Χωρίς λόγια

Απάντηση στις δηλώσεις που φέρεται να έκανε ο Κ. Βολιώτης Σχετικά με την ανάρτηση με τίτλο «Αυτά είπε ο μέγας οικολόγος της

Σχετικά με την ανάρτηση με τίτλο «Αυτά είπε ο μέγας οικολόγος της πόλης» που έγινε στο τοπικό μπλογκ voliotaki.blogspot.com στις 30 Μαρτίου 2011 (http://voliotaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_3246.html) και αφορούσε τις δηλώσεις του εκπροσώπου της Περιβαλλοντικής Πρωτοβουλίας Μαγνησίας κ. Κ. Βολιώτη στο «Ράδιο Ένα – 102,5» για τις αντιδράσεις στο εργοστάσιο καύσης σκουπιδιών στο Βόλο επισημαίνουμε τα εξής: ...

Σύμφωνα με την αδιάψευστη ως χθες ανάρτηση στην ιστοσελίδα voliotaki.blogspot.com ο κ. Βολιώτης φέρεται να δήλωσε ότι:

· Υπάρχει ανευθυνότητα σε πολλούς όταν εκφράζονται για τη συγκεκριμένη επένδυση

· Λέγονται ανοησίες από ανθρώπους που δεν μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που έχει κατατεθεί

· Το υλικό καύσης της ENGAL έρχεται από την Ιταλία γιατί εδώ δεν γίνεται σωστή ανακύκλωση και αποτελεί προϊόν επεξεργασίας σκουπιδιών από το οποίο έχει αφαιρεθεί χαρτί, ύφασμα και ξύλο

· Σύμφωνα με την ΜΠΕ οι προδιαγραφές της μονάδας είναι ότι από την καύση θα παράγονται διοξίνες δέκα φορές κάτω από το επιτρεπόμενο όριο καύσης

· Ακούγεται ότι η προτεινόμενη τεχνολογία δεν αφήνει κατάλοιπα

· Υπάρχουν σημεία που χρήζουν διευκρινήσεων και όταν κατατεθεί η οριστική μελέτη θα μπορέσει κανείς να τοποθετηθεί.
Σε σχέση με τα παραπάνω προκύπτουν πολλά εύλογα ερωτήματα όπως:

Πως είναι δυνατόν ο κ. Βολιώτης να αναμένει ήσυχος την ΜΠΕ προκειμένου να τοποθετηθεί η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας όταν γνωρίζει ότι το βασικό πρόβλημα σχεδόν όλων των ΜΠΕ στην Ελλάδα είναι πως χρησιμοποιούνται συστηματικά για να στοιχειοθετήσουν το «νομότυπο» αντί του νομίμου έργων που στη συνέχεια προκαλούν συνήθως τεράστιες και πολλές φορές αναντίστρεπτες περιβαλλοντικές συνέπειες;

Το ερώτημα αυτό είναι εξόχως κρίσιμο να απαντηθεί αφού ο κ. Βολιώτης από την πολυετή ενασχόλησή του με τα περιβαλλοντικά ζητήματα αποκλείεται να το αγνοεί. Ειδικότερα σε ότι αφορά έργα διαχείρισης απορριμμάτων είναι βέβαιο ότι θυμάται την επιχειρηματολογία όσων από την δεκαετία του 90 προώθησαν τα περιβαλλοντικά εγκλήματα των ΧΥΤΑ. Όλοι εκείνοι για να κάμψουν τις αντιδράσεις χρησιμοποίησαν ανεξαιρέτως τις προδιαγραφές που έθεταν οι ΜΠΕ ως τεκμήριο ασφάλειας και σήμερα ανακαλύπτουμε όλοι, ότι οι ΧΥΤΑ όχι μόνο δεν είναι στεγανοί αλλά ρυπαίνουν τους υπόγειους υδροφορείς με αναντίστρεπτο τρόπο με τεράστιες συγκεντρώσεις τοξικών βαρέων μετάλλων στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Ούτε ένας από αυτούς τους ΧΥΤΑ δεν στερούνταν πολυδιαφημισμένης ΜΠΕ και σήμερα σε πλειάδα περιπτώσεων ανιχνεύονται στα νερά συγκεντρώσεις μετάλλων όπως χρωμίου, ακόμα και εξαπλάσιες από αυτή του Ασωπού.

Από πού και από ποιους ακούγεται ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία δεν αφήνει κατάλοιπα; Και με ποιον τρόπο θα παράγονται διοξίνες δέκα φορές κάτω από τα επιτρεπόμενα όρια; Είναι κρίσιμο ο κ.Βολιώτης να παραθέσει τις πηγές του ώστε να αξιολογηθούν οι αποδιδόμενες σε αυτόν δηλώσεις. Δεδομένου, ότι είναι δύσκολο να μην γνωρίζει ότι για να μην παραχθούν διοξίνες από καύση SRF/RDF απαιτείται καύση του υλικού σε θερμοκρασίες πολλαπλάσιες εκείνων που συνήθως χρησιμοποιούν οι λέβητες ηλεκτροπαραγωγής. Για αυτό, σε ότι αφορά μόνο τις διοξίνες, το SRF/RDF μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σχετική ασφάλεια ως καύσιμο κυρίως από την τσιμεντοβιομηχανία (καύση τους 1.500 βαθμούς Κελσίου) και όχι για ηλεκτροπαραγωγή.

Σε ότι τώρα αφορά τα περί καταλοίπων, το μείζον πρόβλημα αυτών των εγκαταστάσεων είναι κυρίως η άκρως τοξική τέφρα που απομένει, λόγω βαρέων μετάλλων που περιέχει. Για αυτό χρειάζεται ο κ. Βολιώτης να μας πει πόση θα είναι η συνολική ετήσια ποσότητα τέφρας που θα παράγεται στο εργοστάσιο; Επιπλέον, να μας ενημερώσει αν γνωρίζει που και πως θα πάει η τέφρα. Επειδή, κατά νόμο, για την διαχείριση της απαιτείται Χώρος Υγειονομικής Ταφής Επικινδύνων Αποβλήτων και εν προκειμένω, τέτοιος χώρος δεν έχει χωροθετηθεί και δημοπρατηθεί πρό της αδειοδότησης της ENGAL.
Σε ότι αφορά την πραγματική διάσταση του προβλήματος που έχει ανακύψει από αντίστοιχες μεθοδεύσεις σε όλη την Ελλάδα, η κατάσταση έχει ως εξής:
Σε όλο τον κόσμο, λόγω των τεράστιων προβλημάτων διαχείρισης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η καύση προϊόντων απορριμμάτων (SRF/RDF) για ηλεκτροπαραγωγή ανέρχεται σε 2.150.000 τόνους ανά έτος. Την ίδια ώρα, σε όλη την Ελλάδα, επιχειρείται να εγκατασταθούν μονάδες παραγωγής 2.185.000 τόνων SRF από τα 5.500.000 τόνους/έτος των ελληνικών σκουπιδιών (όλοι τους και μόνοι μας!)

Ταυτόχρονα, η ENGAL επικαλείται συμβόλαιο 5+5 ετών με την εταιρεία ECOLAUTUS για επιπλέον εισαγωγή 7.000.000 τόνων SRF μέσω του Αστακού που θα χρησιμοποιηθεί για ηλεκτροπαραγωγή σε 3 εργοστάσια: στον Αστακό, τον Βόλο και την Βόρεια Ελλάδα (Η ΡΑΕ αδειοδότησε ήδη την μονάδα του Βόλου και εκκρεμούν οι άλλες 2 αιτήσεις).

Η καύση SRF αδειοδοτείται για ηλεκτροπαραγωγή υπό την «προϋπόθεση» ότι θα καεί το 100% βιοαποικοδομήσιμου κλάσματος. Όμως στο SRF από αστικά απορρίμματα υπάρχουν αναμεμειγμένα άκρως επικίνδυνα υλικά όπως κατάλοιπα πλαστικών και ελαστικών που είναι σχεδόν ανέφικτος ο διαχωρισμός τους. Επιπλέον, λόγω των μεθοδολογιών παραγωγής τους από σύμμεικτο αστικό σκουπίδι, παντού στον κόσμο τα SRF/RDF είναι επιβαρημένα με τοξικότατα μέταλλα, όπως: μόλυβδος, ψευδάργυρος, νικέλιο, κυάνιο, κάδμιο, χρώμιο κτλ.

Κατά την καύση του SRF απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα διοξίνες και φουράνια. Είναι ουσίες καρκινογόνες που σωρεύονται στον λιπώδη ιστό και δεν αποβάλλονται εύκολα, επιδρώντας αθροιστικά με τραγικές συνέπειες στην υγεία και γι’ αυτό κανένας γιατρός, σε όλο τον κόσμο, δεν πρόκειται ποτέ δημόσια να υποστηρίξει πως υπάρχει ασφαλές επίπεδο έκθεσης σε αυτές.

Η μετατροπή των αστικών σκουπιδιών σε καύσιμη ύλη, πέραν των σχεδόν ανυπέρβλητων δυσχερειών της διαχείρισης των συνεπειών της στο περιβάλλον και την δημόσια υγεία που συνεπάγεται, αποτελεί ταυτόχρονα και την ταφόπλακα οποιασδήποτε προοπτικής ανακύκλωσης και ασφαλούς διαχείρισης των απορριμμάτων προς όφελος της κοινωνίας. Αφού οι μεγαλοεργολάβοι της καύσης έχουν κάθε συμφέρον να μην απομακρύνουν στην πράξη οτιδήποτε υλικό αυξάνει την θερμογόνο απόδοση του καυσίμου (SRF/RDF) από τα σύμμεικτα απορρίμματα (πλαστικά, λάστιχα, υφαντικές ίνες, τυπωμένο χαρτί, ξύλα κτλ.).
Συνεκτιμώντας όλα τα παραπάνω, επισημαίνουμε ότι:
Α. Σε ότι αφορά την σημερινή κατάσταση

Είναι σαφές ότι οι υπεύθυνοι για την κρίση και τα χάλια της χώρας μεθοδεύουν σήμερα την μετατροπή της Ελλάδας στην μεγαλύτερη τοξική χωματερή καταλοίπων σκουπιδιών του κόσμου. Αυτό γίνεται προς όφελος των βιομηχάνων του ΣΕΒΙΑΝ (Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Ανακύκλωσης και Ενεργειακής Αξιοποίησης) και των μεγαλοεργολάβων της καύσης, κυριολεκτικά ερήμην του ελληνικού λαού. Αυτό τεκμαίρεται, τόσο από την κατεύθυνση που παίρνουν τα έργα διαχείρισης των εγχώριων απορριμμάτων που προβλέπονται από τους υφιστάμενους σχεδιασμούς διαχείρισης απορριμμάτων της χώρας (Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης Αποβλήτων, ΠΕΣΔΑ), όσο και από τις επιχειρούμενες προσπάθειες αδειοδότησης «μεγάλων» επενδύσεων ενεργειακής αξιοποίησης σαν ΑΠΕ εισαγόμενων σκουπιδιών (Βόλος)

Β) Σε ότι αφορά την ελληνική κοινωνία

Όλοι χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι τα κινήματα που σήμερα ξεσηκώνονται σε όλη την χώρα με αφορμή τις επιλογές για τα σκουπίδια (Γραμματικό, Κερατέα, Φυλή, Άσσηρος, Λευκίμμη, Δυτ. Μακεδονία, Βόλος κτλ.) δεν μπορεί να είναι τοπικά κινήματα. Παρά τις τοπικές πτυχές τους, όλα αυτά τα κινήματα οφείλουν να συνδεθούν σε ένα, ενιαίο και ανυποχώρητο κοινωνικό αγώνα, ο οποίος θα ανατρέψει προς όφελος της κοινωνίας αυτούς τους σχεδιασμούς και θα επιβάλλει τις μόνες αρχές βιώσιμης και ασφαλούς διαχείρισης απορριμμάτων που υπάρχουν: πρόληψη, διαλογή, ανακύκλωση, αερόβια κομποστοποίηση σε μικρές, αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις υπό συνθήκες κοινωνικού ελέγχου.

Από αυτή την άποψη, ο αγώνας των πολιτών του Βόλου, του Βελεστίνου και του Αγ. Γεωργίου, εναντίον της επένδυσης της ENGAL, είναι ο ίδιος αδιαίρετος αγώνας με εκείνον των κατοίκων της Κερατέας, του Γραμματικού, της Φυλής, της Ασσήρου και της Λευκίμμης. Είναι ένας αγώνας του οποίου το διακύβευμα είναι κυριολεκτικά το περιβάλλον και η ζωή τόσο των παρόντων, όσο και των αγέννητων γενεών στην Ελλάδα. Ακριβώς για αυτό, είναι ένας αγώνας που η κοινωνία μας είναι «καταδικασμένη» να κερδίσει, άσχετα από το πόσο ισχυροί ή αδίστακτοι, είναι αυτοί που βρίσκονται απέναντι της.

Γ) Σε ότι αφορά στις αποδιδόμενες στον κ. Βολιώτη αδιάψευστες δηλώσεις

Καλούμε τον εκπρόσωπο της Περιβαλλοντικής Πρωτοβουλίας Μαγνησίας είτε να αξιολογήσει δημοσίως τις πηγές του, είτε να τοποθετηθεί δημοσίως επί των κινήτρων του.

για τη Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση «ΞΕΚΙΝΗΜΑ»

Τελάλης της επανάστασης στην Αθήνα

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΠΑΣΟΚΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ TΡΙΑ ΕΙΔΗ ΠΑΣΟΚΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ:

1. ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ

2. ΟΙ ΒΛΑΜΕΝΟΙ.

3. ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΟΙ.

ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΣΟΣΤΟ, ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1981 ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ, ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΑΛΛΑΓΗΣ, ΚΑΙ.....

ΒΟΛΕΥΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΑΡΗ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ.

ΟΙ ΒΛΑΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΣΟΣΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΤΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΓΝΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΕΡΝΕ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ.

ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΟΣΟΣΤΟ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΑΝ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.

ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΠΑΣΟΚΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ, ΜΑΜΑΔΕΣ, ΠΑΙΔΙΑ, ΑΝΙΨΙΑ, ΚΛΠ. ΨΗΦΙΖΑΝ, ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΠΑΣΟΚ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΕΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ.
ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ, ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΧΑΡΗ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΝ ΜΕ 300 ΕΥΡΩ ΜΙΣΘΟ.
ΜΙΛΑΜΕ ΦΥΣΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΑΣΟΚΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ TOY ΠΑΣΟΚ ΥΨΗΛΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΘΗΣΑΥΡΙΣΑΝ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ.

ΟΙ ΒΛΑΜΕΝΟΙ ΠΑΣΟΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΠΙΟ ΦΑΥΛΟ ΚΑΙ ΛΑΙΚΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΝΑ ΗΤΑΝ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.
ΑΥΤΟΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

ΕΔΩ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΝΑ ΞΕΣΤΡΑΒΩΘΗΚΑΝ.

ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΡΟΥΓΓΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ.

ΛΑΜΠΗΣ Π.

Αφιερωμένο στη Μαρία...

ΤΟΥΣ ΔΙΕΣΥΡΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ - ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑΘΗ!

Σάλος έχει ξεσπάσει στη δημοσιογραφική πιάτσα για τον άγριο διασυρμό των ειδήσεων του MEGΑ, από τον αρθρογράφο Στάθη της Ελευθεροτυπίας, ο οποίος ξεσπάθωσε κατά Τρέμη και Πρετεντέρη και του δελτίου ειδήσεων του καναλιού, με τίτλο "Τα ντόπερμαν της ενημέρωσης"...



Όλα ξεκίνησαν όταν στο χθεσινό φύλλο της Ελευθεροτυπίας ο σκιτσογράφος και δημοσιογράφος Στάθης κατακεραύνωνε με πολύ έντονους χαρακτηρισμούς το δελτίο ειδήσεων του MEGA. Φυσικά το συγκεκριμένο άρθρο ξεσήκωσε όχι μόνο την παρουσιάστρια Όλγα Τρέμη και τον σχολιαστή Γιάννη Πρετεντέρη, αλλά το σύνολο των δημοσιογράφων του MEGA, που συνέταξαν επιστολή και μάζευαν υπογραφές για να τη στείλουν στον ίδιο τον Στάθη και την Ελευθεροτυπία, απαντώντας σε όσα γράφει!

Αναλυτικά το άρθρο του Στάθη με τίτλο «Τα ντόπερμαν της ενημέρωσης»

Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.

Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 ευρώ.

Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.

Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...

Τι Τρόμος είναι αυτός;!

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα!

Τι οργουελικός εφιάλτης!

Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να τη δαγκώσουν, να τη διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν και να του τη δώσουν πίσω να τη φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει - και αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.

Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος Ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλη τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται - είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Όχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.

Τίποτα απ' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι, διακόπτουν όποιον γουστάρουν και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.

Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.

Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.

Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό τη δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις, αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλη το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.

Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.

Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.

Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα, οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.

Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!

Χρειαζόμαστε Επαναπροσδιορισμό Ενός Νέου «Πατριωτικού Δόγματος». Χρειαζόμαστε Μια Νέα “Εθνική Ενότητα”.

Αναρτήθηκε από τον/την ΜπαρμπαΝίκος στο Απριλίου 6, 2011

Γράφει ο Κλεισθένης.

Πιάσαμε πάτο. Η οικονομία και η ψυχολογία του λαού βρίσκονται στο ναδίρ. Στα εθνικά θέματα όλα πάνε κατά διαόλου.

Η ανατροπή της κομματοκρατίας και μάλιστα στη χειρότερη έκδοσή της την οικογενειοκρατία είναι αναγκαιότητα και προτεραιότητα για την Ελληνική κοινωνία. Το μέλλον φαντάζει αβέβαιο και για κάποιους καταστροφικό.

Η υγιής δημοκρατική δράση των κοινωνικών δυνάμεων είναι επιτακτική και πρέπει να γίνει άμεσα παρακάμπτοντας τα φθαρμένα κόμματα και την δουλικότητά τους.

Υπάρχουν στη κοινωνία υγιείς δυνάμεις αλλά η πολυδιάσπασή τους σε μικροκινήματα όπου καθένας θέλει να είναι αρχηγός εμποδίζει την ένωσή τους κάτω από ένα φορέα-κόμμα με δυνατότητες για την απελευθέρωσή μας απ’ την ιδιότυπη οικονομική κατοχή.

Η σύμπραξη αυτών των υγιών δυνάμεων θα ενεργοποιήσει την ανασύσταση του Ελληνικού έθνους-κράτους κάνοντας ένα υπερβατικό άλμα προς το μέλλον.

Οι κοινωνικές αντιθέσεις και οι οικονομικές συγκρούσεις των κοινωνικών ομάδων πρέπει προς το παρόν να τεθούν σε δεύτερη μοίρα αφού προέχει η σωτηρία της πατρίδας.

Αυτό πρέπει όλοι να το συνειδητοποιήσουμε αναλαμβάνοντας καθένας και όλοι μαζί τις ευθύνες μας για την Ελλάδα του μέλλοντος, την Ελλάδα που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας. Φαντάζει πολύ δύσκολο αλλά δεν είναι ακατόρθωτο, θέλει την ενεργοποίηση του Ελληνικού φιλότιμου και την επικράτηση της αγάπης για την πατρίδα.

Ένα κόμμα (κόμμα εθνικής σωτηρίας και δικαιοσύνης) και ένα «δόγμα» είναι απαραίτητα για να επιτευχθεί ο στόχος.

Όταν γράφω για κόμμα εθνικής σωτηρίας και δικαιοσύνης, προς θεού, δεν ιδρύω κάποιο κόμμα ούτε προτείνω την ίδρυσή κόμματος με αυτό το όνομα, απλώς περιγράφω τον βασικό στόχο που θα πρέπει να έχει μία δυναμική δημοκρατική κίνηση δλδ την σωτηρία της χώρας και την παραδειγματική καταδίκη όσων την έφεραν στο χείλος του γκρεμού.

Όταν γράφω για την ανάγκη ύπαρξης ενός «δόγματος» που θα διέπει την οικονομία, την πολιτική και τις διεθνείς μας σχέσεις εννοώ την συμπύκνωση του ποιοι είμαστε, τι θέλουμε, τι οραματιζόμαστε και ποιος ο σκοπός ύπαρξής μας σαν Ελλάδα και σαν Έλληνες σε βασικές και απαραβίαστες αρχές που θα ακολουθούνται πιστά και απαρέγκλητα απ’ όλους τους σημερινούς και τους μελλοντικούς κυβερνήτες.

Η αναγκαία αντιπαράθεση ιδεών και θέσεων θα δώσει τελικά με δημοκρατικό τρόπο ένα τέτοιο «δόγμα» δίνοντας στους Έλληνες μια προοπτική για το μέλλον και αφού γίνει κτήμα και πιστεύω των Ελλήνων θα πειθαναγκάσει τους κυβερνήτες να μην διαφοροποιούνται απ’ τις βασικές αρχές δλδ το «δόγμα».

Η ισχυροποίηση της εθνικής ταυτότητας είναι και παραμένει πρώτη αναγκαιότητα και αποτελεί εγγύηση για την ύπαρξή μας στο μέλλον.

Οι ταμπέλες εθνικιστής, φασίστας κτλ που αποδίδονται χωρίς κρίση σε όποιους αγαπούν την πατρίδα και επιδιώκουν την ύπαρξη και πρόοδο της Ελλάδας πρέπει να μας αφήσουν αδιάφορους.

Η ταμπελοποίηση χωρίς τα ανάλογα επιχειρήματα είναι φασιστική πράξη.

Η πολυδιαφημισμένη πολυπολιτισμικότητα απέτυχε γιατί άλλο πράγμα να έχεις καλές σχέσεις με τους γείτονές σου και άλλο πράγμα να μπουν με το έτσι θέλω στο σπίτι σου παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου. «Καλός είσαι γείτονα αλλά εσύ στο σπίτι σου και εγώ στο δικό μου».

Οι Σκοπιανοί για να επιβιώσουν σαν κράτος προπαγανδίζουν ότι είναι Μακεδόνες δλδ αυτοπροσδιορίζονται εθνικά έστω και με παραχάραξη της ιστορίας γιατί γνωρίζουν ότι χωρίς εθνική συνείδηση θα πάψουν να υπάρχουν και θα απορροφηθούν απ’ τα γειτονικά κράτη, εμείς έχουμε Ελληνική εθνική συνείδηση και κάποιοι επιδιώκουν να την απεμπολήσουμε, είναι καλά οι άνθρωποι;;;;;;

Οι Τούρκοι προσπαθούν να πειθαναγκάσουν τους Κούρδους να αποδεχτούν ότι είναι και αυτοί Τούρκοι, γιατί;;;;;;; Γιατί ξέρουν πως αν οι Κούρδοι δεν αποδεχτούν την Τουρκική εθνική συνείδηση υπάρχει μεγάλος κίνδυνος διάλυσης της Τουρκίας σαν κράτος.

Συνοψίζοντας πιστεύω ότι όλοι οι λαοί έχουν ένα «δόγμα» με βάση το οποίο κινούνται.

Άλλες φορές το «δόγμα» χρησιμοποιήθηκε με καταστροφικές συνέπειες (πχ το περί της Άρειας φυλής), σήμερα το «δόγμα» Νταβούτογλου χρησιμοποιείται για τον Τουρκικό επεκτατισμό. Άλλες φορές χρησιμοποιείται για την δυνατότητα ύπαρξης ενός λαού μέσα σε συγκροτημένο έθνος-κράτος.

Εμείς χρειαζόμαστε ένα «δόγμα» που να μας εξασφαλίσει την ύπαρξή μας σε ελεύθερη Ελλάδα της προόδου, με ελεύθερους και δημιουργικούς Έλληνες.

Αναρτήθηκε από Κλεισθένης

Ακούστε το!

Καπετάν Γιώργος...

Ο ….”Επαναστάτης” Πρωθυπουργός….. (O Δον Κιχώτης στη Εξουσία)

Posted by ΜπαρμπαΝίκος στο Φεβρουαρίου 27, 2011

Πως είναι δυνατόν να επαναστατήσει ένας λαός όταν έχει Πρωθυπουργό επαναστάτη….; Η πορεία του Αντιεξουσιαστή στην Εξουσία σε αυτούς τους…. μήνες διακυβέρνησης είναι εκπληκτική….

Μέλος των κινημάτων “ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ”:
—Μισθωτούς
—Συνταξιούχους
—Εθνική Υγεία
—Εθνική Ασφάλεια
—Εθνική Παιδεία
—Προστασία του Πολίτη

Υπέρμαχος για τα Δικαιώματα του:
—Μεγαλοκαναλάρχη
—Μεγαλοεργολάβου

Δείχνει εξαιρετική ευαισθησία και είναι:
—Εξέχων Μέλος της Προστασίας των Γαλλικών και Γερμανικών Τραπεζών
—Μεγάλος Ευεργέτης των Ελληνικών Τραπεζών
—Ύψιστος Προστάτης των δικαιωμάτων των Βουλευτών και των Κυβερνητικών που τους αποδίδονται κατηγορίες για σκάνδαλα, με σύνθημα “Όλα στο φως”(της Παραγραφής).

Στα θετικά του επίσης συγκαταλέγονται:
—Απεχθάνεται το τζόγο(το είπε στο δημοσιογράφο της Βild ότι δε στοιχηματίζει ούτε το μισθό του για τη σωτηρία της χώρας πράγμα το οποίο θεωρεί βέβαιο και γι’ αυτό άλλωστε δεν έκανε δημοψήφισμα για την είσοδο της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης υποστηρίζοντας ότι είναι ο μόνος δρόμος για τη “σωτηρία”!!!.(Τα “φρουτάκια” που έρχονται είναι από άλλο ανέκδοτο)
—Απεχθάνεται το κάπνισμα και θέλει το ίδιο για τους πολίτες του…Άσχετα με το αν καπνίζουν ή όχι…
—Είναι τόσο Δημοκρατικός που όλα τα Νομοσχέδια περνούν από Δημόσια Διαβούλευση, συζήτηση στη Βουλή, όλα συζητούνται με σύγχρονες μεθόδους Πληροφόρησης αλλά τελικά γίνεται ότι πει η Τρόικα….(Λεπτομέρειες….)
—Πολεμά με αυταπάρνηση και χωρίς έλεος: συμβασιούχους, εργάτες, αγρότες ξεβολεύει με περισσή άνεση τους “βολεμένους” φορτηγατζήδες, φαρμακοποιούς, γιατρούς και δικηγόρους διαλύει την ελίτ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, λειτουργεί σαν σκούπα στεγνώνοντας την Αγορά και ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την Ανάπτυξη δημιουργώντας νέες θέσεις ανεργίας…..
Ελλάδα 2010-2011: Η Επανάσταση του Αυτο-Ανόητου…. η αλλιώς ο Δον Κιχώτης Πρωθυπουργός…..
pikri-sokolata

Αναρτήθηκε από ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ – ΤΟ ΛΙΜΕΡΙ

Παπανικολ...ΑΚΗΣ

Για όσους αντέχουν...

ΟΙ ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ. Και η «Γερμανική συνταγή» του κ. Πρετεντέρη

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011, 17:47

Ελευθέριος Ανευλαβής

«Αχ πατρίδα τιμημένη/

κι από ξένους (σ.σ. κι από ντόπιους) γαμημένη»
Κ. Μαρδά «Αθήνα με Θολό Ποτάμι.»

Η εικόνα χάθηκε, ξαφνικά, από τον δέκτη της τηλεόρασης. Ένα μαύρο σεντόνι απλώθηκε στην οθόνη και σιωπή. Σε λίγο, άγρια ποδοβολητά και μουγκανητά άρχισαν ν’ ακούγονται στο βάθος του άδειου «κουτιού».

Όταν ξαναήρθε η εικόνα στο γυαλί, τρεις Ρινόκεροι κάθονταν, μπροστά σε αραδιασμένα μικρόφωνα, σε ένα μακρόστενο τραπέζι, στα πλατό των ειδήσεων όλων των τηλεοπτικών σταθμών της Ξενοχώρας.

Με ακατάληπτη γλώσσα, ο μεσαίος Ρινόκερος μουγκάνιζε, «διαβάζοντας» από ένα χαρτί που είχε μπροστά του.

Αρκετά συχνά, σήκωνε, επιτιμητικά ή απειλητικά, την οπλή του μαλλιαρού δεξιού του άνω άκρου, κοιτώντας, με δυσοίωνο βλέμμα, τους υποτελείς ή υποτιθέμενους - η μετάφραση στη γλώσσα των κωφαλάλων δεν ήταν σαφής - τηλεθεατές τους.

Ναι, ήταν δικοί τους! Αυτοί τους είχαν επιλέξει.

Στην αρχή, και οι τρεις Ρινόκεροι, μαζί, σε χορωδιακό μουγκανητό, είπαν, σε μετάφραση από τη γλώσσα των κωφαλάλων:

«Γι' αυτούς… ο καπνός της θυσίας/και για μας της φήμης ο καπνός, /αμήν».

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος.

«Πουλήστε. Πουλήστε τη Δημόσια περιουσία σας»

Και κρατώντας το ίσο, ο ντόπιος σφουγγοκωλάριος, που, ήδη το καρούμπαλο του ρινοκέρατου άρχιζε να φουσκώνει στο κούτελο του κενού του κρανίου, μουρμούρισε:
«Έτσι κι αλλιώς είναι αναξιοποίητη. Δεν ξέρουμε καν που βρίσκεται, ούτε και πόση είναι. Και την έχουμε αφήσει να καταπατηθεί, αδιαφορώντας».

Κι ΕΚΕΙΝΟΣ αναρωτήθηκε: «Γιατί;»

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος:

«Πουλήστε τις Δ.Ε.Κ.Ο. σας»

Και σε ήχο πλάγιο ο σφουγγοκωλάριος με το ρινοκέρατο:
«Ναι, οι περισσότερες είναι ζημιογόνες. Και η κακοδιαχείριση και η διαπλοκή και η διαφθορά ζουν και βασιλεύουν εκεί μέσα».

Και αναρωτήθηκε ΕΚΕΙΝΟΣ:
«Και δεν φταίει κανείς σας γι' αυτό; Κανείς δεν θα πληρώσει το φαγοπότι των πρασινογάλαζων κομματαρχών και των διορισμένων τους κοπριτών κατά Πάγκαλον, που ''τα έφαγαν μαζί;''». Κι απάντηση δεν πήρε από τις εξεταστικές των πραγμάτων επιτροπές.

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος, με συγκατάβαση:
«Εν τάξει, μην πουλήσετε την Ακρόπολη.
Κρατείστε και τ’ αγάλματα των θεών και θεαινών σας. Του Απόλλωνα και της Αθηνάς και… (είχε κλασική μόρφωση (!) ο βάρβαρος Ευρωπαίος Ρινόκερος).

Και αναρωτήθηκε ΕΚΕΙΝΟΣ:
Το άγαλμα του Απόλλωνα! Για να μας παίζει τη χαυνωτική του τη λύρα και να ξεχνάμε τα βάσανα, που οι ίδιοι φορτωθήκατε, όταν, αφού φάγαμε τα βόδια του, σαν βόδια, «ξαπλώσαμε στης γης την πλάτη ανίδεοι και χορτάτοι», όπως λέει ο Σεφέρης;

Το άγαλμα της Αθηνάς! Για να φωτίζει τη διαμαντοποίκιλτη απαιδευσιά μας, στημένο έξω από το (Π)ανεπιστήμιό μας:
«… φυτώριον αγραμμάτων. Κλίβανος προς εκκόλαψιν ορνιθίων. … Ουδεμίαν έχει η πολιτεία υποχρέωσιν ν’ απολύη ανά παν έτος κατά της κοινωνίας αγέλην ανορθρογράφων θεσιθήρων» που λέει κι ο Ροΐδης;

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος:
«Εν τάξει, μην πουλάτε το Άγιον Όρος σας. Κρατείστε και τον Όλυμπό σας και την Γκιώνα σας. Ακόμη και τις ραχούλες σας, όπως λέει κι ο κ. Παπακωνσταντίνου των Οικονομικών. Μην πουλάτε τις ραχούλες σας».

Και σκέφτηκε ΕΚΕΙΝΟΣ:
Ο μοναχός Εφραίμ, το έχει ξεπουλήσει μοναχός του, ταις πρεσβείαις των (συν)αδελφών του Δουκός της Βιστωνίδος, και των άλλων «αγίων», κατά το πόρισμα της εξεταστικής.

Και πια, δεν «βρόντα ο Όλυμπος», ούτε κι «αστράφτει η Γκιώνα», για τη «χιλιάκριβη τη Λευτεριά».

Και οι ραχούλες, — «Πάνω σε ψηλή ραχούλα/κάθεται μια βλαχοπούλα» —
γεμίσανε βιλάρες, και το κλαρίνο σώπασε, κι ακούγεται μονάχα η κλανιά της εξάτμισης των πόρσε, των φεράρι και των χάμμερ των μεγαλοκηφήνων.

Και συνέχισε ο μεσαίος Ρινόκερος, πονηρά:
«Και τα νησιά σας, δεν σας ζητάμε να πουλήσετε τα νησιά σας. Ίσως, μόνο, μερικές ακατοίκητες βραχονησίδες… που τις γδέρνει το κύμα και μερικά αγριοκάτσικα».

Και θύμωσε τότε ΕΚΕΙΝΟΣ:
Ακατοίκητοι κενόκρανοι. Η «Κυρά της Ρο», η Ελληνίδα μάνα, περήφανα σηκώνει, κάθε μέρα, τη σημαία της ελληνικής Πατρίδας, σε αυτές τις βραχονησίδες.

Μα τι νιώθετε εσείς, οι βραχοκέφαλοι ρινόκεροι, από περηφάνια και Πατρίδα.
Το παγκόσμιο χωριό που δημιουργήσατε, παγκοσμιοποιημένοι χωριάτες, δεν έχει στο λεξικό του τέτοιες λέξεις: Πατρίδα, Έθνος, Αξιοπρέπεια, Φιλότιμο, Ανθρωπιά.

Στον ρυθμό του Δολάριου, της Λίρας, του Ευρώ, του Γιεν, χτυπάει η χρηματισμένη σας καρδιά.

Με χρήμα, μόνο με χρήμα, είναι παραγεμισμένο το άδειο σας κεφάλι.
Χορτασμένοι, κορεσμένοι, κοκορόμυαλοι αυθαδιάζετε. Γιατί «Αυθάδεια γεννά η χόρταση, όταν πολλά πέσουν πλούτη, σε ανθρώπους που δεν έχουνε το νου τους μετρημένον: τίκτει γαρ κόρος ύβριν, όταν πολύς όλβος έπηται ανθρώποισιν όσοις μη νόος άρτιος η.» (Σόλων).

«Ας μη σας λείψει ο πλούτος, Εφέσιοι, για να βεβαιώνεται η κακότητά σας: Μη επιλίποι υμάς πλούτος, Εφέσιοι, ίν’ εξελέγχοισθε πονηρευόμενοι.»! Χλευάζει, ο δικός μας, Ηράκλειτος.

Και σε ήχο πλάγιο κανοναρχεί, ο δικός μας, Σοφοκλής: «Δεν φύτρωσε χειρότερο κανένα κακό στον κόσμο από το χρήμα. Αυτό γκρεμίζει πόλεις. Μαθαίνει τον άνθρωπο να γίνει κάλπης… και να κάνει κάθε βρομιά: Ουδέν γαρ ανθρώποισιν οίο άργυρος κακόν νόμισμ’ έβλαστε. Τούτο και πόλεις πορθεί, … πανουργίας δ’ έδειξεν ανθρώποις έχειν… και παντός έργου δυσέβειαν ειδέναι.»

Για τον Έλληνα άνθρωπο, και όχι των Νέο-Ελληναράδων — Ω Ελλάδα πρώτη χώρα τι γαϊδάρους τρέφεις τώρα (Ροΐδης) — τον εσμό των «άνομων και ανήμερων Κυκλώπων: Υπερφιάλων αθεμίστων Κυκλώπων.» (Ομήρου Ιλιάς) και των πολιτισμένων βαρβάρων της Εσπερίας•

Για τον Έλληνα άνθρωπο, «Η Αρετή είναι επίκτητη κατεργασμένη με σοφία και ισχυρούς νόμους. Αυτήν ασκώντας η Ελλάς και τη φτώχεια και τη σκλαβιά αντιμάχεται: Αρετή δε έπακτός εστί από τε σοφίης κατειργασμένη και Νόμου ισχυρού. Αρετή διαχρωμένη η Ελλάς, την τε πενίην απαμύνεται και την δεσποσύνην.» (Ηρόδοτος).

Αυτή η αρετή των Ελλήνων πλουτίζει την Ελλάδα με ανθρωπιά, κι ας είναι φτωχή σε χρήμα. Ανθρωπιά που τη χαλάσατε εσείς, οι άρχοντες οι παγκοσμιοχτυπημένοι, και κάνατε τους Έλληνες και την Ελλάδα ψωροκώσταινα, σαν τα μούτρα σας, έτοιμοι να τη δώσετε αντιπαροχή για ένα τριάρι στις Βρυξέλλες.

«Λαοφάγε Εξουσιαστή που κυβερνάς δειλούς (σ.σ. νεοελληναράδες): Δημοβόρος βασιλεύς, επεί ουτιδανοίσιν ανάσσεις» — κατά πως φροντοφωνάζει ο Αχιλλέας στην Ιλιάδα του Ομήρου — Νέο-Ελληναράδες.

Ξέχασες ή, ίσως, δεν σου έμαθαν ποτέ ή ποτέ δεν φρόντισες να μάθεις πως:
«Αισχρόν έστι σιγάν της Ελλάδος πάσης αδικούμενης. (Δημοσθένης)

Ξέχασες, αυτό που το βροντοφωνάζει ο Άγγλος ποιητής Πέρσυ Σέλεϋ (Percy Shelley), στην εισαγωγή του έργου, που το τιτλοφορεί «Ελλάς», (τελειωμένο και αφιερωμένο στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, τον Νοέμβριο του 1821:

«Όλοι μας είμαστε Έλληνες. Οι νόμοι μας, η λογοτεχνία μας, η θρησκεία μα, οι τέχνες μας, έχουν τη ρίζα τους στην Ελλάδα. Αν δεν ήταν η Ελλάδα, η Ρώμη, ο ινστρούχτορας, ο κατακτητής, ή η μητρόπολις των προγόνων μας, δεν θα είχε διασπείρει καμιά διαφώτιση με τα όπλα της και εμείς μπορεί ακόμη να ήμασταν άγριοι και ειδωλολάτρες».

Δεν απαριθμώ άλλα κυβερνητικά σου προσόντα, τα οποία λείπουν από την Κυβέρνησή σας, είπε ΕΚΕΙΝΟΣ, μαζί με τον Ροΐδη:

«ου μόνον εκ φόβου μακρηγορίας, αλλά και διότι είναι ως να εξήταζα πόσα άλλα, πλην των ποδών, ελλείπουσιν εις χωλόν, όπως διαπρέψει ως χορευτής»

Οι κάτοικοι της Ξενοχώρας είχαν μείνει άναυδοι.

Στα δελτία ειδήσεων οι σχολιαστές σχολίαζαν πως ήταν ανεπίτρεπτο, έως προσβλητικό, έως προκλητικό, τρία παχύδερμα να δίνουν συνέντευξη για την τύχη της χώρας, ενώ αυτό θα έπρεπε να γίνει από κυβερνητικά, λέει, παχύδερμα.

Διάφοροι αναλυτές, πιο πραγματιστές, διατύπωναν την άποψη (οι απόψεις είναι σαν τις κωλοτρυπίδες. Καθένας έχει κι από μία), πως, αφού χρωστάμε, θα πρέπει να αξιοποιηθούμε — απέφευγαν τη λέξη ξεπουληθούμε όπως ο ρινόκερος το λιβάνι —, θεωρώντας το «ξεπουληθούμε» και ως μη «πολιτκώς ορθό».

Στα σπίτια, στα καφενεία, στους δρόμους, στις πλατείες όλης της Ξενοχώρας, ακούγονταν ποδοβολητά και βρυχηθμοί. Οι ρινόκεροι πλήθαιναν και ξεχύνονταν στους δρόμους μανιασμένοι.

Κάποιοι «νουνεχείς», ψύχραιμοι και ρεαλιστές, έλεγαν: «Μη φοβάστε. Δεν θα σας ορμήσουν. Αν σκύψετε, δεν θα σας πειράξουν. Μια αβλαβή διέλευση από την υφαλοτρυπίδα σας θα επιχειρήσουν».

Αυτοί ήταν εθισμένοι στο ψυχραίμως «κωλοπροβάλλειν», σκέφτηκε ΕΚΕΙΝΟΣ.

Κάποιοι άλλοι, επίσης πραγματιστές και φυσιογνωμιστές συνάμα, καθησύχαζαν τον κόσμο:
«Δεν είναι κακοί. Θα ‘λεγα μάλιστα πως διαθέτουν μια φυσική ομορφιά βορείου ΦΥΡΟΜατος. Τι σημασία έχει ένα ''όνομα'', που σε δέκα χρόνια θα έχει ξεχαστεί! Αν καθόμαστε να συζητάμε για τέτοια πράγματα, πώς θα ζήσουμε…», μέσα στην κοπριά σας.

Αυτοί ήταν οι ανοϊκοί της ιστορίας. Οι «πολιτικώς ορθοί», ορθοτομούντες τον λόγον της εαυτών ανοησίας, εν ονόματι της πολυπολιτισμικότητας και του πλουραλισμού.

Άλλοι, σίγουροι για τον εαυτό τους, με δόση κυνικής μοιρολατρίας, έλεγαν: «Χωνέψτε το, πάρτε το απόφαση. Μην το παίρνετε κατάκαρδα. Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Εμείς τους καλέσαμε. Η σωτηρία της Πατρίδας είναι μονόδρομος».

Ήταν οι πατριδέμποροι, που έσκουζαν για να φοβηθούν οι πατριώτες. Σκέφτηκε ΕΚΕΙΝΟΣ

Κάποιοι από τους Ανθρώπους διαμαρτυρήθηκαν. Πέταξαν προκηρύξεις. Γιουχάισαν τον κοιλαρά εξουσιαστή.

Μα οι σώφρονες, με το καρούμπαλο στο κούτελο, είπαν:

«Είσθε υπερβολικοί. Και δεν έχετε το δικαίωμα να μπερδεύεστε στα πόδια της εξουσίας. Αφήστε την να κάνει τη δουλειά της. Είναι τελείως κουτό να μην θέλετε να σωθείτε.»

Έτσι κανοναρχούσαν οι σωτήρες, σφουγγοκωλάριοι κάθε εξουσίας.

ΕΚΕΙΝΟΣ άρχισε να ψάλει μαζί με τον Κάλβο:
«Και τώρα εις προστασίαν μας/ τα χέρια σας απλώνετε!
Τραβήξετέ τα οπίσω/ βλέπει ο Θεός και αστράπτει
δια τους πανούργους. …

Της θαλάσσης καλήτερα/Φουσκωμένα τα κύματα
να πνίξουν την πατρίδα μου/ωσάν απελπισμένην
έρημον βάρκαν
Παρά προστάτας να έχωμεν.»

Τέλος, κάποιοι «λογικοί», με λογικό καρούμπαλο στο κούτελο, έβγαλαν το συμπέρασμα: «δεν έχετε επιχειρήματα. Είστε παθιασμένοι. Τόσο έξαλλοι. Συμπλεγματικοί ακτιβιστές. Δεν κάνετε διάλογο. Διασαλεύετε την τάξη».

Αυτοί ήταν οι υποκριτές του προσχηματικού διαλόγου της «φιλολαϊκής» εξουσίας.

«Ο διάλογος, με αυτόν που διαφωνείς, είναι αδύνατος. Με αυτόν που συμφωνείς. δεν έχει νόημα», μουρμούρισε ΕΚΕΙΝΟΣ, μαζί με τον Παναγιώτη Κονδύλη.

Και συμπλήρωσε, μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη:
«Όταν ακούς ''τάξη'' ανθρώπινο κρέας μυρίζει».

Και ύστερα ο λόγος του Περικλή αντήχησε, μέσα από του αιώνες:
«Την γαρ χώραν …ελευθέραν δι’ αρετήν παρέδωσαν… Παρά δύναμιν τολμηταί, παρά γνώμην κινδυνευταί και τοις δεινοίς ευέλπιδες (τολμώντας πέρα από τη δύναμή τους, διακινδυνεύοντας παρά τη συνετή γνώμη και στα δεινά ευέλπιδες)

Τούτη τη Νεοελληνική Πατρίδα, οι πρόγονοι, οι αφανείς Κλέφτες και Αρματολοί του 1821 — κι ας αφήσουν τα «πολιτκώς ορθά» οι Ευρωπουλημένοι τουρκόφιλοι —, μας την παρέδωσαν ελεύθερη, μέχρι τώρα (αύριο;), με την παλικαριά τους.

Κι ας έκαναν το πάν οι κοτζαμπάσηδες να μείνει η χώρα όπως ήταν. Κατατρέχοντας τους ραγιάδες και πριν την επανάσταση και μετά.

«Πρόσθες ακόμη τα ανυπόφορα κακά όπου καθημερινώς δοκιμάζουσιν από τους αχρείους επιστάτας του τυράννου…όπου κραζονται προεστοί και άρχοντες, οίτινες από την βρωμερά συνήθειαν έχασαν σχεδόν την εντροπήν των ανθρώπων και τον φόβον του Θεού.» (Ελληνική Νομαρχία).
«Και σκότωναν οι τύραγνοι κι οι τουρκοκοτζαμπασήδες» (Μακρυγιάννης)

Κι ας έφερναν χίλια δυο προσκόμματα οι άρχοντες στους πολεμιστές, που πολεμούσαν «για του Χριστού την πίστη την Αγία, για της Πατρίδος την Ελευθερία.»

«Η αιτία του κακού είναι οι άρχοντες όχι φιλότιμοι, ουδέ τόσο φιλόδοξοι, όσον φιλόπλουτοι. Κατακρατούν τα άρματα όχι δια να πολεμήσουν αλλά δια να υπερασπίσουν τα πλούτη των και κοντά εις τούτο σφετερίζονται και όλα της Πατρίδος τα δικαιώματα» (Θ. Κολοκοτρώνης).

Κι ας αφήσουν τις πουστιές — πουστιά: ανθρώπινη ιδιότητα, ανεξάρτητη από φύλο ή σεξουαλική προτίμηση — οι πολυπολιτισμικοί φλώροι.

Σαφή δ’ ακούεις εξ ελευθεροστόμου γλώσσης (Αισχύλος)

Ορισμένες φορές, στη ζωή και στην πολιτική, κάτω από τη δήθεν σωφροσύνη και τον «ρεαλισμό», κρύβεται η ανανδρία — το σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα —. Μας το ‘μαθε ο Θουκυδίδης

Κρύβεται, το: αλλ’ ουκ αν μαχαίσετο. Χαίσετο γαρ ή μαχαίσετο: ούτε καν θα μαχότανε. Γιατί έτσι και μαχότανε σίγουρα θα χεζότανε, του Αριστοφάνη.

Και ΕΚΕΙΝΟΣ σκέφτηκε πως μέσα στο μισοσκόταδο της Εσπερίας, της αποδυνάμωσης των αρχών της ανθρωπιάς και της υψηλοφροσύνης, όπου θέλουν να μας βυθίσουν οι ρεαλιστές μας, κάπου εκεί, πέρα από την ασυλλόγιστη παγκοσμιοποιημένη δυτικό-δουλοφροσύνη των «πολιτικών» μας και πολλών «πολιτών», αχνοφέγγει το ελευθερόστομο Τόλμησον φρονείν.

Είμαστε ρεαλιστές, ζητούμε το αδύνατο, γιατί έτσι μόνο θα μπορέσουμε να πετύχουμε το βέλτιστο.


Οι ρινόκεροι, πια, είχαν καταλάβει την Ξενοχώρα.
Είχε μείνει μόνος. ΕΚΕΙΝΟΣ ο Άνθρωπος. Ο Μόνος Άνθρωπος.

«Και μέχρι να ‘ρθει το τέλος θα παραμείνω Άνθρωπος.

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΑΣ! (ο Ρινόκερος του Ιονέσκο)

Κι’ ακούστηκε το βροντερό μήνυμα από τα βάθη των αιώνων, με τη φωνή του Αισχύλου:

«Των ανθρώπων τη γλώσσα κανένα χαλινάρι δεν σφίγγει σαν άλλοτε• γιατί μια και της βίας εβγήκεν ο ζυγός, ο λαός είναι λεύτερος να μίλα δίχως φόβο… Η αιματόβαφη γη σου τη δύναμη για πάντα κρατάει των Περσών: Ουδ΄ έτι γλώσσα βροτοίσιν εν φυλακαίς• λέλυται γαρ λαός ελεύθερα βάζειν ως ελύθη ζυγόν αλκάς. … Αιμαχθείσα δ’ αρούραν περικλύστα νάσος έχει των περσών».

«Γοργά από τα μάτια μου, άντε χάσου». Κομίζου δ’ ως τάχιστ’ εξ ομμάτων»

«Άντε να χαθείτε, αγαμοιθύται, Τροϊκάνοι!» Φώναξε ΕΚΕΙΝΟΣ.

Και πήρε το τραγούδι το άξιο να σιγοτραγουδάει:
«Ήρθαν/ ντυμένοι « φίλοι»/ αμέτρητες φορές οι εχθροί μου/ το παμπάλαιο χώμα πατώντας./
και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.

Έφεραν /το Σοφό, τον Οικιστή, και το Γεωμέτρη,/ βίβλους γραμμάτων και αριθμών, την πάσα υποταγή και δύναμη, /το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας./
Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέπη τους. …

Έστησαν και θεμελίωσαν/ …τους νόμους τους θεσπίζοντας τα καλά και συμφέροντα, στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας/
Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους. /Ούτε καν ένα χνάρι θεού στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε.

Έφτασαν/ ντυμένοι «φίλοι»/ αμέτρητες φορές οι εχθροί μου/ τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας./
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε/ παρά μόνο σίδερο και φωτιά /μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.

Ήρθαν/ με τα χρυσά σειρήτια/τα πετεινά του Βορρά και της Ανατολής τα θηρία./ …

«Γι' αυτούς είπαν, ο καπνός της θυσίας/και για μας της φήμης ο καπνός /αμήν.»

Και ΕΚΕΙΝΟΣ, ο τελευταίος Άνθρωπος, απάντησε, στη γλώσσα των Ελλήνων:

«Την γαρ χώραν …ελευθέραν δι’ αρετήν παρέδωσαν…

Παρά δύναμιν τολμηταί, παρά γνώμην κινδυνευταί και τοις δεινοίς ευέλπιδες.»


Γερμανική συνταγή

Γράφει ο Ι.Κ. Πρετεντέρης. Τα Νέα 23 Φεβρουαρίου 2011.
Το κείμενό του σε αγκύλες (αγκυλωμένο στον γαλλογερμανικό άξονα)

Αντί-Γράφει ο Ελευθέριος Ανευλαβής (με πλάγιους χαρακτήρες)

[ΔΕΝ ΞΕΡΩ πόσοι έχουν αντιληφθεί]
— Οι πάντες έχουν αντιληφθεί ό,τι δεν αντιλαμβάνεται ο κ. Πρετεντέρης. Δηλαδή, ότι όλοι τον έχουνε πάρει χαμπάρι.—

[ότι αυτές τις µέρες παίζεται ένα τεράστιο ευρωπαϊκό παιχνίδι: το πέρασµα σε µια µορφή κοινής οικονοµικής διακυβέρνησης.]
— Κοινής οικονομικής διακυβέρνησης των ΔΥΟ σύγχρονων μελανοχιτώνων εναντίον των υπολοίπων, που τους θεωρούν παρίες.

[Ένα παιχνίδι σηµαντικό για την Ευρώπη]
— των μεγαλοαπατεώνων της Siemens και των σφουγγοκωλαρίων της —

[αλλά, κυρίως, απολύτως ζωτικό για την Ελλάδα]
— των τραπεζιτών και του άνομου χρήματος.

[ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΩ χοντρά: αν η διαπραγµάτευση δεν προχωρήσει και δεν ευοδωθεί, κλείσαµε!]
— Εδώ ο Καραϊσκάκης αναφωνεί το μη «ορθώς πολιτικό»: «κλάστε μου τον μπούντζον».

[ΑΠΟ ΕΚΕΙ και πέρα υπάρχουν καλά και κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι ο Πρωθυπουργός έχει κάνει µια κατ’ αρχήν ορθή επιλογή: να συνταχθεί απολύτως σε αυτήν τη διαπραγµάτευση µε τον γαλλογερµανικό άξονα. ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ορθή για δύο λόγους. ΑΦΕΝΟΣ επειδή αυτός ο άξονας παραµένει η καρδιά της Ευρώπης].
— καρδιά χωρίς αίμα μέσα στους κόλπους και τις κοιλίες της. Μόνο χρήμα, χρήμα και πάλι χρήμα στις τετυμπανιαίες σαπιοκοιλιές της.

[και χωρίς τους Γερµανούς και τους Γάλλους δεν προχωράει τίποτα]
— για τους παγκοσμιοποιημένους αρχικλέφτες.

[ Όταν, λοιπόν, αποφασίσουν αυτοί να προχωρήσουν, καλύτερα να είσαι µαζί τους παρά απέναντι.]
— Όμως, όποτε κινδυνεύει η Ελλάδα, οι Έλληνες πατριώτες (όχι οι πατριδέμποροι ευρωπεοελληναράδες. Διορθωτά! το «πε» με «ε») κι’ ας σκυλοτρωγόμαστε στ’ αναμεταξύ, γίνονται μαχητές του «μολών λαβέ», που κάνει τον Τρινταχαίμη (αυλικός του Ξέρξη) και κάθε Τρινταχαίμη, έκτοτε, να ολοφύρεται:
«Αλίμονο, με τέτοιους άντρες μας έφερες να πολεμήσουμε που δεν πολεμούν για χρήματα, αλλά για την αρετή: Παπέ, κ’ οίους επ’ άνδρας ήγαγες μαχησομένους ημέας οι ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιεύονται αλλά περί αρετής.».

[ΑΦΕΤΕΡΟΥ επειδή η Ελλάδα στη σηµερινή της κατάσταση δεν έχει την πολυτέλεια για πολλές τσιριµόνιες. Καλώς ή κακώς, η σωτηρία της (ελληνικής) ψυχής δεν είναι καθόλου δηµοφιλές σχέδιο στην Ευρώπη.]
— Όντως η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα, εσείς το περάσατε για «ταξιδάκι αναψυχής», κατά πως λέει και το τραγούδι.

[Με τους Γαλλογερµανούς, λοιπόν, και την προσευχή µας!]
— και με κατεβασμένα τα βρακιά, και κωλοπροβάλλοντες.
…

[ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ κακό; Επειδή θεωρείται περισσότερο από προφανές]
— Τι μπορεί να είναι «περισσότερο από προφανές;» Προφανώς το κενόκρανο (κενό κρανίο) όσων έχουν άι κιου (IQ) τηλεθέασης (AGB).

[ότι µια «ειδική ρύθµιση» θα ήταν σαφώς ηπιότερη από αυτά που θα προβλέπει τελικώς η συνολική διευθέτηση.]
…
[Προς το παρόν, όµως, το µόνο βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα θα υπαχθεί σε µια ευρωπαϊκή οικονοµική διακυβέρνηση, η οποία θα ασκείται µε όρους που θυµίζουν περισσότερο Μπούντεσµπανκ ]

— Θέλ’ η πουτάνα να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει. Μη «πολιτικώς ορθή» έκφραση.

[και λιγότερο ΣΥΡΙΖΑ.]

[ΑΚΟΥΩ ΒΟΓΚΗΤΑ.]
— «Τι σας έλεγα;»

[Εντάξει, αλλά πολύ φοβούµαι ότι είναι για λάθος λόγο.]

[ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δεν είναι η «γερµανική συνταγή»,]
— ασφαλώς και δεν είναι πρόβλημα για τους γερμανοντυμένους.

[η οποία έχει αποδείξει διαχρονικά και εντυπωσιακά την αποτελεσµατικότητά της.]
— Το τέταρτο Ράιχ στ’ αχνάρια του τρίτου.

[Το πρόβληµα είναι ότι θα εφαρµοστεί στην Ελλάδα και από Έλληνες. Οι οποίοι εδώ και εκατόν ενενήντα χρόνια έχουν ξεφτιλίσει όλες τις συνταγές.]
— Όμως, ΔΕΝ έχουν ξεφτιλιστεί οι ίδιοι• σαν κάποιους ευρωπεόφρονες (Διορθωτά! το «πε» και πάλι με «ε») δημοσιογράφους.

[ΚΑΙ ΜΙΑ κι ο λόγος για τις γερµανικές συνταγές, να θυµίσω ότι στη χώρα µας ακόµη και τα περίφηµα «µαύρα ταµεία» της Siemens ξεφτιλίστηκαν από µια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής.]
— Γιατί ξεφτιλίστηκε η ίδια και όσοι τα «φάγανε μαζί.»