι ωμά, όπως το δήλωσε κι ο Σιδερένιος πριν χρόνια στο Ειδικό Δικαστήριο…
Έβλεπα όμως το φανατισμό των «γαύρων» τόσα χρόνια στις σύγχρονες αρένες της νέας αποχαύνωσης του πλήθους και καθόμουνα κι έκανα τις συγκρίσεις με την αρένα της πολιτικής που έστηνε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια.
Το ΠΑΣΟΚ παραμένει εδώ, ενωμένο δυνατό.
Θα κυβερνήσει ξανά τον τόπο, για ν’ αρπάξει και την τελευταία ικμάδα του. Ύστερα θα τα φορτώσει στη «δεξιά» και θα ξαναπεί ο Γιωργάκης ο Μαργαριταρένιος τη γνωστή ρήση του Σιδερένιου ότι «παρέλαβε καμένη γη».
Η γη ήταν καμένη χιλιάδες χρόνια, από όλα τα ρεμάλια που την κυβέρνησαν.
Μόνο κάποιοι χουντικοί την προφύλαξαν κάποτε, όμως εμείς αντισταθήκαμε στην ωμή βία τους. Δεν μπορούσαμε ακόμη να δούμε την άλλη βία που ερχόταν ακάθεκτη με τους όψιμους δημοκράτες.
Τώρα τρέμω, γιατί δίπλα στους πασόκους θα συμπορευτούν και τα συριζωμένα λαμόγια των Αλαβανών και του Τσίπρα.
Τους περιμένουν καλύτερες μέρες και σε σας χειρότερες.
Μόνο αυτοί που έχουν μάθει να μεταπηδούν μυστικά από κόμμα σε κόμμα θα βολέψουν το τομάρι τους.
