Είπε ο Πάγκαλος...

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Το είπε κι αυτό ο Πάγκαλος…

Ζήτησαν αύξηση στο μισθό τους οι βολευτές μας, την ώρα που ο λαός τρέχει να μαζέψει σκουπίδια απ’ τις χωματερές και τα πεταμένα στις λαϊκές.

Κάποιοι λίγοι βολευτές - υποκριτικά - έπραξαν το καθήκον τους. Αρνήθηκαν αυτή την αύξηση κι ο Πάγκαλος τα πήρε στην…κοιλιά του. Τη φούσκωσε την κοιλιά του αμέσως κι εκστόμισε όσα εκστόμιζε κι ο μακαρίτης ο παππούς του, όταν επέβαλλε οι φούστες να είναι μακριές. Ο εγγονός ήταν υπέρ της μακριάς κοιλιάς…

Μίλησε για λαϊκισμό των μικρών κομμάτων και δεν είχε άδικο.

Ξέσπασε όμως σε λίγο και ξεστόμισε τη μεγάλη αλήθεια:

- Αν δεν πάρουμε αύξηση εμείς οι βολευτές, είναι σα να λέμε στους εργοδότες να μη δώσουν αύξηση στους εργαζόμενους.

Αυτοί ήταν οι πολιτικάντηδες και οι μπαγαπόντηδες ανά τους αιώνας.

Ο Πάγκαλος εγγυάται τη νέα Αλλαγή του Μαργαριταρένιου.

Η πονηριά και η βλακεία συνοδοιπορούν.

Εσύ, φουκαρά μου, ελπίζεις στη νέα Αλλαγή.

Βάλτε εικόνα στο μυαλό σας

Άρθρο του Μάκη Μίχου , ανένταχτου της Πανελλήνια Λαϊκής και Συριζωμένης Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας

Μην ξεχνάς , απ’ τους δέκα που μας ρίξανε ,

οι εφτά ήταν κάποτε δικοί μας …

Άρης Αλεξάνδρου

Στον εμφύλιο έβλεπε να γίνονται αυτά τα πράγματα ο ποιητής .

Το μόνο που δεν είδε ήταν ότι ο εμφύλιος δεν έχει αρχή και τέλος , ότι είναι το προπατορικό αμάρτημα του ανθρώπινου γένους , που δεν μπόρεσε να το καταπολεμήσει με το Λόγο , γιατί ο Λόγος έμεινε κτήμα των Ποιητών .

Οι άλλοι πορεύονταν με τα άγρια ένστικτα .

Οι Εβραίοι είδαν λαθεμένα το προπατορικό αμάρτημα και πίστεψαν πως οι δυο πρωτόπλαστοι δεν έπρεπε ν’ αγγίξουν τον καρπό της Γνώσης . Το ίδιο λαθεμένα το βλέπουν μέχρι σήμερα οι Χριστιανοί .

Ήταν η μόνη σωστή ενέργεια των πρωτοπλάστων για να ξεφύγουν από κείνη τη μακάρια ευτυχία που τους διετάχθη . Η ευτυχία έχει σχέση με το Λόγο κι όλα τα υπόλοιπα έχουν σχέση μόνο με τα σκυλάκια του καναπέ .

Το προπατορικό αμάρτημα διεπράχθη έξω απ’ τον ανύπαρκτο παράδεισο , κάτω στη γη , με τον Άβελ και τον Κάιν . Φόνος αδελφού από αδελφό …

Αυτή η φονική ιστορία συνεχίστηκε σ’ όλη τη σταδιοδρομία του ανθρώπου . Άλλες φορές το κέρδος οδηγούσε το φονικό χέρι , άλλες φορές οι ψυχικές διαστροφές κι άλλες η ελπίδα για αλλαγή των πολιτικοκοινωνικών συστημάτων .

Μ’ αυτό το τελευταίο φονικό χέρι θ’ ασχοληθώ σήμερα , το χέρι που είδε ο Άρης Αλεξάνδρου σ’ άλλες εποχές …

Ο Αλεξάνδρου είδε το αδερφωμένο χέρι να σκοτώνει μέσα στον εμφύλιο . Πιθανό είχε μελετήσει αυτό το χέρι σ’ όλες τις περιόδους , αλλά το έδωσε επίκαιρα μέσα στην περίοδο που βίωναν όσοι καταλάβαιναν τότε . Οι πολύ λίγοι , όπως πάντα .

Ποιοι ήταν οι επαναστάτες όλων των εποχών ;

Κάποιοι θα απαντήσουν πως ήταν οι κατατρεγμένοι , οι καταπιεσμένοι , όλοι όσοι ένιωθαν την κοινωνική αδικία .

Δε θα διαφωνήσω μαζί τους , αρκεί να προσθέσουν και το ρόλο των οδηγητών σ’ αυτές τις εξεγέρσεις και τους στόχους που είχαν οι οδηγητές . Οπωσδήποτε δεν αναφέρομαι στους διανοητές που οραματίζονταν ένα δίκαιο κοινωνικό συμβόλαιο και μια ανατροπή της αδικίας μ’ οποιοδήποτε μοντέλο. Αναφέρομαι σε εκείνους που προσπαθούν να υλοποιήσουν τις διάφορες ιδεολογίες .

Παλιότερα , διαλεγόμενος με τους «συντρόφους» μου , έλεγα πως οι ιδεολογίες θα μπορούσαν να λύσουν το κοινωνικό πρόβλημα – οποιαδήποτε ιδεολογία – αρκεί να εφαρμοστούν κατά γράμμα και ισότιμα για όλους . Είναι αντιγραφή της άποψης ότι «ο νόμος είναι νόμος εφόσον ισχύει για όλους» .

Τα έλεγα και στους μαθητές μου αυτά τα πράγματα και δύσκολα με πίστευαν . Η νεολαία είναι από τη φύση της επαναστατική κι εύκολα παρασέρνεται από όλους εκείνους που σερβίρουν ακτιβιστικές δράσεις , το Λόγο δεν είναι έτοιμη να τον αποδεχτεί .

Προσπαθούσα όμως να τους διδάξω το δόγμα του Τζον Ντος Πάσος :

«δε θέλω να σε πάρω από κει που είσαι και να σε πάω κάπου αλλού , γιατί κάποιος άλλος θα σε πάρει και θα σε πάει όπου αυτός θέλει . Όπου πας θα πας μόνος σου …» .

Τους εξηγούσα λοιπόν πως όλα τα ιδεολογήματα θα μπορούσαν να καταφέρουν το κοινωνικό θαύμα αν δεν εκτρέπονταν στην περιοχή του ατομικού συμφέροντος και της αρχομανίας . Χριστιανισμοί και σοσιαλισμοί και κομμουνισμοί , δημοκρατία και αριστοκρατία , αναρχισμός και βουδισμός μπορούν να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα , αρκεί να μην υπάρξουν αρχιερείς και γραμματείς και στρατηγοί .

Το πιο τραγικό όμως είναι η μετακίνηση των οπαδών απ’ το ένα στρατόπεδο στο άλλο , μόλις δουν πως το κέρδος βρίσκεται στο νικηφόρο .

Τη μετακίνηση αυτή τη μελετούσα και μέσα στα τελευταία τριάντα χρόνια αυτού του πολυτάξιδου βίου μου . Δεν έζησα επαναστάσεις ( μόνο την εθνοσωτήρια του 1967 βίωσα στο πετσί μου , την ώρα που οι άλλοι τη χειροκροτούσαν ) και τις μόνες που έζησα ήταν οι Αλλαγές και οι πραγματικές Αλλαγές . Ο Σιδερένιος τα κατάφερε στους καιρούς μας να μεταμφιέσει την «επανάστασή» του και έπεισε τους χειροκροτητές της εθνοσωτήριας επανάστασης ν’ Αλλάξουν στρατόπεδο . Όλοι εκείνοι , που ζούσαν καλά με την εθνοσωτήρια , ζήσανε καλύτερα με την Αλλαγή του Σιδερένιου .

Μείνανε απ’ έξω κάποιοι πολύ αριστεροί . Όψιμοι αριστεροί , του Πολυτεχνείου … Αυτοί προσπαθούσαν να φέρουν την επανάσταση .

Μαοϊκοί και Χοντζικοί και επαναστάτες κομμουνιστές κι απλοί κομμουνιστές , με σκληροπυρηνικούς λόγους , προσπαθούσαν να οδηγήσουν το κίνημα . Όσοι ήταν έξω απ’ τις γραμμές τους θεωρούνταν οπορτουνιστές και αμερικανοί πράκτορες , ενώ οι ίδιοι ήταν οι αληθινοί επαναστάτες .

Μόνος μου πορεύτηκα κι εγώ μέσα στο αριστερό κίνημα , ψάχνοντας μέσα μου και γύρω μου να συγκεράσω τα ιδεολογήματα . Είχα κρατήσει από μικρός μέσα στην ψυχούλα μου το Χριστό κι αργότερα απέρριψα τα ιερατεία του . Έσπευσα στην εφηβεία μου δίπλα στον Αντρέα , αλλά στα φοιτητικά μου χρόνια , εκεί στα 1968 , τον παράτησα κι αυτόν , όταν η TWA τον φυγάδευε στο εξωτερικό κι εγώ έκανα συνεχείς επισκέψεις στη Μπουμπουλίνας εξαιτίας του . Έπεσα στα βιβλία του πνεύματος και της πολιτικής στη συνέχεια και κάλυπτα τα πνευματικά κενά του επαρχιόπαιδου . Μαρξ και Λένιν , Μπακούνιν και Κροπότκιν , διαφωτιστές και αρχαία φιλοσοφία μπαίνανε στο μυαλό μου κι αφήνανε τους σπόρους . Κράτησα από το Μαρξ μόνο την επιστημονική του μέθοδο κι αρνήθηκα τις προλεταριακές δικτατορίες του . Μπολιάστηκα απ’ τον Κροπότκιν κι απ’ το Σωκράτη , ρούφηξα τον Πλάτωνα κι ένιωθα ένας πάνοπλος αριστερός , χωρίς δογματισμούς .

Οι δογματικοί αριστεροί ήταν αδύνατο να νιώσουν τη σκέψη και τη δράση ενός ανένταχτου , που προσπαθούσε να ενώσει τους ανταγωνιστές και να τους κάνει συναγωνιστές . Με προπηλάκιζαν στα κρυφά κι ελεεινολογούσαν μερικές φορές τη δράση μου , που δεν είχε τη δική τους ακτιβιστική υποκρισία . Ελεεινολογούν και τη σημερινή μου αρθρογραφία σε μια «αστική εφημερίδα» , ενώ οι ίδιοι έδραμαν εδώ και χρόνια να φάνε παντεσπάνι στο μαγαζί του Κινέζου ή του Γιωργάκη .

Ο στίχος του Αλεξάνδρου παραμένει επίκαιρος . Απ’ τους δέκα που πυροβολούν αυτούς που φυλάνε ακόμα Θερμοπύλες οι εφτά ήταν κάποτε δικοί μας …

Όσοι βολεύτηκαν , με τις «αριστερές» τους περγαμηνές , μέσα στο Μαργαριταρένιο μαγαζί πυροβολούν πισώπλατα , όπως ο Εφιάλτης , τις στάσεις ζωής . Έμαθαν να ζουν ως πολιτικά παράσιτα και τρέμουν την κριτική που τους γίνεται . Εμφανώς δεν τολμάει κανείς να καταγράψει τον αντίλογό του και να παραδεχτεί πως έτσι έχουν τα πράγματα . Προτιμούν όλοι αυτοί οι ριψάσπιδες να εφαρμόσουν αυτή τη γνωστή συνταγή : «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση» .

Είναι εντελώς αστείο να αποδέχονται το Λόγο σου αυτοί που ονομάζαμε κάποτε συντηρητικούς και δεξιούς και να κριτικάρουν το Λόγο οι «προοδευτικοί» , αυτοί που χρησιμοποίησαν την αριστερή φρασεολογία για να φάνε από δεξιά χέρια .

Προκαλώ πολλά χρόνια τους δεύτερους ν’ απαντήσουν στην κριτική μου , όμως οι περισσότεροι δεν έχουν χρόνο για κάτι τέτοιο . Προσπαθούν να καταβροχθίσουν ή να καταχωνιάσουν αυτά που αποκόμισαν απ’ την αλλαγή στρατοπέδου .

Είναι εύκολο να γίνεις αρματολός και να πάψεις να είσαι κλέφτης .

Η κλεφτουριά απόδειχνε τη γενναιότητά της όταν δεν έπαιρνε αρματολίκια , όταν δεν προσκυνούσε πασάδες και δερβισάδες .

Πόσοι όμως ήταν οι καθαροί κλέφτες ;

Κλείνω μεταφράζοντας ένα τραγούδι του Jimi Hendrix. Ήταν κι αυτός ένας απ’ τους δασκάλους μου:

«Όταν η δύναμη της αγάπης ξεπεράσει την αγάπη για τη δύναμη

ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη» .

Υ.Γ.

Αφιερωμένο το άρθρο σ’ όλους εκείνους τους πολύ αριστερούς ,

που σήμερα σέρνονται ωφελιμιστικά

μέσα στο κόμμα του Μαργαριταρένιου .

Σε κείνους που τολμούν να δείχνουν αριστερές κονκάρδες ακόμη .

Γιατί δε γράφω τόσες μέρες...

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Με ρωτούν οι φίλοι:

- Γιατί δε γράφεις τίποτε τις τελευταίες μέρες;

Τι να τους απαντήσεις; Να τους πεις πως δεν βρίσκεις τίποτε σημαντικό τριγύρω; Να τους πεις πως το μόνο σημαντικό που ακούς είναι η άνοδος των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ ως προς την πρόθεση ψήφου;

Προτίμησα λοιπόν να φεύγω απ’ τον υπολογιστή μου και να παίρνω τις πλαγιές του όρους μαζεύοντας ραδίκια και ζοχάρια, ζοχαδιασμένος απ’ το κουτόχορτο που τρώει ο κοσμάκης.

Επιτέλους θα φύγουν τα κλεφτρόνια και θα επιστρέψουν οι «ακαδημαϊκοί» της κλεψιάς.

Κοιμήσου αιώνια, λαέ μου.

Θα έρθει πάλι η Αλλαγή και θα σου αλλάξει τα φώτα…

Πείνασαν οι άνθρωποι τέσσερα χρόνια...

(Κλ)άσμα ηρωικό και πένθιμο για τα χαμένα αέρια στο βρόντο

Της Ήρας Μαρμαρά

Σ' αυτή την ιστορία μας, τον πόλεμο θα πούμε

τον χημικό, τον βρωμερό, και ποιητές θα βγούμε.

Καλήν ημέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας

το φυσικό αέριο ναρθεί στ αρχοντικό σας.

Βόμβες βυθού έτοιμάζανε οι Ρώσοι για τη δράση

σούπα καυτή 'τοιμάζανε, να φάνε πριν βραδυάσει.

Το μάθαν οι αμερικανοί και βάζουν φασολάδα

το εθνικό φαγάκι τους, να κλάνουνε αράδα.

Ο πόλεμος ξεκίνησε και οι πορδές θερίζουν

μα οι φίλοι μας οι γιάγκηδες τα όπλα τους τα βρίζουν,

καθότι όγκο έχουνε, ποσότητα αερίων

ουχί όμως ποιότητα καυτών δηλητηρίων!

Απεγνωσμένοι οι γιάγκηδες αμέσως προσκαλούνε

όλου του κόσμου τους σοφούς, να τους συμβουλευτούνε.

"Σοφοί μας, τι να κάνουμε για να υπερτερούμε

εις των πορδών μας τη βρωμιά, κι όλους να τους νικούμε;"

Και οι σοφοί το σκέφτηκαν, εξύσαν το κεφάλι,

-εξύσαν και το μούσι τους- ιδέες για να βγάλει.

Πλήν όμως δεν εμπόρεσαν απάντηση να δώσουν

και τη ρημάδα γιάγκικη υπόληψη να σώσουν.

"Βρέ σεις μπαγάσες γιάγκηδες, έχετε μέγα φίλο,

Μπίν Λάντεν λέν το φίλο σας, πιστότερο από σκύλο".

Ρωτάν λοιπόν οι γιάγκηδες το φίλο το μπουχέσα

μ' αυτός αδιάφορα σφυρά καθώς δεν έχει μπέσα.

Κι αφού τον παρακάλεσαν, κι αφού τον προσκυνήσαν

τους έστειλε στο διάολο κι ευθύς αυτοί κινήσαν.

"Τι λες αφέντη διάβολε, στενό μας φιλαράκι,

για μας που ρίχνουμε πορδές, τζούφιες χωρίς φαρμάκι;

Πες μας γρουσούζη κερατά, εμάς που σ' αγαπάμε

για ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ πορδές τι διάολο να φάμε;"

Κι αυτός ο τετραπέρατος, ο μασκαράς, η λέρα,

στους Έλληνες τους έστειλε να μάθουν παραπέρα.

"Αυτοί που λέτε, έχουνε τα όπλα πρώτοι απ' όλους

κι ασκούνε στη σκοποβολή τους φοβερούς τους κώλους.

Ο ένας τον άλλον κλάνουνε, εχθρό ξένο δεν έχουν,

μόνοι τους τρώγονται, καθώς, δάσκαλο εμένα έχουν.

Και μεταξύ τους στρέφουνε τα φοβερά πυρά τους

κι αλληλοεξοντώνονται μέσα στη φαμελιά τους"

Κινούν για Ελλάδα οι γιάγκηδες για να κατασκοπεύσουν

κι εξεύρεση πρώτων υλών πάνε να κατοπτεύσουν:

Το σκόρδον το ελληνικόν, σκόρδον το φλογοβόλον,

στιφάδο, ελιές και μπρόκολο, τζατζίκι, ιδού το όλον.

Φοβήθηκαν οι γιάγκηδες

τη ντόπια φαγωμάρα

κι είπαν "άστε τους ρε παιδιά,

μόνοι τους κάνουν τη δουλειά.

Και τι ωραία, τι καλά,

ούτε σε κόπο μπαίνουμε,

ούτε και σε λαχτάρα.

Τέτοιοι που είναι τούτοι 'δω

δε χρειαζόμαστε στανιό.

Τρεχάτε και στους φίλους μας

λοιπόν στους άλλους πέστε,

πως είν' η χ'ωρα τούτη δω

ΕΜΠΑΤΕ ΣΚΥΛΟΙ, ΑΛΕΣΤΕ"

Σημ. Πάς ο κατανοών την αλληγορίαν του ποιήματος κερδίζει πρόσκληση σε γεύμα με ελιές, κουνουπίδι και στιφάδο.

Απ’ τον Κένεντι στον Ομπάμα

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Διαβάζω χιλιάδες ευοίωνες ειδήσεις αυτόν τον καιρό για την άνοδο του Ομπάμα και την είσοδό του στο Λευκό οίκο. Το μυαλό μου ταξιδεύει στην εποχή του Κένεντι, όταν η ανθρωπότητα έλπισε για άλλη μια φορά πως η «δημοκρατία» της Αμερικής θα έφερνε την ειρήνη στον κόσμο και την ευημερία των λαών.

Δεν πρόλαβε να κυβερνήσει πολύ ο Κένεντι, τον «έφαγαν». Δεν ξέρω ποιοι.

Πρόλαβε όμως να στήσει ένα μεγάλο πόλεμο στο Βιετνάμ και να συντηρήσει τον ψυχρό πόλεμο και να αφήσει τον κόσμο στο χάλι που τον βρήκε. Ποιος ξέρει πόσους ακόμη θα κατάφερνε πολέμους, αν δεν τον δολοφονούσαν.

Τα ίδια θα γίνουν και με τον Ομπάμα, το μεγάλο αυτό «δημοκράτη» ηγέτη. Παίζουν το «μαύρο» τους παιχνίδι αυτή τη στιγμή οι πέρα απ’ τον Ατλαντικό πλανητάρχες.

Κάντε λίγη υπομονή…

Πατήρ πάντων πόλεμος.

Η ειρήνη είναι για τους αφελείς…

Ηλιθιότητα ή πολιτική ειλικρίνεια;

Το είπε ο Μπους προς τον Ομπάμα τη νύχτα της εκλογής του:

«Ξεκινάς το καλύτερο ταξίδι της ζωής σου. Κοίτα να το απολαύσεις».

Είναι αυτό που λέει ο λαός πως «από μικρό κι από χαζό μαθαίνεις την αλήθεια».

Ο Μπους τα έχει και τα δυο…

Ελάχιστοι θα πρόσεξαν αυτή την ειλικρίνεια του πολιτικού λόγου!

Σχόλιο του Μάκη Μίχου

Αστυνομία, δικαιοσύνη και «μπάχαλοι».

Νικόλαος Ι. Μάργαρης,
καθηγητής,
πρόεδρος του Τμήματος
Ηλεκτρολόγων Μηχανικών
και Μηχανικών Υπολογιστών του Α.Π.Θ.

Παρακολουθώντας τα πρόσφατα γεγονότα στο χώρο της Φιλοσοφικής Σχολής
του Α.Π.Θ. από το δελτίο ειδήσεων των 11 της ΕΤ1, κατέληξα στο
συμπέρασμα ότι, η αστυνομία και πάλι δεν έκανε καλά τη δουλειά της,
όπως όφειλε.

Σύμφωνα με την εικόνα, που είδα, η αστυνομία με τους δυσκίνητους
ασπιδοφόρους μάλλον προκαλούσε τους μπάχαλους, παρά τους εμπόδιζε να
ενεργούν.

Η φύση των συγκεκριμένων γεγονότων ήταν τέτοια που, με βάση το νόμο
περί Ασύλου, επιτρεπόταν η αυτεπάγγελτη επέμβαση των αστυνομικών
οργάνων και η είσοδός τους εντός του πανεπιστημιακού χώρου.

Μια κυκλωτική κίνηση από την πλευρά του κτιρίου του παλαιού Χημείου θα
είχε πλήρως εγκλωβίσει τους μπάχαλους και θα είχε καταλήξει στη
σύλληψή τους.

Κατά την άποψή μου, για μιαν ακόμη φορά, οι αστυνομικές δυνάμεις δεν
επέδειξαν επαγγελματική επάρκεια και η ευθύνη της ηγεσίας τους, όπως
και η ευθύνη του αρμόδιου εισαγγελέα είναι τραγική.

Επειδή δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι η Αστυνομική Διεύθυνση και η
Εισαγγελία επιθυμούν την διαιώνιση τέτοιου είδους φαινομένων βίας,
οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι συγκροτούνται από άτομα επαγγελματικώς
ανεπαρκή. Και ως τέτοια πρέπει να στηλιτευτούν, να τιμωρηθούν και να
απομακρυνθούν.

Από την άλλη μεριά, οι πρυτανικές αρχές, που κατά τη διάρκεια των
επεισοδίων απουσίαζαν, μετέχοντας στη σύνοδο των πρυτάνεων στους
Δελφούς, οφείλουν επιτέλους να καταγγείλουν την επαγγελματική
ανεπάρκεια των Αστυνομικών και Εισαγγελικών Αρχών με τον πλέον έντονο
τρόπο.

Σχόλιο εμφανές πάνω στο κείμενο του Μάργαρη

Ο φίλος ο Μάργαρης μου ζήτησε να σχολιάσω την καταγγελία του.

Δεν αρνήθηκα την πρόκληση ποτές μου:

1. Πότε κάνει καλά τη δουλειά της η αστυνομία, όταν παίζει «κυνηγητό» με τους μπάχαλους ή όταν τους τσακίζει τα κεφάλια;
2. Η ανεπάρκεια χαρακτηρίζει μόνο την αστυνομία και τη δικαιοσύνη ή όλους τους «λειτουργηματικούς» χώρους στις μέρες μας;
3. Θυμάσαι τι έγραψα κάποτε; «Ανάμεσα σ’ ένα κακό δάσκαλο, σ’ ένα επίορκο γιατρό, σ’ ένα υποκριτή παπά ή σ’ ένα επίορκο δικαστή κατανοώ τον μπάτσο. Τη βία του τη δίδαξε το κράτος…
4. Οι μόνοι που λειτουργούν άψογα είναι οι κλέφτες, τα λαμόγια και οι απατεώνες στις μέρες μας - όπως σ’ όλες τις εποχές.
5. Θα περίμενα λοιπόν να ξεσπαθώσεις ενάντια σ’ όλους αυτούς, να καταγγείλεις την ανεπάρκεια των πρυτανικών αρχών κι ύστερα την ανεπάρκεια των άλλων.

Φίλε Νίκο, οι «μπάχαλοι» αυτοί ελάχιστα κακοποιούν την κοινωνία μας κι ίσως είναι κατασκευάσματα των πρωτοκλασάτων αυτής της κοινωνίας. Η κακοποίηση αυτής της «κοινωνίας» μας έρχεται από το κοινοβούλιο, τις κυβερνήσεις, τη δικαιοσύνη και τους αλήτες της δημοσιογραφίας. Μήπως ξέχασα το ιερατείο;

Χτύπα λοιπόν αυτούς πρώτα…

Μάκης Μίχος

και τα γνωστά επαναλαμβανόμενα

Εκεί στο Δήμο Βόλου τα μυαλά των αρχόντων κάνανε πανιά…

Σχόλιο του Μάκη Μίχου , ανένταχτου της

Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας

Εκεί στο Δήμο Βόλου τα μυαλά των αρχόντων κάνανε πανιά…

Μετά την απόλυτη «επιτυχία» της Αργοναυτικής εκστρατείας στους Αγίους Σαράντα της Αλβανίας η δημοτική αρχή «έκανε πανιά». Σκέφτεται να ξοδέψει κι άλλο χρήμα απ’ τα δάνεια που παίρνει συνεχώς για να συμμετάσχει σε τουρνουά ιστιοδρομίας.

Δε θέλω να ανατρέξω στα παλιά και ν’ αναφερθώ στις παλιές δημοτικές αρχές, όμως οι δυο τελευταίες έχουν αποδείξει έμπρακτα πως μόνο οι ανόητοι και οι τυχοδιώκτες μας κυβερνάνε «αυτοδιοικητικά» όπως και παγκόσμια.

Πήρανε αέρα τα μυαλά του Μήτρου στην αρχή κι εμπνεύστηκε την Αργώ.

Υλοποίησε τη «μεγάλη ιδέα» ο Βούλγαρης και δεν παραδέχτηκε ούτε μια στιγμή την αποτυχία αυτού του ταξιδιού, ούτε κι ανακοίνωσε πόσο κόστισε αυτό το ταξίδι.

Οι Βολιώτες πληρώνουν τα σπασμένα κουπιά και τα τρύπια πανιά των αρχόντων τους.

Πήρανε αέρα και τα μυαλά του Ζιάγκα, και του Σκυριάνη και του Φοινικόπουλου. Όλοι προσπαθούν να σώσουν την πόλη… Πήρανε αέρα και τα μυαλά του Κούρτη.

Αφήστε τους όλους αυτούς να σας κυβερνάνε…

Αν δεν μπορείτε να σωθείτε μόνοι σας χρειάζεστε σωτήρες.

Αυτοί οι σωτήρες χρειάζονται ζωστήρες, αλλά τους έχετε ξεχάσει πλέον.

Εφραιμείτε όλοι σας.

Προς Γιωργάκη Μαργαριταρένιο και Τσίπρα

Άρθρο του Μάκη Μίχου , ανένταχτου της

Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας

Φορολογικές προτάσεις

Τι απόμεινε για φορολογία στο κόμμα που θα πάρει την εντολή απ’ τους ηλίθιους ψηφοφόρους στις επόμενες εκλογές:

• Ο μολυσμένος αέρας που αναπνέουμε
• Η βρώμικη θάλασσα που κολυμπάμε
• Η αφόδευση εν υπαίθρω-αν δε σε πιάσουν στα «πράσα»
• Το σεξ-αν δε σε «φορολογήσει» η γκόμενα
• Η παρατήρηση των άστρων δια γυμνού οφθαλμού
• Το μπανιστήρι στις πλαζ
• Ο περίπατος με τα πόδια
• Το «φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο»…
• Τα όνειρά μας
• Οι ελπίδες μας
• Η σκέψη μας

Αν φορολογήσει όλα αυτά η επόμενη κυβέρνηση θα μας βγάλει απ’ την οικονομική κρίση και θ’ ανακράξουμε πάλι:

Ζήτω η Αλλαγή…

Ευτυχώς υπάρχουν κι άλλοι........

Η δουλεία της υψηλης τεχνολογίας

Σχόλιο του Μάκη Μίχου , ανένταχτου της

Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας

Η δουλεία της υψηλής τεχνολογίας

Τώρα είσαι ελεύθερος πολίτης. Δεν έχεις ούτε βασιλιάδες, ούτε φεουδάρχες, ούτε τους κοτζαμπάσηδες να σε γδέρνουν. Έχεις μια δημοκρατική κυβέρνηση, έχεις υπουργούς με φιλότιμο, έχεις ιερατείο που σώνει την ψυχή σου και σώζει το σαρκίο του, έχεις…και τι δεν έχεις.

Αν πεινάσεις, θα πεινάσεις δημοκρατικά. Αυτή είναι η ελευθερία σου από δω και πέρα.

Γιατί σου τα λέω όλα αυτά; Απλά για να ξεχάσεις την πείνα σου και να καταλάβεις πως η επανάσταση της υψηλής τεχνολογίας επιδεινώνει το βιοτικό επίπεδο του λαού. Ο κάθε εργοδότης χρειάζεται πλέον ελάχιστους δούλους για να κερδίσει πλούτη άπειρα. Αυτή η πουτάνα τεχνολογία δίνει τη δυνατότητα στον κάθε μαφιόζο εργοδότη να απασχολεί όλο και πιο λίγους εργαζόμενους και δυστυχώς το «θαύμα» δε φαίνεται από πουθενά.

Για τις παρακατιανές δουλειές υπάρχει η «δημοκρατική» εισαγωγή δούλων, έτσι όπως γινόταν και στην αρχαία «δημοκρατική Αθήνα.

Αυτή η πουτάνα τεχνολογία συντηρεί σήμερα και τις κυβερνήσεις και τα ιερατεία, όπως το έκαναν αυτοκράτορες και σουλτάνοι…

Ζητείται ελπίς, όπως έγραφε κάποιος πριν χρόνια, αλλά εκείνος βρήκε την ελπίδα μέσα στη Βουλή των εφήβων. Καθοδηγούσε τους έφηβους πώς θα γίνουν επιβήτορες μέσα στα επόμενα χρόνια κι έτρωγε καλά απ’ τη Βουλή των λήσταρχων. Στο Σαμαράκη πάει το καρφί, αλλά του χρειάζεται και μεταθανάτια…

Η Βουλή ετυμολογείται από τη λέξη βουλιμία. Οι τρακόσοι μάγκες, που σε κυβερνάνε με τη δική σου συγκατάθεση, έχουν στο νου τους μόνο την εξουσία και το κέρδος. Μετά όλες τις ελπίδες σου τις εναποθέτουν σ’ άλλους λήσταρχους, που βαδίζουν με το σταυρό στο ένα χέρι και το άλλο βαθιά στην τσέπη σου. Ύστερα έρχονται και οι δημοσιογράφοι για να σου δώσουν τη χαριστική βολή μέσα στο βόλεμα του καναπέ σου.

Θα μπορούσα να σου προτείνω να πάρεις τα βουνά και να ξαναγυρίσουμε σε νεολιθικές συνταγές, όμως αυτοί είναι πανίσχυροι πλέον και θ’ αρπάξουν το βιος μας.

Σου απομένει ένας τρόπος αντίστασης:

Αγόρασε ό,τι σου είναι εντελώς απαραίτητο. Θα σε συμβούλευα μάλιστα να γίνεις και κλέφτης, όμως εσένα θα σε πιάσουν γιατί δε λέγεσαι Πάχτας ή Εφραίμ, ούτε το Ρουσόπουλο έχεις μπάρμπα.

Απομένει λοιπόν η αντικαταναλωτική δράση μας που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερα προβλήματα (ανεργία κι ανέχεια), αλλά είναι το μοναδικό μας όπλο. Επιστροφή στο χιπισμό του ’60 κι ’70 προτείνω, με άλλους τρόπους αντίστασης.

Ελπίδα απ’ τη Βουλιμία των 300 δεν υπάρχει.

Αργοναυτική εκστρατεία

Άρθρο του Μάκη Μίχου, ανένταχτου της

Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας

Αργοναυτική Οδύσσεια

Εγώ φταίω για όλα. Γρουσούζεψα ως Κασσάνδρα την καρικατούρα που έστησε πρώτα ο Μήτρου κι αποτέλειωσε κατοπινά ο Βούλγαρης. Θα γραφούν και οι δυο στην ιστορία του τόπου με χρυσά γράμματα για την…εισφορά μας στη μεγαλομανία τους.

Δεν έγραψα τίποτε στη διάρκεια του ταξιδιού της Αργούς, άφησα να μιλήσουν και άλλοι σκεπτόμενοι πολίτες.

Μίλησαν πολλοί εις ώτα ακουόντων ουδέν άλλο παρά μόνον τον ήχο της μονέδας.

Κανένας απ’ τους αφέντες της πόλης δεν είχε το κουράγιο να ζητήσει συγνώμη απ’ τους πολίτες της για τη διεθνή της διαπόμπευση. Προσπάθησαν στους δυο αυτούς μήνες, που το καράβι βολόδερνε χωρίς προορισμό, να μας πείθουν πως όλα βαδίζουν σωστά. Δεν τολμούσε κανείς να μιλήσει ανοιχτά για ό,τι στραβό έκανε και για ό,τι παρέλαβε από το προηγούμενο καθεστώς. Τα καθεστώτα έχουν ίδιους προσανατολισμούς, στην κονόμα στοχεύουν μόνο.

Θα σταθώ μόνο σ’ ένα άρθρο, του Α. Τζαμτζή, σε μια συνέντευξη, του Κ. Κεχαΐδη και στα εύστοχα ρεπορτάζ της Κατερίνας Τασσοπούλου στη ΘΕΣΣΑΛΙΑ. Είναι αρκετά αυτά τα κείμενα για να κατανοήσει ο πολίτης τον προκλητικό εμπαιγμό του δημάρχου μας να χαρακτηρίζει «επιτυχές το ταξίδι της Αργούς». Μόνο μια απάντηση του Α. Παππά προς το δήμαρχο είναι αρκετή να δείξει το μέγεθος του γελοίου:

«να σπάσετε το λιμενοβραχίονα για να υποδεχτείτε την Αργώ»!

Είναι μια κάποια λύση η ειρωνεία όταν οι άρχοντες κωφεύουν και εμπαίζουν τους πολίτες. Η καλύτερη λύση θα ήταν ένα λαϊκό γιουχάισμα στους υπαίτιους αυτής της διαπόμπευσης της πόλης, αλλά ο λαός έχει αποκοιμηθεί πλέον. Φυσικά οι κωπηλάτες δεν ευθύνονται παρά μόνο για την αφέλειά τους…

Δεν έχω πρόθεση να επαναλάβω όσα ο Κώστας Κεχαΐδης καταλογίζει με ήπιο ύφος στο δήμαρχο, στο Ζιάκα και στον Κούρτη. Ξέρω πως αν ήμουν στη θέση του Κεχαΐδη δε θα μιλούσα τόσο ήπια, αλλά θα έσπαζα πολλά κουπιά σε πλάτες ανεγκέφαλων στη διάρκεια του ανόητου ταξιδιού.

Ονομάζω ανόητη την εκστρατεία αυτή, που τάχατες είχε σκοπό τη διαφήμιση της πόλης. Γνώρισε η πόλη την παγκόσμια αδιαφορία των ΜΜΕ και πλήρωσε η πόλη ακριβά αυτό το ατόπημα των κατεργαραίων της. Όμως ο δήμαρχος νιώθει περήφανος για όλα όσα εποίησε. Επέστρεψε το «κούτσουρο» στην πατρίδα του, θα στεγαστεί σε κάποιο κέντρο αποκατάστασης της ανισορροπίας και θα επισκέπτονται οι μαθητές να θαυμάσουν αυτό το πλοίο που κατάφερε να ανατρέψει το μύθο της Αργοναυτικής εκστρατείας, αλλά και το μύθο της Οδύσσειας.

Αιδώς Βούλγαρη και Μήτρου!

Παραδεχτείτε ότι παραδοθήκατε σε ναυάρχους και σε τυχοδιώκτες, που μόνο το καλό της πόλης τους δεν είχαν στο νου τους. Έτσι όπως γινόταν πάντα στην ολιγαρχία, γιατί αυτό το πολίτευμα επικρατεί στις μέρες μας. Εσείς όμως επιμένετε να ομιλείτε περί της δημοκρατίας και των λαϊκών κατακτήσεων, αλλά δε λέτε στο λαό πως είναι έρμαιο στα χέρια σας. Ο λαός πληρώνει την απληστία σας για δόξα κι όχι μόνο…

Δε θα μιλήσω πάλι για το κόστος της «βόλτας», αυτά θα τα πουν οι ταγοί της πόλης (αν τολμήσουν κάτι τέτοιο). Πάντως ως σήμερα δεν τόλμησαν κάτι τέτοιο και πιστεύω πως ουδέποτε θα το τολμήσουν

Αφού λοιπόν ακούστηκαν οι έμφρονες της πόλης η αφροσύνη της δημοτικής αρχής είδε πως πρέπει να συνεχίσει την Οδύσσεια κι αποφάσισε να τιμήσει τους κωπηλάτες. Είχαν γυρίσει σώοι στην Ιθάκη, δεν είχαν την «τύχη» των συντρόφων του Οδυσσέα. Κανονικά έπρεπε να σας γράψουν στα παλιά τους σάνταλα οι κωπηλάτες και να μην πατήσει το πόδι του κανείς στη φιέστα που οργανώσατε. Δεν καταλαβαίνω αυτήν την ευγένεια των κωπηλατών μετά τη διαπόμπευσή τους απ’ το Δήμο τους.

Πήγα στη φιέστα για ν’ ακούσω «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» των αρχόντων αυτής της έρμης πόλης, που καθοδηγείται από Μήτρου και Βούλγαρη, από Σκυριάνη κι από Μαρκάκη, από Ζιάκα και διάφορους υπηρέτες της «Δημοκρατίας». Ήξερα τι θ’ ακούσω και τι θα δω. Πήγα ν’ απολαύσω τη συμφορά όπως έτρεχαν οι Ρωμαίοι στις Εστιάδες του Γρυπάρη. Δεν ήταν κακία αυτό που ένιωθα, ήταν μια δικαιολογημένη ικανοποίηση για τη συντριβή των αρχόντων και μια θλίψη για τον εξευτελισμό των πολιτών.

Είδα την Αργώ να φτάνει στο λιμάνι και να δένει στο μόλο. Είχε γυρίσει με «παντόφλα» από την Ιθάκη μέχρι τα Πευκάκια κι έγινε χολιγουντιανή παράσταση της επιστροφής της στην Ιωλκό. Ακούστηκαν επικά λόγια από το Σπύρο Μαβίδη και τραγικά από τον ηγέτη της πόλης, το δήμαρχο. Πήρε μετά το λόγο ο ναύαρχος, αλλά δεν κάθισα να ακούσω τα στρατιωτικά του λόγια. Έφυγα.

Μοίρασα απλά μια προκήρυξη στη συγκέντρωση των περιέργων, σε λίγα αντίτυπα. Όσοι τη διάβασαν μπορεί να κατάλαβαν το μένος μου κατά της ξεφτίλας της πόλης. Έγραφε η προκήρυξη αυτά:

Η Αργοναυτική Οδύσσεια

και η έπαρση των αρχόντων της Ιωλκού

Είχα αρχίσει εδώ και οχτώ μήνες να διακωμωδώ την κωμωδία της Αργούς.

Μίλησα με μύθους στην αρχή, μπας και συνετιστούν οι άρχοντες και σταματήσει η παρωδία της Αργοναυτικής εκστρατείας.

Με ειρωνεύτηκαν τότε πολλοί. Όταν ξεκίνησε όμως η «Οδύσσεια» προς την Ιθάκη πολλοί κατάλαβαν το τίμημα για την πόλη.

Μίλησαν πολλοί μέσα από έντυπα και δικαιώθηκα. Κατάλαβε κι ο κοσμάκης πως η «εκστρατεία» μόνο χασούρα έφερε στην πόλη. Γίναμε και διεθνώς ρεζίλι και μόνο οι άρχοντες της πόλης πανηγυρίζουν. Για τα πανηγύρια είναι οι άρχοντές μας και οι φιέστες είναι απαραίτητες για τη διαιώνισή τους στην εξουσία.

Εμείς όμως πληρώσαμε ακριβά τη νύφη ως τώρα και θα συνεχίσουμε να δίνουμε τον οβολό μας για το «κούτσουρο-Αργώ».

Το «κούτσουρο» θα στεγαστεί και θα εκτεθεί οπτικό υλικό της θείας κωμωδίας. Το υλικό αυτό θα μοιάζει με τις ιστορίες του Όμηρου μετά από λίγα χρόνια και οι νέοι μας θα μαθαίνουν τα παραμύθια του Βούλγαρη και του Μήτρου κι όχι Ιστορία.

Αν είχαν οι ηγέτες της πόλης έστω και ίχνος τσίπας θα έβγαιναν και θα ζητούσαν συγγνώμη απ’ το λαό τους.

Πού να βρεθεί όμως τσίπα στις μέρες μας;

Εγώ ήρθα εδώ απόψε απλά για να σας καλέσω να φύγουμε απ’ την εκδήλωση που ετοίμασε η δημοτική αρχή προκειμένου να τιμήσει τους κωπηλάτες. Οι κωπηλάτες μάλιστα θα πρέπει να φύγουν πρώτοι από τη φιέστα αυτή και να μη δεχτούν άλλον εμπαιγμό από τους «άρχοντες».

Αρκετή πίκρα μάζεψαν μέσα τους οι κωπηλάτες εξήντα μέρες.

Είναι και η αδιαφορία ένας τρόπος αντίδρασης κατά των εκμεταλλευτών και των εμπόρων της αξιοπρέπειας της πόλης.

Αφήστε τους να μιλούν μόνοι τους, όπως κάνουν μέσα στα δημοτικά συμβούλια. Η αποχή σας από τη φιέστα που στήσανε δεν πρόκειται να τους συνετίσει, αλλά εσείς δε θα είστε συνεργοί στην αποκοτιά τους.

Αφήστε τους χαμαιλέοντες και τους τσανακογλείφτες να τους χειροκροτούν για να θρέψουν τις σάρκες τους.

Μην τους πετάξετε γιαούρτια ή ψάρια, γιατί αυτά κοστίζουν στις μέρες μας…

Υ.Γ.

Οι άρχοντές μας είναι έμφρονες. Τη φιέστα την έστησαν στην παραλία.

Εκεί τα λόγια χάνονται στον άνεμο και στο κύμα.

Μέσα στο δημαρχείο θα ακουγόταν ο Λόγος μας και ξέρουν να φυλάγονται.

Μάκης Μίχος, ανένταχτος της

Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας

Δεν έχω σκοπό ν’ ασχοληθώ περισσότερο με την κωμωδία της Οδύσσειας. Οι άρχοντές μας μου δίνουν καθημερινή τροφή για να βγάζω το φραγγέλιο εναντίον τους.

Ό,τι πέτυχε ο Ιησούς πριν δυο χιλιάδες χρόνια το ίδιο θα πετύχω κι εγώ.

Το πολύ να βγει ένα πιο έξυπνο ιερατείο…