Αφιερωμένο σε κάποιον που δε θέλει να καταλάβει ποιοι ευθύνονται για τη «δουλεία» ανά τους αιώνας.

ΤΟΝ ΕΔΙΩΞΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΒΕΙ ΕΝΑΝ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟ ΜΕ 15 ΕΥΡΩ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ
Δευτέρα βράδυ, γύρω στις 8:30, κατεβαίνω τις σκάλες του ΜΕΤΡΟ στην Ομόνοια. Ο Φάνης ένας νέος γύρω στα τριάντα προπορεύεται παραμιλώντας. Θα είναι κανένα πρεζόνι σκέφτηκα. Η ηλεκτρική ταμπέλα της πλατφόρμας έδειχνε ότι το επόμενο τραίνο φθάνει σε 4 λεπτά και κάθισα σε μία σειρά καθισμάτων, δίπλα μου ήλθε και ο Φάνης.
“Δεν το πιστεύω ρε πούστη μου” τον άκουσα να παραμιλάει και τον ρώτησα τι συμβαίνει. Μου είπε το όνομα του και στη συνέχεια μου ανέφερε ότι δούλευε για 30 € μεροκάματο σε ένα τυπογραφείο από τις 7 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα, σε ένα υπόγειο με τα μελάνια να μυρίζουν όλη μέρα και να τον διαπερνάνε μέχρι το κόκαλο.
Το αφεντικό του πρότεινε να πάρει μερικές ημέρες άδεια γιατί φαινόταν κουρασμένος και όταν επέστρεψε στη δουλειά τον είχε αντικαταστήσει ένας Πακιστανός, που δούλευε για 15 €. Έμεινε άνεργος και τώρα απασχολείται part time 3 ημέρες την εβδομάδα αλλά τα λεφτά δεν τον φθάνουν πλέον και έχει να φροντίσει και τη μητέρα του. Τι να κάνω, να διαμαρτυρηθώ; θα με πούνε και ρατσιστή, δεν το πιστεύω ρε πούστη μου.
Στο τραίνο καθίσαμε πάλι μαζί όπου προσπάθησα να τον ενθαρρύνω και του επεσήμανα ότι δεν είναι ο μόνος νέος που ευρίσκεται σε αυτή την κατάσταση και πως όλοι αγωνιζόμαστε και ελπίζουμε να αλλάξουν τα πράγματα και η Ελλάδα να επανέλθει στους Έλληνες.
Στην επόμενη στάση τον χαιρέτισα για να αλλάξω σε λεωφορείο, και φεύγοντας ακούω το Φάνη πίσω μου “Σας ευχαριστώ κύριε”!

Αυτόπτης μάρτυρας
Ηλίας Σταμπολιάδης
Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης

Ποιος είναι ο Σαββόπουλος…

Ανοιχτή επιστολή της Δανάης Παναγιωτοπούλου στον Δ. Σαββόπουλο...




Aπό το theovaf.blogspot.com

Ανοιχτή επιστολή στο Διονύση Σαββόπουλο ή μάλλον σε αυτούς που κατά δήλωσή του, τον έχουν δωροδοκήσει, και εξακολουθούν (υποθέτω εγώ) να τον δωροδοκούν.

Είναι αλήθεια ότι ο Διονύσης Σαββόπουλους βρήκε την ταυτότητά του στο ρόλο του παραμυθά. Παλιότερα κρατούσε για τον εαυτό του το ρόλο του κεντρικού ήρωα, τώρα όμως κύλησε ο τέντζερης και βρήκε αυτόν για καπάκι στο ρόλο του αφηγητή. Για να γίνει ο χρόνος καινούριος, για να γίνουμε, δηλαδή, εργατικά χρυσόψαρα. Στο πλαίσιο προώθησης των παραστάσεών που θα κάνει στο Ακροπόλ, μετά τη μεγάλη επιτυχία στο Μέγαρο Μουσικής, εμφανίστηκε ως άλλος Πάγκαλος σε πιο φιλική για το χρήστη συσκευασία για να μας πει ότι δωροδοκηθήκαμε από τους...
πολιτικούς, και το πρόβλημα είναι ότι τα χρήματα με τα οποία όλοι δωροδοκηθήκαμε ήταν δυστυχώς δανεικά και τώρα πρέπει να τα βρούμε και να τα δώσουμε πίσω.
Ωραία. Επειδή, λοιπόν, ο κύριος Σαββόπουλος γνωρίζει ότι η έννοια της συλλογικής ευθύνης ήταν ένα από τα καλύτερα εργαλεία των ναζί και δεν μπορεί να μπαίνει στο στόμα ενός καλλιτέχνη, ας ξεκινήσει το θεάρεστο και πατριωτικό του έργο βρίσκοντας και επιστρέφοντας όσα χρήματα πήρε από το Υπουργείο Αμύνης για να κάνει περιοδεία στα στρατόπεδα και γενικά όσα χρήματα χρειάστηκε η καθεστηκυία τάξη για να τον εξαγοράσει (για να πάψει, δηλαδή, να κάνει αυτό για το οποίο ο κόσμος τον έβαλε στα σπίτια του και στην καρδιά του) και ας τα επιστρέψει στο κράτος. Επίσης, αν γνωρίζει συναδέλφους του ή άλλους που έλαβαν τέτοιου είδους πεσκέσια να τους καταγγείλει δημόσια και να τους παροτρύνει να κάνουν το ίδιο. Γιατί ως γνήσιοι Έλληνες, οι πέντε νταβατζήδες που – κατά δήλωση του Κ. Καραμανλή junior – κυβερνάνε την Ελλάδα, συνηθίζουν να χορηγούν καλλιτεχνικά δρώμενα, είναι κάτι που ενδείκνυται ως μέθοδος ξεπλύματος χρημάτων και συνειδήσεων.
Κατά τα άλλα, όταν μιλάμε για τον ανώνυμο κόσμο, η λέξη δωροδοκία είναι ευφημισμός και εν τέλει ανακριβής για να περιγράψει τον τρόπο που διοίκησε το σύστημα του ΠαΣοΚ. Η λέξη εκβιασμός ταιριάζει καλύτερα. Κοιτάζοντας τα πράγματα από την απόσταση της επόμενης μέρας που πρέπει να παραδεχτούμε ότι ξημέρωσε, η πράσινη κάρτα του κόμματος από πολύ νωρίς κατέληξε να αποτελεί δήλωση πίστης ότι ο βασιλιάς δεν είναι γυμνός – στα καθ’ ημάς ότι ο βασιλιάς εξακολουθεί να σοσιαλίζεται – υπό την απειλή μιας πανταχού παρούσας λερναίας γραφειοκρατίας ικανής και πρόθυμης να σου κόψει τα πόδια και να σε κρατήσει για κατοικίδιο.
Η ιστορία αυτού του τόπου είναι ακόμα νωπή και δεν υπάρχει εμπεριστατωμένη καταγραφή. Ερίζουμε ακόμα για το 1821, τι να πούμε για τα πιο πρόσφατα. Κυκλοφορεί, όμως, προφορικά, και στην Ελλάδα, ευτυχώς, όλοι μιλάνε. Έχω συγκινηθεί και έχω διδαχτεί από τα τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου. Την επιστολή αυτή όμως, θα την κλείσω με έναν στίχο του Γιάννη Νεγρεπόντη. Δε θα περάσει ο φασισμός.
Δανάη Παναγιωτοπούλου
20/02/2011

Ο Διονύσης Σαββόπουλος στον Ant1 (Ant1 Web TV)
Βγάζω το καπέλο για άλλη μια φορά στην ξεχωριστή και ιδιαίτερη αυτή δημιουργό και ερμηνεύτρια. Όχι μόνο για το ταλέντο της, αλλά και για το θάρρος να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Μπράβο Δανάη!
Εμείς αφιερώνουμε στο Σαββόπουλο, για άλλη μια φορά, το τραγούδι που έγραψε ο Τάσος Σαμαρτζής και ο Νότης Μαυρουδής το 1993 στο δίσκο "Τοπίο Μυστικό", την περίφημη "Ωδή στο Διονύση" με την ερμηνεία του Θανάση Γκαϊφύλλια : http://www.youtube.com/watch?v=gpEts_bLRjQ
Λοιπόν μολύβι και χαρτί
θα πω για κάποιον που φορεί
τα ίδια στρογγυλά γυαλιά με κάθε βλέμμα,
κι αν κάτι έχουμε κοινό
είναι που ξέρουμε κι οι δυο
πως τούτη η χώρα ζει μονάχα μ' ένα ψέμα...

Είναι γλυκός και γραφικός
αυθόρμητος γι' αυτό τρωτός
κυρίως τώρα στην πολιτική του όψη,
αθώος πάντα εκ γενετής
μα και με τύψεις ενοχής
αυτές που χρόνια προσπαθεί να μας φορτώσει...

Θυμάμαι τότε ήταν 'κει
μέσα στου κόσμου τη βουή
σε μια διαδήλωση που ανάβει στην πλατεία,
μα τώρα αλλάξαν οι καιροί
κι από τ' αερόστατο θωρεί
μια κοντοπόδαρη φυλή τόσο γελοία...

Ντέρμπι-φωτιά της Κυριακής
κρίσιμο ματς της Εθνικής
στο ενενήντα του αιώνα... αγωνία,
και στην κερκίδα που ξεσπά
αυτός εκεί μπροστά-μπροστά
σαν χουλιγκάνος: θρύλος του η ορθοδοξία...

Δε γράφει πια για να δειχτεί
μα πρέπει κάπου να πιαστεί
και περισσότερο να πείσει τον εαυτό του,
πως έχει δίκιο ν' αντιδρά
σαν τον τυφλό που στη φωτιά
πετάει για πάντα, σαν σκυλί, το παρελθόν του...

Το δικαστήριο είν’ εδώ
μες στης παρέας το κενό
στην παραλία που μας βρίσκει πια τυχαία,
σαν ξυρισμένος ναυαγός
αργός ταχυδακτυλουργός
που χρόνια ψάχνει για μια γυάλινη σημαία...

Για να κοιτάζει κι από 'κει
και να μιλάει για Κοεμτζή
για το στρατό, τους χούλιγκανς και τα πρεζόνια,
όσα δε γνώρισε ποτέ
κλεισμένος σ' ένα ρετιρέ
σε μια αγκαλιά, έξω βροχή, και φύγαν χρόνια...

Από ένα όνειρο παιδιού
σε μία κρίση ρεαλισμού
έτσι αναδύεται απ' της ψυχής τα βάθη,
μα εμείς εκεί, τέχνη παλιά
κάθε ανάσα και βουτιά
όχι - δεν κάναμε λοιπόν τα ίδια λάθη...

Λες να 'χει ακόμα στο γκαράζ
το όνειρό του τυρκουάζ
που όλοι θέλουμε μια βόλτα να μας πάει,
παλιό αμάξι με φτερά
μοντέλο του εξήντα-επτά
κι ας έχει τώρα μηχανή που δεν τραβάει...

Από του μέλλοντος το ροκ
ως το γαλάζιο του μπαρόκ
ουράνιο σώμα που έχει χάσει την τροχιά του,
κι από τον έρωτα στο σεξ
απ' το Ροντέο ως το Ρεξ
είν’ η παράσταση του γύρου του θανάτου...

Πάνω σε μαύρο φορτηγό
μια εκδρομή χωρίς σκοπό
όλοι μαζί έχουμε χρόνια ξεκινήσει,
μα στης στροφής τη μοναξιά
κουνάει το χέρι – είν’ αργά
δεν έχει θέση... «Γεια χαρά σου Διονύση...».

Δες και το βίντεο, με τίτλο Ωδή στο Διονύση

Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση Νο 1969 από το 1982

Πάλι για τις ΜΚΟ

Όταν ΥΠΕΞ ήταν ο νυν Πρωθυπουργός μία ΜΗ.ΚΥ.Ο της Δράμας φέρεται να
πιστώθηκε από το ΥΠΕΞ με 532.500 ευρώ. Πλην όμως εκεί έφτασαν μόνον 84.000
ευρώ. Που πήγαν τα άλλα που φαίνεται να έδωσε το ΥΠΕΞ;; Ερευνάται (πιστεύω
επί ματαίω). Ψύλλοι στ άχερα. Εδώ δεν βρήκαμε τόσα και τόσα εκατομμύρια της
Siemens που πήγανε και θα ψάχνουμε για 450 «ψωροχιλιάδες» ευρώ;;

Ευριπίδης Μπίλλης

Ψάχνουν 450.000 που... έχασε ΜΚΟ της Δράμας

> http://www.enet.gr/?i=news.el.article
> &id=254040

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ

Από τα ταμεία του υπουργείου βγήκαν 532.500 ευρώ, αλλά η ΜΚΟ, χάριν της
οποίας φέρεται να εκταμιεύτηκαν τα χρήματα, έλαβε μόνο τις 84.000 ευρώ.

Η «τύχη» του υπόλοιπου χρηματικού ποσού, δηλαδή των 448.500 ευρώ, τα οποία
είχαν χρεωθεί στη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Οικολογική Κίνηση Δράμας», είναι
πλέον ένα από τα αντικείμενα της μεγάλης εισαγγελικής έρευνας που
παραγγέλθηκε αυτεπάγγελτα από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών και
διενεργείται ήδη από την αρμόδια για οικονομικά εγκλήματα εισαγγελέα Ευγενία
Κυβέλου, μετά τα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα της «Ε» για το θολό τοπίο
λειτουργίας των ΜΚΟ στη χώρα μας.

Για το σκέλος αυτό της έρευνας, που βέβαια είναι μια «παρωνυχίδα» μπροστά
στα εκατομμύρια ευρώ που έχουν δοθεί σε ΜΚΟ, οι οποίες δεν υπόκεινται σε
ουσιαστικό έλεγχο πεπραγμένων, προσήλθε και κατέθεσε σχετικά χθες στην
εισαγγελέα ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Αργύρης Ντινόπουλος, καθώς
ύστερα από έρευνα που διενήργησε, προέκυψε, όπως υποστηρίζει, ότι η
«Οικολογική Κίνηση Δράμας» ουδέποτε έλαβε το ποσόν των 532.500 ευρώ, όπως
λένε τα στοιχεία που έδωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Δημ. Δρούτσας. Το κουβάρι
άρχισε να ξετυλίγεται, σύμφωνα με τον βουλευτή, όταν υπεύθυνος από τη ΜΚΟ
επικοινώνησε μαζί του για να εκφράσει την οργή και την αγανάκτησή του,
λέγοντας ότι το χρηματικό ποσόν, που σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργού
εισέπραξαν, ουδέποτε μπήκε στα ταμεία τους. Μάλιστα, η ΜΚΟ φέρεται να
προσκόμισε στον κ. Ντινόπουλο και αποδεικτικά στοιχεία που δεν είναι άλλα
από τις συμβάσεις χρηματοδότησης τις οποίες είχε υπογράψει το 2002 και το
2003 με το υπουργείο Εξωτερικών. Χρονική περίοδο κατά την οποία υπουργός
Εξωτερικών ήταν ο σημερινός πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου.

Η αρμόδια εισαγγελέας καλείται τώρα να διερευνήσει τι κρύβεται πίσω από τη
χρηματική διαφορά των 448.500 ευρώ που χάθηκαν στον δρόμο.

Προκαταρκτική

Έτσι ή αλλιώς ένα σκέλος της εισαγγελικής έρευνας αφορά και τις τυχόν
ευθύνες των αρμοδίων από πλευράς Δημοσίου, τόσο για τα ποσά που
εκταμιεύονταν όσο και για τον έλεγχο στη συνέχεια των πεπραγμένων στις ΜΚΟ.

Αν στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εξέτασης αποδειχθεί ότι κάποιες ΜΚΟ δεν
πληρούν τον σκοπό ίδρυσής τους, αλλά οικειοποιούνται κονδύλια που
εκταμιεύονται κυρίως για ανθρωπιστική βοήθεια προς τους πληθυσμούς
αναπτυσσόμενων χωρών, τότε οι υπεύθυνοί τους θα καταστούν κατηγορούμενοι
τουλάχιστον για το κακούργημα της απάτης σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου και
της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μεταξύ των αδικημάτων, για την τυχόν διάπραξη των οποίων διενεργείται
έλεγχος, είναι η απιστία, η παράβαση καθήκοντος και η πλαστογραφία,
αδικήματα που δεν αποκλείεται να αποδοθούν κατά περίσταση και σε εμπλεκόμενα
στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών.

Ερώτηση που τέθηκε στον Δαλάι Λάμα:

"Τι σας προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη στην ανθρωπότητα;"

Η απάντησή του
ήταν ως εξής:
"Ο άνθρωπος",
Γιατί θυσιάζει την υγεία του για να βγάλει λεφτά.
Ύστερα θυσιάζει τα χρήματά του για να ανακτήσει την υγεία του.
Και τότε είναι τόσο ανήσυχος για το μέλλον ώστε δεν απολαμβάνει το παρόν,
και ως αποτέλεσμα αυτός δεν ζει ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον.
Και ζει σαν να μη πρόκειται ποτέ να πεθάνει
Και πεθαίνει χωρίς να έχει ζήσει ποτέ στην πραγματικότητα.

ΣΕΒ

Σύνθημα σε τοίχο.

Ανέκδοτο...

- Τι κοινό έχουν ο Τσοχατζόπουλος και οι 300 λαθρομετανάστες;
- Μένουν σε διατηρητέο με έξοδα του ελληνικού δημοσίου!!!!

Σιγά μην κάνει το Κόμμα αρχηγό τη Λιάνα...

Τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης...

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός
e-mail: prevejohn@yahoo.gr

Σας παραθέτω ένα σχόλιο που έγραψε ένας ανώνυμος αναγνώστης μου σε κείμενο μου στο διαδίκτυο για την χθεσινή απεργία:
ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΜΟΛΙΣ "ΞΥΠΝΑΕΙ" Ο ΛΑΟΣ. ΤΗΝ ΑΜΕΣΩΣ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΚΟΙΜΗΣΟΥΝ.
Πραγματικά είναι άξιο λόγου το πως τον τελευταίο καιρό τα ΜΜΕ καλύπτουν τα γεγονότα της επικαιρότητας!!!
Η διαπλοκή και η εγκάρδια σχέσεις τους με την εξουσία έχει ξεφύγει από τον απλό εναγκαλισμό και έχει γίνει “σφιχταγκάλιασμα” με εκατέρωθεν εξυπηρετήσεις!!!
Η εξουσία κάνει τα στραβά μάτια στην ταχτοποίηση των συχνοτήτων που θα έπρεπε εδώ και χρόνια να τους έχει δώσει για να είναι νόμιμοι και φυσικά απαιτώντας την εφαρμογή των νόμων που αφορούν ποσοστιαία μεγέθη για το περιεχόμενο αλλά και την ποιότητα των προγραμμάτων.
Επίσης καθυστερεί σκανδαλωδώς να εισπράξει τους φόρους που χρωστάνε με πιθανότερη εξέλιξη στο άμεσο μέλλον να τους τα χαρίσει!!!
Βέβαια η μεγαλύτερη και ουσιαστικότερη σχέση τους, έχει να κάνει με τις αναθέσεις και τα πάρε δώσε με τους καναλαρχοεργολάβους που λυμαίνονται με αδιαφανείς και ύποπτες συμβάσεις τα μεγάλα έργα της χώρας μας!!!
Από την μεριά τους οι εν λόγω κύριοι σε ανταπόδοση όλων των παραπάνω βλέπουμε το πώς λειτουργούν αποκρύπτοντας ή παραπληροφορώντας τον Ελληνικό λαό για μεγάλα και σημαντικά γεγονότα.
Θεωρώ λοιπόν ότι σκοπίμως μέχρι στιγμή οι ηγεσίες τους επιλέγουν να κάνουν απεργία την ίδια μέρα που απεργεί η πλειονότητα του λαού. Σίγουρα σε τέτοιες μεγάλες απεργίες υπάρχει η ανάγκη της πραγματικής ενημέρωσης με εικόνα και ήχο για να μη γίνεται διασπορά ειδήσεων εκφοβιστικών και μεθοδευμένων από τους κρατούντες.
Δεν δίνουν λοιπόν εικόνα για το τι γίνεται στις προσυγκεντρώσεις με σκοπό να μην ενθαρρύνουν κάποιους συμπατριώτες μας που αμφιταλαντεύονται ή και φοβούνται να συμμετάσχουν.
Η “ύποπτη” αποχή τους εκτός την υποβάθμιση του γεγονότος δημιουργεί και το οπτικουακουστικό κενό που δίνει την ευκαιρία να δρουν ανεξέλεγκτα οι γνωστοί άγνωστοι προβοκάτορες οι οποίοι πάντα βρίσκουν τον τρόπο να δίνουν “αιτίες” στην αστυνομία για επεμβάσεις με χημικά και άλλα μέσα με τα οποία διαλύουν με ανορθόδοξο και βίαιο τρόπο τις μεγάλες αυτές συγκεντρώσεις!!!
Κύριοι δημοσιογράφοι σίγουρα όπως όλοι μας έχετε το δικαίωμα να απεργείτε και να διεκδικείτε, όμως μη το κάνετε τις μέρες που ο λαός είναι στους δρόμους και χρειάζεται την άμεση και σωστή πληροφόρηση. Μη πέφτετε στην παγίδα των αφεντικών σας και των μεγαλοδημοσιογράφων που έχουν κάνει την μπάζα τους εδώ και χρόνια και τώρα μας το παίζουν ανεξάρτητοι, προφεσόροι και ξερόλες.
Οι περισσότεροι από εσάς αν και παίρνετε ψίχουλα έχετε το μεράκι για αυτό που κάνετε και δεν σας αξίζει να είστε στο ίδιο τσουβάλι με όλους αυτούς που θέλουν να σας χρησιμοποιούν για ιδίων όφελος αλλά και ως “κυματοθραύστη” της όλο και διογκούμενης οργής των πολιτών!!!

Τα «ιστορικά στελέχη»

Tου Χρήστου Γιανναρά

Δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν στο κυβερνών κόμμα βουλευτές, έστω μετρημένοι στα δάχτυλα, ικανοί να βλέπουν πού έχει οδηγήσει τη χώρα ο πρωθυπουργός αρχηγός τους. Δεν γίνεται, είναι αδιανόητο. Τουλάχιστον όσοι χλευάστηκαν κάποτε για «πατριωτισμό», όσοι διακινδύνευσαν κομματικά υπερασπίζοντας τη νοημοσύνη τους, όσοι θήλασαν με το μητρικό γάλα αίσθηση εντιμότητας και αυτοσεβασμού. Δεν μπορεί να μένουν αμέτοχοι στον πανικό που απλώνεται σαν ρίγος στη χώρα.
Η εξουσιαστική ιταμότητα των υπαλλήλων της «τρόικας» δεν είναι συμπτωματική απρέπεια συμπεριφοράς. Είναι συνεπές αποκύημα του «κλίματος» των σχέσεών τους με την κυβέρνηση. Μην ξεχνάμε: ....


Επτά μήνες, από την επομένη της ορκωμοσίας του, ο πρωθυπουργός σεργιάνιζε στα διεθνή κέντρα οικονομικής και πολιτικής ισχύος διαφημίζοντας την οικονομική χρεοκοπία της χώρας του, τη φαυλότητα, την ανυποληψία της. Και οι υποψήφιοι δανειστές ανέβαζαν συνεχώς τον πήχη των τοκογλυφικών τους ορέξεων. Προτάσεις δανεισμού με ελάχιστο επιτόκιο, από τη Ρωσία και την Κίνα, τις απέρριπτε ασυζητητί – γιατί; Δεν το εξήγησε. Ωσπου ο δανεισμός από τις «αγορές» έφτασε να γίνει ανέφικτος και η χώρα παραδόθηκε «αυτονόητα» στην «τρόικα»: Υπέγραψε ο πρωθυπουργός την «άνευ όρων» παραίτηση (όλων μας) από κάθε μορφή εθνικής κυριαρχίας: οικονομική, εδαφική, υποδομών, παραγωγικών πηγών, εργασιακού δυναμικού, πολιτισμικών θησαυρισμάτων. Η πρόσφατη ξαφνική απαίτηση των άξεστων μανδαρίνων για 50 δισ. από την κρατική περιουσία ως το 2015, συστοιχεί πλήρως με τη λογική του «Μνημονίου».
Συνεπέστατα, λοιπόν, το «κλίμα» των σχέσεων της κυβέρνησης με τους μανδαρίνους τούς επιτρέπει συμπεριφορές αφεντικών προς δουλικά: Τον Δεκέμβριο, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πωλ Τόμσεν απερίφραστα βεβαίωνε «επενδυτές» στο Λονδίνο ότι «χρέος και έλλειμμα ήταν προσχήματα, στόχος πραγματικός του Μνημονίου με την Ελλάδα είναι οι εργασιακές σχέσεις και οι ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις» («Κ» 14.12.2010). Και πριν από λίγες μέρες σε δημόσια «συνέντευξή» τους και οι τρεις Ύπατοι Αρμοστές στο ελλαδικό προτεκτοράτο νουθετούσαν τους ραγιάδες να συγκρατούν τις οιμωγές τους από τον ανασκολοπισμό που υφίστανται («Κ» 12.2.2011). Τα νευρόσπαστα μαθητούδια - οικονομικό επιτελείο(!) της κυβέρνησης μοιάζει να συμπεριφέρονται στην τρόικα όπως οι πειθαρχημένοι εντολοδόχοι στους εκπροσώπους των εντολέων τους.

Στο τιμόνι της χώρας η γκροτέσκα φιγούρα. Πρωθυπουργός τόσο μειωμένων προσόντων και αδικημένης φυσικής σερμαγιάς που στην Ιστορία, το ξέρουμε όλοι, εμφανίζονται οι ανάλογοι μόνο για να συνοδέψουν μια σημαδιακή καταστροφή ή μια ανυπόφορη ατιμία. Αποκλείεται κάποιοι βουλευτές, κάποια «ιστορικά στελέχη» του κυβερνώντος κόμματος, να μην βλέπουν την ανεπάρκεια, να μην έχουν τεκμήρια για τον προκαθορισμό του μοιραίου ρόλου του. Εμείς, οι πολλοί, βυθιζόμαστε στον πανικό μόνο από τις εκτιμήσεις που μας επιτρέπουν οι ακατάσχετες τηλεοπτικές εμφανίσεις του, η αμήχανη, στερεότυπη ταυτολογία του, τα παιδαριώδη ρητορεύματά του. Εκείνοι, τα στελέχη του κόμματος, πρέπει να ξέρουν τα αίτια που τους υποχρεώνουν σε ανοχή, σε σιωπή.

Φυγομαχούν και το πληρώνει η φτωχολογιά. Ποτέ, καμιά κυβέρνηση στην Ελλάδα δεν εξουθένωσε τόσο μεθοδικά τα μικρά και μεσαία εισοδήματα, τις ελπίδες και την αξιοπρέπεια του βιοπαλαιστή. Δεν αισθάνονται προσωπικά εκτεθειμένοι όσοι ταυτίζουν ή ταύτισαν το όνομά τους, τη ζωή και την τιμή τους, με τέτοιου «Σοσιαλισμού» Πανελλήνιο Κίνημα; Αν σπίθιζε ίχνος ευφυΐας (κυρίως: ίχνος ειλικρίνειας προθέσεων), ακόμα και τη διαχείριση του τοκογλυφικού Μνημονίου μπορούσαν να τη χρησιμοποιήσουν σαν μοχλό για ρηξικέλευθη σοσιαλιστική πολιτική: Να απαγορεύσουν αποτελεσματικά κάθε αντικοινωνική εκβιαστική απεργία, απεργία «κοινωνικού κόστους» – όταν η δημοκρατία υπερασπίζει την κοινωνική δικαιοσύνη δεν φοβάται να κατεβάσει και τον στρατό. Να πατάξουν τους απεργούς της απληστίας, φορτηγατζήδες, φαρμακοποιούς, οδηγούς των κοινωνικών (μαζικών) μέσων μεταφοράς, τους γιατρούς που παζαρεύουν το λειτούργημά τους. Κοντολογίς, να στήσουν τίμιο κοινωνικό κράτος.

Τις προάλλες βρέθηκε, επιτέλους, Έλληνας δημοσιογράφος (όσο κι αν μοιάζει απίστευτο) με την τόλμη να θέσει στην τρόικα το ερώτημα που βράζει στο στήθος κάθε νοήμονα πολίτη: Γιατί οι τοποτηρητές των δανειστών μας επαγρυπούν με τόσο ζήλο και ακρίβεια για τα μέτρα που τσακίζουν τη φτωχολογιά (μείωση μισθών και συντάξεων, αύξηση του ΦΠΑ, απελευθέρωση συμβάσεων εργασίας, αύξηση ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση, συγχωνεύσεις σχολείων και χίλια δύο ανάλογα), αλλά δεν εμφανίστηκαν ποτέ να ψελλίζουν λέξη για το αμείωτο όργιο χρηματοδότησης των κομμάτων από το κράτος, ούτε λέξη για χαλινό στο αδιάντροπο «πάρτι» των αναρίθμητων υπαλλήλων της Βουλής, λέξη για μείωση των εσόδων (άμεσων και έμμεσων) των βουλευτών. Δεν αναφέρθηκε ποτέ η τρόικα στο ξετσίπωτο σκάνδαλο των χρυσοπληρωμένων μελών Δ.Σ. σε εταιρείες του Δημοσίου, πάντοτε πολυάριθμες. Δεν απαίτησε ποτέ να οδηγηθούν στο εδώλιο και να δικαιολογήσουν για ποια προσφορά έργου αμείβονταν επί δεκαετίες ως Κροίσοι οι τάχα και «σύμβουλοι» των εκάστοτε προέδρων της ΕΡΤ, της ΔΕΗ, των Ελληνικών Πετρελαίων, του Βάμβακος και απειράριθμων άλλων αποφύσεων του κομματικού κράτους.

Ο Αναστάσιος Πεπονής, ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο Αντώνης Λιβάνης, ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο Γεράσιμος Αρσένης, ο Γιώργος Ρωμαίος, ο Γιάννης Καψής. Ταύτισαν τη ζωή τους και το όνομά τους με το ΠΑΣΟΚ, γόνιμα ή άγονα, δικαιωμένα ή αδικαίωτα. Πάντως, έφτιαξαν ο καθένας μιαν εικόνα μάλλον διαφοροποιημένη από τον παπανδρεϊκό αμοραλισμό, από το δόγμα του «όλα επιτρέπονται» για την ηδονή της εξουσίας, ακόμα και το ξεπούλημα εθνικής κυριαρχίας σε κάποιο Νταβός.

Σήμερα το παπανδρεϊκό δόγμα κυριαρχεί αυτονόητα σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Έχει εξαφανίσει τη διάκριση Αριστεράς και Δεξιάς, ακεραιότητας και φαυλότητας, ελληνικής (πολιτισμού) συνείδησης και μηδενιστικού «Διεθνισμού». Το πελατειακό κράτος, η χυδαία κομματοκρατία, συμπαίζει με την τρόικα για να περισώσει προνομίες. Οι «κομμουνιστές» μια γροθιά με τα «ρετιρέ», η Διαμαντοπούλου συνεχίζει την αποστολή της Γιαννάκου.

Και στο τιμόνι η γκροτέσκα φιγούρα, ο ολίγιστος των Παπανδρέου. Τα παρέδωσε όλα μεθοδικά στις «αγορές», με αντάλλαγμα να τον αφήνουν να παίζει με το παιχνιδάκι της εξουσίας. Αποκλείεται κάποια «ιστορικά στελέχη» να μην βλέπουν τι διακυβεύεται. Και είναι οι μόνοι που μπορούν αποτελεσματικά να δράσουν.

Πηγή