ΑΜΑΝ ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ

17.5.09 Κάποιος είπε κάποτε ότι "στην Ελλάδα, το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα είναι ο αριστερός." Αν πιστέψουμε τη σημερινή Ελευθεροτυπία, οι διαπραγματεύσεις που κάνει ο Μέγας Αριστερός και υπερασπιστής των Απανταχού φτωχών Λάκης Λαζόπουλος με τον Alpha έχουν ως εξής: Ζητάει για τη νέα σεζόν........ 5.100.000 για 30 εκπομπές. Δηλαδή 170.000 ευρώ ανά εκπομπή. Με δεδομένο ότι ο καθαρός χρόνος (εκτός διαφημίσεων) είναι περίπου 2 ώρες, αυτό σημαίνει ότι το "ταλέντο" του Λάκη του Αριστερούλη εκτιμάται από τον ίδιο σε 1.416 ευρώ ανά λεπτό! Χωρίς να υπολογίζεται το added value και τα "παράπλευρα έσοδα" όπως π.χ. η τζάμπα διαφήμιση του θεάτρου του, ή οι πωλήσεις δικαιωμάτων. Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα ο Λάκης ο Αριστερούλης πούλησε τα δικαιώματα προηγουμένων εκπομπών σε εκδοτικό οίκο για ...μόλις 7.000.000 ευρώ.

Ήρθε ο νέος Ευρωβουλευτής

Τα έχασα σαν άκουσα τη δήλωσή του,

μόλις κλείσανε οι κάλπες.

Στο φίλο ήμουνα κι άκουγα τους μαλάκες

της αποβλάκωσης του λαού.

Μαζεύτηκαν όλοι για την εκλογική κονόμα.

Κάποιος απ’ αυτούς καλωσόρισε τον Τρεμόπουλο

- Καλώς ήρθατε, κύριε Τρεμόπουλε

- Μην ξεχνάτε ότι μιλάτε σ’ ένα Ευρωβουλευτή,

απάντησε με…μετριοφροσύνη ο μέγας οικολόγος.

Την άλλη μέρα έκανε πιο βαρύγδουπη δήλωση

- Πετύχαμε το στόχο μας,

εκλέχτηκε πράσινος Ευρωβουλευτής.

Εννοούσε τον εαυτό του φυσικά.

Αυτός είναι ο μέγιστος Πράσινος.

Η έπαρση αποτυπωμένη στο πρόσωπό του

και οι παρατρεχάμενοι ευτυχισμένοι.

Δεν ήταν μεγάλο το θαύμα.

Αν τον ψήφισαν όλες οι ΜΚΟ οργανώσεις

θα έπρεπε να πάρει περισσότερες ψήφους.

Ας ελπίσουμε πως θα αντιγράψει σ’ όλα τον Κομπετίτ…

Τρομοκρατία

Τρομοκρατία είναι να ενηλικιώνεσαι και να μην ξέρεις πότε θα δουλέψεις και θα μπορέσεις να ζήσεις μόνος σου Τρομοκρατία είναι να παρακαλάς για μια θέση εργασίας και να αναγκάζεσαι τελικά να δουλέψεις ανασφάλιστος για 600 ευρώ. Τρομοκρατία είναι να εκβιάζεσαι να ψηφίσεις τους ίδιους σκατόψυχους για να μην μείνεις άνεργος και χάσεις τα 600 ευρώ. Τρομοκρατία είναι να παίζουν τις συντάξεις και τις ασφάλειες στο χρηματιστήριο. Τρομοκρατία είναι να φοβάσαι να απεργήσεις μήπως σε απολύσουν Τρομοκρατία είναι να φοβάσαι να κατέβεις στον δρόμο για τα δικαιώματά σου για να μην σε ψεκάσουν με σπρέι και σε δείρουν Τρομοκρατία είναι να πηγαίνεις στην πορεία και να τρως μολότοφ στο κεφάλι Τρομοκρατία είναι να συλλέγουν νόμιμα προσωπικά και ευαίσθητα δεδομένα σου όχι γιατί έκανες κάτι, αλλά γιατί μπορεί στο μέλλον να κάνεις κάτι επειδή ανήκεις σε χώρο που αμφισβητεί το πολιτικό κατεστημένο. Τρομοκρατία είναι να φοβάσαι εάν θα έχεις χρήματα να μορφωθούν τα παιδιά σου. Τρομοκρατία είναι να ζεις σε ένα κράτος "ευνομούμενο" και "πολιτισμένο" και να μην ξέρεις τι σου ξημερώνει. Τρομοκρατία είναι να βλέπεις την ανεργία και την φτώχεια να αυξάνονται ραγδαία. Τρομοκρατία είναι βλέπεις όλα τα λαμόγια να κάνουν ότι θέλουν και τα σκάνδαλα να μένουν όλα ατιμώρητα. Τρομοκρατία είναι να έχεις το ίδιο μισθό εδώ και δέκα χρόνια και τα έξοδα σου να έχουν τριπλασιαστεί. Τρομοκρατία είναι να ζεις σε μια χώρα που δυο οικογένειες και οι κουμπάροι τους κυβερνάνε και πλουτίζουν και εσύ γίνεσαι φτωχότερος. Τρομοκρατία είναι να σου λένε ότι θα δουλεύεις τρεις ημέρες την εβδομάδα και να πληρώνεσαι μόνο για αυτές. Τρομοκρατία είναι να ζητάνε κάποιοι στην ΕΕ να νομιμοποιηθεί η εργασία από τα 16. Τρομοκρατία είναι ζητάνε κάποιοι στην ΕΕ να γίνουν παράνομα τα κομουνιστικά κόμματα. Τρομοκρατία είναι μια χώρα 10 εκ. να υποφέρει από εμπορικό εμπάργκο εδώ και 40 χρόνια. Τρομοκρατία είναι να σου βομβαρδίζουν το σπίτι και τα παιδιά σου οι Ισραηλινές δυνάμεις. Τρομοκρατία είναι σου βομβαρδίζουν το σπίτι και τα παιδιά σου οι Αμερικάνικες δυνάμεις. Τρομοκρατία είναι να ξέρεις ότι η ισχυρότερη χώρα ανεβάζει και στηρίζει χούντες σε όλον τον πλανήτη (και στην χώρα σου) και να σου λένε κάτσε ήσυχος για να μην ξαναγίνει. Τρομοκρατία είναι να συμμετέχει η χώρα σου σε βομβαρδισμούς αθώων και όταν αντιδράς να σου λένε δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά γιατί θα μας πάρει και εμάς η μπάλα. Τρομοκρατία είναι να βλέπεις τα τανκ του ΝΑΤΟ να περνάνε μέσα από την χώρα σου για να πάνε να σκοτώσουν λίγα χιλιόμετρα πιο δίπλα. Τρομοκρατία είναι να σκοτώνεται ένα παιδί 15 χρόνων επειδή κάποιος ήθελε να πουλήσει μαγκιά. Και να ξανασυμβαίνει. Τρομοκρατία είναι να βλέπεις την εγκληματικότητα να αυξάνεται χωρίς σταματημό. Τρομοκρατία είναι σου λένε σκύψε το κεφάλι γιατί αλλιώς..... Τρομοκρατία είναι στήνουν την 17 Νοέμβρη και κάθε άλλη τέτοια οργάνωση για να έχουν άλλοθι για τις πράξεις τους. Τρομοκρατία είναι να βλέπεις τον διπλανό σου να ζει σαν ζόμπι, αποχαυνωμένος από την tv. Τρομοκρατία είναι να ζεις σε πόλεις δεκάδων χιλιάδων και να αισθάνεσαι μόνος. Τρομοκρατία είναι να καίνε την χώρα σου για να περάσει ένας δρόμος. Τρομοκρατία είναι να χάνονται οι κουλτούρες, οι συνειδήσεις και η ιστορία για να γίνουν όλοι γρήγορα ευκολόπιστα και ανόητα αμερικανάκια. Τρομοκρατία είναι να βλέπεις τα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη να ανεβαίνουν. Τρομοκρατία είναι να ποινικοποιούνται οι αγώνες των εργαζομένων για τα δικαιώματα σου. Τρομοκρατία είναι να επανέρχεται με νόμους ο εργασιακός μεσαίωνας. Τρομοκρατία είναι όλα αυτά που μας επιβάλλονται και μας κάνουν να φοβόμαστε να αντιδράσουμε και να δείχνουν ένα μέλλον ζοφερό και μαύρο. ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ....ΑΛΛΑ Η ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ

Γυρνώντας πίσω στον Εγγονόπουλο…

Θυμήθηκα ξαφνικά το ποίημα.

Εκείνος το ‘γραψε τις μέρες του εμφύλιου σπαραγμού.

Εγώ το θυμήθηκα μέσα στις μέρες

της φυλετικής μαλάκυνσης.

Έγραφε τότε ο ποιητής:

…

σαν πάει κάτι

να

γραφεί

είναι

ως αν

να γράφονταν

από την άλλη μεριά

αγγελτηρίων θανάτου .

… μα ποιος θα μιλήσει για όλα αυτά ;

του απάντησε ο Μανόλης Αναγνωστάκης.

Είμαι κοντά στον Εγγονόπουλο κάποιες στιγμές.

Άλλες τρέχω πίσω απ’ το Μανόλη.

Τη μια μέρα λέω «δε θα ξαναγράψω».

Την άλλη «ξεφυλλίζω» το λάπτοπ.

Πόσο ακόμη θα κρατήσει αυτή η τραμπάλα;

Πάντως για δυο μέρες θα με χάσετε.

Πάω για ψάρεμα με το Φίλο.

Αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης…

Αποφάσισαν λοιπόν ν’ ανεβάσουν το ηθικό των πολιτών.

Αποφάσισαν να ναυλώσουν ξανθιές

και να τις βάλουν να παρελάσουν

για να καυλώσουν οι πολίτες

και να ξεχάσουν το οικονομικό πρόβλημα

που μαστίζει ολόκληρη την Ευρώπη.

Δεν έγινε στην Ελλάδα αυτό το θαύμα,

κάπου εκεί στις χώρες του ανύπαρκτου σοσιαλισμού έγινε,

που τώρα χώθηκαν κάτω απ’ τις φτερούγες

της Πλατυτέρας Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στη Λετονία έγινε το θαύμα αυτό.

Στην Ελλάδα δε θα παρελάσουν ξανθιές.

Εμείς ψοφάμε για Βραζιλιάνες!

Υ.Γ.

Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία εφάρμοζε τη συνταγή

«άρτον και θεάματα».

Η ευρωρωμαϊκή αυτοκρατορία εφαρμόζει τη συνταγή

«φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο».

Προχωράει η πρόοδος…

Μαρία, μην ταξιδέψεις στη Λετονία.

Θα παρελάσεις…

Πού θα πάμε να κολυμπήσουμε την Κυριακή;

Ανασκουμπώσου.

Ο καιρός θα είναι καλός.

Βρες τα βατραχοπέδιλα, τη μάσκα,

πάρε και καμιά ομπρέλα μαζί σου κι όρμα

στην πιο απόμακρη παραλία.

Μπορείς να πας και για ψάρεμα,

αυτό που θα κάνω κι εγώ.

Μη λυπηθείς που δε θα ψηφίσεις,

υπάρχουν εκατομμύρια που θα ψηφίσουν για σένα

και θ’ αναδείξουν τους νέους επιβήτορες.

Έτσι κι αλλιώς οι πολλοί αποφασίζουν για σένα!

Γι’ αυτό εφευρέθηκαν η κάλπη και τα ΜΜΕ.

Αφιέρωμα στο Μέγα Καρμιραμών της πόλης

Ήταν ένας εβραίος, που αγόρασε έναν γάιδαρο από έναν χωρικό, αλλά ο
χωρικός ήθελε πρώτα τα λεφτά και θα του έδινε το γάιδαρο την άλλη μέρα.
Έτσι και γίνεται λοιπόν, κι ο εβραίος πληρώνει το χωρικό και πάνε και
οι δύο σπίτια τους.

Την άλλη μέρα, χτυπάει ο χωρικός την πόρτα του εβραίου:
"Ξέρεις, έχω άσχημα νέα... Ο γάιδαρος πέθανε!"
"Πέθανε; Καλά, δώσε μου τα λεφτά πίσω τότε."
"Δε γίνεται! Τα έφαγα όλα χτες!"
"Τα έφαγες σε μια νύχτα;!" λέει ο εβραίος και κάθεται λίγο σκεπτικός.
"Καλά, φέρε μου το γάιδαρο έστω και νεκρό."
"Νεκρό;; Τι να τον κάνεις;"
"Θα τον βάλω σε λοταρία."
"Λοταρία; Νεκρό γάιδαρο;"
"Φέρε και θα δεις!"
Πράγματι λοιπόν ο χωρικός του πηγαίνει τον νεκρό γάιδαρο, και ο εβραίος
αρχίζει να πουλάει λαχνούς στο χωριό και τα γειτονικά χωριά, για 500 δρχ.
τον κάθε λαχνό.

Μετά από 2-3 μήνες ξανασυναντάει ο χωρικός τον εβραίο και τον ρωτάει:
"Καλά, τι έκανες με εκείνη τη λοταρία με το γάιδαρο;"
"Έβγαλα καλά λεφτά! Αγόρασαν πολλοί λαχνούς."
"Μα καλά, δε διαμαρτυρήθηκε κανένας;"

"Ναι βέβαια, αυτός που κέρδισε."
"Και;;;..."
"Ε... του έδωσα τα λεφτά του πίσω!!!"

Έτσι μαζεύεις μαύρο χρήμα

και ταυτόχρονα κρατάς καθαρή την πόλη.

Δυστυχώς για τον Εβραίο δεν είχαν δοθεί ακόμη

οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις…

Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους...

'Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί

στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.
Εκεί, ανάμεσα στα υπόλοιπα, ζούσαν

η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, και η Αγάπη...

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε

και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους

και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω.

Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται,

η Αγάπη άρχισε να ζητάει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει:
- Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;
- Όχι, δεν μπορώ, απάντησε ο Πλούτος.

Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου

και δεν υπάρχει χώρος για σένα'.

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια

από την Αλαζονεία που επίσης
περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.

- Σε παρακαλώ, βοήθησέ με, είπε η Αγάπη.

- Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, Αγάπη..

Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το
όμορφο σκάφος μου, της απάντησε η Αλαζονεία.

H Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη

αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.

- Λύπη, άφησέ με να έρθω μαζί σου.
- Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη

που θέλω να μείνω μόνη μου, είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη

αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.

Ήταν τόσο ευτυχισμένη,

που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
- Αγάπη, έλα προς τα εδώ!

Θα σε πάρω εγώ μαζί μου

Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος

που η Αγάπη δεν γνώριζε,

αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη,

που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε

και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη, γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε

στον κύριο που τη βοήθησε,
ρώτησε τη Γνώση:
- Γνώση, ποιος με βοήθησε;
- Ο Χρόνος, της απάντησε η Γνώση.
- Ο Χρόνος; ρώτησε η Αγάπη. Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει

πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη.

Μάνος Χατζιδάκις - Το Νησί

Επιστροφή στο…μέλλον

Το αρθράκι αυτό ήταν να δημοσιευτεί

σε μια ντόπια κωλοφυλλάδα πριν πέντε χρόνια.

Δε δημοσιεύτηκε.

Απλά το είχα περιλάβει σ’ ένα βιβλίο μου

με τίτλο «Νάρκης του άλγους δοκιμές».

Κρατάει την επικαιρότητά διαχρονικά…

Εμφανίστηκε ως Αλλαγή κι

έφερε στα γρήγορα τη συναλλαγή .

Όταν ο λαός άρχισε να καταλαβαίνει ,

βρήκαν μια φαλακρή παραλλαγή .

Εναλλαγή στην εξουσία επιχειρούσαν πάλι ,

με μεταλλάξεις .

Όλοι όμως επιθυμούσαν την Απαλλαγή ,

γιατί είχαν βαρεθεί τις αλλαγές , τις συναλλαγές ,

τις μεταλλάξεις και τις παραλλαγές .

Περί προθέσεων

Οι προθέσεις χωρίζονται σε κύριες και καταχρηστικές .

Οι κύριες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη σύνταξη

και εμπρός από τις πλάγιες πτώσεις

και σε σύνθεση με άλλες λέξεις .

Οι καταχρηστικές χρησιμοποιούνται

μόνο μπροστά από τις πλάγιες πτώσεις .

(Αυτά γράφει το σχολικό συντακτικό).

Όλες όμως μπορούν να συνδυαστούν με την Αλλαγή .

Η «Αλλαγή» χρησιμοποίησε τις κύριες προθέσεις

στο ξεκίνημά της κι ύστερα στράφηκε στις καταχρηστικές .

Μ’ αυτές κέρδισαν οι λήσταρχοί της .

Προ της Αλλαγής κυβερνούσε η Δεξιά .

Εις την Αλλαγήν θέλησε να μας οδηγήσει

ο Αντρέας ο Α΄ , ο Σιδερένιος .

Προς την Αλλαγήν έσπευσαν και οι δημοκράτες

και οι δεξιοί και οι αριστεροί .

Συν τοις άλλοις μαζεύτηκαν και

βασανιστές της χούντας ,

που μας είχαν αλλάξει τα φώτα παλιότερα .

Εκ της πολυπόθητης Αλλαγής όμως

πήγασαν μύρια κακά .

Δια της Αλλαγής ολοκληρώθηκε

η ηθική αλλοτρίωση του λαού .

Κατά της «Αλλαγής» ουδείς τολμούσε να ορθώσει

το ανάστημά του είκοσι χρόνια .

Μετά-λλαξη έπαθαν αργότερα όλοι εκείνοι

που επαγγέλονταν πραγματική αλλαγή .

Εν-αλλαγή στην εξουσία επιχείρησε ο γιος του ,

Γεώργιος Β΄ , ο «Φαλάκρας απ’ έξω κι από μέσα» .

Παρά την Αλλαγήν πήγαν κι όλοι εκείνοι

που οραματίζονταν νεοφιλελεύθερες πολιτικές για τη χώρα

και η Αλλαγή άλλαζε συνεχώς πρόσωπο .

Αμφί την Αλλαγήν έδραμαν αριστεροί

και φασίστες και ένας νέος πολιτικός αχταρμάς

οδηγούσε τη χώρα στην οδό της ευημερίας … τους .

Αντ-άλλαξαν την ανύπαρκτη ιδεολογία τους με εκατομμύρια Ευρώ .

Επί της Αλλαγής έχεζαν , αλλά

Περί δημοκρατικής Αλλαγής μιλούσαν πάλι .

Υπέρ της νέας Αλλαγής έδειχναν πως δούλευαν και

Υπό την «Αλλαγήν» έκρυβαν την αρπαγή του δημόσιου χρήματος .

Άχρι της εναλλαγής τους στην εξουσία και

Μέχρι της αλλαγής της πολιτικής τους στάσης ,

Άνευ της οποίας αλλαγής και

Χωρίς την παραλλαγή της τίποτε δεν ήταν εφικτό ,

Νη τον Δία και

Μα το Θεό ,

Ως την συναλλαγή δεν θα φτάναμε ποτέ .

Πλην της Αλλαγής του πολιτικού λόγου που δεν ερχόταν και

Χωρίς την αλλαγή της νοοτροπίας των πολιτών , που

Ένεκα των απανωτών αλλαγών είχαν χάσει το μπούσουλά τους ,

Απ-αλλαγή απ’ την Αλλαγή γυρεύω πλέον .

Υ.Γ. Εξαιρείται η πρόθεση ανά .

Αυτή δεν ταιριάζει στην αλλαγή , ταιριάζει στο ανάθεμα .

Απ’ αυτήν πήγασε και το δημοτικό άσμα :

«Ανάθεμα την ώρα , κατάρα τη στιγμή ,

μας άλλαξε τα φώτα αυτή η Αλλαγή» .

Τρέμω τις κολόνιες

Δυο αδερφούλες ήτανε

κι οι δυο καπάτσες.

Η μια γουστάριζε κολόνιες.

Η άλλη γουστάριζε πουλιά.

Η πρώτη παντρεύτηκε μια κολόνια.

Η δεύτερη παντρεύτηκε ένα πουλί.

Τυχερές ήταν και οι δυο τους.

Η κολόνια, που πήρε η πρώτη, ήταν μαζώχτρα.

Η κολόνια τους μεθούσε όλους με το άρωμά της

κι ύστερα τους άρπαζε τα υπάρχοντά τους.

Το πουλί της δεύτερης έτρεμε.

Αυτό το πουλί αποφάσισε ν’ ακολουθήσει

τα διδάγματα του Ιησού:

«τα πτηνά δε σπέρνουν, ούτε θερίζουν,

ούτε συνάγουν στις αποθήκες».

Το πουλί ακολούθησε τα δυο πρώτα διδάγματα,

το τρίτο δίδαγμα δεν το ακολούθησε.

Ήταν έξυπνο πουλί και βρήκε δημόσιες αποθήκες

απ’ όπου τρυγούσε το βιος που μάζευαν τα μερμηγκάκια.

Το πουλί δούλευε για τη Φύση

κι η Φύση αποφάσισε να το ανταμείψει.

Θα το έστελνε σ’ ένα επίγειο παράδεισο,

όπου μόνο αποθήκες υπήρχαν.

Βοήθησαν και τα μερμηγκάκια να πάει

στον επίγειο παράδεισο το πουλί.

Τα φουκαριάρικα μερμηγκάκια ποτέ τους

δεν είχαν καταλάβει πως τα πουλιά ήταν ικανά

να καταβροχθίσουν καθετί γύρω τους.

Δεν είχαν καταλάβει πως ακόμη και οι περιστερές

έκρυβαν μέσα τους ένα όρνιο ή ένα γεράκι.

Πόλεμος ανάμεσα στα τρωκτικά…

Έτσι γινόταν πάντα.

Τα τρωκτικά συμπλέανε

κι ύστερα τρώγονταν μεταξύ τους

για να εξασφαλίσουν την τροφή τους.

Τα τρωκτικά της ντόπιας Τέταρτης Εξουσίας

έχουν ξεσπαθώσει για τους αφέντες τους.

Ξέρουν πως «δουλεύουν» σε απατεώνες,

όμως παρασταίνουν τους κριτές των πάντων.

Άλλα τα βάζουν με τους απέναντι νταβατζήδες

κι άλλα προσπαθούν να κατακτήσουν

το βραβείο Πούτσιτζερ.

Και τα δυο κερδισμένα βγαίνουν.

Το ένα τρωκτικό κερδίζει μ’ όλες τις εξουσίες

και παρασταίνει το προοδευτικό.

Το άλλο ουρλιάζει κατά πάντων τρεισήμισι χρόνια

και μετά τ’ αρπάζει απ’ όλους τους ξετσίπωτους εξουσιαστές.

Αυτό δεν έχει αφεντικό, μόνο την τσέπη του κοιτά.

Φροντίζει και το μοναχογιό του…

Τα διαβάζω και τ’ ακούω αυτά τα τρωκτικά

για να εμπεδώσω τη μαλακία του κοσμάκη.

Na giati den tromazw me to kwneio.

Opws ki o papous mou o Swkratιs…

Ανακύκλωση σκουπιδιών…

Είναι ο πιο εκφραστικός όρος..

Όρος του εικοστού αιώνα είναι

κι αφορά τα σκουπίδια που αφήνει ο «πολιτισμός» μας.

Εμπνευστές του όρου είναι τα «πολιτικά» σκουπίδια.

Αυτά τα «πολιτικά» σκουπίδια ξέρουν να ανακυκλώνονται

και προσπαθούν να ανακυκλώσουν τα πάντα γύρω τους.

Η ανακύκλωση σκουπιδιών είχε αφετηρία το κέρδος.

Πάντα.

Τα «πολιτικά» σκουπίδια της Ευρωρωμαϊκής αυτοκρατορίας

βρήκανε κι άλλες «Νεαρές» για να ταΐσουν τους επάρχους.

Τους χρηματοδοτούν για ανακυκλώσεις

κι έτσι το χρήμα των εργαζομένων περνάει

στα χέρια των επάρχων.

Οι έπαρχοι αγοράζουν κάδους απορριμμάτων,

τα απορρίμματα ξεχειλίζουν από τους κάδους

κι ύστερα έρχονται τα απορριμματοφόρα

να τα οδηγήσουν στις χωματερές.

Η ανακύκλωση των σκουπιδιών πρέπει ν’ ανατεθεί

στους φίλους μου τους Αθίγγανους.

Αυτοί οι «χυδαίοι γύφτοι» είναι οι μόνοι

που προσπαθούν να καθαρίσουν κάτι απ’ το σκουπιδότοπο.

Δεν ασχολούνται με τα «πολιτικά» σκουπίδια

κι αυτό με σπρώχνει κοντά τους.

Είναι οι φίλοι μου οι Τσιγγάνοι.

Θα ‘χει συνέχεια αυτή η ιστορία…