Μια φίλη, που μόνο εξ ακοής τη γνωρίζω ακόμη, μου έστειλε το επετειακό αυτό κείμενο. Τολμώ να το δημοσιεύσω χωρίς την έγκρισή της.
Το κείμενο γράφεται τρεις ημέρες πριν να αρχίσουν όλες οι γυναίκες να υπερασπιστούν τα δήθεν δικαιώματά τους την ημέρα που τους αρμόζει από το φαλλοκρατικό σύστημα. Η ημέρα της «Μαχόμενης για τα εργατικά δικαιώματα γυναίκας» που είναι η 8η Μαρτίου έχει καταντήσει να χωρίζεται σε δύο στρατόπεδα: Στο μεν πρώτο ανήκουν οι γυναίκες χαμηλού IQ που νομίζουν ότι γιορτάζουν και χαίρονται με λουλούδια σαν να δέχονται και πρόταση γάμου. Στο δεύτερο στρατόπεδο ανήκουν εκείνες που έχουν γνώση του εορτασμού και που γράφουν-γράφουν, λένε-λένε για την ισότητα της γυναίκας στην εργασία και στην κοινωνία. Υπάρχει και μία μερίδα γυναικών που γνωρίζει ότι μία τέτοια ημέρα κλαις και δεν γιορτάζεις.
Οι γυναίκες δυστυχώς, όπως αποδεικνύεται δεν αγαπούν τις γυναίκες. Κατάφεραν με τους αγώνες τους να θεωρείται επιτυχημένη η ξανθιά μπούκλα της τηλεόρασης, η αβασάνιστη βουλευτής που σώνει και καλά θέλει να μας πείσει ότι έχει πολιτικό λόγο, η επιτυχημένη διαφημίστρια που βάζει τον κώλο μιας άλλης γυναίκας στο προϊόν που... θέλει να πουλήσει και τέλος μία ολόκληρη νέα γενιά κοριτσιών που όνειρο έχει το μανικιούρ και τον καλλωπισμό. Η γυναίκα άνοιξε εδώ και χρόνια ένα λάκκο θεωρώντας ότι κατέκτησε δικαιώματα.
Ποια είναι τα δικαιώματα; Να έχεις δικαίωμα στην δουλειά, να έχεις δικαίωμα στη μητρότητα, να έχεις δικαίωμα στα κοινά και να λένε όλοι: «Μα καλή μου, πώς τα καταφέρνεις;» Νιώθεις μία περηφάνια για τα καλά λόγια αλλά κρύβεις ότι φόρεσες λευκό νυφικό για να δηλώσεις δημοσίως την αλώβητη παρθενία σου, ότι κάνεις δίαιτα του γιαουρτιού και των δημητριακών γιατί φοβάσαι πως ο σύζυγός σου θα βρει κάποια που δεν έχει επιδράσει η βαρύτητα στο κορμί της (ακόμα), ότι δεν κάθεσαι στην κορυφή του τραπεζιού γιατί εθιμοτυπικά αυτή ανήκει στον άντρα, ότι έχεις συνηθίσει να βλέπεις διαφημίσεις που κατασπαράζουν την γυναικεία αξιοπρέπεια αγκαλιά με τις κόρες σου στον καναπέ, ότι θα σε χαρακτηρίσουν «πουτάνα» αν τολμήσεις και ερωτευθείς κάποιον στην διάρκεια του γάμου σου, ότι θα πλύνεις και τα πιάτα μετά από το 10ωρο εργασίας και θα ξεπεράσεις το σχόλιο: «Έχω να φάω σπιτικό φαγητό από τότε που ζούσα με τη μάνα μου».
Οι γυναίκες τα έκαναν μαντάρα στην προσπάθεια να μπούνε στον κόσμο τον αντρικά φτιαγμένο χωρίς να τους περάσει ούτε μία στιγμή από το μυαλό ότι έπρεπε να φτιάξουν έναν άλλον κόσμο. Έχουμε βαρεθεί να ακούμε τις γυναικείες φωνές διαμαρτυρίας για την 17χρονη Ιρακινή που λιθοβολήθηκε γιατί ερωτεύθηκε, όταν η γειτόνισσά μας ουρλιάζει κάθε Σάββατο από το ξύλο που τρώει από σύζυγο και γιο.
Οι γυναίκες που είναι «στα πράγματα» ξέρουν πολύ καλά γιατί είναι εκεί. Βάζουν και αυτές το λιθαράκι τους στην κατάντια της γυναικείας ύπαρξης. Σιώπησαν για να μπουν στο σύστημα. Κοίταξαν την πάρτη τους αφήνοντας έξω από τον χορό γυναίκες που τραβούν πραγματικά ζόρια. Τίποτα δεν κέρδισαν οι γυναίκες από την στιγμή που σε κάθε μητροπολιτικό δήμο υπάρχει υποστήριξη για κακοποιημένες γυναίκες. Αναρωτιέσαι απλά πώς είναι δυνατόν να βρίσκεσαι ως γυναίκα στην Βουλή όταν γνωρίζεις ότι υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα οικογενειακά «Γκουαντανάμο».
Κάντε μας λοιπόν την χάρη, γυναίκες της 8ης Μαρτίου, να βγείτε να το γιορτάσετε με τις φίλες σας γιατί η απιστία τέτοια ημέρα δεν πιάνεται, εθιμοτυπικά. Μόνο να γνωρίζετε ότι όταν ξεπεράσετε αυτό το αναθεματισμένο ταμπού του σεξ, από το παιδικό σας φλερτ στον σύζυγο και από αυτόν μέχρι τον προϊστάμενό σας, ίσως τότε καταλάβετε ότι οι δήθεν αγώνες σας μεταμόρφωσαν απλά τον φερετζέ σε στρινγκ.
Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας
Η φωνή του πατριάρχη Κοντορίζου ήρθε να προστεθεί δίπλα στην πολιτική φωνή του Ντίτορα. Χάρηκα όταν διάβασα τη μεστή επιστολή του στις εφημερίδες πριν δεκαπέντε μέρες, χάρηκα που ένα καταξιωμένο πολιτικό πρόσωπο τόλμησε να πει τα σύκα σύκα…
Χάρηκα επίσης και το διευθυντή σύνταξης της εφημερίδας ΘΕΣΣΑΛΙΑ που τόλμησε να κατακεραυνώσει τον «καημένο το Βολιώτη». Ένιωσα ξαφνικά πως έχω συμμάχους στο πλάι μου, για πρώτη φορά από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω τι είναι ακτιβισμός και ποιο είναι το οικολογικό κίνημα σήμερα.
Δε χρειάζεται να επαναλάβω τα λόγια του Κοντορίζου, ούτε του Γιαννακόπουλου. Αυτά έχουν καταγραφεί στον Τύπο. Στέκομαι μόνο σε μια πετυχημένη αποστροφή του λόγου του Κοντορίζου:
«Τι στο καλό…Περισσότερο δημοκράτες είναι οι κ.κ. Γερόπουλος και Βολιώτης όταν, εν υστερογράφω, ονομάζουν ‘λουλούδια’ όσους τολμούν να αμφισβητήσουν τα θέσφατά τους;
Περισσότερο σαφείς είναι όταν, αγνοώντας ότι ειρωνεία είναι η λεπτή παρέκκλιση του λόγου που παράγει ένα μειδίαμα μόνο, αντιστρέφουν τα πάντα, μπερδεύοντας τους αναγνώστες για το ποιος δήλωσε τι;
Περισσότερο κομψοί στην αέναη μιζολογία τους, περισσότερο γενναίοι στον αυτοθαυμασμό τους, περισσότερο διαλεκτικοί στην απόλυτη ένδεια επιχειρημάτων;
Τι να απαντήσεις σε κύμβαλα αλαλάζοντα»;
Ήταν επιεικής ο Κοντορίζος, όμως το κείμενό του το κατάλαβαν μόνο εκείνοι που έχουν ως όπλο τους το λόγο. Οι πολλοί δεν καταλαβαίνουν κι αυτός είναι ο λόγος που γράφω με κοινές λέξεις κι απλό λόγο. Δεν απευθύνομαι σε κείνους που ξέρουν τι συμβαίνει με την αγυρτεία γύρω μας, απευθύνομαι στους απλούς ανθρώπους.
Οι απλοί πολίτες είναι αυτοί που πρέπει να καταλάβουν τους μηχανισμούς που επινοεί η εξουσία για να διαφεντεύει το λαό. Επιδοτεί αυτούς τους μηχανισμούς κι έρχονται να στηρίξουν τη διαρκή της ανομία.
Η πολιτική μίζα είναι δεδομένη και το μόνο που περιμέναμε απ’ τα κινήματα και τις οργανώσεις ήταν να επιτεθούν εναντίον της, να την ξεσκεπάσουν και να την πνίξουν με τη δύναμή τους. Μπορεί και να καταφέρνανε κάτι τέτοιο, αν αυτά τα κινήματα δεν είχαν στόχο την κονόμα και την εκμετάλλευση, τον εμπαιγμό του πολίτη και τη δημιουργία ψευδών οραμάτων στους αφελείς πολίτες.
Θα μπορούσε ο «καημένος ο Βολιώτης» να παρασταίνει τον οικολόγο, να αποδέχεται τις ευρωπαϊκές και κυβερνητικές επιχορηγήσεις και να μην ενοχλεί τους άρχοντες.
Δυστυχώς οι «αντιστασιακοί» είναι ερμαφρόδιτοι στις μέρες μας.
Άλλωστε και πότε δεν ήταν;
Αυγαταίνουν όμως επειδή, αν διαβάσεις προσεκτικά την ιστορία στις μέρες μας, μόνο το κακό προσπαθείς να επαναλάβεις κι όχι το καλό.
Το καλό δε σωρεύει πλούτο, το κακό σωρεύει.
Όπως διάβασα σε μια ιστοσελίδα της Περιβαλλοντικής Πρωτοβουλίας στο internet το εγχείρημα του «καημένου του Βολιώτη» επιτελεί ιεραποστολικό έργο. Τρελάθηκα με την ωμότητα της δήλωσης, γιατί ξέρω τι έργο επιτέλεσαν οι ιεραπόστολοι.
Ιεραπόστολος άλλωστε είναι κι ο Εφραίμ…
Διάβασα και κάτι άλλο. Έχει ανοίξει λογαριασμό σε τράπεζα για να καταθέτουν οι πολίτες χρήμα, ώστε να αγοραστούν δεντράκια…
Απ’ ό,τι ξέρω δε χρειάζονται χρήματα για δεντράκια. Υπάρχουν κρατικές υπηρεσίες που διαθέτουν δωρεάν αυτά τα δέντρα. Χέρια μόνο χρειάζονται για τη δενδροφύτευση. Άρα προς τι αυτός ο έρανος;
Εγώ όμως παραμένω ηλίθιος και δεν καταλαβαίνω το ιεραποστολικό έργο αυτού του αγίου της πόλης μας.
Απλά θυμάμαι πώς ξεκίνησε την ιεραποστολική του δράση μαζί με κείνο το μεγάλο κομμουνιστή της πόλης μας, το Λάκη το Δουμπιώτη.
Αλυσοδένονταν και οι δυο τους πάνω στα δέντρα, με το κινητό στο χέρι, και καλούσαν «απεγνωσμένα» όλα τα πουλημένα κανάλια να τραβήξουν εικόνες της «επαναστατικής» τους δράσης.
Ο Δουμπιώτης έχει πάρει το δρόμο που του χάραξε η δικαιοσύνη…
Ο «καημένος ο Βολιώτης» δεν έχει βρει ακόμη το δρόμο του.
Θα τον βρει κι αυτός, αν το θελήσει ο Κοντορίζος κι ο Ντίτορας κι ο Παπατόλιας και οι συνοδοιπορούντες τους.
Θα το θελήσουν όμως; Ή θα υποστούν τη μηνυτήρια μανία του «καημένου Βολιώτη»;
Κύριε Κοντορίζο,
ωραία η επιστολή σου, αλλά ο Βολιώτης ξέρει να απαντά άμεσα με αερολογίες. Έχει τη δύναμηπου είχαν οι αριστεριστές πριν ενθρονιστούν στα κόμματα εξουσίας.
Πολλοί πιθανό να μη διάβασαν τη δική σου επιστολή και να διάβασαν τις επιστολές του Βολιώτη και…των μελών του. Ίσως κάποιοι να παρασυρθούν απ’ τον επαναστατικό λαϊκισμό του μεγάλου ακτιβιστή και να στραφούν εναντίον σου.
Αποκαλύψτε όλη του τη δράση, αυτό που αποσπασματικά έκανε ο Νίκος Ντίτορας.
Ειδάλλως δεν είναι απίθανο να έχεις την τύχη του Ντίτορα…
Το μικρόβιο ξαπλώνεται επικίνδυνα.
Φυτρώνουν πάμπολλες τέτοιες αριστερίστικες και ακτιβιστικές ιστορίες και τρέφονται απ’ τον κρατικό κορβανά, δηλαδή από μας τους πολίτες.
Ξεφυτρώνουν κι άλλοι επαναστάτες που τρέφονταν χρόνια τώρα από πλειστηριασμούς περιουσιών απλών ανθρώπων που χρωστούσαν στις τράπεζες και οι τελευταίες έβγαζαν στο σφυρί το βιος των απλών ανθρώπων έναντι πινακίου φακής. Οι επαναστάτες αυτοί δεν εναντιώθηκαν στις τράπεζες, κοιτούσαν μόνο πώς ν’ αρπάξουν την εύκολη λεία των χρεωμένων.
Υ.Γ. πρώτο
Νιώθω απέραντα θλιμμένος τα τελευταία αυτά χρόνια γιατί συνεργάστηκα μ’ αυτούς σε διάφορα μετερίζια. Ευτυχώς αντιλήφθηκα νωρίς τις μύχιες σκέψεις τους κι άνοιξα τα πανιά μου για έρημους τόπους.
Αντιστέκομαι όμως ακόμη σ’ οποιαδήποτε ασέλγεια πάνω στην κοινωνία.
Αντιστέκομαι στις εναλλακτικές κοινωνικές λύσεις που προσφέρουν κάποιοι λωποδύτες της «επανάστασης».
Παραμένω έφηβος κι «ανώριμος».
Δε θέλω να ωριμάσω, γιατί η ωρίμανση είναι το πρώτο στάδιο της σαπίλας.
Υ.Γ. δεύτερο
Την περασμένη Κυριακή η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία έκοψε την πίτα της.
Η είσοδος ήταν ελεύθερη.
Μόνο ένας…κουμπαράς υπήρχε με προαιρετική συμμετοχή για την αντιμετώπιση των εξόδων της Πρωτοβουλίας. Τον διαφήμισαν αυτόν τον κουμπαρά και με ιστοσελίδες και με εφημερίδες.
Όταν σπάσουν τον κουμπαρά θέλω να μάθω πόσο στοιχίζει μια πίτα.
Με τρώει η περιέργεια του Τουταγχαμών για το τι κερδίζει ο Καρμιραμών…
Υ.Γ. τρίτο
Ανακάλυψα τυχαία μερικά απ’ τα «Διακεκριμένα μέλη» που διαφημίζει η ιστοσελίδα της EuroCharityκαι που διαφημίζει ταυτόχρονα την Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία.
ΟΤΕ
Τσιμέντα ΧΑΛΥΨ (όχι ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ)
VODAFONE (είναι αυτή που έκρυβε κεραίες κινητής τηλεφωνίας δίπλα σε σχολεία)
INTERAMERICAN
BP
CocaCola (το πιο οικολογικό προϊόν του πλανήτη)
ALPHA BANK
COSMOTE
ΔΕΗ
Βασιλόπουλος (πουλάει οικολογικά τρόφιμα)
Τράπεζα Πειραιώς (χωρίς Κοσκωτά)
Γιατί άραγε είναι διακεκριμένα αυτά τα μέλη;
Γιατί άραγε δέχεται αυτή τη διαφήμιση η Π. Πρωτοβουλία;
Όποιος απαντήσει θα πάρει μερτικό απ’ τα έσοδα του…κουμπαρά της.
Υ.Γ. τέταρτο
Έγραψα την περασμένη Κυριακή το «πρώτο μέρος».
Την επόμενη μέρα έλαβα την απειλητική απάντηση του Βολιώτη.
Θα καταφύγει στη Δικαιοσύνη και θα μου κάνει αγωγή.
Χρήματα ζητάει πάλι.
Εγώ απλά απαντώ στην εφημερίδα τα εξής:
Κύριε ΤΑΧΥΔΡΟΜΕ,
την Κυριακή, 22-2-09, δημοσίευσα στην εφημερίδα σας ένα κριτικό άρθρο για το εντόπιο οικολογικό κίνημα. Αιτία του άρθρου υπήρξε η αντίδραση των τοπικών εξουσιών (αντινομάρχης περιβάλλοντος, δήμαρχος Πορταριάς, δημοσιογράφοι της πόλης μας) εναντίον της δράσης και της κριτικής του κ. Βολιώτη κατά πάντων.
Το άρθρο μου στηριζόταν ακριβώς πάνω σε όσα ειπώθηκαν από επίσημα χείλη και δημοσιεύτηκαν στον τοπικό Τύπο τους τελευταίους μήνες.
Πιστεύοντας πως οι αιρετοί άρχοντές μας είναι αξιόπιστοι όταν επιτίθενται κατά πολιτών-πράγμα που πολύ σπάνια το έχω δει στην πολιτική μου ζωή-νόμισα πως το δικό μου κείμενο δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια σύνοψη της κριτικής σκέψης και γνώσης των τοπικών εξουσιών για το τοπικό οικολογικό κίνημα.
Είδα την επόμενη κιόλας μέρα την απειλητική επιστολή του Βολιώτη εναντίον μου. Είδα και την «απάντηση» που του έδωσε ο διευθυντής του ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ.
«Ουδεμία έκπληξις», όπως έλεγε κι ο Σαββόπουλος στους Αχαρνής.
«Η επίθεση των καρβουνιάρηδων…».
Εγώ είμαι ένα μη κυβερνητικό και μη κερδοσκοπικό άτομο, δεν είμαι ΜΚΟ.
Συνήγορος διαπλεκομένων συμφερόντων δεν υπήρξα ποτέ, αντίθετα εκείνους που διαπλέκονταν με οποιονδήποτε και ξεπουλούσαν ιδεολογίες καυτηρίαζα.
Κατήγορος των τρωκτικών της κοινωνίας υπήρξα πάντα κι αυτό το πλήρωσα με την περιθωριοποίησή μου.
Με γεμίζει αυτή η περιθωριοποίηση, γιατί νοιώθω πιο περήφανος από κείνους που κέρδισαν μαύρο χρήμα ξεπουλώντας ιδεολογίες…
Μια μικρή συμβουλή μόνο έχω να δώσω στον κ. Βολιώτη: Να μην καταθέσει την αγωγή εναντίον μου, γιατί «ουκ αν λάβοι παρά του μη έχοντος».
Να καταθέσει μήνυση εναντίον μου και να δικαστώ ενώπιον ακροατηρίου. Θέλω να γελάσει και το παρδαλό κατσίκι.
Του υπόσχομαι πως δεν πρόκειται να προσλάβω συνήγορο…
Φυσικά το δεύτερο μέρος δε δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα, ούτε η απάντησή μου στην αρπακτική απειλή του Βολιώτη.
Στο πρώτο κιόλας άρθρο δέχτηκα την επίθεση του Βολιώτη.
Τα καταθέτω και τα δυο κείμενα και τη «στήριξη» απ’ το διευθυντή της εφημερίδας.
Καλωσόρισα και στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ
Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ με άντεξε οχτώ μήνες.
Οι αληθινές φωνές εξοντώνονται από τα όρνεα της πολιτικής και της απατεωνιάς.
Ξεκινάω την ύστατη προσπάθεια σήμερα να ξαναβρεθώ με τον απλό κοσμάκη, αυτόν που δεν μπορεί να μπει στα blogs ή στις ιστοσελίδες για να μάθει τι γίνεται γύρω του. Έτσι κι αλλιώς ούτε από κει μπορείς να μάθεις την αλήθεια, εκτός κι αν περνάς όλη τη μέρα σου φυλακισμένος μέσα στον υπολογιστή.
Θα συνεχίσω με τα άρθρα μου και με τους μύθους μου στην εφημερίδα αυτή κι ελπίζω η τύχη μου να μην είναι ίδια με της ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ.
Αλλά κι αν έχει την ίδια κατάληξη είμαι έτοιμος ν’ αποδεχτώ τη μοίρα μου…
Άρθρο του Μάκη Μίχου, ανένταχτου της
Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας
«Ο καημένος ο Βολιώτης»…
μέρος πρώτο
Έτσι τον ονόμασε ο αντινομάρχης Ντίτορας αυτόν το λαμπρό άντρα που κοσμεί αλλά και προστατεύει την πόλη μας και τη χώρα μας από κάθε οικολογική καταστροφή. Αυτή η φράση του Ντίτορα με εξέπληξε, γιατί είναι ο πρώτος πολιτικός ανήρ που τόλμησε να προσβάλει την προσωπικότητα του μέγιστου οικολόγου.
Είπε κι άλλα ο «αναιδής» Ντίτορας πριν μήνες. Κατηγόρησε τον «καημένο το Βολιώτη» ότι θέλει να στήσει ένα «αλιευτικό καταφύγιο» στα Καλά Νερά κι ότι ζήτησε από τη Νομαρχία να μη δοθεί περαιτέρω άδεια στα λειτουργούντα ιχθυοτροφεία στις Νηες και τη Μηλίνα.
Εγώ, ο αδαής, έμαθα για πρώτη φορά τη διαφορά μεταξύ αλιευτικών καταφυγίων και των ιχθυοτροφείων. Τα πρώτα βελτιώνουν το θαλάσσιο περιβάλλον, ενώ τα δεύτερα, που τα εκμεταλλεύονται ιδιώτες, προξενούν μόλυνση στο περιβάλλον. Το πιο αστείο όμως ήταν οι μετρήσεις που έγιναν στα Καλά Νερά από το ΠΑΚΟΕ κι έκριναν ακατάλληλες αυτές τις ακτές, ενώ σε μια βδομάδα κρίθηκαν από το ΠΑΚΟΕ κατάλληλες. Το ίδιο συνέβη και σ’ άλλες ακτές του νομού μας. Κρίνονταν ακατάλληλες για μια βδομάδα και ύστερα από μια βδομάδα «καθάριζαν»…
Είναι «αναιδέστατος» ο Ντίτορας, μίλησε και για συνεργασία του Αρέθα με το Βολιώτη στη δημιουργία του αλιευτικού καταφυγίου. Αυτό το καταφύγιο δεν πρόκειται να βλάψει το περιβάλλον, γιατί θα εκτρέφονται ειδικά ψάρια που θα τρέφονται με τα λήμματα του Παγασητικού, θα τον καθαρίζουν τον κόλπο και θα πουλιούνται σε καλύτερη τιμή μιας και θα έχουν επιτελέσει οικολογικό έργο. Όλα τα κέρδη του ΠΑΚΟΕ και του Δήμου θα μοιράζονται στους άπορους κατοίκους του Δήμου Μηλεών, γιατί είναι γνωστό πως και το ΠΑΚΟΕ και ο Δήμος και ο «καημένος ο Βολιώτης» δεν είναι κερδοσκόποι, αλλά το μόνο που στοχεύουν είναι η βελτίωση των περιβαλλοντικών συνθηκών.
Είναι «αναιδής» επίσης ο Ντίτορας, μίλησε για τριακόσιες χιλιάδες Ευρώ που ζήτησε το ΠΑΚΟΕ για τη μελέτη της ρύπανσης απ’ την ΑΓΕΤ. Τι είναι τριακόσιες χιλιάδες όταν μ’ αυτές πρέπει να θρέψεις τα παιδιά σου;
Είναι «αναιδής» ο Ντίτορας, γιατί δε βλέπει πως ο νομάρχης έχει στο πλευρό του τον «καημένο το Βολιώτη» σε θέματα περιβάλλοντος. Ο «καημένος ο Βολιώτης» κανένα δε φοβάται, γιατί επιτελεί κοινωνικό έργο. Επεξεργάζεται μελέτες και επιχορηγείται απ’ τα υπουργεία για τις μελέτες αυτές. Ξέρει περισσότερα ο «αναιδής» Ντίτορας από αυτούς τους υπουργούς μας, που ενισχύουν το πατριωτικό έργο του Βολιώτη;
Είναι «αναιδής» ο Ντίτορας, γιατί δεν κατονόμασε όλους τους άθλους «του καημένου του Βολιώτη. Έπρεπε να θυμίσει στους Βολιώτες τα αλυσοδεσίματα πάνω στα δέντρα της πόλης, τα ψάρια που πετούσε στα λιμεναρχεία, τα λάστιχα που έκαιγε έξω απ’ την ΑΓΕΤ, τις πυραμίδες που έχτιζε για να προωθήσει οικολογικά προϊόντα… Πάσχει από αμνησία ο «αναιδής» Ντίτορας και μόνο ο συνετός Σκυργιάννης θα μπορούσε ίσως να τον βοηθήσει στην αποκάλυψη των άθλων του «καημένου». Όμως ο Σκυργιάννης έχει πάθει κορυνίαση και φαναρίωση στα δυο τελευταία χρόνια κι οδηγείται στις ίδιες ατραπούς με τον «καημένο».
Είναι «αναιδής» ο Ντίτορας και «καημένος». Ο Βολιώτης μόνο καημένος δεν είναι, το γονίδιό του τον οδηγεί σε δρόμους επικερδείς και προσοδοφόρους. Απορώ μάλιστα πώς δεν έστειλε δικαστικό επιμελητή εναντίον του για να πληρώσει ο «καημένος» Ντίτορας την αναίδειά του και την ύβρη του ενάντια σ’ ένα πανελλήνια αναγνωρισμένο ακτιβιστή και κοινωνικό μαχητή. Είναι σώφρων ο Βολιώτης και δεν επιζητεί τη σύγκρουση με την εξουσία. Ξέρει πως πολύ σύντομα θα ξεχαστούν αυτές οι ιστορίες κι ότι πάλι το έδαφος θα είναι κατάλληλο για νέες δράσεις. Ξέρει πως οι αντιδράσεις έχουν ξεχαστεί από το κοινωνικό σύνολο κι ότι μόνο οι «καημένοι» επιβιώνουν. Οι καθαροί χαρακτηρίζονται από τους «καημένους» γραφικοί και ρομαντικοί.
Περιμένω απ’ τον «αναιδέστατο» Ντίτορα ν’ αποκαλύψει κι άλλα για τις δράσεις αυτού του «καημένου Βολιώτη». Περιμένω ν’ αποδείξει ποιανού προσόν είναι η αναίδεια και ο εμπαιγμός του κοινωνικού συνόλου.
Όμως το μυαλό μου γυρίζει πίσω κάποια χρόνια, όταν ήρθε δικαστικός επιμελητής μέσα στο σχολειό μου για να μου επιδώσει «εξώδικη διαμαρτυρία και πρόσκληση» επειδήσυκοφάντησα το Βολιώτη μέσα από ραδιοφωνική εκπομπή. Δε συνηθίζω κάτι τέτοιο αλλά ούτε και τους δρόμους της Θέμιδος επιδιώκω, γιατί θα περνούσα όλη μου τη ζωή κυνηγώντας τα όρνεα που τρέφονται από τις σάρκες του λαού. Έγραφε λοιπόν ο «καημένος» σε κείνο το εξώδικό του, με άμετρη…μετριοφροσύνη:
«…από το ραδιοφωνικό σταθμό «ΡΑΔΙΟ ΕΝΑ» προβήκατε σε συκοφαντικές δηλώσεις και καταφρονητικές φράσεις σε βάρος μου καθώς και μελών μου, που βλάπτουν τη φήμη μου, την πίστη μου και δημόσια εικόνα μου ως περιβαλλοντικής οργάνωσης, αφού είναι σε όλους γνωστό, όπως και σε σας, η ανιδιοτελής, διαρκής, συνεπής και με ηθικές αρχές και πίστη στην οικουμενική αξία του περιβάλλοντος, πολύχρονη και πολύμορφη αγωνιστική μου προσφορά και δράση για την προστασία του περιβάλλοντος, όχι μόνο σε τοπικό και πανελλαδικό αλλά και ευρύτερα σε ευρωπαϊκό πεδίο…».
Με απειλούσε στη συνέχεια «με τη ρητή επιφύλαξή του για κάθε νόμιμο δικαίωμά του» κι ίσως είχε στο νου του να κάνει κατάσχεση του οικολογικού μου σπιτιού και μέσα σ’ αυτό να ξαπλώσει την «οικολογική» του δράση.
Δεν προχώρησε τη διωκτική διαδικασία γιατί πήρε την πρέπουσα απάντηση εκ μέρους μου και προτίμησε να λουφάξει, έτσι όπως λούφαξε και στο σαρκασμό του «αναιδούς» Ντίτορα πριν μια βδομάδα. Έκανε μια ευτελή δήλωση στις εφημερίδες και θεώρησε το περιστατικό λήξαν.
Α, όχι. Ξέχασα. Υπέβαλε μήνυση κατά του «καημένου» Ντίτορα…
Εγώ το σπιτάκι μου το γλίτωσα από την αδηφάγο του ορμή. Κατάλαβε πως τον κρατώ καλά στο χέρι μου, χωρίς κερδοφόρες τάσεις.
Αυτές τις έχουν μόνο όσοι υποκρίνονται τους σωτήρες του τόπου.
Μου μένουν όμως διάφορες απορίες από τη δράση του «καημένου του Βολιώτη».
Πρώτον, πώς είναι δυνατό τα μηχανήματα του ΠΑΚΟΕ να κρίνουν ακατάλληλες αυτές τις ακτές και σε δέκα μέρες να τις βαφτίζουν καθαρές; Μήπως πρέπει να εξοπλιστεί το ΠΑΚΟΕ με πιο σύγχρονα μηχανήματα; Είναι δυνατό ο έμφρων πολίτης να πιστέψει στη θεωρία του ακατάλληλου κι αυτόματα του καθαρού ή δικαιολογημένα ταξιδεύει ο νους του σε βρώμικες διαπλοκές;
Δεύτερον, πώς είναι δυνατό να επιζητεί τη δημιουργία του αλιευτικού καταφυγίου μέσα στην καρδιά των ακτών του Παγασητικού, ενώ τα ιχθυοτροφεία βρίσκονται στις άκρες του κόλπου;
Τρίτον, μιας και το ονομάζει αλιευτικό καταφύγιο θα επιτρέψει σ’ όλα τα είδη ιχθύων να βρίσκουν προστασία εκεί μέσα; Θα εφαρμόσει τη λαϊκή ρήση «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» ή θα εφαρμοστεί η ανθρώπινη βουλιμία για το μεγάλο κι ακριβό ψάρι;
Ο «αναιδής» Ντίτορας μίλησε για ιχθυοτροφείο στα Καλά Νερά κι όχι για καταφύγιο. Ο «καημένος ο Βολιώτης» μιλάει για καταφύγια, που θα προσφέρουν στην αγορά καθαρό ψάρι. Πού θα το βρουν αυτό το ψάρι μέσα στον Παγασητικό;
Η σύμπραξη του Αρέθα με το Βολιώτη δε με εκπλήσσει καθόλου. Έχουν και οι δυο τους την αγαθή πρόθεση να βοηθήσουν την περιοχή τους, να πάρουν επιχορηγήσεις από την Ευρ. Ένωση κι από τα υπουργεία, να κάνουν μελέτες…
Έργα δε θα δει ο τόπος, όμως η καλή πρόθεση είναι αρκετή.
Κάνετε μελέτες, όπως έγραφα παλιότερα. Άπειρες μελέτες, άχρηστες. Κάτι θα μείνει στα χρονοντούλαπα της ιστορίας και κάτι θα μείνει και στα ντουλάπια σας. Αρκεί μόνο να δείχνετε πως όλα γίνονται για το καλό της πόλης.
Υ.Γ.
Περίμενα να δοθεί διάσταση του εξωφρενικού αυτού θέματος από τα μέσα ενημέρωσης. Παραμένω, φαίνεται, αφελής. Μόνο οι «αναιδείς» Ντίτορες έχουν την τόλμη να πούνε κάποτε κάποιες αλήθειες…
Αυτές τις μέρες όμως ύψωσε τη φωνή του κι ο Κοντορίζος…
Θα τον ανυψώσω τον «πατριάρχη» στο επόμενο άρθρο μου.
Απάντηση σε άρθρο
Κε Διευθυντά,
Στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας σας (Κυριακή 22/2/09) δημοσιεύτηκε ολοσέλιδο άρθρο του κ. Μάκη Μίχου, το οποίο από την αρχή μέχρι το τέλος είναι υβριστικό, συκοφαντικό και απολύτως ανυπόστατο, για μένα προσωπικά και έμμεσα την Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας.
Κε Διευθυντά,
Τον τελευταίο καιρό η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας, και εγώ προσωπικά, δεχόμαστε μια άνευ προηγουμένου επίθεση από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και ορισμένους «αυτόκλητους» συνηγόρους τους. Με το πρόσχημα των θέσεων εργασίας επιχειρούν να εξυπηρετήσουν επιχειρηματικά συμφέροντα, αδιαφορώντας για την καταστροφή του περιβάλλοντος που μπορεί να προκαλέσουν. Όσο η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία θα δέχεται αυτές τις επιθέσεις, να είστε ήσυχος εσείς και οι πολίτες ότι διεξάγουμε τίμιο αγώνα για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος. Να αρχίσετε να ανησυχείτε εσείς και οι πολίτες, όταν θα αρχίσουν να λένε καλά λόγια για μας και να μας χτυπούν φιλικά στην πλάτη.
Η απορία μου όμως είναι πώς η έγκριτη εφημερίδα σας, με την οποία μέχρι σήμερα είχαμε, πιστεύω, καλή σχέση, είναι δυνατόν να παρέχει χώρο και να φιλοξενεί αυτό το, επαναλαμβάνω, υβριστικό, συκοφαντικό και απολύτως ανυπόστατο λιβελογράφημα.
Δεν νιώθω την ανάγκη να απαντήσω επί της ουσίας στα όσα αναφέρονται στο κατάπτυστο αυτό δημοσίευμα, το οποίο πιστεύω ότι προσβάλλει και την εφημερίδα σας και τη νοημοσύνη των αναγνωστών σας. Εξάλλου η δικαιοσύνη, στην οποία θα προσφύγω καταθέτοντας αγωγή, για να υπερασπίσω την τιμή και την υπόληψή μου, θα κληθεί να αποφανθεί επ’ αυτών.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Κώστας Βολιώτης
Σημείωση ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ:
Με τρόπο σαφή και κατηγορηματικό δηλώνουμε ότι οι απόψεις που φιλοξενήθηκανστο άρθρο του Μάκη Μίχου την προηγούμενη Κυριακή σε καμία περίπτωση δεν απηχούν τις απόψεις της εφημερίδας συνολικά, ούτε για τον κ. Κώστα Βολιώτη ούτε για την Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας, ούτε φυσικά και για το ΠΑΚΟΕ. Είναι γνωστό άλλωστε ότι τούτη η εφημερίδα φιλοξενεί και προβάλλει περισσότερο από κάθε άλλη τις απόψεις των συγκεκριμένων φορέων, αποδεικνύοντας έμπρακτα τον σεβασμό της στις δράσεις τους. Από κει και πέρα ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ δεν μπορεί να λογοκρίνει μόνιμους ή περιστασιακούς συνεργάτες του, δεν είναι στις αρχές του. Θεωρούμε ότι οι συνεργάτες μας γνωρίζουν από μόνοι τους τα όρια της δεοντολογίας. Επιπλέον δηλώνουμε την πίστη μας ότι ζητήματα δημοσίου διαλόγου δεν μπορούν να επιλύονται στις αίθουσες των δικαστηρίων, έστω και αν ενίοτε ασκείται σκληρή και άδικη κριτική.
