ΣΚΕΠΑΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ ΟΙ ΑΠΟ ΑΕΡΟΣ ΨΕΚΑΣΜΟΙ CHEMTRAILS

Μας ψέκασαν από αέρος 1000% λίγο πριν τα ξημερώματα !!! Τι και γιατί παραμένει άγνωστο!!! CHEMTRAILS μας θέλουν "ασθενείς" και στο σώμα και στο πνεύμα !!!!

Μας ψεκάζουν λίγο πριν τα ξημερώματα 05.20 23/9/2010 για να μην γίνει αντιληπτό στην πλειοψηφία του κόσμου !!! Τεράστιες ουρές "χημικών" (?) chemtrails πάνω από τα κεφάλια των κατοίκων του νομού Κορινθίας...
Οι παρατηρητικοί τα εντόπισαν (αεροπλάνα)να ψεκάζουν όλοι την περασμένοι εβδομάδα ακόμα και μεσημεριανές ώρες!!! Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν μας ψεκάζουν, αλλά ΤΙ ???? Τυχαίο ότι οι περισσότεροι κάτοικοι στην Κόρινθο και στο Λουτράκι είναι "κρυωμένοι" και έχουν πονοκεφάλους ???? ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΨΑΧΤΕ ΤΟ !!!!!!!

Αναρτήθηκε από liondani

Υ.Γ.

Αυτό πρόσεξα κι εγώ στον Παγασητικό μια βδομάδα νωρίτερα, αλλά με θεωρούν γραφικό παρόλο που είμαι μόνο περιγραφικός.

Όταν η πολιτική αποκτηνώνεται...

...τότε χοντραίνουν τα πράγματα.

Αλιεύοντας στο internet…

Γιώργος Τσέκος
21-01-2010

Προς τον κ. Κων/νο Βολιώτη,
Κοινοποίηση σε λοιπά μέλη Ε.Γ., Οργανώσεις μέλη

Κ. Βολιώτη,
Σε απάντηση της από 20-1-2010 επιστολής σας προς την ΕΓ του ΠΑΝΔΟΙΚΟ:
Η παραίτησή σας από ταμίας της ΕΓ είναι το λιγότερο που έπρεπε από καιρό να είχατε πράξει, για να αποκατασταθεί η εύρυθμη λειτουργία τουλάχιστον του ταμείου, η δυσλειτουργία του οποίου είναι αποδεδειγμένα αποκλειστική σας ευθύνη.
Σας υπενθυμίζω – αν και εκ περισσού – ότι δεν νοείται παράδοση ταμείου, χρημάτων και επιταγών σε πρόσωπο εκτός ΕΓ, στην οποία είχατε την ευκαιρία να παραδώσετε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης μας στην Αλεξ/πολης, παρόντος και του κ. Πάρη Φούντα, πλην όμως αποφασίσατε - για προσωπικούς σας λόγους, που βεβαίως δεν μας αφορούν και δεν μας ενδιαφέρουν κιόλας - να μην το κάνετε, αλλά αντιθέτως προτιμήσατε να εγκαταλείψετε – σε μια ακόμη προσπάθεια θλιβερού εντυπωσιασμού - χρήματα και επιταγές στα χέρια της κ. Καπνουτζή, παρακάμπτοντας αναρμόδια, αυθαίρετα και παράνομα τον αρμόδιο παραλήπτη.
Επί της ουσίας έχετε υπόψη σας ότι: :
Α) Εξακολουθείτε να θεωρείστε και να είστε υπεύθυνος ταμείου έως ότου παραδώσετε ενώπιον της ΕΓ το ταμείο και τα χρήματα .
Β) Καμία επιταγή που έληξε ενόσω ήταν στην κατοχή σας και στην ευθύνη σας, δεν θα παραληφθεί από την ΕΓ, η οποία ΕΓ δεν πρόκειται να «χρεωθεί» τη δική σας ολιγωρία για τη νομότυπη είσπραξή της.
Γ) Ταυτόχρονα με την παράδοση του ταμείου, και προκειμένου να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία του στο μέλλον, θα οριστούν εκ νέου από την ΕΓ δύο μέλη της ως υπεύθυνα ταμείου, τα οποία στη συνέχεια θα υπογράψουν το νέο πληρεξούσιο ανάληψης χρημάτων από την Τράπεζα. Ενδέχεται να παρίσταται συμβολαιογράφος κατά τη διαδικασία, ώστε το πληρεξούσιο να υπογραφεί πάραυτα, προς αποφυγή περαιτέρω καθυστερήσεων και ταλαιπωριών, και ενδεχόμενων αποπροσανατολισμών κατά τη μετάβαση στο γραφείο του συμβολαιογράφου.
Δ) Όλα τα παραπάνω θα πραγματοποιηθούν στην επόμενη συνεδρίαση της ΕΓ για την οποία θα ενημερωθείτε έγκαιρα, ώστε να προβάλλετε τις συνήθεις ενστάσεις σας.
-0-
Συντονιστής της Ε.Γ.
Τσέκος Γιώργος

Υ.Γ. δικό μου.

Τι στο διάβολο συμβαίνει με τον οικολόγο της πόλης μας;

Συνεχώς με τα ταμεία ασχολείται;

Διαβάστε και το ντόπιο blog: Voliotaki.blogspot.com

Θα βρείτε ενδιαφέροντα πράγματα για το μέγιστο οικολόγο της πόλης μας.

Δεν είναι δικό μου...

Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε εθνικιστή όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου; Για να την πουλήσουν πιο εύκολα. Όταν κάθε λέξη που αρχίζει από -εθν. και -ελλ. έγινε ο δαίμονας που θα μας στερούσε από τον "εκσυγχρονισμό". Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε ρατσιστή; Σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης της πατρίδας σου, θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανήκει στους τραπεζίτες και τ' αφεντικά τους που παριστάνουν την κυβέρνηση. Κατάλαβες τώρα γιατί πριονίσανε την παιδεία και την υποβάθμισαν σε "εκπαίδευση"; Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των 3.60. Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτι του Χριστοφοράκου. Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες; Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δώσεις σου, με χαρτιά τυπωμένα σου πήρανε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί. Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο; Όταν ένας πρωθυπουργός της χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι του χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς για επενδύσεις. Κατάλαβες τώρα πως κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας πλούτο με αέρα; Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την "ελεύθερη αγορά"; Για να κλείσει ο μπακάλης και να στέλνεις τον κόπο σου στα Χ.Ν.Π. 23/09/10 - 8:55:09 πμ Σελίς 1 εκ Σελίδων 3
μεγαλομπακάλικα της Γερμανίας. Σε βγάλανε ψαράκι από τη γυάλα σου και σε πετάξανε στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, με τους δικούς τους κανόνες διατροφής. Κατάλαβες τώρα ψαράκι πόσο αξίζει η γυάλα σου; Μήπως έχεις την καλύτερη γωνιά στον κόσμο, το καλύτερο οικόπεδο και στην κοστολογούν μόλις 300 δις; Τότε τα βράχια της Ιρλανδίας πόσο κάνουν, τέσσερα δίφραγκα; Κατάλαβες τώρα γιατί την Εθνική σου Οδό της αλλάζουν ονοματάκι; Θέλεις 20ευρώ για να πας από Αθήνα - Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, αυτήν που είναι υποχρέωση του κράτους να κατασκευάσει κι όχι να την ξεπουλήσει στο κάθε "όμορφο' που παριστάνει τον εργολάβο. Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα χαζοκούτια; Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια της τηλεόρασης. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα" με ειδικότητα στον αέρα. Κατάλαβες μήπως τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει ούτε ένας σοβαρός άνθρωπος; Επειδή αφορά ένα θίασο τριακοσίων διορισμένων από τις κομματικές λίστες οι οποίες συντάσσονται από ντόπιους τοποτηρητές που οι μεγάλοι επιλέγουν από τις "άγιες οικογένειες" του τόπου. Δεν θα βρείτε κανέναν από τους έλληνες λαμπρούς Χ.Ν.Π. 23/09/10 - 8:55:09 πμ Σελίς 2 εκ Σελίδων 3
διανοητές κι επιστήμονες εκεί μέσα. Ούτε απ' έξω δεν πατάνε μη λερωθούν. Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά; ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. Ούτε στο γένος ούτε στη σκέψη. Καθιστούν αδύνατη ακόμα και την αναπαραγωγή. Οι γονείς σε δυο δουλειές, οι παππούδες ακόμα και στα 70 θα εργάζονται. Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν αυτόματα και το ξέρουν. Είναι υπεύθυνοι για κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ. Θυμηθείτε το, κάνουν μια νέα μορφή γενοκτονίας και το ξέρουν πάρα πολύ καλά.... Μη γίνεσαι ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΝ Χ.Ν.Π. 23/09/10

Κλειστά επαγγέλματα

Τώρα που ψηφίστηκε ο νόμος για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων μήπως θα έπρεπε να το λάβουν υπόψη τους και οι ΚΑΤ' ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ και να μας ΑΠΑΛΛΑΞΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ;

Τόσα χρόνια οι μισθοδοτούμενοι από το Δημόσιο κορβανά δεν κουράστηκαν να... "ευεργετούν τον τόπο";

Αναρτήθηκε από Νεόπτωχος πριν δυο μέρες

στο πιο αξιόλογο και σοβαρό blog της πόλης μας, στο volos.gr

ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΠΑΙΔΙΑ...

Εμείς σας τα λέγαμε από παλιά

ετοιμασθείτε για τη βαρυχειμωνιά

όμως εσείς αμελήσατε προκλητικά

το ρίξατε στο κέρδος, στον πλουτισμό , στην ξεγνοιασιά

καλοπέραση, χορό, διακοπές , ναρκωτικά

όλα με δανεικά

και από το χαρτζιλίκι του μπαμπά

Ο πλανητάρχης για να σας κοιμίσει απαλά

σας έφερε ηρωίνη, κοκαΐνη , κρακ

καθρεφτάκια, χάνδρες , των αγίων φυλαχτά

κόκα-κόλα και μπλουζάκια αμερικανικά.

Η βαρυχειμωνιά δεν ξέσπασε με μιας

οι οιωνοί ήρθαν προκαταβολικά

εμείς διαβάζοντας το παρελθόν,

βλέπαμε το παρόν

και προφητεύαμε τα μελλοντικά

παιδιά ο καιρός θα βγάλει αντάρα , καταχνιά

αστροπελέκια και βροντές

πλακώνει άγριος χιονιάς

καμιά γενιά δεν περνάει όλο το βίο ανέμελα κι ειρηνικά

φυλαχθείτε! σας πλησιάζει καταιγίδα,

έρχονται χρόνια εφιαλτικά.

Εμείς σημαίναμε συναγερμό :

«Σχέδιο Σόνενφελντ, χαράσσει νέα σύνορα»

αλλάζει το σκηνικό

κι εσείς μας κατηγορούσατε για συνωμοτικό οργασμό

παιδιά ζυγιάζονται γύπες γαμψομύτες

μυρίζονται ψοφίμια, εθνικό βιός

κι εσείς μας θεωρούσατε ευφάνταστους παλαιομοδίτες.

Το πυροβολικό της Νέας Τάξης χτυπούσε ανηλεώς

Βιετνάμ…Ιράκ, Αφγανιστάν

εσείς αμέριμνοι χορεύατε ροκ σάμπα και τσα-τσα-τσα

τρώγατε φαστ-φουντ παχυντικά

πίνατε ουίσκι , καπνίζατε Μάλμπορο και Πάλ-Μαλ

και μας αντιμετωπίζατε προκλητικά:

«φίλε δεν μας παρατάς; »

Φαΐ, ποτό, ξενύχτια , βία, ‘τσαμπουκά’

με ήσσονα προσπάθεια όλα είναι κατορθωτά

Παιδεία; με τα πανεπιστήμια κλειστά;

διπλώματα παίρνεις ντουζίνες με λεφτά

ακόμη και διδακτορικά .

Εμείς σας επαναλαμβάναμε κουραστικώς

του Σωκράτους το ρητό:

«Τιμιότερον και οσιότερον εστί η πατρίς»

Μα εσείς εκτελούσατε των μίντια την εντολή ,

«πατρίδα μας είν’ όλη η Γη»

«το Αιγαίο είναι για τα ψάρια» και το σκουμπρί

«η Κύπρος είναι αννανική»

«κι η Μακεδονία εταίρα κοινή »

μην ακούς αυτόν, είναι ακραίος ‘εθνικιστής’

Λιθοβολήσατε τις Αξίες και την Ελευθερία

βιάσατε τους Νόμους και τη Δημοκρατία

απεμπολήσατε τον Ελληνικό Πολιτισμό

και προτιμήσατε το ξένο μαντρί

Τώρα άμοιροι θα ξεράσετε αίμα και χολή

ξένοι στον τόπο σας και πλανόδιοι Ιουδαίοι

σκλάβοι στις τέσσερεις γωνιές της Γης

άνεργοι , πεινασμένοι και ενδεείς

χωρίς ελπίδα , χωρίς υπόληψη, χωρίς τιμή

σκλαβάκια στο ΔΝΤ, χωρίς προοπτική

και ακόμη μένετε απαθείς; Τι ντροπή!!

Τα όπλα του πλανητάρχη είναι έξυπνα και απατηλά

σκοτώνουν αφανώς και από μακριά

όπως της Κίρκης το ραβδί

που έκανε τους συντρόφους του Οδυσσέα χοιρινά

Αυτός άλλες φορές σκοτώνει με πυρά

παγίως υποδουλώνει με τα δανεικά

κάθε λεπτό αλλοιώνει τις συνειδήσεις των λαών

πήγες για το τυρί και δεν είδες τη φάκα

εχθρός ο ΓΑΠ και απατηλά τα ράσα.

Ας πρόσεχες!! τώρα είναι πλέον αργά

διότι δεν έμαθες να αγωνίζεσαι για τα κοινά

μόνον τον εαυτούλη σου κοιτάς

ευκολόπιστε, αξιοπαθούντα, εγωιστή

είσαι όμως χαμένος από χέρι φουκαρά.

Εκτός κι αν-σαν άλλος Κυναίγειρος-αγωνισθείς,

με νύχια με δόντια και με ψυχή

χωρίς τη ζωή σου να φεισθείς.

*Αμφικτύων

15/9/ 2010

*Αμφικτύων είναι ο Κωνσταντίνος Χρ. Κωνσταντινίδης ,

μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://amphiktyon.blogspot.com/

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ , ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Ο πρώτος άνθρωπος που δεν πλήρωσε διόδια

Στους Νεκρικούς Διαλόγους του Λουκιανού εμφανίζεται ο Μένιππος ως ο πρώτος άνθρωπος που δεν πλήρωσε διόδια.

Το βαρκάκι του Χάροντα φτάνει στην όχθη της Αχερουσίας. Οι νεκροί βγαίνουν ένας-ένας και πληρώνουν το ναύλο τους (έναν οβολό που είναι το 1/6 της αττικής δραχμής) στον Χάροντα. Τελευταίος βγαίνει ο Μένιππος, που πάει να φύγει χωρίς να πληρώσει. Ο Χάρος τον πιάνει από τον ώμο:

ΧΑΡΟΣ: Κατέβαινε, βρε καταραμένε, τον ναύλο!
ΜΕΝΙΠΠΟΣ: Δε πα' να φωνάζεις Χάρε, όσο σ' αρέσει.
Χ: Πλέρωσε ρε σου λέω, για το ταξίδι που 'καμες!
Μ: Δε μπορείς να πάρεις από κάποιον που δεν έχει. (Η παροιμιώδης φράση Ούκ άν λάβοις παρά του μή έχοντος)
Χ: Καλά! Υπάρχει κάποιος που να μην έχει έναν οβολό;
Μ: Αν είναι και κάνας άλλος, δε ξέρω. Εγώ πάντως δεν έχω.
Χ: Βρωμιάρη. Θα σε πάω στον Πλούτωνα, αν δε πληρώσεις.
Μ: Κι εγώ θα σου ρίξω μία με το κουπί και θα σου σπάσω το κρανίο.
Χ: Τζάμπα ταξίδεψες δηλαδής;
Μ: Ο Ερμής, που με κουβάλησε 'δω, να σε πλερώσει.
ΕΡΜΗΣ: Θα 'πρεπε να πουληθώ ολάκερος αν ήταν να πλερώνω τους πεθαμένους.
Χ: Δε θα το κουνήσω στιγμή από κοντά σου.
Μ: Αν είν' έτσι, βγάλε όξω τη βάρκα και κάτσε. Μα δεν έχω μία! Τι θα πάρεις;
Χ: Δεν ήξερες ρε, πως έπρεπε να 'χεις το ναύλο;
Μ: Το 'ξερα και λοιπόν; Αφού δεν είχα μία, τι να 'κανα; Να μη πέθαινα;
Χ: Δηλαδή μόνο συ θα καυχιέσαι πως τη πέρασες τζάμπα;
Μ: Ε όχι και τζάμπα ρε μάγκα! Νερά έβγαζα, κουπί τράβηξα και μόνο 'γω απ' όλους, δεν έκλαιγα!
Χ: Αυτά δε περνάνε σε βαρκάρη! Πλέρωσε το ναύλο. Δε μπορεί να γίνει αλλιώς!
Μ: Ε τότε γύρνα με πίσω...
Χ: Ωραία τα λες. Να τις φάω κι από πάνω από τον Αιακό!
Μ: Ε τότε μη μου κολλάς.
Χ: Δείξε μου τι έχεις μες στο σακί;
Μ: Λούπινα. Θες λιγάκι; Κι ένα πρόσφορο.
Χ: Από που μας κουβάλησες βρε Ερμή τούτο το κοπρόσκυλο; Το τι έλεγε στο ταξίδι δε περιγράφεται! Πείραζε και κορόιδευε όλους τους άλλους κι ήταν ο μόνος που τραγουδούσε ενώ κείνοι θρηνούσανε.
ΕΡΜΗΣ: Δε ξέρεις Χάρε ποιον είχες στη βάρκα; Τον Μένιππο! Άνθρωπος τελείως λεύτερος. Τίποτε δεν τονε νοιάζει!

Ο Μένιππος βρίσκει ευκαιρία που ο Χάρος μιλά με τον Ερμή και το σκάει.

ΧΑΡΟΣ: Αχ και να σε πιάσω καμιά φορά...

Ακούγεται η φωνή του Μένιππου από μακριά.

ΜΕΝΙΠΠΟΣ: Αν με πιάσεις φίλε. Δυο φορές δε μπορείς να με πιάσεις.

Περάστε ελεύθερα...

Δεν πληρώνω

Κι όμως το σκίτσο ήρθε από Κατάρ...

Έκθεση από μαθητή Δευτέρας δημοτικού με θέμα: " ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ".

"ΘΕΕ ΜΟΥ, ΑΠΟΨΕ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ.
ΝΑ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΌ ΜΟΥ ΧΩΡΟ .
ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.
ΝΑ ΜΕ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΩ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ Η ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΟΤΑΝ ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ.
ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΘΑ ’ΧΩ ΤΗ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ.
ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕ ΘΕΛΕΙ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΗ,
ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΕ ΑΓΝΟΕΙ...
ΘΕΛΩ Τ' ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΩΡΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ, ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ,
ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΜΕΝΑ.
ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, ΚΑΝΕ ΜΕ ΕΤΣΙ
ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΟΛΟΥΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΥΣ.
ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΕ ΖΗΤΏ ΠΟΛΛΑ. ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΑ ΜΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!!".
----------------------------------------------------------
Τη δασκάλα που τη διάβασε (καθώς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει.

Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε

"Τι συμβαίνει?"

Αυτή απάντησε.

"Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου.

" Ο σύζυγος είπε: "Θεέ μου, το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί! Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε:

"Αυτή η έκθεση είναι του γιου μας!.."

Γράμμα- ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ!

"Θα σας παρακαλούσα να το δημοσιεύσετε και να το προβάλετε όσο περισσότερο μπορείτε. Είναι το γράμμα ενός αδελφικού μου φίλου που σε λίγες μέρες θα μπει στην φυλακή... Πάλεψε για πάνω από 10 χρόνια με τον καρκίνο στα οστά και τον κέρδισε, αλλά την κρατική αδικία δεν μπορεί να την κερδίσει και δεν δέχεται ούτε να πληρώσουμε για αυτόν οι φίλοι του. Τουλάχιστον ας γίνει για άλλη μια φορά γνωστό σε τι κράτος ζούμε ποιους τιμωρούν μπας και ξυπνήσουμε."
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Γράμμα- ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ!


Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Φέρες, 10 Ιουνίου 2010

Κύριε Υπουργέ,
Ονομάζομαι Γιώργος Αποστολόπουλος και ζω, σήμερα, στον Έβρο.

Μέχρι πριν από επτά χρόνια ζούσα στην Κομοτηνή, όπου διατηρούσα και εργαζόμουν σκληρά σ’ αυτή, μια μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (security) η οποία βούλιαξε το 2003, κάτω από το βάρος μιας άσχημης συγκυρίας προσωπικών λαθών και λανθασμένων επιλογών, μιας άσχημης περιπέτειας με την υγεία μου, ψεύτικων υποσχέσεων εκ μέρους της πολιτείας και νόμων φτιαγμένων έτσι που να μη μ’ αφήσουν ν’ αναπτυχθώ παραπάνω από όσο χρειαζόταν για να μπορώ να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς το δημόσιο.

Το δημόσιο, που ήθελα δεν ήθελα, το είχα συνεταίρο στην κατά τα άλλα «ατομική» επιχείρησή μου. Ένας συνεταίρος που μόνο έπαιρνε απ’ το ταμείο, χωρίς ποτέ να δώσει τίποτα, χωρίς ποτέ να δουλέψει δίπλα μου στα ατέλειωτα ξενύχτια των φυλάξεων, χωρίς ποτέ να τρέξει μαζί μου στον ψυχοφάγο αγώνα για την είσπραξη των οφειλόμενων. Δεν επιδοτήθηκα ποτέ, Υπουργέ μου. Ούτε το βοήθημα που δινότανε στους νέους επαγγελματίες πήρα, γιατί, λέει, το επάγγελμά μου δεν ήταν στη λίστα. Όποιος άνοιγε ένα ψιλικατζίδικο για να απασχοληθεί αυτός και η γυναίκα του, το έπαιρνε αυτό το βοήθημα. Εγώ που φύλαξα μια πόλη και τη βιομηχανική της περιοχή δεν πήρα ποτέ τίποτα!

Ήρθατε τότε, οι πολιτικοί, και μου μιλήσατε για ανάπτυξη της Θράκης. Υποσχεθήκατε νόμους που θα φέρνανε επενδύσεις και δουλειά στον τόπο. Και με γελάσατε, κύριε. Δώσατε άπειρα χρήματα σε ψευτοεπενδυτές για να επιχειρήσουν στον τόπο μου. Ήρθανε οι απατεώνες – φίλοι της εκάστοτε κυβέρνησης- και στήσανε εργοστάσια – φαντάσματα για να αναπτύξουνε τάχα την παραμεθόριο περιοχή. Υποσχεθήκανε εκατοντάδες θέσεις εργασίας, συμφωνήσανε μαζί σας να απασχολήσουν ντόπιους άνεργους και στην συνέχεια λειτουργούσανε με έξι – εφτά άτομα προσωπικό κι αυτούς ξένους.

Δεν ελέγξατε ποτέ αν τήρησαν τη συμφωνία οι φίλοι σας. Αντίθετα συνεχίσατε να τους χρηματοδοτείτε. Κι όταν αυτοί τα μάζεψαν κι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κι άλλους άνεργους, εσείς πάλι δεν κάνατε τίποτα. Δώσατε στους ανθρώπους αυτούς χρήματα, που δεν ήταν δικά σας, για να αναπτυχθεί η Θράκη. Κι εκείνοι πήγαν και επένδυσαν τα χρήματα αυτά στις γειτονικές χώρες και βοήθησαν την ανάπτυξή στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, αφήνοντας στη Θράκη μόνο χρέη και ακάλυπτες επιταγές, βυθίζοντας μικρομάγαζα σαν το δικό μου. Κάντε μια βόλτα στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής, δείτε τα κουφάρια των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, δικών σας και δικών τους και θα καταλάβετε τι λέω.

Σε μια κίνηση απελπισίας, τότε, πήρα μια στίβα ακάλυπτες επιταγές που με είχανε φορτώσει αυτοί τους οποίους είχατε χρυσοπληρώσει για να με «αναπτύξουν» και πήγα στον Εισαγγελέα της έδρας ζητώντας του βοήθεια. Μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή οι οφειλέτες μου ήταν ανώνυμες εταιρείες και πως θα πετούσα τα λεφτά μου αν προσπαθούσα να τους πιέσω να με πληρώσουν. Είχε δίκιο ο άνθρωπος και είναι ο μόνος που μου είπε την αλήθεια. Δεν τον άκουσα. Ξόδεψα εκατομμύρια σε δικηγόρους και κλητήρες, χωρίς ποτέ να πάρω κάτι απ’ τα χρωστούμενα. Σήμερα δεν έχω χρήματα να πληρώσω ένα δικηγόρο να μου παρασταθεί στη δύσκολη στιγμή μου. Το καλύτερο απ’ όλα; Το κράτος – συνεταίρος ήθελε το μερτικό του κι απ’ τα λεφτά που δεν εισπράχτηκαν ποτέ!

Με αδικήσατε Υπουργέ μου της δικαιοσύνης. Δεν φροντίσατε όταν τους δίνατε τα χρήματα, να φτιάξετε και τους κατάλληλους νόμους ώστε με τα χρήματα αυτά να κάνουν πράξεις τις υποσχέσεις. Μου τάξανε ανάπτυξη και μου δώσανε «πέτσινες» επιταγές. Μου τάξατε επιτυχία και μου φέρατε καταστροφή.

Τον καιρό της «δόξας» μου ήμουν απ’ τους αγαπημένους σας. Ένας πετυχημένος ντόπιος επιχειρηματίας, που έδινα δουλειά σε περισσότερο κόσμο απ’ όσο οι Χρυσοεπιχορηγούμενες Α.Ε.- πελάτες μου, πρόεδρος σε τρεις συλλόγους και μέλος του Δ.Σ. άλλων έξι, αγαπητός στην τοπική κοινωνία, απ’ τους πρώτους καλεσμένους στις διάφορες εκδηλώσεις και δεξιώσεις σας. Μέχρι που μου προτείνατε να γίνω δημοτικός σύμβουλος. Πιστεύατε, τότε, πως η παρουσία μου δίπλα σας θα τόνιζε τη λάμψη σας, νομίζατε πως θα μπορούσα να επηρεάσω ψηφοφόρους προς όφελός σας. Εκεί σας γέλασα, μια φορά κι εγώ. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε στη γυναίκα και τα παιδιά μου, ποιόν να ψηφίσει.

Με χειροκροτούσατε όταν, για χρόνια, με δικά μου έξοδα, επάνδρωνα το πυροφυλάκιο της Νυμφαίας, τη νύχτα, αφού η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν είχε το απαιτούμενο προσωπικό για να το κάνει. Με βραβεύσατε, γιατί ήμουν απ’ τους πρωτεργάτες που έστησαν το παράρτημα της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στη Ροδόπη. Με αποκαλούσατε ραχοκοκαλιά της οικονομίας τότε. Σήμερα, που δεν έχω να πληρώσω φυσικοθεραπευτή για τον διαλυμένο μου αυχένα, δε με θυμάται κανείς σας.
Ήμουν η καλύτερη παρέα, τότε, όπου βρισκόμουν γινόταν γλέντι.

Σήμερα, οι λίγοι φίλοι που μου απομείνανε, τις λίγες φορές που με επισκέπτονται, μου φέρνουν για δώρο τα αντικαταθλιπτικά μου, που ξέρουν πως δεν έχω τη δυνατότητα να αγοράσω. Το σπίτι μου ήταν πάντοτε γεμάτο κόσμο, τότε. Σήμερα ζω σ’ ένα καλύβι στο Δέλτα του Έβρου, ξεχορταριάζοντας αυλές, σκάβοντας μπαξέδες και ξεναγώντας τους επισκέπτες στο βάλτο για να επιβιώσω. Δεν παραπονιέμαι, πληρώνω τα λάθη μου. Πληρώνω όμως και τα δικά σας λάθη κι αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Κι εδώ ήρθατε και με βρήκατε κι εδώ με χειροκροτήσατε, γιατί ήμουν , λέει, ο ακρίτας και ο φύλακας των συνόρων. Και πάλι με γελάσατε. Λίγα χρόνια μετά, θελήσατε –στο όνομα κάποιας τάχα πράσινης ανάπτυξης και για λογαριασμό των συμφερόντων που θέλουνε να φτιάξουν bungalows στο Δέλτα- να με διώξετε κι από δω. Από ακρίτας έγινα καταπατητής απ’ τη μια μέρα στην άλλη!
Έτσι πήγε η ζωή μου, αυτή ήταν η επαφή μου με την πολιτεία και τους πολιτικούς της. Όπου ανταμώσαμε με πιάσατε κορόιδο, όποτε με ζυγώσατε ήταν για να με εκμεταλλευτείτε.

Με κοροϊδέψατε για χρόνια όταν οι δάσκαλοί μου στο σχολειό μου μαθαίνανε πως ο Τούρκος είναι ο εχθρός μου, όταν οι αξιωματικοί μου στο στρατό μου μιλάγανε για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας ή με κοροϊδέψατε όταν είπατε πρόπερσι πως οι πρόγονοί μου πέθαναν λόγω συνωστισμού; Ποιο απ’ τα δύο είναι αλήθεια και ποιο ψέμα; Η γιαγιά μου πάντως που πέθανε δείχνοντας προς την Αίνο, μίλαγε για σφαγή.

Με κοροϊδέψατε όταν με κάνατε έφεδρο αξιωματικό, γιατί τάχα ήμουν καλύτερους απ’ τους άλλους. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω ότι απλά μου κλέψατε έξι επί πλέον μήνες απ’ τη ζωή μου και πως με θέλατε μόνο για να κάνω το άχαρο κομμάτι της δουλειάς και για να πληρώσω στο τέλος τα υλικά που είχανε χάσει οι επαγγελματίες του στρατού σας. Κανείς δε θα θυμάται σήμερα εκείνο το τρελό παιδί που το ΄87, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, πέρασε νύχτα το ποτάμι, με το κουπί, για να δει αν οι Τούρκοι είχαν φέρει άρματα απέναντι. Κανείς, εκτός ίσως από κείνον τον συνταγματάρχη που με κοίταγε με γουρλωμένα μάτια, όταν του ‘λεγα πως στην άλλη όχθη δεν υπάρχει ψυχή.

Μα την έκφραση του προσώπου του, εγώ δε θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν το παράσημό μου εκείνο το βλέμμα. Κι ήταν καλύτερο απ’ οποιοδήποτε παράσημο θα μπορούσε να μου δώσει κάποιος από σας. Με κοροϊδέψατε όταν κάνατε πως δε βλέπατε τα 4 ένσημα που μου κόλλαγε ο εργοδότης μου, ενώ δούλευα 7 μέρες τη βδομάδα, 12 ώρες τη μέρα, για να μη χάσω τη δουλειά, να θρέψω τα παιδιά μου, να τα μεγαλώσω με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητώ ενίσχυση από γονείς και πεθερικά.

Με κοροϊδέψατε όταν μου τάξατε προκοπή κι ένα καλύτερο μέλλον αν έστηνα τη δική μου επιχείρηση και με εξαπατήσατε λέγοντάς μου πως είναι υποχρεωτικό να ασφαλιστώ, για να μου φυλάξετε τα χρήματα που πιθανόν δεν θα μπορούσα να αποταμιεύσω μόνος μου για την περίθαλψη και τα γεράματά μου. Με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως δεν μ’ αφήνετε να διαλέξω μόνος τον ασφαλιστικό μου φορέα, γιατί ο μόνος αξιόπιστος ήταν αυτός που διαλέξατε εσείς για λογαριασμό μου. Κι ύστερα πήρατε τα χρήματα αυτά και τα παίξατε, τα χάσατε στο τζόγο, στο χρηματιστήριο, στα δομημένα ομόλογα. Και συνεχίζετε να με κοροϊδεύετε κυνηγώντας τους απατεώνες με άσφαιρες επιτροπές και εξεταστικές του τύπου: «όσα κόμματα, τόσα πορίσματα», που δε θα στείλουν ποτέ κανένα κλέφτη στη φυλακή και το ξέρουμε όλοι.

Εγώ όμως θα πάω στη φυλακή Υπουργέ μου. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εξάμηνης φυλάκισης μου, επειδή δεν πλήρωσα τις εισφορές μου στο ΤΕΒΕ από το 2006 μέχρι το 2009. Μα η επιχείρησή μου βούλιαξε το 2003. Από τότε είμαι ανασφάλιστος. Τι μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το ΤΕΒΕ; (μπορεί εσείς να το λέτε ΟΑΕΕ, αλλά ο λαός σας το λέει ΤΕΒΕ, κύριε, και είναι η πιο σφιχτή θηλιά στο λαιμό του κάθε επαγγελματία).

Τι τους χρωστάω; Γιατί να τους πληρώσω; Τι θα μου προσφέρουν; Το ταμείο το βουλιάξατε εσείς, όχι εγώ. Όλοι πια ξέρουν πως ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τα ταμεία, ο χειρότερος κακοπληρωτής είναι το κράτος. Πήγε κάποιος από σας φυλακή για να πάω κι εγώ;

Γιατί να φυλακιστώ; Μήπως εγώ δεν ήθελα να είμαι ασφαλισμένος; Τα λεφτά μου έχασα. Δεν έκλεψα, δεν εξαπάτησα κανέναν. Μαζί με την επένδυσή μου έχασα και τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Τόσος κόπος, τόσα όνειρα και τόσο μεράκι πήγαν χαμένα. Έχασα και την αξιοπρέπειά μου. Έγινα «αυτός που φαλίρισε», «αυτός που βάρεσε κανόνι». Επειδή είμαι φτωχός θα με φυλακίσετε; Τι θα κερδίσει το κράτος μ’ εμένα στη φυλακή; Τίποτα, αντίθετα θα επιβαρυνθεί με την διατροφή και την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη.

Ποιο έγκλημα διέπραξα ώστε να χρειάζομαι σωφρονισμό; Κανένα και το ξέρετε. Ποιος κινδυνεύει από μένα και μου πρέπει εγκλεισμός; Κανείς και το γνωρίζετε. Με κλείνετε μέσα, για να εκβιάσετε εμένα και μέσα από μένα τους δικούς μου ανθρώπους, να σφιχτούν, να βρουν λεφτά, να πληρώσουν για να με βγάλουν. Για να μπορέσετε να συντηρήσετε την απάτη που εσείς λέτε ΟΑΕΕ κι εγώ ΤΕΒΕ, με τους εκατονταπλάσιους απ’ όσους χρειάζεται υπαλλήλους και τις μισές παροχές σε σχέση με τις εισφορές, από οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Για να ‘χετε κάπου να διορίζετε τους δικούς σας ανθρώπους, να μαζεύετε τους ψήφους.

Όμως όχι κύριε. Τούτη τη φορά δεν πιάνομαι κορόιδο. Ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου έχουμε τα χρήματα, αλλά και να τα ‘χα δεν τα ‘δινα. Χίλιες φορές κρατούμενος, παρά ξανά κορόιδο. Το χρέος προς την πατρίδα μου το ‘καμα. Το χρέος προς το κράτος, την πολιτεία σας –που καμιά σχέση δεν έχει με την πατρίδα μου έτσι πως την καταντήσατε- θα το πληρώσω στο κελί. Δεκάρα δε σας δίνω, γιατί δεν την αξίζετε, γιατί δε δουλέψατε για να την δικαιούστε.

Αλλάξατε πολλοί Υπουργοί δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν είχε την τιμιότητα να πει: «αυτός ο νόμος που φυλακίζει νοικοκύρηδες γιατί φτωχύνανε, είναι άδικος, τον καταργώ». Μα αυτή η ανοησία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ξέρετε Υπουργέ μου ότι σήμερα στη χώρα μας χρειάζεται κανείς περισσότερα χρήματα για να κλείσει μια επιχείρηση από όσα για να την ανοίξει; Ξέρετε άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών είναι επιχειρηματίες μόνο στα χαρτιά και ψάχνουν μεροκάματο για να ‘χουνε να φάνε; Επιχειρηματίες φαντάσματα, φορτωμένοι με νεκρές επιχειρήσεις που το μόνο που προσφέρουν πια είναι ποσοστιαίες μονάδες σε κάποιες κάλπικες στατιστικές. Σας βολεύει να λέτε πως είμαστε χώρα αυτοαπασχολούμενων;

Άνθρωποι σαν και μένα, σήμερα, δεν προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όχι γιατί δε θέλουν, αλλά γιατί δεν τους αφήνει το πτώμα που κουβαλούν στη ράχη τους. Γιατί δεν απλοποιείτε τα πράματα; Ίσως αν απαλλαγούμε απ’ το νεκρό βάρος να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι στο σύνολο. Χρεοκοπημένοι είμαστε, όχι πεθαμένοι. Γιατί μας στερείτε το δικαίωμα της δεύτερης προσπάθειας; Εσείς αν δεν εκλεγείτε με την πρώτη, δε θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα την επόμενη τετραετία; Αν δεν πάει καλά το εκλογικό σας ποσοστό, θα πάτε στη φυλακή;

Όλα αυτά βέβαια ισχύουν για μας τους μικρούς. Οι άλλοι οι μεγάλοι, οι φίλοι και σπόνσορες, όσες φορές χρεοκοπούν, άλλες τόσες επιδοτούνται. Κι αυτοί που πήραν τις επιδοτήσεις κι έφυγαν συνεχίζουν τη ζωή τους στη βίλλα τους στην Κούβα ή πάνε και ρίχνουν τη θαλαμηγό τους πάνω στις ξέρες του Αιγαίου. Εγώ ο εχθρός της έννομης τάξης πάω στη φυλακή, επειδή δεν είχα να πληρώσω για την ασφάλειά μου, για το γιατρό του παιδιού μου. Δικαιοσύνη Υπουργέ μου!

Αλλάξανε πολλοί λειτουργοί της Δικαιοσύνης όλον αυτόν τον καιρό. Κανείς δεν είχε τα κότσια να πει: «αυτός ο νόμος που κλείνει σπίτια είναι άτιμος. Δεν τον εφαρμόζω». Και πώς να το κάνετε; Κάτι τέτοιοι νόμοι είναι που γεμίζουν τα δικαστήρια με κατηγορούμενους, που δίνουν δουλειά στους συναδέλφους σας δικηγόρους. Κι αυτής της κυρίας με την παλάντζα, που ‘χετε πάνω απ’ τα κεφάλια σας, δεν της βάλατε το πανί για να μη βλέπει ποιον δικάζει, το βάλατε για να μη βλέπει ο κόσμος πως της τα ‘χετε βγάλει τα μάτια από τη ρίζα. Και μάλλον την κουφάνατε κιόλας. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάτι θ’ άκουγε απ’ το κλάμα ενός ολόκληρου λαού.

Ερήμην με δικάσανε, Υπουργέ μου. Δεν με ειδοποιήσανε να πάω στο δικαστήριο. Ίσως για να μην ακούσουνε αυτά που σου γράφω σήμερα. Δεν είναι που δε με βρήκανε, ξέρανε που μένω όταν ήταν να μου κοινοποιήσουν την απόφαση. Αυτή είναι η δικαιοσύνη, αυτή η διαφάνεια κι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που υπηρετείτε. Με κοροϊδέψατε όταν μου μιλήσατε για αλλαγή, με εξαπατήσατε όταν μου υποσχεθήκατε επανίδρυση του κράτους. Τίποτα δεν αλλάξατε, τίποτα δεν επανιδρύσατε. Ψέματα μου είπατε. Εκτός τόπου και χρόνου είσαστε όλοι σας. Έχετε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και το λαό σας.

Μετατρέψατε το κοινοβούλιο σε μια εισπρακτική Α.Ε. που το μόνο που κάνει είναι να ψάχνει τρόπους και να ψηφίζει νόμους για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα απ’ τον πολίτη. Οι πολίτες σας αποκαλούν κλέφτες εκεί έξω αλλά μάλλον δεν το ακούτε ή αν το ακούτε δεν φαίνεται να σας απασχολεί. Οι πολίτες δε νοιάζονται αν τα χρήματα που πήρατε ήταν μίζα ή προεκλογική χορηγία. Πώς θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ο Υπουργός με τον επιχειρηματία που του ‘δωσε χρήματα προεκλογικά για να γίνει Υπουργός; Ίσως στη δικαιοσύνη να περνούν τέτοια τερτίπια και η διαφορετική ονοματοδότηση του «δώρου» να αθωώνει. Η κοινή γνώμη όμως δεν γελιέται πια. Για τον απλό πολίτη τα πράματα είναι απλά: ή πήρες χρήματα ή δεν πήρες.

Ο κόσμος εδώ έξω έχει σχεδόν πειστεί ότι η μεγαλύτερη περιπέτεια της δημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν η χούντα αλλά η μεταπολίτευση. Το δίλλημα πλέον δεν είναι αν θα κυβερνήσει το ένα κόμμα ή το άλλο αλλά αν αυτός που θα μας απαλλάξει από σας θα είναι λοχίας, λόγιος ή επιχειρηματίας. Κι αυτό είναι ντροπή για κάθε δημοκράτη και για κάθε Έλληνα. Ξεφτιλίσατε τη δημοκρατία μέσα στο ναό της, το κοινοβούλιο. Ποιος μπορεί να μου εξηγήσει πως γίνεται σ’ ένα κοινοβούλιο, που θέλει να λέγεται δημοκρατικό, να υπάρχουν κομματικές γραμμές; Γιατί ο δημοκρατικά εκλεγμένος βουλευτής πρέπει να ψηφίσει ενάντια στη θέληση των ψηφοφόρων του και της περιοχής που τον εξέλεξε για να προασπίσει τα συμφέροντά της και γιατί αν δεν το κάνει ο αρχηγός τον διώχνει από το κόμμα; Δεν αντιπροσωπεύει εμένα εκεί; Για να στηρίζει τον αρχηγό του τον έστειλα;

Είναι δημοκρατικό να διορίζει ο αρχηγός υπουργούς που δεν έχουν εκλεγεί απ’ το λαό; Αν είναι τι τους θέλουμε τους βουλευτές; Μόνο για να τους πληρώνουμε; Ας ψηφίζουμε έναν αρχηγό, να διαλέγει ποιους θέλει για υπουργούς, να κάνει τα κουμάντα του όπως καταλαβαίνει. Βλέπετε; Μόνοι σας απαξιωθήκατε. Εσείς κάνατε τον κόσμο να πιστέψει πως δεν σας χρειαζόμαστε, πως ο βουλευτής το μόνο που κάνει είναι θεατρινίστικα ξεσπάσματα, άσκοποι λόγοι γεμάτοι βερμπαλισμούς και επίδειξη ρητορικής δεινότητας και στο πηλίκον ουδέν!

Γιατί η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σ ένα σχολειό (ΙΒ θαρρώ το λένε) από το οποίο δεν μπορεί να μπει παρά μόνο σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Δεν της κάνουν τα Ελληνικά; Υπουργός παιδείας είναι, ας τα κάνει καλύτερα. Εμένα όταν οι κόρες μου παίρνανε το πτυχίο τους από τα ΙΕΚ καμάρωνα. Και συγχρόνως έκλαιγα που δεν είχα τα λεφτά να τις στείλω κάπου ψηλότερα.

Έτσι όπως κλαίω και σήμερα, στη σκέψη πως το 3,5 χρονών παλικαράκι μου (ένα δώρο που μου ‘στειλε ο Θεός στα 47 μου, τότε, να γλυκάνει τη δυστυχία μου, να διώξει απ’ το χέρι μου το όπλο που μέρα με τη μέρα ζύγωνα πιο κοντά στο κεφάλι μου, να μου ξαναδώσει δύναμη και θέληση για ζωή) που είναι κολλημένο πάνω μου σα βδέλλα, θα πρέπει να ζήσει μακριά μου όσο καιρό θα είμαι κρατούμενος. Για μένα, βλέπετε, δεν είναι τίτλος τιμής να μεγαλώνει το παιδί μου χωρίς πατέρα.
Σήμερα θα τις έστελνα κι εγώ έξω γιατί θα θεωρούσα ντροπή να μάθουν τα παιδιά μου γράμματα στο εκπαιδευτικό σύστημα που έδιωξε τη Χαρά Νικοπούλου απ’ το Μεγάλο Δέρειο.

Αυτά κι άλλα πολλά τέτοια κουβεντιάζει ο λαός σας σήμερα, Υπουργέ μου. Αυτά ρωτάει κι απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν ήταν αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές που φωνάζανε τις προάλλες να καεί η βουλή. Άνθρωποι σαν εμένα ήτανε και σαν το συχωρεμένο τον πατέρα μου. Άνθρωποι που πιθανόν να μην έχουν ξαναπάει σε συλλαλητήριο ποτέ τους. Και το «να καεί» δεν ήταν μίσος ούτε κακία. Η τελευταία, η απελπισμένη λύση είναι. Όταν δεν αποδίδει κανένα άλλο μέσο, βάζεις φωτιά στο χωράφι για να ξεφορτωθείς τα ζιζάνια. Αυτό σας φώναξε ο κόσμος. Μα ούτε κι αυτό τ’ ακούσατε. Τίποτα δεν ακούτε πια.

Αμπαρωμένοι σ’ ένα δικό σας κόσμο, πολύ μακριά απ’ το δικό μου κι ακόμη μακρύτερα απ’ τον πραγματικό, θωρακισμένοι, κυκλωμένοι από σωματοφύλακες μη σας πειράξει κανείς, από μυαλοφύλακες μη τυχόν κι αλλάξει η σκέψη σας, από ψυχοφύλακες, μήπως αγγίξει κανείς την ψυχή σας και ξεφύγει κάποιο ίχνος ανθρωπιάς, από διορισμένους κόλακες που σας γλύφουν λέγοντας πως ό,τι κάνετε είναι σωστό και φροντίζουν να μη δείτε ποτέ την πραγματικότητα, απόμακροι κι απρόσιτοι, άτολμοι και άβουλοι εκτελεστές των εντολών που σας δίνουν ξένοι, πειθήνια όργανα μιας θολής παγκόσμιας διακυβέρνησης, στην οποία κάποιοι λίγοι από σας θα είναι κάτι λίγο κι υπόλοιποι, μαζί με μας, απολύτως τίποτα.

Τέλειωσε η εποχή σας κύριε. Μόνοι σας την τελειώσατε. Δεν θα ‘χει πια λαοθάλασσες στις συγκεντρώσεις σας. Ούτε οι «βολεμένοι» θα ‘ρχονται πια από φόβο μη τους πάρει κι αυτούς η μπάλα. Ήδη άρχισαν να σας «κράζουν» στο δρόμο. Ο λαός ψάχνει να βρει αλλού τη σωτηρία. Δεν πιστεύουμε πως θα δώσουν τη λύση οι ξενόφερτοι σωτήρες, όσα δανεικά κι αν φέρουν, ούτε οι ξενοσπουδαγμένοι μας πολιτικοί που τα ‘μαθαν όλα εκεί έξω, εκτός απ’ το πώς σκέφτεται και αντιδρά ο λαός που ήρθανε να κυβερνήσουν. Ούτε και στους παλιότερους έχουμε εμπιστοσύνη. Επί 36 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας πήγαν απ’ το κακό στο χειρότερο, εξαφάνισαν τον όποιο πλούτο παρήγαγε η χώρα. Τι άλλαξε σήμερα και θα μας πάνε στο καλύτερο;

Και ούτε το «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» περνάει πια. Αν υπάρχουν καλοί και κακοί στο κοινοβούλιο, τότε τα πράματα είναι απλά. Αν οι καλοί είστε περισσότεροι διώξτε τους κακούς. Αν πάλι είναι οι κακοί περισσότεροι ας σηκωθούν να φύγουν οι καλοί, να ξέρουμε τι μας γίνεται. Μα ούτε το ‘να θα γίνει ούτε τ’ άλλο. Η καρέκλα έχει κόλλα, έτσι δεν είναι; Ή μήπως είναι μέλι;
Έτσι είναι και το ξέρω, κύριε. Και, αντίθετα από σας, τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Την ερχόμενη βδομάδα θα πάω στον κ. εισαγγελέα της Κομοτηνής για να εκτελέσει την ποινή που μου επέβαλε. Με το κεφάλι ψηλά θα πάω, να πληρώσω για τα λάθη μου, το μεγαλύτερο απ’ τα οποία είναι που πίστεψα σε σας και το νόμο σας και σας άφησα να με ξεγελάσετε τόσες φορές.

Κι αφού ξεχρεώσω ότι χρωστώ στην πολιτεία σας, θα περάσω στην απέναντι πλευρά του ποταμιού, να ζητήσω απ’ τους γειτόνους να με αφήσουν να στήσω εκεί το καλύβι μου. Είναι φιλόξενοι άνθρωποι, δε φαντάζομαι να μου αρνηθούν. Από κει και πέρα, όταν η χώρα που ζω με πληγώνει, θα πονάει λιγότερο γιατί δεν θα είναι η πατρίδα μου. Δεν φεύγω χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό, δεν με λένε Χριστοφοράκο και θέλω τα παιδιά μου να συνεχίσουν να φέρουν το όνομά μου με περηφάνια.
Θα φύγω για να ζήσει ο γιος μου μακριά από σας, μη μάθει πως φερθήκατε στον πατέρα του και γίνει αντιεξουσιαστής για να σας χτυπήσει. Γιατί εξουσία εξασκείτε όχι διακυβέρνηση. Γιατί εξουσιάζετε, δεν διοικείτε. Γιατί η εξουσία είναι βία και βία θα φέρει.

Δεν έγραψα για να ζητήσω χάρη, δε σας την κάνω τέτοια χάρη. Δε θέλω κάποιο ρουσφέτι, θέλησα να μιλήσω στον υπουργό της δικαιοσύνης, για τις αδικίες που, χρόνια τώρα, βασανίζουν τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Δεν έγραψα την ιστορία της ζωής μου, την ιστορία του Θρακιώτη μικρομεσαίου της γενιάς μου σας αφηγήθηκα και την ιστορία του πολιτικού της γενιάς σας έτσι όπως την είδαμε εμείς. Θέλησα να μοιραστώ την πίκρα μου με τον Υπουργό, γιατί είμαι σίγουρος πια πως τα βογκητά του λαού δεν φτάνουν στα υπουργεία και αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Γιώργος Κ. Αποστολόπουλος
--------------------------------------------------------------------------------
"ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝΕ ΦΥΛΑΚΗ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ.....ΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ;
ΘΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΠΡΙΝ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΣΕ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ...."
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Είναι κι αυτή μια άποψη. Μόνο που οι 300 έχουν ήδη τη φωλιά τους χεσμένη.

ΟΡΓΉ «εκτονώνεται»

(ή συνεχίζει να βράζει?)

με διάφορους τρόπους... .

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΕΣΙΜΟ

Το πρωί του Σαββάτου, 25 Σεπτεμβρίου, 9:30 στην Πλατεία Συντάγματος !

ΗΜΕΡΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΕΣΙΜΑΤΟΣ

ΣΠΑΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΤΑΜΠΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ - ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΣΩΒΡΑΚΑ, ΒΡΑΚΙΑ, ΒΡΑΚΕΣ, ΚΥΛΟΤΕΣ ΚΑΙ ΧΕΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΣΤΑ ΠΛΑΚΑΚΙΑ ΚΑΙ, ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ, ΟΠΩΣ ΕΛΠΙΖΩ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΔΟΣΤΡΩΜΑ.

ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ . .

ΠΡΟΒΑΛΕ ΤΟ, ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΟ!

ΗΜΕΡΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΕΣΙΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ .

ΧΕΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ!

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ:

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ και ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΗ Η ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΤΑΜΠΟΥ, ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΞΗΣ:

Η πρωτοβουλία θα υλοποιηθεί εάν υπάρχει ικανός αριθμός ατόμων. Ας πούμε περίπου 500 άτομα.

Το χέσιμο θα είναι ταυτόχρονο και η διαδικασία ως εξής:

1. Συγκέντρωση των ατόμων

2. Κάλεσμα από ντουντούκα για να δηλωθεί διά βοής η πρόθεση συμμετοχής

3. Σφύριγμα/ σύνθημα για ταυτόχρονο κατέβασμα των βρακιών και έναρξη του χεσίματος

Αν δεν σας έλθουν, δεν χάθηκε ο κόσμος, αρκεί η συμμετοχή και το συμβολικό του πράγματος.

Μην παραλείψετε να φέρετε και χαρτί υγείας.

Τα σκατά θα παραμείνουν επιτόπου.

Η ώρα επιλέχθηκε έτσι, ώστε οι περισσότεροι να έχουν «πράμα».

Ευκοίλιος, δυσκοίλιος, έλα όπως είσαι!

Τέρμα οι συμβατικοί, αναποτελεσματικοί τρόποι αντίδρασης, τέρμα οι απλές ανώδυνες καθιστικές/ σιωπηλές διαμαρτυρίες. Μια διαμαρτυρία που θα γίνει πραγματικά αισθητή!

Τάραξέ τους στο χέσιμο και σπάσε τα ταμπού σου.

Ετοιμαστείτε για πολύ μπόχα, όποιος θέλει, μπορεί να πάρει και μάσκα.

Μπορεί να μπούμε και στο Γκίνες για το μεγαλύτερο μαζικό χέσιμο στην ιστορία!

Οι ένστολοι που θα συμμετάσχουν θα χειροκροτηθούν από τις προοδευτικές δυνάμεις (μη χέσω).

Έλα και καλό βόλι !