Επιστήμη και πολιτική

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Γίνεται αυτές τις μέρες στο Βόλο το 2^ο Αρχαιολογικό συνέδριο Προϊστορίας.

Δήλωσα κι εγώ συμμετοχή για να παρουσιάσω μια πρόταση που θα βοηθούσε -νόμιζα-την αρχαιολογική και ιστορική σκέψη και περίμενα αφελώς πως η συμμετοχή μου ήταν βέβαιη.

Η οργανωτική επιτροπή λειτούργησε ιεροεξεταστικά πάνω μου και απέρριψε το αίτημά μου. Κατάλαβα πως είμαι επικίνδυνο άτομο και για την επιστήμη.

Σκέφτηκα αρχικά να τους κάνω μπάχαλο το συνέδριο, αλλά αυτό αντίκειται στο Νόμο που με καθοδηγεί όλα αυτά τα χρόνια.

Έγραψα μόνο μια επιστολή και τη μοίρασα στους συνέδρους, ξέροντας εκ των προτέρων πως θα εισπράξω τη χλεύη τους.

Η επιστολή έχει ως εξής:

Προς τα μέλη του 2^ου Συνεδρίου Προϊστορικής Αρχαιολογίας

Έτσι το γράφω,

για να μου φύγει η πίκρα

Ζήτησα για πρώτη φορά στη ζωή μου να συμμετάσχω σ’ ένα αρχαιολογικό συνέδριο, αν και είχα εγκαταλείψει πριν πολλά χρόνια την αρχαιολογία.

Η αρχαιολογική έρευνα δεν έσβησε ποτέ από μέσα μου, όσο καιρό νόμιζα πως έδινα τα «φώτα» μου στους μαθητές μου στο σχολείο. Ήμουν μάλιστα βέβαιος πως η επιθυμία μου να αποκαταστήσω το εύρημα που είχε «φυλακιστεί» για τριάντα χρόνια στα υπόγεια του Αρχαιολογικού Μουσείου του Βόλου θα γινόταν αποδεκτή από την οργανωτική του συνεδρίου επιτροπή. Είχα προχωρήσει και σε επιστημονικές εικασίες γύρω από ταφικά έθιμα στα νεολιθικά χρόνια.

Η οργανωτική επιτροπή αρχικά έκανε αποδεκτό το αίτημά μου. Στη συνέχεια άλλαξε τη γνώμη της κι αποφάσισε να με κάνει πόστερ τοίχου.

Διαμαρτυρήθηκα στην προϊσταμένη της ΙΓ΄ ΕΠΚΑ και μου ζήτησε να της καταθέσω την εισήγησή μου στο συνέδριο. Πρωτοφανής απαίτηση για τα αρχαιολογικά δεδομένα , μα ό,τι γίνεται σήμερα είναι πρωτοφανές.

Κατέθεσα και την εισήγηση στην προϊσταμένη της ΕΠΚΑ και περίμενα πως άπαντα θα όδευαν στη λύση τους.

Έπεσα έξω.

Η εισήγηση κρίθηκε επουσιώδης από κάποια μέλη της επιστημονικής επιτροπής κι έτσι καταδικάστηκα να κάνω παρουσίαση τοίχου στις δυόμισι το μεσημέρι…

Αρνήθηκα να συμπράξω στην αναίδειά τους και ζήτησα μόνος μου να με αποσύρουν.

Στον τοίχο προσπάθησαν να με στήσουν πολλοί, όμως εγώ πάντα αντιστεκόμουν.

Τους έστηνα εγώ στον τοίχο.

Έτσι νόμιζα, μέχρι που κατάλαβα ότι εκτός απ’ τον τοίχο υπάρχει και ο οστρακισμός.

Αυτόν τον «αυτο-οστρακισμό» επέλεξα και ξέρω πως κανείς σχεδόν δε θ’ αντιληφθεί τον εσωτερικό μου πόνο.

Ούτε και κάποιοι που θεωρούσα φίλους μέχρι πρότινος.

Δυστυχώς η βαρβαρότητα της πολιτικής έχει εισχωρήσει και μέσα στην επιστήμη.

Επιστημονικός φασισμός μπορεί να ονομαστεί η καρατόμηση των «διαφορετικών» από τα επιστημονικά συνέδρια.

Μάκης Μίχος,

απόστρατος απ’ όλα και μάχιμος

Θα επανέλθω στο θέμα προσεχώς και νηφάλιος…

Καθεστώς υψηλής...φεουδαρχίας

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Δεν πρόλαβα να γράψω το σχόλιό μου πριν δυο μέρες κι αμέσως οι μεγαλόστομοι με το σίγουρο παραδάκι γνωμάτευσαν:

«Πρέπει να πολεμήσουμε την ανεργία. Οι απολύσεις εργαζομένων είναι ανεπίτρεπτες. Μπορούμε να απασχολήσουμε τους εργαζόμενους για μισό μήνα και κανείς δε θα βρεθεί χωρίς δουλειά».

Οι πολιτικοί μας έτριψαν τα χέρια τους στο άκουσμα αυτής της πρότασης. Το ίδιο ίσως να έκανε και το παπαδαριό, γιατί αυτό στηρίζει εδώ κι αιώνες την ελεημοσύνη.

Οι πολιτικοί μας μάλιστα οργάνωσαν και το επόμενο βήμα. Θα έλεγαν στο λαό:

«Τώρα, λαέ, έχεις τη δυνατότητα να κάνεις διακοπές δεκαπέντε μέρες το μήνα! Αν σου δίνει ο εργοδότης σου τριακόσια Ευρώ το μήνα, δέκα ολόκληρα Ευρώ τη μέρα σου πέφτουν»!

Αυτά ακούω κάθε μέρα και νοσταλγώ το καθεστώς της μεσαιωνικής φεουδαρχίας κι όχι μόνο αυτό…

Η ανεργία και η επίλυση του προβλήματος

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Ο Μαρξ το πρόβλεψε κάποτε:

«η βιομηχανική επανάσταση θα λύσει το βιοποριστικό πρόβλημα του ανθρώπου».

Ήταν οραματιστής ο Μαρξ, σ’ όλα του…

Δεν είχε καταλάβει πού θα οδηγούσε η δικτατορία του προλεταριάτου, θα καταλάβαινε άραγε πού θα οδηγούσε η βουλιμία των αχόρταγων για τον πλούτο;

Η βιομηχανική επανάσταση έφτιαξε το προλεταριάτο. Έτρωγε αυτό, όπως έτρωγαν και οι φτωχομίζεροι όλων των εποχών.

Λάδωσαν το στομάχι τους για κάποιες δεκαετίες και ύστερα ήρθε η εποχή της υψηλής τεχνολογίας. Αυτή που διανύουμε σήμερα και που δεν χρειάζεται πλέον εργατικά χέρια. Τη δουλειά εκατό εργατών μπορεί να την κάνει ένας. Οι υπόλοιποι ενενηνταεννιά είναι υποχρεωμένοι να μείνουν άνεργοι.

Όσοι σκέφτονται ακόμη ξέρουν πως η μόνη λύση είναι η μείωση του ωραρίου εργασίας, όμως αυτό προϋποθέτει την αναρρίχηση ενός δικτάτορα στην εξουσία.

Πώς είναι δυνατό να καθιερώνεται το 48ωρο πριν εβδομήντα χρόνια και να υπάρχει το 60ωρο σήμερα; Τότε, με το 48ωρο, δούλευε μόνο το αρσενικό στην οικογένεια και την έτρεφε. Τώρα δουλεύουν και οι δυο σύζυγοι και δεν έχουν τη δυνατότητα διαιώνισης του γονιδίου τους.

Ποιο θα έπρεπε να είναι το σύνθημα της αριστεράς σήμερα;

10ωρη εβδομαδιαία εργασία κι ελεύθερος χρόνος άπλετος.

Υπάρχει όμως αριστερά σήμερα;

Υπήρξε ποτέ;

Η εποχή της «Δημοκρατίας» διαφέρει από τα προηγούμενα πολιτικά συστήματα.

Είναι πιο αδηφάγα.

Καληνύχτα σας.

Ολυμπιακός Πειραιώς και ΠΑΣΟΚ

Άρθρο του Μάκη Μίχου

Δεν υπήρξα ουδέποτε ποδοσφαιρόφιλος.

Ούτε και κομματόσκυλο.

Έβλεπα όμως το φανατισμό των «γαύρων» τόσα χρόνια στις σύγχρονες αρένες της νέας αποχαύνωσης του πλήθους και καθόμουνα κι έκανα τις συγκρίσεις με την αρένα της πολιτικής που έστηνε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια.

Τον άκουγα και σήμερα αυτόν το φανατισμό. Νίκησε ο Ολυμπιακός τη Μπενφίκα και οι γαύροι ούρλιαζαν πανευτυχείς. Το ίδιο όπως νιώθουν τα πασόκια από σφυγμομετρήσεις του «κώλου».

Το ΠΑΣΟΚ παραμένει εδώ, ενωμένο δυνατό.

Θα κυβερνήσει ξανά τον τόπο, για ν’ αρπάξει και την τελευταία ικμάδα του. Ύστερα θα τα φορτώσει στη «δεξιά» και θα ξαναπεί ο Γιωργάκης ο Μαργαριταρένιος τη γνωστή ρήση του Σιδερένιου ότι «παρέλαβε καμένη γη».

Η γη ήταν καμένη χιλιάδες χρόνια, από όλα τα ρεμάλια που την κυβέρνησαν.

Μόνο κάποιοι χουντικοί την προφύλαξαν κάποτε, όμως εμείς αντισταθήκαμε στην ωμή βία τους. Δεν μπορούσαμε ακόμη να δούμε την άλλη βία που ερχόταν ακάθεκτη με τους όψιμους δημοκράτες.

Τώρα τρέμω, γιατί δίπλα στους πασόκους θα συμπορευτούν και τα συριζωμένα λαμόγια των Αλαβανών και του Τσίπρα.

Τους περιμένουν καλύτερες μέρες και σε σας χειρότερες.

Μόνο αυτοί που έχουν μάθει να μεταπηδούν μυστικά από κόμμα σε κόμμα θα βολέψουν πάλι το τομάρι τους.

Οι γαύροι πεθαίνουν μόνο στα τηγάνια.

Τηγανίστε τους πριν σας κατασπαράξουν.

Προς Καραμανλή Β΄

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Είπες πως θα χτυπούσες τους νταβατζήδες της πληροφόρησης πριν πέντε χρόνια κι εγώ χάρηκα.

Δεν τα κατάφερες, γιατί κανένας απ’ τους αυλικούς σου δεν ήθελε κάτι τέτοιο.

Αν πετύχαινες αυτό το θαύμα θα στεκόμουν στο πλάι σου, επειδή σιχάθηκα την ψευτιά του «αριστερού» λόγου.

Έχασες, Καραμανλή Β΄.

Αυτοί θα σε σβήσουν απ’ το χάρτη.

Θ’ αναδείξουν τον «πανέξυπνο» Γιωργάκη, όπως ανέδειξαν και τον Τσίπρα.

Να δεις πως μετά από λίγα χρόνια θ’ αναδείξουν και την Ντόρα.

Αυτοί οι νταβατζήδες διαμορφώνουν την κοινή γνώμη.

Αυτοί πετσοκόβουν κάθε ελεύθερη φωνή.

Από Γιώργο Κολέμπα ήρθε το μήνυμα

Το διαβάζω το blog και έχεις δίκιο οτι μας έχουν "χαρίσει" αυτη τη ψευδαίσθηση ελευθερίας. Το είδος αυτό της επικοινωνίας περιορίζεται σε ένα μικρό κομμάτι του πληθυσμού και προς το παρόν δεν παίζει ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Μένει να αποδειχθεί αν θα εξελιχθεί σε ένα ουσιαστικό μέσο κοινωνικής-πολιτικής παρέμβασης. Μέχρι τώρα είναι μια επικοινωνία μεταξύ συγκεκριμένων κύκλων και αυτό έχει ένα νόημα, αν απο πίσω υπάρχει ουσιαστική παρέμβαση αυτών των κύκλων, στις πραγματικές κοινωνικές-πολιτικές σχέσεις.

Προς «παναγιότατο» Εφραίμ

Σχόλιο του Μάκη Μίχου,

ένθερμου οπαδού της χριστιανικής παραδοπιστίας.

Παναγιότατε, ορθώς πράξατε και δεν καταθέσατε στην εξεταστική επιτροπή.

Θα γελοιοποιούσατε την Εκκλησία του ένδοξου Βυζαντίου μας με την υποταγή σας σε ηλίθιους «αυτοκράτορες».

Εσείς μόνο αυτοκράτορες και σουλτάνους μπορείτε να προσκυνάτε. Αυτοί σας χάρισαν και χρυσόβουλα και φιρμάνια για να επιτελέσετε τους φιλάνθρωπους στόχους σας.

Διαφώνησα όμως σε κάτι μαζί σας.

Δεν έπρεπε να παρουσιαστείτε στη Βουλή.

Έπρεπε να πάρετε ως συνήγορο τον Ευάγγελο Βενιζέλο και να δηλώσει αυτός εκ μέρους σας «Ωσεί παρών»…

Έτσι ωμά, όπως το δήλωσε κι ο Σιδερένιος πριν χρόνια στο Ειδικό Δικαστήριο…

Έχασαν οι μονές το σθένος τους πλέον.

Σέρνονται πίσω από «ηλίθιους αυτοκράτορες»…

Ολυμπιακός Πειραιώς και ΠΑΣΟΚ

Άρθρο του Μάκη Μίχου

Δεν υπήρξα ουδέποτε ποδοσφαιρόφιλος.

Ούτε και κομματόσκυλο.

Έβλεπα όμως το φανατισμό των «γαύρων» τόσα χρόνια στις σύγχρονες αρένες της νέας αποχαύνωσης του πλήθους και καθόμουνα κι έκανα τις συγκρίσεις με την αρένα της πολιτικής που έστηνε το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια.

Το ΠΑΣΟΚ παραμένει εδώ, ενωμένο δυνατό.

Θα κυβερνήσει ξανά τον τόπο, για ν’ αρπάξει και την τελευταία ικμάδα του. Ύστερα θα τα φορτώσει στη «δεξιά» και θα ξαναπεί ο Γιωργάκης ο Μαργαριταρένιος τη γνωστή ρήση του Σιδερένιου ότι «παρέλαβε καμένη γη».

Η γη ήταν καμένη χιλιάδες χρόνια, από όλα τα ρεμάλια που την κυβέρνησαν.

Μόνο κάποιοι χουντικοί την προφύλαξαν κάποτε, όμως εμείς αντισταθήκαμε στην ωμή βία τους. Δεν μπορούσαμε ακόμη να δούμε την άλλη βία που ερχόταν ακάθεκτη με τους όψιμους δημοκράτες.

Τώρα τρέμω, γιατί δίπλα στους πασόκους θα συμπορευτούν και τα συριζωμένα λαμόγια των Αλαβανών και του Τσίπρα.

Τους περιμένουν καλύτερες μέρες και σε σας χειρότερες.

Μόνο αυτοί που έχουν μάθει να μεταπηδούν μυστικά από κόμμα σε κόμμα θα βολέψουν το τομάρι τους.

Οι γαύροι πεθαίνουν μόνο στα τηγάνια.

Τηγανίστε τους πριν σας κατασπαράξουν.

Να συνεχίσω να γράφω, είπε κάποιος φίλος…

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Εγώ αναρωτιέμαι γιατί να συνεχίσω. Έτσι κι αλλιώς τίποτε δεν άλλαξε με το Λόγο τόσα χρόνια. Μόνο τα σερπετά επιβιώνουν.

Κουράστηκα πια.

Με την εφημερίδα νόμιζες πως κάποιοι σε διάβαζαν και πως κάποιοι άλλοι σε έτρεμαν.

Το δεύτερο είναι σίγουρο, αλλά αυτά τα κουτάβια κουβαλούν πάνω τους ξεδιάντροπα «σαμάρια».

Τα «σαμάρια» είναι επικίνδυνα.

Είναι άχρηστα όργανα, που μπορούν να δεχτούν οποιονδήποτε αναβάτη αλλά μπορούν και να τινάξουν από πάνω τους τον επιβάτη.

Επιβήτορες άχρηστοι είναι και κλωσάνε νέους επιβήτορες…

Είναι τα «σαμάρια» που θα κάνουν τους γόνους τους καθηγητάδες σε πανεπιστήμια και που σε εμπαίζουν με σάπιες σκέψεις για να πετύχουν το στόχο τους.

Απλά μαθήματα εξουσίας...

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας
.
Καθώς τώρα τελευταία τα πολιτικό-οικονομικά σκάνδαλα στην ελληνική κοινωνία έγιναν μια πικρή καθημερινότητα, επειδή πολλά μέχρι χτες «καταξιωμένα» και χρυσοπληρωμένα «golden boys» μέσα στο γενικό κλίμα της οικονομικής ύφεσης που προέκυψε και στην Ελλάδα αποβάλλονται καθημερινά από το Σύστημα και επειδή τα σενάρια για ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ και πρόωρες εκλογές φουντώνουν, θεώρησα σκόπιμο να κάνω την σημερινή προσφορά – ΔΩΡΕΑΝ – σε υποψήφιους βουλευτές και βουλευτίνες και σε νέα στελέχη που φιλοδοξούν να κάτσουν στις…στελεχιακές καρέκλες που…αδειάζουν στην Βουλή και στον κόσμο των επιχειρήσεων… (σε εκείνες και εκείνους που ΔΕΝ διαθέτουν χιούμορ λέω…sorry!) Το παρακάτω κείμενο μπορεί να το χρησιμοποιήσει ελεύθερα όποιος και όπως θέλει.
ΜΑΘΗΜΑ 1ο
Ένα κοράκι καθόταν πάνω σε ένα δέντρο, χωρίς να κάνει τίποτα
Ένα κουνελάκι το βλέπει και το ρωτάει: - Μπορώ να κάθομαι και εγώ σαν εσένα όλη τη μέρα χωρίς να κάνω τίποτα;
Το κοράκι απαντά: - -Ασφαλώς γιατί όχι;
Έτσι το κουνελάκι ξάπλωσε νωχελικά κάτω από το δέντρο
Ξαφνικά εμφανίζεται μια αλεπού, ορμάει πάνω στο κουνελάκι και το καταβροχθίζει.
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α:
Για να κάθεσαι όλη μέρα χωρίς να κάνεις τίποτα, πρέπει, στην διοικητική ιεραρχία της πολιτικής και των επιχειρήσεων να κάθεσαι… πολύ ψηλά.
ΜΑΘΗΜΑ 2ο
Μια γαλοπούλα συζητούσε με ένα ταύρο: - «Θα μου άρεσε πολύ να κατορθώσω να φτάσω στη κορυφή αυτού του δέντρου..» λέει η γαλοπούλα, «..αλλά δεν έχω τη δύναμη»
-« Γιατί δεν δοκιμάζεις να φας τα περιττώματά μου..» λέει ο ταύρος, «είναι πολύ δυναμωτικά»
Η γαλοπούλα δοκιμάζει λίγα και ανακαλύπτει ότι της δίνουν δύναμη για να ανέβει στο πρώτο κλαδί.
Την επομένη τρώει κι άλλα και ανεβαίνει στο δεύτερο κλαδί
Τελικά κατορθώνει να φθάσει στη κορυφή
Ξαφνικά, τη βλέπει ένας αγρότης, την πυροβολεί και πέφτει από το δέντρο
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α:
Τρώγοντας «σκατά» μπορείς να φθάσεις σε κορυφαίες θέσεις της πολιτικής ιεραρχίας ή της επιχειρηματικής δομής, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα παραμείνεις εκεί για πολύ...
ΜΑΘΗΜΑ 3ο
Ένα πουλάκι αποδημούσε για να ξεχειμωνιάσει
Έκανε πολύ κρύο, όμως, και έπεσε αναίσθητο σε ένα λιβάδι
Ενώ πάγωνε στο χώμα, έφθασε μια αγελάδα και το… έχεσε
Το πουλάκι μέσα στη κοπριά άρχισε να ζεσταίνεται και να νιώθει καλύτερα…Χαρούμενο λοιπόν άρχισε να τραγουδάει
Ένας γάτος πονηρός, ακούει το τραγούδι και πάει να δει τι γίνεται
Βρίσκει το πουλάκι σκεπασμένο με τη κοπριά, το βγάζει έξω και το καταβροχθίζει…
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α (Αυτή η ιστορία έχει 3 συμπεράσματα):
Όλοι όσοι σε «ξεχέζουν» δεν είναι εχθροί σου
Όλοι όσοι σε βγάζουν από τα σκατά δεν είναι φίλοι σου
Όταν είσαι μέσα στα σκατά, βούλωστο!..

Το ποίμνιο ευχαριστεί τον τσοπάνο του

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Ποίμνιο βέβαια είναι ο λαός της Δημητριάδας.

Τσοπάνους έχει άφθονους αυτός ο λαός, όμως μόνο αυτός ο τσοπάνος τόλμησε να τον αποκαλέσει «ποίμνιο».

Είναι ωμός και ρεαλιστής ο τσοπάνος αυτός.

Φροντίζει για το ποίμνιό του όπως όλοι οι τσοπάνηδες.

Το ταΐζει με χορτάρι μέχρι να μεγαλώσει και να γεννήσει αμνούς.

Τους αμνούς δεν τους σφάζει, τους οδηγεί σε στάβλους ιερούς.

Οι αμνοί υμνούν τον τσοπάνο τους εκεί μέσα και του μαζεύουν βιος για να επιτελέσει το θεάρεστο έργο του.

Το μοναδικό έργο του τσοπάνου είναι να αυξήσει την περιουσία του ποιμνίου του.

Για την περιουσία του ποιμνίου του μοχθεί ολημερίς…

Το ποίμνιο είναι ευτυχισμένο. Έχει μάθει να ζει μέσα στο μαντρί.

Ξέρει πως και τα ελεύθερης βοσκής πρόβατα σε άλλα μαντριά στοιβάζονται.

Εκείνα τα μαντριά είναι αντίθρησκα, ενώ το δικό τους μαντρί έχει τη θεία χάρη.

Τη θεία χάρη την έχει παραλάβει ο ποιμήν από τον προηγούμενο τσοπάνο.

Οι τσοπαναραίοι πάντα ξέρανε πώς θα εκμεταλλευτούν τα κοπάδια τους.

Το ξέρει και ο Ιγατίων…