| Άρθρο του Νίκου Δήμου Οι άντρες είναι το ισχυρό φύλο και ζει επτά χρόνια λιγότερο από το ασθενές.
Από πιτσιρικάδες (Βάλε το φανελάκι σου μη κρυώσεις!!! Θες να με πεθάνεις;). Μέχρι τη στιγμή που πεθαίνεις (Γιατί με άφησες μόνη άντρα μου;).
Όταν δεν σας αγκαλιάζουμε (αδιαφορούμε). Όταν αφήνουμε τη μαμά μας (εγώ που έδωσα τη ζωή μου για σένα!). Όταν δεν την αφήνουμε (μα επιτέλους, άντρας είσαι εσύ;). Όταν σας παντρευόμαστε (σου έδωσα τα καλύτερά μου χρόνια!) Όταν δεν σας παντρευόμαστε (το ίδιο με πριν, πιο δραματικά).
Όταν δεν σας πηδάμε (κατάλαβα - δεν μπορείς!). Όταν είμαστε ευγενικοί (αδελφή είναι αυτός;) Όταν δεν είμαστε (τι αγροίκος!). Και όταν στο σεξ δεν έχουν οργασμό, ποιος φταίει;
Ένοχοι εμείς και για αυτό. Αποκλειστικά. (Δεν τα καταφέρνεις, χρυσέ μου!). Λένε ότι πίσω από κάθε μεγάλο άντρα υπάρχει μια γυναίκα. Ίσως.
Έρευνα έχει αποδείξει πως το 85% των αποφάσεων της οικογένειας παίρνονται άμεσα ή έμμεσα από τις γυναίκες (κυρίως έμμεσα). Πολύ καταπίεση όμως... Και δε φτάνει που ζείτε επτά χρόνια περισσότερο από μας, είστε και προνομιούχες στον έρωτα. Οι γυναίκες είναι ικανές για απεριόριστο αριθμό οργασμών την ημέρα. Εμείς; Και το γέλιο είναι ότι όλη την ευθύνη για την ικανοποίησή τους την έχουμε εμείς!!! Έτσι αν η κυρία είναι ανοργασμικιά, είσαι υποχρεωμένος να δουλεύεις δύο ώρες σαν χαμάλης βάζοντας όλη σου την τέχνη και όταν στο τέλος δεν τελειώσει, βγαίνεις και ο μαλάκας της υπόθεσης που δεν μπορεί να ικανοποιήσει μια γυναίκα.
Λένε πως το ωραιότερο πράγμα στον κόσμο είναι να κάνεις το κέφι σου και να σε πληρώνουν για αυτό.. Υπάρχει πιο μεγάλο κέφι από τον έρωτα; Αλλά ποιον πληρώνουν για αυτό; Όχι βέβαια τους άντρες...(ελάχιστες εξαιρέσεις) Δύο πράγματα μισούσα στη ζωή μου. Το στρατιωτικό και την εργασία. Και μ' έπιανε ζάλη όταν σκεφτόμουν πως το "ασθενές" και ωραίο φύλο δεν έχει την υποχρέωση να κάνει ούτε το ένα, ούτε το άλλο.
|
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΞΟΥΣΙA ΤΩΝ ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΩΝ. ΤΟ ΑΡΝΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΤΡΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΦΑΕΙ Ο ΛΥΚΟΣ. ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΑΝΤΡΙ ΤΟ ΤΡΩΕΙ ΣΙΓΟΥΡΑ Ο ΤΣΟΠΑΝΟΣ.
Κυριακή, Μαρτίου 21, 2010
Ας διασκεδάσουμε (;) λίγο…
Σάββατο, Μαρτίου 20, 2010
Η ‘ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ’ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΙΑ, ΟΙ ΟΠΛΟΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ …ΑΛΛΟΙ
|
Άρθρο της Νίνας Γεωργιάδου, Μάρτιος αυτού του εθνοσωτήριου έτους, που δεν έχει τελειωμό
«Τα μαθητικά μου χρόνια τα πέρασα, στο μεγαλύτερό τους μέρος, μέσα στη δικτατορία, στην άκρη της ελληνικής εσχατιάς (πάντα μου άρεσε αυτή λέξη). Ήταν η εποχή που, όπου δεν έφτανε ο στρατιωτικός νόμος, τον υποκαθιστούσε επάξια ο σχολικός. Κάποιοι λίγοι δάσκαλοι, οι ‘φωτισμένοι της εποχής, οι πρωτοπόροι’ ανέβαιναν στα μπαλκόνια και με παλμό προπαγάνδιζαν την ‘εθνοσωτήρια επανάσταση’. Τις νύχτες, εθελοντικά πάλι, στεκόντουσαν στις γωνιές των δρόμων του χωριού, έκοβαν κίνηση και ό,τι έπιανε η άκρη του τσακίρικου ματιού τους, δεν το κρατούσαν εγωιστικά για τον εαυτό τους. Το μοιραζόντουσαν μ’ αυτούς που ήξεραν να αξιοποιούν πληροφορίες.
Τα πρωινά της Κυριακής, οπωσδήποτε μετά τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό, αυτοί οι λίγοι πρωτοπόροι δάσκαλοι ξεκουράζονταν στο καφενείο, παρέα με τον παπά και τον ενωμοτάρχη.
Περνούσαν οι μήνες και τα χρόνια μέσα στο στάσιμο αέρα του χωριού και την ακινησία του φόβου. Κάποια μέρα έγινε μια μεγάλη γιορτή στο Δημαρχείο. Ο διορισμένος από τη χούντα δήμαρχος και ο επιθεωρητής εκπαίδευσης ήταν πολύ συγκινημένοι.
Την προηγούμενη μέρα στο σχολείο ο επιθεωρητής είχε ελέγξει σε όλες τις τάξεις με τους σαράντα μαθητές αν είχαμε κομμένα τα νύχια και αν φορούσαμε παπούτσια. Έστειλε θυμωμένος στο σπίτι του το Γαβρήλο γιατί ήταν ξυπόλητος, μας άκουσε να απαγγέλλουμε όλοι μαζί την προπαίδεια του 7 και μετά μας χειροκρότησε που τραγουδήσαμε τόσο ωραία και δυνατά «της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό». Μετά έπεσε ο πίνακας γιατί στηριζόταν σε τρία μόνο πόδια που το ένα το είχε φάει λίγο ο σκώρος. Η δασκάλα ντράπηκε, ο κύριος επιθεωρητής όμως ήταν πολύ καλός και της είπε, «μη στενοχωριέστε, συμβαίνουν αυτά».
Στη γιορτή του Δημαρχείου νόμιζα ότι ο Δήμαρχος και ο Επιθεωρητής ήταν συγκινημένοι που είχαμε όλοι κομμένα νύχια και δεν είχε καταλάβει ότι τα είχαμε φάει γρήγορα στο διάλειμμα γιατί μας προειδοποίησε η δασκάλα. Όμως έκανα λάθος. Η γιορτή ήταν για άλλο λόγο. Φορούσαμε τη στολή της παρέλασης γιατί οι ποδιές μας ήταν παλιές και ξεβαμμένες. Η κυρία Σταματία, που μας είχε μάθει ότι η πιο μεγάλη λέξη όταν παίζαμε κρεμάλα, ήταν ο «κομμουνιστοσυμμορίτης» φορούσε το καλό της ταγιέρ και μας έκανε το μαέστρο για να τραγουδήσουμε πάλι νέα και δυνατά, «της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό». Μετά μίλησε ο κύριος Δήμαρχος και μετά ο κύριος Επιθεωρητής και είπαν ότι η γιορτή γίνεται για «να βραβεύσουμε έναν σπουδαίον διδάσκαλον, έναν υψηλού φρονήματος πατριώτην, έναν πιονιέρο της Εθνοσωτηρίου Επαναστάσεως, που δίδει καθημερινώς την μάχην δια την προκοπήν της εκπαιδεύσεως και της Πατρίδος και αποτελεί πρότυπον δια την νεολαίαν μας», που έχει τόσο ωραία κομμένα τα νύχια της, σκέφτηκα εγώ αλλά αυτοί δεν το είπαν. Αργότερα έμαθα ότι πιονιέρος δεν είναι το πιόνι αλλά ο πρωτοπόρος. Στη γιορτή ήταν και ο κύριος Ενωμοτάρχης με τη στολή του και το όπλο του και τη γυναίκα του.
Έτσι βράβευσαν το κύριο Επαμεινώνδα που είχε βγάλει τους πιο πολλούς λόγους στα μπαλκόνια, που στεκόταν ακούραστα στις γωνιές των δρόμων κάθε βράδυ και έπαιζε κάθε Κυριακή τάβλι στο καφενείο με τον κ. Ενωμοτάρχη».
Βλέποντας στην τηλεόραση αποσπάσματα από τη φιέστα του υπουργείου παιδείας και δια βίου μάθησης, θρησκειών, κατάρτισης, κλπ κλπ για τις κενοτόμες, συγνώμη, καινοτόμες δράσεις στα σχολεία, μου ήρθε στο νου αυτή η ιστορία.
Τι παράξενο πράγμα κι αυτός ο συνειρμός.
Να ήταν άραγε η δήλωση του πρωθυπουργού; " Η εκδήλωση αυτή αποδεικνύει πως στα σχολεία μας έχουμε σπουδαίους ανθρώπους, που τη μάχη τη δίνουν μέσα από τη δουλειά τους έμπρακτα και καθημερινά".
Να ήταν οι δηλώσεις της κυρίας υπουργού; «Η νεολαία μας έχει ανάγκη από πρότυπα. Τα πρότυπα είναι από δω και όχι από κει», είπε δείχνοντας τους πιονιέρους εκπαιδευτικούς που ετοιμάζονταν να βραβευθούν.
Ή να ήταν ο κουμπορόφορος σωματοφύλακας.
Μπορεί πάλι και να ήταν το πνεύμα ομοψυχίας και πατριωτισμού που διαρρέει τις μέρες μας. Σίγουρα πάντως δεν ήταν η ηλεκτρονική σκακιέρα ή η ηλεκτρονική κλεψύδρα. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και οι συνειρμοί της!
Από κει ήταν οι άλλοι. Αυτοί που φώναζαν πως οι ωρομίσθιοι έχουν έξι μήνες να πληρωθούν. Αυτοί που δεν θα μπορέσουν ποτέ τους να γίνουν πρότυπα. Γιατί η νεολαία μας σήμερα, αυτή που χειμάζεται από το εξοντωτικό, καταθλιπτικό, αλλοπρόσαλλο σχολείο για να βγει στην αγορά της flexicurity εργασίας, με όρους καλτσοδέτας δηλαδή, πρέπει να μάθει έγκαιρα τι πρότυπα επιτρέπεται να έχει.
Οι άλλοι δε χωράνε.
Όσο για τους «σπουδαίους εκπαιδευτικούς με τις καινοτόμες δράσεις», δεν αφορούν σίγουρα αυτούς που καταθέτουν τη ψυχή τους σε σχολεία που τρέχουν, μπάζουν, βουλιάζουν, και βάφουν μόνο τους τις ξηλωμένες αίθουσες, και εξορμούν για τον άπορο Γαβρήλο που σήμερα μπορεί να έχει παπούτσια αλλά με τρύπιες σόλες και ανεβάζουν θεατρικές παραστάσεις και κάνουν εκθέσεις φωτογραφίας ενάντια στη φτώχεια και τον πόλεμο και μαθαίνουν ελληνικά στους μετανάστες και δεν κάνουν παραπαιδεία και στο χρόνο που δεν περισσεύει αφηγούνται στους μαθητές τους όνειρα και ελπίδες.
Να θυμηθώ μόνο να κόψω τα νύχια μου, γιατί οι καιροί είναι περίεργοι.
.
|
Υ.Γ. δικό μου.
Ωμό κι αληθινό το άρθρο της Ν. Γεωργιάδου.
Μακάρι να το διαβάσουν πολλοί.
Θα καταλάβουν ποιον πόνο έβγαζα
φωτογραφίζοντας «δασκάλους» στα βιβλία μου.
Νιώθω πως δεν είμαι μόνος
όταν αφουγκράζομαι τέτοια γραπτά.
Σ’ ευχαριστώ, Νίνα.
Παρασκευή, Μαρτίου 19, 2010
(Γ. Σουρής 1853-1919)
Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
να ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Να ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Πέμπτη, Μαρτίου 18, 2010
Μην εμπιστεύεστε ούτε το internet
Ο γάμος της δημοσιογραφικής απάτης με τη σιωνιστική προπαγάνδα
Οργή, αλλά όχι έκπληξη, ένιωσαν τα μέλη του Συλλόγου Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Ιντιφάντα, όταν αντίκρισαν δημοσίευμα της εφημερίδας Αδέσμευτος Τύπος σχετικά με το μαζικό γάμο ανδρών της Χαμάς με μικρά κορίτσια προεφηβικής ηλικίας. Όπως αναφέρουν: "Αν και σε φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε καν να χάσει κανείς το χρόνο του ασχολούμενος με αυτήν την ολοφάνερα ψευδή αθλιότητα, θα πρέπει να τοποθετηθούμε μιας και μια καθημερινή εφημερίδα επικύρωσε την κατασκευή που κυκλοφορούσε για καιρό στο διαδίκτυο".
Σε ανακοίνωσή τους, τα μέλη του Συλλόγου διευκρινίζουν ότι:
1. Τέτοιος γάμος μικρών κοριτσιών δεν υπήρξε ποτέ και είναι πάρα πολλές οι διαψεύσεις της παλαιστινιακής πλευράς που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο -δυστυχώς όταν πρόκειται να συκοφαντήσουν τους "βάρβαρους παλαιστίνιους", ορισμένοι δεν μπαίνουν στον κόπο να διασταυρώσουν τις "πληροφορίες" τους. Την είδηση διέψευσε ακόμα και αυτόπτης μάρτυρας δημοσιογράφος, κάθε άλλο παρά φιλικά διακείμενος προς τη Χαμάς. Οι διαψεύσεις αυτές έγιναν αποδεκτές εδώ και 6 μήνες ακόμα και από συντηρητικό φιλοϊσραηλινό ενημερωτικό site. Η ηλεκτρονική απάτη έχει καταχωρηθεί εδώ και μήνες σε σχετικό ιστοτόπο που ξεσκεπάζει τέτοιες απάτες.
2. Στις φωτογραφίες που κυκλοφορούν, εμφανίζονται οι γαμπροί με τα παρανυφάκια.
3. Το τοπικό έθιμο είναι να μην εμφανίζεται η νύφη καθόλου, στον χώρο των ανδρών προσκεκλημένων κατά τη διάρκεια της γαμήλιας τελετής -επομένως δεν μπορούν να υπάρξουν οποιεσδήποτε φωτογραφίες νυφών ή "νυφών".
Ο Σύλλογος επισημαίνει ότι "η συγκεκριμένη 'είδηση', που κυκλοφόρησε λίγο μετά το σφαγιασμό των κατοίκων της Γάζας από τον ισραηλινό στρατό, δεν έχει παρά ένα σκοπό: να συκοφαντήσει τους Παλαιστίνιους ως βαρβάρους και κατ' αυτόν τον τρόπο να δικαιολογήσει εμμέσως τα διαπραττόμενα σε βάρος τους εγκλήματος. Δεν πρόκειται για τη μοναδική τέτοια 'είδηση', μιας και το διαδίκτυο έχει αποδειχτεί πρόσφορο πεδίο για τη δράση της σιωνιστικής προπαγάνδας. Δυστυχώς η κυκλοφορία, με 6 μήνες καθυστέρηση, της 'είδησης' στην Ελλάδα σε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που έχει κατακλύσει τους λογαριασμούς μας στο internet, που έχει δημοσιευθεί σε δεκάδες blogs μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα και τελικά η αναδημοσίευση (και μάλιστα 'κατ' αποκλειστικότητα' όπως περηφανεύεται ο... 'Αδέσμευτος' Τύπος ) αποδεικνύουν ότι στη χώρα μας δεν ευδοκιμεί μόνο ο αντισημιτισμός αλλά και η ισλαμοφοβία".
Τέλος, τα μέλη του Συλλόγου καλούν την εφημερίδα Αδέσμευτος Τύπος να επανορθώσει, αλλά και τους πολίτες να μη δέχονται χωρίς κριτικό έλεγχο τέτοιου είδους "ειδήσεις" που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.
Τετάρτη, Μαρτίου 17, 2010
Το αμάξι του Παναγόπουλου
Τρίτη, Μαρτίου 16, 2010
Δες τη θετική πλευρά της ζωής..."
|
|
Υ.Γ.
Αυτός πρέπει να συλληφθεί.
Μέχρι πέρυσι δήλωνε εισόδημα 8.000 Ευρώ.
Έρχεται το μάνα-Ευρώ εξ ουρανού
Διάβασα με έκπληξη την είδηση;
Ναι, γιατί πίστευα ότι ο Ιερώνυμος
δεν θα έπεφτε τόσο χαμηλά.
Κατέφυγε κι αυτός σε προσευχές
για την ανάκαμψη της οικονομίας μας.
Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς σ’ αυτή
τη βέβηλη ανακοίνωση.
Θα μπορούσαν τα κλεφτρόνια του θεού
να βγάλουν το σκασμό,
όπως τον έβγαζαν με αυτοκράτορες και σουλτάνους.
---------------------------------------------------------
Σε προσευχές προς τον Θεό και τις πρεσβείες της Παναγίας
καταφεύγει η Εκκλησία προκειμένου
να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση.
Σε εγκύκλιό της που θα αναγνωστεί την Κυριακή
στους ναούς όλης της Εκκλησίας της Ελλάδος
η Ιερά Σύνοδος δηλώνει ότι προσεύχεται στον Θεό
«να δίνει στους πολιτικούς,
οι οποίοι χειρίζονται τα δημόσια πράγματα,
ιδίως αυτή την κρίσιμη περίοδο,
δύναμη, έμπνευση, σύνεση, εφευρετικότητα, αγωνιστικότητα,
όχι μόνον για να βρουν λύση
και να αντιμετωπίσει η πατρίδα μας την κρίση,
αλλά και για να βελτιώσουν και να εκσυγχρονίσουν
τους κοινωνικούς θεσμούς,
όπως και να αντιμετωπίσουν με περισσότερη ευαισθησία
και δικαιοσύνη εκείνους που είναι αναγκασμένοι
να σηκώσουν δυσβάσταχτα φορτία».
Σύμφωνα με την Ιερά Σύνοδο,
«υπάρχει ελπίδα» για την έξοδο από την κρίση.
Στιγματίζοντας επίσης όλους όσοι ευθύνονται
για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα
δηλώνει ότι «η Εκκλησία ελέγχει την αμαρτία,
αλλά αγαπά τον αμαρτωλό».
Η Σύνοδος αποδίδει την ευθύνη για την οικονομική κρίση
«σε όσους κατά καιρούς διαχειρίζονται τα κοινά πράγματα,
όταν δεν δίνουν σωστές κατευθύνσεις,
αλλά προκαλούν ακόμη περισσότερο,
όταν δεν διαχειρίζονται καλά τους εισπραττόμενους φόρους
οι οποίοι πρέπει να είναι ανταποδοτικοί,
όταν δεν μιλούν την αλήθεια,
δεν σέβονται τους ανθρώπους που τους εμπιστεύθηκαν
και δεν λαμβάνουν αποφάσεις με υψηλό αίσθημα δικαιοσύνης».
Προσθέτουν εξάλλου ότι η ευθύνη τους είναι μεγάλη,
«διότι, κατά τον Μέγα Βασίλειο,
“τα των αρχόντων κακά, συμφορά τοις αρχομένοις γίνεται”».
Η απόφαση για την αποστολή εγκυκλίου στους πιστούς
ελήφθη την περασμένη Παρασκευή
από τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο
και τους 12 μητροπολίτες-μέλη της Ιεράς Συνόδου.
Σύμφωνα με πληροφορίες,
τη σύνταξη της εγκυκλίου ανέλαβε
ο εκπρόσωπος Τύπου της Συνόδου,
Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος.
Ποιμενάρχης μιας μικρής επαρχίας,
ο κ. Ιερόθεος αποτελεί έναν από τους
στενότερους συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου.
Θεολόγος από τους καλύτερους που διαθέτει
η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος,
ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου στην τρισέλιδη εγκύκλιο που συνέταξε
αναφέρεται στα όσα ορίζουν οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας
Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιερός Χρυσόστομος.
Υ.Γ.
Μην ανησυχείτε, Χριστιανοί.
Ο θεός είναι μεγάλος.
Θ’ αρχίσει να βρέχει Ευρώ σε λίγο.
Το μάνα του τέλειωσε.
Δευτέρα, Μαρτίου 15, 2010
Τέλος εποχής
Άρθρο του Χρύσανθου Λαζαρίδη
Το 1981, όταν πρωτο-ήλθε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία
δεν περιορίστηκε στην απλή διαχείριση.
Προσπάθησε να θέσει τις βάσεις μιας μακροχρόνιας καθεστωτικής επιβολής.
Ώστε όταν κυβερνά να είναι ανεμπόδιστο,
κι όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση
να μην αφήνει το αντίπαλο κόμμα να κυβερνήσει…
Έτσι ώστε η Νέα Δημοκρατία – το αντίπαλο κόμμα –
να περιορίζεται απλώς στο ρόλο μιας «βραχυχρόνιας κυβερνητικής παρένθεσης».
Ίσα – ίσα για να μπορεί το ΠΑΣΟΚ να αυτο-εκκαθαριστεί
και να επιστρέψει σύντομα δριμύτερο στην εξουσία...
Η στρατηγική αυτή στηρίχθηκε σε πέντε πυλώνες:
* Πρώτον στους αγρότες, οι οποίοι τότε
πλησίαζαν το 30% του ενεργού πληθυσμού.
Το ΠΑΣΟΚ μετέτρεψε τους υποτυπώδεις παραγωγικούς συνεταιρισμούς
που προϋπήρχαν σε πρότυπα καταναλωτικών συνεταιρισμών που διένειμαν επιδοτήσεις.
Βαθμιαία οι αγρότες «εθίστηκαν» στις επιδοτήσεις
που έπαιρναν από τη Ευρωπαϊκά ταμεία.
Σε συνδυασμό και με τα ΜΟΠ (Μεσογειακά Ενοποιημένα Προγράμματα) που τότε «απέσπασε» ο Ανδρέας Παπανδρέου, στην ελληνική περιφέρεια έρευσε χρήμα ως τότε πρωτόγνωρο…Οι τοπικές κοινωνίες έμαθαν κι αυτές στο εύκολο χρήμα, αναβαθμίστηκε ο τρόπος ζωής τους, αλλά όχι η παραγωγική βάση τους. Το καταναλωτικό τους επίπεδο εκτινάχθηκε, ενώ η ανταγωνιστικότητά τους κινήθηκε ακριβώς αντίθετα: σταθερά αποδυναμώθηκε.
Αρχιτέκτονας αυτού του «εκσυγχρονισμού», ο τότε υπουργός Γεωργίας και μετέπειτα Πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης.
* Δεύτερον, το ΠΑΣΟΚ στηρίχθηκε στους λεγόμενους «μικρομεσαίους», δηλαδή τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ο αριθμός των οποίων πολλαπλασιάστηκε. Αλλά δεν βελτιώθηκαν οι συνθήκες ανταγωνισμού. Έτσι δημιουργήθηκε το φαινόμενο του «πολύ-εμπορισμού»: άνοιγαν πολλά «μαγαζάκια», αλλά ακόμα και τα πιο επιτυχή εξ αυτών ήταν κατά κανόνα βραχύβια…
Επίσης, δε δημιουργήθηκαν συνθήκες ανάδειξης νέας επιχειρηματικής τάξης μέσα από την αγορά. Αναδείχθηκαν πολλές νέες επιχειρήσεις δια της συμμετοχής σε κρατικές προμήθειες.
Οι μικρομεσαίοι έγιναν έμμεσα κρατικοδίαιτοι και οι πιο επιτυχείς εξ αυτών έπαψαν να είναι «μικρομεσαίοι», γιγαντώθηκαν κι έγιναν άμεσα κρατικοδίαιτοι.
Τελικώς η ίδια η «επιχειρηματικότητα» στην Ελλάδα έγινε κρατικοδίαιτη.
* Τρίτον, το ΠΑΣΟΚ στηρίχθηκε στην δημοσιοϋπαλληλία, την οποία διόγκωσε: Με αθρόες προσλήψεις, με γιγαντισμό των ΔΕΚΟ, με μετατροπή πολλών ιδιωτικών επιχειρήσεων σε «προβληματικές» που κρατικοποιήθηκαν, και αργότερα με τη διάχυση των «δημοτικών επιχειρήσεων». Αυτές μετέφεραν τη δημοσιοϋπαλληλία στην περιφέρεια, κι άρχισαν να «απορροφούν» πρώην αγροτικούς πληθυσμούς που εγκατέλειπαν την γη ή έβρισκαν «παράλληλη απασχόληση» έξω από το χωράφι.
Έτσι οι δημόσιοι υπάλληλοι σχεδόν τριπλασιάστηκαν από το 1981. Από το 4-5% περίπου του συνολικού ενεργού πληθυσμού το 1981, έφτασαν το 13% του συνολικού ενεργού πληθυσμού σήμερα! Όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν ξεπερνούν κατά μέσον όρο το 2-2,5%. Ήταν ήδη πριν το ΠΑΣΟΚ διογκωμένος ο δημόσιος τομέας – 30% μεγαλύτερος – κι έγινε πενταπλάσιος!
* Τέταρτον, το ΠΑΣΟΚ εξ αρχής έλεγξε την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πολλαπλασίασε τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, πολλαπλασίασε τους φοιτητές και τις οργανικές θέσεις των καθηγητών, χωρίς να αναβαθμίσει την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης. Η Ελληνική έρευνα έμεινε πίσω, το «αντίκρισμα» των ελληνικών πτυχίων υποχώρησε, αλλά δημιουργήθηκε μια ολόκληρη στρατιά «καθηγητών», που επιλέχθηκαν και προάγονται κατά κανόνα με πολιτικά και ιδεολογικά κριτήρια.
Η ψευτο-«προοδευτικότητα» ηγεμονεύει παντού. Ασφαλώς υπάρχουν και πολλοί μη αριστεροί πανεπιστημιακοί, οι οποίοι, όμως, είναι ίσως οι πιο «φοβισμένοι» Έλληνες πολίτες. Συνήθως κρύβουν τις απόψεις τους. Συνηθέστερα παριστάνουν τους «προοδευτικούς» για να επιβιώσουν. Ενίοτε προπηλακίζονται από «ομάδες κρούσης» έξω-πανεπιστημιακών αριστεριστών και αναρχικών. Πολύ συχνά υποχρεώνονται σε συναλλαγή μαζί τους.
Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια ζουν μέσα σε συνθήκες ιδεολογικής τρομοκρατίας και συναλλαγής κυκλωμάτων. Που εκτός της συντεχνιακής τους στήριξης φροντίζουν και για την υπεράσπιση της δικής τους «πολιτικής ορθότητας».
Με την απόλυτη κυριαρχία των άκαπνων νέο-αριστερών στα Πανεπιστήμια δημιουργήθηκε μια στρατιά διανοούμενων «γνωμηγετών» (opinion leaders), πρόθυμων να αποδομήσουν κάθε πολιτική πρόταση που αμφισβητεί τα στερεότυπα της Αριστεράς και να στηρίξουν κάθε αντίστοιχη πρόταση που τα υπερασπίζεται και τα αναπαράγει.
Ο δημόσιος λόγος της Ελλάδας είναι ο πιο «κολλημένος» σε ψευτο-προοδευτικές εμμονές απ’ όλη την Ευρώπη!
Η Αριστερά στα Πανεπιστήμια έχει εξελιχθεί πλέον από εξω-θεσμική «ατμομηχανή Προόδου», όπως φιλοδοξούσε να είναι στη δεκαετία του ’70, σε τροχοπέδη συντήρησης, σε παράγοντα διανοητικής κι ερευνητικής αποτελμάτωσης, σε συμμαχία «διάσωσης» προσωπικών φέουδων και προνομίων.
* Τέλος, το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να ελέγξει τα ΜΜΕ. Όταν ήλθε στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, ο Κεντροαριστερός τύπος είχε υπεροχή κυκλοφορίας της τάξης του 60-40%. Σήμερα η υπεροχή αυτή είναι της τάξης του 85-15%! Παράλληλα, όμως, δημιουργήθηκαν κανάλια και ραδιοφωνικοί σταθμοί, όπου η κεντροαριστερά ηγεμονεύει σχεδόν απόλυτα. Ακόμα και στα κρατικά κανάλια. Ακόμα και επί Νέας Δημοκρατίας!
Είναι χαρακτηριστικό ότι αν τολμούσε να πει κανείς στην Ελλάδα αυτά που δήλωσαν κατά καιρούς η Σοσιαλίστρια Σεγκολέν Ρουαγιάλ ή ο Κεντροδεξιός Νικολά Σαρκοζύ στη Γαλλία, ο Σοσιαλιστής Θαπατέρο στην Ισπανία ή ο Εργατικός Γκόρντον Μπράουν στη Βρετανία, ή ο Σοσιαλδημοκράτης Γκέρχαρτ Σρέντερ στη Γερμανία, θα τον κατήγγελλαν εδώ ως «ακροδεξιό», ή «νεοφιλελεύθερο» (ενίοτε ως και τα δύο).
Οι απόψεις μεγάλου φάσματος της Ελληνικής κοινωνίας και της Ευρωπαϊκής Πολιτικής, υπό-εκπροσωπούνται στο δημόσιο λόγο και στα ΜΜΕ. Αντίθετα, οι απόψεις της Αριστεράς (και της άκρας Αριστεράς) υπέρ-εκπροσωπούνται.
Αυτό είναι αποτέλεσμα επιβολής της Αριστεράς στα ΜΜΕ, που όμως δεν λειτουργεί υπέρ των κομμάτων της Αριστεράς. Λειτουργεί υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Ως δύναμη στήριξής του όταν είναι στην Κυβέρνηση, κι ως «δύναμη κρούσης» κατά της κυβέρνησης (της ΝΔ) όταν το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στην Αντιπολίτευση.
Καταρρέουν και οι πέντε πυλώνες!
Αυτοί οι πέντε «πυλώνες» καθεστωτικής ισχύος του ΠΑΣΟΚ φαίνονται σήμερα να υποχωρούν:
* Η αγροτική τάξη έχει ήδη συρρικνωθεί περίπου στο μισό του 1981. Το 2013 λήγουν οι αγροτικές επιδοτήσεις των Βρυξελλών. Κι είναι δύσκολο να σταθεί μη επιδοτούμενη αγροτική παραγωγή, σε μια αγορά, όπου υπάρχουν τόσες στρεβλώσεις, ώστε η τεράστια ψαλίδα τιμών ανάμεσα στο ράφι και στο χωράφι αποθαρρύνει πια τους πάντες.
Κυριολεκτικά οι αγρότες μας είναι στον αέρα μετά το 2013.
Πέρσι η ψυχορραγούσα κυβέρνηση της ΝΔ τους έδωσε κάποια «ψίχουλα». Φέτος δεν πήραν τίποτε. Αλλά και το ΠΑΣΟΚ έχασε τα τελευταία υπολείμματα της στήριξής του ανάμεσα στους αγρότες. Από τους οποίους πολλοί το ψήφισαν τον Οκτώβριο. Αλλά τώρα νιώθουν «κοψοχέρηδες»…
* Οι μικρομεσαίοι υπέστησαν ένα πλήγμα από το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ το 1999-2000 με την κατάρρευση του Χρηματιστηρίου. Αλλά τότε έχασαν σημαντικό μέρος των αποταμιευμάτων τους, δεν έχασαν τα μέσα να βγάζουν χρήματα. Διατήρησαν τα μαγαζιά τους.
Τώρα, με τα μέτρα που εξήγγειλε το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά πολλοί απ’ αυτούς θα βάλουν λουκέτο.
Κι είναι ο τρόμος και ο «τρόπος» που τους απομακρύνει από το ΠΑΣΟΚ, περισσότερο ίσως απ’ αυτά καθαυτά τα μέτρα:
Ο τρόμος αυτού που βλέπουν να έρχεται, και ο τρόπος με τον οποίο τους ξεγέλασαν. Τους έταξαν παροχές που θα τόνωναν την αγορά και τώρα τους πνίγουν κάθε ανάσα. Κυριολεκτικά τους καταδικάζουν σε ασφυξία.
Πριν από πέντε μήνες καταψήφισαν τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος τους είχε υποσχεθεί δύο δύσκολα χρόνια. Και ψήφισαν το Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος τους υποσχέθηκε ένα νέο «πάρτι παροχών» και («πράσινης») ανάπτυξης. Για να τους φέρει τελικά ένα εφιάλτη πρωτοφανούς συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης χωρίς τέλος. Μπροστά στην οποία τα μέτρα που είχε εξαγγείλει ο Κώστας Καραμανλής τον περασμένο Σεπτέμβριο μοιάζουν σήμερα με απλό «χάδι»…
* Η δημοσιουπαλληλία, ο πιο σκληρός πυρήνας του ΠΑΣΟΚικού καθεστώτος, δέχεται σήμερα το πιο καίριο πλήγμα από τα μέτρα της Κυβέρνησης. Εδώ η συνολική μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος είναι της τάξης του 10% άμεσα. Και μάλιστα από ένα κόμμα που τους έταζε «λαγούς με πετραχήλια» και τους βεβαίωνε ότι «λεφτά υπάρχουν» μόλις πριν έξη μήνες!
Οι δημόσιοι υπάλληλοι πλήττονται άμεσα και σκληρά από τα πρωτογενή αποτελέσματα της προσαρμογής που επιβάλλουν οι Βρυξέλλες.
Οι μικρομεσαίοι πλήττονται από τα δευτερογενή αποτελέσματα, δηλαδή από την ύφεση που θα προκληθεί. Που θα είναι βαθιά και αυτοτροφοδοτούμενη.
Η δημοσιονομική προσαρμογή των ετών 1985-87 ήταν ίσως σκληρότερη σε πραγματικούς όρους (μηδενικές ονομαστικές αυξήσεις επί δύο χρόνια σε συνθήκες μέσου πληθωρισμού 17%), όμως τότε τα βασικά «κεκτημένα» είχαν διατηρηθεί, η υποτίμηση του νομίσματος αύξησε την εγχώρια ζήτηση και υπήρχε ρευστότητα σε ένα περιβάλλον όπου ο ιδιωτικός τομέας είχε πολύ χαμηλή δανειακή επιβάρυνση.
Τώρα ο συνδυασμός πρωτογενών και δευτερογενών αποτελεσμάτων σε συνθήκες χαμηλής ανταγωνιστικότητας, έλλειψης ρευστότητας και σε περιβάλλον υψηλής δανειακής εξάρτησης του ιδιωτικού τομέα, δημιουργεί αληθινό εφιάλτη.
Η διετία 1985-87 εξανάγκασε τους πάντες σε περιστολή της δαπάνης.
Η τωρινή «προσαρμογή» οδηγεί σε χρεοκοπία.
* Τα Πανεπιστήμια έχουν ήδη φτάσει στα όριά τους από τη δράση των εξω-πανεπιστημιακών. Η κοινωνική ένταση που θα προκύψει δεν προμηνύει τίποτε καλό για τα ίδια τα Πανεπιστήμια, που θα βρεθούν στο επίκεντρο των συγκρούσεων. Πολύ περισσότερο που τα κονδύλιά τους κόβονται και οι συμμαχίες που διατηρούσαν τον έλεγχο της «προοδευτικότητας» θρυμματίζονται.
* Τέλος, η ύφεση θίγει και τη διαφημιστική αγορά, περιορίζοντας τα έσοδα και των ΜΜΕ. Πολλά των οποίων αντιμετωπίζουν, επί πλέον, πρόβλημα αξιοπιστίας. Και δεν είναι τυχαία η σταθερή και ιλιγγιώδης μείωση των πωλήσεών και της κυκλοφορίας τους. Που έχει πέσει κατά 80% σε σχέση με το 1990 και κατά 60% σε σχέση με το 2000!
Τέτοια πτώση κυκλοφορίας είναι ουσιαστικά συρρίκνωση επιρροής. Τα ΜΜΕ ελέγχονται πάντα από την Κεντροαριστερά, αλλά η επιρροή τους στην κοινωνία είναι όλο και μικρότερη.
Έκρηξη ή ενδόρρηξη
Σήμερα συντελείται αληθινό «τέλος εποχής». Συνθλίβονται όλοι οι πυλώνες του καθεστώτος που εγκαταστάθηκε μετά το 1981 και αναπαραγόταν έκτοτε. Με όλο και μεγαλύτερες δυσκολίες. Με όλο και σοβαρότερες αντιφάσεις. Αλλά αναπαραγόταν, πάντως…
Το ερώτημα είναι αν θα διαλυθεί με κοινωνική «έκρηξη», δηλαδή εκτόνωση προς τα έξω, ή πολιτική «ενδόρρηξη», δηλαδή απορρόφηση εντάσεων και εκτόνωση προς τα μέσα.
Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί απεγνωσμένα να συμβεί το δεύτερο. Να στραφεί η μήνις της κοινωνίας κατά της Νέας Δημοκρατίας, που κυβερνούσε ως πρόσφατα, έχει κι αυτή τις ευθύνες της αναμφίβολα, αλλά οι ευθύνες της αφορούν ότι δεν άλλαξε το σύστημα που το ΠΑΣΟΚ θεμελίωσε και που το ίδιο το ΠΑΣΟΚ υπερασπίστηκε φανατικά. Μέχρι που διαλύθηκε στα χέρια του…
Η Νέα Δημοκρατία από την πλευρά της, προσπαθεί κι εκείνη να συμβεί το δεύτερο: Να αλλάξει το πολιτικό σύστημα με μια νέα Μεταπολίτευση. Που προϋποθέτει, βέβαια, μια διαφορετική – πολύ διαφορετική – Νέα Δημοκρατία.
Το τι ακριβώς θα προκύψει, εξαρτάται από το αν θα προλάβει η Νέα Δημοκρατία να αλλάξει δραστικά – και να πείσει για την αλλαγή της αυτή – πριν τα πάντα διαλυθούν στα χέρια ενός ΠΑΣΟΚ, που δεν μπορεί ούτε να διασώσει το σύστημα που το ίδιο θεμελίωσε, ούτε να διαχειριστεί την ομαλή μετάβαση σε κάποιο άλλο.
Τραγική ειρωνεία: Το ΠΑΣΟΚ σήμερα ενταφιάζει αυτό που το ίδιο εξέθρεψε, επέβαλε, υπερασπίστηκε και διαχρονικά στηρίχθηκε πάνω του…
Αληθινό «τέλος εποχής»!
Κυριακή, Μαρτίου 14, 2010
Παρά-πληροφόρηση στο internet ή αλλιώς πώς κατασκευάζεται η ιστορία.
Κυκλοφορεί ασύστολα το κείμενο και οι φωτογραφίες.
Οι αφελείς πιστεύουν στην εικόνα.
Οι σοφοί διαβάζουν και το πρόστυχο κείμενο.
Βυσσοδομεί ο ρατσισμός κατά των Αράβων.
Κανείς όμως δεν είπε σ’ όλους αυτούς
πως τα κοριτσάκια αυτά είναι παρανυφάκια
στους γάμους της χήρας-μάνας τους.
Πρέπει να εξαφανιστεί η φυλή των Αράβων.
Είναι βάρβαροι αυτοί οι Ασιάτες.
Πρέπει να τους στείλουμε Μεγαλέξανδρους.
Ή πρέπει να στείλουμε ένα νέο Χίτλερ
στους κατασκευαστές αυτών των σκευωριών.
Θ’ αλλάξει τίποτε;
ΟΧΙ.
Παραθέτω το κείμενο και μια φωτογραφία
και βγάλτε μόνοι τα συμπεράσματά σας
για το πώς κατασκευάζεται η αλήθεια
και μέσα στο διαδίκτυο.
----------------------------------------------------------------------
«Ένα γκαλά έγινε στη Γάζα.
Ο Ιμάμης ευλόγησε το γάμο 450 ζευγαριών.
Η πλειοψηφία των γαμπρών ήταν απο 25 μέχρι 30 ετών
και η πλειοψηφία των νυφών ήταν ΚΑΤΩ ΑΠΌ 12 ΕΤΩΝ.
Ο κόσμος αγνοεί ότι οι πιο αποτρόπαιες υποθέσεις
σεξουαλικής κακοποίησης σε παιδιά,
βασανιστηρίων και σοδομισμού
λαμβάνουν χώρα στην καρδιά της Γάζας.
Οι γάμοι των παιδόφιλων της Χαμάς
γίνονται με παιδιά μόλις 4 ετών,
κι αυτό με την άδεια του ισλαμικού νόμου.
Αυτή η πληροφορία αποκαλύφτηκε από τον Δρ Paul L.Williams,
και εκδόθηκε και μεταφράστηκε στη Βραζιλία.
Μεγάλοι μουσουλμάνοι αξιωματούχοι,
όπως ο Mahmud Zahar, ένας ηγέτης της Χαμάς
συγχάρηκαν προσωπικά τα ζευγάρια
κατά τη διάρκεια αυτής της τελετής
που ήταν πολύ προσεκτικά οργανωμένη.
" Είμαστε στην ευχάριστη θέση να πούμε στην Αμερική
ότι δε μπορεί να σας στερήσει αυτή τη χαρά "
είπε ο Zahar στους γαμπρούς,
που ήταν όλοι ντυμένοι με σκουρόχρωμα κοστούμια.
Κάθε γαμπρός πήρε από τη Χαμάς ως δώρο
το ποσό των 500 δολαρίων.
Τα κοριτσάκια, σε προεφηβική ηλικία,
όλα ντυμένα στα λευκά και υπερβολικά μακιγιαρισμένα
έλαβαν ένα γαμήλιο μπουκέτο.
" Προσφέρουμε αυτό το γάμο σα δώρο στο λαό μας
που αντιμετωπίζει την πολιορκία και τον πόλεμο"
σχολίασε ο ισχυρός άντρας της Χαμάς, Ibrahim Salaf.
Οι φωτογραφίες αυτής της γαμήλιας τελετής
εξιστορούν αυτήν την ειδεχθή "ιστορία".
Το Διεθνές Κέντρο Ερευνών για τις Γυναίκες
εκτιμά ότι υπάρχουν περίπου 51 εκατομμύρια
"αρραβωνιασμένα κοριτσάκια" στον κόσμο,
το μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων είναι σε μουσουλμανικές χώρες.
Το 30% αυτών των μικρών αρραβωνιαστικών
δέχονται βία από το σύζυγό τους.
Κάθε 3 χρόνια, 3 εκατομμύρια αυτών των μικρών
μουσουλμάνων υπόκεινται σε ακρωτηριασμούς.
Η άσκηση αυτής της παιδοφιλίας γίνεται



