Αυτοί μας τα λένε ΩΜΑ. Εμείς ΛΥΩΜΑ...

Γράμμα ενός Φιλανδού μαθητή προς ένα φίλο του Έλληνα...

Κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι

«Αγαπητέ Σωκράτη, μαθαίνω αρχαία ελληνικά και επειδή χθες διαβάζαμε μια επιστολή του Επίκουρου προς το φίλο του Μένοικο, μου άρεσε η προσφώνηση της επιστολής του και προσπάθησα να τη μιμηθώ.
Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φιλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.

Το σύστημά μας
Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.
Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».
Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.
Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί.

Επιλέγουμε μαθήματα
Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο.
Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων.
Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.
Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.


Είμαστε όλοι ίσοι
Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών.
Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».
Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια.
Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.
Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.
Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας.
Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό… ανησυχητικό.
Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.
Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας.


Αγαπάμε ό,τι κάνουμε
Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος.Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».
Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό»
Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους.
Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται».


Μια ημέρα μου
Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα. Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο, επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές.


Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ό,τι άλλο χρειάζεται για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο.


Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.
Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κ.λπ.
Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθήσει.
Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.
Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου - κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.
Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.


Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά επιδόσεων.
Το τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι' αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».


Υστερόγραφο
Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι «συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν».
Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς. Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ό,τι τους βολεύει.
Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν.
Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε:
«Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί... Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».
Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι' αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες;


Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε την ημέρα σας.


Με ρώτησες πόσο έχει σ' εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.

Λοιπόν φίλε μου, «Kiitos» (ευχαριστώ) για το σήμα του «Ολυμπιακού» που μου έστειλες, της αγαπημένης σου ομάδας όπως μου λες, δυστυχώς δεν την γνωρίζω. Ελπίζω με αυτό να μη σε στενοχώρησα, αλλά οφείλω να σου πω, πως με το ποδόσφαιρο δεν τα πάω και τόσο καλά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου προτιμάω να πάω στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, να σερφάρω λίγο στο Ιντερνέτ, να πάω για σκι ή πατινάζ στον πάγο με τους φίλους μου και τις λίγες ώρες την εβδομάδα που βλέπω τηλεόραση, προτιμάω να δω κανένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία σας και άλλες μακρινές χώρες, που δεν έχω πάει. Όπως άκουσα, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη τηλεθέαση στην Ευρώπη. Ξέχασα, δε, να σου πω ότι εκτός της σχολικής, σε κάθε γειτονιά μας υπάρχει μια δημόσια βιβλιοθήκη και δεν υπάρχει μαθητής που να μην έχει μια δανειστική ταυτότητα βιβλίων ή σύνδεση με το ιντερνέτ.
Φίλε μου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και κουράγιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μπορούσε να επιλέξει το τόπο γέννησης του.
Φιλικά, Markus Bootsarb

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΛΩΣΑ

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή κόκκινη κλώσα, που σκάλιζε το χώμα στη φάρμα που ζούσε, μέχρι που ανακάλυψε μερικούς σπόρους σιταριού. Φώναξε τότε τους γείτονές της και τους είπε 'Αν φυτέψουμε αυτούς τους σπόρους, θα μπορέσουμε να έχουμε ψωμί να φάμε. Ποιος θα με βοηθήσει στο όργωμα και στο φύτεμα;' Ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

'Όχι εγώ', είπε η αγελάδα, 'τέλειωσε το ωράριο μου'.
'Όχι εγώ', είπε η πάπια, 'σήμερα έχω ημιαργία'.
'Όχι εγώ', είπε το γουρούνι, 'έχω πάρει άδεια αιμοδοσίας'.
'Όχι εγώ', είπε η χήνα, 'ψάχνω για δουλειά'.

'Θα το κάνω τότε μόνη μου', είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Όργωσε το χωράφι, φύτεψε τους σπόρους, πότισε το χωράφι, το σιτάρι ψήλωσε κι ωρίμασε, που έγινε ψηλό και ολόχρυσο. 'Ποιος θα με βοηθήσει να θερίσω το σιτάρι;' Ρώτησε τότε η μικρή κόκκινη κλώσα.

'Όχι εγώ', είπε η πάπια, 'σήμερα κάνω στάση εργασίας.'
'Όχι εγώ, είναι εκτός της ειδικότητας μου', είπε το γουρούνι.
'Όχι εγώ, θα χάσω την αρχαιότητά μου', είπε η αγελάδα.
'Όχι εγώ, θα χάσω το επίδομα ανεργίας', είπε η χήνα.

'Θα το κάνω τότε μόνη μου', είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Θέρισε το σιτάρι, έφτιαξε το αλεύρι και έφτασε επιτέλους η ώρα να φτιαχτεί το ψωμί. 'Ποιος θα με βοηθήσει να ζυμώσω το ψωμί;' ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.

'Όχι εγώ, θα ήταν υπερωρία αν σε βοηθούσα', είπε η αγελάδα.
'Όχι εγώ, θα έχανα το επίδομα της έγκαιρης προσέλευσης', είπε η πάπια.
'Όχι εγώ, θα έχανα το επίδομα ωρίμανσης, είπε το γουρούνι.
'Όχι εγώ, θα ήτανε ρατσιστικό να ήμουν εγώ η μόνος βοηθός', είπε η χήνα.

'Θα το κάνω τότε μόνη μου', είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Ζύμωσε κι έψησε πέντε φρατζόλες. Μύρισε όμορφα το φρεσκοψημένο ψωμί, σε όλη η φάρμα και τότε μαζεύτηκαν όλα τα ζώα. Όλα θέλανε - για την ακρίβεια απαιτούσανε -, μερίδιο απ' το ψωμί. Αλλά η μικρή κόκκινη κλώσα είπε, 'Όχι, μπορώ να φάω και τις πέντε φρατζόλες μοναχή μου'.

'Αίσχος - Κερδοσκοπία!', φώναξε η αγελάδα.
'Καπιταλιστική βδέλλα!', ούρλιαξε η πάπια.
'Απαιτώ ίσα δικαιώματα!', διαμαρτυρήθηκε η χήνα.
Και το γουρούνι, απλώς γρύλισε, καθώς βαρέθηκε να κάνει κάτι παραπάνω.
Και γράψανε σε πλακάτ 'Αδικία', 'Η μικρή κόκκινη κλώσα να φορολογηθεί', 'Να κρατικοποιηθεί το ψωμί', 'Τα πεινασμένα ζώα έχουν δίκιο', 'Νόμος είναι το δίκιο του γουρουνιού' και κάνανε πορεία γύρω - γύρω από τη μικρή κόκκινη κλώσα φωνάζοντας διάφορα συνθήματα.

Τότε ήρθε ο αντιπρόσωπος της κυβέρνησης και είπε στη μικρή κόκκινη κλώσα. 'Δε πρέπει να είσαι τόσο άπληστη, δεν μπορείς να το φας μόνη σου'.

'Μα εγώ δούλεψα μόνη μου, για να φτιαχτεί αυτό το ψωμί, κανένας άλλος δεν με βοήθησε', είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. 'Ολομόναχη, τα έκανα όλα.'

'Ακριβώς', είπε ο αντιπρόσωπος της κυβέρνησης. 'Αυτή είναι η ομορφιά της ελεύθερης αγοράς. Καθένας μπορεί να δουλεύει όσο θέλει. Αλλά, με τους σύγχρονους κρατικούς κανονισμούς, το ψωμί θα πρέπει να μοιραστεί σε όλα τα ζώα και η εσύ μικρή κόκκινη κλώσα, θα πρέπει να δώσεις φόρο την μισή φρατζόλα ψωμιού στο κράτος, να πληρώσεις ακόμα φόρο ακίνητης περιουσίας για το χωράφι που όργωσες, να πληρώσεις για να δημοσιεύσεις στις εφημερίδες φωτογραφίες του ψωμιού που έψησες και να πληρώσεις εισφορές στα ταμεία των αγροτών, των μυλωνάδων και αρτοποιών, οπότε θα σου μείνει το ένα τέταρτο της φρατζόλας. Τι νομίζεις δηλαδή, ότι εσύ θα τρως και οι άλλοι θα πεινάνε;'
Και έζησε η μικρή κόκκινη κλώσα καλά -με το ένα τέταρτο της φρατζόλας-, και τα υπόλοιπα ζώα -με τις ολόκληρες φρατζόλες- ακόμα καλύτερα.

Κι από τότε, η μικρή κόκκινη κλώσα σταμάτησε να φτιάχνει το ψωμί της σε αυτήν τη φάρμα και πήγαινε σε άλλη φάρμα. Οι γείτονές της όμως, η πάπια, η αγελάδα, το γουρούνι και η χήνα αναρωτιόνται ακόμα μέχρι σήμερα γιατί η μικρή κόκκινη κλώσα δεν έφτιαξε ποτέ ξανά άλλο ψωμί.

Πρόταση νόμου για τα Αυγά και τα Γιαούρτια!!!!

Αναρτήθηκε από τον/την ΜπαρμπαΝίκος στο Απριλίου 15, 2011

netakias.wordpress.com
Μετά τα πρόσφατα κρούσματα επιθέσεων σε αθώους κι ανυπεράσπιστους υπουργούς και πολιτικούς, με αυγά και γιαούρτια, η στήλη αυτή κάνει τις δικές της προτάσεις για της εξάλειψη τέτοιων βίαιων φαινομένων.
Μετά το πρόσφατο επεισόδιο με τον κ.Λοβέρδο τoν ευαίσθητο υπουργό- Μεσσία μας, η χώρα βρίσκεται σε μεγάλη κρίση και η Δημοκρατία υπό κατάλυση.

Πρότεινω λοιπόν να γίνει ιδιώνυμο αδίκημα η κατοχή ωών, γιαουρτιών καθώς κι επιδορπίων γιαουρτιών, με ή χωρίς λιπαρά.

Πρώτα πρέπει να γίνει εθνικός διάλογος με τη συμμετοχή των πολιτικών αρχηγών, αλλά και να τεθεί σε όλους του διεθνείς οργανισμούς WHO, UN και ΝΑΤΟ.

Μετά πρέπει να δοθεί το προσχέδιο νόμου σε δημόσια διαβούλευση, να ξεσηκωθούν κατά του νόμου, όλοι οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και μετά να το ψηφίσουν ομόφωνα όπως πάντα.
Καλή η εικόνα των “αγανακτισμένων πολιτών” που εξεγείρονται, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν και πάντα δίκιο.
Δεν μπορεί να θεωρηθεί σωστός ο γιαουρτοπόλεμος στις πολιτικές εκδηλώσεις! Δεν μπορεί όποιος έχασε την δουλεία του, την σύνταξη του, μειώθηκε το εισόδημα του, να παίρνει το αυγό ή το γιαούρτι στο χέρι του και να το εκσφεντονίζει σε πολιτικούς που έχουν χάσει τον ύπνο τους για σωθεί αυτή η χώρα, από τους κοπρίτες και τους μη-παραγωγικούς!

Την στιγμή μάλιστα που η δικαιοσύνη εξαντλεί όλη την αυστηρότητα της σε απάνθρωπες ποινές σε συνανθρώπους μας που έχουν εμπλακεί σε βαλίτσες, μίζες. Ο Χριστοφοράκος ζει το μαρτύριο του, εξόριστος στην ψυχρή Γερμανία, ο Μαντέλης αντιμετωπίζει προβλήματα επιβίωσης και τα υποβρύχια… βυθίζονται!

Τι κάνει, επιτέλους η κυβέρνηση; Όταν σήμερα, μετά από 1 χρόνο μνημονίου γιουχάρουν τους πολιτικούς που μας έσωσαν; Γιατί κουβαλάτε ακόμη φοβικά σύνδρομα και δεν ορθώνετε το ανάστημά σας; Περιμένετε να τελειώσουν τα αυγά από τα ράφια;

Πώς θα αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση αν δεν αντιμετωπίσουμε τα επεισόδια; Περιμένουν να αδειάσουν τα ράφια των Σ/Μ; Μήπως ο κ. Παπανδρέου περιμένει να εισπράξει «κάτι» από την αναταραχή και τα επεισόδια; Μήπως σκοπεύει να ανεβάσει το ΦΠΑ;

Οι πολιτικοί ταγοί δεν πρέπει να οδηγούνται από το πεζοδρόμιο. Πρέπει να τονώσουμε το πεσμένο ηθικό των υπουργών μας. Γιατί τα φορτώσαμε όλα στην Κυβέρνηση; Πρέπει, επιτέλους να επιβληθεί ο νόμος. Διότι, όταν δεν επιβάλλεται ο νόμος καταλύεται η έννοια της Δημοκρατίας. Πρέπει να τηρηθεί η ευταξία και καθαριότητα!

Να γίνει η κατοχή ωών, γιαουρτιών καθώς κι επιδορπίων γιαουρτιών, με ή χωρίς λιπαρά ιδιώνυμο, κατάργηση της διακίνησης,

Προτείνω:

1 . Να Πωλούνται όλα τα ωά, γιαούρτια καθώς κι επιδόρπια γιαουρτιών, με ή χωρίς λιπαρά αριθμημένα και μόνο με επίδειξη της αστυνομικής ταυτότητας κι άδειας οπλοκατοχής.

2. Να εκδίδονται άδειες αυγοκατοχής και γιαουρτοκατοχής από τα οικεία αστυνομικά τμήματα και να ελέγχετε αν το άτομο είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ ή έχει υψηλή χοληστερίνη.

3. Η ομάδα ΔΙΑΣ να έχει μπλόκα σε κεντρικά σημεία πέριξ της Βουλής.

4. Να ελέγχονται οι παραγωγοί μήπως είναι Αλβανοί που προσελήφθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο χρόνο.

5. Τα ωά, γιαούρτια καθώς κι επιδόρπία γιαουρτιών, με ή χωρίς λιπαρά να φυλάσσονται στα Σ/Μ σε ειδικό χώρο ασφαλείας και το βράδυ να φυλάγονται σε χρηματοκιβώτιο.

6. Να αγοραστούν εκπαιδευμένοι σκύλοι για την φύλαξη αεροδρομίων και των συνόρων, για τυχόν παράνομη προσπάθεια εισόδου στην χώρα από τρομοκρατικές ομάδες του εξωτερικού ωών, γιαουρτιών καθώς κι επιδορπίων γιαουρτιών, με ή χωρίς λιπαρά. Οπώς η Yogurt Meinhoff, η 17%, Briggate Kota, η Egg Qaeda, Santiganistas.

7. Να γίνει διαχωρισμός των αυγών σε μαλακά (ωμά) και σκληρά (βραστά).

8. Να απαγορευτεί το Continental Breakfast στα ξενοδοχεία.

9. Να δοθεί επίδομα καθαριστηρίου σε όλους τους Υπουργούς, βουλευτές και τους συνοδούς τους.

10. Να δημιουργηθεί, τέλος ειδική μονάδα καταστολής ασύμμετρων αυγών με ειδικά καθαριστικά και απολυμαντικά.

Αναρτήθηκε από ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

«Μαϊμού» μείωση στα διόδια

Ελπίζω να μην δω πανηγυρισμούς γιατί θα είμαστε για τα πανηγύρια… Γιατί μπορεί Ρέππας, Παπακωνσταντίνου να πρότειναν στους εργολάβους των διοδίων, μείωση για 3 χρόνια του αντιτίμου κατά 25% - 30% για τα κατασκευασμένα τμήματα και κατά 50% για τα υπό κατασκευή, υπάρχει, όμως, μια υποσημείωση που μας αφορά όλους… «το Δημόσιο αναλαμβάνει το κόστος της μείωσης για τα επόμενα 3 χρόνια». Με απλά λόγια, θα πληρώνουμε μειωμένα διόδια στο γκισέ και οι εργολάβοι θα παίρνουν τη διαφορά από το κράτος… Μπράβο, τους κόλλησαν στον τοίχο…

πηγή: Το Ποντίκι

Ανοιχτή έκκληση στον Χάρρυ Κλυνν...

15 Απρ 2011

Από ανώνυμο.

Η χώρα μετά τις σημερινές δηλώσεις του πρωθυπουργεύοντα Γιώργου Παπανδρέου, μεταβάλλεται σε χώρο, προς πώληση, ενοικίαση, υπενοικίαση, κανείς δεν ξέρει… Πάντως, η Ελλάδα αλλάζει και ο τέταρτος δρόμος που διάλεξε ο Γιώργος Παπανδρέου μας στέλνει κατ’ ευθείαν σε τριτοκοσμική κατάσταση, αφού πλέον παρακαλάμε ανοιχτά οποιαδήποτε πολυεθνική να έρθει να αγοράσει, για να μην… πτωχεύσουμε!!!

Αγαπητέ κύριε Βασίλη Τριανταφυλλίδη, σεβόμενος το πρόσωπό σας και απευθυνόμενος προς το πολιτικό ον που έχει αποδείξει πως αγαπά την πατρίδα και τους ανθρώπους της, θεωρώ πως πρέπει να κινηθείτε άμεσα και με μοναδικό γνώμονα το εθνικό συμφέρον να περάσετε σε ένα πανεθνικό κάλεσμα σωτηρίας της πατρίδας από τους πατριδοκάπηλους και τους λοιπούς ξενόφερτους που ξεπουλάνε την πατρώα γη σαν να πρόκειται για οικογενειακή τους κληρονομιά.

Τολμώ να σας ζητήσω να παρέμβετε ως πολιτική οντότητα και να καλέσετε όλους μας, ενώνοντάς μας, απέναντι στον ορατό πλέον δυνάστη μας. Είμαι απολύτως βέβαιος πως γνωρίζετε ανθρώπους που πρόθυμα θα σας συνοδεύσουν στον καλό και υπέρ της πατρίδας αγώνα.

Κάντε το τώρα, κάντε το άμεσα. Κάντε το εσείς, επειδή εμείς, μόνοι μας δεν μπορούμε. Μην γίνετε ηγέτης (αν δεν το θέλετε), αλλά γίνετε μπροστάρης… για να μπορέσουμε όλοι μαζί να δώσουμε ένα τέρμα στην κατοχή της χώρας.

Η μοίρα φαίνεται πως παίζει παράξενα παιχνίδια, αφού ένας αγαπητός σε όλους κωμικός είναι πολύ σοβαρότερος στις τοποθετήσεις του από το τσίρκο των θλιβερών πολιτικών που μας κυβερνούν…

Περιμένουμε όλοι μας να κάνετε το βήμα εμπρός…

Υ.Γ. δικό μου.

Έλα να διώξεις και κάτι Λαζόπουλους που μας αποκοιμίζουν κάθε Τρίτη.

Ο Νονός...

Ποιοι ωφελήθηκαν από την μυστηριώδη εξαφάνιση του Δασολόγου Κωστή Πενταράκη

Τον Κωστή Πενταράκη Δρ. Δασολόγο, υπάλληλο στη Δ/νση δασών Χανίων, τον γνωρίσαμε τον Ιούνιο του 2007 για τις υποθέσεις πρώτα του ιστορικού φαραγγιού της Καντάνου και στη συνέχεια, των αιολικών σταθμών στο Αποπηγάδι. Είναι αυτός που υπερασπίστηκε από την υπηρεσιακή του θέση, τον δασικό και ιστορικό πλούτο του φαραγγιού από την παράνομη λειτουργία του νταμαριού, με δεκάδες επιτόπιες αυτοψίες και βεβαιώσεις παραβάσεων, με την εκπόνηση της εξαιρετικής δασικής μελέτης (έγγραφο αρ. πρ. 7568/6-11-2007) για τη συμβολή των ρεμάτων του Σπινιώτη και της Αγριομέλισσας, με την σημαντική και σπάνια βιοποικιλότητα στην περιοχή. Όπως και με τις εισηγήσεις του για τη μη επέκταση του λατομείου στα 347 στρ. (έγγραφο αρ. πρ. 2501/25-6-2007) και την εκπόνηση Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (ΕΠΜ) για την περιοχή, (έγγραφο 849/9-2-2009) που μπλοκαρίστηκε από τους υπηρεσιακούς παράγοντες που επιβουλεύονται τον ιστορικό αυτό τόπο.

Όσο αναφορά το Αποπηγάδι, εισηγήθηκε την κήρυξη του σε προστατευτική περιοχή, ενώ για την αδειοδότηση των 3 ανεμογεννητριών, τηρώντας τη δασική νομοθεσία, εισηγήθηκε (έγγραφο αρ. πρ 3795/27-7-2005) την διάνοιξη δρόμου πρόσβασης 4 μέτρων. Δρόμου που τελικά όπως διαπίστωσε και ό ίδιος με επιτόπια αυτοψία (έγγραφο αρ. πρ. 1906/16-04-2010) κατέληξε να είναι 10 και 12 μέτρα μέσω εγκρίσεων επέμβασης και υπερβάσεων της.

Ο Κ. Πενταράκης δεν δίστασε να εκφράσει γραπτά τις αντιρρήσεις του για το νόμο της “Επιτάχυνσης της ανάπτυξης των ΑΠΕ” και την ανεξέλεγκτη χωρίς όρια εφαρμογή τους, συμμετέχοντας στην σχετική δημόσια διαβούλευση, με ένα εξαιρετικό, κατά τη γνώμη μας, κείμενο. Αντιρρήσεις και ενδοιασμούς που όπως αποδείχτηκε δεν τις κράτησε σε θεωρητικό μόνο επίπεδο αλλά τις εφάρμοσε στην πράξη, στο μέτρο βέβαια που του επέτρεπαν οι πιέσεις τρίτων.

Σε επίσκεψη μας στο δασαρχείο Χανίων στις 29-12-2010, μας ενημέρωσε ότι είχε εισηγηθεί (έγγραφο 6980/14-12-2101, που το επισυνάπτουμε) αρνητικά στην κατασκευή του «Αιολικού - Αντλητικού - Υδροηλεκτρικού συστήματος παραγωγής ενέργειας» στην περιοχή της Στρογγυλής Κορυφής στο Αποπηγάδι. Στην αμέσως επόμενη επίσκεψη μας, πληροφορηθήκαμε ότι ο Κ. Πενταράκης δεν εργάζονταν πλέον στην υπόθεση Αποπηγάδι.!!!!

Στις 26-1-2011 τον αντικρίσαμε για τελευταία φορά στον Ομαλό, στην σύσκεψη για την λιμνοδεξαμενή, όπου δεν δίστασε να δηλώσει ξεκάθαρα, και υπηρεσιακά αλλά και σαν πολίτης Σελινιώτικης καταγωγής όπως μας είπε, την αντίθεση του, στο γιγαντιαίο έργο που θα καταστρέψει τη φυσιογνωμία του τόπου, με απρόβλεπτες δυσμενείς συνέπειες στο οικοσύστημα.

Στις 12/3/2011 ο Κ. Πενταράκης, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, σε μια επίσκεψη του στα Ροδωπού Κισσάμου. Παρά τις πολυήμερες, εντατικές έρευνες, μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί κανένα ίχνος από τον ίδιο, ούτε και από το αυτοκίνητο του, με το οποίο είχε μεταβεί στην περιοχή.

Διαβάζοντας προσεκτικά, την παρέμβαση του στη δημόσια διαβούλευση για τις ΑΠΕ, την οποία και παραθέτουμε αυτούσια, και ενθυμούμενοι τις εκμυστηρεύσεις του, στην από 29-12-2010 συνάντηση μας, ότι «δέχεται πολύ μεγάλες πιέσεις για αυτή του την παρέμβαση», και ότι «διαφωνεί στην τοποθέτηση γιγαντιαίων αιολικών και ηλιακών σταθμών, στις προστατευόμενες περιοχές των Λευκών Ορέων, του Λαφονησίου, της Γραμπούσας» (όπου ήδη έχουν δοθεί άδειες παραγωγής), σε συνδυασμό με την νευραλγική θέση που κατείχε στη Δ/νση Δασών, καταλαβαίνουμε ποιοι ωφελήθηκαν, με αυτή την εξαφάνιση του.

Τα μεγάλα ενεργειακά λόμπι των ΑΠΕ, με τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα νοιώθουν προφανώς απελευθερωμένα από τις ενοχλητικές - αποτρεπτικές εισηγήσεις του Κώστα Πενταράκη .

Ελπίζουμε ο Κωστής Πενταράκης να είναι καλά στην υγεία του και ότι σύντομα θα επιστρέψει στο πόστο του, στο δασαρχείο. Έχει πολλά ακόμη να προσφέρει στην προστασία των δασών και των ευαίσθητων οικοσυστημάτων του τόπου μας, που βρίσκονται σήμερα στο “μάτι του Κυκλώνα”. Νοιώθουμε την ανάγκη να εκφράσουμε δημόσια τις σκέψεις μας για την εξαφάνιση του Κ. Πενταράκη.

Αλφιέρη Στέλλα allfieristella@gmail.com
Καρυωτάκης Κωστής
Πετράκης Κωστής rainwind@otenet.gr

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η παρέμβαση (αυτούσια) του Κ. Πενταράκη στη δημόσια διαβούλευση για τις ΑΠΕ

.από Πενταράκης Κωστής, Δρ. Δασολόγος - — 15 Ιανουαρίου 2010 @ 12:51

Αγαπητοί συμπολίτες,
Νομίζω ότι η συζήτηση θα πρέπει να εστιαστεί περισσότερο στη βασική κατεύθυνση του σχεδίου νόμου, που συνίσταται στον χαρακτηρισμό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ ως δράσης προτεραιότητας που υπερισχύει σε σχέση με άλλες κοινωνικές ή περιβαλλοντικές παραμέτρους (άρθρο 1) καθώς και σε σχέση με τις τοπικές επιπτώσεις (άρθρο 8. παρ.1 καθώς και άρθρο 9, παράγραφοι 1-6). Οι συγκεκριμένες διατάξεις διαμορφώνουν, κατά τρόπο πρωτοφανή, ένα πλαίσιο που πολύ συχνά θα χαρακτηρίζεται από τον εντονότατο ανταγωνισμό των υφιστάμενων χρήσεων γής με τις επιδιωκόμενες δεσμεύσεις εδαφών για εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, καθώς και από αντίστοιχες συγκρούσεις μεταξύ παραδοσιακών, νεώτερων χρηστών (με την ευρύτερη έννοια) γής και υποψήφιων επενδυτών τέτοιων έργων. Μέ τις προτεινόμενες αυτές ρυθμίσεις, η περιβαλλοντική (συμπεριλαμβανομένης της δασικής) Δημόσια διοίκηση ουσιαστικά υποχρεώνεται (κατά τρόπο αντισυνταγματικό) να λειτουργεί κατά το μάλλον ή ήττον ετεροβαρώς προς όφελος των επενδύσεων σε έργα ΑΠΕ. Προκαλεί δε ιδιαίτερα δυσάρεστη έκπληξη, αλλά και δικαιολογημένη καχυποψία, η σπουδή με την οποία οι συντάκτες του σχεδίου νόμου, είναι πρόθυμοι να υποβάλλουν την Ελληνική ύπαιθρο αλλά και τον περιαστικό χώρο σε σημαντικές απώλειες φυσικών, βιολογικών, τοπιακών πόρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής που ναι μεν, τουλάχιστον σύμφωνα με τις επικρατούσες επιστημονικές απόψεις, συμπεριλαμβάνεται στα (αλληλοσχετιζόμενα) σημαντικότερα προβλήματα του πλανήτη, για την αντιμετώπιση του οποίου όμως η χώρα μας επιβάλλεται να συμμετάσχει στην (όποια) διεθνή προσπάθεια στο μέτρο των πραγματικών δυνατοτήτων της, όπως αυτές διαμορφώνονται μέσα από τους περιορισμούς που επιβάλλει η (στοιχειώδης για κάθε πολιτεία και κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της) ανάγκη παράλληλου σεβασμού των ιδιαίτερων πολιτιστικών, κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών της. Επί πλέον, είναι νομίζω σαφές ότι οι αναγκαίες αντιλήψεις και δράσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής πρέπει να δρουν συνεργιστικά και όχι αντιθετικά με τις λοιπές αντιλήψεις και δράσεις που στοχεύουν στην επίτευξη του ευρύτερου και κεντρικότερου στόχου, αυτού της αειφορίας.
Πράγματι, οι συντάκτες του σχεδίου νόμου δείχνουν να αγνοούν, να παραβλέπουν ή να υποβαθμίζουν, παραμέτρους τεράστιας σημασίας για την αειφόρο ανάπτυξη της χώρας όπως το τοπίο, η βιοποικιλότητα, τα δασικά οικοσυστήματα, οι φυσικοί πόροι, ζητήματα τα οποία έχουν ήδη αναδειχθεί, μέσα από πλήθος εύστοχων παρεμβάσεων, στα πλαίσια της διαβούλευσης για το σχέδιο νόμου. Εδώ θα ήθελα να επισημάνω κάποια ιδιαίτερα σημεία, που αφορούν ορισμένους από τους παραπάνω παράγοντες σε σχέση με μια (προφανώς αναγκαία αλλά μη υιοθετούμενη από την Πολιτεία) ολιστική θεώρηση του ζητήματος της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής:
Α. Ότι η καθοριστική συμβολή των τοπίων σε μία πλειάδα παραμέτρων (περιβαλλοντικών, κοινωνικών-πολιτιστικών, οικονομικών –αναπτυξιακών) που αφορούν την ποιότητα ζωής καθώς και τη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και παράδοσης των λαών της ηπείρου μας, αναγνωρίστηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης με την υιοθέτηση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για το Τοπίο, της 20/10/2000. Με τη σύμβαση αυτή, τα συμβαλλόμενα μέρη καλούνται να αναγνωρίσουν τη σημασία των τοπίων και να ενσωματώσουν μέτρα για την προστασία και διαχείρισή τους στις Εθνικές και τοπικές πολιτικές. Θα ήθελα να προσθέσω, πέρα από την εντυπωσιακή ποικιλότητα της χώρας μας σε τοπία, τα οποία επί πλέον χαρακτηρίζονται από υψηλότατη συνθετότητα, στοιχεία που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη φυσιογνωμία και υψηλή αξία της Ελληνικής υπαίθρου, το τεράστιο ιστορικό και πολιτιστικό (συμπεριλαμβανομένου του θρησκευτικού) φορτίο που χαρακτηρίζει τα Ελληνικά τοπία, παράμετροι οι οποίες προκαλούν την Ελληνική Πολιτεία στην υιοθέτηση μέτρων προστασίας τους στο μέγιστο δυνατό βαθμό και όχι σε ρυθμίσεις ουσιαστικής αγνόησής των. (Γράφτηκε σε κάποιες εφημερίδες, το Νοέμβρη του ’09 αν θυμάμαι καλά, ότι η συγκεκριμένη σύμβαση θα ενσωματωθεί στο Εθνικό Δίκαιο με το νόμο για τα δάση της Ανατολικής Αττικής. Τι έγινε τελικά; δεν είδαμε τίποτα στις σχετικές ιστοσελίδες).
Β. Ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής προϋποθέτει δράσεις, όχι μόνο στο επίπεδο του περιορισμού της, αλλά και στο επίπεδο της προσαρμογής των κοινωνιών και του περιβάλλοντος στις επερχόμενες (με μάλλον αναπόφευκτο τρόπο) αλλαγές, πράγμα που θα περιορίσει, αντίστοιχα, τις επιπτώσεις των αλλαγών αυτών . Βασικές συνιστώσες των μέτρων και δράσεων προσαρμογής και περιορισμού των επιπτώσεων αυτών στην ύπαιθρο αποτελούν, μεταξύ άλλων:
H προστασία της γεωργικής γής και πρωτίστως φυσικά της γεωργικής γής υψηλής παραγωγικότητας και σε εθνικό επίπεδο, προστασία που θα αποδειχθεί μελλοντικά, υπέρ-πολύτιμη ειδικά για τη χώρα μας, αλλά και για όλη τη Μεσογειακή λεκάνη. Πράγματι, στις προβλέψεις (του 2007) της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή γίνεται λόγος για πιθανή μείωση των βροχοπτώσεων στην περιοχή της λεκάνης αυτής πλέον του 10 ή και 20% στα τέλη του 21ου σε σχέση με τα τέλη του προηγούμενου αιώνα, καθώς και για αύξηση της θερμοκρασίας από περίπου έναν έως τρείς βαθμούς C (ανάλογα με την υπόθεση που χρησιμοποιείται) για την ίδια περίοδο αναφοράς.
Η προστασία και διατήρηση των φυσικών οικοσυστημάτων σε καλή κατάσταση, όχι μόνο από την άποψη της ποικιλότητας ειδών χλωρίδας και πανίδας, αλλά και από την άποψη της διατήρησης των γενικότερων λειτουργιών τους συμπεριλαμβανομένης της δυναμικής τους.Αυτό θα τους επιτρέψει την ευκολότερη προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, καθώς και την ευκολότερη εξάπλωσή τους προς ψυχρότερες περιοχές, δηλαδή προς μεγαλύτερα υψόμετρα και γεωγραφικά πλάτη, προϊούσης της αλλαγής αυτής. Κατά συνέπεια, η, με στόχο την εγκατάσταση αιολικών σταθμών, διάνοιξη οδών συνολικής ζώνης αλλοίωσης (με τα πρανή) πλάτους πάνω από 10-12 μέτρα και η διάνοιξη, συντήρηση πλατειών και δρόμων σημαντικής επιφάνειας στις κορυφογραμμές, στις περιοχές των υψηλών δασοορίων των ορεινών όγκων της χώρας μας, διαμορφώνει, εκτός των άλλων απωλειών, συνθήκες κατακερματισμού των δασικών οικοσυστημάτων και παρεμπόδισης της δυναμικής και των λειτουργιών που αναφέραμε στα αμέσως προηγούμενα. Και όπως είναι λογικό, οι αρνητικές αυτές επιπτώσεις θα έπρεπε να σταθμίζονται τουλάχιστον με ίση βαρύτητα σε σχέση με τη θετική συμβολή των αιολικών σταθμών στη μείωση εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου.
Φυσικά, με την παράθεση των παραπάνω δεν επιχειρηματολογούμε σε καμία περίπτωση υπέρ απόψεων υπέρ-αυστηρής προστασίας του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Είναι όμως από την άλλη μεριά σαφές (στον κάθε καλόπιστο) ότι οι αντιλήψεις για την ανάγκη προστασίας, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, των βασικών φυσικών, βιολογικών, τοπιακών χαρακτηριστικών της υπαίθρου, θα έπρεπε να ενσωματώνονται κατά τρόπο ουσιαστικό (και να εξειδικεύονται σε τοπικό επίπεδο) σε κάθε πολιτική που αφορά την ανάπτυξη και διαχείριση της υπαίθρου αλλά και του περιαστικού χώρου, συμπεριλαμβανομένων φυσικά των πολιτικών που αφορούν την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα, οι αντιλήψεις αυτές θα έπρεπε να διαμορφώνουν το πλαίσιο το οποίο θα σηματοδοτήσει την ανάπτυξη ως αειφορική διαδικασία στην πράξη, ως διαδικασία δηλαδή η οποία υπόκειται σε ποσοτικούς περιορισμούς σε σχέση με κρίσιμες περιβαλλοντικές και κοινωνικές παραμέτρους και όχι ως αφηρημένη έννοια (όπως δυστυχώς επικρατεί σήμερα). Και θα έπρεπε η σύγχρονη Ελληνική Πολιτεία, κληρονόμος ιστορίας, πολιτισμού και παράδοσης κριτικής σκέψης χιλιετιών, να πρωτοστατεί σε προσεγγίσεις θεώρησης της ανάπτυξης, πρώτιστα ως διαδικασίας σφυρηλάτησης της ποιότητας και του μέτρου σε όλες τις εκφράσεις και τα επίπεδα της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής, θεώρηση που είναι και η ασφαλέστερη οδός για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Αντίθετα, φαίνεται να επιχαίρει (μέσω της Υπουργού Περιβάλλοντος στο Υπουργικό Συμβούλιο της Πέμπτης 14/1/10) για την πιθανότατη απελευθέρωση λιμναζόντων επενδύσεων ΑΠΕ 3 δις. οι οποίες (και αυτό είναι το βασικότερο ζήτημα) με τις συνθήκες που διαμορφώνει το εν λόγω σχέδιο νόμου, θα επιδιωχθεί να επιβληθούν ουσιαστικά άνευ όρων στην Ελληνική ύπαιθρο.
Ως συμπύκνωση των παραπάνω απόψεων σε ένα στοιχειώδες επίπεδο θεσμοθέτησης, διατυπώνω τις παρακάτω τρείς ομάδες προτάσεων σε σχέση με βασικές προβλέψεις του σχεδίου νόμου, συμπληρωματικά ή επί πλέον απόψεων οι οποίες έχουν ήδη διατυπωθεί, προς την ίδια κατεύθυνση, στα πλαίσια πολλών δεκάδων εύστοχων παρεμβάσεων στην παρούσα διαβούλευση:
. Στις περιοχές του δικτύου «Φύση 2000» οι οποίες, κατά κανόνα, αποτελούν την κορωνίδα των περιοχών της χώρας από την άποψη της φυσικής αξίας και όχι μόνο, εφ’ όσον δεν υπάρχει ολοκληρωμένη και εγκεκριμένη από την οικεία επιτροπή παραλαβής Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΠΜ) θα πρέπει να αποφεύγονται οι χωροθετήσεις έργων ΑΠΕ που απαιτούν άδεια παραγωγής. Οι ΕΠΜ οι οποίες πρόκειται να εκπονηθούν ή να αναθεωρηθούν θα πρέπει, στην τελική τους φάση (όπου διατυπώνονται όροι και περιορισμοί ανά ζώνη προστασίας) να παραθέτουν προτάσεις σχετικά με τη δυνατότητα ή μη χωροθέτησης έργων ΑΠΕ ανά ζώνη, καθώς και ανά είδος, ισχύ έργου. Οι προβλέψεις αυτές πρέπει να συμπληρώσουν την, αφήνουσα κάποιο μικρό παράθυρο αισιοδοξίας, διατύπωση σε τμήμα της παραγράφου 2 του άρθρου 8 του σχεδίου νόμου: «… ή σταθμίζεται με επιστημονικά επαρκή κριτήρια το επιδιωκόμενο όφελος σε σχέση με την πιθανή απώλεια προστατευτέου αντικειμένου, η οποία σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι ελάχιστη». Aντίθετα, η αμέσως προηγούμενη διατύπωση περί «αντισταθμιστικών μέτρων» θα πρέπει να απαλειφθεί, δεδομένου ότι, αφ’ ενός μεν θα επιτείνει την πίεση στη περιβαλλοντική Δημόσια διοίκηση να λειτουργεί ετεροβαρώς υπέρ των επενδύσεων σε έργα ΑΠΕ και σε περιοχές του δικτύου (γεγονός που σε μεγάλο βαθμό προοιωνίζεται και τις αντίστοιχες προστριβές με τοπικές κοινωνίες, αλλά και τη μείωση της αξιοπιστίας των Δημόσιων υπηρεσιών) αφ’ ετέρου δε θα αυξήσει το πλήθος των προσφυγών, στο ΣΤΕ, στα αστικά δικαστήρια, αλλά και σε Ευρωπαϊκούς θεσμούς, τις οποίες θα προκαλέσει μία τελική άρνηση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ να καταργήσει ή να τροποποιήσει ριζικά τις επίμαχες διατυπώσεις στα άρθρα 1, 8 και 9 του σχεδίου. Στην περίπτωση που οριστικοποιηθεί αυτή η άρνηση, θα πρέπει να υπάρξει σαφής πρόβλεψη (μπορεί να ενσωματωθεί στο άρθρο 9 του σχεδίου νόμου) για την εξαίρεση των περιοχών του δικτύου «Φύση 2000» από τις εν λόγω διατάξεις των άρθρων 1, 8 και 9 του σχεδίου.
. Η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων υπηρεσιών και φορέων Δημόσιας διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τοπικού ή περιφερειακού επιπέδου, θα λειτουργήσει θετικά προς την κατεύθυνση της διείσδυσης των έργων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ κατά τρόπο συνεργιστικό και όχι αντιθετικά ή ανταγωνιστικά άλλων παραμέτρων που σχετίζονται με την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την επίτευξη της αειφόρου ανάπτυξης. Αλλωστε, οι τοπικές κοινωνίες και φορείς, έχουν κατά κανόνα πολύ καλή γνώση των τοπικών συνθηκών, αναγκών και περιορισμών και η γνώση αυτή θα πρέπει να αξιοποιηθεί και όχι να απαξιωθεί, όπως ουσιαστικά καταφέρνουν οι συντάκτες του σχεδίου νόμου με τη διατύπωση των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 9. Επί πλέον όμως προϋπόθεση για την αξιοποίηση αυτή, είναι η αναθεώρηση του Ειδικού Πλαισίου για τα έργα ΑΠΕ (η οποία έχει ήδη αποφασιστεί όπως πληροφορηθήκαμε από την ιστοσελίδα του ΥΠΕΚΑ) προς την κατεύθυνση της ενσωμάτωσης σε αυτό σημαντικών και κρίσιμων κριτηρίων αξιολόγησης των επιπτώσεων και της δυνατότητας ένταξης των έργων αυτών στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον, σύμφωνα και με τα προαναφερθέντα, κριτήρια τα οποία θα διευκολύνουν τις τοπικές κοινωνίες και φορείς σε ουσιαστικές και ποιοτικές κρίσεις και επιλογές, σε αντιδιαστολή με απλουστευτικές προσεγγίσεις.
. Η στροφή στην ολιστική προσέγγιση για τη διαχείριση της υπαίθρου, της οποίας βασική συνιστώσα είναι η διατήρηση, ενίσχυση και ποιοτική αναβάθμιση του πρωτογενή τομέα σε όλα τα επίπεδα (γεωργία, δασοκομία, κτηνοτροφική και αλιευτική παραγωγή) και η μείωση των διαρκώς διευρυνόμενων ανισορροπιών μεταξύ αυτού και του τριτογενή τομέα, θα πρέπει να αποτελεί πλέον, όχι μόνο Εθνική, κοινωνική, περιβαλλοντική επιταγή, αλλά και βασική παράμετρο των πολιτικών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Κατά συνέπεια αποτελεί αδήριτη ανάγκη, η στο μέγιστο βαθμό προστασία της γεωργικής γής υψηλής παραγωγικότητας με την οποία δεν συνάδουν οι ρυθμίσεις που προτείνονται στην παράγραφο 6 του άρθρου 9 του σχεδίου νόμου. Αποψή μου είναι ότι, στις εκτάσεις αυτές, θα πρέπει να επιτρέπονται μόνο μικρά φωτοβολταϊκά συστήματα (εξαιρούμενα άδειας παραγωγής) μικρά αιολικά συστήματα (για την επίτευξη ενεργειακής αυτονομίας νοικοκυριών ή αγροτικών επιχειρήσεων και υποδομών) καθώς και μικρές εγκαταστάσεις (τοπικής εμβέλειας) αξιοποίησης βιομάζας.
Ιστοσελίδες με πληροφορίες και απόψεις που συνέβαλαν σημαντικά στην παρούσα παρέμβαση:
. Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή: (www.ipcc.ch).
. Διεθνής Ενωση Ινστιτούτων Δασικών Ερευνών: (www.iufro.org )
Eυχαριστώ για τη φιλοξενία,
Κωστής Ε. Πενταράκης,
Δρ. Δασολόγος, Υπάλληλος της Δ/νσης Δασών Χανίων, μέλος της ΝΕΧΩΠ Ν. Χανίων
Υ.Γ.1: Θα ήθελα, με την ιδιότητα που υπογράφω, να ευχαριστήσω ξεχωριστά την κα Αρετή Βασιλειάδου για την εντυπωσιακά πλήρη νοημάτων και συναισθημάτων φράση της (που περιέχεται στην παρέμβασή της στις 14/1 στην παρούσα διαβούλευση): «Οι κορυφογραμμές των γενέθλιων τόπων μας είναι δημόσιες δασικές εκτάσεις επί των οποίων έχουμε δικαίωμα προσωπικότητας». Προσωπικά με ενθουσίασε και με συγκίνησε.

Υ.Γ. δικό μου.

Οι καθαροί οικολόγοι μπορεί και να εξαφανιστούν.

Οι «μαϊμούδες» ζουν και βασιλεύουν.

μίλησε κι ο «άμεμπτος» οικολόγος...

Καταδίκη Ψωμιάδη: Σχέδιο σκοτεινών κύκλων κατά της Δημοκρατίας;

του Αντώνη Δ. Μάντζιου

Βρε, βρε, τα παιδιά;

Εκεί που λέγανε, οι πολιτικοί φταίνε, οι πολιτικοί τα τρώνε, ας πάει ένας φυλακή, οι δικαστικοί τα κάνουν πλακάκια, βρέθηκε που λέτε ένα δικαστήριο να καταδικάσει τον αγαπημένο των ΜΜΕ, τον μεγάλο φίλο του λαού Παναγιώτη Ψωμιάδη και αμέσως άλλαξαν το Τροπάριο. Τον κυνηγάνε λέει, γιατί τα λέει όλα στα ίσια, για το Σκοπιανό και τη Μακεδονία, γιατί είναι φιλάνθρωπος, γιατί είναι λαϊκός και πάει λέγοντας.

Στην ουσία όταν μιλάνε για τιμωρία των σκανδάλων, οι οπαδοποιημένοι πολίτες μιλάνε για τιμωρία μόνο των σκανδάλων που κάνουν οι άλλοι , μιλάν για τιμωρία μόνο των αντιπάλων, αποδεικνύοντας ότι το απόστημα δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς αλλά και τους οπαδούς που τους εκλέγουν και κατ επέκταση την κοινωνία.

Στην περίπτωση όμως του Ψωμιάδη αποδείχτηκε περίτρανα ότι οι Σκοπιανοί έβαλαν κάποιον άρρωστο, φουκαρά, πλην τίμιο βενζινά να νοθεύσει κατ επανάληψη τα καύσιμα, για να του επιβληθεί πρόστιμο, να συγκινηθεί ο φιλάνθρωπος Ψωμιάδης από την κατατρεγμένο της μοίρας βεντζινά, να του μειώσει το πρόστιμο από τις 80.000 στις 5.000 ευρώ, να καταδικαστεί γι αυτό από το δικαστήριο, να εκπέσει από Περιφερειάρχης για να πάψει έτσι μια μεγάλη Μακεδονική Φωνή. Ένα ραδιούργο σχέδιο των Σκοπίων που αποδεικνύει τις διασυνδέσεις που έχουν τα Σκόπια και οι απανταχού ανθέλληνες ακόμα και στους θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Μπορούμε να διαμαρτυρόμαστε για την νόθευση των καυσίμων, μπορούμε να καταγγέλλουμε την φοροδιαφυγή των άλλων, μπορεί να διαμαρτυρόμαστε για την λόγω νοθείας εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης, μπορεί να ειρωνευόμαστε τις δημόσιες ελεγκτικές υπηρεσίες που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, μπορεί να μιλάμε για εκτεταμένη διαφθορά και συγκάλυψη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε, για Εθνικούς πάντα λόγους, ότι πρέπει να τιμωρηθεί ο Ψωμιάδης. Κανένας άλλος, ίσως.

Έλα τώρα κι εσύ, δήμαρχε, περιφερειάρχη, δημόσιε υπάλληλε, δικαστικέ, να κάνεις και συ το φιλανθρωπικό σου έργο, στο δρόμο που χάραξε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης. Θα μπορείς να σβήνεις ποινές, να σβήνεις κλήσεις, να μειώνεις πρόστιμα, να κάνεις τα στραβά μάτια, να βολεύεις, να εξυπηρετείς, όχι για σένα, όχι για δικό σου όφελος αλλά για την φουκαριάρα τη μάνα του παραβάτη ή για όποιον αναξιοπαθή θα έχει ούτως ή άλλως η οικογένειά του.

Και για να έχεις και τα νώτα σου καλυμμένα μπορείς να βγάζεις κατά καιρούς και έναν λόγο για πατρίδα, θρησκεία ,οικογένεια, σαν γνήσιο παιδί του λαού. -

Κατερίνη 12/4/2011

Αντώνης Δ. Μάντζιος, οικονομολόγος

δημοτικός σύμβουλος Κατερίνης

Το απεχθές χρέος

Αγαπητοί συνάδελφοι δοθείσης της πρότασης δημιουργίας δεξαμενών σκέψης θα
ήθελα να προσθέσω μερικές απόψεις για το πρόβλημα του χρέους. Δεν θεωρώ τον
εαυτό μου αυθεντία επί του θέματος, όχι τόσο επειδή δεν είμαι οικονομολόγος
αλλά κυρίως επειδή δεν έχω στη διάθεση μου όλα τα απαραίτητα στοιχεία που
γνωρίζουν μόνο όσοι έχουν διατελέσει υπουργοί οικονομικών ή ανώτεροι
δημόσιοι υπάλληλοι σε εμπιστευτικές θέσεις. Είμαι σίγουρος ότι δεν τα
γνωρίζουν ούτε βουλευτές του κοινοβουλίου παρά το γεγονός ότι όλοι τους
έχουν πάρει θέση επί του θέματος με την ψήφιση ή όχι του μνημονίου. Επειδή
όμως, σαν Έλληνας πολίτης, πρέπει να έχω άποψη διότι σύντομα θα μου ζητηθεί
να την εκφράσω με την ψήφο μου, προσπαθώ να τη δημιουργήσω από τα στοιχεία
που όλοι γνωρίζουμε και τα όσα συμβαίνουν γύρω μας με κριτήριο τη λογική και
τις φυσικές σχέσεις των πραγμάτων.

Καταρχήν θα πρέπει να κατανοήσουμε το μέγεθος του προβλήματος και για αυτό
θα δανειστώ τα μαθηματικά συναδέλφων.

Για τα δέκα εκατομμύρια Ελλήνων στην Ελλάδα το χρέος, των περίπου
350 δις, αντιστοιχεί σε τριάντα πέντε χιλιάδες (35000 €) στον καθένα μας ή
175000 για μία οικογένεια με δύο παιδιά και έναν παππού, όσο κοστίζει
περίπου ένα μέσο διαμέρισμα 100 μ2. Αυτό σημαίνει ότι για να ξεπληρώσουμε θα
πρέπει όλοι να πουλήσουμε τα σπίτια μας [1].

Εάν θεωρήσουμε μία καλή τιμή 3000 € ανά στρέμμα γης καλλιεργήσιμης
ή άγονης τότε θα πρέπει να πουλήσουμε 117000 τετραγωνικά χιλιόμετρα όταν όλη
η Ελλάδα είναι 130000 περίπου [2].

Με τιμή χρυσού 1400 $ ανά ουγγιά θα χρειαστούμε 11000 τόνους
χρυσού, που υπερβαίνουν όλα τα γνωστά και πιθανά αποθέματα χρυσού στην
Ελλάδα.

Το ερώτημα που τίθεται είναι πως δημιουργήθηκε ένα τόσο υπέρογκο χρέος τη
στιγμή που τα κλεμμένα και οι μίζες δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τα 10 δις €. Για να απαντήσω στο ερώτημα αυτό έκανα έναν απλό λογαριασμό. Ένα ομόλογο
του 1985 αξίας ενός δις για 25 έτη με επιτόκιο 17,5% στο τέλος του 2010 θα
χρειαζόταν 56 δις για την εξόφληση του [3]. Έχει εκδώσει ο Ανδρέας παρόμοια
ομόλογα [4].

Το επιτόκιο 17,5% ακόμη και εάν αντιπροσώπευε την αξία του χρήματος το1985
είναι υπερβολικό για τα επόμενα χρόνια. Εκτός του ότι είναι τοκογλυφικό υπό
οιεσδήποτε συνθήκες, σύμφωνα με τον Σόλωνα ένα επιτόκιο μεγαλύτερο του 6%
είναι σίγουρο ότι οδηγεί τον δανειολήπτη σε κατάρρευση και το είχε
απαγορεύσει [5]. Εάν θεωρήσουμε ότι μετά το 1985 το επιτόκιο πέφτει κατά 1%
ετησίως μέχρι το 4,5%, που θεωρείται λογικό, τότε το ίδιο ομόλογο του 1 δις
το 1985 θα χρειαζόταν μόνο 6,9 δις για την εξόφληση του το 2010. Τα υπόλοιπα
μέχρι τα 56 δις που απαιτεί το επιτόκιο του 17,5% είναι καθαρή τοκογλυφία
που είναι άδικο να το πληρώσει ο Ελληνικός λαός.

Η διαφορά είναι όσα ψάχνουν να βρουν τώρα ξεπουλώντας δημόσια περιουσία, αν
και η γλωσσική τους ξεδιάντροπη αλλοίωση μιλάει για αξιοποίηση. Χωρίς
αμφιβολία το χρέος αυτό δεν αποτελεί το κόστος όσων φάγαμε μαζί με τον
Πάγκαλο, διατηρουμένης της αναλογίας της μερίδας του λέοντος και ακόμη δεν
αντιστοιχεί σε πραγματικό χρήμα που μπήκε στη χώρα. Είναι πλασματικό, καθαρά
λογιστικό χρέος, που δεν αντιπροσωπεύει τίποτε περισσότερο από αριθμούς
καταχωρημένους σε χαρτιά τα οποία μας καλούν να εξοφλήσουμε με εμπράγματες
αξίες.

Επιπλέον σύμφωνα με απόφαση του ΟΗΕ ένα χρέος θεωρείται απεχθές και ο λαός
ενός κράτους δεν υποχρεούται να το πληρώσει όταν συντρέχουν τρεις όροι [6],[7]:

Έγινε εν αγνοία του λαού. (Μέχρι πρότινος έλεγαν ότι λεφτά υπάρχουν)

Δεν χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη της χώρας αλλά σπαταλήθηκε
προς όφελος των κρατούντων που το συνήψαν. (Τα χρησιμοποίησαν για να μείνουν
στην εξουσία)

Οι δανειστές γνώριζαν την κατάσταση της χώρας. (Οι ίδιοι μαγείρευαν
τα δεδομένα για λογαριασμό των δικών μας φαύλων)



Προφανώς και οι τρείς αυτοί όροι πληρούνται στην περίπτωση της Ελλάδος και η
άρνηση της σημερινής κυβέρνησης για παύση πληρωμών και αναδιαπραγμάτευση
του χρέους δηλώνει συνεργεία στη δημιουργία του και συνιστά προκλητική
υπεράσπιση των συμφερόντων των δανειστών έναντι των Ελλήνων πολιτών σε βαθμό
προδοσίας. Να φανταστεί κανείς ότι χώρες σαν τον Ισημερινό έχουν κάνει χρήση
των ευεργετικών διατάξεων του ψηφίσματος του ΟΗΕ, το έκανε και ο Ιωάννης
Μεταξάς [7], αλλά ακόμη και οι ΗΠΑ, ένα χρόνο πριν την επέμβαση στο Ιράκ,
όταν αναγνώρισαν ως απεχθές το χρέος που δημιούργησε ο Σαντάμ και απάλλαξαν
με τον τρόπο αυτό την μετέπειτα, διορισμένη από αυτούς, κυβέρνηση του Ιράκ[6].

Αυτοί οι συλλογισμοί είναι η δική μου συμβολή στη δεξαμενή σκέψης και
προτείνονται δύο πράγματα, αφενός να ανοίξουν οι λογαριασμοί του κράτους
ώστε να φανεί το εύρος της τοκογλυφίας και αφετέρου να φύγει η διαχείριση
των Ελληνικών πραγμάτων από τα χέρια όλων όσων είναι συνυπεύθυνοι ή
συνεχιστές της νοοτροπίας που δημιούργησε το χρέος .



Ηλίας Σταμπολιάδης

Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης

Χωρίς λόγια