Γράφει η Ήρα σήμερα. Εγώ ασφυκτιώ...

Κάποτε, με ξενοιασιά, αφέλεια θες, πίστευα πως το αύριο θα είναι καλύτερο, κάτι παραπάνω θα έχει, κάτι καλύτερο θα έρθει. {Ίσως με αυτό το πλευρό κοιμόμασταν όλοι μας. Μας αποκοίμιζαν με το δόλωμα της ελευθερίας τάχα, της δημοκρατίας τάχα, των ατομικών δικαιωμάτων, της διεθνούς αλληλεγγύης, του διεθνισμού, του φιλειρηνισμού (τάχα!!!) και άλλες τέτοιες μπαρούφες.} Λίγο παραπάνω οικονομική άνεση περιμέναμε για να βουλώσει καμιά τρύπα, λίγο παραπάνω ελεύθερος χρόνος να κοιτάξουμε τον εαυτό μας, λίγο να μπορούμε να ξεφύγουμε από το μαγγανοπήγαδο της καθημερινότητας. και ήρθε μια στιγμή που απάνω που είπαμε να ξεφύγουμε από τις μεγάλες ευθύνες του να έχεις μικρά παιδιά, ότι τώρα θα ζήσουμε λίγο καλύτερα, να σου τα χειρότερα. Κάποτε πήγαινα στην Κυψέλη και έβλεπα το σπίτι που έζησα. Πήγαινα βόλτα στη Φωκίωνος Νέγρη όπου όλη η αριστοκρατία της εποχής, κατέβαινα στην Πατησίων, Πλατεία Αμερικής, Αγ. Παντελεήμονα, στα Εξάρχεια , πήγαινα στην Ομόνοια και όπου αλλού ήθελα χωρίς πρόβλημα. Τώρα φοβάμαι να κυκλοφορήσω και εντός της πολυκατοικίας. Μας ρίξανε το δόλωμα του καταναλωτισμού: εμείς λέει, δεν ήμασταν απ' αυτούς του Ανατολικού Μπλοκ, που στήνονταν στις ουρές για λίγο ψωμί, ούτε πουλιόμασταν για ένα μπλουτζίν ή ένα καλσόν. Πηγαίναμε στην υπεραγορά (ελληνιστί σούπερ μάρκετ) και αδειάζαμε τα ράφια. Καινούρια σπίτια με δάνειο, πολυτελή αυτοκίνητα και τζίπ με δάνειο, διακοπές με δάνειο και αύριο έχει ο Θεός. . Μόνο που όλα αυτά δεν ήταν δουλειά κανενός Θεού αλλά παγίδα του διαβόλου. Των κυκλωμάτων που λυμαίνονται τον πλανήτη. Αυτοί μας ρίξανε το δόλωμα και εμείς το χάψαμε. Tο χάψανε οι πολιτικοί μας και δεσμεύτηκαν εν γνώσει τους στα αφεντικά, για να έχουν την καρέκλα τους και τις απολαβές τους. Μας αποκοίμιζαν και μας παρέσυραν σε όλη αυτή τη νοοτροπία όλοι, με πρώτη και καλύτερη την τηλεόραση. Αυτή πήρε τη θέση της εστίας και του εικονοστασιού των παλαιοτέρων χρόνων, έγινε το κέντρο του σπιτιού και της οικογένειας και ανέκαθεν μας προωθούσε μέσω της διαφήμισης και των προτύπων ζωής την κατανάλωση και την επιθυμία ικανοποίησης πραγματικών αλλά κυρίως μη πραγματικών αναγκών. Τα περιοδικά με το λάιφ στάιλ, οι 'επώνυμοι" με τα καμώματά τους, η αποβλάκωση με κάθε μέσο. Παίρναμε ως αγρότες τις επιδοτήσεις και τις τρώγαμε χωρίς να κάνουμε κάτι για βελτίωση της Γεωργίας. Από πάνω μας όριζαν τα αφεντικά και τι θα καλλιεργούμε, διότι γίναμε εξαρτώμενοι. Πουληθήκαμε κατά το κοινώς λεγόμενον. Τα αφεντικά όμως, γιατί μας δάνειζαν τη στιγμή που ήξεραν ότι δεν μπορεί η φτωχή (;) μας χώρα να αποπληρώσει; Λέω φτωχή διότι δεν έχει ρευστό (μας το κλέψανε κι αυτό) . Μπορεί να πληρώσει όμως με άλλο τρόπο, και ΑΥΤΟΣ ο τρόπος είναι που ενδιαφέρει τα αφεντικά. Είναι η αρπαγή του εθνικού μας πλούτου. Τα ορυκτά μέταλλα και άλλες πολύτιμες ουσίες όπως και το πετρέλαιο εκτιμώνται σε 3-4 τετράκις εκατομμύρια δολάρια σε αξία. Είναι και άλλα για τα οποία δεν έχουμε ιδέα: τα μοναδικά βότανα και γενικά η μοναδική χλωρίδα της χώρας μας. Ο νέος Codex Alιmentarius απαγορεύει ακόμη και να καλλιεργείς χαμομήλι και μέντα στον κήπο σου. Όλα θα περνάνε από τον έλεγχο και την εκμετάλλευση των φαρμακευτικών εταιρειών. Όλα τα λαχανικά θα ακτινοβολούνται, δήθεν για λόγους υγιεινής αλλά στην πραγματικότητα για να χάνουν τα πολύτιμα συστατικά τους. Βιταμινούχες τροφές κλπ θα απαγορεύονται ως επιβλαβείς. Άρα ο στόχος των αφεντικών είναι όχι το (έτσι κι αλλιώς χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα) ρευστό χρήμα αλλά αυτός ο ίδιος Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟΣ , τον οποίον από τη βλακεία μας επί 180 χρόνια έχουμε καταφέρει να υποθηκεύσουμε εξ ολοκλήρου. Το υπέδαφός μας και όλος ο άλλος εκμεταλλεύσιμος πλούτος ανήκει στους Ρότσιλντ, και κατά δεύτερο λόγο στα παρακλάδια τους. Μας λένε ότι ο κάθε Έλληνας χρωστάει κάμποσες χιλιάδες δολάρια, που σύντομα θα μας πουν ότι είναι και εκατομμύρια. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι αν γινόταν καλή χρήση του εθνικού μας πλούτου, όχι μόνο δεν θα χρωστούσαμε πουθενά, αλλά στον κάθε Έλληνα θα αναλογούσαν (γράφε ανήκαν) επιπλέον άλλες τόσες χιλιάδες δολάρια. Ή και εκατομμύρια. Οι διεθνιστές μας κάνανε να φοβόμαστε να δηλώσουμε ότι είμαστε Έλληνες. Μόνο σαν ‘διαφορετικοί’ έχουμε δικαιώματα να μιλάμε. Ποιος πολιτικός, από αυτούς που τρέχουν στο νοσοκομείο για τον (όντως αδικοχαμένο έφηβο Αφγανό) πήγε στο σπίτι της οικογένειας στη Σκιάθο, που ένας άλλος Αφγανός φονιάς τους έκλεισε το σπίτι; Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Η Κούνεβα έχει τώρα και σπίτι χαριστικό και απ’ όλα. Οι δικοί μας αδικοχαμένοι, αστυνομικοί και απλοί περαστικοί που σκοτώθηκαν, πώς αποζημιώθηκαν; (αν μπορεί να λεχθεί κάτι τέτοιο).Τρώμε φάπες από όλους. Έχουμε μια Τουρκία μόνιμο βραχνά. Αν αύριο γίνει το μπαμ επειδή έτσι θα βολέψει τα σχέδια κάποιων, το παιδί σου και το παιδί μου θα πάει να σκοτωθεί. Οι «άλλοι» θα πάνε στα Παρίσια στα Λονδίνα, σε Ελβετίες και Αμερικές, όπου έχουν εξασφαλίσει πολυτελείς κατοικίες και καταθέσεις. Ναι, αυτούς που ψηφίσαμε για εντολοδόχους και εκτελεστές των σχεδίων της Νέας Τάξης. Πολύ αργά για κλάματα. Μόνο ξυπνήστε και παλέψτε, έστω και τώρα, αφήστε ο καθένας τη βόλεψή του, το τομάρι του, τη ζωούλα του. Δύσκολα πράγματα. Αχ βρε Έλληνες, αεί παίδες…(πολύ επιεικώς, παντοτινά κορόιδα και βλάκες). Μόνο η πίστη μπορεί να μας κρατήσει ζωντανούς μέχρις ότου ετοιμαστούν οι συνθήκες για την αληθινή ανατροπή, και όχι αυτή που προπαγανδίζουν οι πεμπτοφαλαγγίτες πληρωμένοι ταραχοποιοί με τις κουκούλες και τις μολότοφ.

Για όσους επιμένουν να δανείζονται από τράπεζες

"ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ.
- Ο ίδιος.
- Αγκαθούρα από την Kleftobank.
- Αριθμό ταυτότητας και πατρώνυμο, παρακαλώ;
- Για ποιον λόγο;
- Γιατί σκοπεύω να σας...κάνω μήνυση, κυρία Αγκαθούρα.

Για παρενόχληση.
- Δεν είμαι υποχρεωμένη να σας δώσω τα στοιχεία μου.
- Δεν είμαι υποχρεωμένος τότε να σας απαντήσω. (κλείσιμο)

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Εξαρτάται.
- Τι εννοείται «εξαρτάται»;
- Από το ποιος τον ζητεί.
- Συγγνώμη, αυτό δεν είναι το τηλέφωνο του κ. Παπαδόπουλου;
- Πιθανότατα. Ποιος τον ζητεί;
- Αγκαθούρα. Από την Kleftobank.
- Τότε δεν είμαι ο κ. Παπαδόπουλος.
- Μπορώ να μιλήσω στον κ. Παπαδόπουλο;
- Αμα θέλετε, εγώ θα σας εμποδίσω;
- Με συγχωρείτε, τι συμπεριφορά είναι αυτή;
- Αν ξαναπάρεις, να δεις που θα την έχω χειροτερέψει.

ΣΑΔΟΜΑΖΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

- Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ.
- Ο ίδιος.
- Από την Kleftobank τηλεφωνώ, κύριε Παπαδόπουλε, Αγκαθούρα.
- Α, υπέροχα.
- Σχετικά με το δάνειό σας...
- Ναι, τι έπαθε;
- Έχετε καθυστερήσει 6 ημέρες την πληρωμή του.
- Και μία σήμερα 7.
- Πότε υπολογίζετε ότι θα μπορέσετε να καταθέσετε το ποσό;
- Όταν το καταθέσω, θα το δείτε στον υπολογιστή σας.
- Πρέπει να μου πείτε μια ημερομηνία.
- Δε θέλω να σας πω. Θα το δείτε κατατεθειμένο.
- Με συγχωρείτε, αλλά δεν είναι αυτή συμπεριφορά.
- Βρε, άντε μου στο διάολο, που θα μου μάθεις και συμπεριφορά, αλογομούρα.
- Η συνομιλία μας, κύριε Παπαδόπουλε, καταγράφεται και θα μεταβιβαστεί στους υπεύθυνους.
- Και πώς θα τους πεις ακριβώς, κούκλα μου; «Με είπαν ******* στο τηλέφωνο επειδή κάνω το επάγγελμα μιας *******ς»; (κλείσιμο)

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

(Απαντάμε στο κινητό έχοντας δει το νούμερο τηλεφώνου)

- Ψησταριά το «Ωραίο Λιόπεσι». Λέγετε.
- (Το κλείνει η Αγκαθούρα, σαστισμένη.)

ΝΤΑΝΤΑΪΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Ναι;
- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Ναι;
- Με ακούτε, κύριε Παπαδόπουλε;
- Όχι.

ΚΑΨΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

- Ο κ. Παπαδόπουλος;
- Σας ακούω.
- Αγκαθούρα από την Κleftobank.
- Καλησπέρα, κυρία Αγκαθούρα, σας περίμενα.
- Έγινε κάποια κατάθεση μήπως;
- Αχ, δυστυχώς, δεν πρόλαβα.
- Αύριο θα τα καταφέρετε;
- Να σας πω, τι φοράτε αυτήν τη στιγμή;
- Συγγνώμη;
- Θα ήθελα να πάρετε το ακουστικό και να το ακουμπήσετε πάνω σας και σιγά-σιγά να το κατεβάσετε προς τα κάτω και μετά, με μία κίνηση, αργή, αλλά σταθερή, με τρυφερότητα και δυναμισμό συνάμα, να το σπρώξετε μέσα σας.
- Πώς μιλάτε έτσι, κύριε Παπαδόπουλε;
- Δεν είμαι ο Παπαδόπουλος, αλλά σε άναψα ... , ε;"

Μάριος Ζέρβας έγραψε. Εγώ...

ΝΕΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΖΕΡΒΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ---ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ---

Μας αιχμαλώτισαν
μας έριξαν στη φυλακή
εμένα μέσα στα τείχη
εσένα έξω απ’ τα τείχη
Ασήμαντη υπόθεση η δική μας
Το χειρότερο είναι
να κουβαλάει ο άνθρωπος τη φυλακή μέσα του:
συνειδητά, ασύνειδα…
Έτσι κατάντησαν τους περισσότερους ανθρώπους,
τίμιους, καλούς, προκομμένους ανθρώπους…

Ναζίμ Χικμέτ

Κοντά στον ένα μήνα φυλακή και καλά κρατώ, διότι μέσα σε όλα τα αίσχη που έχουν κάνει εκείνοι, όλοι εκείνοι οι κοινωνικοί αποκοιμιστές του κράτους, εμάς μας έχει κάνει καλό με το να είμαστε εδώ πιο δυνατοί με μόνη δύναμη, όπως μου λέει καθημερινά ένας φίλος, την καρδιά, το μυαλό και την αλληλεγγύη (ώστε να φωνάζουμε για τα δικαιώματα μας και να αντιστεκόμαστε).

Όσο κι αν δεν είμαι εγώ ο πιο κατάλληλος να μιλήσω για την φυλακή, μιας και η διαδρομή μου εδώ μέχρι τώρα είναι μικρή, ωστόσο έντονη, διαπιστώνω ότι ο όρος σωφρονιστικό ίδρυμα, αν όχι αστείος είναι το λιγότερο ατυχής. Χρησιμοποιώντας τον τίτλο αυτό υποτιμάμε τους εαυτούς μας και τους ίδιους τους φυλακισμένους, ενώ εξωραΐζουμε αυτό το μνημείο δειλίας και υποκρισίας της καταστολής. Πώς μπορεί αυτό το τεχνητό περιβάλλον, το οποίο απομονώνει τον άνθρωπο, του τσακίζει κάθε ανάγκη για δημιουργία, τον απομακρύνει ακόμα και από τους δικούς του ανθρώπους και τον κάνει όλο και λιγότερο ταιριαστό στην κοινωνία, να τον βελτιώσει και να τον εντάξει; Ντροπή. Η φυλακή αποτελεί ένα βασικό κομμάτι της κρατικής καταστολής. Αυτό το λείψανο ανθρωπιάς στα μάτια των εξουσιαστών και των υπηκόων τους μοιάζει με κάποιου είδους θάλαμο κάθαρσης, που στόχος του είναι το άτομο να σωφρονιστεί, ενώ ο βασικός στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος πέρα από το να τρομοκρατήσει την κοινωνία (ώστε να μην προβεί σε ενέργειες που είναι εναντίον του κράτους, χωρίς απαραίτητα να είναι αξιόποινες). Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις καταγεγραμμένες, μη αξιόποινες, που έχουν καταλήξει στη φυλακή. Μια από αυτές είναι και η δική μου, στην οποία το πιο άμεσο όργανο καταστολής του κράτους, με συνέλαβε στο όνομα του νόμου τους, ενώ εγώ διαμαρτύρομαι στο όνομα των δικαιωμάτων και την ελευθερίας.

Όπως ο χρόνος περνάει και βάφει τους τοίχους της φυλακής, έτσι ξεφτίζουν τα συναισθήματα, και τα δικαιώματα του ανθρώπου που ζει στην ελεύθερη κοινωνία. Μια κοινωνία που δέχεται συνεχώς τις ληστρικές επιθέσεις των τραπεζών, βομβαρδίζεται με αβεβαιότητα από την εκάστοτε κυβέρνηση χωρίς να παίρνει εγγυήσεις για το παρόν και το μέλλον που παρακολουθείται και ελέγχεται, με κατασκευασμένες ανάγκες που κρατάνε δέσμιο τον πληθυσμό. Πόσο υπερήφανα ελεύθεροι μπορούμε να νιώθουμε; Η αντίδραση, η διαφωνία και η σκέψη γίνονται πλέον αδικήματα, αφού κάθε μορφή αντίστασης βίαια και μη φαίνεται να τιμωρείται ως κάποιου είδους ασέβεια στο κράτος. Ελπίζω οι μαθητές μου να σέβονται τον εαυτό τους. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί οι τέλειοι πολίτες που θέλει τελικά αυτό το κράτος; Ποια είναι η αξία του λόγου και της άποψης του πολίτη μπροστά στα όργανα του κράτους και πώς εκείνο (το κράτος) άραγε θεωρεί αυτούς που αντιδρούν; Θέλει ένα νου «αληταριό» ή ένα νου νεκρό;

Κινήσεις τακτικής και παραδειγματισμού προσπαθούν να φορτώσουν τον κόσμο με φόβο, φτιάχνοντας ιστορίες και μπαμπούλες εμπνευσμένα και ιαματικά ψέματα και εκδικητικά παραμύθια από τα όργανα του με το νομικό οπλοστάσιο, έτοιμο για δράση κι εκδίκηση. Ψέματα μεταξύ τους, ψέματα και στο λαό. Το καλύτερο μάλλον θα ήταν για εκείνους να μην γεννηθούμε καθόλου ή αφού γεννηθήκαμε, να είμαστε αφανείς. Αυτή η προσπάθεια κοινωνικού αποκοιμισμού και σκοταδισμού αποδεικνύεται μάταιη, και την καλύτερη απάντηση αποτελούν όλοι εκείνοι οι κοινωνικοί αγώνες και εκφράσεις που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν παρόλες τις προσπάθειες κυβερνητικών εκπροσώπων για την απαξίωση τους, καθώς και από τα μεγάλα κύματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης του κόσμου. Η κοινωνική αντίδραση είναι υπαρκτή. Δεν θα σταματήσει όσο θα υπάρχει δύναμη να σκεφτόμαστε, να νιώθουμε και να φωνάζουμε (και να προτάσσουμε τα σώματά μας), όσο θα θίγονται οι ιδέες μας, οι ζωές μας και τα δικαιώματα μας. Το κράτος οφείλει να σωφρονιστεί και όχι να σωφρονίζει.

Ανένταχτος σε όποια κομματική ομάδα και ταυτότητα αλλά και πιστός στις μέχρι τώρα ιδέες μου, παρατηρητής σε όποια κομματική συνεργία, δεν φωνάζω για την αθωότητα μου -είναι δεδομένη- αλλά για την αδικία που ακόμα και με τα δικά τους μέτρα και σταθμά είναι υπαρκτή.

Ψάξε, συνέχισε να ρωτάς και μην τους εμπιστεύεσαι.
Λευτεριά στην έκφραση, στο λόγο και στην πράξη.
Λευτεριά σε όσους είναι μέσα και έξω απ’ τα κελιά.

ΜΑΡΙΟΣ ΖΕΡΒΑΣ
13-4-2010

ΠΡΕΖΑ TV
14-4-2010

Το πλοίο βυθίζεται...

ΤΑ ΚΑΚΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

Η... πατρίδα του Νίκου Παπανδρέου...!

• Προφανώς εννοούσε την... Αμερική!
• Ή μήπως κάποιος πρέπει να του πει πως "τα γραπτά μένουν"...!

Το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια επικοινωνιακή καταιγίδα βασιζόμενη στην λέξη «πατρίδα». Αφού επί σειρά ετών απέτυχαν παταγωδώς -όσο και εάν προσπάθησαν οι «προοδευτικάριοι υποεκτιμητές των πάντων» -να εκχυδαΐσουν την ιερή έννοια της, σήμερα επιχειρούν μια άλλη διαφορετική προσέγγιση.
Από την μια προωθείται μια «απαλλοτρίωση» της λέξεως (πατριωτική οικονομία, πατριωτική οικολογία κ.λ.π.) με σκοπό την υποβάθμιση της έννοιας της και από την άλλη όλο και πιο συχνά την λέξη «πατρίδα» την χρησιμοποιούν άνθρωποι που ποτέ δεν την είχαν χρησιμοποιήσει στην ζωή τους, με προφανή σκοπό την… αποδοχή τους από την κοινωνία.
Τέτοιο παράδειγμα είναι ο αδελφός του Πρωθυπουργού κ. Νίκος Παπανδρέου. Ο άνθρωπος που πέρσι είχε προτείνει με άρθρο του να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση αντί του Παπαδιαμάντη, …ο Χάρυ Πότερ, σήμερα ως… πρωθυπουργικός αδελφός και στην προσπάθεια του να απαντήσει στα εύλογα ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο του, την εμπλοκή του σε διακρατικές συνομιλίες και τα ταξίδια του με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος, απαντά μέσω του συγκροτήματος του ΔΟΛ: «Ακόμη και τούμπες είμαι πρόθυμος να κάνω προκειμένου να βοηθήσω την πατρίδα μου»!
Βέβαια καλό θα ήταν ο πρωθυπουργικός αδελφός (κατ` άλλους άτυπος πρωθυπουργός από κοινού με τον κ. Παμπούκη) να μας απαντήσει πότε ανακάλυψε την έννοια της πατρίδας, γιατί όπως διαβάζω στο βιβλίο «Η Ελλάδα αιμορραγεί» (Β τόμος σελ. 379), το περιοδικό ΝΕΜΕCIS στο τεύχος του Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2004 και στις σελίδες 98-99 δημοσίευσε μια επιστολή του κ. Νίκου Παπανδρέου προς την φίλη του Χριστίνα Βάρντ, όπου μεταξύ άλλων γράφει:
«Δεν ξέρω εάν σου είπε ο Γουόλτερ για το υπόβαθρο μου. Είμαι μισός Αμερικανός και μισός ¨Έλληνας. Γεννημένος στο Σαν Φρανσίσκο, είμαι… μετανάστης στην Ελλάδα(…). Ο παππούς μου και ο πατέρας μου είναι ίσως οι πιο διάσημοι και… κακόφημοι πολιτικοί στην Ελλάδα από το 1900. Αυτή τη στιγμή ο πατέρας μου είναι επικεφαλής αυτής της καταραμένης χώρας σαν πρωθυπουργός, για μια ακόμη φορά. Ο αδελφός μου είναι βουλευτής με το πνεύμα της δεκαετίας του 1960. Η μητέρα μου προήδρευε σε διάφορες γυναικείες οργανώσεις. Ο γαμπρός μου 100% είναι πολιτικός για τα πανηγύρια. Περιστασιακά και εγώ στήνω μια παράσταση ως υιός του. Είμαι ένας μεταμφιεσμένος Έλληνας με Αμερικανική καρδιά».
Κατόπιν τούτων όπως καταλαβαίνετε οι τούμπες που είναι πρόθυμος να κάνει ο κ. Νίκος Παπανδρέου, προκειμένου να βοηθήσει την πατρίδα του, αποκτούν άλλο νόημα.
Προφανώς εννοούσε… την Αμερική!

Η Ελλάδα κινδυνεύει από δεύτερη άλωση κι εσείς θα το επιτρέψετε;

• Ανοιχτή επιστολή του ποιητή
  Δημήτρη Ιατρόπουλου,
  στους Έλληνες τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές κι αρχοντοδεσπότες

«Κυρίες και Κύριοι, αδελφοί Συνέλληνες. Τώρα που πέσανε πια όλες οι μάσκες, τώρα που η χώρα αυτή, για άλλους Πατρίδα, για άλλους χώρος επιχειρήσεων και για άλλους κερδοσκοπικός παράδεισος, κινδυνεύει όχι πλέον να πτωχεύσει αλλά να σβηστεί απ τον παγκόσμιο χάρτη κυριολεκτικά, σε ελάχιστα μονάχα χρόνια, τώρα λοιπόν που οι κατεργάρηδες μέσα κι έξω απ τον τόπο, είναι τόσοι πολλοί ώστε να μην υπάρχουν πάγκοι για να καθίσουν, ας κοιταχτούμε στα μάτια, στα ίσα, κι ας κουβεντιάσουμε σταράτα και κάθετα.
Γνωριζόμαστε όλοι σ’ αυτό τον τόπο. Εννοώ κι εσάς τους 10.000 –δεν είσαστε περισσότεροι- κι εμάς που παροικούμε την Ιερουσαλήμ της Ενημέρωσης ως ένοικοι του Δημόσιου Βήματος αυτής εδώ της τραυματισμένης Δημοκρατίας.
Δεν ωφελεί κανέναν μας πια, η Οπισθοδακτυλοκρυψία, το Συναξάρισμα, η Επαγγελματική Υποκρισία και το Αλληλοπαραμύθιασμα. Η Ελλάδα έγινε Μπατεσκυλαλεσταρία. Απευθύνομαι σ’ εσάς, -με ξέρετε όλοι, περνάτε καλά μαζί μου όταν «τα χώνω» από τηλεοράσεως, έχετε διασκεδάσει με τα τραγούδια μου, κοντά μισόν αιώνα τώρα, και σε κάποιες εξαιρέσεις σας μάλιστα, έχετε επικοινωνήσει και με τον καθαρό ποιητικό μου λόγο, κλπ.
Απευθύνομαι σ εσάς, διότι εσείς κυβερνάτε εδώ και πολλά χρόνια τον τόπο. Αγοράζετε και εξαγοράζετε επίορκους, ανίκανους και φτωχομπινέδες πολιτικούς, -οι εξαιρέσεις, πασίγνωστες και φωτεινές δεν αρκούν να τουμπάρουν τη ζυγαριά- φτιάχνετε νόμους και καθιερώνετε διατάξεις σύμφωνα με τα κλειστά δικά σας συμφέροντα, γράφοντας στα παλιά σας τα παπούτσια το λαό αυτής της χώρας. Τον οποίο συχνά πυκνά φωνάζετε να σκύψει κι άλλο και να βγάλει απ τη μύγα το ξύγκι να το καταθέσει στις ατέλειωτες τεράστιες δεξαμενές χρημάτων που είτε κληρονομικά, είτε με τη δικιά σας μαεστρία και ικανότητα, έχετε αποθηκεύσει για πολλές-πολλές γενιές των οικογενειών σας.
Απευθύνομαι σ’ εσάς γιατί δεν είσαστε όλοι παλιοτόμαρα, η συντριπτική σας πλειοψηφία έχει σπουδάσει, συνήθως στο εξωτερικό, έχετε λάβει και ελληνική παιδεία, ξέρετε γλώσσες αλλά μιλάτε και την ελληνική πολύ καλά.
Έχετε διαβάσει ιστορία και μετέχετε των παραδόσεων στο βαθμό που οι τελετές τους σας εξασφαλίζουν ένα μίνιμουμ ψυχικής ευφορίας.
Πολλοί από σας είσαστε και αληθινά φιλοπάτριδες. Και βοηθάτε μακριά από τη δημοσιότητα με συγκεκριμένο φιλανθρωπικό έργο.
Κανείς δεν δικαιούται να σας βάλει σ' ένα καζάνι όλους μαζί, έτσι απλουστευτικά και αφελώς.
Απευθύνομαι λοιπόν σ εσάς, γιατί ετούτες τις μέρες η Ιστορία μας η Ελληνική, μας χτυπάει τα τζάμια των παραθύρων, έρχεται τη νύχτα στον ύπνο μας, κυκλοφορεί αμεταμφίεστη πλέον στους δρόμους μας, τη βλέπετε βουρκωμένη να κρεμιέται σαν την πρώτη τυχούσα πουτάνα στα περίπτερα...
Κατ αρχήν, εσείς οι τραπεζίτες μας. Όπως η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας ομολογεί, το ενεργητικό σας είναι 580 δισεκατομμύρια Ευρώ. Τα τελευταία χρόνια μονάχα, κερδίσατε 350 δις!
Κι εσείς οι επιχειρηματίες μας. Τα «Νέα» γράφανε το Μάη του 09, αυτό που αποκαλύπτει το παγκόσμιο Δίκτυο Φορολογικής Δικαιοσύνης, ότι έχετε 10.000 οφ- σορ εταιρίες δικές σας και κάνετε κάθε χρόνο τζίρο, 500 δις!
6.000 από σας χρωστάτε 15 δις ευρώ στο κράτος! Αλλά τα ρέπος σας, γίνανε τα τελευταία χρόνια 277 δις ευρώ! Και οι προθεσμιακές σας καταθέσεις στις τράπεζες είναι άλλα 136 δις!
Και το επίσημο Ενεργητικό των επιχειρήσεών σας, (τα λέει η ICAP αυτά) έχει φτάσει στα 700 δις!
Την ίδια ώρα αυτή η κυβέρνηση, έχει κιόλας ανακοινώσει τη χρηματοδότησή σας με 10 δις ευρώ μέσω του ΕΣΠΑ, με άλλα 7,2 δις ευρώ μέσω του Επενδυτικού Νόμου, με άλλα 6 δις μέσω των «Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα», ενώ άλλα 4 δις ευρώ σας τα χαρίζει για τις πληρωμές των ασφαλιστικών εισφορών που οφείλετε!
Τι άλλο θέλετε πια; ΄Ελεος!
Εσείς οι εφοπλιστές μας, πάλι, το έλλειμμα των 30 δις ευρώ για το οποίο πάμε να βουλιάξουμε έναν ολόκληρο λαό στη μιζέρια, ισοδυναμεί, («Καθημερινή» (8/9/2009)), με μια και μόνο παραγγελία σας για τη ναυπήγηση των νέων 777 ποντοπόρων πλοίων σας εντός του 2009!
Όσο για σας αρχοντοδεσπότες, με την αμύθητη περιουσία που δεν μπορεί να μετρηθεί καν, τι να πει κανείς, οι αριθμοί χλομιάζουν! Δισεκατομμύρια ευρώ, τεράστια φιλέτα της χώρας, χιλιάδες ακίνητα, κτήρια, μέγαρα, καταθέσεις, μετοχές, ΜΚΟ μαϊμούδες, λιβάδια, κοπάδια...
Λοιπόν; Τι θα κάνουμε Κύριοι; Βλέπετε ένα λαό στη συντριπτική του πλειοψηφία ολιγογράμματο, μαστουρωμένο απ τον μπανιστηρτζίδικο λαϊκισμό, και πανικόβλητο. Έχετε κι εσείς, -ξέρετε ποιοι- ευθύνη γι αυτή την κατάντια.
Βλέπετε αναρίθμητους προβοκάτορες να καταστρέφουν τα πάντα, να καίνε τη χώρα βάσει σχεδίου, να βομβαρδίζουν την όποια εναπομείνασα εθνική φυσιογνωμία, να διαλύουν τον κοινωνικό ιστό.
Βλέπετε μια νεολαία ζαλισμένη, και με το δίκιο της. Βλέπετε την ξευτίλα, την υποτέλεια, την υποταγή, η Ελλάδα κινδυνεύει για πρώτη φορά μετά από την ΄Αλωση της Πόλης με μια καινούργια Άλωση.
Θα το επιτρέψετε; Τι σόι αίμα κυλάει στις φλέβες σας; Πόσο νομίζετε ότι θα ζήσετε; Μια μπριζόλα χωράει η κοιλιά σας κι αυτή μετά από άδεια του γιατρού. Για τους απογόνους σας φροντίσατε δεν κινδυνεύουν για πολλές γενιές, τα είπαμε.
Δεν υπάρχει ανάμεσα σας ένας Έλληνας μωρέ, μια αληθινή Ελληνίδα, να βουρκώσει επιτέλους, γαμώ τα λεφτά σας, γαμώ; Η πατρίδα κυλιέται σαν τσούλα στα πεζοδρόμια, οι κωλοσύμμαχοι βγάζουνε όλα τους τα κόμπλεξ, οι ανθέλληνες περιμένουν σαν κοράκια να μοιράσουν τις σάρκες μας, κι εσείς μετράτε τι ακόμα θα κερδίστε απ’ αυτό το σαρακοφαγωμένο «νεοελληνικό» κρανίο, που πάνε να του αφαιρέσουν εντελώς τη φαιά ουσία απ την κρανιακή κάψα;
Τα παιδιά μας μισογραμματιζούμενα, οι γέροι μας πανικόβλητοι, οι ψυχές μας πεταγμένες στα πεζοδρόμια, τα όνειρά μας σκέτοι εφιάλτες, ηγέτες δεν έχουμε, πολιτικούς δεν έχουμε, πνευματικούς ανθρώπους δεν έχουμε, μαλάκες οι περισσότεροι, τελεία ο τόπος και πάμε για την παύλα.
ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ:
Ε, όχι λοιπόν, όχι! Εσείς κυβερνάτε! Κάντε κάτι. Τη σκόνη μονάχα να δώσετε, σώθηκε η πατρίδα. ΄Εχετε και τον τρόπο και τη δύναμη. Κρατείστε την Ελλάδα, γιατί φεύγει! Και δεν το θέλετε ούτε εσείς, που διαβάζετε την ιστορία, να σας σκατοψυχάνε οι μεταγενέστεροι! Δώσετε στην Ελλάδα τη σκόνη από τα αμύθητα πλούτη σας, για να μην διαλυθεί η σκόνη της μνήμης σας κάποτε, στους πέντε ανέμους. Κάντε αυτό που πρέπει. Τώρα. Εσείς, και αμέσως!

ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΑ: ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΑΛYTΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Εις ώτα μη ακουόντων

Από indymedia

Κράτος και ΜΜΕ ασελγούν σε έναν νεκρό 15χρονο πρόσφυγα

Το βράδυ της Κυριακής 28 Μάρτη ένα 15χρονο παιδί, πρόσφυγας από το Αφγανιστάν σκοτώθηκε μετά από έκρηξη που σημειώθηκε στα Πατήσια, ενώ η 11χρονη αδελφή και η μητέρα του τραυματίστηκαν και νοσηλεύονται. Η έκρηξη, σύμφωνα με τους μπάτσους, προκλήθηκε από μηχανισμό αποτελούμενο από σιδερένιο σωλήνα και εκρηκτική ύλη, τον οποίον βρήκαν στα σκουπίδια τα οποία έψαχναν καθημερινά προσπαθώντας να επιβιώσουν στη "γη της επαγγελίας", μακρυά από την πατρίδα τους την οποία αναγκάστηκαν να αφήσουν μη μπορώντας να επιβιώσουν εξαιτίας του ιμπεριαλιστικού πολέμου που οι σύγχρονοι σταυροφόροι έχουν κηρύξει. Συμμέτοχος στην κατοχή του Αφγανιστάν είναι και το ελληνικό κράτος.

Η "γη της επαγγελίας" των σταυροφόρων προσφέρει απλόχερα στους πρόσφυγες αλλά και στους οικονομικούς μετανάστες δουλικές συνθήκες εργασίας, αστυνομικούς βασανισμούς και εξευτελισμούς, πείνα, ή εναλλακτικά μια θέση στη κοινωνία του καταναλωτικού ονείρου, της επίπλαστης ευμάρειας με αντάλλαγμα την υποταγή και ενσωμάτωση στο σύστημα.

Αμέσως μετά την έκρηξη έπιασε δουλειά η τρομοδημοσιογραφία και τα παράγωγά της, ο ιδιοτελής κιτρινισμός της blogoσφαιρας.Το σενάριο στήθηκε. Πριν ακόμα δοθούν στη δημοσιότητα στοιχεία, είχε έρθει η καταδίκη! Τη χυδαιολογία συμπλήρωσε παρέμβαση του Χρυσοχοΐδη, σε μια ακόμη προσπάθεια να παραπλανήσει και να δημιουργήσει συναίνεση στην κρατική καταστολή και την ανελευθερία.

Στο επικοινωνιακό λοιπόν κομμάτι, το καθεστώς μοίρασε τις αρμοδιότητες της παραπληροφόρησης, ή πάρθηκαν ακόμη και από μόνες τους από φιλήσυχους και ευαίσθητους δημοσιογράφους ή σταρ της TV, που άδραξαν την ευκαιρία να συκοφαντήσουν τα κινήματα και τον ένοπλο αγώνα.

H Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς, η οποία κατονομάστηκε από όλους τους παραπάνω σαν υπεύθυνη, με ανακοίνωση ΜΗ Ανάληψης, καταρρίπτει ένα ένα τα σημεία στα οποία στηρίχτηκε η παραπληροφόρηση και ο επικοινωνικός πόλεμος του καθεστώτος. Η ανακοίνωση απορρίπτεται, αφού χαλάει το μαγείρεμα και το κυνήγι μαγισσών στο οποίο είναι πρόθυμοι να επιδοθούν.

Μετά την κοινωνία των ρουφιάνων, σειρά έχει η κοινωνία των πολιτών-δικαστών που καταδικάζουν χωρίς στοιχεία οποιονδήποτε του υποδειχθεί! Όλοι οι παραπάνω απόλυτα συντεταγμένοι με τις επιταγές της εξουσίας, θυμούνται επιλεκτικά τους μετανάστες και αναφέρονται σ΄ αυτούς με οίκτο, μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν συναισθηματική φόρτιση και τελικά κλίμα, ενώ αντίθετα στις αμέτρητες επιθέσεις, δολοφονίες και βασανισμούς μεταναστών από την κρατική καταστολή στη "γη της επαγγελίας..." δεν άνοιξαν ποτέ το στόμα τους να καταδικάσουν κανέναν. Τα κοράκια κάνουν πολιτική πάνω στο πτώμα του παιδιού και η κυριαρχία καλύπτει τα εγκλήματά της προσφέροντας σπίτι και εισόδημα στην οικογένεια. Οι μετανάστες είναι άξιοι ζωής-επιβίωσης μόνο όταν μπορούν να χρησιμοποιηθούν επικοινωνιακά.

Αυτό δεν είναι απλά επικοινωνιακός πόλεμος, είναι αλητεία!

Πυρήνες φωτιάς εν δράσει

Δημοσίευσα προχτές το κείμενό τους

και δήλωνα τη διαφωνία μου με τη δράση τους.

Χθες το βράδυ έγινε η έκρηξη στα Πατήσια.

Ένας 15χρονος Αφγανός διαμελισμένος.

Θα χαρούν κάποιοι που τα «πλουσιόπαιδα»

κατάφεραν να φάνε τον πεινασμένο μετανάστη.

Ίσως και οι ένστολοι του Λιμενικού

να γιορτάσουν σήμερα πανηγυρικά.

Τα συνθήματά τους έπιασαν τόπο άμεσα.

Ζούμε στη χώρα που γέννησε τον ανθρωπισμό…

Απάντηση στους παλαιστινιακούς γάμους

Δεν θα σας κουράσω παραθέτοντας το κείμενο.

Ανατρέξτε μόνοι σας στη διεύθυνση:

http://www.iospress.gr/ios2010/ios20100321.htm

O ιός της Κυριακής, για τους δήθεν ομαδικούς γάμους των παιδόφιλων στην Παλαιστίνη. --

Πρωθυπουργός Εξωτερικών.

Ήταν ο καταλληλότερος για τη θέση αυτή.

Την Ελλάδα δεν τη γνωρίζει,

την Εσπερία τη γνωρίζει καλύτερα.

Άλλωστε εκεί ανδρώθηκε.

Τον γνωρίζει και η Εσπερία.

Γνωρίζει τη γονιδιακή ηλιθιότητά του.

Θα βρει στην Εσπερία το χρήμα

που χρειάζονται τα νέα κομματικά τρωκτικά.

Τα παλιά έχουν τουλουμιάσει

και βγάζουν το σκασμό σήμερα.

Εφαρμόζουν την πανάρχαιη συνταγή:

«η σιωπή είναι χρυσός».

Πρωθυπουργό των Εσωτερικών

δεν έχει αποκτήσει η χώρα από τότε

που έγινε «ανεξάρτητο κράτος».