Η Απάτη γιγαντώνεται μέσα στην Κρίση.
Οι απατεώνες στο απυρόβλητο, όπως πάντα.
Μου ήρθε ο λογαριασμός της VODAFONE
και με έκπληξη είδα ότι χρεώθηκα επιπλέον με 34 Ευρώ
για αποστολή SMS που ουδέποτε έστειλα.
Δεν ξέρω άλλωστε να στέλνω μηνύματα.
Εξοργίστηκα και τηλεφώνησα στη VODAFONE.
Η υπάλληλος ήταν ευγενική μαζί μου.
Μου εξήγησε πως αυτό οφείλεται σε κάποια εταιρία,
την TELEBOX, που μου έστελνε μηνύματα.
Τα μηνύματα αυτά ουδέποτε διάβασα
και κάποια στιγμή είπα στο γιο μου να τα διαγράψει.
Η υπάλληλος μου εξήγησε πως η διαγραφή
ήταν η αιτία της χρέωσής μου από την εταιρία.
Για κάθε μήνυμα που μου έστελνε
με χρέωνε με 1,70 Ευρώ!
Τρελάθηκα.
Ρώτησα την υπάλληλο κάποια πράγματα:
1. Ποιος έδωσε τον αριθμό του τηλεφώνου μου
στην εταιρία της Απάτης;
2. Ποιος έδωσε το δικαίωμα στη VODAFONE
να εισπράττει τα κλοπιμαία της εταιρίας;
3. Έχει ποσοστά από τα κλοπιμαία και η VODAFONE;
4. Γιατί δεν έχει επέμβει ακόμη ο εισαγγελέας
για να σταματήσει την απροκάλυπτη ληστεία των καταναλωτών;
Μάκης Μίχος
Τετάρτη, Αυγούστου 18, 2010
Δευτέρα, Αυγούστου 16, 2010
Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ακόμη
Το παρακάτω κείμενο μου το έστειλε μια φίλη.
Το μόνο που δεν αναφέρει ο λαλίστατος γραφιάς
είναι η κομματική του ταυτότητα.
Δεν είναι δύσκολο να την ανακαλύψεις εσύ!
----------------------------------------------------------
«Σου λέει κάτι??
Έχω βουλιάξει κι εγώ μες τη συλλογική κατήφεια,
μες την κατάθλιψη.
Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι,
αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών μου,
για το γκρέμισμα των ονείρων μου
και των μακρυχρόνιων προσπαθειών μου.
Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται από την βαθιά μου οργή.
Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ;
Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια εσύ, εαυτέ μου;
Πού ήσουν όταν μας κορόιδευαν, μας ξεπουλούσαν,
μας πέταγαν τα πλαστικά όνειρα στη μούρη κι εσύ τα κυνηγούσες;
Πού ήσουν όταν ο γιατρός σού ζητούσε το φακελάκι για να σε κάνει καλά
και αντί να τον καταγγείλεις τον πούστη, τον πλήρωνες αποκαλώντας τον
"γιατρέ μου"
Πού ήσουν όταν έβλεπες τους μεγαλοδικηγόρους να γίνονται μοντελάκια ζωής
στην τηλεόραση
και να κόπτονται για το κοινό καλό και το δίκαιο, δηλώνοντας 10,000 ευρώ
εισόδημα.
"Πόσο καλά τα λέει ο πούστης." έλεγες
Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να του δώσεις γροθιά
στη μούρη του καργιόλη
αλλά μετά δεν θα έβγαινε η άδεια της πολυπόθητης οικοδομής μικρό λαμόγιο
ελληνάρα.
Το σάλιο σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που
σου έκανε τον έλεγχο στην επιχειρησούλα σου,
στον εφοριακό που ανακάλυψε τις δικές σου λαμογιές. Κάλλιο να πληρώσεις 10
σε αυτόν παρά 50 στο κράτος.
Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να τους παρακαλέσεις να
βολέψουν το σπλάχνο σου,
το άχρηστο σπλάχνο σου, που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη
ζωούλα του από το να γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλους.
Πού ήσουν όταν ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! κομμάτων
ήθελα να πω),
με τους λοιπούς "συντρόφους" για το ποιος θα σηκώσει τη μεγαλύτερη σημαία.
Πού ήσουν όταν ξελαρυγγιαζόσουν λαμόγιο για το δίκαιο του λαού, πηδώντας
πάνω κάτω μόλις έβλεπες φακό
για να σιγουρευτείς ότι θα σε δει ο πολιτευτής που θα σε βάλει εποχιακό,
συμβασιούχο στο δήμο.
άλλος ένας στην πλάτη των υπολοίπων που θα καθαρίζει φασόλια στο οκτάωρό του
(όχι ρε! πλέον μπαίνεις στο φέισμπουκ, έχεις εξελιχθεί)
Πού ήσουν μικρομεγαλεπιχειρηματία όταν μαγείρευες τα δικά σου βιβλία για να
πληρώσεις λιγότερα,
για να πάρεις το τέρας συν που θα κάλυπτε τη μικροτσούτσουνη ύπαρξή σου με
το μέγεθός του.
Πού ήσουν μαντάμ σουσού όταν γελούσες σαν ηλιθία στη δασκάλα του παιδιού σου
που μαλακίες έμαθε,
μαλακίες το μαθαίνει, όταν αναγνώριζες τις μαλακίες που κάνουν στο παιδί
αλλά πού να τρέχεις τώρα έχεις κι άλλες δουλειές.
Άλλωστε το παιδί θα το στείλουμε στο Λονδίνο να σπουδάσει.
εκεί θα καλυφθούν όλες οι ανεπάρκειες του δικού μας εκπαιδευτικού
συστήματος.
Πού ήσουν συνδικαλιστή της πλάκας και του ελέους
όταν με τη δύναμη που σου δίνει το ότι βολεύτηκες σε μια γαμημένη δημόσια
επιχείρηση,
κατέβαζες τους διακόπτες μιας ολόκληρης χώρας,
δημιουργώντας τόσα προβλήματα,
ίσα για να διαμαρτυρηθείς/εκβιάσεις για τα δικά σου μικροσυμφέροντα.
Πού ήσουν όταν το ελληνικό όνειρο έσκασε μύτη;
αγόραζες πορτοκαλιές εφημερίδες λαμόγιο και έπαιζες χρηματιστήριο λες και
είναι λοτταρία.
Πού ήσουν όταν εταιρείες ανύπαρκτες, με ένα γραφειάκι 2χ3 και 1 άτομο
προσωπικό,
χτύπαγαν λίμιτ απ κάθε μέρα.
Πού ήσουν όταν έπαιρνες μετοχοδάνεια και υποθήκευες τα χωραφάκια του παππού,
πιστεύοντας ότι θα γίνεις πλούσιος σε ένα μήνα (και πολύ λέω).
Πού ήσουν όταν το χέρι σου πετάει τα σκουπίδια, δεξιά και αριστερά μέσα στο
δάσος,
όταν γεμίζεις τις παραλίες αποτσίγαρα και πλαστικά ποτήρια φραπέ (όχι φραπέ
ρε πια, φρέντο έλεος, πού ζεις;)
Πού ήσουν όταν το παιδί σου ουρλιάζει στο αυτί του διπλανού,
αδιαφορώντας για την ύπαρξή του (όλοι να καούν ρε, εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια
μου και είμαι μια χαρά. γκρααααααου)
Πού ήσουν όταν έβλεπες τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα μετά το άλλο.
όταν οι θρησκευτικοί "άρχοντες"
αποδεικνύονταν κοσμικότεροι των κοσμικών απατεώνων.
σταμάτησες να παντρεύεσαι, να βαφτίζεις, να συμμετέχεις στα κοινά της
εκκλησίας προς ένδειξιν της αηδίας σου;
σιγά ρε.. όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη.
Πού ήσουν όταν η χώρα σου καιγόταν απ' άκρη σε άκρη.
πού ήσουν όταν λίγο έλειψε να χαθεί η Ολυμπία,
πήρες το τριχίλιαρο πρόβατο και έσκασες.
τουμπεκί ψιλοκομμένο. και ναι! τους ξαναψήφισες.. ξανά και ξανά και ξανά.
Πού ήσουν όταν τα ροζ πλημμύρισαν τη ζωή σου.
έσκυψες κι εσύ στην κλειδαρότρυπα αυτό έκανες..
τι είπε, τι έκανε, πήρε καλά την πίπα;
και για το πάπλωμα κουβέντα κανείς. για την ταμπακέρα σιωπή.
Όλοι βολεμένοι στον μικρόκοσμό τους.. .ποιος θα έχει την πιο μεγάλη
τζιπούκλα,
την πιο γαμάτη γκόμενα, την πιο σικ γυναίκα, τα πιο όμορφα παιδιά.
τις πιο καλές σπουδές, το πιο γαμάτο σπίτι, το πιο μεγάλο τζάκι, το πιο
άνετο σαλόνι,
το πιο βαθύ καναπέ, την πιο μεγάλη πλασμα(τική) τηλεόραση, το πιο σύγχρονο
ηχοσύστημα.
τις πιο σικάτες διακοπές, τις πιο χλιδάτες αποδράσεις, τις πιο γκλαμουράτες
εξόδους.
Και δανειζόσουν λαμόγιο, δανειζόσουν.
όχι χρήμα.
χρόνο δανειζόσουν.
Και απλά ο χρόνος τέλειωσε.
Κάποτε θα ερχόταν η ώρα. νομοτελειακό είναι..
Τώρα μη φωνάζεις λαμόγιο, απατεωνίσκε.
Αποδέξου και μη φωνάζεις.
Γιατί ΦΤΑΙΣ για ΟΛΑ.
ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ.
ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ.
Καιρός είναι να κάνουμε μια καλή αυτοκριτική.
να πούμε εγώ φταίω και να δούμε πώς θα καθαρίσουμε
τα σκατά που ΕΜΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ.
που εμείς ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΝΙΞΟΥΝ.
Σταμάτα λοιπόν τις κορώνες,
κατέβασε τους τόνους της "δίκαιης αγανάκτησής" σου
& σκέψου τη δική σου συμμετοχή, τα δικά σου λάθη.
ΕΛΛΗΝΑΡΑ ε ΕΛΛΗΝΑΡΑ»
Το μόνο που δεν αναφέρει ο λαλίστατος γραφιάς
είναι η κομματική του ταυτότητα.
Δεν είναι δύσκολο να την ανακαλύψεις εσύ!
----------------------------------------------------------
«Σου λέει κάτι??
Έχω βουλιάξει κι εγώ μες τη συλλογική κατήφεια,
μες την κατάθλιψη.
Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι,
αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών μου,
για το γκρέμισμα των ονείρων μου
και των μακρυχρόνιων προσπαθειών μου.
Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται από την βαθιά μου οργή.
Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ;
Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια εσύ, εαυτέ μου;
Πού ήσουν όταν μας κορόιδευαν, μας ξεπουλούσαν,
μας πέταγαν τα πλαστικά όνειρα στη μούρη κι εσύ τα κυνηγούσες;
Πού ήσουν όταν ο γιατρός σού ζητούσε το φακελάκι για να σε κάνει καλά
και αντί να τον καταγγείλεις τον πούστη, τον πλήρωνες αποκαλώντας τον
"γιατρέ μου"
Πού ήσουν όταν έβλεπες τους μεγαλοδικηγόρους να γίνονται μοντελάκια ζωής
στην τηλεόραση
και να κόπτονται για το κοινό καλό και το δίκαιο, δηλώνοντας 10,000 ευρώ
εισόδημα.
"Πόσο καλά τα λέει ο πούστης." έλεγες
Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να του δώσεις γροθιά
στη μούρη του καργιόλη
αλλά μετά δεν θα έβγαινε η άδεια της πολυπόθητης οικοδομής μικρό λαμόγιο
ελληνάρα.
Το σάλιο σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που
σου έκανε τον έλεγχο στην επιχειρησούλα σου,
στον εφοριακό που ανακάλυψε τις δικές σου λαμογιές. Κάλλιο να πληρώσεις 10
σε αυτόν παρά 50 στο κράτος.
Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να τους παρακαλέσεις να
βολέψουν το σπλάχνο σου,
το άχρηστο σπλάχνο σου, που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη
ζωούλα του από το να γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλους.
Πού ήσουν όταν ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! κομμάτων
ήθελα να πω),
με τους λοιπούς "συντρόφους" για το ποιος θα σηκώσει τη μεγαλύτερη σημαία.
Πού ήσουν όταν ξελαρυγγιαζόσουν λαμόγιο για το δίκαιο του λαού, πηδώντας
πάνω κάτω μόλις έβλεπες φακό
για να σιγουρευτείς ότι θα σε δει ο πολιτευτής που θα σε βάλει εποχιακό,
συμβασιούχο στο δήμο.
άλλος ένας στην πλάτη των υπολοίπων που θα καθαρίζει φασόλια στο οκτάωρό του
(όχι ρε! πλέον μπαίνεις στο φέισμπουκ, έχεις εξελιχθεί)
Πού ήσουν μικρομεγαλεπιχειρηματία όταν μαγείρευες τα δικά σου βιβλία για να
πληρώσεις λιγότερα,
για να πάρεις το τέρας συν που θα κάλυπτε τη μικροτσούτσουνη ύπαρξή σου με
το μέγεθός του.
Πού ήσουν μαντάμ σουσού όταν γελούσες σαν ηλιθία στη δασκάλα του παιδιού σου
που μαλακίες έμαθε,
μαλακίες το μαθαίνει, όταν αναγνώριζες τις μαλακίες που κάνουν στο παιδί
αλλά πού να τρέχεις τώρα έχεις κι άλλες δουλειές.
Άλλωστε το παιδί θα το στείλουμε στο Λονδίνο να σπουδάσει.
εκεί θα καλυφθούν όλες οι ανεπάρκειες του δικού μας εκπαιδευτικού
συστήματος.
Πού ήσουν συνδικαλιστή της πλάκας και του ελέους
όταν με τη δύναμη που σου δίνει το ότι βολεύτηκες σε μια γαμημένη δημόσια
επιχείρηση,
κατέβαζες τους διακόπτες μιας ολόκληρης χώρας,
δημιουργώντας τόσα προβλήματα,
ίσα για να διαμαρτυρηθείς/εκβιάσεις για τα δικά σου μικροσυμφέροντα.
Πού ήσουν όταν το ελληνικό όνειρο έσκασε μύτη;
αγόραζες πορτοκαλιές εφημερίδες λαμόγιο και έπαιζες χρηματιστήριο λες και
είναι λοτταρία.
Πού ήσουν όταν εταιρείες ανύπαρκτες, με ένα γραφειάκι 2χ3 και 1 άτομο
προσωπικό,
χτύπαγαν λίμιτ απ κάθε μέρα.
Πού ήσουν όταν έπαιρνες μετοχοδάνεια και υποθήκευες τα χωραφάκια του παππού,
πιστεύοντας ότι θα γίνεις πλούσιος σε ένα μήνα (και πολύ λέω).
Πού ήσουν όταν το χέρι σου πετάει τα σκουπίδια, δεξιά και αριστερά μέσα στο
δάσος,
όταν γεμίζεις τις παραλίες αποτσίγαρα και πλαστικά ποτήρια φραπέ (όχι φραπέ
ρε πια, φρέντο έλεος, πού ζεις;)
Πού ήσουν όταν το παιδί σου ουρλιάζει στο αυτί του διπλανού,
αδιαφορώντας για την ύπαρξή του (όλοι να καούν ρε, εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια
μου και είμαι μια χαρά. γκρααααααου)
Πού ήσουν όταν έβλεπες τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα μετά το άλλο.
όταν οι θρησκευτικοί "άρχοντες"
αποδεικνύονταν κοσμικότεροι των κοσμικών απατεώνων.
σταμάτησες να παντρεύεσαι, να βαφτίζεις, να συμμετέχεις στα κοινά της
εκκλησίας προς ένδειξιν της αηδίας σου;
σιγά ρε.. όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη.
Πού ήσουν όταν η χώρα σου καιγόταν απ' άκρη σε άκρη.
πού ήσουν όταν λίγο έλειψε να χαθεί η Ολυμπία,
πήρες το τριχίλιαρο πρόβατο και έσκασες.
τουμπεκί ψιλοκομμένο. και ναι! τους ξαναψήφισες.. ξανά και ξανά και ξανά.
Πού ήσουν όταν τα ροζ πλημμύρισαν τη ζωή σου.
έσκυψες κι εσύ στην κλειδαρότρυπα αυτό έκανες..
τι είπε, τι έκανε, πήρε καλά την πίπα;
και για το πάπλωμα κουβέντα κανείς. για την ταμπακέρα σιωπή.
Όλοι βολεμένοι στον μικρόκοσμό τους.. .ποιος θα έχει την πιο μεγάλη
τζιπούκλα,
την πιο γαμάτη γκόμενα, την πιο σικ γυναίκα, τα πιο όμορφα παιδιά.
τις πιο καλές σπουδές, το πιο γαμάτο σπίτι, το πιο μεγάλο τζάκι, το πιο
άνετο σαλόνι,
το πιο βαθύ καναπέ, την πιο μεγάλη πλασμα(τική) τηλεόραση, το πιο σύγχρονο
ηχοσύστημα.
τις πιο σικάτες διακοπές, τις πιο χλιδάτες αποδράσεις, τις πιο γκλαμουράτες
εξόδους.
Και δανειζόσουν λαμόγιο, δανειζόσουν.
όχι χρήμα.
χρόνο δανειζόσουν.
Και απλά ο χρόνος τέλειωσε.
Κάποτε θα ερχόταν η ώρα. νομοτελειακό είναι..
Τώρα μη φωνάζεις λαμόγιο, απατεωνίσκε.
Αποδέξου και μη φωνάζεις.
Γιατί ΦΤΑΙΣ για ΟΛΑ.
ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ.
ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ.
Καιρός είναι να κάνουμε μια καλή αυτοκριτική.
να πούμε εγώ φταίω και να δούμε πώς θα καθαρίσουμε
τα σκατά που ΕΜΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ.
που εμείς ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΝΙΞΟΥΝ.
Σταμάτα λοιπόν τις κορώνες,
κατέβασε τους τόνους της "δίκαιης αγανάκτησής" σου
& σκέψου τη δική σου συμμετοχή, τα δικά σου λάθη.
ΕΛΛΗΝΑΡΑ ε ΕΛΛΗΝΑΡΑ»
Παρασκευή, Αυγούστου 13, 2010
Πράσινη φρουτοανάπτυξη το 15αύγουστο...
Γράφει ο Μικρός Ήρωας
Εδώ και τόσο καιρό η ελληνική κοινωνία
έχει ξεσηκωθεί κατά του τζόγου της γειτονιάς,
με την πανελλαδική έρευνα της VPRC να επιβεβαιώνει
τη διαφωνία των πολιτών για την εγκατάσταση
50.000 τερματικών βιντεολόττο (φρουτάκια)
στην ελληνική επικράτεια.
Την ίδια στιγμή η δημοκρατική μας κυβέρνηση,
που ακούει και διαβουλεύεται,
επιμένει να διενεργήσει τη διαβούλευση
για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο το 15αύγουστο.
Και αναρωτιέμαι:
Πόσο δίκαιη και δημοκρατική μπορεί να λέγεται μια κυβέρνηση
που έχει τον πολίτη στο επίκεντρο,
όταν θέτει τα νομοσχέδια σε δημόσια διαβούλευση
όταν θα είναι όλα κλειστά;
Την περίοδο που η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών
είναι σε άδεια και προσπαθεί να ξεφύγει
από την ιδιαίτερα βεβαρημένη τελευταία καθημερινότητα;
Και ποιος ο λόγος διαβούλευσης ενός ζητήματος,
που όπως συνηθίζεται, είναι προκαθορισμένο,
προμελετημένο, προσυμφωνημένο κλπ,
εφόσον φαίνεται ότι δεν υπολογίζεται η γνώμη των πολλών
αλλά των ολίγων και «σημαντικών»;
Ας δούμε λοιπόν πόσο πιο χαμηλά
μπορεί να φτάσει η ελληνική κοινωνία,
σε τι περιβάλλον θα ζήσουν οι νέοι,
σε ποια άβυσσο θα μας οδηγήσει
η πράσινη φρουτοανάπτυξη του Αυγούστου.
Share on Facebook Αναρτήθηκε από press-gr στις 10:30:00 π.μ.
Τετάρτη, Αυγούστου 11, 2010
Παπανδρεϊκή ωμότητα
"Είμαι 37 ετών στην καρδιά της ελληνικής πολιτικής.
Δεν ξέρω αν ο Γουόλτερ σου είπε για το υπόβαθρό μου.
Είμαι μισός Αμερικανός και μισός Έλληνας…
Γεννημένος στο Σαν Φραντσίσκο, είμαι μετανάστης στην Ελλάδα…
Ο παππούς μου και ο πατέρας μου είναι ίσως οι πιο διάσημοι και κακόφημοι πολιτικοί στην Ελλάδα από το 1900.
Αυτή τη στιγμή ο πατέρας μου είναι επικεφαλής
αυτής της καταραμένης χώρας σαν πρωθυπουργός,
για ακόμη μια φορά.
Ο αδελφός μου είναι βουλευτής με το πνεύμα της δεκαετίας του ‘60.
Η μητέρα μου προήδρευε και προεδρεύει σε διάφορες γυναικείες οργανώσεις.
Ο γαμπρός μου 100% είναι πολιτικός για τα πανηγύρια.
Περιστασιακά και εγώ ο ίδιος στήνω μια παράσταση ως υιός του.
Είμαι ένας μεταμφιεσμένος Έλληνας με αμερικανική καρδιά…".
Νίκος Παπανδρέου
(Επιστολή προς την Αμερικανίδα φίλη του Χριστίνα Βαρντ –
Περιοδικό «Νέμεσις», τεύχος Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2004)
Δεν ξέρω αν ο Γουόλτερ σου είπε για το υπόβαθρό μου.
Είμαι μισός Αμερικανός και μισός Έλληνας…
Γεννημένος στο Σαν Φραντσίσκο, είμαι μετανάστης στην Ελλάδα…
Ο παππούς μου και ο πατέρας μου είναι ίσως οι πιο διάσημοι και κακόφημοι πολιτικοί στην Ελλάδα από το 1900.
Αυτή τη στιγμή ο πατέρας μου είναι επικεφαλής
αυτής της καταραμένης χώρας σαν πρωθυπουργός,
για ακόμη μια φορά.
Ο αδελφός μου είναι βουλευτής με το πνεύμα της δεκαετίας του ‘60.
Η μητέρα μου προήδρευε και προεδρεύει σε διάφορες γυναικείες οργανώσεις.
Ο γαμπρός μου 100% είναι πολιτικός για τα πανηγύρια.
Περιστασιακά και εγώ ο ίδιος στήνω μια παράσταση ως υιός του.
Είμαι ένας μεταμφιεσμένος Έλληνας με αμερικανική καρδιά…".
Νίκος Παπανδρέου
(Επιστολή προς την Αμερικανίδα φίλη του Χριστίνα Βαρντ –
Περιοδικό «Νέμεσις», τεύχος Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2004)
Τρίτη, Αυγούστου 10, 2010
Τι έχουν να δουν τα μάτια μας ακόμη…
ΕΒΑΖΕ ΦΩΤΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΛΗΦΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ! ΠΟΛΛΟΙ ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΕΣ-ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΣΑΝ ΤΟΝ 38ΧΡΟΝΟ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΦΩΤΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΙΣ ΣΒΗΝΕΙ...ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΤΟ ΠΟΣΟ ΚΑΛΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΛΑΒΟΥΝ ΣΤΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΟ...
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ...
ΕΜΠΡΗΣΤΗΣ κατά συρροήν αποδείχθηκε 38χρονος εθελοντής πυροσβέστης, ο οποίος συνελήφθη με την κατηγορία του εμπρησμού από πρόθεση για τη φωτιά που ξέσπασε το απόγευμα της Κυριακής στον Δήμο Θιναλίων της Κέρκυρας.
Ο 38χρονος όμως άφησε με ανοικτό το στόμα το Ανακριτικό Τμήμα της Πυροσβεστικής όταν αποκάλυψε πως τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες έβαλε φωτιές σε 9 διαφορετικά σημεία στο νησί!
Σύμφωνα με πληροφορίες ο 38χρονος επικαλέστηκε την ανάγκη του να μονιμοποιηθεί στην Πυροσβεστική. Αφού άναβε τις φωτιές ενημέρωνε σχεδόν αμέσως την Πυροσβεστική και στη συνέχεια έδειχνε ιδιαίτερο ζήλο για την κατάσβεσή της.
«Οι περισσότεροι μέχρι σήμερα φερόμενοι ως εμπρηστές δάσους είναι ΄΄αυτόκλητοι΄΄ εθελοντές ή δραστηριοποιούνται σε οργανώσεις των δήμων. Επιλέγουν τον τρόπο και τον χώρο αυτό για να χαρακτηριστούν «εθελοντές» δασοπυροσβέστες, γιατί δεν προβλέπεται ούτε υπάρχει κάποιος έλεγχος των προσόντων τους και μπορούν εύκολα να διεισδύσουν, ενώ οι εθελοντές του Π.Σ. και της Πολιτικής Προστασίας ελέγχονται βάσει κριτηρίων της σχετικής κείμενης νομοθεσίας» αναφέρει στα «ΝΕΑ» ο κ. Ανδριανός Γκουρμπάτσης, υποστράτηγος της Πυροσβεστικής ε.α., που έχει πραγματοποιήσει σχετική έρευνα για το προφίλ του εθελοντή πυροσβέστη - εμπρηστή.
Το φαινόμενο του εθελοντή πυροσβέστη- εμπρηστή έχει απασχολήσει αρκετές φορές την Πυροσβεστική και αρκετά συχνά υπάρχουν συλλήψεις. Όπως το 2002 στο Κιάτο Κορινθίας, το 2003 στη Σάμο, στις Σπέτσες το 2000, στην Κεφαλονιά το 2001, στη φωτιά της Πάρνηθας το 2002, στο Καλέτζι, τη Ραφήνα και τον Υμηττό το 2007.
Κίνητρο των εθελοντών πυροσβεστών- εμπρηστών, όπως έχει προκύψει από τις καταθέσεις τους είναι η πυρομανία, η διέγερση που νιώθουν από τη φωτιά που προκαλούν και σε αρκετές περιπτώσεις και το κέρδος.
Συνήθως οι εθελοντές δασοπυροσβέστες- εμπρηστές προκαλούν τις δασικές πυρκαγιές για να εμπλακούν ως εθελοντές δασοπυροσβέστες, ενεργά στην καταστολή τους. Μάλιστα αναγγέλλουν στις αρχές τις πυρκαγιές που οι ίδιοι προκαλούν και σε όλες τις περιπτώσεις ενεργούν πρώτοι και πριν καταφθάσουν οι πυροσβεστικές δυνάμεις στον χώρο των πυρκαγιών, αφού επιδιώκουν να είναι κοντά στον χώρο της πυρκαγιάς. «Θέλουν να πιστωθούν την καταστολή για να επιδείξουν τις ικανότητές τους στους επικεφαλής των πυροσβεστικών δυνάμεων. Έτσι η προσφορά τους αυτή γίνεται είτε για να εκτιμηθεί από την τοπική κοινωνία, άρα κοινωνική καταξίωση, είτε για να επαινεθεί από τις πυροσβεστικές αρχές ως πράξη ηρωισμού, κι έτσι να μπορέσουν να προσληφθούν ως εποχικοί ή και μόνιμοι πυροσβέστες» συμπληρώνει ο κ. Γκουρμπάτσης.
ΠΡΕΖΑ TV
10-8-2010
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΦΩΤΙΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΙΣ ΣΒΗΝΕΙ...ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΤΟ ΠΟΣΟ ΚΑΛΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΛΑΒΟΥΝ ΣΤΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΟ...
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ...
ΕΜΠΡΗΣΤΗΣ κατά συρροήν αποδείχθηκε 38χρονος εθελοντής πυροσβέστης, ο οποίος συνελήφθη με την κατηγορία του εμπρησμού από πρόθεση για τη φωτιά που ξέσπασε το απόγευμα της Κυριακής στον Δήμο Θιναλίων της Κέρκυρας.
Ο 38χρονος όμως άφησε με ανοικτό το στόμα το Ανακριτικό Τμήμα της Πυροσβεστικής όταν αποκάλυψε πως τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες έβαλε φωτιές σε 9 διαφορετικά σημεία στο νησί!
Σύμφωνα με πληροφορίες ο 38χρονος επικαλέστηκε την ανάγκη του να μονιμοποιηθεί στην Πυροσβεστική. Αφού άναβε τις φωτιές ενημέρωνε σχεδόν αμέσως την Πυροσβεστική και στη συνέχεια έδειχνε ιδιαίτερο ζήλο για την κατάσβεσή της.
«Οι περισσότεροι μέχρι σήμερα φερόμενοι ως εμπρηστές δάσους είναι ΄΄αυτόκλητοι΄΄ εθελοντές ή δραστηριοποιούνται σε οργανώσεις των δήμων. Επιλέγουν τον τρόπο και τον χώρο αυτό για να χαρακτηριστούν «εθελοντές» δασοπυροσβέστες, γιατί δεν προβλέπεται ούτε υπάρχει κάποιος έλεγχος των προσόντων τους και μπορούν εύκολα να διεισδύσουν, ενώ οι εθελοντές του Π.Σ. και της Πολιτικής Προστασίας ελέγχονται βάσει κριτηρίων της σχετικής κείμενης νομοθεσίας» αναφέρει στα «ΝΕΑ» ο κ. Ανδριανός Γκουρμπάτσης, υποστράτηγος της Πυροσβεστικής ε.α., που έχει πραγματοποιήσει σχετική έρευνα για το προφίλ του εθελοντή πυροσβέστη - εμπρηστή.
Το φαινόμενο του εθελοντή πυροσβέστη- εμπρηστή έχει απασχολήσει αρκετές φορές την Πυροσβεστική και αρκετά συχνά υπάρχουν συλλήψεις. Όπως το 2002 στο Κιάτο Κορινθίας, το 2003 στη Σάμο, στις Σπέτσες το 2000, στην Κεφαλονιά το 2001, στη φωτιά της Πάρνηθας το 2002, στο Καλέτζι, τη Ραφήνα και τον Υμηττό το 2007.
Κίνητρο των εθελοντών πυροσβεστών- εμπρηστών, όπως έχει προκύψει από τις καταθέσεις τους είναι η πυρομανία, η διέγερση που νιώθουν από τη φωτιά που προκαλούν και σε αρκετές περιπτώσεις και το κέρδος.
Συνήθως οι εθελοντές δασοπυροσβέστες- εμπρηστές προκαλούν τις δασικές πυρκαγιές για να εμπλακούν ως εθελοντές δασοπυροσβέστες, ενεργά στην καταστολή τους. Μάλιστα αναγγέλλουν στις αρχές τις πυρκαγιές που οι ίδιοι προκαλούν και σε όλες τις περιπτώσεις ενεργούν πρώτοι και πριν καταφθάσουν οι πυροσβεστικές δυνάμεις στον χώρο των πυρκαγιών, αφού επιδιώκουν να είναι κοντά στον χώρο της πυρκαγιάς. «Θέλουν να πιστωθούν την καταστολή για να επιδείξουν τις ικανότητές τους στους επικεφαλής των πυροσβεστικών δυνάμεων. Έτσι η προσφορά τους αυτή γίνεται είτε για να εκτιμηθεί από την τοπική κοινωνία, άρα κοινωνική καταξίωση, είτε για να επαινεθεί από τις πυροσβεστικές αρχές ως πράξη ηρωισμού, κι έτσι να μπορέσουν να προσληφθούν ως εποχικοί ή και μόνιμοι πυροσβέστες» συμπληρώνει ο κ. Γκουρμπάτσης.
ΠΡΕΖΑ TV
10-8-2010
Δευτέρα, Αυγούστου 09, 2010
Όταν η μαλακία πάει σύννεφο
Αισιοδοξία για την έξοδο από την κρίση εκφράζει η Alpha Bank
«Η ελληνική οικονομία που θα προκύψει στο τέλος της κρίσης θα είναι ισχυρότερη. Το ασφαλιστικό θα έχει σωθεί. Το μέγεθος του κράτους θα έχει συρρικνωθεί και οι παρεμβάσεις του στην οικονομία θα έχουν εκλογικευτεί», προέβλεψε ο Μιχάλης Μασουράκης, ανώτερος διευθυντής Οικονομικών Μελετών της Alpha Bank, σε οικονομική ημερίδα της τράπεζας με θέμα «Η Αναγέννηση της Ελληνικής Οικονομίας : Από τον Κίνδυνο της Χρεοκοπίας στην Πρόκληση μίας Νέας Αναπτυξιακής Πορείας».
«Η παραοικονομία θα έχει συρρικνωθεί και θα συλλέγονται φορολογικά έσοδα ικανά να καλύψουν χωρίς ελλείμματα μικρότερες και πιο αποτελεσματικές κρατικές δαπάνες. Η μείωση των ελλειμμάτων σημαίνει μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις διαμορφούμενες συνθήκες», ανέφερε ο κ. Μασουράκης, εκφράζοντας την απόλυτη αισιοδοξία του για την έξοδο της χώρα μας από την κρίση.
Η αγορά εργασίας θα φέρνει λιγότερα εμπόδια στην αύξηση της απασχόλησης και τα παιδιά μας θα βρουν δουλειά και, ενδεχομένως, δεν θα πρέπει να ξενιτεύονται όσοι σπούδασαν και θέλουν να βρουν ανάλογη εργασία, είπε. Ο ανταγωνισμός θα επικρατήσει παντού και θα δημιουργεί σε καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα όχι μόνο ιδιωτικές εταιρείες αλλά και δημόσιους φορείς όπως πανεπιστήμια, νοσοκομεία κ.λ.π. Τα «κλειστά επαγγέλματα» θα ανοίξουν αυξάνοντας την ευημερία των υπολοίπων εξ ημών κατακόρυφα. Όλα αυτά είναι στο πρόγραμμα να γίνουν, επισήμανε. Και πρόσθεσε: Το Πρόγραμμα που εφαρμόζεται μας έβαλε σε μια τροχιά διάσωσης. Αλλά δεν μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να εξαλείψουν την διαφθορά, δεν μπορούν να επιβάλουν την αξιοκρατία, δεν μπορούν να μορφώσουν τα παιδιά μας, δεν μπορούν να τους βρουν δουλειά, δεν μπορούν να μας φτιάξουν πανεπιστήμια, νοσοκομεία κ.λ.π. Όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε μόνοι μας. Υπάρχουν λοιπόν, τεράστιες προκλήσεις μπροστά μας.
Και κατέληξε με το αισιόδοξο μήνυμα ότι η χώρα μας οδεύει προς μια οικονομική αναγέννηση που θα έρθει εφόσον συνεχίσουμε να πορευόμαστε στην οδό της μείζονος προσπάθειας, της εργατικότητας και της αποταμίευσης. «Δεν πρέπει να φοβόμαστε τις αλλαγές. Είναι αναγκαίες. Καμιά κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς να αποταμιεύει. Καμιά κοινωνία δεν μπορεί να ζει με δανεικά».
«Η ελληνική οικονομία που θα προκύψει στο τέλος της κρίσης θα είναι ισχυρότερη. Το ασφαλιστικό θα έχει σωθεί. Το μέγεθος του κράτους θα έχει συρρικνωθεί και οι παρεμβάσεις του στην οικονομία θα έχουν εκλογικευτεί», προέβλεψε ο Μιχάλης Μασουράκης, ανώτερος διευθυντής Οικονομικών Μελετών της Alpha Bank, σε οικονομική ημερίδα της τράπεζας με θέμα «Η Αναγέννηση της Ελληνικής Οικονομίας : Από τον Κίνδυνο της Χρεοκοπίας στην Πρόκληση μίας Νέας Αναπτυξιακής Πορείας».
«Η παραοικονομία θα έχει συρρικνωθεί και θα συλλέγονται φορολογικά έσοδα ικανά να καλύψουν χωρίς ελλείμματα μικρότερες και πιο αποτελεσματικές κρατικές δαπάνες. Η μείωση των ελλειμμάτων σημαίνει μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις διαμορφούμενες συνθήκες», ανέφερε ο κ. Μασουράκης, εκφράζοντας την απόλυτη αισιοδοξία του για την έξοδο της χώρα μας από την κρίση.
Η αγορά εργασίας θα φέρνει λιγότερα εμπόδια στην αύξηση της απασχόλησης και τα παιδιά μας θα βρουν δουλειά και, ενδεχομένως, δεν θα πρέπει να ξενιτεύονται όσοι σπούδασαν και θέλουν να βρουν ανάλογη εργασία, είπε. Ο ανταγωνισμός θα επικρατήσει παντού και θα δημιουργεί σε καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα όχι μόνο ιδιωτικές εταιρείες αλλά και δημόσιους φορείς όπως πανεπιστήμια, νοσοκομεία κ.λ.π. Τα «κλειστά επαγγέλματα» θα ανοίξουν αυξάνοντας την ευημερία των υπολοίπων εξ ημών κατακόρυφα. Όλα αυτά είναι στο πρόγραμμα να γίνουν, επισήμανε. Και πρόσθεσε: Το Πρόγραμμα που εφαρμόζεται μας έβαλε σε μια τροχιά διάσωσης. Αλλά δεν μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να εξαλείψουν την διαφθορά, δεν μπορούν να επιβάλουν την αξιοκρατία, δεν μπορούν να μορφώσουν τα παιδιά μας, δεν μπορούν να τους βρουν δουλειά, δεν μπορούν να μας φτιάξουν πανεπιστήμια, νοσοκομεία κ.λ.π. Όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε μόνοι μας. Υπάρχουν λοιπόν, τεράστιες προκλήσεις μπροστά μας.
Και κατέληξε με το αισιόδοξο μήνυμα ότι η χώρα μας οδεύει προς μια οικονομική αναγέννηση που θα έρθει εφόσον συνεχίσουμε να πορευόμαστε στην οδό της μείζονος προσπάθειας, της εργατικότητας και της αποταμίευσης. «Δεν πρέπει να φοβόμαστε τις αλλαγές. Είναι αναγκαίες. Καμιά κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς να αποταμιεύει. Καμιά κοινωνία δεν μπορεί να ζει με δανεικά».
Κυριακή, Αυγούστου 08, 2010
ΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΔΩΣΕ ΤΙΣ ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
Ο Θεός πήγε στους Γερμανούς και είπε
"έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες"
Και οι Γερμανοί ρώτησαν: "τι είναι εντολές;"
Και ο Θεός εξήγησε: "κανόνες ζωής"
"Μπορείς να μας δώσεις ένα παράδειγμα;"
"Να μη σκοτώνετε"
"Να μη σκοτώνουμε; Δεν ενδιαφερόμαστε"
Έτσι Εκείνος πήγε στους Ιταλούς και είπε
"έχω Εντολές"
Και οι Ιταλοί ζήτησαν ένα παράδειγμα, και ο
Κύριος είπε "να μην κλέβετε"
"Να μην κλέβουμε; δεν ενδιαφερόμαστε"
Τότε Εκείνος πήγε στους Γάλλους και είπε
"έχω Εντολές"
Οι Γάλλοι ζήτησαν ένα παράδειγμα και ο Κύριος είπε
"να μην επιθυμείτε τη γυναίκα του γείτονα"
"Να μην επιθυμούμε τη γυναίκα του γείτονα; δεν ενδιαφερόμαστε"
Τότε ο Κύριος πήγε στους Εβραίους και είπε,
"έχω Εντολές"
"Εντολές;" ρώτησαν, "και πόσο κάνουν;"
"Είναι δωρεάν"
"Θα πάρουμε δέκα"
"έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες"
Και οι Γερμανοί ρώτησαν: "τι είναι εντολές;"
Και ο Θεός εξήγησε: "κανόνες ζωής"
"Μπορείς να μας δώσεις ένα παράδειγμα;"
"Να μη σκοτώνετε"
"Να μη σκοτώνουμε; Δεν ενδιαφερόμαστε"
Έτσι Εκείνος πήγε στους Ιταλούς και είπε
"έχω Εντολές"
Και οι Ιταλοί ζήτησαν ένα παράδειγμα, και ο
Κύριος είπε "να μην κλέβετε"
"Να μην κλέβουμε; δεν ενδιαφερόμαστε"
Τότε Εκείνος πήγε στους Γάλλους και είπε
"έχω Εντολές"
Οι Γάλλοι ζήτησαν ένα παράδειγμα και ο Κύριος είπε
"να μην επιθυμείτε τη γυναίκα του γείτονα"
"Να μην επιθυμούμε τη γυναίκα του γείτονα; δεν ενδιαφερόμαστε"
Τότε ο Κύριος πήγε στους Εβραίους και είπε,
"έχω Εντολές"
"Εντολές;" ρώτησαν, "και πόσο κάνουν;"
"Είναι δωρεάν"
"Θα πάρουμε δέκα"
Πέμπτη, Αυγούστου 05, 2010
Τρίτη, Αυγούστου 03, 2010
Οι γειτονιές κόντρα στην κρίση
ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΤης ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑΣ ΚΑΖΑΛΟΤΤΙ
Αποφάσισαν να μην παραμείνουν με τα χέρια σταυρωμένα απέναντι στην πρωτόγνωρη οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα και την κοινωνική εξαθλίωση, στην οποία οδηγούν τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης.
Δηλώνουν έτοιμοι να αγωνιστούν, ξεκινώντας την κοινωνική τους αντίσταση από τις ίδιες της γειτονιές τους. Ο λόγος για κατοίκους της Αθήνας και της επαρχίας που τον τελευταίο καιρό όλο και πιο συχνά οργανώνονται σε αυθόρμητες Πρωτοβουλίες Πολιτών.
Με αφορμή την κρίση οι Ελληνες ανακαλύπτουν ξανά τη γειτονιά τους και τα αισθήματα απέναντι στους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που έμοιαζαν τα τελευταία χρόνια ξεχασμένα. Οι κάτοικοι των γειτονιών της Αθήνας αποφασίζουν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους και να υπερασπιστούν τις κοινωνικές τους κατακτήσεις με όπλο την κοινωνική αλληλεγγύη.
Πρωτοπόρος υπήρξε η γειτονιά του Νέου Κόσμου στην Αθήνα, ακολούθησαν Θησείο και Πετράλωνα, ενώ σήμερα είναι δεκάδες οι Πρωτοβουλίες Πολιτών ενάντια στην κρίση και καλύπτουν γεωγραφικά τις περισσότερες περιοχές της Αττικής. Ετσι από τον Κορυδαλλό ώς το Χαλάνδρι, από τον Αλιμο ώς τον Καρέα, από τα Εξάρχεια ώς του Παπάγου, κάτοικοι όλων των ηλικιών και πολιτικών πεποιθήσεων συναντιούνται, συζητάνε μαζί, εκφράζουν απόψεις και προβληματισμούς και προτείνουν κοινές δράσεις στις γειτονιές τους. Οι συνελεύσεις, συνήθως, ολοκληρώνονται με στιγμές χαλάρωσης, αφού αυτοσχέδια τσιμπούσια οργανώνονται από τους κατοίκους με ρεφενέ.
«Κάποιους μήνες πριν αρχίσαμε να συναντιόμαστε άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις, από Νεοδημοκράτες ώς αντιεξουσιαστές, που τους ενώνει όμως η γειτονιά», λέει στην «Ε» ο Γιώργος Παναγιωτόπουλος, που διατηρεί χαρτοπωλείο σε κεντρικό σημείο του Θησείου και προσθέτει: «Αισθανθήκαμε ότι κάτι πρέπει να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Συναντηθήκαμε στην αρχή μια εικοσαριά άτομα, φτιάξαμε ένα συντονιστικό όπου καθένας μπορεί να συμμετάσχει, αφού δεν υπάρχουν ούτε πλειοψηφίες ούτε περιορισμοί. Θέσαμε το θέμα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα, των σκληρών μέτρων της κυβέρνησης, αλλά και το θέμα της αλληλεγγύης στη γειτονιά».
Συνδετικός κρίκος αυτής της άτυπης πρωτοβουλίας είναι η κοινή διαπίστωση ότι σε καθημερινή βάση οι άνεργοι αυξάνονται, μαγαζιά κλείνουν, πληθαίνουν οι κατασχέσεις. «Είμαστε τις άποψης» υπογραμμίζει ο κ. Παναγιωτόπουλος «ότι την κρίση δεν την περνάει κανείς μόνος του και λίγο-πολύ όλους θα μας αγγίξουν οι δυσκολίες που μας περιμένουν».
Την πρώτη συνάντηση των κατοίκων του Θησείου και των Πετραλώνων ακολούθησαν άλλες τρεις. Ελήφθησαν κάποιες αποφάσεις, όπως η δημιουργία ενός παρατηρητηρίου τιμών, μιας ομάδας δράσης, δηλαδή, που θα ενημερώνει σχετικά με αυξομειώσεις τιμών, κυρίως στα είδη πρώτης ανάγκης στην τοπική αγορά. Κινητοποιήθηκαν επιπλέον καθηγητές, ώστε να οργανωθούν δωρεάν μαθήματα για ανέργους, γιατροί όλων των ειδικοτήτων, από παθολόγοι μέχρι ψυχίατροι που προσφέρθηκαν να κάνουν δωρεάν εξετάσεις και να αντιμετωπίσουν νοσήματα που σχετίζονται με την κρίση, όπως άγχος, καταθλίψεις κ.λπ.
«Δεν παραβλέπουμε βέβαια το γεγονός ότι η κρίση δεν είναι τοπικό φαινόμενο», τονίζει ο κ. Παναγιωτόπουλος, «αλλά πανελλαδικό και παγκόσμιο και γι' αυτό υπάρχουν και πολιτικές προτάσεις, όπως αποχή π.χ. στις επόμενες εκλογές».
Η οικολογική συνείδηση των κατοίκων, επίσης, αποτέλεσε αφορμή για να έρθουν οι κάτοικοι των αθηναϊκών γειτονιών πιο κοντά. Ετσι, σε Θησείο και Πετράλωνα οργανώνουν τοπική παραγωγή τροφίμων, προτρέποντας τη γειτονιά να καλλιεργεί λαχανικά σε ταράτσες, ζαρντινιέρες, γλάστρες και σε όποιον ελεύθερο χώρο υπάρχει. «Οι εποχές είναι επικίνδυνες», υπογραμμίζει ο Γιώργος Παναγιωτόπουλος «και φοβόμαστε για ολική κατάρρευση του συστήματος». «Βλέπετε», λέει, «ο άνεργος δεν νοιάζεται για το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας ή για τα μέτρα στήριξης της οικονομίας, νοιάζεται για το πώς θα φάει. Εφόσον λύσουμε αυτό το πρόβλημα, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε στα υπόλοιπα». *
Δευτέρα, Αυγούστου 02, 2010
Αντάρτικο Ούγγρων στη χούντα ΔΝΤ-ΕΕ,
του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ
ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (25/07/2010)
"Aν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι" έγραφε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, θα μάθαιναν στα μικρά ψαράκια ότι "το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε". Αυτή ακριβώς την απόλυτη υπακοή περίμεναν οι καρχαρίες της ΕΕ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος από χώρες που τα τελευταία χρόνια έπεσαν στην παγίδα τους και αναγκάστηκαν να επιβάλουν τρομακτικά μέτρα λιτότητας στον πληθυσμό τους. Μόνο που τις τελευταίες εβδομάδες ένα μικρό ψαράκι (ας το ονομάσουμε Ουγγαρία) είπε όχι.
Η νέα δεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν είχε το «θράσος» να ζητήσει από το ΔΝΤ και την ΕΕ όχι να απαλλαγεί από τους δυσβάσταχτούς στόχους που αυτοί θέτουν αλλά να λάβει μόνη της τις σχετικές αποφάσεις για την εκπλήρωσή τους. Χωρίς να παραβιάζει δηλαδή τους όρους του δανείου, που προβλέπουν μείωση του δημόσιου ελλείμματος κάτω από το 3,8% του ΑΕΠ, ο Όρμπαν θέλησε να ακολουθήσει ένα διαφορετικό δρόμο ο οποίος θα περιόριζε για λίγο τη συνεχή αφαίμαξη των κατώτερων στρωμάτων. Η απάντηση των διεθνών καρχαριών ήταν άμεση και λυσσαλέα. Το ΔΝΤ διέκοψε αμέσως τις συνομιλίες με την Ουγγαρία, γεγονός που σημαίνει ότι η χώρα δεν θα λάβει το τελικό πακέτο των 5 δισ. δολαρίων από το σύνολο των 20 που της είχαν υποσχεθεί.
Ο Ούγγρος πρωθυπουργός όμως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Με ειδικό νόμο που πέρασε (και εγκρίθηκε με ψήφους 301 υπέρ, έναντι μόλις 12 κατά) θα φορολογήσει τα αποθεματικά των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων κατά 0,5% για διάστημα τριών χρόνων. Έτσι θα συγκεντρώσει περίπου 850 εκατ. δολάρια τα οποία θα χρησιμοποιήσει για την αποπληρωμή χρεών. Ένα από τα μυστικά της σχετικής κίνησης είναι ότι καθώς το 80% του τραπεζικού συστήματος έχει ξεπουληθεί σε ξένες εταιρείες και κυρίως σε αυστριακές και γερμανικές τράπεζες, το μεγαλύτερο τμήμα του νέου φόρου θα έρθει από το εξωτερικό. Το τοκογλυφικό κεφάλαιο δηλαδή παγιδεύτηκε από μια απρόσμενη σκακιστική κίνηση του αντιπάλου και τώρα κινδυνεύει να χάσει τη βασίλισσά του.
Σε άλλες εποχές μια τέτοια κίνηση θα θεωρούταν αυτονόητη και μάλιστα ιδιαίτερα μετριοπαθής. Στα χρόνια του ληστρικού καπιταλισμού όμως αποτελεί αιτία πολέμου. Οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στους «ενσωματωμένους» δημοσιογράφους και αναλυτές που το υπηρετούν θύμιζαν περισσότερο τη ρητορική του Τζορτζ Μπους εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν – ο Όρμπαν αντιμετωπίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ ως ένας επικίνδυνος αυταρχικός ηγέτης που απειλεί την ασφάλεια της ανθρωπότητας και πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης.
Το τραγελαφικό είναι ότι ενώ τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τη φορολογία των τραπεζών θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή των δανείων που έλαβε η χώρα από την ΕΕ και το ΔΝΤ, οι Βρυξέλλες και ο διεθνής τοκογλυφικός οργανισμός ήταν οι πρώτοι που καταδίκασαν την απόφαση.
Οι διεθνείς και ντόπιοι καρχαρίες του τραπεζικού συστήματος έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν αφού εάν η Βουδαπέστη τα καταφέρει σε αυτή την προσπάθεια αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες χώρες, όπως η Ρουμανία. Συνηθισμένοι σε απόλυτα εξωνημένες και υποτελείς κυβερνήσεις, όπως η Eλληνική, οι αναλυτές του ΔΝΤ και της ΕΕ δεν είχαν προβλέψει το αυτονόητο – ότι κάποιος μπορεί να αμφισβητήσει την παντοκρατορία τους.
Προφανώς η στάση της Ουγγαρίας θα έπρεπε να στέλνει μηνύματα όχι μόνο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά και στην ευρωπαϊκή Αριστερά. Μια κυβέρνηση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακροδεξιά για τα δεδομένα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών, έκλεψε πρακτικές και στάσεις που θεωρητικά ανήκουν προνομιακά στο χώρο τη Αριστεράς. Και αν στην Ουγγαρία η Αριστερά είναι εξοστρακισμένη από την πολιτική ζωή λόγω ιστορικών συγκυριών, στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχει και πολλές δικαιολογίες. Παραμένει άγνωστο πως πιστεύει ότι θα εξηγήσει στις επόμενες γενιές γιατί άφησε την άκρα Δεξιά να γευτεί ανενόχλητη τα σταφύλια της λαϊκής οργής.
ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ (25/07/2010)
"Aν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι" έγραφε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, θα μάθαιναν στα μικρά ψαράκια ότι "το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε". Αυτή ακριβώς την απόλυτη υπακοή περίμεναν οι καρχαρίες της ΕΕ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος από χώρες που τα τελευταία χρόνια έπεσαν στην παγίδα τους και αναγκάστηκαν να επιβάλουν τρομακτικά μέτρα λιτότητας στον πληθυσμό τους. Μόνο που τις τελευταίες εβδομάδες ένα μικρό ψαράκι (ας το ονομάσουμε Ουγγαρία) είπε όχι.
Η νέα δεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν είχε το «θράσος» να ζητήσει από το ΔΝΤ και την ΕΕ όχι να απαλλαγεί από τους δυσβάσταχτούς στόχους που αυτοί θέτουν αλλά να λάβει μόνη της τις σχετικές αποφάσεις για την εκπλήρωσή τους. Χωρίς να παραβιάζει δηλαδή τους όρους του δανείου, που προβλέπουν μείωση του δημόσιου ελλείμματος κάτω από το 3,8% του ΑΕΠ, ο Όρμπαν θέλησε να ακολουθήσει ένα διαφορετικό δρόμο ο οποίος θα περιόριζε για λίγο τη συνεχή αφαίμαξη των κατώτερων στρωμάτων. Η απάντηση των διεθνών καρχαριών ήταν άμεση και λυσσαλέα. Το ΔΝΤ διέκοψε αμέσως τις συνομιλίες με την Ουγγαρία, γεγονός που σημαίνει ότι η χώρα δεν θα λάβει το τελικό πακέτο των 5 δισ. δολαρίων από το σύνολο των 20 που της είχαν υποσχεθεί.
Ο Ούγγρος πρωθυπουργός όμως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Με ειδικό νόμο που πέρασε (και εγκρίθηκε με ψήφους 301 υπέρ, έναντι μόλις 12 κατά) θα φορολογήσει τα αποθεματικά των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων κατά 0,5% για διάστημα τριών χρόνων. Έτσι θα συγκεντρώσει περίπου 850 εκατ. δολάρια τα οποία θα χρησιμοποιήσει για την αποπληρωμή χρεών. Ένα από τα μυστικά της σχετικής κίνησης είναι ότι καθώς το 80% του τραπεζικού συστήματος έχει ξεπουληθεί σε ξένες εταιρείες και κυρίως σε αυστριακές και γερμανικές τράπεζες, το μεγαλύτερο τμήμα του νέου φόρου θα έρθει από το εξωτερικό. Το τοκογλυφικό κεφάλαιο δηλαδή παγιδεύτηκε από μια απρόσμενη σκακιστική κίνηση του αντιπάλου και τώρα κινδυνεύει να χάσει τη βασίλισσά του.
Σε άλλες εποχές μια τέτοια κίνηση θα θεωρούταν αυτονόητη και μάλιστα ιδιαίτερα μετριοπαθής. Στα χρόνια του ληστρικού καπιταλισμού όμως αποτελεί αιτία πολέμου. Οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στους «ενσωματωμένους» δημοσιογράφους και αναλυτές που το υπηρετούν θύμιζαν περισσότερο τη ρητορική του Τζορτζ Μπους εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν – ο Όρμπαν αντιμετωπίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ ως ένας επικίνδυνος αυταρχικός ηγέτης που απειλεί την ασφάλεια της ανθρωπότητας και πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης.
Το τραγελαφικό είναι ότι ενώ τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τη φορολογία των τραπεζών θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή των δανείων που έλαβε η χώρα από την ΕΕ και το ΔΝΤ, οι Βρυξέλλες και ο διεθνής τοκογλυφικός οργανισμός ήταν οι πρώτοι που καταδίκασαν την απόφαση.
Οι διεθνείς και ντόπιοι καρχαρίες του τραπεζικού συστήματος έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν αφού εάν η Βουδαπέστη τα καταφέρει σε αυτή την προσπάθεια αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες χώρες, όπως η Ρουμανία. Συνηθισμένοι σε απόλυτα εξωνημένες και υποτελείς κυβερνήσεις, όπως η Eλληνική, οι αναλυτές του ΔΝΤ και της ΕΕ δεν είχαν προβλέψει το αυτονόητο – ότι κάποιος μπορεί να αμφισβητήσει την παντοκρατορία τους.
Προφανώς η στάση της Ουγγαρίας θα έπρεπε να στέλνει μηνύματα όχι μόνο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά και στην ευρωπαϊκή Αριστερά. Μια κυβέρνηση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακροδεξιά για τα δεδομένα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών, έκλεψε πρακτικές και στάσεις που θεωρητικά ανήκουν προνομιακά στο χώρο τη Αριστεράς. Και αν στην Ουγγαρία η Αριστερά είναι εξοστρακισμένη από την πολιτική ζωή λόγω ιστορικών συγκυριών, στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχει και πολλές δικαιολογίες. Παραμένει άγνωστο πως πιστεύει ότι θα εξηγήσει στις επόμενες γενιές γιατί άφησε την άκρα Δεξιά να γευτεί ανενόχλητη τα σταφύλια της λαϊκής οργής.
Παρασκευή, Ιουλίου 30, 2010
ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΙΑΝΟΥΝ ΕΠ' ΑΥΤΟΦΟΡΩ ΟΣΟΥΣ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΔΙΟΔΙΑ ΓΙΑ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΕΣ...
Διαφωνία ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης του ζητήματος των οδηγών που διέρχονται από τους σταθμούς διοδίων χωρίς να πληρώνουν το αντίτιμο υπήρξε κατά τη συνεδρίαση εκπροσώπων του υπουργείου Μεταφορών και του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη συνεδρίαση οι εκπρόσωποι του υπουργείου ζήτησαν από το Αρχηγείο να τοποθετήσει αστυνομικούς στα διόδια έτσι ώστε σε περίπτωση που κάποιος οδηγός αρνηθεί να πληρώσει, οι άντρες της ΕΛ.ΑΣ. να του ζητούν τα στοιχεία και στη συνέχεια η κοινοπραξία διαχείρισης των διοδίων να προχωρά στις νομικές ενέργειες σε βάρος του οδηγού.
Από την πλευρά τους, οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. διαφώνησαν με το σκεπτικό αυτό λέγοντας πως δεν υπάρχει κάποια διάταξη στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας σχετικά με τη μη καταβολή αντιτίμου και δεν υφίσταται ποινικό αδίκημα και αντιπρότειναν οι υπάλληλοι των διοδίων να κρατούν τα στοιχεία του οχήματος, ο οδηγός του οποίου δεν πλήρωσε και στη συνέχεια από το υπουργείο Μεταφορών να βρίσκουν σε ποιον ανήκει και να ακολουθούνται οι διαδικασίες που προβλέπονται.
Η συνάντηση ολοκληρώθηκε χωρίς τη λήψη κάποιας τελικής απόφασης και οι δυο πλευρές συμφώνησαν να ξανασυναντηθούν προκειμένου να επανεξετάσουν το ζήτημα.
ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΟΔΩΝ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΕΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ;;;
Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη συνεδρίαση οι εκπρόσωποι του υπουργείου ζήτησαν από το Αρχηγείο να τοποθετήσει αστυνομικούς στα διόδια έτσι ώστε σε περίπτωση που κάποιος οδηγός αρνηθεί να πληρώσει, οι άντρες της ΕΛ.ΑΣ. να του ζητούν τα στοιχεία και στη συνέχεια η κοινοπραξία διαχείρισης των διοδίων να προχωρά στις νομικές ενέργειες σε βάρος του οδηγού.
Από την πλευρά τους, οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. διαφώνησαν με το σκεπτικό αυτό λέγοντας πως δεν υπάρχει κάποια διάταξη στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας σχετικά με τη μη καταβολή αντιτίμου και δεν υφίσταται ποινικό αδίκημα και αντιπρότειναν οι υπάλληλοι των διοδίων να κρατούν τα στοιχεία του οχήματος, ο οδηγός του οποίου δεν πλήρωσε και στη συνέχεια από το υπουργείο Μεταφορών να βρίσκουν σε ποιον ανήκει και να ακολουθούνται οι διαδικασίες που προβλέπονται.
Η συνάντηση ολοκληρώθηκε χωρίς τη λήψη κάποιας τελικής απόφασης και οι δυο πλευρές συμφώνησαν να ξανασυναντηθούν προκειμένου να επανεξετάσουν το ζήτημα.
ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΟΔΩΝ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΕΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ;;;
Πέμπτη, Ιουλίου 29, 2010
Αλιτήριοι πολιτικατζήδες, πάρτε το χαμπάρι, υπηρέτες του λαού είστε και όχι των δικών σας ιδιοτελών συμφερόντων
Ακολουθώντας τον Βουλγαράκη στην οδό «νόμιμο ίσον ηθικό», ορισμένοι, κατ’ όνομα σοσιαλιστές, και εκσυγχρονισμένοι, κατρακύλησαν, σε ανάλογες πρακτικές.
Ο Τσουκάτος, κουβαλάει βαλίτσες με ζημενσοχορηγίες, εν ονόματι της κομματοφροσύνης του, γιατί κοινή πρακτική είναι οι χορηγίες προς τα κόμματα.
Ο Μαντέλης, τσεπώνει χορηγία της Ζήμενς για τον προεκλογικό αγώνα, βρε αδελφέ, και μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε, αγαπητοί συνάδελφοι, προειδοποιεί τους συναδέλφους του της επιτροπής. Πάγια πρακτική για τα κόμματα να δέχονται πέρα από τα εκατομμύρια που χορηγεί το κράτος (δηλαδή όλοι εμείς οι φορολογούμενοι και όχι φοροκλέφτες) μαύρες χορηγίες οι οποίες εν συνεχεία εξαργυρώνονται ποικιλοτρόπως.
Και ο αρχηγός τους, ο εκσυγχρονιστής και προς τον νεοφιλελευθερισμό διευρυνθείς (Μάνος, Ανδριανόπουλος), «οργίζεται» και φωνάζει. Και δεν ήξερε τίποτα, όταν και οι δύο τους ήταν τα κοντινότερά του εξαπτέρυγα;
Και οι γαλάζιοι του Χατζηγάκη, και άλλων του ιδίου φυράματος, διορίζουν, παραμονές εκλογών, τα σόγια τους, αδελφούς κόρες ανίψια .
Και ο Πάνκαλος (το «ν» προ του «κ» γίνεται γάμα, αλλά το διατηρώ το «ν», για τα δηλώσω το μεγαλείο, το «παν καλος» (διορθωτά, ο τόνος όχι το «κα») του ανδρός, διορίζει την κόρη του, γιατί, λέει, του δίνει το δικαίωμα ο νόμος (που αυτός και οι συν αυτώ εψήφισαν, ευλογούντες τα γένια των), ζηλώσας δόξαν λαμπράν βουλγαρακίου ύψους και ήθους, πως το νόμιμο είναι και ηθικό (όταν δεν έχεις τσίπα).
Πάγκαλος ο κομμουνιστοφάγος, αλλά όχι και τουρκοφάγος Νικηταράς, στα Ίμια.
Ναι σύντροφοι του ΚΚΕ, σεβόμαστε και τιμούμε του αγώνες των αγνών σας συντρόφων, που πολλοί έπεσαν θύματα των ραδιουργιών του κομματικού μηχανισμού σας. Αλλά, τη μάχη στο λιμάνι, οι συνδικαλιστές σας, την έδωσαν εναντίον των άλλων εργαζομένων και με τρόπο κοινωνικά προκλητικό. Η εργατιά δεν χωρίζεται σε κόκκινη και άλλων χρωμάτων εργατιά. Αποκλείστε το υπουργείο κύριοι του ΠΑΜΕ, όχι τις δουλειές των ανθρώπων. Συμμετάσχετε στις διαδηλώσεις όλων των εργαζομένων, όχι σε ξεχωριστές συγκεντρώσεις. Οι εργατιά δεν έχει χρώμα παρά μόνο το χρώμα της ανάγκης και της ανέχειας και της διεκδίκησης του δίκιου της. Αλλά νόμος το δίκιο του εργάτη; Το νομιζόμενο δίκιο του καθένα;
Οι γαλάζιοι ταπεινοσεμνοπρεπώς, αφού έριξαν τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας, την κοπάνησαν και έκλεισαν πίσω τους και την πόρτα της Βουλής, παραχώνοντας τα σκατά τους, όπως η γάτα, και νόμισαν ότι τα παρέγραψαν. Μα αυτά βρώμισαν και μας έπνιξαν.
Και ήρθαν οι πράσινοι για να καθαρίσουν την κόπρο του Αυγείου. Να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Και τα φίδια έζωσαν τον λαό, τον εργαζόμενο, τον έντιμο δημόσιο υπάλληλο, τον φουκαρά τον συνταξιούχο.
Το ΔΝΤ, οι τρόικες και οι μηχανισμοί, φιδίσιος βρόγχος στο λαιμό του λαού, τον καλούν να πληρώσει τα σπασμένα των νταβατζήδων της πολιτικής, των τραπεζών που τις χρηματοδότησαν με 28 δις και 10 ακόμη, της φούσκας του χρηματιστηρίου, των δομημένων, των φοροκλεπτών πολιτικών-πολιτικατζήδων, των ελληναράδων μικρού μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς αδιαντροπιάς και φοροκλοπής.
Και αντί, κύριοι της Κυβέρνησης, να αναζητήσετε τα λεφτά σε όσους έβαλαν χέρι στον δημόσιο κορβανά και να βάλει το κράτος χέρι στις βίλες τους και στις παρανόμως κτηθείσες περιουσίες τους.
Αντί, να κληθούν να ξεράσουν αυτά που έφαγαν οι βουλιμικοί κομπιναδόροι της πολιτικής και του δημόσιου τομέα.
Αντί, να ζητηθούν ευθύνες από αυτούς που ρήμαξαν τα ταμεία και τους Δημόσιους οργανισμούς κοινής Ωφελείας (Διοικητές και λοιποί παχυλά αμειβόμενοι και παρατρεχάμενοι).
Αντί, να ζητήσετε τη συνδρομή των πλουσίων αυτής της χώρας, βιλάτορες και θαλαμηγάρχηδες (νεολογισμός μάλλον ταιριαστός, μάλιστα αν διαβαστεί με «ιώτα» τονισμένο στην παραλήγουσα) και ποικίλοι κοτερούχοι και πισινούχοι και τζετάρχηδες (κατά το θαλαμηγάρχηδες), που με τη διαπλοκή τους, ή με την φοροκλοπή του δημοσίου χρήματος και του ιδρώτα των εργαζομένων, πλούτισαν.
Και αν δεν φιλοτιμηθούν, να τους επιβληθεί έκτακτη και επαναλαμβανόμενη, όσο είναι αναγκαίο, εισφορά από τα υπερκέρδη τους, για τη σωτηρία της Πατρίδας. (Ο λαός πληρώνει από το υστέρημά του).
Αντί αυτών, ακολουθείτε την επιβληθείσα νεοφιλελεύθερη συνταγή των τροϊκανών, κατά Γιώργο Τράγκα, και του ΔΝΤ, που αναγκάζει τον λαό, τον δημόσιο υπάλληλο, τον εργάτη τον συνταξιούχο να πληρώσει τη νύφη της καραμανλικής, καρναβαλικής ανικανότητας και της νεοδημοκρατικής φαυλότητας (πλην εξαιρέσεων) , γιατί αυτόν, τον Λαό, τον έχετε στο χέρι. Ο Λαός δεν έχει λεφτά σε εξωχώριους και σε αμπαροκλειδωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, όπως οι μεγαλοκηφήνες του χρήματος και της κλεψιάς.
Όμως, «Όσοι δεν τιμωρούν τους κακούς θέλουν να αδικούν τους καλούς: Οι μη κολάζοντες τους κακούς βούλονται αδικείσθαι τους αγαθούς» (Πυθαγόρας)
Και «Την πόλη την Χαλούν οι άπληστες κεφαλές του Δήμου, που δεν μπορούν να βάλουν γκέμι στην απληστία τους (Ου γαρ επίστανται κατέχειν κόρον). Παρά νοιάζονται με αδικία στην αδικία ποιος θα πλουτίσει. Που δεν σέβονται τα ιερά ή τα δημόσια κτήματα. Κλέφτες τι να πρωταρπάξει ο ένας του άλλου: πλουτούσιν δ’ αδίκοις έργμασι πειθόμενοι. Ουθ’ ιερών κτεάνων ούτε τι δημοσίων φειδόμενοι κλέπτουσιν εφ υφαρπαγή άλλοθεν άλλος. (Σόλων)
Πλούτισαν δια της πολιτικής, οι άθλιοι πολιτικατζήδες του ρουσφετιού και της ρεμούλας και των εξωχωρίων. Και αλαζονικά συμπεριφέρονται στον λαό. Γιατί
«αυθάδεια η χόρταση γεννά, πολλά σαν πέσουν πλούτη σ’ ανθρώπους που δεν έχουνε τον νου τους μετρημένον: Τίκτει γαρ κόρος ύβριν , όταν πολύς όλβος έπηται ανθρώποισιν όσοις μη νόος άρτιος η» (Θέογνις)
Και ο λαός πένης, εξαθλιωμένος, αλλά όχι νικημένος, μα θυμωμένος, αμύνεται, φωνάζει, κραυγάζει, σας μουντζώνει, πολιτικατζήδες της συμφοράς. Τον πνίγει το δίκιο.
Γιατί, ο λαός, «αν και είναι πιο φτωχός από σας ποτέ δεν σας αδίκησε για χρηματικό συμφέρον, ενώ εσείς οι πιο πλούσιοι απ’ όλους έχετε κάνει πολλές κακοήθειες για το κέρδος. Δήμος πενέστερος ημών ων ουδέν πώποτε ένεκα χρημάτων υμάς ηδίκησεν• υμείς δε πλουσιώτεροι πάντων όντες πολλά και αισχρά ένεκα κερδέων πεποιήκατε.» (Θρασύβουλος Αρχηγός των Δημοκρατικών που καταλύσανε την τυραννία των «Τριάκοντα»).
Εσείς οι «αλιτήριοι (καταστροφείς) της πόλεως (Θέογνις).
Και μια εξήγηση για ηλιθίους πολιτικατζήδες, οι οποίοι συνεχώς κραυγάζουν: «να μην ισοπεδώνουμε». Δεν ισοπεδώνουμε κενόκρανοι .
Δείχνουμε τη συνισταμένη των πολιτικών (φαντάζομαι να γνωρίζετε την μαθηματική έννοια). Υπάρχουν αρκετές συνιστώσες πολιτικών με θετικό πρόσημο,. μα οι περισσότερες είναι των πολιτικατζήδων και έχουν αρνητικό πρόσημο.
Έτσι, η συνισταμένη των πολιτικών, στις μέρες μας, είναι κάτω από το μηδέν (από εκεί και κάτω αρχίζουν οι αρνητικοί αριθμοί). Δείχνει την κατιούσα.
Και αυτήν την κατιούσα δείχνουμε και οφείλουμε να τη δείχνουμε οι πολίτες.
Οφείλουμε να δαχτυλοδείχνουμε τους κακούς , τους αδιάφορους, τους διεφθαρμένους πολιτικούς και όχι μόνον. Και επειδή έχει τρόπους αδιάντροπους το σύστημα να καλύπτει τις ντροπές του, δια των νόμων, που εσείς οι ίδιοι ψηφίζεται, όπως η ασυλία των βουλευτών, όπως ο νόμος περί (αν)ευθύνης των υπουργών, οι νόμοι για διορισμούς ημετέρων ένθεν και ένθεν και τόσα άλλα.
Γι’ αυτό θα πρέπει, έχουμε υποχρέωση, να δείχνουμε τα οπίσθια σας που είναι γυμνά και δεν το ‘χετε πάρει χαμπάρι ή και δεν σας νοιάζει. Ξεδιάντροποι.
Γιατί «εκείνη η πόλη ευτυχεί και προ πάντων σώζει τη Δημοκρατία , όπου και αυτοί που δεν αδικήθηκαν καταγγέλλουν και τιμωρούν τον αδικητή, όχι λιγότερο από τους αδικηθέντες: δοκεί μοι πόλις άριστα πράττειν και μάλιστα σώζειν την Δημοκρατίαν, εν η τω αδικήσαντα του αδικηθέντος ουδέν ήττον οι μη αδικηθέντες προσβάλλονται και κολάζουσι.». (Σόλων)
«Οι πολιτικοί πρέπει να φοβούνται τον ψόγο περισσότερο από τον νόμο : Ψόγον μάλλον οι πολιτευόμενοι δεδοίκασιν ή τον νόμον» (Πλούταρχος). Μα εσείς, ξεδιάντροποι πολιτικατζήδες, ούτε νόμο σέβεσθε, ούτε ψόγο ντρέπεστε.
Γιατί νοιάζεστε για τα κοινά μόνο με τα λόγια.
Όμως, Άρχοντες δεν είναι οι εκλεγέντες από τους τυχόντες, ούτε με απάτη, αλλά όσοι ξέρουν να άρχουν: Άρχοντες ου τους υπό τυχόντων αιρεθέντας , ουδέ τους εξαπατήσαντας αλλά τους επισταμένους άρχειν (Σωκράτης).
Άρχοντες είναι «οι θεράποντες των αδίκως δυστυχούντων και τιμωροί των αδίκως ευτυχούντων: Θεράποντες μεν των αδίκως δυστυχούντων, κολασταί δε των αδίκως ευτυχούντων». (Γοργίας)
www.anevlavis.gr
Ο Τσουκάτος, κουβαλάει βαλίτσες με ζημενσοχορηγίες, εν ονόματι της κομματοφροσύνης του, γιατί κοινή πρακτική είναι οι χορηγίες προς τα κόμματα.
Ο Μαντέλης, τσεπώνει χορηγία της Ζήμενς για τον προεκλογικό αγώνα, βρε αδελφέ, και μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε, αγαπητοί συνάδελφοι, προειδοποιεί τους συναδέλφους του της επιτροπής. Πάγια πρακτική για τα κόμματα να δέχονται πέρα από τα εκατομμύρια που χορηγεί το κράτος (δηλαδή όλοι εμείς οι φορολογούμενοι και όχι φοροκλέφτες) μαύρες χορηγίες οι οποίες εν συνεχεία εξαργυρώνονται ποικιλοτρόπως.
Και ο αρχηγός τους, ο εκσυγχρονιστής και προς τον νεοφιλελευθερισμό διευρυνθείς (Μάνος, Ανδριανόπουλος), «οργίζεται» και φωνάζει. Και δεν ήξερε τίποτα, όταν και οι δύο τους ήταν τα κοντινότερά του εξαπτέρυγα;
Και οι γαλάζιοι του Χατζηγάκη, και άλλων του ιδίου φυράματος, διορίζουν, παραμονές εκλογών, τα σόγια τους, αδελφούς κόρες ανίψια .
Και ο Πάνκαλος (το «ν» προ του «κ» γίνεται γάμα, αλλά το διατηρώ το «ν», για τα δηλώσω το μεγαλείο, το «παν καλος» (διορθωτά, ο τόνος όχι το «κα») του ανδρός, διορίζει την κόρη του, γιατί, λέει, του δίνει το δικαίωμα ο νόμος (που αυτός και οι συν αυτώ εψήφισαν, ευλογούντες τα γένια των), ζηλώσας δόξαν λαμπράν βουλγαρακίου ύψους και ήθους, πως το νόμιμο είναι και ηθικό (όταν δεν έχεις τσίπα).
Πάγκαλος ο κομμουνιστοφάγος, αλλά όχι και τουρκοφάγος Νικηταράς, στα Ίμια.
Ναι σύντροφοι του ΚΚΕ, σεβόμαστε και τιμούμε του αγώνες των αγνών σας συντρόφων, που πολλοί έπεσαν θύματα των ραδιουργιών του κομματικού μηχανισμού σας. Αλλά, τη μάχη στο λιμάνι, οι συνδικαλιστές σας, την έδωσαν εναντίον των άλλων εργαζομένων και με τρόπο κοινωνικά προκλητικό. Η εργατιά δεν χωρίζεται σε κόκκινη και άλλων χρωμάτων εργατιά. Αποκλείστε το υπουργείο κύριοι του ΠΑΜΕ, όχι τις δουλειές των ανθρώπων. Συμμετάσχετε στις διαδηλώσεις όλων των εργαζομένων, όχι σε ξεχωριστές συγκεντρώσεις. Οι εργατιά δεν έχει χρώμα παρά μόνο το χρώμα της ανάγκης και της ανέχειας και της διεκδίκησης του δίκιου της. Αλλά νόμος το δίκιο του εργάτη; Το νομιζόμενο δίκιο του καθένα;
Οι γαλάζιοι ταπεινοσεμνοπρεπώς, αφού έριξαν τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας, την κοπάνησαν και έκλεισαν πίσω τους και την πόρτα της Βουλής, παραχώνοντας τα σκατά τους, όπως η γάτα, και νόμισαν ότι τα παρέγραψαν. Μα αυτά βρώμισαν και μας έπνιξαν.
Και ήρθαν οι πράσινοι για να καθαρίσουν την κόπρο του Αυγείου. Να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Και τα φίδια έζωσαν τον λαό, τον εργαζόμενο, τον έντιμο δημόσιο υπάλληλο, τον φουκαρά τον συνταξιούχο.
Το ΔΝΤ, οι τρόικες και οι μηχανισμοί, φιδίσιος βρόγχος στο λαιμό του λαού, τον καλούν να πληρώσει τα σπασμένα των νταβατζήδων της πολιτικής, των τραπεζών που τις χρηματοδότησαν με 28 δις και 10 ακόμη, της φούσκας του χρηματιστηρίου, των δομημένων, των φοροκλεπτών πολιτικών-πολιτικατζήδων, των ελληναράδων μικρού μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς αδιαντροπιάς και φοροκλοπής.
Και αντί, κύριοι της Κυβέρνησης, να αναζητήσετε τα λεφτά σε όσους έβαλαν χέρι στον δημόσιο κορβανά και να βάλει το κράτος χέρι στις βίλες τους και στις παρανόμως κτηθείσες περιουσίες τους.
Αντί, να κληθούν να ξεράσουν αυτά που έφαγαν οι βουλιμικοί κομπιναδόροι της πολιτικής και του δημόσιου τομέα.
Αντί, να ζητηθούν ευθύνες από αυτούς που ρήμαξαν τα ταμεία και τους Δημόσιους οργανισμούς κοινής Ωφελείας (Διοικητές και λοιποί παχυλά αμειβόμενοι και παρατρεχάμενοι).
Αντί, να ζητήσετε τη συνδρομή των πλουσίων αυτής της χώρας, βιλάτορες και θαλαμηγάρχηδες (νεολογισμός μάλλον ταιριαστός, μάλιστα αν διαβαστεί με «ιώτα» τονισμένο στην παραλήγουσα) και ποικίλοι κοτερούχοι και πισινούχοι και τζετάρχηδες (κατά το θαλαμηγάρχηδες), που με τη διαπλοκή τους, ή με την φοροκλοπή του δημοσίου χρήματος και του ιδρώτα των εργαζομένων, πλούτισαν.
Και αν δεν φιλοτιμηθούν, να τους επιβληθεί έκτακτη και επαναλαμβανόμενη, όσο είναι αναγκαίο, εισφορά από τα υπερκέρδη τους, για τη σωτηρία της Πατρίδας. (Ο λαός πληρώνει από το υστέρημά του).
Αντί αυτών, ακολουθείτε την επιβληθείσα νεοφιλελεύθερη συνταγή των τροϊκανών, κατά Γιώργο Τράγκα, και του ΔΝΤ, που αναγκάζει τον λαό, τον δημόσιο υπάλληλο, τον εργάτη τον συνταξιούχο να πληρώσει τη νύφη της καραμανλικής, καρναβαλικής ανικανότητας και της νεοδημοκρατικής φαυλότητας (πλην εξαιρέσεων) , γιατί αυτόν, τον Λαό, τον έχετε στο χέρι. Ο Λαός δεν έχει λεφτά σε εξωχώριους και σε αμπαροκλειδωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, όπως οι μεγαλοκηφήνες του χρήματος και της κλεψιάς.
Όμως, «Όσοι δεν τιμωρούν τους κακούς θέλουν να αδικούν τους καλούς: Οι μη κολάζοντες τους κακούς βούλονται αδικείσθαι τους αγαθούς» (Πυθαγόρας)
Και «Την πόλη την Χαλούν οι άπληστες κεφαλές του Δήμου, που δεν μπορούν να βάλουν γκέμι στην απληστία τους (Ου γαρ επίστανται κατέχειν κόρον). Παρά νοιάζονται με αδικία στην αδικία ποιος θα πλουτίσει. Που δεν σέβονται τα ιερά ή τα δημόσια κτήματα. Κλέφτες τι να πρωταρπάξει ο ένας του άλλου: πλουτούσιν δ’ αδίκοις έργμασι πειθόμενοι. Ουθ’ ιερών κτεάνων ούτε τι δημοσίων φειδόμενοι κλέπτουσιν εφ υφαρπαγή άλλοθεν άλλος. (Σόλων)
Πλούτισαν δια της πολιτικής, οι άθλιοι πολιτικατζήδες του ρουσφετιού και της ρεμούλας και των εξωχωρίων. Και αλαζονικά συμπεριφέρονται στον λαό. Γιατί
«αυθάδεια η χόρταση γεννά, πολλά σαν πέσουν πλούτη σ’ ανθρώπους που δεν έχουνε τον νου τους μετρημένον: Τίκτει γαρ κόρος ύβριν , όταν πολύς όλβος έπηται ανθρώποισιν όσοις μη νόος άρτιος η» (Θέογνις)
Και ο λαός πένης, εξαθλιωμένος, αλλά όχι νικημένος, μα θυμωμένος, αμύνεται, φωνάζει, κραυγάζει, σας μουντζώνει, πολιτικατζήδες της συμφοράς. Τον πνίγει το δίκιο.
Γιατί, ο λαός, «αν και είναι πιο φτωχός από σας ποτέ δεν σας αδίκησε για χρηματικό συμφέρον, ενώ εσείς οι πιο πλούσιοι απ’ όλους έχετε κάνει πολλές κακοήθειες για το κέρδος. Δήμος πενέστερος ημών ων ουδέν πώποτε ένεκα χρημάτων υμάς ηδίκησεν• υμείς δε πλουσιώτεροι πάντων όντες πολλά και αισχρά ένεκα κερδέων πεποιήκατε.» (Θρασύβουλος Αρχηγός των Δημοκρατικών που καταλύσανε την τυραννία των «Τριάκοντα»).
Εσείς οι «αλιτήριοι (καταστροφείς) της πόλεως (Θέογνις).
Και μια εξήγηση για ηλιθίους πολιτικατζήδες, οι οποίοι συνεχώς κραυγάζουν: «να μην ισοπεδώνουμε». Δεν ισοπεδώνουμε κενόκρανοι .
Δείχνουμε τη συνισταμένη των πολιτικών (φαντάζομαι να γνωρίζετε την μαθηματική έννοια). Υπάρχουν αρκετές συνιστώσες πολιτικών με θετικό πρόσημο,. μα οι περισσότερες είναι των πολιτικατζήδων και έχουν αρνητικό πρόσημο.
Έτσι, η συνισταμένη των πολιτικών, στις μέρες μας, είναι κάτω από το μηδέν (από εκεί και κάτω αρχίζουν οι αρνητικοί αριθμοί). Δείχνει την κατιούσα.
Και αυτήν την κατιούσα δείχνουμε και οφείλουμε να τη δείχνουμε οι πολίτες.
Οφείλουμε να δαχτυλοδείχνουμε τους κακούς , τους αδιάφορους, τους διεφθαρμένους πολιτικούς και όχι μόνον. Και επειδή έχει τρόπους αδιάντροπους το σύστημα να καλύπτει τις ντροπές του, δια των νόμων, που εσείς οι ίδιοι ψηφίζεται, όπως η ασυλία των βουλευτών, όπως ο νόμος περί (αν)ευθύνης των υπουργών, οι νόμοι για διορισμούς ημετέρων ένθεν και ένθεν και τόσα άλλα.
Γι’ αυτό θα πρέπει, έχουμε υποχρέωση, να δείχνουμε τα οπίσθια σας που είναι γυμνά και δεν το ‘χετε πάρει χαμπάρι ή και δεν σας νοιάζει. Ξεδιάντροποι.
Γιατί «εκείνη η πόλη ευτυχεί και προ πάντων σώζει τη Δημοκρατία , όπου και αυτοί που δεν αδικήθηκαν καταγγέλλουν και τιμωρούν τον αδικητή, όχι λιγότερο από τους αδικηθέντες: δοκεί μοι πόλις άριστα πράττειν και μάλιστα σώζειν την Δημοκρατίαν, εν η τω αδικήσαντα του αδικηθέντος ουδέν ήττον οι μη αδικηθέντες προσβάλλονται και κολάζουσι.». (Σόλων)
«Οι πολιτικοί πρέπει να φοβούνται τον ψόγο περισσότερο από τον νόμο : Ψόγον μάλλον οι πολιτευόμενοι δεδοίκασιν ή τον νόμον» (Πλούταρχος). Μα εσείς, ξεδιάντροποι πολιτικατζήδες, ούτε νόμο σέβεσθε, ούτε ψόγο ντρέπεστε.
Γιατί νοιάζεστε για τα κοινά μόνο με τα λόγια.
Όμως, Άρχοντες δεν είναι οι εκλεγέντες από τους τυχόντες, ούτε με απάτη, αλλά όσοι ξέρουν να άρχουν: Άρχοντες ου τους υπό τυχόντων αιρεθέντας , ουδέ τους εξαπατήσαντας αλλά τους επισταμένους άρχειν (Σωκράτης).
Άρχοντες είναι «οι θεράποντες των αδίκως δυστυχούντων και τιμωροί των αδίκως ευτυχούντων: Θεράποντες μεν των αδίκως δυστυχούντων, κολασταί δε των αδίκως ευτυχούντων». (Γοργίας)
www.anevlavis.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)