ΣΕ ΡΟΛΟ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Διευρυμένες διοικητικές και εκπαιδευτικές αρμοδιότητες δίνει το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας στους διευθυντές των σχολείων, οι οποίοι πλέον θα επιλέγονται με βάση τα προσόντα τους, και όχι μόνο με γνώμονα τα έτη προϋπηρεσίας.

Οι διευθυντές δεν θα ασκούν πλέον διδακτικό έργο, προκειμένου να μένουν απερίσπαστοι στα διοικητικά τους καθήκοντα που θα περιλαμβάνουν και την αξιολόγηση του διδακτικού προσωπικού. Στο πλαίσιο αυτό θα μπορούν ακόμη και να επιβάλλουν χρηματικές ποινές στους καθηγητές για πειθαρχικά παραπτώματα.

Παράλληλα, θα έχουν την ευθύνη εκπόνησης προγραμμάτων ενδοσχολικής επιμόρφωσης και αυτοαξιολόγησης του σχολείου.

Το νέο σύστημα επιλογής διευθυντών θα τεθεί σε εφαρμογή από το φετινό καλοκαίρι, ώστε οι νέοι διευθυντές να αναλάβουν τα αυξημένα τους καθήκοντα με την έναρξη της σχολικής χρονιάς τον Σεπτέμβριο του 2011.

Υ.Γ. δικό μου.
Μας το μοστράρουν για νέο το σύστημα αυτό.
Εφαρμόστηκε απ’ τους πασόκους απ’ το 1986
κι έφερε στην εξουσία χιλιάδες ανίκανους δασκάλους.
Το μόνο καινούριο είναι οι χρηματικές ποινές.
Κάτι σαν το ΣΔΟΕ θα γίνει.
Θα σε εκβιάζει ο διευθυντής με ποινή
και θα του δίνεις τα μισά στο χέρι
για να γλιτώσεις τα άλλα μισά…

Για την… ταμπακέρα, κύριε Σαββόπουλε(;!)

Του Θανάση Νικολαίδη

ΤΟ κείμενο αυτό γράφτηκε με αφορμή τον παλιό «τραγουδοποιό» και σημερινό επιστολογράφο (PRESS-GR) «Νιόνο τον παραμυθά». Είναι υπεράνω… χρημάτων (ως αμοιβής για λεγόμενες συναυλίες κ.λπ.) και ο μεγάλος αριθμός των (παλιών) φυγόστρατων εξασφαλίζει την «εγκυκλιότητά» του.
ΕΙΝΑΙ το μυστικό τους. Κοινό, «ενωτικό», «θανατηφόρο». Δημόσια πρόσωπα που απέφυγαν τη στράτευση και σκεπάζουν αυτήν τη «λεπτομέρεια» με την ένοχη σιωπή τους..... Δεν υπηρέτησαν! Δεν πήγαν φαντάροι!! Η «μαγκιά», το μέσον, η καταστρατήγηση του νόμου που τους κράτησε μακριά απ’ τον στρατώνα κι ανάμεσα στα «κορόιδα». Μέσα στην κοινωνία εκείνων που κόπτονται πως υπηρετούν ως εθνοπατέρες με ό,τι φρόνημα απέμεινε από πατρίδα. Ποιοι άλλοι; Κάποιοι (πολλοί) καλλιτέχνες και «καλλιτέχνες» που βάλθηκαν να μας πείσουν πως ξεπλήρωσαν(!) το χρέος τους με «συναυλίες» σε γήπεδα και σε στρατώνες. (Θυμηθείτε τον κ. Σαββόπουλο να χοροπηδάει στην πίστα με χειροκροτητές φαντάρους και με τη γαλανόλευκη ριγμένη στην πλάτη δίκην… πατσαβούρας).
ΔΕΝ είναι οι μόνοι (οι «καλλιτέχνες»), είναι οι… καλύτεροι. Κι άλλοι ποιοι; Ποιοι εξαγόρασαν τη θητεία τους νόμιμα και ποιοι άλλοι απηλλάγησαν χωρίς να το δικαιούνται; Εκείνοι που μιλάνε για πατρίδα! Πολιτικοί (κάποιας ηλικίας και σε μεγάλο ποσοστό) - εθνοπατέρες που δεν πάτησαν σε στρατώνα παρά μόνο για να γευτούν το σουβλιστό πασχαλινό αρνί και ξεσπαθώνουν, στη βουλή, με κορώνες για το «χρέος προς την πατρίδα».
ΚΑΙ κάποιοι ακόμα. Εκείνα τα αμούστακα που δρομολόγησαν το φρόνημά τους προς την κατεύθυνση της χριστιανικής πίστης, μετά… απαλλαγής απ’ τον στρατό. Ενταγμένοι και άλλοι στρατευμένοι αφιέρωσαν τον εαυτό τους στον… Θεό. Ούτε χακί και αγγαρείες, χωρίς καψόνια και ταπεινώσεις, (βρωμο)ποδαρίλα του θαλάμου, ΕΗΔ και… αντικομουνισμό. Καλύτερα στο κελί του μοναστηριού με τις γονυκλισίες, τα σταυροκοπήματα και την «τράπεζα», με το επιμελώς καλοκάγαθο ύφος και το βλέμμα παρακλητικό στον επουράνιο, παρά να σου τινάζει τα νεύρα η κραυγή του επιλοχία, το «σπάσιμο» της κράτησης, ο διπλανός χαφιές και η εξουσία του καραβανά.
ΤΟ παραπάνω αφιερώνεται στους κ. κ. Σαββόπουλο (απηλλάγη με «τρελόχαρτο» - έτσι το ’λεγε ο κόσμος κι ας με συγχωρήσει ο Νιόνιος), Λαζόπουλο (με παρόμοιο «χαρτί» στη τσέπη, τον «τσάκωσαν», υπηρέτησε ελάχιστα και σήμερα «διδάσκει» τη νεολαία), Παπακαλιάτη (ομοίως), Τριανταφυλλόπουλο, αλλά και στον κ. Άνθιμο Θεσσαλονίκης, που υπηρέτησε κανονικά(!) στην Αεροπορία.
ΣΕ ποιους άλλους; Στους πολλούς (γράφτηκε, παλιότερα, για το 1/3) άνδρες του κοινοβουλίου μας, που εξαγόρασαν (νόμιμα) τη θητεία τους και άρα ΔΕΝ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ.

Υ.Γ. δικό μου.
Δεν έχετε δίκιο κ. Νικολαίδη.
Ο Νιόνιος επανόρθωσε στα χρόνια του Μητσοτάκη.
Τότε που έστειλε το γιο του φαντάρο.
Τότε που έγραψε το άσμα «καλός πολίτης, γιε μου».
Τότε που νόμιζε πως θα γίνει Μελίνα…

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΔΑΝΑΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Με υπόδειξη φίλων διάβασα xθες στηνPRESS-GR/ΔΗΜΑΓΩΓΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ όπως αυτοαποκαλείται, επιστολή ανάλογης έπαρσης και φιλαρέσκειας, από την άγνωστη σε ‘μενα - κι ούτε θέλω να τη μάθω - Δανάη Παναγιωτοπούλου κι αναγούλιασα.
Μολονότι κοντεύω πια τα εβδομήντα, μετά κόπου συγκρατώ τα νεύρα μου απέναντι σε ελεεινές και κατάφορα άδικες επιθέσεις και δεν θα ‘πρεπε να απαντήσω καν. Όμως η συκοφαντική επιστολή τής ας πούμε κυρίας Δανάης, εμπίπτει στην αρμοδιότητα του εισαγγελέα.
Ανάγκη να βάλω ένα - δυο πραγματάκια στη θέση τους.
Όταν είπα στη Μαρία Χούκλη ότι «μας δωροδοκούσαν» χρησιμοποίησα τον πληθυντικό για να συμβάλλω, αλληλέγγυος, στην αυτογνωσία και αυτοσυνειδησία μας. Δεν έχω πάρει ποτέ ούτε δραχμή απ’ το Υπουργείο Αμύνης όπως ψευδέστατα ισχυρίστηκαν οι συκοφάντες μου . Και ενώ είχα φυσικά, δικαίωμα αμοιβής, έπαιξα δωρεάν για τους φαντάρους τότε, ακριβώς για να μη μπερδευτώ με τα σκατά, πράμα που εντέλει δεν απέφυγα, διότι ξεσήκωσαν σαχλό θόρυβο οι κιτρινιάρες εφημερίδες εκείνης της εποχής, ότι δήθεν τα πήρα.
Επενέβη ο εισαγγελέας, «έσκαψε» επί μήνες και εντέλει με αθώωσε, πανηγυρικά μπορώ να πω, αφού το ανακοίνωσαν όλα τα ραδιόφωνα. Φαίνεται ότι μερικοί υποανάπτυκτοι έκαναν πως δεν…άκουσαν.
Γράφει επίσης αυτή η Παναγιωτοπούλου, ότι «με εξαγόρασε η καθεστηκυία τάξη».
Τον κακό της τον καιρό.
Σαράντα έξι χρόνια δε ζήτησα ποτέ καμία επιδότηση από κανένα υπουργείο. Σιχαίνομαι τους κρατικοδίαιτους καλλιτέχνες. Μελαγχολώ με την επιχορηγούμενη τέχνη.
Τραγουδούσα πάντοτε όπως αισθανόμουν και όπως σκεπτόμουν, ανεξάρτητα απ’ το όποιο προσωπικό κόστος, όχι επειδή είμαι τάχα ανώτερος, αλλά επειδή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς τη δουλειά μου. Σαράντα έξι χρόνια τώρα, παρ’ όλα τα φριχτά μου ελαττώματα και τις αδυναμίες, ήρθα σε σύγκρουση όταν χρειάστηκε, όχι μόνο με τη Χούντα αλλά και με τις λογοκρισίες των κομματικών γραφείων και με περισπούδαστους δημοσιογράφους, κάποιες φορές μάλιστα και με το ίδιο το αξιότιμο κοινό.
Ξέρετε άραγε πολλούς που να διακινδύνευσαν τέτοια πράγματα για την ελευθερία της έκφρασής τους; Αν ήθελα να ‘μαι το «καλό παιδί» και να τραγουδώ μόνο ό,τι «συμφέρει», σιγά το δύσκολο, θα με αποθεώνατε ανοήτως ακόμη• και όλοι θα ‘μασταν ευχαριστημένοι και ηλίθιοι.
Στην κρίση που περνάμε, κανείς δεν έχει δικαίωμα να λέει ότι η κρίση δεν τον αφορά και ότι ως συνήθως φταίνε μόνο και πάλι οι άλλοι. Διότι αυτός που δεν έκοψε απόδειξη κι αυτός με το αυθαίρετο κι αυτός που «έσπρωξε» για να διοριστεί το παιδί του, ενθαρρυνθήκανε εντέλει να συνδιαμορφώσουν λιγουλάκι κι αυτοί, την κόλαση που ζούμε τώρα.
Αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι συμφωνώ με το «μαζί τα φάγαμε», διότι η ευθύνη ανήκει σ’ αυτόν που είχε την δυνατότητα της πρόβλεψης. Κι ενώ την είχε, την παραμέρισε, μα από αδυναμία χαρακτήρος; Μα από κυνισμό; Μα από ιδιοτέλεια; Αδιάφορο.
Όταν η τράπεζα τραβούσε τον κόσμο απ’ το μανίκι να του δώσει δάνεια που δεν εξοφλούνται, δεν έφταιγε ο ανθρωπάκος που πήρε το δανειάκι• έφταιγε η τράπεζα. Όταν βούλιαζαν οι ΔΕΚΟ δεν έφταιγε ο υπάλληλος• έφταιγαν οι κυβερνήσεις και οι εργατοπατέρες. Όταν κάποιος αγρότης αγόραζε Καγιέν ή τα ‘τρωγε με τις Ρωσίδες, δεν έφταιγε ο αγρότης• έφταιγαν οι μαφίες που μοίραζαν τις επιδοτήσεις για τη μίζα τους.
Και για τις πελατειακές σχέσεις των κομμάτων εξουσίας χρόνια τώρα, δεν έφταιγε βέβαια ο ψηφοφόρος αλλά εκείνοι οι πολιτικοί που τον κηδεμόνευαν.
Αυτά εννοούσα όταν έλεγα «μας δωροδοκούσαν». Το ρήμα μπορεί να μην είναι ακριβές για όλες τις επιμέρους περιπτώσεις, διότι μιλώ πάντα σαν καλλιτέχνης και το είπα συμβολικά. Όλοι το καταλαβαίνουν αυτό, εκτός από μερικούς πνευματικούς κάφρους. Αν και είμαι βέβαιος, ότι κι αυτοί το καταλαβαίνουν αλλά βρήκαν την ευκαιρία να εφαρμόσουν πάλι την ναζιστική συνταγή του Γκαίμπελς: «Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, όλο και κάτι μένει».
Μ’ αυτόν τον συγκεκριμένο φασισμό να δούμε τί μέλλει γενέσθαι.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να διαφωνεί με το περιεχόμενο των τραγουδιών μου ή των συνεντεύξεών μου. Αυτό δεν του δίνει το δικαίωμα να διαδίδει συκοφαντικά ότι τάχα η έκφρασή μου δεν είναι πράξη ελεύθερης βούλησης αλλά εξαγορασμένης συνείδησης.
Κι όποιος το διαδίδει ενώ ξέρει ότι είναι ψέμα, είναι ή φασίστας ή επηρμένο τσογλάνι.

Υ.Γ. δικό μου.
Νιόνιο, ξαναδιάβασε τη Δανάη.
Δε θα την καταλάβεις βέβαια, γιατί δε θέλεις να την καταλάβεις…
Αυτά που «εν βρασμώ ψυχής γράφεις» αποδεικνύουν απλά πως
ο δίκαιος λόγος μπορεί να γίνει άδικος
και ο άδικος δίκαιος.

Ο Μήτσος ο ΠΑΣΟΚΟΣ και τα κορόιδα οι Έλληνες!

του ΣΤΑΘΗ
Ο Μήτσος ο ΠΑΣΟΚΟΣ είναι σήμερα 65-66 χρονώ.
Από νέος πρασινοφρουρός, εξ ου και το παρανόμι, αλλά με νου και γνώση.
Δεν σπατάλησε τις δυνάμεις του, εκεί στη δεκαετία ’75-’85, όπως εμείς οι υπόλοιποι στις αφισσοκολλήσεις, τα αμφιθέατρα και τις στρατολογήσεις, πιο
μπασμένος στην πιάτσα ο Μήτσος, εργατόπαιδο άλλωστε, έχτιζε μεθοδικά τα «κονέ του»! Κόλλαγε πού και πού και καμμιά αφίσσα για να ‘χει μούτρα να δει τον Λαλιώτη, τσακωνόταν και με τους Κνίτες για να ‘χει να το λέει, αλλά κυρίως ο Μήτσος ο ΠΑΣΟΚΟΣ ήτανε «κώλος (όπως απεδείχθη) και βρακί» με τους τοπάρχες του ΠΑΣΟΚ καθώς και «σταθερή βάση»
για τους «πρωτοκλασσάτους» του κινήματος, καταπώς είχαν ήδη αρχίσει να αποκαλούνται τα ανώτερα στελέχη της πράσινης ανάπτυξης (του κόμματος)…
*****
Με όλα αυτά, όταν το ΠΑΣΟΚ πήρε την εξουσία το 1981, ο Μήτσος ο ΠΑΣΟΚΟΣ ήταν απ’ τους πρώτους που διορίσθηκαν σε κρατική Βιομηχανία -κάργα φέρελπι εκείνη την εποχή για την οικονομία.
Ο Μήτσος έπιασε δουλειά εργάτης, δαγκωτό ΠΑΣΚΕ και, βεβαίως, συνέχισε τον χαβά του με τα «κονέ».
Από εργατομικροαστική οικογένεια του Βύρωνα ο Μητσάρας, είχε ο πατέρας του μια ταβέρνα, άρχισε ο Μήτσος να δουλεύει ο ίδιος το μαγαζί – να ξεκουραστεί κι ο γέρος, δούλευε έως αργά τη
νύχτα, πήγαινε το πρωί στην κρατική Βιομηχανία για… ύπνο! Ω, ναι! κανόνισε με τα κονέ του ο δουλευταράς μας να σκάει μύτη το πρωί, να χτυπάει κάρτα, 6.15′, κι ύστερα να την πέφτει σε μια κόζι γωνίτσα έως τις 12.00.
Στις 12.00 ξύπνημα και φρέσκος φρέσκος καφεδάκι με τα άλλα τα παιδιά, εκτιμήσεις πώς πάει το «κίνημα» και, πάνω απ’ όλα, κονέ! Κατά τις 2.00 χτύπαγε κάρτα ο Μήτσος
μια βόλτα απ’ το κόμμα και τους μεγάλους, σπίτι, φαγάκι κι ύστερα δουλειά στο ταβερνάκι.
………………………………
Αρχισε να φτιάχνεται οικονομικώς ο Μήτσος, και κοινωνικώς; παράγων! Διόρισε κι ένα ανηψάκι του (κι αργότερα άλλο ένα) στην ίδια κρατική (την έρμη) Βιομηχανία, η οποία στο μεταξύ είχε αρχίσει να πηγαίνει κατά διαβόλου.
Οχι λόγω Μήτσου μόνον, αλλά και λόγω ανωτέρας βίας, ήγουν
προς χάριν των ιδιωτών αντιπροσώπων που έφερναν στη χώρα προϊόντα σαν αυτά που παρήγαγε η εγχώρια παραγωγή.
Επί Μητσοτάκη ο Μήτσος απολύθηκε. Αποζημιώθηκε -δεν είχε ακόμα τότε περικόψει τις αποζημιώσεις το ΠΑΣΟΚ, αλλά η απόλυση, απόλυση!
Ανέβηκε ο δικός μας στα κάγκελα και μαζί του κι εμείς, κνίτες, πρώην ρηγάδες, καλοκάγαθοι ΠΑΣΟΚΟΙ, αναρχικοί, όλοι για του Μήτσου το ψωμί -κάναμε όλοι το σωστό, έπεσε ο Μητσοτάκης,
επαναπροσελήφθη ο Μήτσος (πήρε κι αύξηση), ψυχορραγούσε η βιομηχανία, ούτε για ύπνο δεν πήγαινε πλέον σε δαύτην ο Μητσάρας, άλλος τού χτύπαγε την κάρτα, βελτίωσε τα «κονέ» του, έγινε εκσυγχρονιστής, είχε και τις πληροφορίες του -έσπρωξε τα λεφτά του στο χρηματιστήριο σε κάτι μετοχές ΕΠΕΡΑ, βγήκε εγκαίρως με τα λεφτά του δεκαπλασιασμένα,
έκλεισε την ταβέρνα του γέρου του, άνοιξε ρεστοράν, πήρε και σπίτι απ’ την Εργατική Κατοικία -παρ’ ότι η οικογένεια είχε σπίτι, απ’ τα παλιά μάλιστα του Βύρωνα, όμως «κονέ» ο Μήτσος,
κάπως τα μπουρδούκλωσε, κάπως τα βόλεψε, άλλωστε πανταχού υπάρχοντες οι «σύντροφοι», ο Μήτσος, όχι μόνον πήρε σπίτι τζαμπέ, αλλά και ουδέποτε κατέβαλε το γλίσχρο τίμημα που του αναλογούσε γι’ αυτήν την παροχή -«άσ’ τους να κουρεύονται»…
Καπάκι ιδιωτικοποιείται η βιομηχανία που (δεν) δούλευε ο Μήτσος ο ΠΑΣΟΚΟΣ τα 33 συναπτά έτη που πήγαινε εκεί για ύπνο, και βρίσκεται ο Μητσάρας συνταξιούχος με 2.500 ευρουδάκια σύνταξη στην τσέπη, βρέξει-χιονίσει.
Σήμερα ο Μήτσος ο πρώην πρασινοφρουρός είναι πρώην εκσυγχρονιστής, φανατίλα με τον Γιωργάκη, κάτοχος Μη-Κυβερνητικής-Οργάνωσης, γνωστός ιδιοκτήτης γευσιγνωστικού εστιατορίου και κονομημένος.
Οταν μεθάει βρίζει τον λαό, οι κοπρίτες, μαζί τα φάγαμε, του φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, σιχτιρίζει την Αριστερά που δεν έχει προτάσεις για τίποτα, ο γιος του δεν θέλει ούτε να τον δει και οι περισσότεροι απ’ όσους αντάμωσε στη ζωή του λένε γι’ αυτόν: «χέσ’ τον τον μαλάκα».
Νομίζω ότι και η Ελλάς ευγνωμονούσα αυτό το επίγραμμα θα χαράξει επιτύμβιο στον τάφο του Μήτσου: «Χέσ’ τον τον Μαλάκα»…
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 28.ΙΙ.2011 stath

"όχι άλλοι ξένοι στην Ελλάδα μας", λένε οι ...Αλβανοί !

Δεν είναι πλάκα !
Στις ειδήσεις του Alpha, είχε ρεπορτάζ από στέκια Αλβανών μεταναστών οι οποίοι, ήταν αγανακτισμένοι από το κύμα λαθρομετανάστευσης που έπνιξε την Ελλάδα και έλεγαν "δεν πάει άλλο, όχι άλλοι ξένοι στην Ελλάδα".
Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα πάντως !

Περί λαθρομεταναστών σήμερα...

Τα συμπεράσματα και τα σχόλια δικά σας.

ΠΟΙΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΑΣΣΙΚΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΟΥ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Πρώην γραμματέας της σπουδάζουσας νεολαίας του ΚΚΕ, ο ιδιοκτήτης του κτιρίου
Posted Ιανουαρίου 29, 2011
Αξίζει να δούμε λίγο ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του κτιρίου που δόθηκε στους λαθρομετανάστες, ποιοι είναι οι χορηγοί του και η ΜΚΟ του. Ο ιδιοκτήτης λοιπόν είναι ο Ντίνος Ρουτζούνης, πρώην γραμματέας της σπουδάζουσας νεολαίας του ΚΚΕ, ιδιοκτήτης της Κάπα Research, γνωστής εταιρίας δημοσκοπήσεων, που έχει στο πελατολόγιο της όλα σχεδόν τα τηλεοπτικά κανάλια και τις εφημερίδες της Ελλάδας.
Με μεγάλες εργολαβίες στο ενεργητικό του, όπως το σύστημα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και το σύστημα πληροφόρησης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Ντίνος Ρουτζούνης είναι ένας γνήσιος αριστερός μεγιστάνας. Βεβαίως το κτίριο δόθηκε στους λαθρομετανάστες, αφού έτσι και αλλιώς ήταν γνώριμο σε όλους από τις εκδηλώσεις της Ένωσης Μεταναστών που λαμβάνουν χώρα εκεί από το 2009, με την αιγίδα φυσικά της Κάπα Research και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών στην Ελλάδα. Όπως χαρακτηριστικά δηλώνεται στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου, ΜΚΟ, Υπάτια: "Αντικείμενο του Ινστιτούτου Υπατία είναι η καταγραφή, ανάλυση και ερμηνεία οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών φαινόμενων και γεγονότων με στόχο την εξαγωγή συγκεκριμένων αποτελεσμάτων και εκτιμήσεων."
"Στο πλαίσιο αυτό προγραμματίζονται και υλοποιούνται σε τακτά διαστήματα ημερίδες κατά τις οποίες παρουσιάζονται και αναλύονται τα συμπεράσματα των ερευνών με την ενεργή συμμετοχή φορέων και πολιτών οι οποίοι συνδιαμορφώνουν την ερμηνεία των αποτελεσμάτων."
Είδαμε ήδη τι είδους ημερίδες διοργανώνει αυτό το Ινστιτούτo και ο ιδιοκτήτης του, πρώην γραμματέας της σπουδάζουσας νεολαίας του ΚΚΕ, αριστερός από κούνια, συνεργάτης εδώ και 20 χρόνια των δύο μεγάλων κομμάτων και όχι μόνο. Ενδεικτικά στο πελατολόγιο της εμφανίζονται το Γερμανικό Προξενείο, το Βρετανικό Συμβούλιο και όλα τα υπουργεία. Ομογάλακτος του συστήματος λοιπόν ο ιδιοκτήτης του κτιρίου στο οποίο κατέληξαν οι "διαπραγματευτές", όπως ο εκλογολόγος του MEGA, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλαβάνος και φυσικά το Ελληνικό (;;) κράτος.
ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟ ΕΝΟΙΚΙΟ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΟΥ!

Αυτό είναι το νεοκλασικό κτίριο, του ιδιοκτήτη της εταιρείας δημοσκοπήσεων Κάπα Research Ντίνου Ρουτζούνη στη συμβολή των οδών Ηπείρου και Πατησίων, όπου μετεγκαταστάθηκαν οι μετανάστες απεργοί πείνας από το κτίριο της Νομικής. Ο εκπρόσωπος των μεταναστών που...
βρίσκονται στο κτίριο κάνει λόγο για απαράδεκτες συνθήκες, και αναφέρει ότι όλοι τους παραπλάνησαν για να τους βγάλουν από τη Νομική και να τους βάλουν σε ένα κτήριο χωρίς καθόλου χώρο. Δήλωσε δε, ότι οι τουαλέτες στο κτήριο είναι κλειδωμένες. Η Περιφέρεια αναμένεται να φέρει στο χώρο 15 χημικές.
Ποια είναι όμως η αλήθεια;
Το ενοίκιο για το κτίριο αυτό για όσο χρονικό διάστημα διαμείνουν οι μετανάστες θα το πληρώνει το Πανεπιστήμιο Αθηνών! Αλήθεια ρωτήθηκε η Πανεπιστημιακή Κοινότητα αν θέλει να πληρώνει τα έξοδα ή το αποφάσισε αυθαίρετα ο Πρύτανης Θ. Πελεγρίνης; Η απάντηση είναι ότι ο ιδιοκτήτης του κτηρίου και ιδιοκτήτης της εταιρείας δημοσκοπήσεων Κάπα Research Ντίνος Ρουτζούνης, είναι «κολλητός» του Πρύτανη Πελεγρίνη και μάλιστα κατά τις πρόσφατες Πρυτανικές εκλογές είχε αναλάβει με την εταιρεία του όλη την προώθηση μηνυμάτων και την
κινητοποίηση των ψηφοφόρων του Πελεγρίνη! Φαίνεται ότι με αυτό τον τρόπο και μάλιστα με τα χρήματα του Ελληνικού λαού αποφάσισε ο Πελεγρίνης να ξεπληρώσει τον κολλητό του για τις προεκλογικές υπηρεσίες του. Είναι γνωστό μάλιστα ότι ο Ν. Ρουτζούνης έχει πολλά χρέη προς το ΙΚΑ και ανοιχτές εκκρεμότητες με το Υπουργείο Οικονομικών.
Ποια είναι η τοποθέτηση του Υπουργείου Παιδείας και συγκεκριμένα της κα Άννας Διαμαντοπούλου και τί λέει επ αυτών ο κ. Παπουτσής και ο κ. Ραγκούσης;
Γιατί κάποιοι προσπαθούν ακόμα και από μια ιστορία που μόνο αρνητικά αντανακλαστικά προκάλεσε στην κοινωνία να βγάλουν μίζα;

Το αόρατο τείχος

Καιρός να ξεκινήσει και στην πόλη μας το κράξιμο.

Στο video ο Κολλάτος κράζει το Σημίτη έξω απ' το σπίτι του.

Εμείς εδώ έχουμε πολλούς δοσίλογους να κράξουμε.
Φυσικά χωρίς λημνιάζοντα ύδατα...

Έχουν ανάγκη από μασκαριλίκι οι μασκαράδες;

Διαβάστε το με τσιφορικό ύφος...

Απίστευτο! Σε μερικές γραμμές ολόκληρη η ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας!
Τόσο απλά, τόσο και αηδιαστικά!

Όποιος θέλει να μάθει, με απλά λόγια, τι έγινε στην χώρα από 1974, πρέπει να το διαβάσει!



To επαναλαμβάνω για να μην ξεχνάμε με ποιους τα φάγαμε…


Γραμμένο στις 20/5/2010 από τον apirosxora, του vassgeo (μπορείτε να το διαβάσετε κι εδώ http://netakias.wordpress.com/2011/03/01/i_pasok/ )


ΣΠΥΡΟΣ & ΥΙΟΣ Α.Ε.



"Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του εθνάρχη με τα ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με την τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απʼ τα βαπτίσια του.
Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα. ʽΑυτοεξορισμένοςʼ κι αυτός στη Σουηδία. Δεν ήταν κι άσχημα τελικά. Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε. Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί. Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου ο λαζός με το καινούριο volvo.


Mε το volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία… τμήμα πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε στην πόλη και κάαααθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.


Στις αρχές του 1980 το… σχέδιο των κυβερνώντων πήγαινε καλά. Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο. Φθηνά εργατικά χέρια. Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα. Δεν κρατούσε πια ʽδεξιέςʼ εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο. Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα έμπαινε στη νέα εποχή. Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στα Πατήσια, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα. Έδωσε το volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη, χαμηλωμένη. Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους από τότε που οργανώθηκε στο κόμμα.


Τον χώσανε οι κολλητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη. Ο «μεγάλος», ο Ανδρέας, δεν γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο» ήταν καλή ατάκα για τα αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και οι κουστωδία τους ήταν ʽεξορίαʼ… όχι… όχι Μακρόνησο… πιο δύσκολη, στην ξενιτειά. Παρίσια, Στοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν… όπου υπήρχαν αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια τους.


Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα ʽαλλαγήʼ. Πακέτα Ντελόρ. Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε καλά. Συνδικαλίζονταν στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ την κωλοτσέπη, τα κλειδιά της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα μπριγιαντομένο, έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να ʽσηκώσειʼ το το κοινωνικό του προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία.


Παραλιακή, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι, άσπρη κάλτσα, καφέ λουστρίνι εισαγωγής. ΛεΠά, Χριστοδουλόπουλος, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα και γαρύφαλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού δακτύλου με το δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω. Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.


Αρχές δεκαετίας του 1990. Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο Λύκειο. Από το Γυμνάσιο όμως ήταν ʽενεργόςʼ πολίτης. Πρόεδρος του 15μελούς που ʽκατέβαινεʼ στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα ήταν παντού. Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά από το γυμνάσιο μπορούσες να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τέκνο του Σπύρου. Είχε μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφωρτζήδες και τους καθηγητές. Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά.


Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα. Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε. Ήταν σημαντικό να είσαι συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του μεγαλέμπορου… αργότερα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε… με άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά!



Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν.


Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου αφού πήγε δυο χρόνια διακοπές στην Αμερική και γύρισε με πτυχίο μάρκετινγκ. Έμαθε απʼ έξω όλα τα καφέ του Γιέιλ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα αγγλικούλια του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι, ίδια μ αυτά του Καραμανλή του νεωτέρου που κι αυτός στο Αμέρικα έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας …πρωθυπουργός.


Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με κάτι μαγειρεμένες επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπαμπά. Το μαγαζί πήγε καλά από την αρχή καθώς έπαιρνε ʽαβέρταʼ δημόσια έργα. Τουριστική προβολή Νομού τάδε 150.000, οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 900.000, έντυπα Περιφέρειας 1.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000 … … και πάει λέγοντας.


Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο… ελεύθερη τηλεόραση γαρ. Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους και έπαιρνε τη δουλειά. Με διαγωνισμό πάντα. Διαφανέστατα. Ήξερε καλά πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρεις τη δουλειά. Έτσι, ένας δούλευε, δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stage επιδοτήσεις) και δέκα κονομάγανε. Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.
Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι. Έτσι κι ο γιος του Σπύρου. Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο celica με το μπουρί από πίσω και πήρε μια καγιέν μαύρη. Την τούρμπο με φιμέ τζάμια επίσης. Αριθμός κυκλοφορίας ΑΜΡ-7777. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο. Δεν ήθελε όμως να φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το καγιέν το ʽέβαλεʼ στην οφ-σορ του που είχε έδρα την Κύπρο. Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς.


Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα. Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη τον είχε.


Ο μπαρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του. Είχε βγει στη σύνταξη από τα πενήντα του «δουλεύοντας» το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι. Πολλά λεφτά! Και δεν πατούσε και το πόδι του εκεί. Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ΄ τη Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά.


Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα. Από τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για να ζεσταθεί το κονέ. Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο να διαπιστευτεί το στάτους. Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο αλλάξαν από το ηρωικό 80. Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη.


Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες εταιρίες πιο γρήγορα κι από φαρίνα γιώτης. Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα. Ο μπάρμπα Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα αυτοκτόνησε από την απόγνωση. Έχασε τα πάντα… ο Σημίτη που είχε ψηφίσει τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει πλούσιο και εκσυγχρονισμένο. Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.


Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών. Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και διαχειρίζονταν μίζες και λάδια. Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα, κατασκευές… ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Ολυμπιακή φλόγα έφερε πολύ χρήμα. Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα… αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν ʽκαμένεςʼ επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.


Κάπου σʼ αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του. Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης. Έμαθα πως αγόρασαν σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες. Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλάδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς. Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή μπάζα κι εξαφανιζόλ.


Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ, άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων. Στις αρχές του 2010 ο τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.


Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο, τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας, και τη χαζομάρα του μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται.

Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά.»

Αναρτήθηκε στο http://kavvathas.wordpress.com


Διατελώ Υμέτερος,

Netakias

Επιστολή πολίτη προς βουλευτές για την τροπολογία Ρέππα

Είμαι 40 ετών, πατέρας τριών παιδιών και ανήκω στην ομάδα εκείνη των εργαζομένων που στοχοποιήθηκαν για τα δεινά της χώρας, όπως θα καταλάβατε είμαι Δ.Υ. Τον τελευταίο χρόνο γίνομαι μάρτυρας, όπως και το σύνολο του ελληνικού λαού, μιας πρωτοφανούς λαίλαπας ενάντια στα εισοδήματα και τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών.
Μετά από το Μνημόνιο, τις αυθαίρετες και αντισυνταγματικές περικοπές των μισθών, το Ασφαλιστικό, την Παιδεία, τα Εργασιακά αλλά και πολλά άλλα αντιλαϊκά νομοσχέδια, γινόμαστε πλέον μάρτυρες της τελικής πράξης επιβολής ενός ολοκληρωτικού και διαπλεκόμενου συστήματος. Αντί η κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει τους κρατικούς μηχανισμούς για τον λόγο για τον οποιο δημιουργηθήκανε την καταπολέμηση δηλαδή της εγκληματικότητας και τη διαφύλαξη της εδαφικής μας ακεραιότητας, χρησιμοποιούνται για τη διαφύλαξη των ιδιωτικών συμφερόντων (Κερατέα), την απαγόρευση των συναθροίσεων (Σέρρες) και την καταστολή του πλήθους (άσκηση “Καλλίμαχος”). Ως αποκορύφωμα όλων αυτών των “νεωτερισμών” εμφανίστηκε και ο “Ελ Σιντ” των Κοινοπραξιών. Ασφαλώς αναφέρομαι στον κ. Ρέππα και τη σκανδαλώδη “ντροπολογία” του και ειδικότερα στο σκέλος που αφορά στην ποινικοποίηση της μη καταβολής διοδίων σε παράνομα ιδιωτικά διόδια ως παράβαση του Κ.Ο.Κ(!), καθώς επίσης και τη διαγραφή των προστίμων που έχουν επιβληθεί στις Κοινοπραξίες. Πραγματικά, σε μια χώρα που όλα έχουν “παγώσει” από πλευράς θεσμών σε ότι αφορά τη προστασία του πολίτη, η ζέση του κ. Ρέππα προκαλεί έκπληξη.
Δεν θα σας κουράσω πλέον, πέρα από το να επισημάνω τα παρακάτω:
1) Η τροπολογία Ρέππα παραβιάζει το άρθρο 5 του Συντάγματος

2) Παραβιάζει το άρθρο 24.1.5 της σύμβασης παραχώρησης, όπου ρητά αναφέρεται ότι το Δημόσιο (Αστυνομία, Τροχαία και Δ.Ο.Υ.) δεν έχει καμία ανάμειξη στη διαδικασία επιδίωξης είσπραξης του αντιτίμου και της αστικής ποινής, πρόκειται δηλαδή για μια οικονομική διαφορά μεταξύ του ιδιώτη χρήστη και του ιδιώτη.
3) και το κυριώτερο, προσβάλει το κοινό αίσθημα των οικονομικά εξοντωμένων Ελλήνων που έχουνε αποφασίσει να αντισταθούνε για τη αξιοπρεπειά τους απέναντι στα «κέντρα» που υπαγορέυουνε τις αποφάσεις για το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου. Αυτοί οι Ελληνες είναι οι “κοπρίτες” και οι “τσαμπατζήδες”

Σας καλώ, με κάθε σεβασμό στην προσωπικότητά σας και τη θεσμική σας ιδιότητα, να καταψηφίσετε την εν λόγω τροπολογία, διότι σε αντίθετη περίπτωση θα συμβάλετε σε επιπλέον βαρύτατη, άδικη και προπαντός παράνομη επιβάρυνση των Ελλήνων πολιτών.
Ακόμα και τώρα που ίσως βιώνουμε την τελική πράξη της προδοσίας (παράδοση εδαφών έναντι “χρέους”) πραγματικά θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρξουν εκλεγμένοι βουλευτές που θα τιμήσουν την ψήφο του απλού πολίτη που τους τοποθέτησε σε αυτή τη θέση.
Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας
Πολίτης Λάρισας