Οσοι είναι στο σύστημα με τους "'αχρηστους" εκπαιδευτικούς, με τα "ρεμάλια" που εξυπηρετούνται με ρουσφέτια & βολεύονται από φίλους, με τους ανίκανους υπαλλήλους, διαβάζουν με έκπληξη όλα εκείνα τα δημοσιεύματα που τους θέλουν ως "ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ"
Μιας εκπαίδευσης που εδώ και χρόνια
-τους έχει απαξιώσει & τους έχει γελοιποιήσει
-τους έχει καταστήσει δέσμιους πολιτικών γραφείων & γνωριμιών που τώρα αποποιούνται των ευθυνών τους
-αξιολογεί τη δουλειά τους με πενιχρούς μισθούς
-δεν αξιολογεί & δεν συνεκτιμά πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, ξένες γλώσσες,επιμορφώσεις
-δεν παρέχει καμία βοήθεια στους εκπαιδευτικούς που χρειάζονται τη συνδρομή επιπλεον ειδικοτήτων (οπως ψυχολόγων, γιατρών, συμβούλων σε καθημερινή βαση στα σχολεία)προς αντιμετώπιση μεγάλων κρίσεων
-δουλεύουν σε άσχημες συνθήκες σε σχολεία χωρίς καλοριφές, χωρίς τζάμια, χωρίς αίθουσες
Και τώρα τους λένε πάλι για (ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΧΘΕΣ Η ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΑΣ)
-για τριετή παραμονή των εκπαιδευτικών στην οργανική τους θέση.
-Όσον αφορά τις αποσπάσεις η Υπουργός πρότεινε οι εκπαιδευτικοί που αποσπώνται να παίρνουν τα μόρια της θέσης που υπηρετούν και όχι της οργανικής τους και ότι κανείς δεν θα αποσπάται αν δεν έχει βρεθεί ο αντικαταστάτης του.
*Να υποθέσουμε ότι αυτό θα ισχύει για όλους τους δημοσιους υπαλλήλους ή οι εκπαιδευτικοί θα γίνουν το μαύρο πρόβατο της δημόσιας διοίκησης? *Για τα μόρια ... περί ορέξεως κολοκυθόπιτα (ολοι όσοι τώρα έχουν συγκεντρώσει τα μόρια & με παιδιά/σκυλιά/γατιά/εντοπιότητες/συνυπηρετήσεις βρίσκονται ασφαλείς στα σπίτια τους βρίζουν τους άλλους μισούς που ποτέ δεν θα ξαναφάνε σπιτικό φαγάκι)
*Παρεπιπτόνως, δεν είναι όλοι στελέχη κομματικών στρατών, κυρία Υπουργέ. Μπορεί κάποιοι απλά να έχουν τύχη, καλά βιογραφικά, αξιοπρέπεια που καλό θα ήταν να μην τη τσαλαπατάμε για να εξυπηρετήσουμε νέα συμφέροντα.
*Και αν εμένα έχει εγκριθεί η απόσπασή μου γιατί έχω βρέθος στο σπίτι & ο αντικαταστάτης μου βρεθεί μετά από 5 μήνες, εγώ σε ποιόν να κάνω μήνυση? Σε εσάς?
Επίσης η Υπουργός Παιδείας επέμεινε στο θέμα του δόκιμου εκπαιδευτικούΔίσης η Υπουργός Παιδείας επέμεινε στο θέμα του δόκιμου εκπαιδευτικού
Και αναρωτιέμαι αν κανείς υπουργός διαβάζει ποτέ τη νομοθεσία. Η το έχουν το συνήθειο οι πολιτικοί να ψηφίζει ο καθένας ό.τι του φαντάζει καλύτερο αγνοώντας νομοθετικές ρυθμίσεις που ο κόσμος μάτωσε στους δρόμους για να πετύχει?
Άρθρο 40
Δοκιμαστική υπηρεσία − Μονιμοποίηση
1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι υπάλληλοι των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, που διορίζονται σε οργανικές θέσεις, διανύουν δύο (2) έτη δοκιμαστικής υπηρεσίας κατά τη διάρκεια της οποίας απολύονται για λόγους που ανάγονται στην υπηρεσία τους μόνο μετά από απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου.
2. Οι δόκιμοι υπάλληλοι, κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής υπηρεσίας τους, παρακολουθούν προγράμματα εισαγωγικής εκπαίδευσης που οργανώνονται σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 47 του παρόντος.
ΕΔΩ ΓΕΛΑΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΩΣ!
3. Με τη συμπλήρωση της διετούς δοκιμαστικής υπηρεσίας οι υπάλληλοι μονιμοποιούνται αυτοδίκαια, με εξαίρεση τους υπαλλήλους στους οποίους έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή ή για τους οποίους υφίσταται πειθαρχική εκκρεμότητα ή υπάρχει δυσμενής έκθεση αξιολόγησης των ουσιαστικών προσόντων. Στις τελευταίες αυτές περιπτώσεις για τη μονιμοποίηση ή μη αποφαίνεται το υπηρεσιακό συμβούλιο εντός δύο (2) μηνών από τη συμπλήρωση της δοκιμαστικής υπηρεσίας. Για την αυτοδίκαιη μονιμοποίηση εκδίδεται διαπιστωτική πράξη
του οργάνου που είναι αρμόδιο για το διορισμό.
ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΑ ΚΥΡΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ! ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΑ...... Aν όχι,αν το αυτοδίκαιο -μετά απο χρόνια στα θρανία, μετά από χρόνια ανεργίας, μετά από παντελή έλλειψη εκπαίδευσης ή επιμόρφωσης- καταλήξει να εξαρτάται από κάποιον πολιτικό ή μη, τότε ενα εχω να πω: welcome to Anna's hell!
Η οργή είναι συναίσθημα δυνατό , πηγάζει, συνήθως, από το αίσθημα του δικαίου όταν το νοιώθεις να καταπατείται. Αν την αφήσεις ανεξέλεγκτη σε παρασέρνει και σένα σε δρόμους σκοτεινούς. Πρέπει να την εκτονώσεις , το θέμα είναι πώς.
Καθημερινά βλέπω ανθρώπους οργισμένους γύρω μου, άνδρες και γυναίκες,
έτοιμους να κατασπαράξουν ο ένας τον άλλο, ρίχνοντας τις ευθύνες για όλα τα κακά της μοίρας τους ο ένας στον άλλο. Πόλεμος αέναος… Υπάρχει άραγε στον πόλεμο δίκαιο και άδικο, ή είναι μέρος της φύσης μας για την επικράτηση του ισχυρότερου, όπως σ’ όλο το ζωικό βασίλειο; Κάποτε ναι , κάποτε όχι, η ιστορική αναδρομή δίνει πολλά παραδείγματα και για τις δυο εκδοχές.
Η απόδειξη των αυτονόητων πολλές φορές είναι δύσκολη.
Γεννιόμαστε εγωιστές. Θεωρούμε πως έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας , ότι κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια και το χειρότερο θέλουμε να την επιβάλλουμε. Είναι η ανάγκη επιβίωσης του ισχυρότερου γονιδίου αυτό που μας ωθεί.
Εδώ υπάρχει ανάγκη παρέμβασης της λογικής, της ανθρώπινης λογικής,
μέσα στις συνθήκες όπως αυτές διαμορφώνονται την κάθε χρονική στιγμή.
Εγώ το λέω λογική, εσύ το λες Λόγο.
Πέρα από τη λογική υπάρχουν μόνο τα ένστικτα και ο καιρός που ζούσαμε με βάση αυτά και μόνο, έχει παρέλθει προ πολλού…
Τα ένστικτα όμως είναι αυτόνομα και ισχυρά και καλούμαστε να τα τιθασεύσουμε
με τη γνώση, να τα εξανθρωπίσουμε, για να μπορέσουμε να συνυπάρξουμε χωρίς να φάμε ο ένας τις σάρκες του άλλου.
Ας ξαναγυρίσουμε στην οργή όμως.
Τη δική μου αυτή τη φορά:
Τα δυο κείμενα που διάβασα στο blog σου, του Δήμου και του Σπύρου, καταρχήν
με εξόργισαν πολύ. Σε δεύτερη ανάγνωση όμως , με προβλημάτισαν.
Ο ένας φιλόσοφος με Λόγο, ο άλλος μαθητής σου με λαϊκή φιλοσοφία ,όπως λες.
Ο ίδιος μισογυνισμός, λέω εγώ.
Έψαξα το χιούμορ του πρώτου, άφαντο…
Προσπάθησα να κατανοήσω τη φιλοσοφία του δεύτερου, αδύνατον…
Να αποδείξω λοιπόν, ότι δεν είμαι ελέφαντας;
Θα προσπαθήσω.
Δεν δηλώνω φεμινίστρια, είμαι απλά άνθρωπος γένους θηλυκού.
Χιούμορ διαθέτω και σκετσάκια, σκιτσάκια , ανέκδοτα για ξανθές, χαζές , πανούργες γυναίκες, δεν μ’ ενοχλούν και ενίοτε με κάνουν να χαμογελώ.
Πιστεύω πως οι γυναίκες και οι άνδρες είμαστε μεν διαφορετικοί, αλλά έχουμε τις ίδιες βαθιές ανθρώπινες ανάγκες για αγάπη, κατανόηση, συντροφικότητα, επαφή, επικοινωνία.
Γιατί λοιπόν αυτός ο πόλεμος;
Η δική μου ταπεινή γνώμη είναι πως υπάρχει έλλειμμα επικοινωνίας ανάμεσα στα δύο φύλλα, όπως και σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις εξάλλου, το οποίο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο σήμερα , καθώς άνδρες και γυναίκες είμαστε παγιδευμένοι σε ρόλους –πρότυπα μιας κοινωνίας στην οποία κυριαρχεί η εικόνα , το φαίνεσθαι αντί του είναι.
Για να μπορέσουμε όμως οι άνθρωποι να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας ,ανεξαρτήτως φύλου, πρέπει πρώτα να μάθουμε να ακούμε τον άλλο.
Για να μάθουμε να ακούμε τον άλλο πρέπει πρώτα να σκύψουμε μέσα μας και να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, κόντρα στις σειρήνες του έξω κόσμου .
Όταν ξέρω ποιος είμαι και τι θέλω, μπορώ να ανοίξω τα αυτιά μου να σε ακούσω , να ανοίξω την καρδιά μου να αφουγκραστώ τις ανάγκες σου. Τότε μπορώ να σε δεχτώ όπως είσαι και δεν θέλω να σε αλλάξω, γιατί δεν θέλω ούτε εσύ να με αλλάξεις. Να επικοινωνήσουμε θέλω και να συμπορευτούμε.. Να αναλύσουμε τις διαφωνίες μας, να συνθέσουμε τις απόψεις μας, να προχωρήσουμε .
Στη ζωή μου, μέχρι τώρα , γνώρισα πολλούς ανθρώπους , ξεχώρισα αρκετούς για το μυαλό τους και το πνεύμα τους και κράτησα λίγους για την ανθρωπιά τους. Σίγουρα όχι για το φύλο τους.
Διάβασα και πολύ . Με το χρόνο έγινα κριτική ακόμη και απέναντι σε πολλούς «μεγάλους» του πνεύματος. Ακόμη και σε κάποιους από τους μεγάλους του δικού μας αθανάτου... Και παιδεία θαρρώ πως απόκτησα και Λόγο. Έμαθα να ακούω ,να σέβομαι τη διαφορετικότητα, την άλλη άποψη. Σ’ αυτό με βοήθησε η ψυχανάλυση , με την έννοια της αυτογνωσίας όμως. Δεν άλλαξα εγώ, άλλαξε όμως η οπτική γωνία απ’ την οποία βλέπω τα πράγματα γύρω μου, μπόρεσα να εξηγήσω γιατί είναι έτσι κι όχι αλλιώς. Δεν γιάτρεψα παιδικά τραύματα, κατανόησα συμπεριφορές όμως, που πήγαζαν από κει.