Νικόλαος Ι. Μάργαρης,
καθηγητής,
πρόεδρος του Τμήματος
Ηλεκτρολόγων Μηχανικών
και Μηχανικών Υπολογιστών του Α.Π.Θ.
Παρακολουθώντας τα πρόσφατα γεγονότα στο χώρο της Φιλοσοφικής Σχολής
του Α.Π.Θ. από το δελτίο ειδήσεων των 11 της ΕΤ1, κατέληξα στο
συμπέρασμα ότι, η αστυνομία και πάλι δεν έκανε καλά τη δουλειά της,
όπως όφειλε.
Σύμφωνα με την εικόνα, που είδα, η αστυνομία με τους δυσκίνητους
ασπιδοφόρους μάλλον προκαλούσε τους μπάχαλους, παρά τους εμπόδιζε να
ενεργούν.
Η φύση των συγκεκριμένων γεγονότων ήταν τέτοια που, με βάση το νόμο
περί Ασύλου, επιτρεπόταν η αυτεπάγγελτη επέμβαση των αστυνομικών
οργάνων και η είσοδός τους εντός του πανεπιστημιακού χώρου.
Μια κυκλωτική κίνηση από την πλευρά του κτιρίου του παλαιού Χημείου θα
είχε πλήρως εγκλωβίσει τους μπάχαλους και θα είχε καταλήξει στη
σύλληψή τους.
Κατά την άποψή μου, για μιαν ακόμη φορά, οι αστυνομικές δυνάμεις δεν
επέδειξαν επαγγελματική επάρκεια και η ευθύνη της ηγεσίας τους, όπως
και η ευθύνη του αρμόδιου εισαγγελέα είναι τραγική.
Επειδή δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι η Αστυνομική Διεύθυνση και η
Εισαγγελία επιθυμούν την διαιώνιση τέτοιου είδους φαινομένων βίας,
οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι συγκροτούνται από άτομα επαγγελματικώς
ανεπαρκή. Και ως τέτοια πρέπει να στηλιτευτούν, να τιμωρηθούν και να
απομακρυνθούν.
Από την άλλη μεριά, οι πρυτανικές αρχές, που κατά τη διάρκεια των
επεισοδίων απουσίαζαν, μετέχοντας στη σύνοδο των πρυτάνεων στους
Δελφούς, οφείλουν επιτέλους να καταγγείλουν την επαγγελματική
ανεπάρκεια των Αστυνομικών και Εισαγγελικών Αρχών με τον πλέον έντονο
τρόπο.
Σχόλιο εμφανές πάνω στο κείμενο του Μάργαρη
Ο φίλος ο Μάργαρης μου ζήτησε να σχολιάσω την καταγγελία του.
Δεν αρνήθηκα την πρόκληση ποτές μου:
Πότε κάνει καλά τη δουλειά της η αστυνομία, όταν παίζει «κυνηγητό» με τους μπάχαλους ή όταν τους τσακίζει τα κεφάλια;
Η ανεπάρκεια χαρακτηρίζει μόνο την αστυνομία και τη δικαιοσύνη ή όλους τους «λειτουργηματικούς» χώρους στις μέρες μας;
Θυμάσαι τι έγραψα κάποτε; «Ανάμεσα σ’ ένα κακό δάσκαλο, σ’ ένα επίορκο γιατρό, σ’ ένα υποκριτή παπά ή σ’ ένα επίορκο δικαστή κατανοώ τον μπάτσο. Τη βία του τη δίδαξε το κράτος…
Οι μόνοι που λειτουργούν άψογα είναι οι κλέφτες, τα λαμόγια και οι απατεώνες στις μέρες μας - όπως σ’ όλες τις εποχές.
Θα περίμενα λοιπόν να ξεσπαθώσεις ενάντια σ’ όλους αυτούς, να καταγγείλεις την ανεπάρκεια των πρυτανικών αρχών κι ύστερα την ανεπάρκεια των άλλων.
Φίλε Νίκο, οι «μπάχαλοι» αυτοί ελάχιστα κακοποιούν την κοινωνία μας κι ίσως είναι κατασκευάσματα των πρωτοκλασάτων αυτής της κοινωνίας. Η κακοποίηση αυτής της «κοινωνίας» μας έρχεται από το κοινοβούλιο, τις κυβερνήσεις, τη δικαιοσύνη και τους αλήτες της δημοσιογραφίας. Μήπως ξέχασα το ιερατείο;
Εκεί στο Δήμο Βόλου τα μυαλά των αρχόντων κάνανε πανιά…
Μετά την απόλυτη «επιτυχία» της Αργοναυτικής εκστρατείας στους Αγίους Σαράντα της Αλβανίας η δημοτική αρχή «έκανε πανιά». Σκέφτεται να ξοδέψει κι άλλο χρήμα απ’ τα δάνεια που παίρνει συνεχώς για να συμμετάσχει σε τουρνουά ιστιοδρομίας.
Δε θέλω να ανατρέξω στα παλιά και ν’ αναφερθώ στις παλιές δημοτικές αρχές, όμως οι δυο τελευταίες έχουν αποδείξει έμπρακτα πως μόνο οι ανόητοι και οι τυχοδιώκτες μας κυβερνάνε «αυτοδιοικητικά» όπως και παγκόσμια.
Πήρανε αέρα τα μυαλά του Μήτρου στην αρχή κι εμπνεύστηκε την Αργώ.
Υλοποίησε τη «μεγάλη ιδέα» ο Βούλγαρης και δεν παραδέχτηκε ούτε μια στιγμή την αποτυχία αυτού του ταξιδιού, ούτε κι ανακοίνωσε πόσο κόστισε αυτό το ταξίδι.
Οι Βολιώτες πληρώνουν τα σπασμένα κουπιά και τα τρύπια πανιά των αρχόντων τους.
Πήρανε αέρα και τα μυαλά του Ζιάγκα, και του Σκυριάνη και του Φοινικόπουλου. Όλοι προσπαθούν να σώσουν την πόλη… Πήρανε αέρα και τα μυαλά του Κούρτη.
Αφήστε τους όλους αυτούς να σας κυβερνάνε…
Αν δεν μπορείτε να σωθείτε μόνοι σας χρειάζεστε σωτήρες.
Αυτοί οι σωτήρες χρειάζονται ζωστήρες, αλλά τους έχετε ξεχάσει πλέον.
Τώρα είσαι ελεύθερος πολίτης. Δεν έχεις ούτε βασιλιάδες, ούτε φεουδάρχες, ούτε τους κοτζαμπάσηδες να σε γδέρνουν. Έχεις μια δημοκρατική κυβέρνηση, έχεις υπουργούς με φιλότιμο, έχεις ιερατείο που σώνει την ψυχή σου και σώζει το σαρκίο του, έχεις…και τι δεν έχεις.
Αν πεινάσεις, θα πεινάσεις δημοκρατικά. Αυτή είναι η ελευθερία σου από δω και πέρα.
Γιατί σου τα λέω όλα αυτά; Απλά για να ξεχάσεις την πείνα σου και να καταλάβεις πως η επανάσταση της υψηλής τεχνολογίας επιδεινώνει το βιοτικό επίπεδο του λαού. Ο κάθε εργοδότης χρειάζεται πλέον ελάχιστους δούλους για να κερδίσει πλούτη άπειρα. Αυτή η πουτάνα τεχνολογία δίνει τη δυνατότητα στον κάθε μαφιόζο εργοδότη να απασχολεί όλο και πιο λίγους εργαζόμενους και δυστυχώς το «θαύμα» δε φαίνεται από πουθενά.
Για τις παρακατιανές δουλειές υπάρχει η «δημοκρατική» εισαγωγή δούλων, έτσι όπως γινόταν και στην αρχαία «δημοκρατική Αθήνα.
Αυτή η πουτάνα τεχνολογία συντηρεί σήμερα και τις κυβερνήσεις και τα ιερατεία, όπως το έκαναν αυτοκράτορες και σουλτάνοι…
Ζητείται ελπίς, όπως έγραφε κάποιος πριν χρόνια, αλλά εκείνος βρήκε την ελπίδα μέσα στη Βουλή των εφήβων. Καθοδηγούσε τους έφηβους πώς θα γίνουν επιβήτορες μέσα στα επόμενα χρόνια κι έτρωγε καλά απ’ τη Βουλή των λήσταρχων. Στο Σαμαράκη πάει το καρφί, αλλά του χρειάζεται και μεταθανάτια…
Η Βουλή ετυμολογείται από τη λέξη βουλιμία. Οι τρακόσοι μάγκες, που σε κυβερνάνε με τη δική σου συγκατάθεση, έχουν στο νου τους μόνο την εξουσία και το κέρδος. Μετά όλες τις ελπίδες σου τις εναποθέτουν σ’ άλλους λήσταρχους, που βαδίζουν με το σταυρό στο ένα χέρι και το άλλο βαθιά στην τσέπη σου. Ύστερα έρχονται και οι δημοσιογράφοι για να σου δώσουν τη χαριστική βολή μέσα στο βόλεμα του καναπέ σου.
Θα μπορούσα να σου προτείνω να πάρεις τα βουνά και να ξαναγυρίσουμε σε νεολιθικές συνταγές, όμως αυτοί είναι πανίσχυροι πλέον και θ’ αρπάξουν το βιος μας.
Σου απομένει ένας τρόπος αντίστασης:
Αγόρασε ό,τι σου είναι εντελώς απαραίτητο. Θα σε συμβούλευα μάλιστα να γίνεις και κλέφτης, όμως εσένα θα σε πιάσουν γιατί δε λέγεσαι Πάχτας ή Εφραίμ, ούτε το Ρουσόπουλο έχεις μπάρμπα.
Απομένει λοιπόν η αντικαταναλωτική δράση μας που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερα προβλήματα (ανεργία κι ανέχεια), αλλά είναι το μοναδικό μας όπλο. Επιστροφή στο χιπισμό του ’60 κι ’70 προτείνω, με άλλους τρόπους αντίστασης.
Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας
Αργοναυτική Οδύσσεια
Εγώ φταίω για όλα. Γρουσούζεψα ως Κασσάνδρα την καρικατούρα που έστησε πρώτα ο Μήτρου κι αποτέλειωσε κατοπινά ο Βούλγαρης. Θα γραφούν και οι δυο στην ιστορία του τόπου με χρυσά γράμματα για την…εισφορά μας στη μεγαλομανία τους.
Δεν έγραψα τίποτε στη διάρκεια του ταξιδιού της Αργούς, άφησα να μιλήσουν και άλλοι σκεπτόμενοι πολίτες.
Μίλησαν πολλοί εις ώτα ακουόντων ουδέν άλλο παρά μόνον τον ήχο της μονέδας.
Κανένας απ’ τους αφέντες της πόλης δεν είχε το κουράγιο να ζητήσει συγνώμη απ’ τους πολίτες της για τη διεθνή της διαπόμπευση. Προσπάθησαν στους δυο αυτούς μήνες, που το καράβι βολόδερνε χωρίς προορισμό, να μας πείθουν πως όλα βαδίζουν σωστά. Δεν τολμούσε κανείς να μιλήσει ανοιχτά για ό,τι στραβό έκανε και για ό,τι παρέλαβε από το προηγούμενο καθεστώς. Τα καθεστώτα έχουν ίδιους προσανατολισμούς, στην κονόμα στοχεύουν μόνο.
Θα σταθώ μόνο σ’ ένα άρθρο, του Α. Τζαμτζή, σε μια συνέντευξη, του Κ. Κεχαΐδη και στα εύστοχα ρεπορτάζ της Κατερίνας Τασσοπούλου στη ΘΕΣΣΑΛΙΑ. Είναι αρκετά αυτά τα κείμενα για να κατανοήσει ο πολίτης τον προκλητικό εμπαιγμό του δημάρχου μας να χαρακτηρίζει «επιτυχές το ταξίδι της Αργούς». Μόνο μια απάντηση του Α. Παππά προς το δήμαρχο είναι αρκετή να δείξει το μέγεθος του γελοίου:
«να σπάσετε το λιμενοβραχίονα για να υποδεχτείτε την Αργώ»!
Είναι μια κάποια λύση η ειρωνεία όταν οι άρχοντες κωφεύουν και εμπαίζουν τους πολίτες. Η καλύτερη λύση θα ήταν ένα λαϊκό γιουχάισμα στους υπαίτιους αυτής της διαπόμπευσης της πόλης, αλλά ο λαός έχει αποκοιμηθεί πλέον. Φυσικά οι κωπηλάτες δεν ευθύνονται παρά μόνο για την αφέλειά τους…
Δεν έχω πρόθεση να επαναλάβω όσα ο Κώστας Κεχαΐδης καταλογίζει με ήπιο ύφος στο δήμαρχο, στο Ζιάκα και στον Κούρτη. Ξέρω πως αν ήμουν στη θέση του Κεχαΐδη δε θα μιλούσα τόσο ήπια, αλλά θα έσπαζα πολλά κουπιά σε πλάτες ανεγκέφαλων στη διάρκεια του ανόητου ταξιδιού.
Ονομάζω ανόητη την εκστρατεία αυτή, που τάχατες είχε σκοπό τη διαφήμιση της πόλης. Γνώρισε η πόλη την παγκόσμια αδιαφορία των ΜΜΕ και πλήρωσε η πόλη ακριβά αυτό το ατόπημα των κατεργαραίων της. Όμως ο δήμαρχος νιώθει περήφανος για όλα όσα εποίησε. Επέστρεψε το «κούτσουρο» στην πατρίδα του, θα στεγαστεί σε κάποιο κέντρο αποκατάστασης της ανισορροπίας και θα επισκέπτονται οι μαθητές να θαυμάσουν αυτό το πλοίο που κατάφερε να ανατρέψει το μύθο της Αργοναυτικής εκστρατείας, αλλά και το μύθο της Οδύσσειας.
Αιδώς Βούλγαρη και Μήτρου!
Παραδεχτείτε ότι παραδοθήκατε σε ναυάρχους και σε τυχοδιώκτες, που μόνο το καλό της πόλης τους δεν είχαν στο νου τους. Έτσι όπως γινόταν πάντα στην ολιγαρχία, γιατί αυτό το πολίτευμα επικρατεί στις μέρες μας. Εσείς όμως επιμένετε να ομιλείτε περί της δημοκρατίας και των λαϊκών κατακτήσεων, αλλά δε λέτε στο λαό πως είναι έρμαιο στα χέρια σας. Ο λαός πληρώνει την απληστία σας για δόξα κι όχι μόνο…
Δε θα μιλήσω πάλι για το κόστος της «βόλτας», αυτά θα τα πουν οι ταγοί της πόλης (αν τολμήσουν κάτι τέτοιο). Πάντως ως σήμερα δεν τόλμησαν κάτι τέτοιο και πιστεύω πως ουδέποτε θα το τολμήσουν
Αφού λοιπόν ακούστηκαν οι έμφρονες της πόλης η αφροσύνη της δημοτικής αρχής είδε πως πρέπει να συνεχίσει την Οδύσσεια κι αποφάσισε να τιμήσει τους κωπηλάτες. Είχαν γυρίσει σώοι στην Ιθάκη, δεν είχαν την «τύχη» των συντρόφων του Οδυσσέα. Κανονικά έπρεπε να σας γράψουν στα παλιά τους σάνταλα οι κωπηλάτες και να μην πατήσει το πόδι του κανείς στη φιέστα που οργανώσατε. Δεν καταλαβαίνω αυτήν την ευγένεια των κωπηλατών μετά τη διαπόμπευσή τους απ’ το Δήμο τους.
Πήγα στη φιέστα για ν’ ακούσω «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» των αρχόντων αυτής της έρμης πόλης, που καθοδηγείται από Μήτρου και Βούλγαρη, από Σκυριάνη κι από Μαρκάκη, από Ζιάκα και διάφορους υπηρέτες της «Δημοκρατίας». Ήξερα τι θ’ ακούσω και τι θα δω. Πήγα ν’ απολαύσω τη συμφορά όπως έτρεχαν οι Ρωμαίοι στις Εστιάδες του Γρυπάρη. Δεν ήταν κακία αυτό που ένιωθα, ήταν μια δικαιολογημένη ικανοποίηση για τη συντριβή των αρχόντων και μια θλίψη για τον εξευτελισμό των πολιτών.
Είδα την Αργώ να φτάνει στο λιμάνι και να δένει στο μόλο. Είχε γυρίσει με «παντόφλα» από την Ιθάκη μέχρι τα Πευκάκια κι έγινε χολιγουντιανή παράσταση της επιστροφής της στην Ιωλκό. Ακούστηκαν επικά λόγια από το Σπύρο Μαβίδη και τραγικά από τον ηγέτη της πόλης, το δήμαρχο. Πήρε μετά το λόγο ο ναύαρχος, αλλά δεν κάθισα να ακούσω τα στρατιωτικά του λόγια. Έφυγα.
Μοίρασα απλά μια προκήρυξη στη συγκέντρωση των περιέργων, σε λίγα αντίτυπα. Όσοι τη διάβασαν μπορεί να κατάλαβαν το μένος μου κατά της ξεφτίλας της πόλης. Έγραφε η προκήρυξη αυτά:
Η Αργοναυτική Οδύσσεια
και η έπαρση των αρχόντων της Ιωλκού
Είχα αρχίσει εδώ και οχτώ μήνες να διακωμωδώ την κωμωδία της Αργούς.
Μίλησα με μύθους στην αρχή, μπας και συνετιστούν οι άρχοντες και σταματήσει η παρωδία της Αργοναυτικής εκστρατείας.
Με ειρωνεύτηκαν τότε πολλοί. Όταν ξεκίνησε όμως η «Οδύσσεια» προς την Ιθάκη πολλοί κατάλαβαν το τίμημα για την πόλη.
Μίλησαν πολλοί μέσα από έντυπα και δικαιώθηκα. Κατάλαβε κι ο κοσμάκης πως η «εκστρατεία» μόνο χασούρα έφερε στην πόλη. Γίναμε και διεθνώς ρεζίλι και μόνο οι άρχοντες της πόλης πανηγυρίζουν. Για τα πανηγύρια είναι οι άρχοντές μας και οι φιέστες είναι απαραίτητες για τη διαιώνισή τους στην εξουσία.
Εμείς όμως πληρώσαμε ακριβά τη νύφη ως τώρα και θα συνεχίσουμε να δίνουμε τον οβολό μας για το «κούτσουρο-Αργώ».
Το «κούτσουρο» θα στεγαστεί και θα εκτεθεί οπτικό υλικό της θείας κωμωδίας. Το υλικό αυτό θα μοιάζει με τις ιστορίες του Όμηρου μετά από λίγα χρόνια και οι νέοι μας θα μαθαίνουν τα παραμύθια του Βούλγαρη και του Μήτρου κι όχι Ιστορία.
Αν είχαν οι ηγέτες της πόλης έστω και ίχνος τσίπας θα έβγαιναν και θα ζητούσαν συγγνώμη απ’ το λαό τους.
Πού να βρεθεί όμως τσίπα στις μέρες μας;
Εγώ ήρθα εδώ απόψε απλά για να σας καλέσω να φύγουμε απ’ την εκδήλωση που ετοίμασε η δημοτική αρχή προκειμένου να τιμήσει τους κωπηλάτες. Οι κωπηλάτες μάλιστα θα πρέπει να φύγουν πρώτοι από τη φιέστα αυτή και να μη δεχτούν άλλον εμπαιγμό από τους «άρχοντες».
Αρκετή πίκρα μάζεψαν μέσα τους οι κωπηλάτες εξήντα μέρες.
Είναι και η αδιαφορία ένας τρόπος αντίδρασης κατά των εκμεταλλευτών και των εμπόρων της αξιοπρέπειας της πόλης.
Αφήστε τους να μιλούν μόνοι τους, όπως κάνουν μέσα στα δημοτικά συμβούλια. Η αποχή σας από τη φιέστα που στήσανε δεν πρόκειται να τους συνετίσει, αλλά εσείς δε θα είστε συνεργοί στην αποκοτιά τους.
Αφήστε τους χαμαιλέοντες και τους τσανακογλείφτες να τους χειροκροτούν για να θρέψουν τις σάρκες τους.
Μην τους πετάξετε γιαούρτια ή ψάρια, γιατί αυτά κοστίζουν στις μέρες μας…
Υ.Γ.
Οι άρχοντές μας είναι έμφρονες. Τη φιέστα την έστησαν στην παραλία.
Εκεί τα λόγια χάνονται στον άνεμο και στο κύμα.
Μέσα στο δημαρχείο θα ακουγόταν ο Λόγος μας και ξέρουν να φυλάγονται.
Μάκης Μίχος, ανένταχτος της
Πανελλήνια Τσιπρομένης και Λαϊκής και Σοσιαλιστικής Νέας Δημοκρατίας
Δεν έχω σκοπό ν’ ασχοληθώ περισσότερο με την κωμωδία της Οδύσσειας. Οι άρχοντές μας μου δίνουν καθημερινή τροφή για να βγάζω το φραγγέλιο εναντίον τους.
Ό,τι πέτυχε ο Ιησούς πριν δυο χιλιάδες χρόνια το ίδιο θα πετύχω κι εγώ.
Το αρθράκι αυτό γράφτηκε πριν τέσσερα χρόνια για μια κωλοφυλλάδα του Βόλου, όμως δε δημοσιεύτηκε. Οι νταβατζήδες της ενημέρωσης ξέρουν να προστατεύουν τους προστάτες τους.
Πάλι επίκαιρο είναι το αρθράκι και το ξαπλώνω στην ΠΕΜΠΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.
Υπάρχει ο κίνδυνος του «φαλάκρα απ’ έξω κι από μέσα» και των Λαλιώτηδων…
Ακούγονται σφυγμομετρήσεις άπειρες τους δυο τελευταίους που δίνουν προβάδισμα στο ΠΑΣΟΚ. Τι φταίει για την ανατροπή της κοινής γνώμης; Έχει γίνει αυτή η ανατροπή ή μήπως είναι κατασκευασμένες οι σφυγμομετρήσεις; Όπως και να ‘χει το πράμα το γεγονός είναι ένα: ο λαός ξεχνάει πολύ γρήγορα εκείνους που ευθύνονται για όλη αυτή την πολιτική και οικονομική κατάντια και στην παρούσα κατάσταση των σκανδάλων έχει ξεχάσει ποιοι ανέβασαν στο θρόνο τα σκάνδαλα. Είναι αυτοί που ωρύονται σήμερα για τα σκάνδαλα της Ν.Δ. και κάνουν πως ξεχνούν τη δική τους πρωτοποριακή δημιουργία σκανδάλων. Ας έρθει λοιπόν στην εξουσία ο Γιωργάκης ο Μαργαριταρένιος, ο ευφυής αρχηγός του κόμματος, μαζί με τα λαμόγια του παρελθόντος. Ας αναλάβουν αυτοί να επαναλάβουν τη ρήση του Τρικούπη «δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Δυστυχώς η φτώχεια, όπως πάντα, θα χτυπήσει τα λαϊκά στρώματα κι όχι όλους αυτούς που λήστεψαν το κράτος απ’ τη χούντα μέχρι σήμερα. Γι’ αυτό κι εγώ προτείνω: Ψήφισε ΠΑΣΟΚ. Αυτοί ξέρουν να κλέβουν έξυπνα.
Αφορμή για το σχόλιο αυτό μου έδωσε ένα σύνθημα, γραμμένο πάνω σε ένα τοίχο των Εξαρχείων:
«Αποποινικοποιείστε την ελεύθερη σκέψη» έγραφε το σύνθημα.
Δεν έχουν καταλάβει αυτά τα παιδιά ότι η ελεύθερη σκέψη έχει αποποινικοποιηθεί και ότι τη θέση του ποινικού αδικήματος έχει πάρει το πολιτικό αδίκημα. Σε μια εποχή που δεν υπάρχουν πολίτες-άλλωστε ποτέ δεν υπήρξαν-το αδίκημα έχει χαρακτηριστεί από τη φαύλα εξουσία ως πολιτικό. Δε σε χώνουν πλέον μέσα για συκοφαντική δυσφήμιση για δυο τρεις μήνες να ξεκουραστείς, αλλά ορμάνε να σου πάρουν τα ελάχιστα εισοδήματα που έχεις μαζέψει με τον τίμιο ιδρώτα σου μια ζωή. Σου τα παίρνουν όλοι αυτοί που τα παίρνουν πανταχόθεν και που σε φιμώνουν με την απειλή να πάρουν και τα δικά σου.
Αυτό με αναγκάζει να ασπαστώ την ποινικοποίηση της «ελεύθερης» σκέψης.
Κανείς δε θα τολμάει να μιλήσει, μιας και θα χάσει τα υπάρχοντά του.
Από τη φυλακή μπορείς να εκφραστείς ελεύθερα στους δούλους του συστήματος.
Το κράτος, που δεν έχει χρήμα να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, βρίσκει όλα αυτά τα δισεκατομμύρια Ευρώ και τα δίνει στις τράπεζες.
Την ώρα που η φτωχολογιά ορμάει στα σκουπίδια για να βρει φαγητό.
Την ώρα που τα παιδιά μας ζουν με το απόθεμα των γονιών τους.
Πριν μήνες μας πανικόβαλαν με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου. Αυτό το καημένο όμως κατέβασε την τιμή του και μας λύτρωσε. Μόνο οι τράπεζες «έχασαν» απ’ αυτή τη μείωση της τιμής του και γι’ αυτό το κράτος τις επιχορηγεί.
Το πετρέλαιο αποδείχτηκε φιλότιμο, αφιλότιμο είναι το κράτος ανά τους αιώνες.
Εγώ απλά θέλω να βροντοφωνάξω για άλλη μια φορά:
Καληνύχτα, Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θ’ αλλάξει ποτέ!
Οι 46 ερευνητές επιστήμονες του γερμανικού Ινστιτούτου Alfred-Wegener της Βρέμης, που ειδικεύεται στη θαλάσσια και πολική έρευνα, με το ερευνητικό πλοίο τους „Polarstern“ μπόρεσαν για πρώτη φορά φέτος, ξεκινώντας απο το Ρέυκιαβικ της Ισλανδίας και για 2 μήνες απο τα μέσα Αυγούστου, να περάσουν απο το ΝΔ πέρασμα, να κάνου τον γύρο του Β.Πόλου και να γυρίσουν πίσω απο το ΒΑ πέρασμα.(Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Amundsen χρειάσθηκε 3 χρόνια για να περάσει μόνο το ΒΔ πέρασμα, πράγμα το οποίο το „Polarstern“ το κατάφερε σε λιγότερο απο 4 μέρες) Στη κεντρική Αρκτική βρέθηκαν προ μεγάλων εκπλήξεων. Παρατήρησαν π.χ. πουλιά που κανονικά μέχρι τώρα τα έβρισκε κανείς μέχρι το Β. Ατλαντικό. Διαπίστωσαν οτι η ανατολική Σιβηρία ήταν στο μεγαλύτερο μέρος της σκεπασμένη απο πάγο, περισσότερο απο 60.000 χρόνια πριν. Δεν βρήκαν το υποθαλάσσιο υφαίστιο, που υπολόγιζαν οτι υπήρχε εκεί, βρήκαν όμως οτι στην υποτιθέμενη επίπεδη υποθαλάσια λεκάνη Makarow, υπάρχει μια οροσειρά. Τα σημαντικότερα όμως ευρήματά τους ήταν: οι θερμοκρασίες 5° C πάνω απο το κανονικό, τόσο υψηλές όσο ποτέ άλλοτε για φθινόπωρο, το λυώσιμο των πάγων στο δεύτερο μεγαλύτερο βαθμό απο το 2007( που ήταν σε επίπεδο ρεκόρ ), σταθερή άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Επίσης αύξηση της θερμοκρασίας του εδάφους σε τέτοιο βαθμό, ώστε εκεί που πριν υπήρχε μόνο συνεχής πάγος, τωρα να καλύπτεται απο βλάστηση. Οι πληθυσμοί των ταράνδων λιγοστεύουν, ενώ των χηνών αυξάνουν. Οι πολικές αρκούδες έχουν ήδη μεγάλο πρόβλημα επιβίωσης. Γενικά οι επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος στην περιοχή είναι οξύτερες απο οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη. Όμως τα οικονομικά συμφέροντα και οι επενδυτές στις χώρες που έχουν βλέψεις στην περιοχή λόγω γειτνίασης (ΗΠΑ, Ρωσσία, Δανία, Νορβηγία, Καναδάς), ετοιμάζονται να μετατρέψουν τις οικολογικά δυσμενείς εξελίξεις, σε πλεονέκτημα για αυτούς. Να οργανώσουν τη πρόσβαση στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της που αναμένονται να αποκαλυφθούν πλούσιες. Υπολογίζουν π.χ. οτι, κάτω απο τον πάγο, βρίσκονται πάνω απο το ¼ των εναπομεινάντων συνολικών αποθεμάτων σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, που αν εξαχθούν και χρησιμοποιηθούν, θα εντείνουν παραπέρα τις κλιματικές αλλαγές. Ας ελπίσουμε οτι το διεθνές κίνημα ενάντια στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και τη κλιματική αλλαγή, καθώς και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, για το ποιά περιοχή της Αρκτικής ανήκει σε ποιόν, θα τους σταματήσει από το να πραγματοποιήσουν τις προθέσεις τους. Γιώργος Κολέμπας ---------------
Ξεσφράγισαν το σφραγισμένο ιδιαίτερο δωμάτιο του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Παλαιό Ψυχικό και βρήκαν πάρα πολλά αντικείμενα μεγάλης χρηματικής αξίας. Τα κατέγραψε επιτροπή την οποία αποτελούσαν δικαστικές αρχές, ο διευθυντής της αστυνομίας, ο εκπρόσωπος της εφορίας, ένας συμβολαιογράφος, ο αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Χρυσικός, ο πρώην αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Συνοδινός, ο γνωστός Βρεσθένης Θεόκλητος Κουμαριανός, και δύο διάκονοι του Χριστόδουλου. Τα πράγματα που καταγράφηκαν βρίσκονταν τόσο στο ιδιαίτερο δωμάτιο του Χριστόδουλου όσο και στα βεστιάριά του(= ιματιοθήκες) και στο υπόλοιπο ανάκτορό του. Μόνο τα μικροαντικείμενα τρεχούσης χρήσεως του δωματίου του ξεπερνούν σε αξία το ένα εκατομμύριο ευρώ.
Αραδιάζουμε μερικά χαρακτηριστικά από τα καταγραμμένα.
600 ζεύγη χρυσά ή αργυρά μανικετόκουμπα. Απ' αυτά τα 140 ζευγάρια έχουν διαμάντια και μερικά έχουν ζαφείρια.
Πάνω από 100 πολύτιμα χρυσά και αργυρά στυλό και πέννες ανεκτίμητης αξίας.
Πάρα πολλοί χρυσοί και αργυροί σταυροί ευλογίας με πολύτιμα πετράδια.
Πολλές αρχαίες εικόνες.
30.000 ευρώ και 9 χρυσές λίρες σε φάκελο για τον π. Θωμά Συνοδινό.
Ένας μεγάλος πολυτιμότατος πολυέλαιος Baccarat αξίας 50.000 ευρώ, η ανώτερη φίρμα στον κόσμο.
Καναπέδες και πολυθρόνες του σαλονιού, των γραφείων και των δωματίων από τις δυο ακριβότερες φίρμες του κόσμου Versace και Armani.
Μεταξωτές κουρτίνες πολυτιμότατες από τις καλλίτερες φίρμες στον κόσμο σε όλο το ανάκτορο.
Εκατοντάδες λευκά πουκάμισα, τα περισσότερα μεταξωτά.
Εκατοντάδες μαύρα παντελόνια πανάκριβα.
Εκατοντάδες ζεύγη παπουτσιών όλα από τις δυο ακριβότερες φίρμες του κόσμου Sebago και Church's, απ' αυτά που φορούν μόνο οι Άγγλοι πρίγκηπες, λόρδοι και άλλοι αριστοκράτες. Ο Χριστόδουλος φορούσε μόνο τέτοια παπούτσια, που το κάθε ζεύγος τιμάται πάνω από 1.000 χίλια ευρώ.
Τρείς δεκάδες σετ καθημερινά δεσποτικά άμφια.
50 επίσημες και μεγαλοπρεπείς αρχιερατικές στολές αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ η κάθε μία.
12 στέμματα ( μίτρες ) από χρυσό και πολύτιμους λίθους αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ το καθένα. Κυρίως έχουν διαμάντια.
100 εγκόλπια χρυσά και γεμάτα πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ζαφείρια, αξίας 100.000 ευρώ το καθένα.
200 εγκόλπιοι σταυροί ίσης αξίας και παρόμοιας διακοσμήσεως ο καθένας.
25 ποιμαντορικές ράβδοι (πατερίτσες) χρυσές και αργυρές και ελεφάντινες (φιλντισένιες) γεμάτες πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ρουμπίνια, αξίας κατά μέσον όρο 100.000 ευρώ η κάθε μία.
40 απλές αργυρές ράβδοι (βακτηρίες, μπαστούνια) με ημιπολύτιμους λίθους, αξίας 20.000 ευρώ η κάθε μία.
Δύο υπερπολύτιμα δισκοπότηρα χρυσά, σκαλιστά έργα τέχνης, με πολύτιμους λίθους, δώρα το ένα του Βαρθολομαίου και το άλλο του πάπα Ρώμης Βενεδίκτου.
Δεκάδες χρυσά και αργυρά κηροπήγια (δικηροτρίκηρα).
Δεκάδες χρυσά και αργυρά επιτραπέζια κηροπήγια με πολύτιμους λίθους.
Πολλές δεκάδες αργυροί δίσκοι σερβιρίσματος και κεράσματος.
Δεκάδες αργυρές φρουτιέρες.
Εκατοντάδες δωδεκάδων ποτήρια αργυρά και κρυστάλλινα υψηλής αξίας.
Εκατοντάδες πανάκριβα αργυρά κρυστάλλινα και πορσελάνινα σερβίτσια ανυπολόγιστης αξίας.
Εκατοντάδες δωδεκάδες πανάκριβα χρυσά και αργυρά κουταλομαχαιροπήρουνα φίρμας Christofie, που είναι η ακριβότερη στον κόσμο.
Εκατοντάδες πορσελάνινες δωδεκάδες πιάτων.
Εκατοντάδες πορσελάνινες και αργυρές πιατέλες.
Βαρύτιμες μεταξωτές κουρτίνες σε όλο το ανάκτορο.
Εκατοντάδες ζεύγη μεταξωτές πιζάμες.
Δεκάδες μεταξωτές κλινοστρωμνές και μαξιλάρια.
Τέσσερις ζωγραφικοί πίνακες αμύθητης αξίας που ανήκουν στο Μουσείο Μπενάκη και τους νοίκιαζε με μηνιαίο μίσθωμα που του καθενός η αξία είναι όσο τα μηνιαία μισθώματα τριών μεγάλων και πολυτελών ρετιρέ.
Έξι γκραβούρες με πανάκριβο μηνιαίο μίσθωμα από το ίδιο Μουσείο.
Πάρα πολλά και πανάκριβα έπιπλα από πολύτιμα ξύλα, υφάσματα, μέταλλα και γυαλιά, φτιαγμένα από τις 4 μεγαλύτερες και ακριβότερες φίρμες στον κόσμο.
Τα αρχιτεκτονικά σχέδια για δύο βίλλες-ανάκτορα του Χριστοδούλου, για να ξεκουράζεται, που θα κτίζονταν σε τεράστια οικόπεδά του πανύψηλης αξίας, ένα στην Ερμιονίδα και ένα στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο σε πανέμορφες τοποθεσίες.
Ένα τεράστιο ποσό (πολλά εκατομμύρια ευρώ ), για να κτιστή ειδικό μουσείο με την επωνυμία «Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος», για να φυλάσσονται και να εκτίθενται εκεί σε κοινή θέα οι στολές, οι μίτρες, οι πατερίτσες, και όλα τα λειτουργικά και μη λειτουργικά κοσμήματα και σκεύη του Χριστόδουλου στους αιώνες των αιώνων, μαζί και με τα έξοδα συντηρήσεως τόσο του μουσείου όσο και των εκθεμάτων, και με τους μισθούς των υπαλλήλων του μουσείου.
...Και μια ξεραμένη πορτοκαλάδα στο ποτήρι, πάνω στο γραφείο του, την οποία δεν πρόλαβε να πιει, γιατί πέθανε. Είχε μέσα και το καλαμάκι.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόεδρος δημοκρατίας ή πρωθυπουργός, πρώην και τωρινός, ή βιομήχανος ή εφοπλιστής που να έχει σπίτι με τέτοια οικοσκευή και τέτοια ρούχα, παπούτσια και κοσμήματα.
Άνθρωποι του Χριστόδουλου λένε ότι στο χρηματοκιβώτιο του σπιτιού του υπήρχαν κατά τις τελευταίες ώρες του και 7 εκατομμύρια ευρώ για τις τρέχουσες ανάγκες (καθημερινά ψώνια κ.λπ.), τα οποία όμως παρ' όλες τις έρευνες δεν βρέθηκαν.
Και όλα αυτά ήταν μόνο το πρόχειρο πορτοφόλι του Χριστόδουλου για τα καθημερινά έξοδά του.
Αγνοείται, τελείως πού βρίσκονται οι κύριες καταθέσεις του στο εξωτερικό ή εσωτερικό, μετοχές, επενδύσεις, ακίνητα, κ.λπ.
Αυτός είναι «Ο Χριστόδουλός σας», όπως είπε κάποτε κι ο ίδιος.
Υ.Γ. του γράφοντος.
Αυτά δημοσιεύονται στον Τύπο τις τελευταίες μέρες. Πριν οχτώ χρόνια, όταν ο Χριστόδουλος αφέντευε στο Βόλο, είχα δημοσιεύσει ένα διήγημα με τον τίτλο:
«Ο Αρχιπάπαρος».
Έλεγα ανάμεσα στ’ άλλα:
«Ο Ιησούς των Χριστιανών έβλεπε από ψηλά τον Αρχιπάπαρο ν’ αλλάζει καθημερινά χρυσοκέντητα άμφια.
Έβλεπε κι ένα φτωχό φιλόλογο να κυκλοφορεί με σαγιονάρες και φόρμες της λαϊκής.
Δε δυσκολεύτηκε ν’ αποφασίσει ποιον θα ‘παιρνε μαζί του στη βασιλεία των ουρανών...»
