Παπαχρίστος-Δαμανάκη…

Ήταν συναγωνιστές και οι δυο τους.

Τότε, την εποχή του Πολυτεχνείου.

Ο ένας είχε καθαρή φωνή κι έκλαιγε.

Η άλλη εκτελούσε εντεταλμένη κομματική υπηρεσία

και ούρλιαζε τότε.

Τα χρόνια περνούσαν.

Ο Παπαχρίστος έγινε λόγιος.

Η Δαμανάκη έγινε βολευτίνα.

Πέρασε απ’ όλα τα «προοδευτικά» κόμματα…

Ο Παπαχρίστος έμεινε γνωστός σε λίγους.

Η Δαμανάκη έγινε πασίγνωστη.

Τα Κόμματα τη βοήθησαν, βοήθησε και η ομορφιά της…

Όμως χτες συνελήφθη ο Παπαχρίστος στα Εξάρχεια.

Επί Χριστοφορίδου άρχοντος.

Η Δαμανάκη ευλογεί τις συλλήψεις.

Συλλαμβάνει εύκολα αυτή, με όλους…

Υ.Γ.

Έπρεπε να περάσουν τριάντα χρόνια σχεδόν

για να καταλάβουν οι φίλοι αυτά που έβλεπα τότε.

Ο «καημένος ο Ντίτορας» αθωώθηκε

Όλα ξεκίνησαν όταν ο αντινομάρχης

τόλμησε να καταγγείλει ενέργειες και δράσεις

κάποιων κρατικοδίαιτων οικολόγων.

Με την οικονομική άνεση, που τους παρέχει

ο κρατικός μηχανισμός, τολμούν να ξοδεύουν

το χρήμα σε δικηγόρους και δικαστήρια.

Το ΠΑΚΟΕ, η μεγάλη αυτή οικολογική οργάνωση,

απαίτησε από τον αντινομάρχη Ντίτορα

μια μικρή αποζημίωση…ύψους 800.000 Ευρώ.

Πενταροδεκάρες δηλαδή.

Η Νομαρχία μεταβίβαζε χρήμα στο ΠΑΚΟΕ

και το ΠΑΚΟΕ απαιτούσε από τον Ντίτορα

μιαν ενισχυμένη επιχορήγηση

«για την προστασία και διαχείριση του περιβάλλοντος».

Η Δικαιοσύνη απέρριψε την αγωγή του ΠΑΚΟΕ

κι έτσι ο «καημένος ο Βολιώτης» δε θα πάρει

το μερτικό του για την Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία,

ώστε αυτή να σώσει τα τοπικά μας προβλήματα.

Αναμένεται ν’ αποφανθεί και για το ίδιον «έγκλημα»,

όπου αναμάσησα τα ανομήματα του Ντίτορα.

Αναρωτιέμαι όμως:

Τα δικαστικά έξοδα τα πληρώνουν απ’ την τσέπη τους

ή τα πληρώνω εγώ κι ο κάθε φορολογούμενος πολίτης;

«Καημένε Ντίτορα», χαίρομαι με τη χαρά σου.

Χαίρομαι περισσότερο που η Δικαιοσύνη βλέπει.

Ο «καημένος ο Ντίτορας» αθωώθηκε

Όλα ξεκίνησαν όταν ο αντινομάρχης

τόλμησε να καταγγείλει ενέργειες και δράσεις

κάποιων κρατικοδίαιτων οικολόγων.

Με την οικονομική άνεση, που τους παρέχει

ο κρατικός μηχανισμός, τολμούν να ξοδεύουν

το χρήμα σε δικηγόρους και δικαστήρια.

Το ΠΑΚΟΕ, η μεγάλη αυτή οικολογική οργάνωση,

απαίτησε από τον αντινομάρχη Ντίτορα

μια μικρή αποζημίωση…ύψους 800.000 Ευρώ.

Πενταροδεκάρες δηλαδή.

Η Νομαρχία μεταβίβαζε χρήμα στο ΠΑΚΟΕ

και το ΠΑΚΟΕ απαιτούσε από τον Ντίτορα

μιαν ενισχυμένη επιχορήγηση

«για την προστασία και διαχείριση του περιβάλλοντος».

Η Δικαιοσύνη απέρριψε την αγωγή του ΠΑΚΟΕ

κι έτσι ο «καημένος ο Βολιώτης» δε θα πάρει

το μερτικό του για την Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία,

ώστε αυτή να σώσει τα τοπικά μας προβλήματα.

Αναμένεται ν’ αποφανθεί και για το ίδιον «έγκλημα»,

όπου αναμάσησα τα ανομήματα του Ντίτορα.

Αναρωτιέμαι όμως:

Τα δικαστικά έξοδα τα πληρώνουν απ’ την τσέπη τους οι οικολόγοι

ή τα πληρώνω εγώ κι ο κάθε φορολογούμενος πολίτης;

«Καημένε Ντίτορα», χαίρομαι με τη χαρά σου.

Χαίρομαι περισσότερο που η Δικαιοσύνη βλέπει.

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ...ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!!!

, posted by ΠΡΕΖΑ TV at 4:35 μμ

Την πρώτη της επίσημη συνάντηση με αντιπροσώπους δέκα οικολογικών οργανώσεων είχε η νέα υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Τίνα Μπιρμπίλη.
Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, εκπρόσωποι της WWF, της Greenpeace, του Αρκτούρου και της Ορνιθολογικής Εταιρείας, οι οποίοι κατέθεσαν στην υπουργό ολοκληρωμένη πρόταση για τη δημιουργία θεσμικού πλαισίου προστασίας της βιοποικιλότητας.

Η υπουργός τους διαβεβαίωσε ότι θα μελετήσει την πρότασή τους και χαρακτήρισε τη συνάντηση ως "πράξη συμβολική". "Οι πόρτες του υπουργείου θα είναι ανοιχτές για τις περιβαλλοντικές οργανώσεις", τόνισε η Τίνα Μπιρμπίλη και σημείωσε ότι θα εξετάσει τις προτάσεις και σύντομα θα ανακοινώσει τις δράσεις του υπουργείου.

ΚΑΤΑΛΑΒΑΊΝΕΤΕ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΕΔΙΝΑΝ ΠΑΝΤΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΠΑΡΟΝ;;;
ΔΙΟΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Ε.Ε ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΠΑΚΕΤΑΚΙΑ,ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΕΣ,ΜΕΛΕΤΕΣ,ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ,ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΚΤΛ...

ΠΡΕΖΑ TV

Όταν η Δικαιοσύνη βλέπει..

Τον κουβάλησαν με χειροπέδες τον μικρό.

Στα δικαστήρια.

Εξύβριση αρχής το έγκλημά του.

Εκείνο το «άγαμοι θύται»…

Ο μικρός ήταν σοκαρισμένος.

Δεν είχε εμπεδώσει ακόμη τη δύναμη των οργάνων,

ούτε τα κόμπλεξ κάποιων ένστολων.

Πρώτη του φορά θα αντιμετώπιζε και τη Θέμιδα.

Αναίτια.

Η δικαστίνα κατάλαβε αμέσως το «παράπτωμα».

Ζήτησε από το όργανο να αποσύρει τη μήνυση.

Το όργανο ήταν πρόθυμο,

όμως το αφεντικό του, ο υπαστυνόμος,

δεν του επέτρεπε να φερθεί ανθρώπινα.

Ο μικρός απολογήθηκε με σθένος

και είπε όλη την αλήθεια.

Αυτή που είχα καταγράψει κι εγώ

πριν λογοκριθώ από την οικογένεια.

Η δικαστίνα ξαναζήτησε μάταια από το όργανο

να ανακαλέσει τη μήνυση.

Το αφεντικό του όμως ήταν ανένδοτο.

Το δικαστήριο αποσύρθηκε.

Σε μισή ώρα η δικαστίνα ανακοίνωσε την «ποινή».

- Αθώος ο κατηγορούμενος λόγω αμφιβολιών.

Αθώος μετά βεβαιότητας εννοούσε.

Η Δικαιοσύνη βλέπει όταν δεν καθοδηγείται.

Το ίδιο μπορούν να δουν και οι μπάτσοι.

Όταν τους επιτρέψουν να νιώσουν άνθρωποι.

Μη κυβερνητικές οργανώσεις και προστασία μεταναστών

Ουδεμία έκπληξις!

Άκουσα το πρωί την είδηση:

Μη κυβερνητική οργάνωση της Θεσσαλονίκης

έχει αναλάβει την προστασία 70 μεταναστών.

Επιχορηγείται από την Ε.Ε. με 200.000 Ευρώ ετήσια!

Έχουν στοιβάξει τους μετανάστες σε ένα ερείπιο,

τους ταΐζουν κάθε δυο μέρες,

μόνο δυο καμπινέδες υπάρχουν για όλο αυτό το τσούρμο.

Το ξέρουν οι μη κυβερνητικοί αλήτες,

πως, αν δεν τρως, δεν πας για χέσιμο…

Προτείνω στους Βολιώτες μη κυβερνητικούς

να κάνουν ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη.

Θα διδαχτούν πολλά απ’ τους «συναδέρφους» τους.

Θα μάθουν πώς θα κερδίσουν περισσότερα…

Η δίκη έγινε (σε πρώτη γραφή).

Δεν ανησυχώ καθόλου για το αποτέλεσμα.

Η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή.

Βλέπει και καταλαβαίνει.

Το μέγα πρόβλημα είναι να καταλάβει ο λαός

και οι πολιτικοί ηγέτες ποιοι είναι οι άρπαγες.

Βλακείες λέω.

Λαός και ηγέτες τους ξέρουν.

Απλά οι ηγέτες τους χρηματοδοτούν κιόλας

για να μην ξεφωνίσουν τις ηγετικές αρπαγές.

Στενοχωριέμαι μόνο για ένα πράγμα.

Ταΐζαμε δέκα χρόνια στο σπίτι μας-κι όχι μόνο-

ένα άθλιο…αντικείμενο.

Ντροπή μου!

«Ο έρωτας ζει και πέρα από τα 104»

Ο Εμμανουήλ Κριαράς μιλά στη Β. Χαρισοπούλου στα "ΝΕΑ",

στις 22 Ιουλίου του 2009!

«Ερωτεύτηκα πολύ.
Έζησα όλη μου τη ζωή ερωτευμένος.
Με την κυριολεξία του όρου.
Με συγκίνηση», λέει ο καθηγητής Εμμ. Κριαράς
«Έρωτας είναι η επιδίωξη του ιδανικού.

Σε όλες του τις εκφάνσεις.

Ξεχωρίζω δύο: τον σαρκικό- πνευματικό έρωτα

προς τη- τον σύντροφο και τον έρωτα προς την εργασία.

Αυτό που λέμε φιλεργία.

«Ο έρωτας είναι το αντίδοτο του θανάτου.

Είναι ίσως η ίδια η ζωή. Μόνο όταν είσαι ερωτευμένος ζεις.

Ειδάλλως είσαι... πέτρα...».

Όχι. Ο υπεραιωνόβιος πλέον (διάγει το 104ο έτος της ζωής του)

ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ,

Εμμανουήλ Κριαράς, δεν νιώθει «πέτρα»...

«Κρατώ ακόμα ψήγματα έρωτα

και προς τη μνήμη της γυναίκας μου

και προς την εργασία. Ζω. Νιώθω.

Εργάζομαι ακόμα, αλλά με δυσκολία.

Δεν δίδει η ζωή χωρίς έρωτα- ευτυχία.

Είμαστε τραγικές μορφές.

Το γεγονός ότι έχουμε συνείδηση

δεν νομίζω ότι είναι στοιχείο ουσιαστικής ευτυχίας.

Ο άνθρωπος ζει πιο ευτυχισμένα όταν δεν έχει

συνείδηση της τραγικότητας της ζωής του.

Εγώ- δυστυχώς- την έχω.

Επιθυμία μου είναι πλέον να μη ζήσω.

Είναι βάρος πια η ζωή μου».

Κουράζει η ζωή;
Κουράζει ίσως το περιβάλλον της ζωής.

Ο χώρος και οι άνθρωποι στον οποίο και με τους οποίους

είσαι καταδικασμένος να ζεις.

Αυτό που τώρα λένε οικονομική ή κοινωνική κρίση.

Η οικονομική κρίση συνάδει με την κοινωνική,

αυτή που λέμε αξιών;

Είναι προϊόν η μία της άλλης

ή απλώς συνυπάρχουν με κοινή προέλευση,

παράλληλη έκφραση και αδιέξοδο αποτέλεσμα;

Η κατάσταση είναι άσχημη από κάθε άποψη.

Είναι πολύ πιο εντυπωσιακή βέβαια αυτή

που λέμε οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της είναι τραγικές,

αλλά- επιτρέψτε μου- είναι τραγικότερες

οι επιπτώσεις της άλλης κρίσης,

αυτής της λεγόμενης κοινωνικής.

Αυτοκαταδιωκόμεθα άπαντες.

Υπάρχει γενικώς μια ανισορροπία.

Διάγει κρίση η πολιτική ζωή,

διάγει κρίση η Παιδεία, η Δικαιοσύνη-έννοιες πρωταρχικές...

Όσον αφορά το αμιγώς οικονομικό φαινόμενο,

δεν είμαι ίσως αρμόδιος να δώσω λύσεις.

Έζησα και το κραχ του ΄29 αλλά ήταν αλλιώς τότε...

Τώρα είναι διαφορετικά.

Συνδυάζεται με την παγκοσμιοποίηση.

Το κοινωνικό λοιπόν πρόβλημα είναι προϊόν της ευημερίας.

Προϋπάρχει λοιπόν της οικονομικής κρίσης.

Αυτό που ζούμε τώρα θα προτιμούσα

να μην το είχα προλάβει, να μην το είχα ζήσει».

Κρίση και έλλειψη παιδείας
Παλαιότερα υποστηρίζατε ότι το μέλλον

της ανθρωπότητας είναι ο σοσιαλισμός.

Εξακολουθεί να παραμένει όραμα και στόχος σας;

Εξακολουθώ να το πιστεύω.

Η λύση θα έρθει-εγώ δεν θα το προλάβω,

ούτε την ανόρθωση της παιδείας

που θα πρέπει να προηγηθεί, θα προλάβω.

Δεν μ΄ ενδιαφέρει πλέον η πολιτική

με τον τρόπο που ασκείται.

Η πολιτική μας ζωή οδηγείται σε συντηρητισμό

κι αμφιβάλλω αν θα μπορέσει σύντομα να ανακάμψει.

Είναι η κρίση σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας.

Δεν τιμώνται πλέον οι αξίες.

Βιώνουμε την έσχατη πλέον ανάγκη ανόρθωσης της παιδείας.

Είναι όμως η υλιστική κατεύθυνση της παιδείας.

Με την τεχνολογία τα ανθρωπιστικά γράμματα

υποτιμούνται κι έτσι δημιουργείται μια ανισορροπία...

Η αρχή είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ.

Ένας λαός προάγεται όταν έχει προηγμένη παιδεία.

Αν όμως οι ανάξιοι επιπλέουν σ΄ όλους τους τομείς

και κυρίως σ΄ αυτούς της πολιτικής...

Πρέπει να υπερνικήσουμε την τάση αυτή.

Το αποτέλεσμα είναι η δυσπιστία όλων...

Ο υλισμός είναι που σκότωσε το όραμα.

Κι ο υλισμός είναι που διδάσκεται από γονείς και δασκάλους.

Όλα γίνονται με στόχο την εξασφάλιση παχυλού κέρδους.

«Ανυψώνει τον άνθρωπο ο έρωτας.
Ο πραγματικός, ο αληθινός έρωτας»

«Εξαγοράζονται πλέον εύκολα οι άνθρωποι...»

Η τρομοκρατία είναι μια μορφή δράσης και «λύσης»;

Ο Εμμανουήλ Κριαράς διαφωνεί:

«Δεν αποτελεί ευχάριστο φαινόμενο.

Δεν ήταν ποτέ λύση η τρομοκρατία.

Εκτός αν εννοείτε την τρομοκρατία των ισχυρών της Γης.

Την τρομοκρατία του κεφαλαίου και του υλισμού.

Όχι, με την άλλη- αυτήν τη μεμονωμένη

των αγανακτισμένων παιδιών- φοβάμαι ότι η εκτροπή καραδοκεί.

Δεν απέχει πολύ η όποια εκτροπή από τα έσχατα αυτά φαινόμενα

απόλυτου συντηρητισμού στα οποία πολιτικά ασυνείδητα

καταφεύγουν οι άμυαλοι απογοητευμένοι».

Τι να κάνουμε; Εκατό και πλέον χρόνια μετά (ο Β. Ι.

Λένιν έθεσε το ερώτημα το 1902 στο ομότιτλο βιβλίο του);

Οι Σπαρτιάτες το έθεσαν λακωνικότερα όλων το 410 π.Χ.

μετά τη ναυμαχία της Κυζίκου.

«Έρρει τα κάλα, Μίνδαρος απεσύα, Πεινώντι τώνδρες,

Απορίομες τι χρή δράν».

(Καταστράφηκαν τα πλοία. Ο Μίνδαρος σκοτώθηκε.

Οι άνδρες πεινούν. Απορούμε τι πρέπει να πράξουμε.)

Να υπομένουμε. Μια λύση είναι εσείς να μιλάτε.

Να λέτε πάντα αυτό που πιστεύετε...

Και να πληροφορείτε σωστά.

Μη δέχεσθε να γίνετε όργανα του οποιουδήποτε.

Εξαγοράζονται πλέον εύκολα οι άνθρωποι...

Πριν από λίγα χρόνια διάβαζα καθημερινά

και μάλιστα εμβριθώς δυο, τρεις εφημερίδες.

Τώρα πια με κουράζει αυτή η ελαφρότητα...

Το μόνο ιδανικό που απέμεινε είναι ίσως ο Έρωτας.

Υπό την έννοια της αέναης επιδίωξης του ιδανικού...


Ο έρωτας είναι

Η επιδίωξη του ιδανικού Η ίδια η ζωή

Το αντίδοτο του θανάτου Η φιλεργία

Η λύση- κυρίως- στα χρόνια της... χολέρας

στα οποία ζούμε

Στιγμές ζωής
Η γέννηση. Στον Πειραιά στις 29 Νοεμβρίου 1906

Η επιλογή για σπουδές φιλολογίας (1924)

Η συνάντηση με τη σύντροφο της ζωής του

Αικατερίνη Στριφτού στα 1935

Η απόλυση από τη χούντα (1968)

Η απώλεια της συντρόφου (Μάιος 2000)

Τον ενοχλούν
Το ψεύδος

Η υποκρισία

Η επικράτηση της απάτης

Η «βασιλεία» του κέρδους

Η έλλειψη παιδείας

Είμαστε πολλοί αλλά σκόρπιοι…

Δεν είναι δικό μου το κείμενο.

Το θεώρησα έξυπνο και το δημοσιεύω.

Ελληνικέ λαέ,

συναισθανόμενος την κρίσιμη καμπή,

στην οποία βρίσκεται ο τόπος,

αποφάσισα να κατέλθω στις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου.
Μόνος μου, χωρίς κόμμα.

Δεν θέλω βαρίδια στην προσπάθειά μου να βγάλω τη χώρα
από το τέλμα στο οποίο βρίσκεται.

Φίλες και φίλοι,

είναι ώρα ευθύνης για όλους μας.

Βέβαια, ξέρω πολύ καλά πως είστε παντελώς ανεύθυνοι.

Και το αποδεικνύετε καθημερινά.

Δεν καταλαβαίνω τους πολιτικούς μου αντιπάλους

που επικαλούνται την ευθύνη,

ενώ γνωρίζουν πως απευθύνονται σε Έλληνες,

δηλαδή σε ανθρώπους που το μόνο πράγμα που έχουν

στο μυαλό τους είναι το πώς θα πετάξουν τις ευθύνες

από πάνω τους για να τις φορτωθεί κάποιος άλλος.

Γι’ αυτό πάω κόντρα σε όλους αυτούς

που σας ζητούν να τους ψηφίσετε με αίσθημα ευθύνης

και σας ζητώ να με ψηφίσετε επειδή είμαι βαθιά ανεύθυνος,

και ως προς αυτό εκφράζω την αγνή λαϊκή ψυχή.

Θα πρέπει επιτέλους το σορολόπ

να γίνει κυρίαρχη πολιτική τάση.

Θα σου μιλήσω πρόστυχα, Ελληνικέ λαέ,
δεν θα σου πω ωραίες κουβέντες.

Κυρίως, δεν θα σου πω καθαρές κουβέντες.

Θα στα πω βρόμικα και πρόστυχα - όπως σου αρέσει δηλαδή.

Η οικονομία της χώρας είναι σε τραγική κατάσταση.

Είναι βέβαιο πως, αν εκλέξεις τον Καραμανλή

ή τον Παπανδρέου, την επόμενη μέρα

θα σου ζητήσουν να κάνεις υπομονή.
Για πόσο καιρό ακόμα θα κάνεις υπομονή;

Υπομονή, υπομονή,

χάσαμε κώλο και μουνί!
Εγώ έχω τη γρήγορη και οριστική
λύση για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.

Δεν έχω μόνο μια λύση – έχω τουλάχιστον πεντακόσιες.

Ας ξεκινήσουμε, αναγνωρίζοντας πως έχει
παραγίνει πια αυτή η ιστορία με
την οικονομία της Ελλάδας.

Πώς κάνουν έτσι όλοι για την οικονομία;

Λες και παλιά ήμασταν Ελβετία και
κινδυνεύουμε τώρα να γίνουμε Ρουάντα.

Σας έχουν βάλει στο τριπάκι να μετράτε όλη μέρα χρήματα.

Ξεκινήσατε για να γίνετε άνθρωποι

και καταντήσατε λογιστές.

Κατά τ’ άλλα, νομίζετε πως είστε απόγονοι του
Μεγαλέξανδρου και του Σωκράτη.

Φαντάζεται κανείς τον Μεγαλέξανδρο να κάνει
όλη μέρα υπολογισμούς, για να δει

αν του βγαίνουν οι δόσεις για το πλυντήριο;

Θα καταργήσω το χρήμα, φίλες και φίλοι.

Η Ελλάδα δεν έχει δικό της νόμισμα

και η τύχη μας εξαρτάται από την τύχη του ευρώ.
Δηλαδή, το πρόβλημά μας είναι το χρήμα.
Οπότε, εγώ θα καταργήσω το χρήμα

και έτσι δεν θα χρωστάμε τίποτα σε κανέναν.

Με την κατάργηση του χρήματος

η χώρα θα πάψει να επηρεάζεται

από την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Στον υπόλοιπο κόσμο θα διαλύονται τα χρηματιστήρια,

θα κλείνουν οι τράπεζες,

θα αυτοκτονούν οι επιχειρηματίες

και εμάς εδώ δεν θα μας καίγεται καρφί.

Όλες οι συναλλαγές θα γίνονται σε είδος.

Θα δίνεις δυο καφάσια ντομάτες

και θα αγοράζεις ένα ζευγάρι παπούτσια.

Θα πηγαινοέρχονται όλοι στους δρόμους

με καρότσια γεμάτα προϊόντα.

Με αυτό τον τρόπο, θα σταματήσει
και η μετανάστευση προς την Ελλάδα.

Τι θα έρθει να κάνει ο Πακιστανός στην Ελλάδα,

αν δεν πληρώνεται;
Τι θα στέλνει στην οικογένειά του στο Πακιστάν;

Αγγούρια;

Βέβαια, αν δεν έχουμε ξένους μετανάστες,

θα υπάρχει ένα πρόβλημα με το ποιος θα δουλεύει
στα χωράφια.

Και γι’ αυτό έχω προβλέψει:

στα χωράφια θα δουλεύουν οι τουρίστες.

Αφού τα χρήματά τους δεν θα έχουν

καμία πέραση στη χώρα μας,

θα τους βάζουμε να σπέρνουν, να θερίζουν
και να ξαρίζουν, για να ξεπληρώνουν τα δωμάτια,

τις ξαπλώστρες και τις νεροτσουλήθρες.

Με 14 εκατομμύρια τουρίστες τον χρόνο,
η Ελλάδα θα γίνει η μεγαλύτερη γεωργική δύναμη της
Ευρώπης, χωρίς να χρειαστεί να πιάσει τσάπα

και φτυάρι ούτε ένας Έλληνας.
Μόλις περάσει η παγκόσμια οικονομική κρίση,

θα επαναφέρω το χρήμα,

για να αγοράσετε κάνα καινούργιο τζιπ -
οπωσδήποτε, θα είναι κομμάτι δύσκολο

να αγοράσετε τζιπ δίνοντας μπρόκολα και αγκινάρες..

Παράλληλα, θα ζητήσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση
να κόψει ένα επίδομα για κάθε Έλληνα,

επειδή εμείς σταματήσαμε τους Πέρσες

στο Μαραθώνα και στη Σαλαμίνα.

Αν δεν ήμασταν εμείς, τώρα ο Αχμαντινετζάντ

θα έκοβε βόλτες στο Πικαντίλι
και οι Ευρωπαίες δεν θα φορούσαν Ντιόρ,

αλλά τσαντόρ.
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως

-όπως λένε οι επιφανείς οικονομολόγοι-

η οικονομία είναι προπαντός κλίμα.

Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός

ότι οι βόρειες χώρες έχουν κρύο κλίμα

και καλή οικονομία,

ενώ οι νότιες χώρες έχουν ζεστό κλίμα
και η οικονομία πάει κατά διαόλου.

Θα πρέπει, λοιπόν, οι ευνοημένες βόρειες χώρες

που είναι μέσα στα χιόνια να επιδοτούν εμάς
τους Νότιους που είμαστε άτυχοι
και δεν έχουμε χιονοστιβάδες.
Θα ξαναφέρω τον τουρκικό ζυγό.

Ελληνίδες και Έλληνες,

υπάρχει η γενική παραδοχή

πως όλα τα στραβά κι ανάποδα της χώρας μας

οφείλονται στην Τουρκοκρατία.

Νομίζω πως κάποτε θα πρέπει

να ξεμπερδέψουμε οριστικά με αυτό το θέμα.

Προτείνω, λοιπόν, να επιστρέψουν οι
Τούρκοι και να μας κυβερνήσουν

για άλλα τετρακόσια χρόνια.

Η Τουρκοκρατία θα περάσει μόνο με ομοιοπαθητική.

Αν η θέση μου σας φαίνεται κάπως προωθημένη,
δεν θα σας πιέσω.

Πάντως, είμαι αποφασισμένος να λύσω

οριστικά το Σκοπιανό.

Θα δώσω στους Σκοπιανούς τη Μακεδονία

και ας τα βγάλουν αυτοί πέρα με τον Ψωμιάδη,

τον Παπαθεμελή και τον Ζουράρι.

Είναι βέβαιο πως, αν δώσουμε

τη Μακεδονία στους Σκοπιανούς,
μέσα σε ένα χρόνο θα αρνούνται
πως είναι Μακεδόνες,
θα μας ζητάνε συγγνώμη και θα
μας πληρώνουν για να συνεχίσουμε
να υποστηρίζουμε πως η Μακεδονία είναι ελληνική.
Για να γλιτώσουν μια και καλή από εμάς,

το πιθανότερο είναι πως θα
εγκαταλείψουν τη χώρα τους και
θα μεταναστεύσουν ομαδικά.

Αν το σχέδιό μου πετύχει,

θα παραχωρήσω τη Θράκη στους Τούρκους

και την Ήπειρο στους Αλβανούς.

Έτσι θα πάρουμε την Πόλη και την Κορυτσά,
χωρίς να χυθεί ούτε μια σταγόνα
ελληνικού αίματος.

Παράλληλα,
σκέφτομαι να παραχωρήσω την Κρήτη στους Αιγύπτιους,

Τη Μύκονο στους Αμερικανούς
και τη Σαντορίνη στους Αυστραλούς

Για να φτιάξω την Τεράστια Ελλάδα
των πέντε ηπείρων και των εικοσιπέντε θαλασσών.

Θα καταργήσω τα δημόσια σχολεία.

Στο θέμα της Παιδείας θα είμαι αμείλικτος.

Θα καταργήσω τα δημόσια σχολεία

και θα ρίξω όλο το βάρος στα
ιδιωτικά σχολεία και στα φροντιστήρια.

Το ποσό για τα δίδακτρα θα είναι αστρονομικό,

μπας και γίνουν επιτέλους μόδα τα σχολεία
και ξεστραβωθούν τα παιδιά.

Θα καταργήσω τις πανελλήνιες εξετάσεις

και θα κάνω παγκόσμιες εξετάσεις.

Θα δίνουν εξετάσεις μαθητές από όλον τον κόσμο

Και στα πανεπιστήμια οι περισσότεροι φοιτητές

Θα είναι αλλοδαποί.

Κρίμα είναι να πιάνουν όλες τις θέσεις

στα πανεπιστήμια οι Έλληνες

και μετά να το ρίχνουν στο χαβαλέ.

Απώτερος στόχος μου είναι να κηρύξω
παράνομη την Παιδεία,

με την ελπίδα πως οι Έλληνες θα αντιδράσουν,

θα βγουν στην παρανομία
και θα το ρίξουν στο διάβασμα.

Θα κάνω υποχρεωτική την ευθανασία.

Το θέμα της Υγείας έχει ταλαιπωρήσει πολύ το λαό μας.

Αυτό συμβαίνει επειδή όλοι οι Έλληνες

νομίζουν ότι είναι αθάνατοι και είναι σίγουροι

πως ο καρκίνος δεν είναι αρρώστια,
αλλά ιατρικό σφάλμα.

Για να απαλλαχτούμε μια και καλή από τα ράντσα,

την εκμετάλλευση των ασθενών και τα φακελάκια,

είμαι αποφασισμένος να κάνω
υποχρεωτική την ευθανασία σε
όποιον υποστηρίζει πως είναι άρρωστος.

Πάντως, θα είμαι ανοιχτός στις προτάσεις
της αντιπολίτευσης και δεν θα έβλεπα αρνητικά

το ενδεχόμενο να πετάμε τους
ασθενείς στον Καιάδα.

Φίλες και φίλοι,

είμαι αποφασισμένος να λύσω

τα προβλήματα της πολύπαθης Αθήνας

και να κάνω τον Αθηναίο να νιώσει πως ζει

σε μια υποδειγματική πόλη.

Θα φέρω όλους τους Έλληνες,

που ζουν στην επαρχία,
στην Αθήνα και η κατάσταση στην πόλη

θα γίνει εφιαλτική.

Φανταστείτε την Αθήνα

με δέκα εκατομμύρια Έλληνες.

Δεν θα μπορείς να κουνήσεις ούτε το δαχτυλάκι σου.
Μετά από έξι μήνες θα στείλω τους επαρχιώτες
πίσω στα χωριά τους και η Αθήνα
θα είναι όπως πριν, αλλά οι Αθηναίοι

θα νομίζουν πως ζουν στον παράδεισο.
Παράλληλα, οι άνθρωποι της περιφέρειας

-έχοντας την
τραυματική εμπειρία του αθηναϊκού συνωστισμού-

θα εκτιμήσουν τον τόπο τους

και δεν θα το κουνάνε ρούπι.

Θα κρατικοποιήσω την Aegean.

Η πώληση της Ολυμπιακής
από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας

δεν θα περάσει έτσι.
Επί των ημερών μου, η χώρα θα αποκτήσει

και πάλι εθνικό αερομεταφορέα.

Θα κρατικοποιήσω την Aegean.
Στις άμεσες προτεραιότητές μου,

μόλις αναλάβω τη διακυβέρνηση της χώρας,

είναι ο νόμος που θα επιτρέπει

την καύση των νεκρών αλλά,

κυρίως, των ζωντανών,

γιατί οι νεκροί είναι ακίνδυνοι.

Αν τα σπίτια σας έχουν ημιυπαίθριους χώρους,

δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε.

Δεσμεύομαι προσωπικά πως δεν θα επιβάλλω
πρόστιμο για τους ημιυπαίθριους χώρους.
Αντιθέτως, είμαι αποφασισμένος να
φορολογήσω όλους τους υπόλοιπους χώρους του σπιτιού,
ξεκινώντας από την κρεβατοκάμαρα,

την κουζίνα και το καθιστικό.

Για τις τουαλέτες δεν θα υπάρξει φόρος,

αλλά με την προϋπόθεση ότι θα βρίσκονται

έξω από τα σπίτια.

Θα ικανοποιείτε τις φυσικές σας ανάγκες στην ύπαιθρο,

Θα παίρνετε τους «New York Times» παραμάσχαλα

και θα πηγαίνετε να τα κάνετε πίσω από
τα κυπαρίσσια.

Έτσι, θα δενδροφυτευτεί όλη η χώρα

Και τα δέντρα θα έχουν μόνιμα φυσικό λίπασμα.

Υπενθυμίζοντας γραφτά μου, πριν έξι χρόνια...

«Αυτά τα λόγια με σφίξανε σαν πένσα ,

τα είπε χτες το βράδυ μια ψυχή

κι ένας φαλάκρας απ’ έξω κι από μέσα

χαμογελούσε , ναι , γιατί να σκοτιστεί ;»

τραγουδούσε προφητικά ο Σαββόπουλος πριν είκοσι χρόνια …

Ο Γεώργιος ο Β΄ και η «νέα ηθική»

Ένα μικρό μελέτημα γι’ αυτούς που θέλουν

να σπουδάσουν τους αρχαίους σοφιστές .

Τις μέρες που οι σοφιστές δίδασκαν πως αντικειμενική αλήθεια δεν υπάρχει , στα χρόνια του Περικλή περίπου , ο Σωκράτης προσπαθούσε ν’ αποδείξει το αντίθετο και να δώσει την ελπίδα στον κόσμο .

Οι σοφιστές πέθαναν ζάπλουτοι απ’ την παρά-παιδεία τους κι ο Σωκράτης στην ψάθα , μ’ ένα κύπελλο άδειο από το κώνειο στο χέρι .

Το Σωκράτη τον τιμούμε σήμερα διδάσκοντάς τον στους κατατρεγμένους μαθητές των δημοσίων σχολείων , την ώρα που οι κυρίαρχοι διδάσκουν στα παιδιά τους την αλήθεια των σοφιστών . Το ίδιο έπαθε κι άλλος ένας μεγάλος άνθρωπος , ο Χριστός . Αυτός δίδασκε το «ο έχων δύο χιτώνας να δίδει τον ένα» κι αυτοί που διακονεύουν τα λόγια του τα πλασάρουν στο εκκλησίασμα και προσπαθούν να έχουν στην γκαρνταρόμπα τους όσο το δυνατό περισσότερα χρυσεποίκιλτα άμφια .

Ο Γεώργιος ο Β΄ εμφανίστηκε αιφνίδια στην πολιτική σκηνή . Όλοι οι λαϊκιστές πολιτικοί , που αναρριχώνταν στην εξουσία , έψαχναν να βρουν το σύνθημα που θα τους βοηθούσε στην αναρρίχηση . Ο Γεώργιος ο Β΄ νόμισε πως εκείνο το «Νέο Ξεκίνημα» που εκστόμισε την πρώτη μέρα θα ήταν αρκετό . Οι σοφιστές που του συμπαραστέκονταν κατάλαβαν πως δεν είναι αρκετό , το μπέρδευε με το σύνθημα για «Αλλαγή» του πατρός του ο λαός .

Θα μπορούσε ο Γεώργιος ο Β΄ να μιλήσει για «Νέα πολιτική» , όμως μόνο οι μεγάλοι πολιτικοί είχαν την τόλμη να μιλήσουν γι’ αυτήν . Ο Λένιν ήταν αυτός που τόλμησε να μιλήσει για «νέα πολιτική» αλλά τον πρόλαβε ο χάρος κι ο Στάλιν .

Για να μιλήσεις για «νέα πολιτική» πρέπει να είσαι πολιτικός . Ο Γεώργιος Β΄ ήξερε πως τα μόνα δικά του χαρίσματα ήταν το όνομα που κουβαλούσε απ’ τον πατέρα του και η προίκα της Αμερικάνας μάνας του . Κάθε μέρα η μάνα του μπαινόβγαινε στην αμερικάνικη πρεσβεία κι έκλεβε τα μυστικά της επιτυχίας του πλανητάρχη Μπους .

Οι σοφιστές που τον δασκάλευαν του έριξαν την ιδέα :

- Θα μιλήσεις για «νέα ηθική» , του είπαν .

Ο Γεώργιος Β΄ δεν κάθισε να σκεφτεί τι σημαίνει αυτό το σύνθημα . Τις ώρες που έκανε τζόκινγκ το τραγουδούσε ρυθμικά για να μην μπερδεύει τα μπούτια του και το ’μαθε φαρσί . Βγήκε σε λίγες μέρες μπρος στις κάμερες κι ευτυχώς το σύνθημα δεν το είπε τρέχοντας . Οι σοφιστές του είχαν διδάξει πως πρέπει την ώρα που μιλάει να δείχνει πως σκέφτεται .

Ήταν εύκολη υπόθεση για το Γεώργιο Β΄ . Από μικρός προσπαθούσε να σκεφτεί πώς είναι αυτοί που Σκέφτονται . Ακόμα και τώρα αυτό σκεφτόταν , αλλά ο λαός είχε μάθει πλέον να κυβερνιέται από ηλίθιους . Τον έβλεπε το Γεώργιο ανοφρυωμένο , τον άκουγε να λέει και τις αρλούμπες του , όμως δεν τον έστελνε στη μάνα του . Είχε περάσει εκείνη η εποχή που ο λαός φώναζε το

«Δεν σε θέλει ο λαός , πάρ’ τη μάνα σου και μπρος» .

Εγώ απόμεινα άναυδος σαν άκουσα το νέο σύνθημα . Στην αρχή σκέφτηκα πως ο Γεώργιος , θαυμάζοντας την ηθική του πατρός του , θα θεσμοθετούσε με νόμο τις παρτούζες …

Ύστερα σκέφτηκα πως θα εννοούσε το κασκόλ που φόρεσε προεκλογικά , όπως ο πατήρ του είχε φορέσει το ζιβάγκο .

Μόνο στην ηθική της πολιτικής δεν πήγε το μυαλό μου , γιατί αυτή είχα να τη δω πολλά χρόνια . Από τότε που νόμιζα πως τη χώρα την κυβερνούσαν τύραννοι και κακούργοι . Αχνά τη θυμόμουνα κι απ’ τα χρόνια της επάρατης δεξιάς , που ακόμα κάποια ψήγματά της τα κράταγε .

Τα επόμενα χρόνια την έχασα γιατί δεν την έβλεπα ούτε στους πολιτικούς ούτε στο λαό .

Το ψάρι απ’ το κεφάλι βρωμάει , έλεγε ο λαός , για να κρύψει και τη δική του μπόχα …

Το κεφάλι του ψαριού πάντα βρωμούσε , κάποτε όμως δεν μπορούσε να μολύνει τον κορμό του . Ο κορμός είχε ακόμη αντισώματα κατά της σήψης . Τώρα πια ο κορμός , απ’ την πολυετή χρήση αντιβιοτικών , είχε χάσει τις αντιστάσεις του .

Παρόλα αυτά μπήκα στον πειρασμό να μελετήσω τη δήλωση του Γεωργίου Β΄. Σκέφτηκα πως για να εξαγγέλλει μια νέα ηθική , αυτό σημαίνει πως διαφωνούσε με την ηθική που επικρατούσε στα χρόνια του Μάο Τσε Τουνγκ . Ο Μάο όμως μιλούσε διαρκώς για «πιότητα» της πολιτικής ζωής και οι συνδαιτυμόνες του στην διακυβέρνηση της χώρας χειροκροτούσαν αυτήν την ποιότητα , γιατί ήξεραν πως χάρη σ’ αυτήν έκαναν τις μπάζες τους . Χειροκροτούσε κι ο Γεώργιος …

Οι ίδιοι συνδαιτυμόνες χειροκροτούσαν τώρα τη νέα ηθική . Ήξεραν πως η ηθική είχε πλέον ολοκληρωτικά διαβρωθεί κι ότι ήταν ανέφικτη η αναστροφή προς την εξυγίανσή της .

Τρεις μέρες αργότερα ένας ντόπιος φρουτέμπορος βγήκε στα ραδιόφωνα και με το περισσό θράσος , που τον διέκρινε πάντα , μίλησε για τα δείγματα της νέας ηθικής που κουβαλούσε στη φαρέτρα του ο Γεώργιος Β΄. «Ο Γεώργιος εκπέμπει μια καλοσύνη και ποιότητα» , είπε με στόμφο .

Να την , σκέφτηκα , η νέα ηθική . Η πιότητα έγινε ποιότητα και ο εκσυγχρονισμός έγινε καλοσύνη …

Σκέφτηκα πως από δω και πέρα θα σταματήσει διαπλοκή , κλέψιμο του δημόσιου χρήματος , βόλεμα των ημετέρων , ξεπούλημα της εθνικής περηφάνιας , ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας στο κεφάλαιο , εκπόρνευση της παιδείας , ξυλοδαρμός των γερατειών , κατασπίλωση των αντιπάλων , αλαζονεία και έπαρση .

Αστραπιαία έκανα αυτές τις σκέψεις , αλλά αμέσως θυμήθηκα τη «Διακήρυξη της 3^ης Σεπτέμβρη» και … προσγειώθηκα . Δεν προσγειώθηκα , τρομοκρατήθηκα . Είχα αρχίσει να φοβάμαι πλέον τις «αλλαγές» και τις «πραγματικές αλλαγές» κι όλες τις «νέες ηθικές» που έρχονταν ν’ αντικαταστήσουν τις αλλαγές .

Πονούσα πιο πολύ σαν έβλεπα το λαό να τρέχει ως όχλος και να χειροκροτεί τη νέα αθλιότητα της πολιτικής ζωής της χώρας .

Αυτή η ηθική του «σοσιαλιστικού» όχλου με τρόμαζε . Πώς να οδηγήσεις αυτόν τον όχλο στη Μια ηθική που προσπαθούσε να εντοπίσει ο Σωκράτης αλλά κι ο Ιησούς πριν δυο χιλιάδες χρόνια ;

Ο Γεώργιος ο Β΄ την ηθική των σοφιστών σερβίριζε πάλι . Τους σοφιστές τους είχαν βαφτίσει επικοινωνιολόγους τω καιρώ εκείνω κι αυτοί έβρισκαν πάντα τη μέθοδο αποπλάνησης των μαζών με κούφια συνθήματα .

Ο Ιησούς κι ο Σωκράτης θα γινόταν βορά επικοινωνιολόγων για άλλη μια φορά . Τους κατασπάραζαν Σοφιστές και Φαρισαίοι .

Τη νέα ηθική την έβλεπα στις συγκεντρώσεις του Γεωργίου του Β΄ .

Άκουγα πάλι εκείνο το «ούου» που ακουγόταν στα χρόνια του Σιδερένιου , κάθε φορά που αυτός αναφερόταν στο όνομα του Καραμανλή του Α΄.

Θυμήθηκα και το Γεώργιο Ράλλη , που έλεγε εκείνο το περίφημο

«δεν θέλω ούου» .

Σπούδαζα την εναλλαγή της ηθικής …

Υ.Γ.

Ίσως κάποιοι νομίσουν πως ανακάλυψαν μόνο αυτοί το άθλιο μήνυμα των σοφιστών .

Εμείς το ανακαλύψαμε πριν από δαύτους μα δεν θελήσαμε να ενταχθούμε στη συμμορία αυτή , γιατί δεν θέλαμε να γίνουμε συν-μωρίτες .

Θελήσαμε ν’ αλλάξουμε τον κόσμο , παρόλο που είχαμε καταλάβει πως «αυτός ο κόσμος δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ» .

Εκείνοι που «πουλούσαν ηθική» κέρδιζαν πάντα .

Μάκης Μίχος ,

που ποτέ του δεν πίστεψε

πως η ηθική μπορεί να υπάρξει στο Κόμμα …