Χρήστου Σταμόπουλου, Δικηγόρου
Δικαιούμαστε να μην πληρώνουμε
Νομική προσέγγιση:
Με τον νόμο 3555/2007 κυρώθηκε η αποικιακού χαρακτήρα σύμβαση της εταιρείας «ΝΕΑ ΟΔΟΣ Α.Ε.» με το ελληνικό Δημόσιο. Για τους χρήστες της ΠΑΘΕ ισχύει ο νόμος αυτός, αλλά φυσικά ισχύει και το Σύνταγμα της Ελλάδας. Με τον παραπάνω νόμο προβλέπεται ότι η «παραχωρησιούχος» εταιρεία μπορεί να απαιτήσει απ’ τον χρήστη που δεν πλήρωσε την καταβολή του 20πλάσιου του αντιτίμου σαν ΑΣΤΙΚΗ ποινή, με κάποιες προϋποθέσεις και διαδικασίες, ζητώντας εντέλει την έκδοση διαταγής πληρωμής. Η διάταξη όμως αυτή είναι αντισυνταγματική, αφενός γιατί δεν παρέχει στον πολίτη το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης και αφετέρου γιατί παρέχει στο προσωπικό της «παραχωρησιούχου» ιδιωτικής εταιρείας αρμοδιότητες δημοσίου υπαλλήλου (παράβαση άρθρων 20 και 103 αντίστοιχα του Συντάγματος).Συγχρόνως ο ίδιος ο νόμος (3555/07) ορίζει ότι το Δημόσιο (Αστυνομία, Τροχαία, Δ.Ο.Υ.) δεν έχει καμιά ανάμειξη στη διαδικασία επιδίωξης είσπραξης του αντιτίμου και της αστικής ποινής. Πρόκειται δηλαδή για μια ιδιωτική οικονομική διαφορά μεταξύ χρήστη και του ιδιώτη ΝΕΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. Για όλους τους παραπάνω λόγους πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι εάν ο «Παραχωρησιούχος» προσπαθήσει μέσω διαταγής πληρωμής να εισπράξει πρόστιμα απ’ τους πολίτες που αρνούνται να πληρώσουν διόδια, τα Δικαστήρια, που θα προσφύγουν αυτοί, θα τους δικαιώσουν και η εταιρεία θα έχει γενικότερα προβλήματα σχετικά με τη νομιμότητα της Σύμβασής της (που μπάζει από παντού).
Σε κάθε περίπτωση η άρνησή μας να πληρώνουμε διόδια και το ανέβασμα της μπάρας για να περάσουμε δεν συνιστά κανένα ποινικό αδίκημα. Ούτε παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας έχουμε. Γι’ αυτό και η Τροχαία δεν επεμβαίνει. Η μπάρα των ιδιωτικών εταιρειών στα διόδια αντιστρατεύεται και παραβιάζει την ελευθερία και δη την ελευθερία μετακίνησής μας στους εθνικούς δρόμους, που προστατεύεται απόλυτα για όσους βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια.
Το δικαίωμα αυτό, ως μερικότερο δικαίωμα του δικαιώματος για ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου, αφορά Έλληνες πολίτες και αλλοδαπούς που βρίσκονται στη χώρα μας και προστατεύεται «απόλυτα» από το άρθρο 7 του Συντάγματος.- ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ- ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ- ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΜΑΣ, και- ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!(Ούτε δίνουμε το ονοματεπώνυμό μας ή παραλαμβάνουμε οποιοδήποτε χαρτί απ’ τους ανθρώπους των ιδιωτικών εταιρειών).
ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ!
Υ.Γ. Τις δυνατότητες και τα δικαιώματά μας αυτά δεν πρόκειται να τα πληροφορηθούμε από τα μεγάλα αθηναϊκά ΜΜΕ, γιατί οι ιδιοκτήτες τους είναι και οι εργολάβοι των χρυσοφόρων έργων (π.χ. Μπόμπολας κ.λ.π.).
11 Σεπτεμβρίου αυτοκινητοπορεία από τα διόδια Αφιδνών ως τη Θεσσαλονίκη. Ανοίγουμε όλους τους σταθμούς διοδίων! :
Πάμε ΔΕΘ σηκώστε τις μπάρες!
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 09, 2010
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 08, 2010
Με το «Μνημόνιο» να ανατραπεί η κομματοκρατία
Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς
Η κυβέρνηση θέλει να εμφανίζεται ότι διαχειρίζεται την οικονομική χρεοκοπία του κράτους σαν απλός διερμηνέας εντολών και εκτελεστής εντολών. Τη βολεύει να παρουσιάζει σαν εντολές τις κατευθυντήριες υποδείξεις θεσμικών μηχανισμών της διεθνούς και ευρωπαϊκής εποπτείας των αγορών (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Ε.Ε. – της «Τρόικας» όπως μάθαμε να τη λέμε).
Η «Τρόικα» ενδιαφέρεται (το έχει σχεδόν απερίφραστα δηλώσει) όχι για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας (γι’ αυτήν οφείλει να ενδιαφερθεί η ελληνική κυβέρνηση), αλλά για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα των πιστωτών της υπερχρεωμένης Ελλάδας. Και επειδή οι διαχειριστές του κράτους στην Ελλάδα (οι επαγγελματίες πολιτικοί) έχουν αποδειχθεί, για δεκαετίες, αναξιόπιστοι, ανίκανοι και φαύλοι, η «Τρόικα» απαίτησε από την κυβέρνηση να υπογράψει συμβόλαιο («Μνημόνιο») ότι θα τηρήσει τις κατευθυντήριες υποδείξεις, και ότι μόνο με απτά δείγματα τήρησης των υποδείξεων, σε συγκεκριμένες προθεσμίες, θα συνεχίσει να δανειοδοτείται η Ελλάδα.
Αλλά, παρ’ όλα αυτά, το συμβόλαιο - μνημόνιο δεν ξεπερνάει τα όρια των κατευθυντήριων υποδείξεων, δεν υπαγορεύει πολιτικές. Απαιτεί να περιοριστούν δραστικά οι εξωφρενικές σπατάλες του δημόσιου τομέα, να τελειώσει το
«πάρτυ» της καταλήστευσης του κρατικού ταμείου από τους κομματανθρώπους. Απαιτεί και να αυξηθούν τα έσοδα, να παταχθεί η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή. Υποδείχνει μεταρρυθμίσεις και σε κάποιους συγκεκριμένους τομείς, που έχουν γίνει διεθνές αξιοπερίεργο, αφορμή σκωμμάτων και χλευασμών ανά την υφήλιο.
Στον τεράστιο αριθμό των πρόωρα συνταξιοδοτουμένων, στα αναρίθμητα «βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα», στην αποφυγή τίμιας μισθοδοσίας των εργαζομένων και στον εμπαιγμό τους με «επιδόματα» και χαριστικούς μισθούς «δώρων».
Η «Τρόικα» και το «Μνημόνιο» δεν αποσκοπούν να υποκαταστήσουν την εγχώρια πολιτική ευθύνη – δεν μας στέρησαν την «εθνική κυριαρχία», όπως κουτοπόνηρα έσπευσε να «πιστοποιήσει» ο αθυρματικός, ολίγιστος πρωθυπουργός μας. Τουλάχιστον στην Ευρώπη η αυτονομημένη από τις κοινωνίες «αγορά» τηρεί ακόμα κάποια προσχήματα. Το «Μνημόνιο» και οι απαιτήσεις του στρέφονται ενάντια στο κατεστημένο φαυλεπίφαυλο κομματικό κράτος (των εναλλασσόμενων χρωματισμών), στην εξαχρειωμένη κομματοκρατία που το διαγουμίζει ανελέητα.
Όμως η πανουργία των πολύπειρων μηχανισμών του ΠΑΣΟΚ βρήκε τον τρόπο να αφήσει άθικτο το κομματικό κράτος μεταφράζοντας τις απαιτήσεις του «Μνημονίου» σε πολιτική που μακελεύει τους βιοπαλαιστές, τους χαμηλόμισθους, τους συνταξιούχους: Περικοπές σε μισθούς και συντάξεις (καταδίκη του τίμια εργαζόμενου σε στέρηση και φόβο), χαράτσι αδυσώπητο έμμεσων φόρων, αμείλικτη φορολόγηση της επιχειρηματικής τόλμης και δημιουργικότητας.
Άθικτο και αναιδέστατα προκλητικό πάντοτε το κομματικό χρήμα: οι επιχορηγήσεις των κομμάτων, τα χρυσοπληρωμένα στελέχη των χιλιάδων (ναι) εταιρειών και οργανισμών του Δημοσίου, οι μισθοί και οι συντάξεις των βουλευτών και των υπαλλήλων της Βουλής, ανεξέλεγκτο το «πόθεν έσχες» των αναρίθμητων «τζιπάτων» και «κοτερούχων» κάθε κομματικής κουζίνας.
Αθικτοι και οι δίαυλοι άσκησης της κομματικής διαβουκόλησης των απερίσκεπτων μαζών: ιδιωτικά κανάλια και ραδιόφωνα, εταιρείες επαγγελματικού ποδοσφαίρου, κρατικός τζόγος, κομματικοί συνδικαλιστές, επιδοτούμενος Τύπος κ.ά.α.
Με την οικονομία να βυθίζεται ραγδαία στην ύφεση και τον τρόμο μιας έκρηξης που θα μεταβάλει την κοινωνία σε ζούγκλα, το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση και τους σοβαροφανείς μαθητευόμενους του οικονομικού της «επιτελείου», είναι πώς να περισώσουν το κομματικό κράτος. Με την ίδια παγερή αναλγησία που μοίραζαν στα λαμόγια και στους μπράβους τα «πακέτα» της Ε.Ε., τσαλαπατάνε τώρα την ανήμπορη φτωχολογιά και το δημιουργικότερο κομμάτι της κοινωνίας. Προσπαθούν να εξευμενίσουν τους πιστωτές, χωρίς να αλλάξουν στο παραμικρό το θεσμικό καθεστώς της κλεπτοκρατίας, της διαφθοράς, της στυγνής τυραννίας που ασκούν τα κόμματα με τους πραιτωριανούς τους συνδικαλιστές.
Ποιος θα τους φωνάξει αποτελεσματικά ότι «φτάνει πια»;
Μήπως η βία της ψυχανωμαλίας των καπήλων της Αριστεράς ή ο λαϊκισμός της σπέκουλας με «ορθόδοξη» ή «οικολογική» ετικέτα; Πάντως, όχι η αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτή πασχίζει να συγκροτήσει «αντιμνημονιακό» μέτωπο(!), μήπως και σωθεί από έναν δεύτερο, απανωτό εκλογικό εξευτελισμό στις επερχόμενες «αυτοδιοικητικές». Ονειρεύεται την «οικοδόμηση μεγάλου πλειοψηφικού συνασπισμού δυνάμεων που απορρίπτουν τα αδιέξοδα του Μνημονίου». Παραμένει η Ν.Δ. ανίατα εκπασοκισμένη, καθηλωμένη στα «επικοινωνιακά» τεχνάσματα, μάχεται να κερδίσει τις εντυπώσεις. Ψάχνει «ένα καινούργιο αναπτυξιακό πρότυπο», που θα μας βγάλει «νωρίτερα» από τη «στενωπό του Μνημονίου»!
Ας μας πει ευθαρσώς η αξιωματική αντιπολίτευση: Θέλει να βγούμε από τη χρεοκοπία με ανενόχλητες τις κομματικές πελατείες; Με απεριόριστη τη ρουσφετολογική αναγνώριση «βαρέων και ανθυγιεινών», ακαταμέτρητο το κηφηναριό των χαριστικά «προώρως» συνταξιοδοτουμένων; Θέλει ανέπαφες τις στρατιές των κομματικά διορισμένων αργόσχολων στον δημόσιο τομέα, προκλητικά και αναιδέστατα τα ασφαλιστικά ταμεία των «ρετιρέ», πλασματικά «επιδόματα» και «δώρα» αντί για ακριβοδίκαιους μισθούς, θέλει ανεξέλεγκτη την αντικοινωνική συμπεριφορά και τους γκανγκστερικούς εκβιασμούς του δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλισμού; Γιατί δεν μας λέει η Ν.Δ.: πώς θα πετύχει χωρίς το Μνημόνιο να ξεριζώσει τη ρίζα της οικονομικής χρεοκοπίας, της ξέφρενης σπατάλης, της διαφθοράς και καταλήστευσης του κράτους, που είναι, φανερά και προκλητικά, η κομματοκρατία;
Το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί το «Μνημόνιο» για να περισώσει την κομματοκρατία τσακίζοντας ανελέητα τις ελπίδες ιστορικής ανάκαμψης του Ελληνισμού. Και η Ν.Δ. δεν καταλαβαίνει ότι αν αναλάμβανε ρόλο καταλύτη για την αυτοδιάλυση της κομματοκρατίας, αν χρησιμοποιούσε το Μνημόνιο για να ελευθερώσει την ελληνική κοινωνία από την τυραννία των κομματικών συντεχνιών (ριζικά μεταλλασσόμενη η ίδια σε κόμμα με δημοκρατική –όχι πια φεουδαρχική– άρθρωση και δομή) θα εξασφάλιζε πολλές επανεκλογές και θέση τιμής και σεβασμού στην Ιστορία.
Είναι απίστευτη η τυφλότητα των παρακμιακών ηγητόρων, η νεκροφόρος μετριότητά τους. Ακόμα και το φάρμακο, το δριμύγευστο Μνημόνιο, το χρησιμοποιούν αυτοκτονικά. Παίζοντας συνεπαρμένοι το παιχνίδι τώρα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Χωρίς αιδώ ή λύπην.
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 07, 2010
ΚΑΚΟ ΤΣΙΓΑΡΟ....ΚΑΛΟΣ ΤΖΟΓΟΣ...
Όταν είχα αρχίσει αυτή τη προσπάθεια ενημέρωσης για τον τζόγο το 2008 τα πράγματα στην Ελλάδα ήταν αλλιώς. Είχαμε κάποια οικονομική ανάπτυξη και παρά τα προβλήματα που ξέραμε ότι υπάρχουν όλοι είχαν ελπίδες για το αύριο. Είχα θεωρήσει σωστό λόγω προσωπικών εμπειριών και επιστημονικής ειδίκευσης να ενημερώσω όσους μπορούσα για το τι συμβαίνει στο εξωτερικό και πόσο αρνητική θα είναι για την χώρα μας η νομιμοποίηση των συνοικιακού τζόγου.
Ξαφνικά τα πράγματα άλλαξαν. Η Ελλάδα έγινε ένα κράτος υπό οικονομική κατοχή και ο κάθε πολίτης βρέθηκε να χρωστάει για 10 γενιές τα χρήματα που είχαν αρπάξει και πιθανότατα συνεχίζουν να αρπάζουν οι υψηλά ιστάμενοι και ο κύκλος τους. Ο πολίτης χαρακτηρίστηκε φοροφυγάς, τεμπέλης, αναξιόπιστος. Ολόκληρες κοινωνικές ομάδες καθοδηγήθηκαν σε εμφύλιο πόλεμο εναντίον άλλων κοινωνικών ομάδων για το ποιος «περνούσε καλύτερα» τα χρόνια των παχιών αγελάδων. Μέσα στην αναμπουμπούλα εμφανιστήκαν πάλι τα φρουτάκια και μάλιστα κατόπιν άνωθεν εντολής της κατοχικής υπερκυβέρνησης της Τρόικας.
Δεν αξίζει καν τον κόπο να επιχειρηματολογήσει κάνεις γιατί στο μνημόνιο δεν υπάρχει κανένα μέτρο ανάπτυξης για κανένα κλάδο πλην του τζόγου. Όποιος έχει μυαλό καταλαβαίνει πόσο ισχυρές ήταν οι πιέσεις από το λόμπυ των βαρόνων αυτής της αγοράς. Αυτό που αξίζει να δούμε είναι η σχιζοφρένια του διπλού μηνύματος που περνά αυτή τη στιγμή από τη κυβέρνηση στην Ελληνική Κοινωνία. Κακό τσιγάρο - καλός τζόγος.
Από πότε το τσιγάρο έγινε κακό? Επί χρόνια προβαλλόταν παντού για να έχει έσοδα ο κράτος. Επί χρόνια επιδοτούνταν οι αγρότες να στραφούν στα καπνά για να έχει έσοδα το κράτος. Τι και αν φώναζαν οι ιατρικές οργανώσεις για τις καταστροφικές επιπτώσεις στην υγεία? Το κράτος - όλα τα κράτη - είχαν τα έσοδα τους. Όταν ισχυροποιήθηκε το αντικαπνιστικό λόμπυ στις ΗΠΑ και ΕΕ ξαφνικά πέσαν απαγορεύσεις - μαχαίρι.
Ναι αλλά όμως ήδη τα ίδια τα κράτη είχαν προωθήσει ουσιαστικά το κάπνισμα και είχαν εθίσει ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού τους. Οι απαγορεύσεις - μαχαίρι δεν έφεραν παρά ελάχιστα αποτελέσματα με μόνο σημαντικό τον περιορισμό του παθητικού καπνίσματος. Οι καπνιστές δαιμονοποιήθηκαν και οι κυβερνήσεις άφησαν την διαμάχη να πάρει διαστάσεις για να δείξουν την "πυγμή" τους στην επιβολή των μέτρων.
Όποιος όμως έχει την παραμικρή σχέση με τις εξαρτήσεις ξέρει ότι κανένα ναρκωτικό δεν κόβεται παρά μόνο αν φτάσει ο χρήστης στον «πάτο του βαρελιού». Με τον ίδιο τρόπο που δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πετύχεις απεξάρτηση σε έναν χρηστή ηρωίνης πριν αγγίξει το κατώφλι του θανάτου έτσι και στον χρήστη νικοτίνης οι πιθανότητες να κόψει το τσιγάρο είναι ελάχιστες πριν ο ίδιος ή έστω ένα πολύ κοντινό του πρόσωπο πάρει μια πολύ δυσάρεστη ιατρική γνωμάτευση.
Αυτή είναι η φύση της χρήσης δυστυχώς, γι' αυτό η χρήση είναι ο εφιάλτης των δυτικών κοινωνιών και γι΄ αυτό πλουτίζουν όσοι την ελέγχουν. Δεν μπορεί να σταματήσει μέσα σε λίγα χρόνια κάτι που επί γενεές ήταν από εύκολα προσβάσιμο. Ο μόνος τρόπος που έχει βρεθεί ότι αποδίδει είναι να ενδυναμώνεται η νέα γενιά πριν αρχίσει την χρήση. Να μαθαίνει το παιδί ότι το τσιγάρο (ή το αλκοόλ, ή το χασίς κλπ) δεν είναι μαγκιά. Ότι η χρήση δεν θα το βοηθήσει να κοινωνικοποιηθεί, ότι τα όνειρα του είναι σημαντικότερα από τις επιταγές της κάθε παρέας. Έτσι ώστε σε 2-3 γενιές να υπάρξει σημαντική μείωση στα ποσοστά των παράνομων, αλλά το σημαντικότερο, των νόμιμων εθισμών. Η προσπάθεια που γίνεται στο χώρο των εξαρτήσεων δεν είναι για το παρόν αλλά για το μέλλον γιατί στο παρόν μπορείς μόνο να μετριάσεις συμπτώματα και όχι να καταπολεμήσεις τις αιτίες.
Η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους βοηθά στην προστασία των μη καπνιστών αλλά και στον περιορισμό της δημιουργίας νέων καπνιστών. Ελάχιστα βοηθά στην διακοπή του καπνίσματος των εξαρτημένων. Η νομιμοποίηση του τζόγου από την άλλη βοηθά στην δημιουργία κύματος εξαρτημένων και στην εγκαθίδρυση των κουλοχέρηδων ως lifestyle εξάρτησης.
Για να ακυρωθούν τα επιχειρήματα κατά του τζόγου ακούγονται απίστευτα πράγματα όπως ότι ο ρόλος του κράτους δεν μπορεί να είναι κηδεμόνας ενηλίκων. Δυστυχώς το κράτος, και ειδικά το ελληνικό, ουδέποτε υπήρξε ή θέλησε να υπάρξει καλός κηδεμόνας. Όταν υπάρχουν λεφτά σε μια εξάρτηση την νομιμοποιεί για να εισπράξει φόρους. Όπως είχε γίνει και με το τσιγάρο, τώρα προβάλλεται μια εξάρτηση με βάση τα επιχειρήματα των εταιριών που ωφελούνται. Το κράτος παπαγαλίζει ορισμένα από αυτά και το μόνο που βλέπει και ενδιαφέρεται είναι πολίτες-πρόβατα και η εύρεση του αποδοτικότερου τρόπου αρμέγματος.
Ότι ο τζόγος είναι από τις χειρότερες εξαρτήσεις γιατί είναι άμεση και όχι άμεση η οικονομική αιμορραγία και η ψυχολογική κατάρρευση του χρήστη το ξέρουν πολύ καλά οι ιθύνοντες. Όμως ξέρουν επίσης πως όταν το πρόβλημα διογκωθεί δεν θα είναι αυτοί υπεύθυνοι να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Κάποιος άλλος θα έχει εκλεγεί, κάποιος άλλος θα πρέπει να πάρει μέτρα και κάποιοι άλλοι θα πληρώνονται τρεις και εξήντα σε πρωτόγονες δομές απεξάρτησης για να σώσουν ότι μπορούν. Για άλλη μια φορά θα δημιουργηθούν δεκαετή σχεδία περιορισμού χρήσης και για άλλη μια φορά θα εκλιπαρούμε για λεφτά από την ΕΕ ώστε να λειτουργήσουν τα κέντρα. Αν είμαστε ακόμα στην ΕΕ.
Εδώ δυστυχώς την πατάνε πάλι στο σχεδιασμό τους. Ότι βγάλουν θα είναι από τις άδειες και μόνο. Τα συνολικά έσοδα ανά περιοχή μετά θα είναι πτωτικά όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες που χρησιμοποιούν για παραδείγματα στη διαβούλευση τους. Μετά θα είναι η σειρά άλλων να προσπαθήσουν να καθαρίσουν την κόπρο που θα έχουν δημιουργήσει με τους σχεδιασμούς τους. Αν το δω εντελώς ωφελιμιστικά είναι καλό. Θα έχω πελατεία μέχρι να βαρεθώ να δουλεύω. Αν το δω εντελώς ωφελιμιστικά θα γίνω ο καλός αδιάφορος πολίτης όπως επιβάλλει η υπερκυβέρνηση.
Μικρός Ήρωας
Ξαφνικά τα πράγματα άλλαξαν. Η Ελλάδα έγινε ένα κράτος υπό οικονομική κατοχή και ο κάθε πολίτης βρέθηκε να χρωστάει για 10 γενιές τα χρήματα που είχαν αρπάξει και πιθανότατα συνεχίζουν να αρπάζουν οι υψηλά ιστάμενοι και ο κύκλος τους. Ο πολίτης χαρακτηρίστηκε φοροφυγάς, τεμπέλης, αναξιόπιστος. Ολόκληρες κοινωνικές ομάδες καθοδηγήθηκαν σε εμφύλιο πόλεμο εναντίον άλλων κοινωνικών ομάδων για το ποιος «περνούσε καλύτερα» τα χρόνια των παχιών αγελάδων. Μέσα στην αναμπουμπούλα εμφανιστήκαν πάλι τα φρουτάκια και μάλιστα κατόπιν άνωθεν εντολής της κατοχικής υπερκυβέρνησης της Τρόικας.
Δεν αξίζει καν τον κόπο να επιχειρηματολογήσει κάνεις γιατί στο μνημόνιο δεν υπάρχει κανένα μέτρο ανάπτυξης για κανένα κλάδο πλην του τζόγου. Όποιος έχει μυαλό καταλαβαίνει πόσο ισχυρές ήταν οι πιέσεις από το λόμπυ των βαρόνων αυτής της αγοράς. Αυτό που αξίζει να δούμε είναι η σχιζοφρένια του διπλού μηνύματος που περνά αυτή τη στιγμή από τη κυβέρνηση στην Ελληνική Κοινωνία. Κακό τσιγάρο - καλός τζόγος.
Από πότε το τσιγάρο έγινε κακό? Επί χρόνια προβαλλόταν παντού για να έχει έσοδα ο κράτος. Επί χρόνια επιδοτούνταν οι αγρότες να στραφούν στα καπνά για να έχει έσοδα το κράτος. Τι και αν φώναζαν οι ιατρικές οργανώσεις για τις καταστροφικές επιπτώσεις στην υγεία? Το κράτος - όλα τα κράτη - είχαν τα έσοδα τους. Όταν ισχυροποιήθηκε το αντικαπνιστικό λόμπυ στις ΗΠΑ και ΕΕ ξαφνικά πέσαν απαγορεύσεις - μαχαίρι.
Ναι αλλά όμως ήδη τα ίδια τα κράτη είχαν προωθήσει ουσιαστικά το κάπνισμα και είχαν εθίσει ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού τους. Οι απαγορεύσεις - μαχαίρι δεν έφεραν παρά ελάχιστα αποτελέσματα με μόνο σημαντικό τον περιορισμό του παθητικού καπνίσματος. Οι καπνιστές δαιμονοποιήθηκαν και οι κυβερνήσεις άφησαν την διαμάχη να πάρει διαστάσεις για να δείξουν την "πυγμή" τους στην επιβολή των μέτρων.
Όποιος όμως έχει την παραμικρή σχέση με τις εξαρτήσεις ξέρει ότι κανένα ναρκωτικό δεν κόβεται παρά μόνο αν φτάσει ο χρήστης στον «πάτο του βαρελιού». Με τον ίδιο τρόπο που δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πετύχεις απεξάρτηση σε έναν χρηστή ηρωίνης πριν αγγίξει το κατώφλι του θανάτου έτσι και στον χρήστη νικοτίνης οι πιθανότητες να κόψει το τσιγάρο είναι ελάχιστες πριν ο ίδιος ή έστω ένα πολύ κοντινό του πρόσωπο πάρει μια πολύ δυσάρεστη ιατρική γνωμάτευση.
Αυτή είναι η φύση της χρήσης δυστυχώς, γι' αυτό η χρήση είναι ο εφιάλτης των δυτικών κοινωνιών και γι΄ αυτό πλουτίζουν όσοι την ελέγχουν. Δεν μπορεί να σταματήσει μέσα σε λίγα χρόνια κάτι που επί γενεές ήταν από εύκολα προσβάσιμο. Ο μόνος τρόπος που έχει βρεθεί ότι αποδίδει είναι να ενδυναμώνεται η νέα γενιά πριν αρχίσει την χρήση. Να μαθαίνει το παιδί ότι το τσιγάρο (ή το αλκοόλ, ή το χασίς κλπ) δεν είναι μαγκιά. Ότι η χρήση δεν θα το βοηθήσει να κοινωνικοποιηθεί, ότι τα όνειρα του είναι σημαντικότερα από τις επιταγές της κάθε παρέας. Έτσι ώστε σε 2-3 γενιές να υπάρξει σημαντική μείωση στα ποσοστά των παράνομων, αλλά το σημαντικότερο, των νόμιμων εθισμών. Η προσπάθεια που γίνεται στο χώρο των εξαρτήσεων δεν είναι για το παρόν αλλά για το μέλλον γιατί στο παρόν μπορείς μόνο να μετριάσεις συμπτώματα και όχι να καταπολεμήσεις τις αιτίες.
Η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους βοηθά στην προστασία των μη καπνιστών αλλά και στον περιορισμό της δημιουργίας νέων καπνιστών. Ελάχιστα βοηθά στην διακοπή του καπνίσματος των εξαρτημένων. Η νομιμοποίηση του τζόγου από την άλλη βοηθά στην δημιουργία κύματος εξαρτημένων και στην εγκαθίδρυση των κουλοχέρηδων ως lifestyle εξάρτησης.
Για να ακυρωθούν τα επιχειρήματα κατά του τζόγου ακούγονται απίστευτα πράγματα όπως ότι ο ρόλος του κράτους δεν μπορεί να είναι κηδεμόνας ενηλίκων. Δυστυχώς το κράτος, και ειδικά το ελληνικό, ουδέποτε υπήρξε ή θέλησε να υπάρξει καλός κηδεμόνας. Όταν υπάρχουν λεφτά σε μια εξάρτηση την νομιμοποιεί για να εισπράξει φόρους. Όπως είχε γίνει και με το τσιγάρο, τώρα προβάλλεται μια εξάρτηση με βάση τα επιχειρήματα των εταιριών που ωφελούνται. Το κράτος παπαγαλίζει ορισμένα από αυτά και το μόνο που βλέπει και ενδιαφέρεται είναι πολίτες-πρόβατα και η εύρεση του αποδοτικότερου τρόπου αρμέγματος.
Ότι ο τζόγος είναι από τις χειρότερες εξαρτήσεις γιατί είναι άμεση και όχι άμεση η οικονομική αιμορραγία και η ψυχολογική κατάρρευση του χρήστη το ξέρουν πολύ καλά οι ιθύνοντες. Όμως ξέρουν επίσης πως όταν το πρόβλημα διογκωθεί δεν θα είναι αυτοί υπεύθυνοι να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Κάποιος άλλος θα έχει εκλεγεί, κάποιος άλλος θα πρέπει να πάρει μέτρα και κάποιοι άλλοι θα πληρώνονται τρεις και εξήντα σε πρωτόγονες δομές απεξάρτησης για να σώσουν ότι μπορούν. Για άλλη μια φορά θα δημιουργηθούν δεκαετή σχεδία περιορισμού χρήσης και για άλλη μια φορά θα εκλιπαρούμε για λεφτά από την ΕΕ ώστε να λειτουργήσουν τα κέντρα. Αν είμαστε ακόμα στην ΕΕ.
Εδώ δυστυχώς την πατάνε πάλι στο σχεδιασμό τους. Ότι βγάλουν θα είναι από τις άδειες και μόνο. Τα συνολικά έσοδα ανά περιοχή μετά θα είναι πτωτικά όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες που χρησιμοποιούν για παραδείγματα στη διαβούλευση τους. Μετά θα είναι η σειρά άλλων να προσπαθήσουν να καθαρίσουν την κόπρο που θα έχουν δημιουργήσει με τους σχεδιασμούς τους. Αν το δω εντελώς ωφελιμιστικά είναι καλό. Θα έχω πελατεία μέχρι να βαρεθώ να δουλεύω. Αν το δω εντελώς ωφελιμιστικά θα γίνω ο καλός αδιάφορος πολίτης όπως επιβάλλει η υπερκυβέρνηση.
Μικρός Ήρωας
ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ...
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΟΚ...
ΠΛΕΟΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ...
ΗΡΘΕ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑ...
Παίρνω το θάρρος να σας γράψω αυτά τα λόγια με την ελπίδα να τα δημοσιεύσετε, να τα μοιραστώ με κάποιον.
Δεκαεφτά χρόνια γάμου μετρώ, τρία παιδιά γέννησα ελληνόπουλα...
Πρώτη φορά στα τόσα χρόνια σήμερα είδα τον άντρα μου να δακρύζει...
Πρώτη φορά αγκαλιαστήκαμε και κλάψαμε μαζί για ώρα
-Γυναίκα δεν πάνε καλά τα πράγματα…μου είπε λίγο μετά που γύρισε από τη δουλειά...
30 χρόνια τεχνίτης είναι ο άντρας μου σε εργοστάσιο στη Σίνδο....
και τώρα το εργοστάσιο ετοιμάζεται να βάλει λουκέτο
Δεν κλάψαμε για αυτά που θα χάσουμε, πάντα φτωχοί ήμασταν , ποτέ δεν μας περίσσεψαν να φτιάξουμε κομπόδεμα..
Κλάψαμε για τα όνειρα εκείνα που κάναμε για τα παιδιά μας, να τα σπουδάσουμε , να μην δουλέψουν εργάτες σαν εμάς...να τα παντρέψουμε , να τα βοηθήσουμε να ανοίξουν σπίτι...
να γίνουμε ο αέρας στα φτερά τους...
Δεκαεφτά χρόνια ξύπναγα και κοιμόμουν με αυτά τα όνειρα…γιατί δεν είχαμε τίποτα άλλο...
τώρα τα χάνουμε και αυτά...
Σας Ευχαριστώ που με διαβάσατε
Καλλιρρόη Χ.
ΠΛΕΟΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ...
ΗΡΘΕ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΑ...
Παίρνω το θάρρος να σας γράψω αυτά τα λόγια με την ελπίδα να τα δημοσιεύσετε, να τα μοιραστώ με κάποιον.
Δεκαεφτά χρόνια γάμου μετρώ, τρία παιδιά γέννησα ελληνόπουλα...
Πρώτη φορά στα τόσα χρόνια σήμερα είδα τον άντρα μου να δακρύζει...
Πρώτη φορά αγκαλιαστήκαμε και κλάψαμε μαζί για ώρα
-Γυναίκα δεν πάνε καλά τα πράγματα…μου είπε λίγο μετά που γύρισε από τη δουλειά...
30 χρόνια τεχνίτης είναι ο άντρας μου σε εργοστάσιο στη Σίνδο....
και τώρα το εργοστάσιο ετοιμάζεται να βάλει λουκέτο
Δεν κλάψαμε για αυτά που θα χάσουμε, πάντα φτωχοί ήμασταν , ποτέ δεν μας περίσσεψαν να φτιάξουμε κομπόδεμα..
Κλάψαμε για τα όνειρα εκείνα που κάναμε για τα παιδιά μας, να τα σπουδάσουμε , να μην δουλέψουν εργάτες σαν εμάς...να τα παντρέψουμε , να τα βοηθήσουμε να ανοίξουν σπίτι...
να γίνουμε ο αέρας στα φτερά τους...
Δεκαεφτά χρόνια ξύπναγα και κοιμόμουν με αυτά τα όνειρα…γιατί δεν είχαμε τίποτα άλλο...
τώρα τα χάνουμε και αυτά...
Σας Ευχαριστώ που με διαβάσατε
Καλλιρρόη Χ.
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 04, 2010
Αστυνομική μικρο-παράβαση
Σύμφωνα με τηλεφωνική καταγγελία εργαζόμενου και συνδικαλιστή, ο οποίος συμμετείχε και στην κοινή σύσκεψη των εργατικών κέντρων και των Επιτροπών Αγώνα, κατά τη χτεσινή διέλευσή του (5.29μμ) από τα διόδια Μακρυχωρίου στη Λάρισα και μετά την άρνησή του να πληρώσει τα διόδια, ανακριτικό της τοπικής τροχαίας που βρισκόταν στα διόδια του έκανε σήμα να σταματήσει. Σκοπός του ελέγχου ήταν η λήψη των στοιχείων του εργαζόμενου και η εκχώρησή τους στον επόπτη διοδίων, ο οποίος ακολούθησε το όχημά του μέχρι το όχημα της τροχαίας προκειμένου να λάβει τα στοιχεία του οδηγού αλλά και να υπογράψει το έγγραφο το οποίο οι Αυτοκινητόδρομοι Αιγαίου έχουν συντάξει προκειμένου να εκφοβίζουν όσους δεν πληρώνουν τα παράνομα διόδια.
Κατά την συνομιλία του με τον αστυνομικό, ο εργαζόμενος δήλωσε ότι δεν δίνει τα στοιχεία του ούτε στον αστυνομικό και ότι μετά τη σύσκεψη των εργατικών κέντρων στη Χαλκίδα που συντάσσονται με το κίνημα κατά των διοδίων στην οποία συμμετείχαν και οι Επιτροπές Αγώνα, είναι υποχρεωμένος να αναφέρει επί τόπου το περιστατικό στον πρόεδρο του σωματείου του αλλά και στη διοίκηση του εργατικού κέντρου για τη λήψη μέτρων τόσο κατά του επόπτη των διοδίων αλλά και για την υπέρβαση καθήκοντος του αστυνομικού οργάνου.
Μετά τη σύντομη στιχομυθία ο αστυνομικός του ανακριτικού της τροχαίας δεν ξαναζήτησε τα στοιχεία του οδηγού ο οποίος έφυγε παρά τη σχετικά μικρή καθυστέρηση.
Όπως είναι γνωστό, κανένα αστυνομικό όργανο δεν εμπλέκεται στις περιπτώσεις άρνησης πληρωμής και σε κάθε τέτοια περίπτωση όλοι οι συναγωνιστές του κινήματος πρέπει να καταγγέλλουν άμεσα τον "υπερβάλλοντα ζήλο" αστυνομικών που μετατρέπονται σε σεκιουριτάδες ιδιωτικών εταιρειών που ληστεύουν το εισόδημα των εργαζομένων.
4/9/2010
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
Κατά την συνομιλία του με τον αστυνομικό, ο εργαζόμενος δήλωσε ότι δεν δίνει τα στοιχεία του ούτε στον αστυνομικό και ότι μετά τη σύσκεψη των εργατικών κέντρων στη Χαλκίδα που συντάσσονται με το κίνημα κατά των διοδίων στην οποία συμμετείχαν και οι Επιτροπές Αγώνα, είναι υποχρεωμένος να αναφέρει επί τόπου το περιστατικό στον πρόεδρο του σωματείου του αλλά και στη διοίκηση του εργατικού κέντρου για τη λήψη μέτρων τόσο κατά του επόπτη των διοδίων αλλά και για την υπέρβαση καθήκοντος του αστυνομικού οργάνου.
Μετά τη σύντομη στιχομυθία ο αστυνομικός του ανακριτικού της τροχαίας δεν ξαναζήτησε τα στοιχεία του οδηγού ο οποίος έφυγε παρά τη σχετικά μικρή καθυστέρηση.
Όπως είναι γνωστό, κανένα αστυνομικό όργανο δεν εμπλέκεται στις περιπτώσεις άρνησης πληρωμής και σε κάθε τέτοια περίπτωση όλοι οι συναγωνιστές του κινήματος πρέπει να καταγγέλλουν άμεσα τον "υπερβάλλοντα ζήλο" αστυνομικών που μετατρέπονται σε σεκιουριτάδες ιδιωτικών εταιρειών που ληστεύουν το εισόδημα των εργαζομένων.
4/9/2010
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 03, 2010
Από ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
Παρασκευή, Σεπτέμβριος 03, 2010
ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΡART TIME ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ!!!
Πραγματικά εκπλήσσει η πρωτοτυπία του κοινωνικού κανιβαλισμού της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο για τις Ένοπλες Δυνάμεις που αναμένεται να ψηφιστεί εντός του Σεπτεμβρίου, όχι μόνο αλλάζουν όλα στις Ε.Δ. (εξέλιξη αξιωματικών, συγκρότηση κάθετης δομής διοίκησης υπό τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και αγορές όπλων από «μηδενική βάση») αλλά έρχεται και ο θεσμός του Ειδικού Εφέδρου Οπλίτη!
ΕΝΑΣ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ ΜΙΣΘΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΣΧΕΣΗ
Αφού προηγήθηκε ένα μπαράζ από δημοσιεύματα που αποσκοπούσαν στην προετοιμασία της κοινής γνώμης μέσω της αναπαραγωγής των γνωστών «διαρροών των ανώνυμων πηγών του Πενταγώνου», ο Υπουργό Εθνικής Άμυνας δημοσιοποίησε το νέο μηχανισμό εργασιακής εκμετάλλευσης της νεολαίας.
Το ΠΑΣΟΚ έχοντας πλήρη συνείδηση των εργασιακών αδιεξόδων της νεολαίας, που το ίδιο δημιούργησε και δημιουργεί, έχοντας συμβάλλει καθοριστικά μαζί με τις κυβερνήσεις της ΝΔ και το αντικοινωνικό Μνημόνιο Κυβέρνησης-ΔΝΤ-Ε.Ε. στην απαξίωση των εργαζομένων, των νέων ανθρώπων και της μισθωτής εργασίας, καταθέτει αυτή την πρόταση που ουσιαστικά δημιουργεί στα στρατόπεδα εργασιακό καθεστώς CARREFOUR-ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ.
Όπως στα SUPER MARKET, όπου ο εργασιακός μεσαίωνας είναι πραγματικότητα, ο εργαζόμενος δεν γνωρίζει πόσο, πότε και αν θα εργαστεί, σε τι πόστο αφού κάνει τα πάντα χωρίς να φέρνει αντίρρηση, δεν θα πληρωθεί τις υπερωρίες, έτσι και για τον Ειδικό Έφεδρο Οπλίτη:
Δεν προβλέπεται «Εργασιακή Σχέση» αφού θα θεωρούνται «κληρωτοί με αξιοπρεπή παροχή η οποία δεν θα είναι μισθός»!
Δεν καθορίζεται το ύψος της παροχής, αλλά «θα είναι μια αξιοπρεπής αποζημίωση, θα είναι ένα κίνητρο».
Ρωτάμε τον Υπουργό Ευ.Βενιζέλο: γνωρίζει πολλούς που εργάζονται όχι για να ζήσουν από το μισθό τους, αλλά εξαιτίας της παροχής κινήτρου;
Πως νομιμοποιείται να παραβιάζει το Σύνταγμα με αυτό τον βάρβαρο τρόπο, χαρακτηρίζοντας τους Ειδικούς Εφέδρους Οπλίτες ως «Κληρωτούς», αφού όπως το νομοσχέδιο προβλέπει «πρόκειται για τη δυνατότητα κάποιου νέου που ολοκληρώνει τη θητεία του να μείνει ακόμα για 6 μήνες έως 3 χρόνια προκειμένου να αντιμετωπίσει πρόβλημα ανεργίας, κάλυψης συντάξιμου χρόνου, πιστοποίησης προϋπηρεσίας σε κάποια ειδικότητα κλπ».
Άρα απευθύνεστε σε όσους έχουν ολοκληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις και έχουν πάψει να είναι κληρωτοί!
Επίσης, πως είναι δυνατόν ο Κληρωτός Ειδικός Έφεδρος Οπλίτης να χαίρει ασφαλιστικών δικαιωμάτων, να του αναγνωρίζεται ο συντάξιμος χρόνος και ο Κληρωτός που υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία να πρέπει «να καταβάλει το 20% του τρέχοντος μισθού (εργατική και εργοδοτική εισφορά) για κάθε μήνα στρατιωτικής θητείας συν 6% για το επικουρικό ταμείο»!
Άρα αποδέχεστε την κριτική που γίνεται στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και στο πρόσωπο σας ότι χρησιμοποιείται την Υποχρεωτική Στράτευση για να εκμεταλλευτείτε, μεταξύ άλλων, εργασιακά την νεολαία και αντί να της αναγνωρίζεται τον συντάξιμο χρόνο, καλύπτοντας πλήρως τα ασφαλιστικά δικαιώματα των φαντάρων, την φορολογείται αγρίως και την υποχρεώνεται να πληρώσει για να αγοράσει τα ένσημα που αντιστοιχούν στου Παραλόγου τη θητεία.
ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΦΕΔΡΟΣ ΟΠΛΙΤΗΣ=Ο ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Η νέα γενιά του Μνημονίου, χωρίς δικαιώματα και προοπτική, των 400-500 ευρώ, είναι εδώ, μέσα και έξω από τον στρατό. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, ουσιαστικά επιδιώκουν την αντικατάσταση των ακριβότερων Επαγγελματιών Οπλιτών με τους φθηνότερους Ειδικούς Εφέδρους Οπλίτες. Όχι μόνο σπρώχνουν την νεολαία να γίνει Μισθοφόρος, αλλά ουσιαστικά σχεδιάζουν να εκμεταλλευτούν όσο το δυνατόν περισσότερο τους πλέον αδύναμους κοινωνικά. Στέλνοντας τους χωρίς προκαθορισμένο μισθό και υπηρεσίες στην παραμεθόριο, στις μονάδες εκστρατείας, για να τους «λιώσουν», αφού όχι μόνο θα καλύπτουν όλα τα κενά φθηνότερα, αλλά θα είναι και υποταγμένοι στον κάθε διοικητή, η έκθεση του οποίου θα κρίνει την παράταση της παρουσίας τους στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ουσιαστικά, κρατάνε έναν αριθμό ΕΠ.ΟΠ. για την κάλυψη τεχνικών αναγκών και τη λειτουργία οπλικών συστημάτων υψηλής τεχνολογίας και θα έχουν τους Ειδικούς Εφέδρους Οπλίτες για τις Σκοπιές-Αγγαρείες-Ασκήσεις, αναλώσιμους της Πρώτης Γραμμής μαζί με τους φαντάρους!
ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΣΕ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΦΕΔΡΟΥ ΟΠΛΙΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΚΌΜΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΔΝΤ-Ε.Ε.
Μας επιβάλλατε να υποστούμε θυσίες για την Ανάπτυξη των Κερδών σας.
Ζητάτε τώρα να πληρώσουμε τη δική σας κρίση, την εξασφάλιση των δανείων και των τοκογλύφων πληρώνοντας ξανά και ξανά τόκους και πανωτόκια, τη διατήρηση της κερδοφορίας τραπεζών-εφοπλιστών και βιομηχάνων, με τις περικοπές στους μισθούς μας, τους φόρους, τις χιλιάδες απολύσεις.
Βρίσκετε ευκαιρία να καταργήσετε κάθε δικαίωμα, να μας βάλετε να δουλεύουμε σαν τους Κινέζους.
Απαιτείται τώρα το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, η αριστερά και όποιος αμφισβητεί τον Κοινωνικό Μεσαίωνα να πάρουν άμεσα αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Όχι μόνο πρέπει να ανατρέψουμε την λεηλασία των κοινωνικών αναγκών που προχωρά βίαια ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΕΕ-ΔΝΤ, χτίζοντας πάνω στις στρατιές των ανέργων και νεόπτωχων τις πιο άγριες εκμεταλλευτικές σχέσεις, αλλά επιπλέον πρέπει με μαχητικότητα και αισιοδοξία να παλέψουμε για το Δικαίωμα όλων στη Μόρφωση-Υγεία-Ασφάλιση-Εργασία-Πολιτισμό.
Ούτε ένα ευρώ για εξοπλισμούς, για την συμμετοχή του ελληνικού στρατού στις δολοφονικές αποστολές του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ, για την πρόσληψη επιπλέον Μισθοφόρων-Δυνάμεων Καταστολής (ΔΙΑΣ-ΔΕΛΤΑ) και συστημάτων καταγραφής-παρακολούθησης της κοινωνικής δράσης.
Απαιτούμε λιγότερες ώρες εργασίας και εργασία για όλους, με αξιοπρεπή μισθό.
Επίδομα Ανεργίας στο ύψος του βασικού μισθού και κάλυψη όλων των κοινωνικών μας αναγκών από το Δημόσιο, Δωρεάν.
ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΡART TIME ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ!!!
Πραγματικά εκπλήσσει η πρωτοτυπία του κοινωνικού κανιβαλισμού της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο για τις Ένοπλες Δυνάμεις που αναμένεται να ψηφιστεί εντός του Σεπτεμβρίου, όχι μόνο αλλάζουν όλα στις Ε.Δ. (εξέλιξη αξιωματικών, συγκρότηση κάθετης δομής διοίκησης υπό τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και αγορές όπλων από «μηδενική βάση») αλλά έρχεται και ο θεσμός του Ειδικού Εφέδρου Οπλίτη!
ΕΝΑΣ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ ΜΙΣΘΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΣΧΕΣΗ
Αφού προηγήθηκε ένα μπαράζ από δημοσιεύματα που αποσκοπούσαν στην προετοιμασία της κοινής γνώμης μέσω της αναπαραγωγής των γνωστών «διαρροών των ανώνυμων πηγών του Πενταγώνου», ο Υπουργό Εθνικής Άμυνας δημοσιοποίησε το νέο μηχανισμό εργασιακής εκμετάλλευσης της νεολαίας.
Το ΠΑΣΟΚ έχοντας πλήρη συνείδηση των εργασιακών αδιεξόδων της νεολαίας, που το ίδιο δημιούργησε και δημιουργεί, έχοντας συμβάλλει καθοριστικά μαζί με τις κυβερνήσεις της ΝΔ και το αντικοινωνικό Μνημόνιο Κυβέρνησης-ΔΝΤ-Ε.Ε. στην απαξίωση των εργαζομένων, των νέων ανθρώπων και της μισθωτής εργασίας, καταθέτει αυτή την πρόταση που ουσιαστικά δημιουργεί στα στρατόπεδα εργασιακό καθεστώς CARREFOUR-ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ.
Όπως στα SUPER MARKET, όπου ο εργασιακός μεσαίωνας είναι πραγματικότητα, ο εργαζόμενος δεν γνωρίζει πόσο, πότε και αν θα εργαστεί, σε τι πόστο αφού κάνει τα πάντα χωρίς να φέρνει αντίρρηση, δεν θα πληρωθεί τις υπερωρίες, έτσι και για τον Ειδικό Έφεδρο Οπλίτη:
Δεν προβλέπεται «Εργασιακή Σχέση» αφού θα θεωρούνται «κληρωτοί με αξιοπρεπή παροχή η οποία δεν θα είναι μισθός»!
Δεν καθορίζεται το ύψος της παροχής, αλλά «θα είναι μια αξιοπρεπής αποζημίωση, θα είναι ένα κίνητρο».
Ρωτάμε τον Υπουργό Ευ.Βενιζέλο: γνωρίζει πολλούς που εργάζονται όχι για να ζήσουν από το μισθό τους, αλλά εξαιτίας της παροχής κινήτρου;
Πως νομιμοποιείται να παραβιάζει το Σύνταγμα με αυτό τον βάρβαρο τρόπο, χαρακτηρίζοντας τους Ειδικούς Εφέδρους Οπλίτες ως «Κληρωτούς», αφού όπως το νομοσχέδιο προβλέπει «πρόκειται για τη δυνατότητα κάποιου νέου που ολοκληρώνει τη θητεία του να μείνει ακόμα για 6 μήνες έως 3 χρόνια προκειμένου να αντιμετωπίσει πρόβλημα ανεργίας, κάλυψης συντάξιμου χρόνου, πιστοποίησης προϋπηρεσίας σε κάποια ειδικότητα κλπ».
Άρα απευθύνεστε σε όσους έχουν ολοκληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις και έχουν πάψει να είναι κληρωτοί!
Επίσης, πως είναι δυνατόν ο Κληρωτός Ειδικός Έφεδρος Οπλίτης να χαίρει ασφαλιστικών δικαιωμάτων, να του αναγνωρίζεται ο συντάξιμος χρόνος και ο Κληρωτός που υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία να πρέπει «να καταβάλει το 20% του τρέχοντος μισθού (εργατική και εργοδοτική εισφορά) για κάθε μήνα στρατιωτικής θητείας συν 6% για το επικουρικό ταμείο»!
Άρα αποδέχεστε την κριτική που γίνεται στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και στο πρόσωπο σας ότι χρησιμοποιείται την Υποχρεωτική Στράτευση για να εκμεταλλευτείτε, μεταξύ άλλων, εργασιακά την νεολαία και αντί να της αναγνωρίζεται τον συντάξιμο χρόνο, καλύπτοντας πλήρως τα ασφαλιστικά δικαιώματα των φαντάρων, την φορολογείται αγρίως και την υποχρεώνεται να πληρώσει για να αγοράσει τα ένσημα που αντιστοιχούν στου Παραλόγου τη θητεία.
ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΦΕΔΡΟΣ ΟΠΛΙΤΗΣ=Ο ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Η νέα γενιά του Μνημονίου, χωρίς δικαιώματα και προοπτική, των 400-500 ευρώ, είναι εδώ, μέσα και έξω από τον στρατό. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, ουσιαστικά επιδιώκουν την αντικατάσταση των ακριβότερων Επαγγελματιών Οπλιτών με τους φθηνότερους Ειδικούς Εφέδρους Οπλίτες. Όχι μόνο σπρώχνουν την νεολαία να γίνει Μισθοφόρος, αλλά ουσιαστικά σχεδιάζουν να εκμεταλλευτούν όσο το δυνατόν περισσότερο τους πλέον αδύναμους κοινωνικά. Στέλνοντας τους χωρίς προκαθορισμένο μισθό και υπηρεσίες στην παραμεθόριο, στις μονάδες εκστρατείας, για να τους «λιώσουν», αφού όχι μόνο θα καλύπτουν όλα τα κενά φθηνότερα, αλλά θα είναι και υποταγμένοι στον κάθε διοικητή, η έκθεση του οποίου θα κρίνει την παράταση της παρουσίας τους στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ουσιαστικά, κρατάνε έναν αριθμό ΕΠ.ΟΠ. για την κάλυψη τεχνικών αναγκών και τη λειτουργία οπλικών συστημάτων υψηλής τεχνολογίας και θα έχουν τους Ειδικούς Εφέδρους Οπλίτες για τις Σκοπιές-Αγγαρείες-Ασκήσεις, αναλώσιμους της Πρώτης Γραμμής μαζί με τους φαντάρους!
ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΣ ΣΕ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΦΕΔΡΟΥ ΟΠΛΙΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΚΌΜΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΔΝΤ-Ε.Ε.
Μας επιβάλλατε να υποστούμε θυσίες για την Ανάπτυξη των Κερδών σας.
Ζητάτε τώρα να πληρώσουμε τη δική σας κρίση, την εξασφάλιση των δανείων και των τοκογλύφων πληρώνοντας ξανά και ξανά τόκους και πανωτόκια, τη διατήρηση της κερδοφορίας τραπεζών-εφοπλιστών και βιομηχάνων, με τις περικοπές στους μισθούς μας, τους φόρους, τις χιλιάδες απολύσεις.
Βρίσκετε ευκαιρία να καταργήσετε κάθε δικαίωμα, να μας βάλετε να δουλεύουμε σαν τους Κινέζους.
Απαιτείται τώρα το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, η αριστερά και όποιος αμφισβητεί τον Κοινωνικό Μεσαίωνα να πάρουν άμεσα αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Όχι μόνο πρέπει να ανατρέψουμε την λεηλασία των κοινωνικών αναγκών που προχωρά βίαια ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΕΕ-ΔΝΤ, χτίζοντας πάνω στις στρατιές των ανέργων και νεόπτωχων τις πιο άγριες εκμεταλλευτικές σχέσεις, αλλά επιπλέον πρέπει με μαχητικότητα και αισιοδοξία να παλέψουμε για το Δικαίωμα όλων στη Μόρφωση-Υγεία-Ασφάλιση-Εργασία-Πολιτισμό.
Ούτε ένα ευρώ για εξοπλισμούς, για την συμμετοχή του ελληνικού στρατού στις δολοφονικές αποστολές του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ, για την πρόσληψη επιπλέον Μισθοφόρων-Δυνάμεων Καταστολής (ΔΙΑΣ-ΔΕΛΤΑ) και συστημάτων καταγραφής-παρακολούθησης της κοινωνικής δράσης.
Απαιτούμε λιγότερες ώρες εργασίας και εργασία για όλους, με αξιοπρεπή μισθό.
Επίδομα Ανεργίας στο ύψος του βασικού μισθού και κάλυψη όλων των κοινωνικών μας αναγκών από το Δημόσιο, Δωρεάν.
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 02, 2010
Ημερολογιακές σελίδες Γιουρίκα
1 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είναι ο πρώτος μου Αύγουστος ως πρωθυπουργός. Ελπίζω να μην είναι και ο τελευταίος. Είναι ωραίο να είσαι πρωθυπουργός της Ελλάδας, γιατί όλες τις αποφάσεις τις παίρνει η «τρόικα» και εσύ μπορείς να κάνεις βόλτες και να ασχολείσαι με τα θαλάσσια σπορ. Πάντα τις αποφάσεις για την Ελλάδα τις έπαιρναν οι ξένοι, αλλά είμαι ο πρώτος που το θεσμοθέτησε και το ανακοίνωσε επίσημα στον ελληνικό λαό. Κάποιος έπρεπε να τους πει την αλήθεια. Τους ξεκαθάρισα επίσης πως βρισκόμαστε σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας. Είναι υπερτιμημένη η εθνική κυριαρχία∙ άλλωστε, εγώ είμαι σοσιαλιστής -άρα και διεθνιστής- και δεν τα πάω καλά με τους εθνικισμούς. Ξέχασα να σου πω πως είμαι στην Πάρο και τα περνάω τέλεια. Έκανα κανό, windsurfing, βάρη, ποδήλατο, bungee jumping και θαλάσσιο σκι. Ήθελα να κάνω και τον γύρο του νησιού τρέχοντας, αλλά με γιουχάρανε κάτι γριές στο Πίσω Λιβάδι και αναγκάστηκα να σταματήσω.
2 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, επιστρέψαμε από την Πάρο τα ξημερώματα με το πλοίο της γραμμής. Το ΠΑΜΕ είχε αποκλείσει το λιμάνι του Πειραιά και δεν άφηνε τους επιβάτες να αποβιβαστούν. Βούτηξα στη θάλασσα από το κατάστρωμα, έκανα μακροβούτι και βγήκα στην ξηρά, χωρίς να με πάρει κανείς είδηση. Βέβαια, η μπόχα από τα σκατόνερα του λιμανιού έχει ποτίσει όλο μου το κορμί και αναγκάστηκα να αναβάλω όλα τα ραντεβού μου.
3 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, σήμερα τα μπλογκ έχουν φωτογραφίες που με δείχνουν να κάνω κανό και windsurfing στην Πάρο. Τα σχόλια είναι ειρωνικά και υβριστικά. Ήθελα να ήξερα πώς επιτρέπεται να γράφονται τέτοια σχόλια στο διαδίκτυο. Α, ξέχασα ότι είμαι υπέρ του διαδικτύου και των νέων τεχνολογιών. Τι τους πειράζει, όμως, που είμαι αθλητικός τύπος; Θα ήταν καλύτερα αν κάπνιζα και έπινα όπως έκανε ο μπαμπάς; Μήπως θέλουν να αρχίσω να κυνηγάω και γκόμενες; Μήπως να αρχίσω να ακούω και Ρίτα Σακελαρίου; Θα πρέπει να καταλάβουν, επιτέλους, πως ο μόνος τρόπος για να ξεχωρίσω από τον μπαμπά μου ήταν να ασχοληθώ με κάτι που δεν αγαπούσε. Φαντάζεται κανείς τον πατέρα μου να κάνει κανό; Η μόνη φορά που τον είδα να εκδηλώνει ενδιαφέρον για κάποιο άθλημα ήταν όταν έδειξε η τηλεόραση ένα αγώνα beach volley με δυο Βραζιλιάνες που είχαν τουρλωτούς πισινούς και τεράστιους βύζους.
4 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, όλο το κέντρο της Αθήνας έχει αποκλειστεί από διαδηλωτές που διαμαρτύρονται για τα κυβερνητικά μέτρα. Δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει διαδήλωση διαμαρτυρίας τον Αύγουστο. Μόνο εγώ το κατάφερα αυτό. Έχω πετύχει πολλά πράγματα στους λίγους μήνες της πρωθυπουργίας μου. Κατάφερα να κάνω τους Έλληνες να ασχοληθούν ξανά με την πολιτική και να βγάλω το λαό στους δρόμους. Έλεγαν πως η σημερινή νεολαία είναι απολιτίκ και νοιάζεται μόνο για το χαβαλέ, αλλά εγώ πέτυχα να την πολιτικοποιήσω και να κάνω όλους τους νέους να ασχολούνται από το πρωί μέχρι το βράδυ με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ποιος Έλληνας ήξερε τι είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πριν γίνω εγώ πρωθυπουργός; Άνοιξα τους ορίζοντές τους. Θα πρέπει να μου το αναγνωρίσουν.
6 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η Αθήνα είναι γεμάτη κόσμο. Οι πολίτες διαμαρτύρονται ότι δεν έχουν λεφτά για να πάνε διακοπές. Θα πρέπει να καταλάβουν πως, όταν κάνεις διακοπές κάθε χρόνο, δεν τις εκτιμάς. Τις θεωρείς δεδομένες και δεν τις απολαμβάνεις. Ενώ, αν κάνεις διακοπές κάθε δέκα χρόνια, αυτές οι λίγες ημέρες ξεκούρασης σου μένουν αξέχαστες για μια ζωή. Μέσα σε όλα τα άλλα, λοιπόν, κατάφερα να δώσω ξανά νόημα στις διακοπές. Επίσης, να μην ξεχνάμε πως τα προηγούμενα χρόνια έρχονταν οι τουρίστες στην Αθήνα τον Αύγουστο και την έβρισκαν άδεια. Έμοιαζε με πόλη-φάντασμα. Φέτος, η Αθήνα είναι πατείς με πατώ σε. Άρα, πέτυχα να δώσω ζωή στην Αθήνα τον Αύγουστο. Από την άλλη, θα πρέπει η Ελλάδα να επιστρέψει επιτέλους στις αξίες και τις παραδόσεις του παρελθόντος, όταν διακοπές έκαναν μόνο οι πλούσιοι. Πού ακούστηκε να πηγαίνουν όλοι διακοπές; Μικροί μεγάλοι στο καφενείο; Πώς να έρθουν οι πλούσιοι τουρίστες στα ελληνικά νησιά, όταν ξέρουν πως θα συναντήσουν όλη την πλέμπα; Το βράδυ φεύγω για Νάξο, για να ξεκουραστώ.
7 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, σήμερα είμαι πολύ χαρούμενος γιατί συνάντησα τη μαμά στη Νάξο. Ήξερα πως κάνει διακοπές στην Αγία Άννα και εμφανίστηκα ξαφνικά μπροστά της με το κανό. Κόντεψε να πάθει συγκοπή, αλλά αμέσως με αγκάλιασε και με μάλωσε επειδή δεν φοράω καπέλο για τον ήλιο. Με πασάλειψε με αντηλιακό και με άφησε να παίξω στην παραλία με τα άλλα παιδάκια. Εγώ της φώναζα συνέχεια, «Μαμά, κοίτα, βουτάω!» και αυτή με χειροκροτούσε. Ο μπαμπάς ποτέ δεν γυρνούσε όταν του φώναζα «Μπαμπά, κοίτα, βουτάω!», γιατί κοιτούσε πάντα τις κυρίες που έκαναν ηλιοθεραπεία, αν και αυτές δεν του ζητούσαν να τις κοιτάξει. Γι' αυτό κι εγώ αγαπούσα πάντα πιο πολύ τη μαμά.
8 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, ο Κοκκαλογιάννης, ο Μητέρας και ο Μπενόπουλος έστειλαν τα κότερά τους για να με μεταφέρουν από τη Νάξο στον Πειραιά. Προτίμησα να πάρω το πλοίο της γραμμής, για να δείξει τα πλάνα το Mega και να μη χαλάσει το προφίλ μου - άσε που, αν είχα πάρει το κότερο κάποιου εφοπλιστή, θα παρεξηγούνταν οι άλλοι δυο. Το τι πέρασα πάνω στο πλοίο δεν περιγράφεται. Μου την είχαν πέσει όλοι οι επιβάτες και με έκραζαν. Προσπάθησα να τους δώσω εξηγήσεις, αλλά δεν με βοηθούν τα ελληνικά μου και μάλλον έκανα τα πράγματα πολύ χειρότερα - θα πρέπει να πω στην Τίνα την Μπιρμπίλη να μου γράψει ένα κείμενο για τέτοιες περιστάσεις. Για να ηρεμήσω κάπως τους επιβάτες και να κερδίσω τη συμπάθειά τους, πήρα μια σκούπα και άρχισα να καθαρίζω τα σαλόνια. Στη συνέχεια σέρβιρα καφέδες και αναψυκτικά, καθάρισα και τις τουαλέτες, αλλά οι επιβάτες συνέχισαν να με κράζουν. Κάποιοι μάλιστα κινήθηκαν με απειλητικές διαθέσεις εναντίον μου, οπότε αναγκάστηκε ο καπετάνιος να με κλειδώσει στην καμπίνα του για να με γλιτώσει. Στον Πειραιά με περίμεναν εξαγριωμένοι πολίτες και το πλήρωμα με κατέβασε από το καράβι μέσα σε ένα σκυλόσπιτο. Ξεσκίστηκα στο γάβγισμα. Γουφ!
9 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, τα έσοδα πάνε κατά διαόλου, οπότε αποφάσισα να πουλήσω δέκα νησιά. Έχουν βρεθεί οι αγοραστές, αλλά το πρόβλημα είναι πως θέλουν να αγοράσουν τα νησιά μαζί με τους κατοίκους. Οι επιχειρηματίες θέλουν τους κατοίκους, για να μη χαθεί το παραδοσιακό χρώμα των νησιών - σκοπεύουν να φορέσουν στους άντρες βράκα και στις γυναίκες φακιόλι, για να αποτελούν τουριστική ατραξιόν. Αναρωτιέμαι αν θα δεχτούν οι νησιώτες να πουληθούν μαζί με τα νησιά για το καλό της χώρας. Δεν νομίζω να έχουν πρόβλημα. Οι Έλληνες είναι δουλοπρεπείς και πουλιούνται σε όποιον τους δώσει τα περισσότερα. Το λέει και η μαμά.
10 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, πήγα στη Γαύδο και απηύθυνα διάγγελμα στον ελληνικό λαό για να του ανακοινώσω πως πρέπει να πουλήσουμε δέκα νησιά για να σωθεί η χώρα. Νομίζω πως τα πήγα πολύ καλά. Η μακιγιέζ έκανε εξαιρετική δουλειά. Μου είχε ζωγραφίσει μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια και πέντε επιχείλιους έρπητες. Έμοιαζα πολύ στενοχωρημένος. Ακόμα πιο καλά από εμένα τα πήγαν τα παιδιά του δελτίου ειδήσεων του Mega, που εξήγησαν στους τηλεθεατές ότι είναι εθνικά αναγκαίο να πουληθούν τα νησιά, τονίζοντας μάλιστα πως αυτό θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και 20 χρόνια. Δεν θα φύγω αμέσως από τη Γαύδο. Θα μείνω εδώ και, αν ξεσπάσουν ταραχές στην Αθήνα, θα φύγω με ένα καΐκι για το στρατηγείο των Συμμάχων στη Μέση Ανατολή.
12 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, έχω λάβει πολλά πακέτα και γράμματα, αλλά φοβάμαι να τα ανοίξω γιατί μπορεί να κάνουν μπαμ.
13 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης με ειδοποίησε να μην πάω στο γυμναστήριο, επειδή υπάρχουν πληροφορίες πως το ποδήλατο και ο διάδρομος είναι παγιδευμένα με εκρηκτικά. Για να διατηρήσω την φυσική μου κατάσταση, έκανα όλες τις δουλειές του σπιτιού.
15 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είμαι στην Τήνο. Δεν ήρθα με το πλοίο της γραμμής, γιατί φοβήθηκα μήπως οι προσκυνητές με πετάξουν στη θάλασσα - μπορεί κάποιοι να το είχαν κάνει τάμα στην Παναγία. Ταξίδεψα μέχρι την Τήνο με το κανό μου. Μόνο με το κανό είμαι ασφαλής πια. Ανέβηκα με τα γόνατα μέχρι την εκκλησία, ενώ οι άλλοι προσκυνητές με έσπρωχναν και με έβριζαν. Ευτυχώς είμαι σε άψογη φυσική κατάσταση και ανέβηκα πολύ γρήγορα - πρέπει να έσπασα το παγκόσμιο ρεκόρ σουρσίματος με τα γόνατα. Όταν έφτασα μπροστά στην εικόνα, η Παναγία μου είπε «τα λεφτά υπάρχουν». Πριν προλάβω να συνέλθω από το σοκ, την άκουσα να μου λέει «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Σοσιαλίστρια και η Παναγία. Και δεν της φαινόταν. Της άναψα μια λαμπάδα στο μπόι της μαμάς.
16 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, αναχωρώ για τις Σεϋχέλλες, όπου θα προεδρεύσω στο καλοκαιρινό πάρτι της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Μόνο ο σοσιαλισμός μπορεί να σου προσφέρει μια ευχάριστη απόδραση από την πραγματικότητα.
18 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είμαι ερωτευμένος. Καθώς μιλούσα στους υπόλοιπους σοσιαλιστές ηγέτες και στις αντιπροσωπείες των σοσιαλιστικών κομμάτων, διέκρινα ανάμεσα στο ακροατήριο μια όμορφη γυναίκα που έμοιαζε πολύ με τη μαμά - όχι όπως είναι η μαμά σήμερα, αλλά όπως ήταν πριν από 50 χρόνια. Το απόγευμα τη συνάντησα τυχαία στο μπαρ του ξενοδοχείου και την κάλεσα να πιούμε ένα ποτό δίπλα στην πισίνα και να μιλήσουμε για το μέλλον του σοσιαλισμού. Τη λένε Εμινέ και είναι Τουρκοκύπρια αεροσυνοδός. Εγώ ήθελα να πιω φυσικό χυμό, αλλά η Εμινέ έπινε βότκα σκέτη. Δεν ήθελα να με περάσει για κανένα ξενέρωτο, οπότε ήπια έξι Pina Colada.
20 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είμαι ακόμα στις Σεϋχέλλες και ψάχνω δικαιολογία για να πάρω μαζί μου την Εμινέ στην Ελλάδα. Σκέφτομαι να την κάνω σύμβουλό μου για το Κυπριακό. Ως Τουρκοκύπρια, το ξέρει καλά το θέμα και σίγουρα θα βοηθήσει να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.
21 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, επέστρεψα στην Ελλάδα μαζί με την Εμινέ, αλλά έχει ξεσπάσει σάλος με την απόφασή μου να κάνω μια Τουρκοκύπρια σύμβουλό μου για το Κυπριακό. Ευτυχώς, ο Καψής και ο Πρετεντέρης φρόντισαν να εξηγήσουν στους Έλληνες πόσο προχωρημένη και σωστή ήταν η απόφασή μου.
24 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, ο Γιάννης ο Ραγκούσης μου είπε να έχω τον νου μου με την Εμινέ. Μου είπε, «Γιωργάκη, στο λέω γιατί είμαι φίλος σου. Αυτό το κορίτσι θα σε κάνει να βογκήξεις. Αυτή μέχρι μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις». Νομίζω πως ο Ραγκούσης με ζηλεύει.
25 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η Εμινέ μου ζήτησε να ξυρίσω το μουστάκι. Μου είπε πως δεν υπάρχει σοβαρός πολιτικός στην Ευρώπη που να έχει μουστάκι. Δεν έχει και άδικο. Η αλήθεια είναι ότι είχα αφήσει μουστάκι για να μην θυμίζω τον μπαμπά - ήταν η επανάστασή μου απέναντί του. Το απόγευμα πήγα στο μπαρμπέρικο και είπα του Παναγιώτη να τραβήξει τις κουρτίνες, να κλειδώσει την πόρτα και να μου ξυρίσει το μουστάκι.
26 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η Εμινέ με είδε χωρίς μουστάκι και έβαλε τα γέλια. Της έχωσα μια σφαλιάρα και έφυγα. Η Εμινέ έτρεξε πίσω μου, φωνάζοντας το όνομά μου. Μάλλον γέλασε επειδή το πρόσωπό μου είναι μαυρισμένο, αλλά το σημείο όπου ήταν το μουστάκι ήταν κάτασπρο. Το απόγευμα έπρεπε να δώσω μια ζωντανή συνέντευξη στο CNN και η μακιγιέζ προσπάθησε να μαυρίσει το σημείο, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν καλό. Τελικά, μου έβαλαν ένα ψεύτικο μουστάκι που ξεκόλλησε την ώρα της συνέντευξης. Το βίντεο της συνέντευξης είναι πρώτο σε χτυπήματα στο YouTube.
27 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η Εμινέ μου ζήτησε να βάλω μαλλιά. Μέχρι να κάνω την εμφύτευση, θέλει να φοράω περούκα. Αποφάσισα να δείξω πυγμή και της ζήτησα να ξυρίσει τις μασχάλες της.
31 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η χώρα έχει βαρέσει κανόνι και επίσημα πια. Ενώ εγώ κυνηγούσα την Εμινέ, μας πέταξαν έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επιστρέψαμε στη δραχμή. Η Εμινέ με εγκατέλειψε και έχω κρυφτεί σε μια σπηλιά στα Μάταλα, μέχρι να με φυγαδεύσουν στο εξωτερικό. Ευτυχώς, χωρίς μουστάκι και με περούκα δεν μπορεί να με αναγνωρίσει κανείς. Ξεκίνησα και το κάπνισμα. Δεν είναι άσχημο τελικά.
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είναι ο πρώτος μου Αύγουστος ως πρωθυπουργός. Ελπίζω να μην είναι και ο τελευταίος. Είναι ωραίο να είσαι πρωθυπουργός της Ελλάδας, γιατί όλες τις αποφάσεις τις παίρνει η «τρόικα» και εσύ μπορείς να κάνεις βόλτες και να ασχολείσαι με τα θαλάσσια σπορ. Πάντα τις αποφάσεις για την Ελλάδα τις έπαιρναν οι ξένοι, αλλά είμαι ο πρώτος που το θεσμοθέτησε και το ανακοίνωσε επίσημα στον ελληνικό λαό. Κάποιος έπρεπε να τους πει την αλήθεια. Τους ξεκαθάρισα επίσης πως βρισκόμαστε σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας. Είναι υπερτιμημένη η εθνική κυριαρχία∙ άλλωστε, εγώ είμαι σοσιαλιστής -άρα και διεθνιστής- και δεν τα πάω καλά με τους εθνικισμούς. Ξέχασα να σου πω πως είμαι στην Πάρο και τα περνάω τέλεια. Έκανα κανό, windsurfing, βάρη, ποδήλατο, bungee jumping και θαλάσσιο σκι. Ήθελα να κάνω και τον γύρο του νησιού τρέχοντας, αλλά με γιουχάρανε κάτι γριές στο Πίσω Λιβάδι και αναγκάστηκα να σταματήσω.
2 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, επιστρέψαμε από την Πάρο τα ξημερώματα με το πλοίο της γραμμής. Το ΠΑΜΕ είχε αποκλείσει το λιμάνι του Πειραιά και δεν άφηνε τους επιβάτες να αποβιβαστούν. Βούτηξα στη θάλασσα από το κατάστρωμα, έκανα μακροβούτι και βγήκα στην ξηρά, χωρίς να με πάρει κανείς είδηση. Βέβαια, η μπόχα από τα σκατόνερα του λιμανιού έχει ποτίσει όλο μου το κορμί και αναγκάστηκα να αναβάλω όλα τα ραντεβού μου.
3 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, σήμερα τα μπλογκ έχουν φωτογραφίες που με δείχνουν να κάνω κανό και windsurfing στην Πάρο. Τα σχόλια είναι ειρωνικά και υβριστικά. Ήθελα να ήξερα πώς επιτρέπεται να γράφονται τέτοια σχόλια στο διαδίκτυο. Α, ξέχασα ότι είμαι υπέρ του διαδικτύου και των νέων τεχνολογιών. Τι τους πειράζει, όμως, που είμαι αθλητικός τύπος; Θα ήταν καλύτερα αν κάπνιζα και έπινα όπως έκανε ο μπαμπάς; Μήπως θέλουν να αρχίσω να κυνηγάω και γκόμενες; Μήπως να αρχίσω να ακούω και Ρίτα Σακελαρίου; Θα πρέπει να καταλάβουν, επιτέλους, πως ο μόνος τρόπος για να ξεχωρίσω από τον μπαμπά μου ήταν να ασχοληθώ με κάτι που δεν αγαπούσε. Φαντάζεται κανείς τον πατέρα μου να κάνει κανό; Η μόνη φορά που τον είδα να εκδηλώνει ενδιαφέρον για κάποιο άθλημα ήταν όταν έδειξε η τηλεόραση ένα αγώνα beach volley με δυο Βραζιλιάνες που είχαν τουρλωτούς πισινούς και τεράστιους βύζους.
4 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, όλο το κέντρο της Αθήνας έχει αποκλειστεί από διαδηλωτές που διαμαρτύρονται για τα κυβερνητικά μέτρα. Δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει διαδήλωση διαμαρτυρίας τον Αύγουστο. Μόνο εγώ το κατάφερα αυτό. Έχω πετύχει πολλά πράγματα στους λίγους μήνες της πρωθυπουργίας μου. Κατάφερα να κάνω τους Έλληνες να ασχοληθούν ξανά με την πολιτική και να βγάλω το λαό στους δρόμους. Έλεγαν πως η σημερινή νεολαία είναι απολιτίκ και νοιάζεται μόνο για το χαβαλέ, αλλά εγώ πέτυχα να την πολιτικοποιήσω και να κάνω όλους τους νέους να ασχολούνται από το πρωί μέχρι το βράδυ με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ποιος Έλληνας ήξερε τι είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πριν γίνω εγώ πρωθυπουργός; Άνοιξα τους ορίζοντές τους. Θα πρέπει να μου το αναγνωρίσουν.
6 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η Αθήνα είναι γεμάτη κόσμο. Οι πολίτες διαμαρτύρονται ότι δεν έχουν λεφτά για να πάνε διακοπές. Θα πρέπει να καταλάβουν πως, όταν κάνεις διακοπές κάθε χρόνο, δεν τις εκτιμάς. Τις θεωρείς δεδομένες και δεν τις απολαμβάνεις. Ενώ, αν κάνεις διακοπές κάθε δέκα χρόνια, αυτές οι λίγες ημέρες ξεκούρασης σου μένουν αξέχαστες για μια ζωή. Μέσα σε όλα τα άλλα, λοιπόν, κατάφερα να δώσω ξανά νόημα στις διακοπές. Επίσης, να μην ξεχνάμε πως τα προηγούμενα χρόνια έρχονταν οι τουρίστες στην Αθήνα τον Αύγουστο και την έβρισκαν άδεια. Έμοιαζε με πόλη-φάντασμα. Φέτος, η Αθήνα είναι πατείς με πατώ σε. Άρα, πέτυχα να δώσω ζωή στην Αθήνα τον Αύγουστο. Από την άλλη, θα πρέπει η Ελλάδα να επιστρέψει επιτέλους στις αξίες και τις παραδόσεις του παρελθόντος, όταν διακοπές έκαναν μόνο οι πλούσιοι. Πού ακούστηκε να πηγαίνουν όλοι διακοπές; Μικροί μεγάλοι στο καφενείο; Πώς να έρθουν οι πλούσιοι τουρίστες στα ελληνικά νησιά, όταν ξέρουν πως θα συναντήσουν όλη την πλέμπα; Το βράδυ φεύγω για Νάξο, για να ξεκουραστώ.
7 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, σήμερα είμαι πολύ χαρούμενος γιατί συνάντησα τη μαμά στη Νάξο. Ήξερα πως κάνει διακοπές στην Αγία Άννα και εμφανίστηκα ξαφνικά μπροστά της με το κανό. Κόντεψε να πάθει συγκοπή, αλλά αμέσως με αγκάλιασε και με μάλωσε επειδή δεν φοράω καπέλο για τον ήλιο. Με πασάλειψε με αντηλιακό και με άφησε να παίξω στην παραλία με τα άλλα παιδάκια. Εγώ της φώναζα συνέχεια, «Μαμά, κοίτα, βουτάω!» και αυτή με χειροκροτούσε. Ο μπαμπάς ποτέ δεν γυρνούσε όταν του φώναζα «Μπαμπά, κοίτα, βουτάω!», γιατί κοιτούσε πάντα τις κυρίες που έκαναν ηλιοθεραπεία, αν και αυτές δεν του ζητούσαν να τις κοιτάξει. Γι' αυτό κι εγώ αγαπούσα πάντα πιο πολύ τη μαμά.
8 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, ο Κοκκαλογιάννης, ο Μητέρας και ο Μπενόπουλος έστειλαν τα κότερά τους για να με μεταφέρουν από τη Νάξο στον Πειραιά. Προτίμησα να πάρω το πλοίο της γραμμής, για να δείξει τα πλάνα το Mega και να μη χαλάσει το προφίλ μου - άσε που, αν είχα πάρει το κότερο κάποιου εφοπλιστή, θα παρεξηγούνταν οι άλλοι δυο. Το τι πέρασα πάνω στο πλοίο δεν περιγράφεται. Μου την είχαν πέσει όλοι οι επιβάτες και με έκραζαν. Προσπάθησα να τους δώσω εξηγήσεις, αλλά δεν με βοηθούν τα ελληνικά μου και μάλλον έκανα τα πράγματα πολύ χειρότερα - θα πρέπει να πω στην Τίνα την Μπιρμπίλη να μου γράψει ένα κείμενο για τέτοιες περιστάσεις. Για να ηρεμήσω κάπως τους επιβάτες και να κερδίσω τη συμπάθειά τους, πήρα μια σκούπα και άρχισα να καθαρίζω τα σαλόνια. Στη συνέχεια σέρβιρα καφέδες και αναψυκτικά, καθάρισα και τις τουαλέτες, αλλά οι επιβάτες συνέχισαν να με κράζουν. Κάποιοι μάλιστα κινήθηκαν με απειλητικές διαθέσεις εναντίον μου, οπότε αναγκάστηκε ο καπετάνιος να με κλειδώσει στην καμπίνα του για να με γλιτώσει. Στον Πειραιά με περίμεναν εξαγριωμένοι πολίτες και το πλήρωμα με κατέβασε από το καράβι μέσα σε ένα σκυλόσπιτο. Ξεσκίστηκα στο γάβγισμα. Γουφ!
9 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, τα έσοδα πάνε κατά διαόλου, οπότε αποφάσισα να πουλήσω δέκα νησιά. Έχουν βρεθεί οι αγοραστές, αλλά το πρόβλημα είναι πως θέλουν να αγοράσουν τα νησιά μαζί με τους κατοίκους. Οι επιχειρηματίες θέλουν τους κατοίκους, για να μη χαθεί το παραδοσιακό χρώμα των νησιών - σκοπεύουν να φορέσουν στους άντρες βράκα και στις γυναίκες φακιόλι, για να αποτελούν τουριστική ατραξιόν. Αναρωτιέμαι αν θα δεχτούν οι νησιώτες να πουληθούν μαζί με τα νησιά για το καλό της χώρας. Δεν νομίζω να έχουν πρόβλημα. Οι Έλληνες είναι δουλοπρεπείς και πουλιούνται σε όποιον τους δώσει τα περισσότερα. Το λέει και η μαμά.
10 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, πήγα στη Γαύδο και απηύθυνα διάγγελμα στον ελληνικό λαό για να του ανακοινώσω πως πρέπει να πουλήσουμε δέκα νησιά για να σωθεί η χώρα. Νομίζω πως τα πήγα πολύ καλά. Η μακιγιέζ έκανε εξαιρετική δουλειά. Μου είχε ζωγραφίσει μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια και πέντε επιχείλιους έρπητες. Έμοιαζα πολύ στενοχωρημένος. Ακόμα πιο καλά από εμένα τα πήγαν τα παιδιά του δελτίου ειδήσεων του Mega, που εξήγησαν στους τηλεθεατές ότι είναι εθνικά αναγκαίο να πουληθούν τα νησιά, τονίζοντας μάλιστα πως αυτό θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και 20 χρόνια. Δεν θα φύγω αμέσως από τη Γαύδο. Θα μείνω εδώ και, αν ξεσπάσουν ταραχές στην Αθήνα, θα φύγω με ένα καΐκι για το στρατηγείο των Συμμάχων στη Μέση Ανατολή.
12 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, έχω λάβει πολλά πακέτα και γράμματα, αλλά φοβάμαι να τα ανοίξω γιατί μπορεί να κάνουν μπαμ.
13 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης με ειδοποίησε να μην πάω στο γυμναστήριο, επειδή υπάρχουν πληροφορίες πως το ποδήλατο και ο διάδρομος είναι παγιδευμένα με εκρηκτικά. Για να διατηρήσω την φυσική μου κατάσταση, έκανα όλες τις δουλειές του σπιτιού.
15 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είμαι στην Τήνο. Δεν ήρθα με το πλοίο της γραμμής, γιατί φοβήθηκα μήπως οι προσκυνητές με πετάξουν στη θάλασσα - μπορεί κάποιοι να το είχαν κάνει τάμα στην Παναγία. Ταξίδεψα μέχρι την Τήνο με το κανό μου. Μόνο με το κανό είμαι ασφαλής πια. Ανέβηκα με τα γόνατα μέχρι την εκκλησία, ενώ οι άλλοι προσκυνητές με έσπρωχναν και με έβριζαν. Ευτυχώς είμαι σε άψογη φυσική κατάσταση και ανέβηκα πολύ γρήγορα - πρέπει να έσπασα το παγκόσμιο ρεκόρ σουρσίματος με τα γόνατα. Όταν έφτασα μπροστά στην εικόνα, η Παναγία μου είπε «τα λεφτά υπάρχουν». Πριν προλάβω να συνέλθω από το σοκ, την άκουσα να μου λέει «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Σοσιαλίστρια και η Παναγία. Και δεν της φαινόταν. Της άναψα μια λαμπάδα στο μπόι της μαμάς.
16 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, αναχωρώ για τις Σεϋχέλλες, όπου θα προεδρεύσω στο καλοκαιρινό πάρτι της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Μόνο ο σοσιαλισμός μπορεί να σου προσφέρει μια ευχάριστη απόδραση από την πραγματικότητα.
18 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είμαι ερωτευμένος. Καθώς μιλούσα στους υπόλοιπους σοσιαλιστές ηγέτες και στις αντιπροσωπείες των σοσιαλιστικών κομμάτων, διέκρινα ανάμεσα στο ακροατήριο μια όμορφη γυναίκα που έμοιαζε πολύ με τη μαμά - όχι όπως είναι η μαμά σήμερα, αλλά όπως ήταν πριν από 50 χρόνια. Το απόγευμα τη συνάντησα τυχαία στο μπαρ του ξενοδοχείου και την κάλεσα να πιούμε ένα ποτό δίπλα στην πισίνα και να μιλήσουμε για το μέλλον του σοσιαλισμού. Τη λένε Εμινέ και είναι Τουρκοκύπρια αεροσυνοδός. Εγώ ήθελα να πιω φυσικό χυμό, αλλά η Εμινέ έπινε βότκα σκέτη. Δεν ήθελα να με περάσει για κανένα ξενέρωτο, οπότε ήπια έξι Pina Colada.
20 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, είμαι ακόμα στις Σεϋχέλλες και ψάχνω δικαιολογία για να πάρω μαζί μου την Εμινέ στην Ελλάδα. Σκέφτομαι να την κάνω σύμβουλό μου για το Κυπριακό. Ως Τουρκοκύπρια, το ξέρει καλά το θέμα και σίγουρα θα βοηθήσει να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.
21 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, επέστρεψα στην Ελλάδα μαζί με την Εμινέ, αλλά έχει ξεσπάσει σάλος με την απόφασή μου να κάνω μια Τουρκοκύπρια σύμβουλό μου για το Κυπριακό. Ευτυχώς, ο Καψής και ο Πρετεντέρης φρόντισαν να εξηγήσουν στους Έλληνες πόσο προχωρημένη και σωστή ήταν η απόφασή μου.
24 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, ο Γιάννης ο Ραγκούσης μου είπε να έχω τον νου μου με την Εμινέ. Μου είπε, «Γιωργάκη, στο λέω γιατί είμαι φίλος σου. Αυτό το κορίτσι θα σε κάνει να βογκήξεις. Αυτή μέχρι μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις». Νομίζω πως ο Ραγκούσης με ζηλεύει.
25 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η Εμινέ μου ζήτησε να ξυρίσω το μουστάκι. Μου είπε πως δεν υπάρχει σοβαρός πολιτικός στην Ευρώπη που να έχει μουστάκι. Δεν έχει και άδικο. Η αλήθεια είναι ότι είχα αφήσει μουστάκι για να μην θυμίζω τον μπαμπά - ήταν η επανάστασή μου απέναντί του. Το απόγευμα πήγα στο μπαρμπέρικο και είπα του Παναγιώτη να τραβήξει τις κουρτίνες, να κλειδώσει την πόρτα και να μου ξυρίσει το μουστάκι.
26 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η Εμινέ με είδε χωρίς μουστάκι και έβαλε τα γέλια. Της έχωσα μια σφαλιάρα και έφυγα. Η Εμινέ έτρεξε πίσω μου, φωνάζοντας το όνομά μου. Μάλλον γέλασε επειδή το πρόσωπό μου είναι μαυρισμένο, αλλά το σημείο όπου ήταν το μουστάκι ήταν κάτασπρο. Το απόγευμα έπρεπε να δώσω μια ζωντανή συνέντευξη στο CNN και η μακιγιέζ προσπάθησε να μαυρίσει το σημείο, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν καλό. Τελικά, μου έβαλαν ένα ψεύτικο μουστάκι που ξεκόλλησε την ώρα της συνέντευξης. Το βίντεο της συνέντευξης είναι πρώτο σε χτυπήματα στο YouTube.
27 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η Εμινέ μου ζήτησε να βάλω μαλλιά. Μέχρι να κάνω την εμφύτευση, θέλει να φοράω περούκα. Αποφάσισα να δείξω πυγμή και της ζήτησα να ξυρίσει τις μασχάλες της.
31 Αυγούστου
Αγαπημένο μου ημερολόγιο, η χώρα έχει βαρέσει κανόνι και επίσημα πια. Ενώ εγώ κυνηγούσα την Εμινέ, μας πέταξαν έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επιστρέψαμε στη δραχμή. Η Εμινέ με εγκατέλειψε και έχω κρυφτεί σε μια σπηλιά στα Μάταλα, μέχρι να με φυγαδεύσουν στο εξωτερικό. Ευτυχώς, χωρίς μουστάκι και με περούκα δεν μπορεί να με αναγνωρίσει κανείς. Ξεκίνησα και το κάπνισμα. Δεν είναι άσχημο τελικά.
Από τον Δημήτρη Παπαχρήστο, Συγγραφέα
Θα μπορούσαμε να κάνουμε μια αποτίμηση του καλοκαιριού, αλλά δεν συνέβη τίποτα το συνταρακτικό και το απροσδόκητο που θα μπορούσε να προκαλέσει την έξαρση, να δημιουργήσει ελπίδες, να εντείνει την αναστάτωση, προσωπική, κοινωνική και πολιτική και να δίνει προοπτική!..
Όσοι μπόρεσαν να ρίξουν και να πνίξουν τα προβλήματα στη θάλασσα, έκαναν διακοπές, δηλαδή διέκοψαν για λίγο από τη βιοφθορά, το άγχος για τα ερχόμενα και αναμενόμενα του φθινοπώρου. Το μνημόνιο στις λεπτομέρειές του δεν το γνωρίζουν ούτε αυτοί που το υπέγραψαν, το γνωρίζουν όμως καλά όλοι οι υπόλοιποι που πληρώνουν ακριβά τις επιπτώσεις του.
Πάει να παγιωθεί μια κατάσταση του αναγκαίου κακού και του «δεν γινόταν αλλιώς». Επικράτησε το εφικτόν της διαχειριστικής πολιτικής. Οι αξιωματούχοι δήλωσαν πως τα μέτρα εφαρμόζονται αλλά θα πρέπει να επιβληθούν κι άλλα, γι’ αυτό θα χρειαστεί και άλλο μνημόνιο για να πάρουμε την τρίτη δόση του δανείου. Τα 300 δισεκατομμύρια, που θα γίνουν 450 σε δύο χρόνια όπως μας λένε ειδικοί τεχνοκράτες, λειτουργούν τρομοκρατικά για όλους, προπαντός για τους νέους που η ανεργία ανέρχεται στο 32%. Η μέση ηλικία, η ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, τα λεγόμενα μεσαία στρώματα, εκεί που ήταν να προλάβουν να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους ξέγνοιαστα και επιτέλους χωρίς άγχος, συμπιέζονται, εξουθενώνονται, χάνουν τις δουλειές τους, δεν παίρνουν τη σύνταξη που τους αντιστοιχεί από τις κρατήσεις στον μισθό τους μια ολόκληρη ζωή. Αντί να χαίρονται, πονούν για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Κι όταν ακούνε την υπουργό Παιδείας να δηλώνει πως η φετινή χρονιά θα είναι η χειρότερη από το 1974 και οι κενές θέσεις θα παραμείνουν και θα αυξηθούν και προσλήψεις διδακτικού προσωπικού δεν θα γίνουν και φυσικά ούτε χρήματα για τα σχολεία και τα πανεπιστήμια υπάρχουν και από την άλλη ακούνε τον υπουργό της Δημοσίας Τάξεως, γιατί εκείνο της προστασίας δεν ισχύει, να λέει πως θα προσληφθούν ειδικοί φρουροί, τότε καταλαβαίνουν προς τα πού γέρνει η βάρκα και κατά πού τραβάει η χώρα μας.
Το Ασφαλιστικό πέρασε, καθώς και όλα τα υπόλοιπα αντιδραστικά, αντεργατικά νομοσχέδια, μόνο που στην πράξη δεν θα εφαρμοστούν. Το ελεύθερο πνεύμα της ανάγκης, του καθενός που ζει τη σημερινή καθημερινή βαρβαρότητα, θα προκαλέσει την πολιτική ανυπακοή και αυτή πλέον ως συλλογική αντίδραση δεν θα περιοριστεί στα διόδια που αυξάνονται και πληθύνονται. Οι μεσήλικες, που βλέπουν οι κόποι τους να χάνονται, θα σκύψουν στα παιδιά τους και θα βρεθούν στο πλάι τους, θα βγουν στους δρόμους. Ούτε το μνημόνιο θα εφαρμοστεί. Η χώρα μας δεν μπορεί να υπομείνει τον οικονομικό κατοχικό ζυγό, ούτε θα πρέπει να δεχτεί να χάσει μέρος της εθνικής της ανεξαρτησίας γιατί θα τη χάσει όλη.
Όλοι δηλώνουν πως με τα μέτρα που εφαρμόζονται, μειώσεις μισθών και συντάξεων και αύξηση των φόρων, το πρόβλημα της αριθμητικής δεν λύνεται. Επενδύσεις και ανάπτυξη δεν έχουμε και επόμενο είναι η αγορά να βουλιάζει, θα πνίξει όμως αυτούς που οδήγησαν τα πράγματα έως εδώ; Ο χειμώνας θα το δείξει.
πηγή: Έθνος
Όσοι μπόρεσαν να ρίξουν και να πνίξουν τα προβλήματα στη θάλασσα, έκαναν διακοπές, δηλαδή διέκοψαν για λίγο από τη βιοφθορά, το άγχος για τα ερχόμενα και αναμενόμενα του φθινοπώρου. Το μνημόνιο στις λεπτομέρειές του δεν το γνωρίζουν ούτε αυτοί που το υπέγραψαν, το γνωρίζουν όμως καλά όλοι οι υπόλοιποι που πληρώνουν ακριβά τις επιπτώσεις του.
Πάει να παγιωθεί μια κατάσταση του αναγκαίου κακού και του «δεν γινόταν αλλιώς». Επικράτησε το εφικτόν της διαχειριστικής πολιτικής. Οι αξιωματούχοι δήλωσαν πως τα μέτρα εφαρμόζονται αλλά θα πρέπει να επιβληθούν κι άλλα, γι’ αυτό θα χρειαστεί και άλλο μνημόνιο για να πάρουμε την τρίτη δόση του δανείου. Τα 300 δισεκατομμύρια, που θα γίνουν 450 σε δύο χρόνια όπως μας λένε ειδικοί τεχνοκράτες, λειτουργούν τρομοκρατικά για όλους, προπαντός για τους νέους που η ανεργία ανέρχεται στο 32%. Η μέση ηλικία, η ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, τα λεγόμενα μεσαία στρώματα, εκεί που ήταν να προλάβουν να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους ξέγνοιαστα και επιτέλους χωρίς άγχος, συμπιέζονται, εξουθενώνονται, χάνουν τις δουλειές τους, δεν παίρνουν τη σύνταξη που τους αντιστοιχεί από τις κρατήσεις στον μισθό τους μια ολόκληρη ζωή. Αντί να χαίρονται, πονούν για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Κι όταν ακούνε την υπουργό Παιδείας να δηλώνει πως η φετινή χρονιά θα είναι η χειρότερη από το 1974 και οι κενές θέσεις θα παραμείνουν και θα αυξηθούν και προσλήψεις διδακτικού προσωπικού δεν θα γίνουν και φυσικά ούτε χρήματα για τα σχολεία και τα πανεπιστήμια υπάρχουν και από την άλλη ακούνε τον υπουργό της Δημοσίας Τάξεως, γιατί εκείνο της προστασίας δεν ισχύει, να λέει πως θα προσληφθούν ειδικοί φρουροί, τότε καταλαβαίνουν προς τα πού γέρνει η βάρκα και κατά πού τραβάει η χώρα μας.
Το Ασφαλιστικό πέρασε, καθώς και όλα τα υπόλοιπα αντιδραστικά, αντεργατικά νομοσχέδια, μόνο που στην πράξη δεν θα εφαρμοστούν. Το ελεύθερο πνεύμα της ανάγκης, του καθενός που ζει τη σημερινή καθημερινή βαρβαρότητα, θα προκαλέσει την πολιτική ανυπακοή και αυτή πλέον ως συλλογική αντίδραση δεν θα περιοριστεί στα διόδια που αυξάνονται και πληθύνονται. Οι μεσήλικες, που βλέπουν οι κόποι τους να χάνονται, θα σκύψουν στα παιδιά τους και θα βρεθούν στο πλάι τους, θα βγουν στους δρόμους. Ούτε το μνημόνιο θα εφαρμοστεί. Η χώρα μας δεν μπορεί να υπομείνει τον οικονομικό κατοχικό ζυγό, ούτε θα πρέπει να δεχτεί να χάσει μέρος της εθνικής της ανεξαρτησίας γιατί θα τη χάσει όλη.
Όλοι δηλώνουν πως με τα μέτρα που εφαρμόζονται, μειώσεις μισθών και συντάξεων και αύξηση των φόρων, το πρόβλημα της αριθμητικής δεν λύνεται. Επενδύσεις και ανάπτυξη δεν έχουμε και επόμενο είναι η αγορά να βουλιάζει, θα πνίξει όμως αυτούς που οδήγησαν τα πράγματα έως εδώ; Ο χειμώνας θα το δείξει.
πηγή: Έθνος
Σάββατο, Αυγούστου 28, 2010
Πέμπτη, Αυγούστου 26, 2010
«Να η εποχή των δολοφόνων.» (Α. Ρεμπό)
Τα μελλούμενα πριν να συμβούν προπομπό στέλνουν τη σκιά τους.
17 Απριλίου 2009, 22:12
Ελευθέριος Ανευλαβής
Ενώ,
«εις την οδόν/ έξω,
ουδέν ακούουν οι λαοί»
(Κ. Καβάφης).
Εκείνοι οι βάρβαροι, που τους περιμέναμε, ήρθαν!
Ανάμεσα στο δάχτυλο και τη σκανδάλη, μαγκωμένη η ανθρωπιά! Δολοφονημένη!
Μέσα στη γενική σφαγή και τις εκατόμβες των νεκρών των πολέμων.
Μέσα στις στρατιές των πεινασμένων απόκληρων της ζωής, που ψάχνουν στα σκουπίδια των χορτάτων.
Μέσα στα απλανή μάτια των πρόωρα γερασμένων παιδιών, που ατενίζουν το κενό της ύπαρξής των. Την κενότητα των ανθρώπων.
Μέσα στις ορδές των αδιάφορων, αλλοτριωμένων ανθρώπων, που «πάντα βιαστικοί μέσα στους άσκοπους δρόμους προφασιζόμενοι κάποιο μεγάλο σκοπό» (Μανόλης Αναγνωστάκης), δεν έχουν καιρό να κοιτάξουν γύρω τους∙ μέσα τους∙ τον διπλανό τους.
Μέσα στο σχολείο που αποδιώχνει τα παιδιά του, αποπαίδια μιας παραπαιδείας, παρά παιδιά παιδείας. Με δάσκαλους πενόμενους, αδιάφορους, απαίδευτους, που παιδεύονται και παιδεύουν τα παιδιά μας.
Μέσα στα πανεπιστήμια, όπου ο έρωτας για τη γνώση και την έρευνα εκφυλλίσθηκε σε πάθος για την Έδρα και παροχή άχρηστων πτυχίων, που η κορνίζα τους αξίζει περισσότερο από το περιεχόμενό της.
Μέσα σε μια «πολιτεία», που δεν θέλει πολίτες, αλλά ευνούχους.
Και πονηροί πολιτικάντηδες, αποδιοπομπαίοι από το ίδιο τους το κόμμα, σκάνε μύτη, πάλι, στο γυαλί, σαν τα σαλιγκάρια, μετά από βροχή.
Γυμνοσάλιαγκες, έρποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά τους, σκαρφαλώνουν πάλι στα κορφοβούνια της θεαματικότητας, για να τους βλέπει το θύμα τους, ο ψηφοφόρος, νομίζοντας πως έχει ξεχάσει τις ντροπές τους.
Αδιάντροποι, επιδεικνύουν, αναιδώς, τα γυμνά τους οπίσθια.
Ξεβράκωτοι.
Και η αφασική διανόηση και ο κατινισμός στα αιμοβόρα, σπερμοβόρα, αιδοιόφρονα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικού Εξανδραποδισμού).
Και αργυραμοιβοί ρασοφόροι κολλυβιστάδες που θησαυρίζουν θησαυρούς επί της γης, πουλώντας στους μακαρίους πτωχούς τω πνεύματι, την βασιλεία των ουρανών και απολαμβάνοντας αυτοί, τις επί γης Βιστωνίδες.
Και οι άνθρωποι, απονευρωμένοι. Μουνουχισμένοι οι άνθρωποι. Στερημένοι το όραμα και την ελπίδα. Βουβοί, μοναξιασμένοι, μέσα στην εκκωφαντική σιωπή του πλήθους. Ψοφοδεείς του αύριο. Ακυρωμένοι. Βρικολακιασμένοι Κάιν, μιας άλλης εποχής.
«Συντρίβουμε τους τρόπους του σκέπτεσθαι. Συντρίψαμε πια τους δεσμούς της πατρικής, μητρικής, υιικής στοργής, της φιλίας και του έρωτα. Αν θέλετε μια εικόνα της ζωής, φανταστείτε ένα πέλμα που θα συντρίβει τη μορφή του ανθρώπου.». (Όργουελ. 1984)
Πολτός το ανθρώπινο πρόσωπο.
Η ψυχή άδεια από αγάπη.
Το μυαλό φουσκωμένο με τεχνολογία και οίηση.
Και ο άνθρωπος να παραδέρνει μοναχικός, κενός, άδειος, στα σταυροδρόμια του κόσμου.
Μηχανοποιήθηκε κι αυτός από το τέχνημά του. Δουλειά καθημερινή με ωρολογιακή ακρίβεια, ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της ύπαρξής του. Δεν τον γεμίζει. Αγγαρεία για να επιβιώσει και όχι για να ζήσει είναι.
Μια μηχανή παραγωγικότητας ο άνθρωπος, απασχολήσιμος, αναλώσιμος, αντικαταστατός.
Ελαστική εργασία και ανελαστική βαρβαρότητα των κατεχόντων και εχόντων, έναντι των ανυπεράσπιστων αλλοτριωμένων μαζανθρώπων.
Για να νέμονται την υπεραξία της δουλειάς του οι αχόρταγοι καπάτσοι απάνθρωποι.
Που θέλουν τον λαό «Πένητα είναι ίνα γιγνώσκει τον τιθασευτήν».
Κι ένα κράτος βιαστής, όπου η πολιτική έχει εκφυλισθεί σε διαπλοκή με την οικονομική ολιγαρχία και τα άνομα, ακόρεστα, συμφέροντα.
Και όπου ο Λόγος αδρανεί ή έχει εκλείψει ή έχει, σκοπίμως, στρεβλωθεί.
Η τεχνοποιημένη επιστήμη, χωρίς όνειρο και όριο, θέλει να μας πείσει, πως δεν είμαστε παρά ύλη πρωτονίων, ηλεκτρονίων, χημικών ενώσεων.
«Κακοί μάρτυρες τα μάτια και τα αυτιά για ανθρώπους που έχουν βάρβαρες ψυχές: Κακοί μάρτυρες ανθρώποισιν οφθαλμοί και ώτα βαρβάρους ψυχάς εχόντων»! (Ηράκλειτος).
Ανέλυσε, ο άνθρωπος, τις εσχατιές της ύλης και ανεκάλυψε την αδειανή ψυχή του. Την απουσία του Θεού. Και θεοποίησε το κέρδος και το χρήμα και την κατανάλωση. Τον πλούτο.
«Ας μη σας λείψει ο πλούτος, Εφέσιοι, για να βεβαιώνεται η κακότητά σας:
Μη επιλίποι υμάς πλούτος, Εφέσιοι, ίν’ εξελέγχοισθε πονηρευόμενοι.»! (Ηράκλειτος)
Και τώρα όλα έχουν γίνει επίπεδα, μονοσήμαντα, χωρίς χρωματικές αποχρώσεις. Ένα μουντό γκρίζο απελπισίας. Και αλαλάζει, ο άφρων, για τους καινούργιους ψεύτικους θεούς του.
«Και στα αγάλματα αυτά προσεύχονται, σαν κάποιος να φλυαρεί με τα ντουβάρια, μη γνωρίζοντας τι είναι θεοί και ήρωες:
Και τοις αγάλμασι δε τουτέοισιν εύχονται οκοίον ει τις δόμοισι λεσχηνεύοιτο, ούτι γιγνώσκων θεούς ουδ’ ήρωας οίτινές εισί»! (Ηράκλειτος)
Και αιφνιδίως ακούστηκε ο πυροβολισμός.
Και ξαφνιάστηκαν οι υποκριτές. Και απορήσανε οι φαρισαίοι για το πρωτόγνωρο έγκλημα.
Ανατριχιάσανε, λέει, βλέποντας το πτώμα. Το πτώμα τους.
Σκοτωμένον τον άνθρωπο, που είχανε μέσα τους.
Σκοτωμένον από αυτούς τους ίδιους.
Και «πού ήσουνα εσύ όταν τον σκοτώνανε;». (Άρης Αλεξάνδρου).
Τι συμβαίνει λοιπόν; Ο δημιουργός, αφού δημιούργησε τα πλάσματά του «κατ’ εικόναν και ομοίωσιν Αυτού», τα πέταξε στου δρόμου την άκρη; Αδιάφορος;
Μήπως πρέπει, αντί να τα βάζουμε ο ένας με τον άλλον, να τα βάλουμε με τον Δημιουργό μας;
Μια παγκόσμια, πανανθρώπινη διαδήλωση διαμαρτυρίας εναντίον του Δημιουργού!
Να εκφράσει το ανθρώπινο παράπονο της εγκατάλειψης από τον πατέρα.
«Γιατί πάντα κάπου πέρα / αόρατος / Τεράστιος και υπαρκτός / Πορεύεται ανώνυμος / Ο πόνος των ανθρώπων». (Άρης Αλεξάνδρου)
Μα δεν τα μάθατε;
«Ο Θεός πέθανε!». (Τάδε έφη Ζαρατούστρας). Τον σκοτώσανε οι δημιουργοί και δημιουργήματά του. Και ξεθεμελίωσαν τα θεμέλια της ανθρώπινης ύπαρξης.
«Το ήθος είναι στον άνθρωπο θεός: Ήθος ανθρώπω δαίμων»! (Ηράκλειτος)
Κι ανάμεσα στα χαλάσματα αντικρίζει, ο άνθρωπος, το κενό της αλαζονείας του.
Παθαίνει την αρρώστια της οίησης. Γίνεται υβριστής. Αλαζών.
Η ανθρώπινη συνείδηση πάνω στον σταυρό της αμφιβολίας, με φρίκη ατενίζει το αβυσσαλέο κενό της απουσίας του Θεού. Της απουσίας της.
Ο Κάιν αντικατέστησε την αγάπη.
Κι αυτός, ο άλλος άνθρωπος, γίνεται, πια, ένας ξένος μισητός, όσο κι ο άδειος εαυτός.
Ο αρχέγονος τρόμος της απάνθρωπης απελπισίας.
Δεν μπορεί πια ο άνθρωπος να αντικρύσει το αποκρουστικό του είδωλο στον καθρέφτη της ζωής. Και σκοτώνει αυτόν τον άλλον. Τον ξένο. Τον αποξενωμένο του εαυτό.
«Αν δεν υπάρχει Θεός όλα επιτρέπονται» (Φ. Ντοστογέφσκυ).
Μέσα στην αχαλίνωτη ελευθερία του, για να πραγματώσει τη δική του θέληση, ο άνθρωπος της απελπισίας, μια μόνο επιλογή έχει, κατά την επιχειρηματολογία του Κυρίλλωφ στους Δαιμονισμένους του Ντοστογέφσκυ. Να σκοτώσει τον εαυτό του.
Γιατί είναι αδύνατο να ζει κάποιος, αναγνωρίζοντας πως ο Θεός είναι αναγκαίος και πρέπει να υπάρχει και, ταυτόχρονα, γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει.
Η μόνη συνεπής λύση, γι αυτόν τον άνθρωπο, που η λογική του γκρέμισε όλα του τα στηρίγματα στον κόσμο, το μόνο που μένει είναι να αποδείξει, πως δεν υπάρχει Θεός, αυτοκτονώντας.
Ξεπέρασε τα όρια ο άνθρωπος, και άγγιξε το όριο της Ύβρεως.
Το όριο, το μέτρο, που κι’ ο Ήλιος αν το υπερβεί,
«οι ερινύες, οι επίκουροι της Δίκης, θα τον βρουν:
Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν.»
Μας βρήκαν οι Ερινύες.
«Τα γουρούνια ευχαριστιούνται περισσότερο στον βούρκο παρά στο καθαρό νερό:
Ύες βορβόρω ήδονται μάλλον ή καθαρώ ύδατι»! (Ηράκλειτος)
Για όσους ελπίζουν, ακόμη, στον άνθρωπο,
χρειάζεται η επικίνδυνη ελευθερία της αγάπης ενός Προμηθέα, (αγάπα και κάνε ό,τι θες, φωνάζει ο Ιερός Αυγουστίνος), που θα δώσει τη φωτιά του Λόγου στην ανθρώπινη ύπαρξη, αδιαφορώντας για την κατηγορία του εμπρηστή.
Ανάσταση του Ανθρώπου (συνάμα και του Θεού), σημαίνει ανάσταση του Ανθρωπίνου Πνεύματος και του Ανθρωπίνου Λόγου.
«Πνεύμα ο Θεός… και Θεός ην ο Λόγος».
17 Απριλίου 2009, 22:12
Ελευθέριος Ανευλαβής
Ενώ,
«εις την οδόν/ έξω,
ουδέν ακούουν οι λαοί»
(Κ. Καβάφης).
Εκείνοι οι βάρβαροι, που τους περιμέναμε, ήρθαν!
Ανάμεσα στο δάχτυλο και τη σκανδάλη, μαγκωμένη η ανθρωπιά! Δολοφονημένη!
Μέσα στη γενική σφαγή και τις εκατόμβες των νεκρών των πολέμων.
Μέσα στις στρατιές των πεινασμένων απόκληρων της ζωής, που ψάχνουν στα σκουπίδια των χορτάτων.
Μέσα στα απλανή μάτια των πρόωρα γερασμένων παιδιών, που ατενίζουν το κενό της ύπαρξής των. Την κενότητα των ανθρώπων.
Μέσα στις ορδές των αδιάφορων, αλλοτριωμένων ανθρώπων, που «πάντα βιαστικοί μέσα στους άσκοπους δρόμους προφασιζόμενοι κάποιο μεγάλο σκοπό» (Μανόλης Αναγνωστάκης), δεν έχουν καιρό να κοιτάξουν γύρω τους∙ μέσα τους∙ τον διπλανό τους.
Μέσα στο σχολείο που αποδιώχνει τα παιδιά του, αποπαίδια μιας παραπαιδείας, παρά παιδιά παιδείας. Με δάσκαλους πενόμενους, αδιάφορους, απαίδευτους, που παιδεύονται και παιδεύουν τα παιδιά μας.
Μέσα στα πανεπιστήμια, όπου ο έρωτας για τη γνώση και την έρευνα εκφυλλίσθηκε σε πάθος για την Έδρα και παροχή άχρηστων πτυχίων, που η κορνίζα τους αξίζει περισσότερο από το περιεχόμενό της.
Μέσα σε μια «πολιτεία», που δεν θέλει πολίτες, αλλά ευνούχους.
Και πονηροί πολιτικάντηδες, αποδιοπομπαίοι από το ίδιο τους το κόμμα, σκάνε μύτη, πάλι, στο γυαλί, σαν τα σαλιγκάρια, μετά από βροχή.
Γυμνοσάλιαγκες, έρποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά τους, σκαρφαλώνουν πάλι στα κορφοβούνια της θεαματικότητας, για να τους βλέπει το θύμα τους, ο ψηφοφόρος, νομίζοντας πως έχει ξεχάσει τις ντροπές τους.
Αδιάντροποι, επιδεικνύουν, αναιδώς, τα γυμνά τους οπίσθια.
Ξεβράκωτοι.
Και η αφασική διανόηση και ο κατινισμός στα αιμοβόρα, σπερμοβόρα, αιδοιόφρονα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικού Εξανδραποδισμού).
Και αργυραμοιβοί ρασοφόροι κολλυβιστάδες που θησαυρίζουν θησαυρούς επί της γης, πουλώντας στους μακαρίους πτωχούς τω πνεύματι, την βασιλεία των ουρανών και απολαμβάνοντας αυτοί, τις επί γης Βιστωνίδες.
Και οι άνθρωποι, απονευρωμένοι. Μουνουχισμένοι οι άνθρωποι. Στερημένοι το όραμα και την ελπίδα. Βουβοί, μοναξιασμένοι, μέσα στην εκκωφαντική σιωπή του πλήθους. Ψοφοδεείς του αύριο. Ακυρωμένοι. Βρικολακιασμένοι Κάιν, μιας άλλης εποχής.
«Συντρίβουμε τους τρόπους του σκέπτεσθαι. Συντρίψαμε πια τους δεσμούς της πατρικής, μητρικής, υιικής στοργής, της φιλίας και του έρωτα. Αν θέλετε μια εικόνα της ζωής, φανταστείτε ένα πέλμα που θα συντρίβει τη μορφή του ανθρώπου.». (Όργουελ. 1984)
Πολτός το ανθρώπινο πρόσωπο.
Η ψυχή άδεια από αγάπη.
Το μυαλό φουσκωμένο με τεχνολογία και οίηση.
Και ο άνθρωπος να παραδέρνει μοναχικός, κενός, άδειος, στα σταυροδρόμια του κόσμου.
Μηχανοποιήθηκε κι αυτός από το τέχνημά του. Δουλειά καθημερινή με ωρολογιακή ακρίβεια, ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της ύπαρξής του. Δεν τον γεμίζει. Αγγαρεία για να επιβιώσει και όχι για να ζήσει είναι.
Μια μηχανή παραγωγικότητας ο άνθρωπος, απασχολήσιμος, αναλώσιμος, αντικαταστατός.
Ελαστική εργασία και ανελαστική βαρβαρότητα των κατεχόντων και εχόντων, έναντι των ανυπεράσπιστων αλλοτριωμένων μαζανθρώπων.
Για να νέμονται την υπεραξία της δουλειάς του οι αχόρταγοι καπάτσοι απάνθρωποι.
Που θέλουν τον λαό «Πένητα είναι ίνα γιγνώσκει τον τιθασευτήν».
Κι ένα κράτος βιαστής, όπου η πολιτική έχει εκφυλισθεί σε διαπλοκή με την οικονομική ολιγαρχία και τα άνομα, ακόρεστα, συμφέροντα.
Και όπου ο Λόγος αδρανεί ή έχει εκλείψει ή έχει, σκοπίμως, στρεβλωθεί.
Η τεχνοποιημένη επιστήμη, χωρίς όνειρο και όριο, θέλει να μας πείσει, πως δεν είμαστε παρά ύλη πρωτονίων, ηλεκτρονίων, χημικών ενώσεων.
«Κακοί μάρτυρες τα μάτια και τα αυτιά για ανθρώπους που έχουν βάρβαρες ψυχές: Κακοί μάρτυρες ανθρώποισιν οφθαλμοί και ώτα βαρβάρους ψυχάς εχόντων»! (Ηράκλειτος).
Ανέλυσε, ο άνθρωπος, τις εσχατιές της ύλης και ανεκάλυψε την αδειανή ψυχή του. Την απουσία του Θεού. Και θεοποίησε το κέρδος και το χρήμα και την κατανάλωση. Τον πλούτο.
«Ας μη σας λείψει ο πλούτος, Εφέσιοι, για να βεβαιώνεται η κακότητά σας:
Μη επιλίποι υμάς πλούτος, Εφέσιοι, ίν’ εξελέγχοισθε πονηρευόμενοι.»! (Ηράκλειτος)
Και τώρα όλα έχουν γίνει επίπεδα, μονοσήμαντα, χωρίς χρωματικές αποχρώσεις. Ένα μουντό γκρίζο απελπισίας. Και αλαλάζει, ο άφρων, για τους καινούργιους ψεύτικους θεούς του.
«Και στα αγάλματα αυτά προσεύχονται, σαν κάποιος να φλυαρεί με τα ντουβάρια, μη γνωρίζοντας τι είναι θεοί και ήρωες:
Και τοις αγάλμασι δε τουτέοισιν εύχονται οκοίον ει τις δόμοισι λεσχηνεύοιτο, ούτι γιγνώσκων θεούς ουδ’ ήρωας οίτινές εισί»! (Ηράκλειτος)
Και αιφνιδίως ακούστηκε ο πυροβολισμός.
Και ξαφνιάστηκαν οι υποκριτές. Και απορήσανε οι φαρισαίοι για το πρωτόγνωρο έγκλημα.
Ανατριχιάσανε, λέει, βλέποντας το πτώμα. Το πτώμα τους.
Σκοτωμένον τον άνθρωπο, που είχανε μέσα τους.
Σκοτωμένον από αυτούς τους ίδιους.
Και «πού ήσουνα εσύ όταν τον σκοτώνανε;». (Άρης Αλεξάνδρου).
Τι συμβαίνει λοιπόν; Ο δημιουργός, αφού δημιούργησε τα πλάσματά του «κατ’ εικόναν και ομοίωσιν Αυτού», τα πέταξε στου δρόμου την άκρη; Αδιάφορος;
Μήπως πρέπει, αντί να τα βάζουμε ο ένας με τον άλλον, να τα βάλουμε με τον Δημιουργό μας;
Μια παγκόσμια, πανανθρώπινη διαδήλωση διαμαρτυρίας εναντίον του Δημιουργού!
Να εκφράσει το ανθρώπινο παράπονο της εγκατάλειψης από τον πατέρα.
«Γιατί πάντα κάπου πέρα / αόρατος / Τεράστιος και υπαρκτός / Πορεύεται ανώνυμος / Ο πόνος των ανθρώπων». (Άρης Αλεξάνδρου)
Μα δεν τα μάθατε;
«Ο Θεός πέθανε!». (Τάδε έφη Ζαρατούστρας). Τον σκοτώσανε οι δημιουργοί και δημιουργήματά του. Και ξεθεμελίωσαν τα θεμέλια της ανθρώπινης ύπαρξης.
«Το ήθος είναι στον άνθρωπο θεός: Ήθος ανθρώπω δαίμων»! (Ηράκλειτος)
Κι ανάμεσα στα χαλάσματα αντικρίζει, ο άνθρωπος, το κενό της αλαζονείας του.
Παθαίνει την αρρώστια της οίησης. Γίνεται υβριστής. Αλαζών.
Η ανθρώπινη συνείδηση πάνω στον σταυρό της αμφιβολίας, με φρίκη ατενίζει το αβυσσαλέο κενό της απουσίας του Θεού. Της απουσίας της.
Ο Κάιν αντικατέστησε την αγάπη.
Κι αυτός, ο άλλος άνθρωπος, γίνεται, πια, ένας ξένος μισητός, όσο κι ο άδειος εαυτός.
Ο αρχέγονος τρόμος της απάνθρωπης απελπισίας.
Δεν μπορεί πια ο άνθρωπος να αντικρύσει το αποκρουστικό του είδωλο στον καθρέφτη της ζωής. Και σκοτώνει αυτόν τον άλλον. Τον ξένο. Τον αποξενωμένο του εαυτό.
«Αν δεν υπάρχει Θεός όλα επιτρέπονται» (Φ. Ντοστογέφσκυ).
Μέσα στην αχαλίνωτη ελευθερία του, για να πραγματώσει τη δική του θέληση, ο άνθρωπος της απελπισίας, μια μόνο επιλογή έχει, κατά την επιχειρηματολογία του Κυρίλλωφ στους Δαιμονισμένους του Ντοστογέφσκυ. Να σκοτώσει τον εαυτό του.
Γιατί είναι αδύνατο να ζει κάποιος, αναγνωρίζοντας πως ο Θεός είναι αναγκαίος και πρέπει να υπάρχει και, ταυτόχρονα, γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει.
Η μόνη συνεπής λύση, γι αυτόν τον άνθρωπο, που η λογική του γκρέμισε όλα του τα στηρίγματα στον κόσμο, το μόνο που μένει είναι να αποδείξει, πως δεν υπάρχει Θεός, αυτοκτονώντας.
Ξεπέρασε τα όρια ο άνθρωπος, και άγγιξε το όριο της Ύβρεως.
Το όριο, το μέτρο, που κι’ ο Ήλιος αν το υπερβεί,
«οι ερινύες, οι επίκουροι της Δίκης, θα τον βρουν:
Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν.»
Μας βρήκαν οι Ερινύες.
«Τα γουρούνια ευχαριστιούνται περισσότερο στον βούρκο παρά στο καθαρό νερό:
Ύες βορβόρω ήδονται μάλλον ή καθαρώ ύδατι»! (Ηράκλειτος)
Για όσους ελπίζουν, ακόμη, στον άνθρωπο,
χρειάζεται η επικίνδυνη ελευθερία της αγάπης ενός Προμηθέα, (αγάπα και κάνε ό,τι θες, φωνάζει ο Ιερός Αυγουστίνος), που θα δώσει τη φωτιά του Λόγου στην ανθρώπινη ύπαρξη, αδιαφορώντας για την κατηγορία του εμπρηστή.
Ανάσταση του Ανθρώπου (συνάμα και του Θεού), σημαίνει ανάσταση του Ανθρωπίνου Πνεύματος και του Ανθρωπίνου Λόγου.
«Πνεύμα ο Θεός… και Θεός ην ο Λόγος».
…και ήρθε η αναμενόμενη αθώωση
Ο νομάρχης Ημαθίας ανακάλεσε τη μήνυσή του
κι έτσι ήρθε η αθώωση των «ακτιβιστών» μας.
Φωτογραφικό πρωτοσέλιδο υλικό στον Τύπο,
με χειροπέδες οι πανελλήνιοι επαναστάτες.
Τις χειροπέδες τους τις φόρεσε η αστυνομία.
Παλιότερα οι ίδιοι αλυσοδένονταν στα δέντρα
και φώναζαν τα κανάλια να τους απαθανατίσουν.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται…
Πάντα ως φάρσα;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)