Σφαδάζω και ντρέπομαι απ’ το μεσημέρι.
Πρώτη μου φορά δέχτηκα οικογενειακή λογοκρισία.
Με «απόσυραν» απ’ την εφημερίδα μου.
Πάνω που άρχισα να νιώθω περήφανος….
Προσπαθώ να ξαναγυρίσω στο στίχο
«σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω».
Αδύνατον.
Κλαίω.
Δε φοβάμαι όμως.
Οι άντρες κλαίνε!
Οι εξουσιαστές βρίσκουν τρόπους να τα οικονομήσουν.
Σκέφτηκαν τις κορύνες,
σκέφτηκαν άχρηστα φανάρια
και μετά σκέφτηκαν ποδηλατόδρομους.
Οι ποδηλατόδρομοι θ’ αφήσουν μεγαλύτερο κέρδος
στα πουγκιά πολιτικάντηδων κι εργολάβων.
Μπορεί οι δρόμοι της πόλης
να είναι στο μαύρο τους το χάλι,
όμως διακοσμούνται με κολονάκια και κορύνες.
Πόσοι νιώθουν τον εμπαιγμό τους απ’ τους άρχοντες…;
Υ.Γ.
Κυκλοφόρησα χτες στην πόλη.
Ένα ποδήλατο δεν είδα μέσα σε ποδηλατόδρομο.
Είδα μηχανάκια παρκαρισμένα μέσα τους.
Είδα παρκαρισμένους σκουπιδοτενεκέδες.
Είδα ακόμη κι αυτοκίνητα-λοξά παρκαρισμένα-εντός αυτών.
Την άκουγα κάθε μια ώρα την είδηση χτες.
Στο κρατικό ραδιόφωνο, στην ΕΡΑ2.
«Νεαρός αλλοδαπός επιτέθηκε με μαχαίρι σε Αθηναίο πολίτη
και τον τραυμάτισε στην κοιλιά».
Το βράδυ μπήκα σε κάποιο blog κι έμαθα.
Ο νεαρός αλλοδαπός-16 χρονών-
ήταν γιος αμερικανού διπλωμάτη.
Αφέθηκε ελεύθερος, γιατί έχει ασυλία…
Δεν εντυπωσιάστηκα για τη μη σύλληψη του αμερικάνου.
Τρέμω μόνο για τις μεθόδους προώθησης του ρατσισμού.
Πόσοι κατάλαβαν την είδηση της ΕΡΑ2;
Ήταν λάθος του ρεπόρτερ η είδηση
ή μήπως η συγκάλυψη αλλού στόχευε;
Πόσοι έμειναν με την αίσθηση
πως Αλβανός ή Πακιστανός ή Ρουμάνος ήταν ο δράστης;
Πριν πέντε χρόνια είχα δημοσιεύσει ένα κείμενό μου για τη Λιάνα.
Ήρθε να με δικαιώσει για άλλη μια φορά.
Αυτές οι λεγόμενες πρόωρες εκλογές έχουν τη συγκυριακή ιδιαιτερότητά τους. Μοιάζουν με κατολίσθηση του ενός εκ των δύο βουνών του δικομματισμού, έτσι το άλλο που απομένει να μοιάζει με το εκλογικό Έβερεστ!
Ύστερα έρχονται οι καπάτσοι, οι συνήθεις προσφερόμενοι που σώζουν τον τόπο σώζοντας το τομάρι τους. Στη μία διαφήμιση, η οικονομία της χώρας είναι γράμματα από φελιζόλ που σοβατίζονται άρον άρον για να μοιάζουν με τοίχο. Στην άλλη, η ζωή όλων μας χωράει σε διαδοχικά μικρομέγαλα λάπτοπ, αλλά την υπογράφει μόνον ο αρχηγός τους.
Βγήκαν στους δρόμους από τις φωλιές τους συνδικαλιστές - κομματικά κατοικίδια της εξουσίας που έρχεται και πανηγυρίζουν για τις αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό που μηδενίζουν τη νοημοσύνη των εργαζομένων. Μερικοί φουριόζοι έστω και χωρίς κοστούμι βρυχώνται, γιατί, λέει, κινδυνεύουν να δαγκωθούν από τον αναστημένο (!) Στάλιν.
Στο μεταξύ, τα προβλήματα συσσωρεύονται σε κοινωνικό και ατομικό επίπεδο και η διεθνής των γιγάντιων γεω-οικονομικών συμφερόντων αλλάζει τα πιόνια ισχύος στην περιοχή μας χωρίς το τρέχον μιντιακό και πολιτικό προσωπικό της κεντρικής θεατρικής σκηνής των εκλογών να δίνει φράγκο για την ενημέρωση των πολιτών ψηφοφόρων.
Συναντώ ολοένα και περισσότερους που τολμούν να ψυλλιάζονται πως τα βαριά χαρτιά είναι κρυμμένα με τόση επιμέλεια κάτω από τις κουρελούδες του κάθε μικρού ή μεγάλου ντιμπέιτ, ώστε να εμπνέουν ανησυχία όχι για τις 4, αλλά για τις 5 Οκτωβρίου ανεξαρτήτως του επιμέρους πολιτικού αποτελέσματος. Αυτές τις σκέψεις δεν τις κάνουν οι φτωχοί κι αποκλεισμένοι, αλλά εκείνοι που βλέπουν ότι θα φτωχύνουν αναπόδραστα «γλιστρώντας» πρακτικά στην τάξη απ' την οποία απομυζούσαν όταν δεν έκλεβαν κάθε αξία και υπεραξία εργασίας.
Η ομοβροντία ομοφωνίας περί την καταλληλότητα του Γ.Α.Π. να κυβερνήσει τη χώρα καλύτερα απ' ό,τι το ποδήλατό του είναι συγχρονισμένη με τη χορωδιακή κραυγή αυτών που βλέπουν τις εκλογές ως απόσυρση του καραμανλικού σχήματος. Τα μόνα εξασφαλισμένα απ' τη στημένη λοταρία είναι τα χρέη στον Αλμούνια και την παρέα του και τα θύματα - εργαζόμενοι, που οδηγούνται προβατηδόν στο ανακαινισμένο κλουβί της ταξικής φυλακής. Οικολογικόν μεν, εξίσου θανατηφόρο δε.
Το πανεπιστήμιο του Λονδίνου προτείνει, μετά από μελέτη, να εργάζονται οι άνθρωποι μέχρι τα 75 ή να εκπαιδεύονται μέχρι τότε ως σύγχρονοι δούλοι. Τα χρήματα για την εκπαίδευση των εργαζομένων μετά τα 65 προτείνει να αφαιρεθούν από τα εκπαιδευτικά κονδύλια για νέους!...
Στο γαλλικό ΟΤΕ αυτοκτόνησαν, υπό την πίεση της ανταγωνιστικότητας και βυθισμένοι στην κατάθλιψη της ανασφάλειας, 23 εργαζόμενοι σε 18 μήνες.
Στις οικογένειες των νεκρών της «Λάρκο», κανένα μπλε ή πράσινο «πρόγραμμα» εξόδου από την «κρίση» δε φαρδαίνει το φέρετρο της ζωής των εργατών.
Στην Καμπούλ οι «Ταλιμπάν» σκότωσαν έξι Ιταλούς και δεκάδες Αφγανούς, που δε σώθηκαν από την κριτική στον Μπερλουσκόνι.
Η Ευρώπη αποφάσισε να δεχτεί μόνον την Τουρκία ως χώρα διέλευσης του ρωσικού φυσικού αερίου και η Ρωσία στη λέσχη Baltai (ανατολική Μπίλντεμπεργκ) δηλώνει ότι θα αντικαταστήσει την Ουκρανία με την Τουρκία ως ενεργειακό εταίρο - σύμμαχο.
Η ΕΕ συμφώνησε ότι η γειτονική μας ΝΑΤΟική σύμμαχος δεν κάνει λαθρεμπόριο ανθρώπων - μεταναστών κι απλώς δια των ραδιοσυχνοτήτων υπερασπίζεται τα ζωτικά της συμφέροντα στο Αιγαίο.
Οι άγονες γραμμές, αέρος και θαλάσσης, της προεκλογικής Ελλάδας αποκτούν χορηγό και η Νέα Ερυθραία ποδηλατόδρομους (!) εκεί που δεν έχει δρόμους.
Για όλα τούτα κι άλλα τόσα, με τον Ομπάμα λοκάλ να αφήνει το γάμο για τα πλουμιστά νεοϋορκέζικα παλιούρια, η χώρα πάει σ' εκλογές καταπίνοντας προϊόντα ιδεολογικών θερμοκηπίων και χωνευτικά, μαζικά, σε προδημοσιευμένα αποτελέσματα χαμαιτυπείων.
ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ
Κόμμα = Ομάς ανθρώπων,
ειδότων ν’ αναγιγνώσκωσι και ν’ αρθρογραφώσιν,
εχόντων χείρας και πόδας υγιείς,
αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν,
οίτινες ενούμενοι υπό ένα οιονδήποτε αρχηγόν,
ζητούσι ν’ αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου
εις την έδραν του πρωθυπουργού,
ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα
να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι.
Τάδε έφη Εμμανουήλ Ροΐδης,
όστις εγεννήθη το 1836 μ.Χ.
και ανέστη το 1904 μ.Χ.
|
Κυριακή μεσημέρι βόγκηξα στο σπίτι του Φίλου.
Ήθελε να παρακολουθήσει τη συνέντευξη του Γιουρίκα,
του Γιωργάκη του Μαργαριταρένιου.
Άκουσα κάποιες απ’ τις ανερμάτιστες ατάκες του.
Ο εμπαιγμός μας συνεχίζεται απ’ τους νταβατζήδες της ενημέρωσης.
Αν είχαν τσίπα όλα αυτά τα Ευρωβόρα όντα
έπρεπε να σηκωθούν και να φύγουν απ’ τη συνέντευξη.
Υπάρχει όμως τσίπα στις μέρες μας;
Υ.Γ.
Το 1981 πανηγύρισα την «Αλλαγή».
Το 2004 γιόρτασα την «Απαλλαγή».
Μόνο στις γιορτές μου θα γιορτάζω πλέον…
Αφήνω τα πανηγύρια για τους αλιγάτορες
και τους χαμαιλέοντες.
Τ’ αφήνω σ’ όλους αυτούς που μόνο το κέρδος έχουν στο νου τους.
Καληνύχτα σας,
όπως έλεγε κι ο μπαμπάς του Μαργαριταρένιου.
Δεν έπεσα απ’ τα σύννεφα σαν το ‘μαθα.
Γνωστές οι απόψεις μου για τους «ευεργέτες»
και ξεκάθαρες για όσους βλέπουν ακόμη.
Ταράχτηκα όμως προχτές, μόλις μου μήνυσαν
πως σε κάποιο χωριό βρέθηκε ευεργέτης
που ανάλαβε να ευπρεπίσει ένα «μοναστήρι».
Ο ευπρεπισμός καλοδεχούμενος.
Κόστισε τουλάχιστο πέντε χιλιάδες Ευρώ,
αλλά ο «ευεργέτης» ζήτησε απόδειξη απ’ τη «μονή»
για είκοσι χιλιάδες Ευρώ.
Δεν είχε πρόβλημα η «μονή» να δώσει την απόδειξη.
Κέρδισε τον ευπρεπισμό της.
Ο «ευεργέτης» κέρδισε από την εφορία 20.000 Ευρώ.
Το όνομα του «ευεργέτη» θα μείνει στην Ιστορία
κι ο λαός θα επωμιστεί το βάρος της φοροδιαφυγής του «ευεργέτη».
Όλα βαδίζουν «δεξιά» στη χώρα μας.
Δόξα τω Θεώ…
Τα είπε ο Πλάτων όλ’ αυτά πριν κάποια χρόνια.
Τον Πλάτωνα τον θεωρούσαμε φασίστα.
Όμως ήρθαν απρόοπτα(;)οι εκλογές του Οκτώβρη.
Ο Μαργαριταρένιος θέλει να πάρει τη θέση του Σιδερένιου.
Η βλακεία αποθεώνεται.
Εκ γυναικός τα φαύλα.
Εκατομμύρια Ευρώ θα δαπανηθούν
για να διαφημίσουν τα κόμματα την ανυπαρξία τους.
Κυνηγούν τα κόμματα να μαζέψουν στα ψηφοδέλτιά τους
όλες τις «καλλιτεχνικές» και αθλητικές καρικατούρες.
Βάνα Μπάρμπα και Ψινάκη,
Πύρο Δήμα και Σακοράφες…
Αυτοί θ’ αποφασίσουν για το μέλλον της κοινωνίας μας.
Υ.Γ.
Δε θες να δούμε τη Βάνα Μπάρμπα υπουργό πολιτισμού;
Τι παραπάνω διέθετε η Μελίνα Μερκούρη;
Τα «κορμάκια» πρέπει να επιβραβεύονται…
Ίσως και να με ψάχνατε το καλοκαίρι.
Κι εγώ ψαχνόμουνα μέσα σε στροβίλους…
Έχασα φίλους και βρήκα φίλους νέους.
Δε λυπήθηκα για ό,τι έχασα,
νιώθω χαρά γι’ αυτό που βρήκα.
Με περιμένουν πολλά το φθινόπωρο.
Με περιμένει η Δικαιοσύνη τον άλλο μήνα.
Πλησιάζει η ώρα του Βολιώτη…
Λυπάμαι που δεν έχω στήλη στον Τύπο.
Ξέρω πως στο blog μου μόνο οι φίλοι μπαίνουν.
Μ’ αυτούς τα λέω καθημερινά.
Ο λαός ενημερώνεται από Σαμαράδες και Μπουκώρους.
Ενημερώνεται κι από ραδιοφονιάδες.
Εγώ πάντως βρίσκομαι σε καλό δρόμο.
Κοντεύω να αποβάλω το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
Εσείς για ένα μήνα έχετε τροφή.
Ασχοληθείτε μ’ όλους τους πολιτικούς αλήτες
και στο τέλος ψηφίστε με κλήρωση…
Πόσα κιλά έχασες;
Αν σου πω ότι δεν τα έχω υπολογίσει;
Ήμουν γύρω στα 65 και η τελευταία μέτρηση
έδειξε 47,700.
Έκοψες και το τσιγάρο;
Ναι, τσιγάρο, καφέ, όλα. Δεν γινόταν αλλιώς.
Θα το είχα τρυπήσει το στομάχι μου μόνο με νερό...
Πώς ήταν τελικά «μέσα»;
Χάλια. Σε 8 τετραγωνικά, 4 άτομα. Κοιμόσουν και σε μισό μέτρο ήταν η τουαλέτα. Και ήσουν κλεισμένος στο κελί 13 ώρες την ημέρα.
Σας κλείδωναν μόλις έπεφτε ο ήλιος;
Ναι, τον χειμώνα στις 8 και το καλοκαίρι στις 9. Μας κλείδωναν και 2-3 ώρες το μεσημέρι. Κάναμε τα πάντα για να περάσουν αυτές οι ώρες και να αρχίσουν τα ξεκλειδώματα. Να μας δεις το πρωί στις 7 να περιμένουμε όρθιοι τα ξεκλειδώματα!
Τα κελιά δεν ξεκλειδώνουν όλα μαζί;
Όχι. 117 κελιά, 117 ξεκλειδώματα. Κρακ, κρακ, κρακ...
Μέτραγες μέχρι να έρθει η σειρά σου.
Κάγκελα ή μασίφ σιδερένιες πόρτες;
Οι βαριές οι σιδερένιες με το ματάκι,
για να μπορεί να σε ελέγχει ο φύλακας.
Ποιοι ήταν μαζί σου στο κελί;
Στην αρχή με είχαν μ΄ έναν παιδεραστή και μ΄ έναν που πρέπει να είχε σχέση με όπλα και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Μετά έμεινα με τοξικομανείς, με κλεφτρόνια, με χούλιγκαν, με διάφορους.
Έπαιρναν ναρκωτικά στα κελιά;
Ναι... Όταν μπήκα μου λέει ο φύλακας, «πού θες να σε βάλω», του λέω «δεν είμαι τοξικομανής, να με βάλεις κάπου ήσυχα». Μου λέει «εντάξει, θα σε βάλω στην πτέρυγα Α που δεν περνάει τίποτα». Διεπίστωσα όμως ότι μια στο τόσο περνούσε.
Πώς;
Μέσω κρατουμένων, μέσω σωφρονιστικών υπαλλήλων, δεν ξέρω. Δεν μπήκα στη διαδικασία να μάθω, δε μ΄ ενδιέφερε... Αλλά ήταν φανερό ότι κάποιοι έκαναν χρήση ναρκωτικών στα κελιά τους γιατί όταν έβγαιναν έξω τριγυρνούσαν σαν ζαλισμένα κοτόπουλα.
Οι φύλακες δεν τους έβλεπαν;
Τους έπιαναν. Και μετά γίνονταν εξετάσεις ούρων, ποιοι ήταν θετικοί, ποιοι ήταν αρνητικοί στο κελί. Καμιά φορά δούλευαν και οι ρουφιάνοι και έλεγαν ότι το τάδε κελί έχει ναρκωτικά κι έβρισκαν όλοι τον μπελά τους.
Εσύ είχες προβλήματα με τους φύλακες;
Όχι. Οι περισσότεροι ήταν νεαροί, λίγο μετά τα 20. Ήσυχα παιδιά, ό,τι ζητούσες στο έδιναν, αν ήταν στο χέρι τους. Ακόμη και κάποιοι που είναι κοντά στη σύνταξη δεν σε ενοχλούσαν. Οι περισσότεροι σιχαινόντουσαν τη δουλειά τους. Ήταν έγκλειστοι όπως κι εμείς και έφευγαν για το σπίτι τους μ΄ ένα σωρό ψυχολογικά προβλήματα.
Και αυτά που λένε για φύλακες τσαμπουκάδες, σκληρούς;
Και εγώ άκουγα ότι σε άλλες πτέρυγες υπήρχαν σκληροί φύλακες. Αλλά εκεί γίνεται εκτεταμένη χρήση ναρκωτικών και σφάζονται μεταξύ τους... Είχε τύχει να φέρουν και 30 σφαγμένους από τη Β, Γ, και τη Δ πτέρυγα. Ήταν σε στέρηση και σφαζόντουσαν μεταξύ τους.
Πώς είναι τα βράδια στη φυλακή;
Στην αρχή κοιμόμουν πολύ λίγο.
Στις 4 και ξυπνούσα στις 6 το πρωί.
Άντε και καμιά ώρα το μεσημέρι.
Κοιμόσουν πάνω ή κάτω;
Στην αρχή κοιμόμουν πάνω, με το που έφυγε ένας πήρα το κρεβάτι του. Μετά άλλαξα κελί, πήγα σε κάτι φίλους και κοιμόμουν κάτω.
Όταν λες «φίλους»;
Φίλους της φυλακής. Όσο μπορεί να είναι φίλοι... Στη φυλακή δεν είναι εύκολο να συνεννοηθείς, επικοινωνία δεν υπάρχει. Στην αρχή κοιτάς μόνο να επιβιώσεις, να μη σε πάρει από κάτω. Μετά βρίσκεις 2-3 ανθρώπους οι οποίοι σε στηρίζουν και τους στηρίζεις.
Στο προαύλιο τούς γνώρισες;
Ναι. Λέγαμε τα προσωπικά μας, δεν ανοιγόμασταν όμως 100%. Στο τέλος μαγειρεύαμε μαζί και κάναμε τραπέζια στο κελί. Έχουμε ανταλλάξει τηλέφωνα και θα τα λέμε...
Μετανάστες πολλοί στη φυλακή;
Πάρα πολλοί. Κάποιοι για ψύλλου πήδημα. Για χαρτιά ας πούμε. Εγώ έκανα πολλή παρέα με Τούρκους. Οι Τούρκοι είναι καταπληκτικά παιδιά. Ήμουν με τον Αρσλάν, τον πολιτικό κρατούμενο. Βγήκε πριν από μένα και όταν μπήκα στο νοσοκομείο ήρθε και με είδε.
Αληθινά κακούς γνώρισες στη φυλακή;
Υπήρχαν κάτι θηρία με σβάστικες στα μπράτσα. Φουσκωτοί με κρεατίνες. Τους βλέπαμε να κάνουν γυμναστική. Δεν μιλάγανε καθόλου γιατί δεν τους έπαιρνε... Αλλά κι εμείς ήμασταν κύριοι. Στη φυλακή δεν θα πεις «πώς είναι έτσι αυτός». Δεν σε αφορά.
Πλούσιους, φτωχούς;
Στη φυλακή δεν πιάνεις χρήμα στα χέρια σου, οπότε είναι όλοι φτωχοί. Ο καθένας έχει από μια καρτέλα. Ψωνίζεις τηλεκάρτες απ΄ την καντίνα; Σε χρεώνουν στην καρτέλα. Ψωνίζεις απ΄ τον μπακάλη; Εκεί. Θέλεις να πάρεις πάγο για το ψυγειάκι με το φελιζόλ; Εκεί. Θέλεις να πάρεις εφημερίδες...
Και οι παροχές της φυλακής;
Μία φορά τον μήνα ένα σαπούνι, δύο ξυραφάκια Βic κι ένα χαρτί υγείας. Και το πρωί ένα τσάι ή γάλα με μαρμελαδίτσες, ένα πιάτο για μεσημεριανό και ένα πιάτο το βράδυ. Με βρωμοκρέατα που δεν τρώγονται.
Άρα είχες έναν ακόμη λόγο για να αρχίσεις απεργία πείνας.
Πες το ψέματα... Εγώ είχα πει ότι αν δεν με βγάλουν στο εξάμηνο, θ΄ αρχίσω απεργία πείνας. Έτσι κι έκανα. Το δούλεψα πολύ εγκεφαλικά με αποτέλεσμα τις πρώτες μέρες να μην έχω την αίσθηση της πείνας, να πίνω το νερό μου και να ΄μαι μια χαρά.
Πώς σε αντιμετώπισαν ως απεργό πείνας;
Όλοι και «μέσα» και «έξω», προσπαθούσαν να με αποτρέψουν. Πήγαινε ο νους τους στο κακό. Σωματικές βλάβες και πιθανόν θάνατος. Οι φύλακες πάλι, έπρεπε να πέσω κάτω για να με πάνε στο νοσοκομείο κρατουμένων. Αυτή είναι η εντολή, πρέπει να πέσεις κάτω.
Τελικά δεν έπαθες τίποτε ανεπανόρθωτο...
Οι εξετάσεις δείχνουν ότι τα όργανα είναι μια χαρά. Ήμουν και δυνατός οργανισμός. Πριν από 2-3 χρόνια ήμουν 76-77 κιλά, ήμουν δεμένος, όχι όπως τώρα που είμαι σαν μπακαλιάρος... Ήμουν χορτοφάγος, τα καλοκαίρια έκανα αποτοξίνωση με φρούτα και λαχανικά, κυκλοφορούσα συνέχεια με το ποδήλατο...
Τι σχέδια έχεις τώρα;
Θα δουλέψω λίγο με τον εαυτό μου
και μετά θέλω να βγάλω κάποιο βιβλίο.
Το ημερολόγιο της φυλακής;
Το ένα θα βασισθεί στο ημερολόγιο που κρατούσα... Μετά έχω κάποια ποιήματα, σκίτσα... Κάπως έτσι το φαντάζομαι. Για να αποβάλεις όμως όλη αυτήν την Οδύσσεια χρειάζεται χρόνος.
Τι είχες κάνει και σε πιάσανε;
Τίποτε δεν είχε γίνει. Είχαμε φύγει από Εξάρχεια, ήμασταν στην Ακαδημίας, μιλάγαμε και κυκλωθήκαμε από 2-3 διμοιρίες. Πανικοβληθήκαμε, αρχίσαμε να τρέχουμε, εγώ είχα ξεφύγει, δύο ΜΑΤατζήδες επιμένανε να με κυνηγάνε, ένας με έσπρωξε, έπεσα κάτω... Μου έριξε μια κλωτσιά στο κεφάλι, ήρθε κι ο άλλος μού έριξε και αυτός μια κλωτσιά.
Είχες σακίδιο;
Ναι και μούσια και μακρύ μαλλί πιασμένο. Πάντα παίρνω σακίδιο όταν κατεβαίνω στο κέντρο, περνάω από βιβλιοπωλεία, μπορεί να πάρω κάνα CD, εφημερίδες.
Σου βρήκαν τίποτε;
Όχι. Αν και φοβόμουν μη μου βάλουν καμιά μολότοφ στο σακίδιο όπως είχε γίνει στη Θεσσαλονίκη με τον Τσάπμαν, αλλά τελικά εντάξει...
Μαντίλι φορούσες;
Όχι. Δεν είχα πάει για επεισόδια. Και δεν είναι αυτός ο τρόπος μου... Έχω στόμα και πιστεύω ότι τα λέω μια χαρά. Και αυτό τους τσαντίζει. Οι δικές μου πέτρες είναι ο λόγος μου.
Έμεινες πάντως αρκετό καιρό μέσα...
Ναι και διάφοροι μου έλεγαν: «Υπάρχει αυτό το βύσμα, υπάρχει αυτή η άκρη...». Δηλαδή αυτά που καταδικάζω, να τα χρησιμοποιήσω την ύστατη στιγμή; Σε καμία περίπτωση! Πάνω απ΄ όλα αξιοπρέπεια.
Συμμετείχες σε όλες τις διαδηλώσεις του Δεκέμβρη;
Εκείνη τη φορά που με συνέλαβαν και άλλη μια φορά. Ήθελα να ήμουν κάθε μέρα στους δρόμους αλλά δεν μπορούσα. Εκείνη την περίοδο έμενα με τους δικούς μου. Ο πατέρας μου πάσχει από Αλτσχάιμερ και είχαμε τρεχάματα.
Δούλευες;
Έκανα δουλειές των 700 ευρώ... Έχω τελειώσει ΤΕΙ Λογιστικής, έχω κάνει τα χαρτιά μου για να διοριστώ σε σχολείο. Θα επιμείνω και φέτος. Τώρα βέβαια αν λερωθεί το ποινικό μου μητρώο θα είναι πολύ δύσκολο.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου σύνθημα;
Αυτή την περίοδο; «Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ΄ όλα τα κελιά». Πάντα μου άρεσε.
Το «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι»;
Εντάξει, εν μέρει δεν ισχύει; Βέβαια τους παίρνει όλους η μπάλα, αλλά οι μπάτσοι είναι και λίγο η βιτρίνα...
Και γιατί είναι οι «μπάτσοι» και δεν είναι οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι; Οι εκπαιδευτικοί; Ή ακόμα και εμείς οι δημοσιογράφοι;
Βέβαια... Και εσείς οι δημοσιογράφοι και οι εκπαιδευτικοί και οι γιατροί και όλοι. Όλοι μας δηλαδή.
Η φυλακή δεν σε άλλαξε καθόλου;
Εγώ ήμουν αυστηρός με τις φυλακές.
Μπορούσα να κατανοήσω μόνο τους πολιτικούς κρατούμενους, τους ποινικούς όχι. Αλλά εν τέλει υπάρχουν και ποινικοί οι οποίοι είναι αξιόλογοι άνθρωποι.
Ίσως τα πράγματα είναι πιο μπερδεμένα στην πραγματική ζωή. Δεν είναι όλοι οι φυλακισμένοι καθάρματα, δεν είναι όλοι οι φύλακες γουρούνια, δεν είναι όλοι οι μπάτσοι μπάτσοι, δεν είναι όλοι οι αναρχικοί αναρχικοί...
Εγώ ποτέ δεν πίστεψα ότι όλοι οι μπάτσοι είναι μπάτσοι και όλοι οι αναρχικοί είναι αναρχικοί. Υπάρχουν και μπάτσοι οι οποίοι είναι δίπλα στον πολίτη. Εντάξει, είναι και κάποιοι άλλοι, άσ΄ τα να πάνε, μακριά.
Το ίδιο ισχύει και για τους αναρχικούς.
Ναι, υπάρχουν και χουλιγκάνοι που δηλώνουν αναρχικοί.
Ναι και κάνουν τις χουλιγκανιές τους και μετά μας λένε «έτσι είστε οι αναρχικοί, τα σπάτε και κάνετε πλιάτσικο». Εγώ όμως αυτούς που ξέρω, προσπαθούν ν΄ αποτρέψουν τέτοιες καταστάσεις. Έσπασε η βιτρίνα, τελείωσε. Φεύγεις. Τι να το κάνεις το δεύτερο και τρίτο κινητό; Εδώ ένα έχεις και σου είναι βάρος.
Στο γήπεδο πας;
Καμιά φορά πηγαίνουμε με τα παιδιά στον Αστέρα Εξαρχείων. Αλλά δεν μ΄ αρέσει να πλακώνομαι στο γήπεδο.
Τι δηλώνεις; Αναρχικός; Αντιεξουσιαστής;
Δεν συμφωνώ με τη λέξη «αντιεξουσιαστής». Ο καθένας βέβαια έχει το δικαίωμα να αυτοαποκαλείται όπως θέλει, αλλά τη φιλοσοφία του αναρχισμού λίγοι την τηρούν. Ο αναρχισμός δεν είναι life style, είναι κάτι που το ακολουθείς στην καθημερινότητά σου. Από το πώς θα συμπεριφερθείς στους δρόμους
μέχρι πώς θα μιλήσεις στον σύντροφό σου...
Εγώ προτιμώ τον όρο κοινωνικός αγωνιστής.
Δηλαδή;
Ένας από αυτούς που δεν επαναπαύονται.
Ένας από αυτούς που ανησυχεί.
Μετά τη δουλειά δεν κάθομαι στον καναπέ για να δω τηλεόραση.
Δεν μου αρκεί.
Η φιμωμένη είδηση του μήνα, που δεν
προβλήθηκε από την ελληνική τηλεόραση!!!
Η δικαστής Γρεβενών, κ. Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν
κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα
κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε
σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς
και παρακρατικούς φορείς.
Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα,
αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά
(και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν
δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο,
ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου,
ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή τηνστιγμή
ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ,
παρά μόνο από το BBC,
ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται
(αναγράφεται η ένδειξη 'Embedding disabled by request').
Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας.
Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη
και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.
Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε,
είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet.
Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forward.
Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε.
Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ
επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.
Δείτε το βίντεο εδώ:
> http://www.youtube.com/watch?v=jglCyU8TPJw
